PL201997B1 - Sposób wytwarzania alkilo(hydroksy)glinu - Google Patents

Abstract

Sposób wytwarzania alkilo(hydroksy)glinu w reakcji pochodnej glinu w rozpuszczalniku organicznym z wodą, znamienny tym, że jako pochodną glinu stosuje się alkilo(cyklopentadienylo)e-diketiminoglin, w którym grupa alkilowa zawiera 1-6 atomów węgla.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania stabilizowanego alkilo(hydroksy)glinu. Alkilo(hydroksy)glin jest półproduktem w procesie otrzymywania alumoksanów wykorzystywanych w syntezie i katalizie, produkcji cząstek o rozmiarach nano czy włókien nieorganicznych.

Alkilo(hydroksy)glin można otrzymywać kilkoma metodami, a mianowicie przez wprowadzenie do roztworu trialkiloglinu w rozpuszczalnikach organicznych wody ciekłej, wody w postaci pary, wody hydratacyjnej, wody w azeotropie, wody rozpuszczonej w rozpuszczalnikach organicznych. Związki glinoorganiczne reagują z wodą w sposób gwałtowny z wydzieleniem węglowodoru dlatego, aby kontrolować proces, stosuje się różne wyżej opisane metody wprowadzania wody, różną szybkość jej wprowadzania, duże rozcieńczenie roztworów trialkiloglinu, utrudnia się dostęp wody do atomu glinu przez wytworzenie kompleksu trialkiloglinu z rozbudowanym przestrzennie związkiem organicznym zawierającym atom lub atomy dysponujące wolnymi parami elektronów, z tego samego powodu jeden z podstawników alkilowych zastępuje się ligandem przestrzennie rozbudowanym, a ponadto proces prowadzi się często w temperaturze obniżonej. Powstający w reakcji związku glinoorganicznego z wodą alkilo(hydroksy)glin reaguje dalej do alumoksanu. Ten etap reakcji jest szybki i nadal trudny do sterowania.

Jedną z metod zatrzymania procesu wytwarzania alumoksanu na etapie alkilo(hydroksy)glinu, co pozwalałoby modyfikować proces wytwarzania alumoksanu i nim sterować, była próba wykorzystania w wytwarzaniu hydroksyglinu związków glinoorganicznych zawierających dwa podstawniki alkilowe i ligand β -diketiminowy. Proces hydrolizy prowadził jednak do odejś cia β -diketiminy i wytworzenia trudnych do identyfikacji związków glinowych.

Znany jest również sposób stabilizowania hydroksyglinu ligandem β-diketiminowym, jednakże pozostałe podstawniki wyjściowego związku glinowego stanowiły podstawniki halogenowe, a reakcję prowadzono w obecności karbenu.

Sposób według wynalazku polega na zastosowaniu związku glinoorganicznego zawierającego ligand β-diketiminowy, a jedna z dwóch grup alkilowych zastąpiona jest podstawnikiem cyklopentadienylowym. Jako podstawnik alkilowy stosuje się grupę alkilową o 1-6 atomach węgla. W reakcji z wodą odchodzi podstawnik cyklopentadienylowy i tworzy się alkilo(hydroksy)glin stabilizowany obecnością ligandu β-diketiminowego. Jako ligand β-diketiminowy korzystnie stosuje się 2-((2,6-diizopropylofenylo)amino)-4-((2,6-diizopropylofenylo)imino)-2-penten.

Przedmiot wynalazku bliżej jest objaśniony w przykładach wykonania.

P r z y k ł a d I. W naczyniu Schlenka zaopatrzonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0.5 mmola EtAI(Cp)BDI, gdzie BDI = 2-((2,6-diizopropylofenylo)amino)-4-((2,6-diizopropylofenylo)imino)-2-penten, w 50 ml toluenu i ochłodzono do -20°C. Następnie do ochłodzonego i mieszanego roztworu EtAI(Cp)BDI w toluenie wkroplono za pomocą strzykawki 10 ml roztworu H2O (0.5 mmol) w THF-ie. Całość ogrzano do temperatury pokojowej i w tej temperaturze mieszano przez 2 h., a następnie oddestylowano rozpuszczalniki. Uzyskano pochodną EtAI(OH)BDI z wydajnością 70%. Syntezę i wszystkie operacje prowadzono w atmosferze azotu.

P r z y k ł a d II. W naczyniu Schlenka zaopatrzonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0.5 mmola MeAI(Cp)BDI w 50 ml toluenu i ochłodzono do -20°C. Następnie do ochłodzonego i mieszanego roztworu MeAI(Cp)BDI w toluenie wkroplono za pomocą strzykawki 10 ml roztworu H2O (0.5 mmol) w THF-ie. Całość ogrzano do temperatury pokojowej i w tej temperaturze mieszano przez 2 h, a następnie oddestylowano rozpuszczalniki. Uzyskano pochodną MeAI(OH)BDI z wydajnością 76%. Syntezę i wszystkie operacje prowadzono w atmosferze azotu.

Claims (2)

1. Sposób wytwarzania alkilo(hydroksy)glinu w reakcji pochodnej glinu w rozpuszczalniku organicznym z wodą, znamienny tym, że jako pochodną glinu stosuje się alkilo(cyklopentadienylo)e-diketiminoglin, w którym grupa alkilowa zawiera 1-6 atomów węgla.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako ligand β-diketiminowy stosuje się 2-((2,6-diizopropylofenylo)amino)-4-((2,6-diizopropylofenylo)imino)-2-penten.