PL201120B1

PL201120B1 - Element łączący dla szklanej konstrucji słupowo-ryglowej i konstrukcja słupowo-ryglowa

Info

Publication number: PL201120B1
Application number: PL369124A
Authority: PL
Inventors: Thomas Vogler
Original assignee: Dorma Gmbh & Co Kg
Priority date: 2001-12-17
Filing date: 2002-12-16
Publication date: 2009-03-31
Also published as: HUP0401673A2; AU2002366449A1; AU2002366449B2; DE50208030D1; RU2004117792A; ES2271380T3; WO2003052227A1; JP4073400B2; EP1458947A1; DE10162054A1; JP2005527718A; DE10162054C2; US20050055941A1; PT1458947E; US7367741B2; ATE338190T1; PL369124A1; EP1458947B1; RU2282698C2; AU2002366449B9

Abstract

1. Element lacz acy dla szklanej konstrukcji s lu- powo-ryglowej, która jako elementy konstrukcyjne posiada s lupy i rygle ze szk la, które spe lniaj a funkcj e no sn a, zawierajacy pierwsze okucie, które jest pola- czone z pierwszym szklanym elementem konstruk- cyjnym, oraz drugie okucie, po laczone z drugim szklanym elementem konstrukcyjnym, znamienny tym, ze zawiera tak ze wykonany ze szk la element przenosz acy obci azenie (18), który jest umieszczony mi edzy pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8). 13. Konstrukcja s lupowo-ryglowa, której s lupy i rygiel które pe lni a funkcj e no sn a, s a wykonane ze szkla, i która zawiera element laczacy, zawieraj acy pierwsze okucie, polaczone z pierwszym szklanym elementem konstrukcyjnym, oraz drugie okucie, po laczone z drugim szklanym elementem konstruk- cyjnym, znamienna tym, ze element lacz acy (1) zawiera tak ze wykonany ze szk la element przeno- szacy obci azenie (18), który jest umieszczony mi e- dzy pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8). PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 201120 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 369124 ⁽¹³⁾ (22) Data zgłoszenia: 16.12.2002 ^{(51) Int.Cl.}

E06B 3/02 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego: E06B 3/54 (2006.01)

16.12.2002, PCT/EP02/14326 F16B 5/00 (2006.01) (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

26.06.2003, WO03/052227 PCT Gazette nr 26/03

₍₅₄₎ Element łączący dla szklanej konstrucji słupowo-ryglowej
ⁱ	konstrukcja słupowo-ryglowa
(30) Pierwszeństwo: 17.12.2001,DE,10162054.3		(73) Uprawniony z patentu: DORMA GMBH + CO.KG,Ennepetal,DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 18.04.2005 BUP 08/05		(72) Twórca(y) wynalazku: Thomas Vogler,Salzuflen,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.03.2009 WUP 03/09		(74) Pełnomocnik: Karcz Katarzyna, PATPOL Sp. z o.o.

(57) 1. Element łączący dla szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, która jako elementy konstrukcyjne posiada słupy i rygle ze szkła, które spełniają funkcję nośną, zawierający pierwsze okucie, które jest połączone z pierwszym szklanym elementem konstrukcyjnym, oraz drugie okucie, połączone z drugim szklanym elementem konstrukcyjnym, znamienny tym, że zawiera także wykonany ze szkła element przenoszący obciążenie (18), który jest umieszczony między pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8).

13. Konstrukcja słupowo-ryglowa, której słupy i rygiel które pełnią funkcję nośną, są wykonane ze szkła, i która zawiera element łączący, zawierający pierwsze okucie, połączone z pierwszym szklanym elementem konstrukcyjnym, oraz drugie okucie, połączone z drugim szklanym elementem konstrukcyjnym, znamienna tym, że element łączący (1) zawiera także wykonany ze szkła element przenoszący obciążenie (18), który jest umieszczony między pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8).

Fig. 1

PL 201 120 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element łączący dla szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, której słupy i rygle są wykonane ze szkła i spełniają funkcję nośną, przy czym przenoszenie obciążenia między słupem a ryglem realizuje się poprzez element szklany.

Ponadto przedmiotem wynalazku jest konstrukcja słupowo-ryglowa.

Do oczywistych i istotnych właściwości szkła należy przepuszczalność światła i przejrzystość. Dzięki temu szkło stało się ostatnio w architekturze ważnym materiałem budowlanym i elementem kształtowania przestrzeni. Coraz częściej architekci opracowują projekty, w których szkło stanowi materiał do tworzenia konstrukcji nośnych. Tego rodzaju „przezroczyste” obiekty stanowią miejsca spotkań, trakty komunikacyjne lub przejścia w celu połączenia dwóch lub szeregu budowli.

W przypadku tego rodzaju zastosowania, w celu sprostania wysokim standardom architektonicznym, istnieje zapotrzebowanie na opracowanie konstrukcji słupowo-ryglowej wykonanej ze szkła.

Szkło stosowane w budownictwie można zasadniczo podzielić na szkło płaskie, profilowane i kształtki szklane. Jest to głównie szkło zawierające krzemiany metali alkalicznych. Szkło to zawiera dużą ilość kwasu krzemowego. Zazwyczaj szkło jest ujęte w ramę, ponieważ musi wytrzymać obciążenia wiatrem lub śniegiem w przypadku oszklenia poziomego, a ponadto ciężar własnej konstrukcji. Tafle szklane, poddawane naprężeniom zginającym, są więc z reguły podparte wielostronnie. Są to klasyczne dziedziny zastosowania szkła, przy czym obecnie w coraz większym stopniu staje się modne zastosowanie szkła jako właściwego elementu nośnego. Przy tym pod pojęciem „szkło nośne” należy rozumieć konstrukcje nośne, które są w całości wykonane ze szkła. Do tych konstrukcji szklanych należą przykładowo dźwigary, wsporniki, ramy, zastrzały, usztywnienia i tym podobne elementy.

Zasadniczo szkło jest materiałem kruchym, a poza tym materiałem idealnie sprężystym. Przy tym proces łamania szkła nie wywołuje żadnych odkształceń plastycznych. Dlatego też te właściwości szkła należy uwzględnić w przypadku stosowania szkła jako elementu nośnego. Z tego względu definicję szkła należy rozumieć z jednej strony jako określenie materiału, a z drugiej strony jako określenie stanu skupienia. Przy tym szkło można określić jako „zamrożony, przechłodzony materiał stopiony”.

Tak więc, jako szkło nośne stosuje się przede wszystkim szkło float (pławione), szkło hartowane, a ponadto szkło częściowo wstępnie sprężone. Z reguły, tego rodzaju szkło poddaje się obróbce do postaci bezpiecznego szkła wielowarstwowego. W związku z powyższym te znane rodzaje szkła nie będą bliżej omawiane podczas opisywania przedmiotu wynalazku.

Uszkodzenie szkła, a tym samym złamanie szkła, które jest, lub może być, wywołane zwłaszcza zróżnicowanym obciążeniem termicznym, następuje od krawędzi. Tak więc obróbka krawędzi za pomocą szlifowania powoduje zwiększenie wytrzymałości krawędziowej, ponieważ wskutek takiej obróbki wyrównywane są makrorysy, które utworzyły się podczas cięcia szkła.

W idealnym przypadku, powierzchnia szkła wolna jest od zadrapań , rys lub wrę bów. Jeś li taka tafla szklana, posiadająca wstępne uszkodzenia, poddana jest przykładowo naprężeniu rozciągającemu, wówczas na wierzchołkach rys powstają przewyższenia naprężeń. Jeśli zostanie przy tym przekroczona wytrzymałość materiałowa, wówczas może nastąpić nadkrytyczny przyrost rys, co może wywołać nagłe złamanie tafli szklanej.

Przykłady „szkła nośnego” są opublikowane w sprawozdaniu z badań pod tytułem „Glastrager (Nośniki ze szkła), sprawozdanie nr 20, ETH Zurych, Institut far Hochbautechnik, str. 31-32. Opisany jest w nim obiekt, odzwierciedlający konstrukcję szklaną na doświadczalnym placu budowy fakultetu architektury/RWTH Akwizgran. W obiekcie tym, zarówno słupy, jak i belki, a tym samym cała konstrukcja nośna, wykonane są ze szkła. Obszar zachodzących na siebie powierzchni szklanych słupów i rozpór połączony jest za pomocą otworów, znajdujących się wewnątrz tafli, przez które następnie przekładane są metalowe śruby. W tym przypadku zastosowano szkło hartowane. Dzięki połączeniu dźwigarów ze wspornikami za pośrednictwem odpowiedniej śruby, uzyskuje się trwałe połączenie tafli szklanych (dźwigary, wsporniki). Tego rodzaju otwory muszą być wykonane z odpowiednio niewielką tolerancją, aby na powierzchni górnej tafli szklanych powstała dostatecznie duża powierzchnia podparcia dla łbów śrub lub nakrętek. Z wyżej wymienionych powodów, wytwarzanie tego rodzaju otworów jest stosunkowo drogie.

Tak więc zadaniem niniejszego wynalazku jest opracowanie elementu łączącego dla szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, jak również szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, które przy zachowaniu prostej konstrukcji i łatwego, taniego sposobu wytwarzania mogą spełniać najwyższe standardy

PL 201 120 B1 w odniesieniu do przejrzystości, a także mogą być wykonane z prawie wszystkich rodzajów szkła.

Ponadto łatwy jest również montaż takich elementów.

Według wynalazku zadanie to rozwiązano za pomocą elementu łączącego lub konstrukcji słupowo-ryglowej, o cechach określonych w zastrzeżeniu patentowym 1 lub zastrzeżeniu patentowym 13.

Korzystne warianty wynalazku są przedmiotem zastrzeżeń zależnych.

Element łączący według wynalazku dla szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej posiada pierwsze okucie, drugie okucie oraz element nośny, który jest umieszczony między pierwszym okuciem a drugim okuciem. Przy tym pierwsze okucie jest połączone z pierwszym elementem konstrukcyjnym konstrukcji słupowo-ryglowej, przykładowo słupem, a drugie okucie jest połączone z drugim elementem konstrukcyjnym, przykładowo ryglem. Należy zauważyć, że dla połączenia ze sobą dwóch słupów, jako drugi element konstrukcyjny może być użyty również kolejny słup. Przeniesienie obciążenia realizuje się poprzez pierwsze okucie na element przenoszący obciążenie, a stamtąd na drugie okucie i połączony z nim słup. Przy tym podobnie jak elementy konstrukcyjne konstrukcji słupowo-ryglowej, element przenoszący obciążenie jest wykonany ze szkła. Dzięki temu można uzyskać wrażenie rygla „zawieszonego w powietrzu”, ponieważ dzięki wykonaniu elementu przenoszącego obciążenie ze szkła, jest on niewidoczny. Ponadto, w obszarach połączeń słupów z ryglami można zrezygnować z otworów, co poza obniż eniem kosztów procesu wytwarzania przyczynia się również do skrócenia czasu montażu. W celu ustalenia położenia szklanego elementu przenoszącego obciążenie, korzystnie pierwsze i drugie okucie posiada odpowiednie wybranie. Dzięki takiemu ukształtowaniu elementu łączącego według wynalazku można utworzyć konstrukcję słupowo-ryglową ze szkła, która spełnia najwyższe wymagania odnośnie przejrzystości i nie podlega wąskim tolerancjom. Przy tym na słupy lub rygle konstrukcji stosuje się szkło „nośne”, dzięki czemu możliwe jest utworzenie skutecznej konstrukcji nośnej ze szkła.

Korzystnie szklany element przenoszący obciążenie ma kształt cylindryczny lub owalny. Dzięki temu może następować szczególnie korzystne przenoszenie obciążenia między elementami konstrukcyjnymi konstrukcji słupowo-ryglowej. Można stosować również narożnikowy element przenoszący obciążenie, jednak istnieje niebezpieczeństwo pękania narożników.

W celu wyeliminowania części wystających, szklany element przenoszący obciążenie posiada korzystnie taką samą grubość jak tafle szklane elementów konstrukcyjnych konstrukcji słupowo-ryglowej, lub nieco mniejszą grubość od tafli szklanych.

W celu umożliwienia łatwego wytwarzania szklanego elementu przenoszącego obciążenie, korzystnie jest on wytworzony ze szkła lanego.

W celu dalszego zwiększenia wrażenia „zawieszonego” rygla, korzystnie między pierwszym okuciem a drugim okuciem znajduje się wstępnie zadany odstęp. Dzięki temu można mówić o elemencie „bezłożyskowym”, który nie posiada elementów łączących zamknięciem siłowym i kształtowym.

Według korzystnej postaci wykonania niniejszego wynalazku, pierwsze i drugie okucie jest wykonane z metalu szlachetnego. Należy zauważyć, że można stosować również każdy inny materiał, zwłaszcza tworzywo sztuczne, charakteryzujący się odpowiednią wytrzymałością.

W celu umożliwienia łatwego zamocowania okuć na elementach konstrukcyjnych konstrukcji słupowo-ryglowej, korzystnie okucia posiadają odpowiednio łukowe wybrzuszenie, które jest umieszczone w odpowiednio ukształtowanym, łukowatym wybraniu w odpowiednim słupie, względnie odpowiednim ryglu. Dzięki temu można w prosty sposób zrealizować dokładne usytuowanie okuć w elementach konstrukcyjnych konstrukcji słupowo-ryglowej. Korzystnie wybrzuszenie lub wybranie jest ukształtowane w postaci półkola lub odwzorowują kształt elementu przenoszącego obciążenie.

W celu wyeliminowania uszkodzeń szklanych słupów lub rygki, między okuciem a szklanymi słupami lub ryglami umieszczona jest osłona szkła. Przy tym osłona szkła jest wykonana jako jednoczęściowa lub wieloczęściowa, zwłaszcza trzyczęściowa.

Ponadto w celu wyeliminowania uszkodzeń elementu przenoszącego obciążenie, korzystnie między elementem przenoszącym obciążenie a okuciami umieszczona jest odpowiednia kołpakowa osłona szkła. Przy tym osłona szkła jest wykonana z tworzywa sztucznego, silikonu lub innego odpowiedniego materiału.

Szklana konstrukcja słupowo-ryglowa według wynalazku, której słupy i rygle są wykonane ze szkła i spełniają funkcję konstrukcji nośnej, w powiązaniu ze szklanym elementem łączącym umożliwia wznoszenie zwłaszcza przezroczystych budowli. Przy tym korzystnie konstrukcję słupowo-ryglową stosuje się korzystnie jako konstrukcję nośną dla szklanych elementów stropowych i szklanych elementów bocznych.

PL 201 120 B1

Korzystnie elementy konstrukcyjne konstrukcji słupowo-ryglowej są wykonane z bezpiecznego szkła wielowarstwowego lub szkła częściowo wstępnie sprężonego, albo ze szkła hartowanego.

Jeśli szklana konstrukcja słupowo-ryglowa posiada dodatkowe słupy wewnętrzne w wewnętrznym obszarze budowli, są one korzystnie wyposażone w boczne stabilizatory ze szkła. Dzięki temu można uzyskać zwłaszcza lepszą stabilizację wyboczeniową słupów wewnętrznych. Przy tym słupy krawędziowe konstrukcji słupowo-ryglowej są również stabilizowane w obszarze krawędzi za pomocą szklanych elementów bocznych. Ponadto możliwe jest łączenie słupów szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej z dalszymi stabilizującymi elementami konstrukcyjnymi przykładowo za pośrednictwem łączników punktowych. Poza tym wrażenie „zawieszonego” rygla można wzmocnić dzięki zastosowaniu dodatkowych elementów świetlnych, przykładowo niskowoltowych diod świetlnych.

Dzięki elementowi łączącemu według wynalazku możliwe jest po raz pierwszy utworzenie konstrukcji słupowo-ryglowej, która spełnia najwyższe standardy i charakteryzuje się niskimi kosztami wytwarzania.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia element łączący według jednego przykładu wykonania wynalazku, w rozłożeniu i w widoku perspektywicznym, fig. 2 - element łączący według fig. 1, w położeniu zmontowanym, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - element łączący według wynalazku, w widoku perspektywicznym i częściowym przekroju, fig. 4 - element łączący według wynalazku, w częściowym przekroju i w widoku z boku, fig. 5 - element łączący według fig. 4, w widoku od strony prawej, fig. 6 - wycinek konstrukcji słupowo-ryglowej według wynalazku, w widoku perspektywicznym, a fig. 7 - konstrukcję słupowo-ryglową według wynalazku, w widoku perspektywicznym.

Jak widać zwłaszcza na fig. 1, zgodnie z pierwszym przykładem wykonania element łączący 1 posiada pierwsze okucie 2, drugie okucie 8 i element przenoszący obciążenie 18, umieszczony między obydwoma okuciami 2, 8. Element łączący 1 stosuje się do szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, przedstawionej na fig. 6 i 7. W przypadku szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, słupy, względnie rygle, są całkowicie wykonane ze szkła, w związku z czym muszą spełniać funkcję nośną.

Jak jest to przedstawione na fig. 1, pierwsze okucie 2 składa się z jednoczęściowego korpusu podstawowego, który posiada obszar podstawy 5 i dwie przylegające do niego z boku ściany boczne 3 i 4. Obszar podstawy 5 posiada łukowate wybrzuszenie 6, które jest umieszczone między obiema ścianami bocznymi 3, 4. Na powierzchni dolnej pierwszego okucia 2 utworzone jest odpowiednio ukształtowane łukowate wybranie 7 (fig. 4). Przy tym okucie 2 jest wykonane z metalu szlachetnego. Okucia 2, 8 mogą być wykonane z poszczególnych części lub mogą być odlewane w jednym procesie odlewania.

Jak wynika z fig. 1, drugie okucie 8, podobnie jak pierwsze okucie 2, jest utworzone z korpusu podstawowego z obszarem podstawy 11, dwóch ścian bocznych 9, 10 wybrzuszenia i wybrania 13. Jak wynika zwłaszcza z fig. 2, tafle szklane, które stosuje się na słupy lub rygle konstrukcji słupowo-ryglowej, są usytuowane między ścianami bocznymi 3, 4 i 9, 10 obu okuć 2 i 8. Przy tym w taflach szklanych wykonane jest odpowiednie, nie przedstawione wybranie, które odpowiada wybrzuszeniu obszarów podstawy 5 lub 11 obu okuć 2, 8. Dzięki temu okucia 2, 8 mogą być usytuowane dokładnie w wybraniach tafli szklanej. W celu uniemożliwienia uszkodzenia tafli szklanych przez metalowe okucia 2, 8, między każdym okuciem a taflą jest umieszczona odpowiednio osłona szkła 16 lub 17. Jak wynika z fig. 1, kształt osłony szkła 16 lub 17 jest dopasowany do kształtu okuć 2 i 8. Zgodnie z fig. 1, osłony szkła 16 i 17 składają się z trzech pojedynczych części. Możliwe jest również zastosowanie osłony szkła w postaci jednej części.

Na fig. 1 uwidoczniony jest również cylindryczny kształt elementu przenoszącego obciążenie 18, wykonanego ze szkła. Przy tym grubość elementu przenoszącego obciążenie 18, to znaczy wysokość cylindra, odpowiada grubości szkła słupów 29 lub rygla 19. W celu uniknięcia uszkodzenia elementu przenoszącego obciążenie 18 przez okucia 2, 8 między okuciami 2, 8 a elementem przenoszącym obciążenie 18 umieszczony jest kołpakowy element 14, 15.

Należy przy tym zauważyć, że w celu lepszego zamocowania, osłony szkła 14, 15 lub 16, 17 mogą być naklejone na okuciach 2 lub 8 i szklanych elementach konstrukcyjnych konstrukcji słupowo-ryglowej.

Na fig. 2, 6 i 7 przedstawiony jest element łączący 1 według wynalazku, w położeniu zmontowanym. Uwidoczniona jest konstrukcja słupowo-ryglowa, która składa się ze słupa krawędziowego 20, słupa wewnętrznego 26 i rygla 19 (fig. 7). Przy tym element łączący 1 według wynalazku jest umieszczony między słupem 20 a ryglem 19, jak również między słupem wewnętrznym 26 a ryglem 19. Słupy 20, 26

PL 201 120 B1 i rygiel 19 są wykonane z bezpiecznego szkła wielowarstwowego. Słup wewnętrzny 20 jest słupem krawędziowym, który jest umieszczony na krawędzi konstrukcji słupowo-ryglowej. Oszklenie boczne 25 graniczy bezpośrednio ze słupem krawędziowym 20.

Jak wynika zwłaszcza z fig. 2, słup krawędziowy 20 składa się z trzech tafli szklanych 21, 22, 23, przy czym jedynie środkowa tafla szklana 22 spełnia funkcję nośną, a obie tafle boczne 21 i 22 nie przenoszą żadnych sił. Obie zewnętrzne tafle 21 i 23 służą przede wszystkim do osłony krawędzi środkowej tafli szklanej 22.

Ponadto konstrukcja słupowo-ryglowa służy jako podpora dla szklanych elementów stropowych 24, które są oparte na górnej krawędzi rygla 19 lub na górnej krawędzi oszklenia bocznego 25. W celu wyeliminowania uszkodzeń między poszczególnymi elementami konstrukcyjnymi ze szkła, korzystnie na górnej krawędzi rygla 19 lub oszklenia bocznego 25 umieszczony jest elastomer. W celu stabilizacji słupa wewnętrznego 26, dla lepszej stabilizacji wyboczeniowej usytuowane są z boku dwa szklane stabilizatory 27 i 28. Jak widać zwłaszcza na fig. 2 i 6, przenoszenie obciążenia realizuje się począwszy od rygla 19 lub elementów stropowych 24, poprzez pierwsze okucie 2, na cylindryczny, szklany element przenoszący obciążenie 18, stamtąd na drugie okucie 8, a tym samym na słup 20 lub 26. Jak widać na rysunku, element łączący 1 jest zbudowany w ten sposób, że między pierwszym okuciem 2 a drugim okuciem 8 znajduje się wstępnie określony odstęp A (fig. 4), dzięki czemu boczne obszary elementów przenoszących obciążenie 18 leżą swobodnie częściowo na zewnątrz, co jeszcze bardziej wzmacnia wrażenie „zawieszenia” rygla 19 konstrukcji szklanej. Jak widać zwłaszcza na fig. 1 i fig. 4, w celu lepszego przenoszenia obciążenia, w skierowanym do wewnątrz obszarze okuć 2, 8 wykonane jest odpowiednio łukowate wybranie o dużym promieniu.

Dzięki temu za pomocą konstrukcji słupowo-ryglowej według wynalazku oraz elementu łączącego według wynalazku możliwe jest utworzenie konstrukcji, za pomocą której wytwarzana jest budowla wykonana całkowicie ze szkła, spełniająca najwyższe standardy funkcjonalne i estetyczne. Przy tym, zgodnie z wynalazkiem, nie tylko słupy, względnie rygle, wykonane są ze szkła nośnego, lecz również element łączący 1 posiada szklany element przenoszący obciążenie 18. W przypadku tego rodzaju postaci wykonania konstrukcji należy zastosować większe tolerancje wykonawcze, niż ma to miejsce w przypadku jednoczesnego zmniejszenia czasów montażu.

Powyższy opis przykładów wykonania służy jedynie do celów ilustracyjnych i nie stanowi ograniczenia wynalazku. Zgodnie z wynalazkiem możliwe są różne zmiany i modyfikacje, które nie wychodzą poza zakres wynalazku, ani jego ekwiwalentów.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Element łączący dla szklanej konstrukcji słupowo-ryglowej, która jako elementy konstrukcyjne posiada słupy i rygle ze szkła, które spełniają funkcję nośną, zawierający pierwsze okucie, które jest połączone z pierwszym szklanym elementem konstrukcyjnym, oraz drugie okucie, połączone z drugim szklanym elementem konstrukcyjnym, znamienny tym, że zawiera także wykonany ze szkła element przenoszący obciążenie (18), który jest umieszczony między pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8).
2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że szklany element przenoszący obciążenie (18) ma kształt cylindryczny lub owalny.
3. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element przenoszący obciążenie (18) posiada taką samą grubość jak szklane słupy (20, 26) lub szklany rygiel (19).
4. Element według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że między pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8) znajduje się wstępnie zadany odstęp (A).
5. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że element przenoszący obciążenie (18) jest wykonany ze szkła lanego.
6. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że okucia (2, 8) są wykonane z metalu, korzystnie z metalu szlachetnego lub tworzywa sztucznego.
7. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że okucia (2, 8) posiadają odpowiednio łukowe wybrzuszenie, które jest umieszczone w wybraniu, ukształtowanym odpowiednio w słupie, względnie w ryglu.
8. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że między okuciami (2, 8) a szklanymi słupami (20, 26) lub ryglem (19) umieszczona jest osłona szkła (16, 17).

PL 201 120 B1
9. Element według zastrz. 8, znamienny tym, że osłona szkła (16, 17) jest wykonana jako jednoczęściowa lub wieloczęściowa, korzystnie trzyczęściowa.
10. Element według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że kołpakowa osłona szkła (14, 15) jest umieszczona między elementem przenoszącym obciążenie (18) a okuciami (2, 8).
11. Element według zastrz. 8, znamienny tym, że osłona szkła jest wykonana z tworzywa sztucznego lub silikonu.
12. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że na elemencie łączącym (1) umieszczone są fotoelementy, korzystnie niskowoltowe diody świetlne.
13. Konstrukcja słupowo-ryglowa, której słupy i rygiel które pełnią funkcję nośną, są wykonane ze szkła, i która zawiera element łączący, zawierający pierwsze okucie, połączone z pierwszym szklanym elementem konstrukcyjnym, oraz drugie okucie, połączone z drugim szklanym elementem konstrukcyjnym, znamienna tym, że element łączący (1) zawiera także wykonany ze szkła element przenoszący obciążenie (18), który jest umieszczony między pierwszym okuciem (2) a drugim okuciem (8).
14. Konstrukcja według zastrz. 13, znamienna tym, że szklane elementy konstrukcyjne konstrukcji słupowo-ryglowej są wykonane ze szkła bezpiecznego wielowarstwowego i/lub szkła częściowo wstępnie sprężonego i/lub ze szkła hartowanego.
15. Konstrukcja według zastrz. 13 albo 14, znamienna tym, że słup wewnętrzny (26) posiada boczne stabilizatory (27, 28).
16. Konstrukcja według zastrz. 13, znamienna tym, że element łączący (1) stanowi element bezłożyskowy.