PL200751B1 - Zawór pyłowo-powietrzny - Google Patents

Abstract

Zawór pyłowo-powietrzny posiadający korpus o zwiększonym przekroju poprzecznym w stosunku do przekroju czynnego rurociągu, w którym to korpusie na wałku osadzona jest obrotowo klapa za pomocą dźwigni posiadającej czop kulisty z otworem stożkowym tworzącym przegub, połączony poprzez śrubę z klapą z gniazdem, znamienny tym, że w czopie kulistym (4) z otworem stożkowym znajduje się układ pływający zawierający pływające gniazdo (7) z czopem pływającym (8), zabezpieczony elementem ustalającym.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zawór pyłowo-powietrzny stosowany w instalacjach przepływu popiołu jako zawór odcinający lub do łączenia dwóch lub kilku pomp popiołowych na wspólny kolektor podczas pneumatycznego transportu materiałów sypkich, w tym również popiołu o ostrych i twardych ziarnach, takich jak kwarc i korund.

W elektrowniach z pylistym popiołem pył powstaje w sposób ciągły. Pył ten transportuje się również w sposób ciągły do składowiska pyłu lub do odbiorcy pyłu. Gdy ilość pyłu przeznaczonego do pompowania zwiększa się w jednostce czasu o ilość większą od wydajności pojedynczej pompy, trzeba stosować więcej niż jedną pompę pyłową. Wymaga to układania tylu transportowych rurociągów ile jest pomp, co przy dużej odległości między pompami, a miejscem przeznaczenia pyłu jest kosztowne.

Do łączenia dwóch lub kilku pomp popiołowych na wspólny kolektor stosuje się zawory pyłowo-powietrzne.

Znany jest zawór pyłowo-powietrzny, który posiada zwiększony przekrój poprzeczny dzielonego korpusu w stosunku do przekroju poprzecznego rurociągu, w którego korpusie na wałku znajduje się zamykająca czasza z kulistą powierzchnią zamykającą zawór. W położeniu zamkniętym do czaszy kulistej dolega gumowa uszczelka, która dociskana jest do czaszy za pomocą pneumatycznego układu doszczelniającego. Luz między gumową uszczelką, a czaszą kulistą, konieczny do bezstykowego doprowadzenia czaszy kulistej do pozycji zamkniętej i wyprowadzenia jej z pozycji zamkniętej regulowany jest przez podłożenie odpowiedniej ilości podkładek pod uszczelkę gumową tak aby wynosił on 0,2 mm i był równomierny na całym obwodzie.

Znany jest z polskiego zgłoszenia patentowego P324355 zawór pyłowo-powietrzny, który posiada korpus o zwiększonym przekroju poprzecznym w stosunku do przekroju czynnego rurociągu. W korpusie zaworu na wałku osadzona jest obrotowo klapa za pomocą dźwigni, która posiada czop kulisty przylegający do klapy z gniazdem, przy czym czop kulisty połączony jest z klapą poprzez śrubę, na której jest napięta sprężyna zabezpieczona pierścieniem osadczym, zaś w położeniu zamkniętym klapa na całym swym obwodzie styka się z umieszczonym w rowku obsady pierścieniem uszczelniającym o przekroju kołowym.

Zawór pyłowo-powietrzny według wynalazku posiada korpus o zwiększonym przekroju poprzecznym w stosunku do przekroju czynnego rurociągu, w którym to korpusie na wałku osadzona jest obrotowo klapa za pomocą dźwigni posiadającej czop kulisty z otworem stożkowym połączony poprzez śrubę z klapą, z gniazdem. Zawór charakteryzuje się tym, że w czopie kulistym znajduje się układ pływający zawierający pływające gniazdo z czopem pływającym, zabezpieczony elementem ustalającym, który w szczególnym przypadku stanowi nakrętka koronowa z zawleczką. Luz promieniowy między powierzchniami roboczymi gniazda pływającego i czopu kulistego nie powinien ograniczać luzu granicznego na otworze stożkowym.

W położeniu zamkniętym klapa, której powierzchnia robocza jest zakończona niewielkim promieniem na całym swym obwodzie, styka się z płaską częścią pierścienia uszczelniającego umieszczonego w rowku obsady, której średnica zewnętrzna jest mniejsza od średnicy wewnętrznej części korpusu zaworu współpracującego z nią.

Zawieszenie promienia kuli czopa pływającego pokrywa się z zawieszeniem promienia kuli czopa kulistego.

Konstrukcja zaworu pyłowo-powietrznego według wynalazku jest łatwa w wykonaniu przy użyciu podstawowego oprzyrządowania. Zawór jest ponadto łatwy w obsłudze podczas eksploatacji, zaś po wymianie części doszczelniających nie wymaga przeprowadzania żadnych regulacji, ponieważ jest zaworem samo regulacyjnym, zawierającą układ pływający z pływającą klapą zamykającą i zabezpieczeniem powierzchni doszczelniających.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia konstrukcję zaworu pyłowo-powietrznego w przekroju poprzecznym, a fig. 2 przedstawia zawór pyłowo-powietrzny w przekroju podłużnym.

Jak przedstawiono na rysunku, w korpusie 1 zaworu na wałku 2 jest osadzona dźwignia 3 z czopem kulistym 4, z otworem stożkowym tworzącym przegub, układem pływającym zawierającym gniazdo pływające 7 z czopem pływającym 8, spiętym z klapą 5 poprzez śrubę 6. Zamykanie i otwieranie zaworu odbywa się klapą 5 przez obrót o 90° wałka 2, na którym osadzona jest dźwignia 3 z czopem kulistym 4. Na kulistej powierzchni czopa 4 dźwigni 3 jest osadzona klapa 5, która przylega stożkowym gniazdem do powierzchni czopa kulistego 4, w którym umieszczony jest układ pływający

PL 200 751 B1 zawierający gniazdo pływające 7 z czopem pływającym 8. Utrzymanie klapy 5 we właściwym położeniu realizowane jest przez siły tarcia w przegubie kulistym oraz w układzie pływającym wywołane przez element ustalający, którym jest nakrętka koronowa 12 zabezpieczona zawleczką 11. Zawieszenie promienia kuli czopa pływającego 8 i czopa kulistego 4 pokrywają się.

O poprawnej pracy zaworu decyduje jego szczelność. Doszczelnienie klapy tworzą: pierścień uszczelniający 10 w zetknięciu z klapą 5. Płaszczyzna doszczelniająca pierścienia uszczelniającego 10 w chwili zetknięcia z klapą 5 przylega na całym jej obwodzie. Przy pierwszym docisku klapy 5 do pierścienia uszczelniającego 10 ewentualny błąd dolegania jest korygowany naprowadzaniem czopu kulistego 4 i układu pływającego.

Środkowe działanie siły docisku gwarantuje pokrywanie się osi geometrycznej klapy 5 z osią pierścienia uszczelniającego 10 w chwili ich zetknięcia się. Przy obrotowym naprowadzaniu klapy 5 do styku z pierścieniem uszczelniającym 10, prostopadły kierunek działania siły docisku klapy 5 do pierścienia 10 wystąpi wtedy gdy zarówno: oś obrotu wałka 2, punkty zetknięcia klapy 5 z pierścieniem uszczelniającym 10 tworzące powierzchnię dolegania oraz punkty przyłożenia siły docisku leżą w jednej płaszczyźnie.

Po spełnieniu tych warunków siła docisku rozkłada się równomiernie na całej powierzchni dolegania. Płaska część pierścienia uszczelniającego 10 w styku z zakończoną niewielkim promieniem krawędzią klapy 5 daje małą powierzchnię dolegania - teoretycznie jest to styk liniowy, co przy niewielkiej sile docisku na małą powierzchnię dolegania, daje duże naciski jednostkowe decydujące o szczelności zaworu.

Otwór stożkowy w czopie kulistym 4 ogranicza nadmierne przechylenie klapy 5.

Obsada 9 mocowana jest na zewnętrznej ścianie korpusu 1, co pozwala zmniejszyć jej średnicę. Wpływa to na wykonanie dźwigni 3 o minimalnej długości oraz zwiększa siłę docisku klapy 5 do pierścienia uszczelniającego 10, co ma znaczenie podczas pracy zaworu przy wyższych ciśnieniach panujących w rurociągu. Ponadto średnica zewnętrzna obsady 9 jest mniejsza od średnicy wewnętrznej części korpusu zaworu współpracującej z obsadą 9, co pozwala na łatwy jej montaż i demontaż.

W pozycji roboczej zaworu, gdy zawór jest otwarty, klapa 5 jest wyprowadzona ze strefy przepływu czynnika, a jej powierzchnie robocze nie ulegają zużyciu. Podobnie pierścień uszczelniający 10 schowany w głębokim rowku obsady 9, znajduje się poza przestrzenią przepływu czynnika. Takie usytuowane elementów zaworu, od których zależy szczelność, pozwala na jego długotrwałą i bezawaryjną pracę.

Erozyjne działanie strugi transportowanego pyłu w korpusie 1 zaworu jest zminimalizowane przez spadek prędkości czynnika, spowodowany zwiększonym przekrojem poprzecznym korpusu w stosunku do przekroju czynnego rurociągu. Minimalne zwiększenie przekroju wewnętrznego korpusu nie wpływa ujemnie na prawidłową pracę ciągu technologicznego.

Zawór według wynalazku może być stosowany w szerokim zakresie średnic przepływowych. Napędy zaworów pracują w automatycznym cyklu sterowania. Zawory według wynalazku mogą być zabudowywane w miejscu dotychczas stosowanej armatury odcinającej lub zaworów regulacyjnych. Do napędu można wykorzystywać napędy wszelkich rodzajów.

Claims (5)

1. Zawór pyłowo-powietrrzny posiadający korpus o zwiększonym przekroju poprzecznym w stosunku do przekroju czynnego rurociągu, w którym to korpusie na wałku osadzona jest obrotowo klapa za pomocą dźwigni posiadającej czop kulisty z otworem stożkowym tworzącym przegub, połączony poprzez śrubę z klapą z gniazdem, znamienny tym, że w czopie kulistym (4) z otworem stożkowym znajduje się układ pływający zawierający pływające gniazdo (7) z czopem pływającym (8), zabezpieczony elementem ustalającym.

2. Zawór pyłowo-powietrzny według 1, tym, że el^r^^en^m ussalającym jess nakrętka koronowa (12) z zawleczką (11).

3. Zawór pyłowo-powietrzny według zastrz. 1, znamienny tym, że luz promieniowy między powierzchniami roboczymi gniazda pływającego (7) i czopu kulistego (4) nie ogranicza luzu granicznego na otworze stożkowym.

4. Zawór pyłowo-powietrzny według zastoz. j, znamienny tym, że w po-ożeniuzamkniętym klapa (5) zakończona niewielkim promieniem na całym swym obwodzie styka się z płaską częścią pierścienia uszczelniającego (10), umieszczonego w rowku obsady (9), której średnica zewnętrzna jest mniejsza od średnicy wewnętrznej części korpusu (1) zaworu współpracującego z nią, pozwalając na pracę zaworu przy wyższym ciśnieniu roboczym.

5. Zawór pyłowo-powietrzny według zastoz. 1, tym, że promienia kull czopa pływającego (8) pokrywa się z zawieszeniem promienia kuli czopa kulistego (4).