PL202162B1 - Palenisko do spalania paliwa stałego - Google Patents

Abstract

Palenisko do spalania paliwa stałego zawierające ruszt i układ doprowadzania powietrza do spalania, współpracujące ze śrubowym podajnikiem paliwa, urządzeniami sterującymi, kontrolującymi i zabezpieczającymi proces spalania, znamienne tym, że posiada usytuowany centralnie w miejscu podawania paliwa, obrotowy dystrybutor paliwa (1) składający się z pionowego wału ślimakowego (2), który w swej górnej części na obwodzie ma trwale przymocowane łopatki rozgarniające (3) paliwo i trójnika równoprzelotowego (4), w którym jest umieszczony, a wokół obrotowego dystrybutora paliwa (1), poniżej górnej płaszczyzny trójnika równoprzelotowego (4), usytuowany jest nieruchomy ruszt (5), który składa się z płaskiego krążka obwodowego (6), ułożonego na płaskim, zamkniętym od dołu cylindrze (8), wyposażonym w otwór nawiewu powietrza (9) i krążka środkowego (7), ułożonego na tulei wewnętrznej (10) z przepustnicą powietrza wtórnego

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest palenisko do spalania paliw stałych zwłaszcza biomasy w postaci granulatu oraz węgla kamiennego w asortymencie groszek, stosowane w kotłach małej i średniej mocy, opalanych węglem kamiennym i olejem opałowym.

Granulatem nazywamy przetworzone odpady drzewne z tartaków, zakładów przeróbki drewna takie jak trociny, wióry, zrębki, kora drzewna oraz przetworzoną słomę, pestki lub łupiny owoców prasowane pod wysokim ciśnieniem. Paliwo to charakteryzuje się niską zawartością wilgoci (8-12%), popiołów (0,5%) i substancji szkodliwych dla środowiska oraz wysoką wartością energetyczną. Cechy te powodują, że jest to paliwo przyjazne środowisku naturalnemu a jednocześnie łatwe w transporcie, magazynowaniu i dystrybucji.

Spalanie paliwa stałego odbywa się zwykle na ruszcie. Paliwo stałe jest stopniowo zgazowywane wewnątrz rusztu przy ograniczonym dopływie powietrza a następnie otrzymany gaz jest spalany w drugim etapie przy obfitym dopływie powietrza. Produktem odpadowym spalania jest popiół, który można wykorzystać jako nawóz naturalny.

Do spalania paliw stałych stosowane są piece pracujące automatycznie, podobnie do pieców z palnikiem olejowym, w których zastosowano urzą dzenia do automatycznego doprowadzania paliwa i odprowadzania popiołu. Znany jest piec opalany węglem opisany w patencie US nr 4.007.697. Piec ma ruszt pierścieniowy z obrotowym zewnętrznym pierścieniem, na którym są dopalane resztki węgla i z którego jest usuwany popiół do popielnika. Zewnętrzny pierścień ma górną powierzchnię pochyloną pod kątem 20° w kierunku jego wewnętrznej prostej ściany, która pionowo wystaje ponad powierzchnię pochylonego w odwrotnym kierunku nieruchomego rusztu pierścieniowego. Cały ruszt jest podparty na poziomym stole okalającym komorę spalania, a zewnętrzny pierścień na specjalnym schodku umieszczonym wokół zewnętrznej ściany nieruchomego rusztu pierścieniowego poniżej jego zewnętrznej powierzchni. Ruszt ma w środku otwór zasilający poprzez który od dołu ślimakiem jest podawany węgiel. Na końcu wału zasilającego ślimaka jest umieszczony palec, który w sposób przerywany jest połączony z zębami zewnętrznego pierścienia, tak że podczas obrotu wału zewnętrzny pierścień obraca się dookoła rusztu. Powietrze do spalania podawane jest rurociągiem pod ruszt. W rurocią gu powietrza jest umieszczony osiowo przenoś nik ś limakowy paliwa stał ego. Znany jest również z polskiego opisu patentowego nr 181372 mechaniczny ruszt do spalania paliwa stałego, który ma pierścieniowy nieruchomy ruszt wokół którego jest umieszczony obrotowy, zewnętrzny pierścień z zębatymi segmentami u dołu zazębionymi w sposób przerywany w kierunku przesuwu pierścienia do przodu z palcem zamocowanym na końcu wału obrotowego umieszczonego pod rusztem i doprowadzającego paliwo na ruszt przenośnika ś limakowego, który jest połączony z zasobnikiem paliwa stałego oraz ma dmuchawę z doprowadzeniem powietrza do spalania. Ruszt ten charakteryzuje się tym, że obrotowy pierścień ma płaską górna powierzchnię, a główny rurociąg doprowadzania powietrza pod ruszt pierścieniowy jest połączony z komorą rozdzielania powietrza. Pomiędzy rusztem pierścieniowym i silnikiem napędowym przenośnika ślimakowego jest umieszczony zasobnik zasilający paliwa stałego, który jest połączony u dołu z obudową przenośnika ślimakowego. Zasobnik ten ma detektor sterowania poziomu jego napełnienia z bunkra paliwa stałego. Pomiędzy zasobnikiem zasilającym paliwa stałego i komorą rozdzielania powietrza jest umieszczona dmuchawa, która jest połączona z równoległym do przenośnika ś limakowego głównym rurociągiem doprowadzania powietrza pod ruszt pierścieniowy i jest połączona z pomocniczym rurociągiem doprowadzenia powietrza umieszczonym nad rusztem pierścieniowym. Bunkier paliwa stałego ma ślimak, który jest umieszczony ukośnie do góry w kierunku napełniania skierowanej do dołu zsuwni zasobnika zasilającego paliwa stałego.

Palenisko do spalania paliwa stałego według wynalazku wyposażone w ruszt i układ doprowadzania powietrza do spalania, współpracujące ze śrubowym podajnikiem paliwa, urządzeniami sterującymi, kontrolującymi i zabezpieczającymi proces spalania charakteryzuje się tym, że posiada usytuowany centralnie w miejscu podawania paliwa, obrotowy dystrybutor paliwa, składający się z pionowego wału ślimakowego, który w swej górnej części na obwodzie ma trwale przymocowane łopatki rozgarniające paliwo i trójnika równoprzelotowego, w którym jest umieszczony. Wokół obrotowego dystrybutora paliwa, poniżej górnej płaszczyzny trójnika równoprzelotowego, usytuowany jest nieruchomy ruszt, który składa się z płaskiego krążka obwodowego, ułożonego na płaskim, zamkniętym od dołu cylindrze, wyposażonym w otwór nawiewu powietrza i krążka środkowego, ułożonego na tulei wewnętrznej z przepustnicą powietrza wtórnego, usytuowanej wewnątrz cylindra. Poniżej nieruchomego rusztu usytuowana jest kierownica powietrza pierwotnego z przepustnicą powietrza pierwotnego,

PL 202 162 B1 ułożona pomiędzy ściankami bocznymi cylindra i tulei wewnętrznej, powyżej otworu nawiewu powietrza. Ponadto na pionowym wale ślimakowym dystrybutora paliwa, poniżej trójnika równoprzelotowego zamocowana jest zębatka dolna współpracująca z kołem palcowym śrubowego podajnika paliwa. Koło palcowe śrubowego podajnika paliwa osadzone jest na obrotowej tulei i zamocowane jest za pomocą trzpienia do poziomego wału ślimakowego śrubowego podajnika paliwa. Na pionowym wale ślimakowym zamocowany jest również wygarniacz popiołu w kształcie obrotowej tarczy, który ogranicza od dołu osłonę paleniska. Osłona paleniska jest zamocowana za pomocą łączników, z jednej strony do cylindra a z drugiej strony do płyty mocującej palenisko do kotła.

Korzystne jest, że łopatki rozgarniające dystrybutora paliwa są wygięte w kształcie łuku, a w przekroju podłużnym posiadają kształt zbliżony do litery „L”. Korzystne jest również, że na powierzchni krążka obwodowego są rozmieszczone równomiernie w sposób promieniowy szczeliny nadmuchu powietrza pierwotnego, rozszerzające się w kierunku obwodu krążka. Krążek środkowy natomiast ma otwory nadmuchu powietrza wtórnego rozmieszczone na swojej powierzchni w kilku rzędach, a kierownica powietrza pierwotnego i przepustnicą powietrza pierwotnego ma otwory kierujące powietrze pierwotne na krążek obwodowy, których wielkość regulowana jest za pomocą dźwigni powietrza pierwotnego. Tuleja wewnętrzna i przepustnica powietrza wtórnego ma natomiast otwory rozdziału powietrza wtórnego na krążek środkowy, których wielkość regulowana jest za pomocą dźwigni powietrza wtórnego. Ponadto korzystne jest, że osłona paleniska ma powierzchnię w kształcie otwartego, odwróconego, ściętego stożka zakończonego walcem, na obwodzie którego przymocowany jest w kierunku promieniowym, poziomy kanał odprowadzania popiołu. Inne korzyści osiągamy, jeżeli do obudowy przenośnika paliwa przymocowana jest obrotowo łopatka wygarniająca popiół, która ma kształt zbliżony do nieregularnego teownika, a jej oś obrotu usytuowana jest niesymetrycznie do jej wymiaru poprzecznego. Korzystne jest również, że obrotowa tarcza wygarniacza popiołu posiada na swoim obwodzie kilka par wystających zabieraków, z których jeden zamyka łopatkę wygarniającą w kierunku na zewnątrz tarczy wygarniacza popiołu, natomiast drugi z pary zabieraków ustawia łopatkę wygarniającą w kierunku promieniowym do tarczy wygarniacza popiołu. Dodatkowe korzyści według wynalazku uzyskuje się, jeżeli na cylindrze jest ułożony pierścień spiętrzający paliwo, który ma powierzchnię wewnętrzną ukształtowaną ukośnie, pod kątem większym od kata prostego. Inne jeszcze korzyści według wynalazku uzyskuje się, jeżeli w środkowej części obudowy śrubowego podajnika paliwa, pomiędzy zasypem paliwa i wlotem paliwa do trójnika równoprzelotowego jest usytuowana komora rozluźniająca paliwo, która zwiększa powierzchnię wewnętrzną śrubowego podajnika paliwa.

Konstrukcja paleniska do spalania paliw stałych według wynalazku umożliwia wysokosprawne (~90%) i czyste spalanie różnych paliw stałych, zwłaszcza konfekcjonowanej biomasy ze szczególnym uwzględnieniem słomy owsianej, która w większości była spalana przez rolników na polach, gdyż była nie zalecana przez specjalistów do spalania, ze względu na wyjątkowo niską temperaturę topnienia popiołu. Cykl spalania paliw stałych wraz z usuwaniem pozostałości po spalaniu jest w pełni automatyczny. Zastosowanie obrotowego dystrybutora paliwa, który umożliwia systematyczne rozgarnianie i rozprowadzanie paliwa na ruszcie w kierunku promieniowym na zewną trz rusztu powoduje, ż e proces spalania może być prowadzony w sposób ciągły, podobnie jak na ruszcie posuwowym, który jest rozwiązaniem droższym i niemożliwym do zastosowania w kotłach o średniej i małej mocy, ze względu na swoją przestrzenną konstrukcję. Systematyczne podawanie i rozprowadzanie paliwa na ruszcie, eliminuje podstawowe wady znanych palenisk na paliwa stałe, to jest powstawanie zbrylonej i stwardniałej części popiołu i związane z tym zatrzymanie procesu spalania. W palenisku według wynalazku wykorzystuje się żużel i popiół wytworzony w trakcie spalania paliw, który po spiętrzeniu na pierścieniu spiętrzającym paliwo, tworzy dodatkowy pierścień okalający paliwo służący do zagęszczenia warstwy paliwa na ruszcie, co umożliwia znaczne zwiększenie mocy paleniska bez zwiększania jego gabarytów. Użycie popiołu i żużla do wytworzenia pierścienia okalającego paliwa powoduje, że zbędne jest stosowanie wszelkich dodatkowych procesów mechanicznego kruszenia i usuwania żużla oraz eliminuje konieczność stosowania do tego celu specjalnych, ogniotrwałych materiałów. Konstrukcja rusztu według wynalazku, zapewnia równomierny rozdział powietrza do spalania, a cylinder i tuleja wewnętrzna stanowi komorę rozdziału powietrza do spalania do poszczególnych kanałów nadmuchu powietrza, utworzonych przez szczeliny i otwory znajdujące się w płaskich krążkach rusztu. Dzięki zastosowaniu rozwiązania konstrukcyjnego paleniska do spalania paliw stałych według wynalazku, moc paleniska jest modulowana płynnie w całym zakresie, od 25% do wydajności maksymalnej, z optymalną sprawnoś cią .

PL 202 162 B1

Przedmiot wynalazku jest pokazany w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia palenisko współpracujące ze śrubowym podajnikiem paliwa, w widoku ogólnym, z częściowym przekrojem pionowym, fig. 2 - szczegół paleniska w przekroju pionowym, fig. 3 - palenisko w widoku z góry, fig. 4 - kierownicę paleniska z przepustnicą powietrza pierwotnego w widoku z góry, fig. 5 - tuleję wewnę trzną z przepustnicą powietrza wtórnego w przekroju poziomym, fig. 6 - przedstawia tarczę wygarniacza popiołu w widoku z góry.

Palenisko do spalania paliw stałych według wynalazku posiada usytuowany centralnie w miejscu podawania paliwa, obrotowy dystrybutor paliwa 1, składający się z pionowego wału ślimakowego 2, który w swej górnej części na obwodzie ma przymocowane dwie łopatki rozgarniające 3 paliwo i trójnika równoprzelotowego 4, w którym jest umieszczony. Wysokość trójnika równoprzelotowego 4 jest tak dobrana, aby czas zalegania w nim paliwa umożliwiał jego dosuszenie przed wydostaniem się na nieruchomy ruszt 5, który usytuowany jest wokół dystrybutora paliwa 1 poniżej górnej płaszczyzny trójnika równoprzelotowego 4. Dla zapewnienia odpowiedniego rozdziału powietrza do spalania, ruszt 5 składa się z płaskiego krążka obwodowego 6 i krążka środkowego 7. Krążek obwodowy 6 ułożony jest na płaskim, zamkniętym od dołu cylindrze 8, który wyposażony jest w otwór nawiewu powietrza 9. Krążek środkowy 7 ułożony jest na tulei wewnętrznej 10, która wyposażona jest w otwory rozdziału powietrza 11 i usytuowana jest wewnątrz cylindra 8. Krążek obwodowy 6 ma szczeliny nadmuchu powietrza pierwotnego 12 rozmieszczone równomiernie w sposób promieniowy, a krążek środkowy 7 ma otwory nadmuchu powietrza wtórnego 13 rozmieszczone na swojej powierzchni w kilku rzędach. Umieszczenie otworów nadmuchu powietrza wtórnego 13 w miejscu zgazowania paliwa zapewnia optymalne doprowadzenie powietrza wtórnego bezpośrednio w strefę jądra płomienia, gdzie panuje najwyższa temperatura spalania. Odpowiednio dobrana ilość i średnica otworów nadmuchu powietrza wtórnego 13 zapewnia dobre wymieszanie powietrza wtórnego z parami wytworzonych gazów palnych. Poniżej rusztu 5, pomiędzy ściankami bocznymi zewnętrznego cylindra 8 i tulei wewnętrznej 10, powyżej otworu nawiewu powietrza 9 ułożona jest kierownica powietrza pierwotnego 14 wraz z przepustnicą powietrza pierwotnego 15, które posiadają otwory kierujące powietrze pierwotne 16 na krążek obwodowy 6. Tuleja wewnętrzna 10 wyposażona jest w przepustnicę powietrza wtórnego 17. Cylinder 8 i tuleja wewnętrzna 10 stanowi komorę zmieszania i rozdziału powietrza do spalania na poszczególne krążki rusztu 5. Na pionowym wale ślimakowym 2 dystrybutora paliwa 1 poniżej trójnika równoprzelotowego 4 zamocowane jest zębatka dolna 18 współpracująca z kołem palcowym 19 śrubowego podajnika paliwa 20. Koło palcowe 19 jest osadzone na obrotowej tulei 21 i zamocowane za pomocą trzpienia 22 do poziomego wału ślimakowego 23 śrubowego podajnika paliwa 20. Do cylindra 8 i do płyty mocującej 24 palenisko do kotła zamocowana jest za pomocą łączników 25 osłona paleniska 26, która ma powierzchnię w kształcie otwartego, odwróconego, ściętego stożka zakończonego walcem. Do obudowy 27 śrubowego podajnika paliwa 20 zamocowana jest obrotowo łopatka wygarniająca 28 popiół. Łopatka wygarniająca 28 ma kształt nieregularnego teownika, a jej oś obrotu usytuowana jest niesymetrycznie do jej wymiaru poprzecznego. Na pionowym wale ślimakowym 2 dystrybutora paliwa 1 zamocowany jest trwale wygarniacz popiołu 29, który ogranicza od dołu osłonę paleniska 26. Wygarniacz popiołu 29 ma kształt obrotowej tarczy, która posiada na swoim obwodzie kilka par wystających zabieraków 30. Jeden z pary zabieraków zamyka łopatkę wygarniającą 28 w kierunku na zewnątrz tarczy wygarniacza popiołu 29, a tym samym usuwa i wypycha zebrany popiół do kanału odprowadzania popiołu 31, natomiast drugi z pary zabieraków 30 ustawia łopatkę wygarniającą 28 w kierunku promieniowym do tarczy wygarniacza popiołu 29, co umożliwia zgromadzenie nowej porcji popiołu do wygarnięcia. Kąty pomiędzy ramionami łopatki wygarniającej 28 i punktami zamocowania zabieraków 30 na powierzchni tarczy wygarniacza popiołu 29 zostały tak dobrane, aby po otwarciu lub zamknięciu łopatki wygarniającej 28 każdy z zabieraków 30 swobodnie ją opuszczał. Na obwodzie części walcowej osłony paleniska 26 przymocowany jest w kierunku promieniowym, poziomy kanał odprowadzania popiołu 31 Na cylindrze 8 ułożony jest ponadto pierścień spiętrzający paliwo 32, który ma powierzchnię wewnętrzną ukształtowaną ukośnie, pod katem większym od kąta prostego. Łopatki rozgarniające 3 służą do systematycznego rozprowadzania pryzmy załadowanego paliwa na ruszcie, w kierunku promieniowym na zewnątrz rusztu i powodują, że paliwo przesuwa się nad kolejnymi kanałami powietrza, a powierzchnia zalegania paliwa w trakcie spalania systematycznie się powiększa i jednocześnie wymusza zsuwanie z rusztu już wytworzonego popiołu i żużla, uniemożliwiając jego sklejanie i powstawanie bryłek żużla popiołu. Dodatkowym zadaniem łopatek rozgarniających jest czyszczenie otworów nadmuchu powietrza wtórnego 13 z zalegającego go paliwa. Wyposażenie komory zmieszania powietrza w kierownicę 14 z przepustnicą powietrza pierwotnego 15, której odpowiednie ustawienie realizowane

PL 202 162 B1 jest za pomocą dźwigni powietrza pierwotnego 36 oraz w przepustnicę powietrza wtórnego 17, którą stanowi tuleja osadzona wokół tulei wewnętrznej 10 z otworami rozdziału powietrza 11, których wielkość regulowana jest za pomocą dźwigni powietrza wtórnego 37, umożliwia precyzyjne dozowanie ilości powietrza w trakcie eksploatacji paleniska wraz z jego wstępnym podgrzaniem oraz zachowanie właściwych proporcji pomiędzy powietrzem pierwotnym i wtórnym, w zależności od rodzaju spalanego paliwa. Przepustnicą powietrza wtórnego 17 nie tylko zapewnia optymalną ilość powietrza dla prawidłowego procesu spalania, ale również wraz z otworami nadmuchu powietrza wtórnego 13, usytuowanymi w krążku środkowym 7, dławi je do ciśnienia, które zmniejsza prędkość i wydłuża czas przepływu powietrza przez komorę spalania w celu dopalenia wszystkich wytworzonych gazów palnych. Palenisko według wynalazku, wykorzystuje wytworzony w trakcie spalania paliw stałych żużel i popiół. Żużel i popiół spiętrzający się na progu pierścienia spiętrzającego paliwo 32, nawarstwia się do określonej wysokości i tworzy pierścień okalający paliwo, który powoduje zagęszczenie warstwy paliwa znajdującego się na ruszcie 5, co umożliwia znaczne zwiększenie mocy paleniska bez powiększania jego gabarytów. Dalsze systematyczne podawanie paliwa powoduje wzruszanie wytworzonego pierścienia żużla, jego kruszenie i opadanie do wygarniacza popiołu 29. Palenisko współpracuje z powszechnie znanym śrubowym podajnikiem paliwa 20, którego obudowa 27 w środkowej części, pomiędzy zasypem paliwa 39 i wlotem paliwa do trójnika równoprzelotowego 4, posiada komorę rozluźniającą paliwo 34. Komora rozluźniająca paliwo 34 zwiększa powierzchnię wewnętrzną śrubowego podajnika paliwa 20, zapobiega blokowaniu i kruszeniu się granulek paliwa wewnątrz podajnika, a tym samym zapewnia ciągłość podawania transportowanych granulek paliwa na ruszt 5. Paliwo po opuszczeniu śrubowego podajnika paliwa 20, napotyka na pionowy wał ślimakowy 2, który doprowadza je na ruszt pełnym przekrojem górnej części trójnika równoprzelotowego 4. Dzięki pionowemu podawaniu paliwa, paliwo na tym odcinku nie jest narażone na zgniot oraz kruszenie się. Pionowy wał ślimakowy 2 obrotowego dystrybutora paliwa 1 jest napędzany przy pomocy przekładni palcowej wyposażonej w zębatkę dolną 18 i koło palcowe 19 napędem śrubowego podajnika paliwa 20, realizowanym za pomocą silnika elektrycznego 35. Palenisko do spalania paliw stałych montuje się w kotłach za pomocą płyty mocującej 24 i stelaża łączącego palenisko z płytą mocującą 38. Palenisko do spalania paliw stałych według wynalazku współpracuje również z urządzeniami sterującymi, kontrolującymi i zabezpieczającymi proces spalania. Proces spalania jest regulowany przez specjalnie zaprogramowany sterownik 40, połączony przewodami elektrycznymi z układem doprowadzania powietrza do spalania 33 i śrubowym podajnikiem paliwa 20, którego zadaniem jest dozowanie ilości powietrza z układu doprowadzania powietrza do spalania 33, zależnie od czasu podawania paliwa przez śrubowy podajnik paliwa 20 i czasu dopalania paliwa na nieruchomym ruszcie 5. Odbywa się to poprzez stopniowe zmniejszanie dawki powietrza na krótko przed czasem podawania paliwa na nieruchomy ruszt 5 do momentu zatrzymania się podajnika. Wydajność wentylatora w układzie doprowadzania powietrza do spalania 33 zmniejsza się w sposób ciągły, zależny od stopnia wypalenia paliwa biorącego udział w jednostkowym procesie spalania, aż do zakończenia ponownego cyklu zasypu świeżego paliwa, co zapobiega zbędnemu zapyleniu oraz zwiększa wydajność paleniska.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Palenisko do spalania paliwa stałego zawierające ruszt i układ doprowadzania powietrza do spalania, współpracujące ze śrubowym podajnikiem paliwa, urządzeniami sterującymi, kontrolującymi i zabezpieczającymi proces spalania, znamienne tym, że posiada usytuowany centralnie w miejscu podawania paliwa, obrotowy dystrybutor paliwa (1) składający się z pionowego wału ślimakowego (2), który w swej górnej części na obwodzie ma trwale przymocowane łopatki rozgarniające (3) paliwo i trójnika równoprzelotowego (4), w którym jest umieszczony, a wokół obrotowego dystrybutora paliwa (1), poniżej górnej płaszczyzny trójnika równoprzelotowego (4), usytuowany jest nieruchomy ruszt (5), który składa się z płaskiego krążka obwodowego (6), ułożonego na płaskim, zamkniętym od dołu cylindrze (8), wyposażonym w otwór nawiewu powietrza (9) i krążka środkowego (7), ułożonego na tulei wewnętrznej (10) z przepustnicą powietrza wtórnego (17), usytuowanej wewnątrz cylindra (8), natomiast poniżej nieruchomego rusztu (5) usytuowana jest kierownica powietrza pierwotnego (14) z przepustnicą powietrza pierwotnego (15), ułożona pomiędzy ściankami bocznymi cylindra (8) i tulei wewnętrznej (10), powyżej otworu nawiewu powietrza (9), a ponadto na pionowym wale ślimakowym (2), poniżej trójnika równoprzelotowego (4) zamocowana jest zębatka dolna (18) współpracująca z kołem

   PL 202 162 B1 palcowym (19) śrubowego podajnika paliwa (20), które jest osadzone na obrotowej tulei (21) i zamocowane za pomocą trzpienia (22) do poziomego wału ślimakowego (23) śrubowego podajnika paliwa (20) oraz wygarniacz popiołu (29) w kształcie obrotowej tarczy, który ogranicza od dołu osłonę paleniska (26), która zamocowana jest za pomocą łączników (25) z jednej strony do cylindra (8), a z drugiej strony do płyty mocującej (24) palenisko do kotła.
2. 2. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że łopatki rozgarniające (3) dystrybutora paliwa (1) są wygięte w kształcie łuku, a w przekroju podłużnym posiadają kształt zbliżony do litery „L”.
3. 3. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że na powierzchni krążka obwodowego (6) są równomiernie rozmieszczone szczeliny nadmuchu powietrza pierwotnego (12), rozszerzające się w kierunku obwodu krążka.
4. 4. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, krążek środkowy (7) ma otwory nadmuchu powietrza wtórnego (13), rozmieszczone na swojej powierzchni w kilku rzędach.
5. 5. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że kierownica powietrza pierwotnego (14) i przepustnicą powietrza pierwotnego (15) mają otwory kierujące powietrze pierwotne (16) na krążek obwodowy (6), których wielkość regulowana jest za pomocą dźwigni powietrza pierwotnego (36).
6. 6. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że tuleja wewnętrzna (10) i przepustnicą powietrza wtórnego (17) mają otwory rozdziału powietrza wtórnego (11) na krążek środkowy (7), których wielkość regulowana jest za pomocą dźwigni powietrza wtórnego (37).
7. 7. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że osłona paleniska (26) ma powierzchnię w kształcie otwartego, odwróconego, ściętego stożka zakończonego walcem, na obwodzie którego przymocowany jest w kierunku promieniowym, poziomy kanał odprowadzania popiołu (31).
8. 8. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że do obudowy (27) śrubowego podajnika paliwa (20) przymocowana jest obrotowo łopatka wygarniająca (28) popiół, która ma kształt zbliżony do nieregularnego teownika, a jej oś obrotu usytuowana jest niesymetrycznie do jej wymiaru poprzecznego.
9. 9. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że obrotowa tarcza wygarniacza popiołu (29) posiada na swoim obwodzie kilka par wystających zabieraków (30), z których jeden zamyka łopatkę wygarniającą (28) w kierunku na zewnątrz tarczy wygarniacza popiołu (29), natomiast drugi z pary zabieraków (30) ustawia łopatkę wygarniającą (28) w kierunku promieniowym do tarczy wygarniacza popiołu (29).
10. 10. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że na cylindrze (8) ułożony jest pierścień spiętrzający paliwo (32), który ma powierzchnię wewnętrzną ukształtowaną ukośnie, pod kątem większym od kąta prostego.
11. 11. Palenisko według zastrz. 1, znamienne tym, że w środkowej części obudowy (27) śrubowego podajnika paliwa (20), pomiędzy zasypem paliwa (39) i wlotem paliwa do trójnika równoprzelotowego (4), jest usytuowana komora rozluźniająca paliwo (34), która zwiększa powierzchnię wewnętrzną śrubowego podajnika paliwa (20).