PL201395B1 - Urządzenie do nanoszenia zaprawy i sposób nanoszenia zaprawy - Google Patents

Abstract

Urz adzenie do nanoszenia zaprawy, do nanoszenia cien- kiej warstwy zaprawy na jedn a stron e wielu, przyleg lych do siebie cegie l, w szczególno sci cegie l kratówek, przemieszcza- ne przy nak ladaniu zaprawy w kierunku jazdy nad ceg lami, jest wyposa zone w otwór nape lniaj acy i otwór wylotowy (4), który ograniczony jest od do lu przez obracaj acy si e, umieszczony bezstykowo w stosunku do cegie l (3) nanosz acy zapraw e walec (6), i przez nastawcze urz adzenie (9) do regulacji grubo- sci (D M ) warstwy zaprawy (2). Otwór wylotowy (4) umieszczo- ny, patrz ac w kierunku jazdy (S) za osi a walca (6), ma kszta lt szczeliny, za pomoc a której zaprawa formuje si e w pasmo zaprawy (2) odpowiednio do wysoko sci i szeroko sci szczeliny. Obracaj acy si e nanosz acy zapraw e walec nap edza przek lad- nia z ebata (a, b) co najmniej jednym ko lem nap edowym (7), pozostaj acym w styku z ceg lami (3). Ko lo to, po laczone w obudow a urz adzenia wed lug wynalazku, jest usytuowane, patrz ac w kierunku jazdy (S) przed nanosz acym zapraw e walcem (6). Uformowane pasmo zaprawy uk lada si e na ce- g lach (3) za otworem wylotowym, patrz ac w kierunku jazdy(S). Sposób nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy polega na tym, ze najpierw formuje si e pasmo zaprawy (2) o zadanej grubo- sci (D M ) i szeroko sci (B M ), bez u zycia wzmacniaj acej wk ladki, na nanosz acym zapraw e walcu (6) urz adzenia do nanosze- nia zaprawy wed lug wynalazku, a nast epnie pasmo to nak la- da si e na ceg lach (3) za otworem wylotowym (4), patrz ac w kierunku jazdy (S). PL PL PL PL

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 201395 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 348985 ^{(51) Int.Cl.}

E04G 21/20 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 01.08.2001 (54) Urządzenie do nanoszenia zaprawy i sposób nanoszenia zaprawy

(30) Pierwszeństwo: 06.11.2000,DE,10054899.7	(73) Uprawniony z patentu: Tubag Trass-, Zement- und Steinwerke GmbH, Kruft,DE
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 20.05.2002 BUP 11/02	(72) Twórca(y) wynalazku: Dietmar Hamann,Osnabmck,DE Walter Simon,Mendig,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 30.04.2009 WUP 04/09	(74) Pełnomocnik: Hanna Dreszer-Lichańska, Dreszer Grenda i Wspólnicy, Kancelaria Prawno-Patentowa

(57) Urządzenie do nanoszenia zaprawy, do nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy na jedną stronę wielu, przyległych do siebie cegieł, w szczególności cegieł kratówek, przemieszczane przy nakładaniu zaprawy w kierunku jazdy nad cegłami, jest wyposażone w otwór napełniający i otwór wylotowy (4), który ograniczony jest od dołu przez obracający się, umieszczony bezstykowo w stosunku do cegieł (3) nanoszący zaprawę walec (6), i przez nastawcze urządzenie (9) do regulacji grubości (DM) warstwy zaprawy (2). Otwór wylotowy (4) umieszczony, patrząc w kierunku jazdy (S) za osią walca (6), ma kształt szczeliny, za pomocą której zaprawa formuje się w pasmo zaprawy (2) odpowiednio do wysokości i szerokości szczeliny. Obracający się nanoszący zaprawę walec napędza przekładnia zębata (a, b) co najmniej jednym kołem napędowym (7), pozostającym w styku z cegłami (3). Koło to, połączone w obudową urządzenia według wynalazku, jest usytuowane, patrząc w kierunku jazdy (S) przed nanoszącym zaprawę walcem (6). Uformowane pasmo zaprawy układa się na cegłach (3) za otworem wylotowym, patrząc w kierunku jazdy(S). Sposób nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy polega na tym, że najpierw formuje się pasmo zaprawy (2) o zadanej grubości (DM) i szerokości (BM), bez użycia wzmacniającej wkładki, na nanoszącym zaprawę walcu (6) urządzenia do nanoszenia zaprawy według wynalazku, a następnie pasmo to nakłada się na cegłach (3) za otworem wylotowym (4), patrząc w kierunku jazdy (S).

PL 201 395 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do nanoszenia zaprawy na jedną z powierzchni wielu, umieszczonych obok siebie cegieł, zwłaszcza cegieł kratówek, które to urządzenie przesuwa się nad cegłami zgodnie z kierunkiem przemieszczania w celu nanoszenia zaprawy i które posiada otwór napełniający oraz otwór wylotowy, jak również wynalazek dotyczy sposobu nanoszenia z równomierną grubością warstwy zaprawy. Zaprawę do nanoszenia cienkich warstw stanowi także zaprawa do wąskich spoin, opisana w niemieckim patencie DE 42 18 143 C1.

W znanych urządzeniach do nanoszenia zaprawy zasobnik napełnia się zaprawą przez otwór napełniający. Zaprawa, ze względu na jej lepką konsystencję, równomiernie wypełnia otwór wylotowy w cał ym dolnym obszarze zasobnika. Po otworzeniu zasuwy znajdują ca się w zasobniku zaprawa dociera całą powierzchnią otworu wylotowego na powierzchnię pokrywanych nią cegieł. W trakcie przemieszczania urządzenia nad cegłami następuje prasowanie znajdującej się już na cegłach zaprawy za pośrednictwem szczeliny, utworzonej między górną powierzchnią cegieł i dolną krawędzią tylnej ścianki urządzenia. Podczas tego procesu za urządzeniem tworzy się warstwa zaprawy, której szerokość i wysokość odpowiada wielkości szczeliny.

Sanie do nanoszenia zaprawy opisane są w patencie FR-A-2 392 196. Sanie posiadają górny otwór napełniający oraz dolny otwór wylotowy dla wyprowadzania zaprawy, przy czym otwory te posiadają w zasadzie takie same wymiary. W obszarze dennym sań umieszczona jest zasuwa zamykająca, za pomocą której można uwalniać i przerywać wypływ zaprawy.

Kiedy na początku procesu nanoszenia zaprawy zasuwa zamykająca całkowicie zostanie wyciągnięta z tego rodzaju urządzenia, wówczas, zwłaszcza przy całkowicie napełnionym zasobniku, ciśnienie zaprawy do nanoszenia cienkiej warstwy na powierzchnię cegieł jest tak duże, że pewna ilość zaprawy przesiąka bezużytecznie w otwory cegieł. Ponadto, w konwencjonalnych urządzeniach tego rodzaju, przy końcu procesu nanoszenia cienkiej warstwy, a więc wówczas gdy zasobnik jest relatywnie pusty, ciśnienie zaprawy do nakładania cienkiej warstwy, która znajduje się jeszcze we wnętrzu urządzenia, wywierane na leżącą pod nią cegłę staje się tak małe, że zaprawa zaledwie przywiera jeszcze do cegły. W rezultacie, zaprawa nie przylega do cegły płasko i równomiernie, to jest w postaci jednolitej warstwy. Takie konwencjonalne urzą dzenie do nakładania zaprawy nie może zatem zapewnić równomiernego, optymalnego nakładania zaprawy, względnie jej połączenia z cegłą, w całym procesie to jest aż do całkowitego opróżnienia zasobnika. Poza tym, następuje znaczne pogorszenie się termoizolacyjność muru wskutek przesiąkania zaprawy w otwory cegieł. W wyniku wpadania zaprawy do przestrzeni pustych cegły, grubość zaprawy często przewyższa nawet do 50 mm grubość właściwej szczeliny, i jest widoczna potem w gotowym murze.

W niemieckim zgłoszeniu patentowym 100 33 842.9 zgł aszają cy opisał sanie do nakł adania zaprawy, które redukują straty zaprawy, spowodowane wskutek początkowego wysokiego ciśnienia zaprawy oraz wadliwego nakładania zaprawy z powodu niskiego ciśnienia w przypadku pustego zasobnika. Rezultat ten został osiągnięty dzięki umieszczeniu taśmy przenośnikowej w saniach do nakładania zaprawy, która to taśma w znacznej mierze zamyka sanie od dołu. Tak wykonane sanie zapewniają szczególny efekt, polegający na tym, że pomimo całkowicie napełnionego zasobnika zaprawy duża część zaprawy do nakładania cienkiej warstwy, również podczas procesu jej nakładania przylega do taśmy przenośnikowej, nie naciskając na cegły poprzez całą powierzchnię podstawy zasobnika, jak w konwencjonalnych saniach. W saniach według tego rozwiązania, zaprawa podczas procesu nakładania przemieszcza się automatycznie do tylnej części sań i tam gromadzi się nad otworem wylotowym. Zaprawa wywiera wówczas nacisk na powierzchnię cegły tylko w relatywnie małym obszarze, a mianowicie w obszarze otworu wylotowego, podczas, gdy o wiele wię ksza część ciężaru zaprawy także po otworzeniu urządzenia zamykającego oddziałuje jeszcze na sanie, zwłaszcza na taśmę przenośnikową.

Uzyskanie pełnej eliminacji opisanych wad jest jednak przy użyciu tego urządzenia niemożliwe, bowiem również tutaj pewna ilość zaprawy w saniach, choć relatywnie niewielka, naciska na cegły. Efekt ten ulega jeszcze wzmocnieniu wskutek oddziaływania zazwyczaj nastawnej listwy, względnie blachy zgarniającej, przeznaczonej do nastawiania grubości warstwy na tylnej ściance urządzenia, bowiem podczas przeciągania urządzenia zaprawa wciska się samoistnie, jeszcze dodatkowo w otwory cegieł. Efekt ten występuje także, na przykład w trakcie zamykania otworów z użyciem szpachli i szpachlówki.

PL 201 395 B1

Dodatkową wadą wszystkich, znanych w stanie techniki, urządzeń do nanoszenia zaprawy, jest duży opór podczas przeciągania takiego urządzenia nad pokrywanymi zaprawą cegłami. Opór ten jest uwarunkowany, z jednej strony siłą tarcia urządzenia w stosunku do cegieł, zależną od ciężaru urządzenia, a z drugiej strony również oporem wobec tej części masy zaprawowej, która we wnętrzu urządzenia zgromadzona jest na cegłach i powinna zostać na nich rozprowadzona.

Niemiecki opis patentowy DE 4 334 096 ujawnia ponadto urządzenie do nanoszenia zaprawy, które obejmuje pojemnik magazynowy zaopatrzony w otwór wylotowy. Poniżej otworu wylotowego umieszczony jest walec. Na walcu umieszczone są elementy dystansowe. Ponadto urządzenie to zawiera uchwyt, oraz dźwignię uruchamiającą do otwierania otworu wylotowego.

Dodatkowo, z francuskiego opisu patentowego FR 2490263 znane jest urządzenie do nakładania zaprawy na rząd elementów (kamieniu, bloczków betonowych lub cegieł) w trakcie budowy, w celu utworzenia połączenia z następnym rzędem. Obejmuje ono pojemnik z dnem, które jest otwarte wzdłuż szczeliny ograniczonej dolnymi krawędziami przedniej i tylnej ściany tego pojemnika oraz jego ścian bocznych. Ponadto, urządzenie to posiada rolki jezdne, których płaszczyzna jazdy jest przemieszczona do dołu względem wspomnianych krawędzi dolnych przedniej i tylnej ściany pojemnika. Urządzenie posiada także środki do prowadzenia przetaczania urządzenia wzdłuż rzędu, środki do mieszania zaprawy nad szczeliną i uchwyt manewrowy.

Celem wynalazku jest skonstruowanie urządzenia do nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy oraz opracowanie sposobu nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy, które będą pozbawione wymienionych wad. Ponadto zadaniem wynalazku jest zapewnienie łatwej eksploatacji takiego urządzenia na placu budowy, przy redukcji nakładu energetycznego w realizacji procesu nanoszenia zaprawy.

Zadanie to zostało osiągnięte zgodnie z wynalazkiem, który stanowi dalsze rozwinięcie przedmiotu niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 10054900.4 pt.: „Sposób i urządzenie do nakładania cienkiej warstwy zaprawy”, dokonanego przez Tubag Trass-, Zement- und Steinwerke GmbH.

Urządzenie według wynalazku stanowi urządzenie do nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy na jedną stronę wielu przyległych do siebie cegieł kratówek, przy nakładaniu zaprawy przemieszczane w kierunku jazdy nad cegłami dla nak ładania zaprawy i zaopatrzone w otwór napełniający i otwór wylotowy. Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że otwór wylotowy jest ograniczony przez obracający się, umieszczony bezstykowo w stosunku do cegieł nanoszący zaprawę walec, i przez urzą dzenie nastawcze do regulacji gruboś ci warstwy zaprawy. Zgodnie z wynalazkiem zawarty w urządzeniu otwór wylotowy urządzenia, utworzony pomiędzy nanoszącym zaprawę walcem i nastawczym urządzeniem ma kształt szczeliny, za pomocą której zaprawa jest formowana w pasmo zaprawy, odpowiednio do wysokości i szerokości tej szczeliny. Nadto wynalazek charakteryzuje się tym, że obracający się, nanoszący zaprawę walec jest napędzany przekładnię zębatą co najmniej jednym kołem napędowym, stykającym się z cegłami, połączonym z obudową urządzenia według wynalazku, przy czym koło napędowe jest umieszczone, patrząc w kierunku jazdy, przed nanoszącym zaprawę walcem. Cechę wynalazku stanowi również umieszczenie otworu wylotowego, patrząc w kierunku jazdy, za osią nanoszącego zaprawę walca tak, że uformowane pasmo zaprawy jest układane na cegłach za otworem wylotowym, patrząc w kierunku jazdy.

W korzystnym wykonaniu przekładnię zę batą cał kowicie lub częściowo osł ania osł ona. Zaleca się takie usytuowanie koła napędowego w urządzeniu, aby przenosiło część ciężaru tego urządzenia. Jest również pożądane, jeśli koło napędowe jest umieszczone, patrząc w kierunku jazdy, pod przednią częścią urządzenia według wynalazku. Zaleca się także, jeśli urządzenie do oddzielania warstwy zaprawy od nanoszącego zaprawę walca jest, patrząc w kierunku jazdy, usytuowane za otworem wylotowym. Korzystnie jest, kiedy urządzenie oddzielające zaprawę stanowi napięty drut, a nastawcze urządzenie stanowi nastawcza płytka, najlepiej wygięta na zewnątrz.

W wybranym wariancie wykonania urządzenia według wynalazku część dolnej krawędzi nastawczego urządzenia może dotykać do nanoszącego zaprawę walca a nanoszący zaprawę walec może zamykać przestrzeń magazynową zaprawy od dołu.

Na urządzeniu według wynalazku może być umieszczone co najmniej jedno pionowe koło prowadzące lub jedna pionowa rolka prowadząca do bocznego prowadzenia urządzenia do nanoszenia zaprawy.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy o równomiernej grubości na jedną stronę wielu, przyległych do siebie cegieł, w szczególności kratówek, który charakteryzuje się tym, że najpierw formuje się, bez użycia wzmacniającej wkładki, pasmo zaprawy o zadanej grubości i szerokości, za pomocą otworu wylotowego pomiędzy obracającym się, nanoszą4

PL 201 395 B1 cym zaprawę walcem, umieszczonym bezstykowo w stosunku do cegieł, który to walec napędzany jest poprzez przekładnię zębatą co najmniej jednym kołem napędowym, stykającym się z cegłami i połączonym z obudową urządzenia do nanoszenia zaprawy, przy czym koło napędowe jest umieszczone, patrząc w kierunku jazdy, przed nanoszącym zaprawę walcem i nastawczym urządzeniem, a otwór wylotowy o kształcie szczeliny jest umieszczony, patrząc w kierunku jazdy, za osią nanoszącego zaprawę walca, przez co formuje się, zgodnie z wynalazkiem, pasmo zaprawy odpowiadające wysokości i szerokości szczeliny, układane na cegłach za otworem wylotowym, patrząc w kierunku jazdy.

Tak więc, zgodnie ze sposobem nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy o równomiernej grubości na jedną stronę wielu przyległych do siebie cegieł najpierw na walcu nanoszącym zaprawę formuje się pasmo zaprawy o zadanej grubości i szerokości, z pominięciem stosowania wzmacniającej wkładki, a potem układa się to pasmo na powierzchni cegieł. Grubość i szerokość pasma zaprawy moż na nastawiać za pomocą urządzenia nastawczego grubości warstwy, zwłaszcza szablonu lub blaszanej przesłony nastawczej, a realizacja tego sposobu następuje przy pomocy urządzenia do nanoszenia zaprawy, wykonanego zgodnie z przedmiotowym wynalazkiem, wyposażonego w co najmniej minimum niezbędnych dla jego działania środków technicznych, którymi charakteryzuje się wynalazek w kategorii urządzenia.

Sposób działania tego urządzenia w znacznym stopniu jest skojarzony z działaniem sań nanoszących, opisanych w wspomnianym wcześniej niemieckim zgłoszeniu patentowym 10054900.4, objętym równocześnie niniejszym zgłoszeniem, jednakże z tą różnicą, że zamiast obiegającej taśmy przenośnikowej w urządzeniu według przedmiotowego wynalazku zastosowano walec nanoszący, wykonujący tę samą funkcję.

Ponieważ obracający się, nanoszący walec, jest napędzany przez co najmniej jedno koło napędowe, stykające się z cegłami i połączone z obudową urządzenia do nanoszenia zaprawy, funkcję tego koła mogą pełnić również odpowiednie rolki lub walce. Koło, obracając się podczas procesu nanoszenia zaprawy, może napędzać walec zaprawy za pośrednictwem prostej przekładni, która może być wykonana, przykładowo, w postaci pasa lub łańcucha napiętego za pośrednictwem dwóch kół zębatych między walcem zaprawy i kołem napędowym. Możliwy jest także wariant rozwiązania, w którym koła zębate są ze sobą bezpoś rednio wzębione. Przekładnia, dla ochrony przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniem może być osłonięta w całości lub w części odpowiednią osłoną.

Koło napędowe, względnie odpowiednia rolka lub walec, umieszczone w stosunku do kierunku przemieszczania się urządzenia do nanoszenia zaprawy, przeważnie przed tym urządzeniem lub pod nim, przenoszą sobą część ciężaru urządzenia. W stanie spoczynkowym urządzenia, np. podczas napełniania zasobnika zaprawą do nanoszenia cienkiej warstwy, pozostałą część ciężaru można wesprzeć na jednej lub kilku podporach. Jeśli podpory te są na stałe połączone z obudową urządzenia, wtedy mogą służyć również jako rękojeść, którą robotnik, w trakcie procesu nakładania, może ręcznie przesuwać urządzenie nad pokrywanymi cegłami. Rękojeść taką, względnie podporę, zazwyczaj umieszczoną na tylnej, w stosunku do kierunku przemieszczania, ściance urządzenia, należy lekko unieść, w wyniku czego urządzenie lekko pochyli się do przodu. Wówczas cały ciężar urządzenia, napełnionego zaprawą, obciąża w sposób idealny koło napędowe, dzięki czemu urządzenie można toczyć na cegłach z niewielkim nakładem siły.

Urządzeniem nastawczym, służącym do regulacji grubości nakładanego pasma warstwy zaprawy jest często blacha, która może być przykręcona na tylnej, w stosunku do kierunku przemieszczania, ściance. Znajdująca się między nastawczym urządzeniem i nanoszącym zaprawę walcem szczelina formuje zaprawę do postaci pasma, które odpowiada kształtowi, w tym wysokości, szerokości i wielkoś ci szczeliny. Zamiast blachy nastawczej moż liwe jest również zastosowanie takiego walca, do którego nie przywiera zaprawa, dzięki doborowi odpowiedniej powłoki lub własności powierzchniowych tego walca. Za pośrednictwem nanoszącego zaprawę walca następuje przemieszczanie zaprawy do części tylnej, która znajduje się w urządzeniu i wyprowadzenie jej przez otwór wylotowy, który odpowiada wysokości i szerokości późniejszego pasma zaprawy.

Blacha nastawcza może być odginana na zewnątrz i przesuwana w kierunku pionowym, jak również może być, korzystnie wymieniana na inną, co umożliwia stosowanie różnych blach lub szablonów.

Ponieważ, zgodnie z kolejnym wariantem wykonania urządzenia według przedmiotowego wynalazku, część dolnej krawędzi urządzenia nastawczego przytyka do walca nanoszącego, wtedy, w miejscu tego styku, zaprawa nie wydostaje się już z wnętrza urządzenia na zewnątrz. Jeśli urządzePL 201 395 B1 nie nastawcze, np. blaszana przesłona nastawcza jest wymienna, to dzięki zastosowaniu różnych szablonów można zmieniać szerokość nakładanego pasma zaprawy i dopasować je do różnych szerokości lub kształtów cegły. Możliwy jest również podział na kilka pasm. Za pośrednictwem blachy nastawczej, która styka się z walcem nanoszącym w obszarze środkowym i umożliwia wydostawanie się zaprawy przez otwór wylotowy tylko na prawej i lewej strome, można przykładowo nakładać warstwę zaprawy również na cegłach, które posiadają żebro tylko w obszarze zewnętrznym, i poza nim są puste. W ten sposób pojedyncze urządzenie do nanoszenia zaprawy można stosować dla różnych szerokości cegły tylko drogą samej wymiany urządzenia nastawczego.

W celu możliwie kompletnego i równomiernego oddzielania pasma zaprawy, uformowanego już z walca nanoszą cego zaprawę za otworem wylotowym, w którym to rozwią zaniu urządzenia brak jest jakiejkolwiek wkładki wzmacniającej, jak np. tkanina lub folie, aby nie powodować przy tym odkształceń lub pęknięć w pasmach zaprawy, można za otworem wylotowym - patrząc w kierunku przemieszczania - umieścić zespół, oddzielający warstwę zaprawy od walca nanoszącego zaprawę. Taki zespół nie jest jednak bezwzględnie wymagany, zwłaszcza wtedy, kiedy walec nanoszący zaprawę posiada szczególnie gładką powierzchnię lub powłokę, z której gotowe pasmo zaprawy automatycznie oddziela się. Zespół taki zazwyczaj stanowi napięty drut, rozciągnięty poprzecznie do walca nanoszącego zaprawę i stykający się z tym walcem na całej szerokości. Zamiast drutu można napiąć również sznur. Możliwe jest także zastosowanie listwy metalowej lub z tworzywa sztucznego, która pozostaje w styku z walcem nanoszą cym zaprawę . Wszystkie wspomniane zespoły do oddzielania zaprawy sł u żą również do tego, żeby czyścić walce nanoszące zaprawę z resztek zaprawy przy nakładaniu cienkiej warstwy. W ten sposób eliminuje się również straty zaprawy w związku z odkładaniem się resztek, które gromadziły by się na dolnej stronie powierzchni walca nanoszącego zaprawę. Trwały i równomierny docisk tych zespołów oddzielających zaprawę do walca nanoszącego zaprawę można zrealizować, przykładowo, przy użyciu jednej lub kilku naprężonych sprężyn spiralnych, w których każda jedna ze stron jest zamocowana na zespole oddzielającym zaprawę, a każda druga ze stron zamocowana jest na bocznej ściance obudowy.

Obracający się, nanoszący zaprawę walec przylega przeważnie ściśle do bocznych ścianek wewnętrznych urządzenia do nanoszenia zaprawy. Dolne końce przedniej ścianki, zwróconej w kierunku przemieszczania i ścianki tylnej, które w widoku bocznym przebiegają przeważnie w postaci klina skierowanego w dół, tworząc obudowę w kształcie leja, są umieszczone zazwyczaj tak szczelnie przy walcu nanoszącym zaprawę, że przestrzeń zapasowa zaprawy jest zamknięta od dołu przez walec nanoszący zaprawę. Tym samym uzyskuje się pewność, że zaprawa dociera na pokrywane nią cegły tylko podczas procesu nakładania i następnie, tylko przez przewidziany do tego celu, szczelinowy otwór wylotowy między dolną krawędzią urządzenia nastawczego i walcem zaprawy.

Zgodnie z kolejnym wykonaniem przedmiotowego wynalazku, dla uzyskania bocznego prowadzenia urządzenia na cegłach, umieszcza się z jego boku co najmniej jedno pionowe koło prowadzące, względnie pionową rolkę prowadzącą. Dzięki temu następuje dalsze zmniejszenie oporu tarcia urządzenia w stosunku do cegieł i tym samym zmniejsza się nakład siły robotnika, przesuwającego urządzenie. Możliwe jest także, znane ze stanu techniki, zastosowanie zwykłych bocznych szyn prowadzących.

Ponieważ urządzenie według wynalazku, w porównaniu z przedmiotem niemieckiego zgłoszenia patentowego 10054900.4, zamiast taśmy przenośnikowej, posiada tylko jeden pojedynczy walec nanoszący zaprawę, można zgodnie z tym udoskonalonym rozwiązaniem według wynalazku, jeszcze bardziej zmniejszyć przestrzeń zapasową dla zaprawy, w następstwie czego zmniejsza się jeszcze bardziej ciężar urządzenia.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony na podstawie rysunku, na którym przedstawiono przykładowe wykonania wynalazku, przy czym Fig. 1a przedstawia schematycznie przykład jednego wariantu wykonania urządzenia do nanoszenia zaprawy, w stanie spoczynku, Fig. 1b przedstawia to samo urządzenie podczas procesu nanoszenia zaprawy, Fig. 2a - pokazuje pierwszy wariant wykonania blaszanych przesłon nastawczych do nastawiania szerokości i grubości pasma zaprawy, Fig. 2a przedstawia drugi wariant wykonania blaszanych przesłon nastawczych do nastawiania szerokości i grubości pasma zaprawy, Fig. 2c przedstawia trzeci wariant wykonania blaszanych przesłon nastawczych do nastawiania szerokości i grubości pasma zaprawy.

Uwidoczniona na Fig. 1a część ściany wykonanej z cegieł kratówek zawiera trzy cegły 3, umieszczone obok siebie, przygotowane do przyjęcia następnej warstwy cegieł. Urządzenie 1 do nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy 2 na górną powierzchnię cegieł 3, posiada lejkowaty, w widoku

PL 201 395 B1 bocznym, zasobnik, a u góry ma prostokątny otwór napełniający 5 dla wprowadzania zaprawy 2. Szerokość urządzenia 1, w postaci sań, odpowiada w zasadzie, szerokości B cegieł 3. Długość urządzenia L i szerokość B cegieł wyznaczają wielkość otworu napełniającego 5.

W bocznym przekroju przez sanie 1, jak widać na Fig. 1a, pokazano rozmieszczenie nanoszącego zaprawę walca 6, blaszanej przesłony nastawczej stanowiącej nastawcze urządzenie 9 i drutu 8, oddzielającego pasmo zaprawy 2 z nanoszącego zaprawę walca 6. W trakcie przesuwania urządzenia 1 w postaci sań, napełnionego zaprawą do układania cienkiej warstwy 2 w kierunku S jazdy nad cegłami, są automatycznie napędzane automatycznie dwa koła 7, zamocowane w urządzeniu 1, które za pośrednictwem kół zębatych a i b napędzają nanoszący zaprawę walec 6. Prędkość podawania zaprawy z nanoszącego zaprawę walca 6 odpowiada dokładnie prędkości urządzenia 1, poruszającego się w kierunku jazdy S nad cegłami 3, tak, że przez szczelinowy otwór wylotowy 4 wypływa dokładnie taka ilość zaprawy, która jest konieczna do utworzenia na cegłach 3 jednolitej, zamkniętej warstwy. Nanoszący zaprawę walec 6 zamyka całkowicie od dołu urządzenie 1 i zapewnia przez to, że zaprawa 2 doprowadzana jest do cegieł 3 tylko w trakcie procesu nakładania zaprawy i wówczas tylko przez przewidziany do tego celu otwór wylotowy 4. W dolnej części tylnej ścianki zamocowana jest za pomocą dwóch śrub blaszana przesłona nastawcza stanowiąca nastawcze urządzenie 9, która między jej dolną krawędzią i nanoszącym zaprawę walcem 6 tworzy wąską szczelinę, pełniącą funkcję otworu wylotowego 4 dla zaprawy 2. Odległość między dolną krawędzią nastawczej blaszanej przesłony 9 i nanoszący zaprawę walec 6 wynosi na całej szerokości 2 mm. Luzując obydwie śruby nastawczej blaszanej przesłony 9 można zmniejszyć wysokość szczeliny do 1 mm lub powiększyć do 5 mm. Dolna krawędź nastawczej blaszanej przesłony 9 jest nieco wygięta na zewnątrz, co nie zostało pokazane na rysunku, w celu wygładzania i niezawodnego zagęszczenia wypływającej, cienkiej warstwy zaprawy 2.

Podczas procesu nanoszenia zaprawy nanoszący zaprawę walec 6 transportuje masę zaprawową 2 zawsze do tylnego obszaru zasobnika urządzenia 1 i wyciska zaprawę 2 przez szczelinowy otwór wylotowy 4, tworząc w ten sposób pasmo zaprawy 2, które ma szerokość odpowiadającą szerokości B pokrywanych cegieł oraz grubość 2 mm zależną od wysokości DM otworu wylotowego. W celu łatwego oddzielania gotowego pasma zaprawy 2 od nanoszącego zaprawę walca 6 i równomiernego rozłożenia zaprawy na powierzchni cegieł 3, pod otworem wylotowym 4 napięty jest drut 8, który dociskany jest do nanoszącego zaprawę walca 6, oddzielając tym samym od niego pasmo zaprawy 2.

Na Fig. 2a, 2b, 2c przedstawiono możliwe warianty wykonania nastawczej blaszanej przesłony 9, z pomocą której można nastawiać nie tylko grubość DM warstwy zaprawy, lecz również szerokość BM wychodzącego pasma zaprawy 2. Fig. 2a pokazuje najprostszy wariant, który umożliwiając przestawienie wysokości pozwala nastawiać jedynie grubość DM pasma zaprawy 2. Za pomocą nastawczej blaszanej przesłony 9 .przedstawionej na Fig. 2b można nastawiać również szerokość BM pasma zaprawy. W stanie zamontowanym najniższa krawędź nastawczej blaszanej przesłony 9 dotyka nanoszącego zaprawę walca 6 na określonej szerokości, tak że w tym miejscu zaprawa 2 nie może wypływać. Pozostały obszar nastawczej blaszanej przesłony 9 służy do tworzenia pasma zaprawy 2 o szerokości BM i grubości DM. Fig. 2c przedstawia wariant wykonania nastawczej blaszanej przesłony 9, umożliwiający utworzenie dwóch pasm zaprawy 2 o szerokości BM i grubości DM, które przykładowo nakładane są tylko na zewnętrznej krawędzi pokrywanych cegieł 3.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do nanoszenia zaprawy, do nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy na jedną stronę wielu, przyległych do siebie cegieł kratówek, które to urządzenie przy nakładaniu zaprawy przemieszczane jest w kierunku jazdy nad cegłami w celu nakładania zaprawy, wyposażone w otwór napełniający i otwór wylotowy, znamienne tym, że otwór wylotowy (4) ograniczony jest przez obracający się, umieszczony bezstykowo w stosunku do cegieł (3) nanoszący zaprawę walec (6), i przez nastawcze urządzenie (9) do regulacji grubości (DM) warstwy zaprawy (2), przy czym otwór wylotowy (4) utworzony pomiędzy nanoszącym zaprawę walcem (6) i nastawczym urządzeniem (9) ma kształt szczeliny, za pomocą której zaprawa jest formowana w pasmo zaprawy (2), odpowiednio do wysokości i szerokości tej szczeliny, oraz tym, że obracający się nanoszący zaprawę walec (6) jest napędzany poprzez przekładnię zębatą (a, b), co najmniej jednym kołem napędowym (7), stykającym się z cegłami (3), połączonym z obudową urządzenia (1) do nanoszenia zaprawy, przy czym koło napęPL 201 395 B1 dowe (7) umieszczone jest, patrząc w kierunku jazdy (S), przed nanoszącym zaprawę walcem (6), i tym, że otwór wylotowy (4) jest umieszczony, patrząc w kierunku jazdy (S), za osią nanoszącego zaprawę walca (6) tak, że uformowane pasmo zaprawy (2) jest układane na cegłach (3) za otworem wylotowym (4), patrząc w kierunku jazdy (S).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przekładnia zębata (a, b) jest całkowicie lub częściowo osłonięta osłoną.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że koło napędowe (7) umieszczone jest w taki sposób, że przenosi część ciężaru urządzenia (1) do nanoszenia zaprawy.
4. 4. Urzą dzenie wedł ug zastrz. 1, znamienne tym, ż e koł o napę dowe (7) umieszczone jest, patrząc w kierunku jazdy (S), pod przednią częścią urządzenia (1) do nanoszenia zaprawy.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że patrząc w kierunku jazdy (S), za otworem wylotowym (4) jest umieszczone urządzenie (8) do oddzielania warstwy zaprawy (2) od nanoszącego zaprawę walca (6).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że urządzeniem oddzielającym zaprawę (2) jest napięty drut.
7. 7. Urządzenie zastrz. 1, znamienne tym, że nastawczym urządzeniem (9) jest nastawcza płytka.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że nastawcza płytka wygięta jest na zewnątrz.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że część dolnej krawędzi nastawczego urządzenia (9) dotyka do nanoszącego zaprawę walca (6).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przestrzeń magazynowa zaprawy jest zamknięta od dołu przez nanoszący zaprawę walec (6).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że umieszczone jest na nim co najmniej jedno pionowe koło prowadzące lub jedna pionowa rolka prowadząca (11), do bocznego prowadzenia urządzenia do nanoszenia (1) zaprawy.
12. 12. Sposób nanoszenia cienkiej warstwy zaprawy o równomiernej grubości na jedną stronę wielu, przyległych do siebie cegieł, w szczególności kratówek, zgodnie z którym pasmo zaprawy ma określoną grubość i szerokość, znamienny tym, że najpierw formuje się pasmo zaprawy (2) o zadanej grubości (DM) i szerokości (BM), bez użycia wzmacniającej wkładki, za pomocą otworu wylotowego (4) pomiędzy obracającym się, umieszczonym bezstykowo w stosunku do cegieł (3) nanoszącym zaprawę walcem (6), przy czym walec (6) napędza się poprzez przekładnię zębatą (a, b), co najmniej jednym kołem napędowym (7), stykającym się z cegłami (3), połączonym z obudową urządzenia (1) do nanoszenia zaprawy, umieszczonym, patrząc w kierunku jazdy (S), przed nanoszącym zaprawę walcem (6) i nastawczym urządzeniem (9), przy czym otwór wylotowy (4) ma kształt szczeliny i jest usytuowany, patrząc w kierunku jazdy (S), za osią nanoszącego zaprawę walca (6) tak, że uformowane pasmo zaprawy (2), odpowiadające wysokości i szerokości tej szczeliny układa się na cegłach (3) za otworem wylotowym (4), patrząc w kierunku jazdy (S).