PL202230B1

PL202230B1 - Kompozycja do pielęgnacji włosów

Info

Publication number: PL202230B1
Application number: PL356180A
Authority: PL
Inventors: Stephen Lee Wire; Robert George Riley; Keith Leslie Rutherford; David Howard Birtwistle
Original assignee: Unilever Nv
Priority date: 1999-10-27
Filing date: 2000-10-19
Publication date: 2009-06-30
Also published as: DE60025641T2; HUP0203244A3; WO2001030310A1; BRPI0015105B1; ES2257329T3; TR200201116T2; EP1235547B1; DE60025641D1; EP1235547A1; DE60025641T4; CA2388128C; CA2388128A1; EP1235547B9; GB9925439D0; BR0015105A; AR031534A1; HUP0203244A2; HU230332B1; AU7934000A; US6524563B1

Abstract

Przedstawiono kompozycj e do piel egnacji w losów zawieraj ac a mniej ni z 3% wagowych polime- ru do uk ladania w losów, która zawiera 0,1-5% wagowych lotnego silikonu o lepko sci mniejszej ni z 10 mm 2 /s w temperaturze 25°C, i 0,01-5,0% wagowych rozdrobnionej substancji, któr a jest nieaglome- rowana, nieagregowana amorficzna krzemionka, która ma wymiar modalny cz astek pierwotnych 7-40 nm i modu l Younga przynajmniej 4 Gpa, a asocjacja rozdrobnionej substancji w kompozycji jest taka, ze 50% lub wi ecej cz astek rozdrobnionej substancji ma wymiar mniejszy ni z 100 nm. PL PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy kompozycji do pielęgnacji włosów, które mogą być typu „zmywane z włosów lub „pozostawione na włosach, zawierających szczególne rozdrobnione substancje zwiększające działanie kompozycji w czasie jej stosowania i po zastosowaniu.

Ogólnie poszukuje się możliwości dostarczenia kompozycji do pielęgnacji włosów o właściwości nadającej pojedynczym włosom utrzymanie ułożenia w stosunku do innych włosów. W odniesieniu do kompozycji zmywalnych (jak szampon czy odżywka), oznacza to, że jeśli kompozycja zostanie nałożona we właściwy sposób i włosy zostaną odpowiednio wysuszone, to można spowodować większą objętość włosów/puszystość. W wielu przypadkach może to być potrzebne, szczególnie jeśli wyjściowe włosy są cienkie. Uzyskanie większej puszystości włosów może dawać korzyści estetyczne, jak też powodować podatność na dalsze układanie.

Jeśli korzyści uzyskuje się z tak zwanej kompozycji pozostającej na włosach, jak żel, pianka, krem, płyn do układania, lakier do włosów czy też pianka do układania włosów spieniana powietrzem (wytwarzana przez pompowanie, bez propelenta) to korzyść może polegać na ułatwieniu układania włosów a w szczególności na umożliwieniu utrzymywania określonej fryzury przez dłuższy czas.

Niespodziewanie stwierdziliśmy, że do kompozycji do pielęgnacji włosów można wprowadzać pewne szczególnie małe rozdrobnione ciała stałe, co do których stwierdziliśmy, że zapewniają korzyści w odniesieniu do zapobiegania przesuwania się nitek włosów względem siebie. W odniesieniu do kompozycji zmywalnych, jak szampony czy odżywki, ciała stałe mogą dawać kompozycji zdolność do nadawania puszystości traktowanym włosom, które nadają się do układania, bez szkodliwego wpływu na kondycjonowanie mokrych włosów. W tym sensie, słowo „fryzura ma jego zwykłe znaczenie, określające nadawanie linii włosom, często po niewielkim początkowym wysuszeniu. W dowolnym przypadku układania fryzury zwykle wymaga się utrzymywania nadanego ułożenia włosom z indywidualnymi trzonami włosa generalnie zachowującymi swoje położenie w stosunku do innych.

W odniesieniu do produktów pozostawianych na wł osach, czą steczki stał e mogą umoż liwiać pozostawanie kompozycji do układania, w celu utrzymania fryzury na traktowanych włosach.

Szczególne substancje stałe umożliwiające kompozycjom do pielęgnacji włosów wykazywanie takie właściwości stanowią małe, początkowo nieaglomerowane, nieagregowane cząsteczki, zazwyczaj cząstki o modalnej wielkości 7-40 nm, które są stosunkowo twarde. Jako takie, cząstki wykazują zazwyczaj moduł Younga większy niż 4, korzystnie większy niż 5, bardziej korzystnie większy niż około 6 GPa, a jeszcze bardziej korzystnie większy niż około 10 GPa. Korzystna kategoria związków ma zazwyczaj moduł Younga około 20-100 GPa, korzystniej 40-90 GPa, a jeszcze bardziej korzystnie 50-90 GPa. Odpowiednie do stosowania w wynalazku ciała stałe obejmują pewne krzemionki.

Wprowadzanie małych rozdrobnionych substancji stałych do kompozycji do pielęgnacji włosów jest znane. Wiele publikacji patentowych opisuje stosowanie krzemionek w kompozycjach do pielęgnacji włosów. Wiele z nich jest kompozycjami opisującymi pewne postaci agregowanych czy aglomerowanych krzemionek, zwykle cytowanych jako żele krzemionkowe, uwodnione krzemionki, krzemionki wypalane lub strącane.

Poniżej odnosimy się do terminologii stosowanej zwykle w stanie techniki: „agregaty oznaczają wtórne cząstki stanowiące zbiór pierwotnych cząstek, które uległy stopieniu do postaci wzajemnie zbitych struktur, które nie mogą być rozdzielone i jako takie są stosunkowo twarde. „Aglomeraty to trzecie cząstki będące siecią agregatów luźno związanych na małych obszarach.

Przykładem stanu techniki jest publikacja USA o numerze US-5520908 (Minnetonka Research Institute), gdzie opisano stosowanie uwodnionej krzemionki w kompozycjach kosmetycznych, jak kompozycje do układania włosów, które mają dawać korzyści w postaci zwiększonego połysku i polepszonego odczuwania włosów. Dobrze wiadomo, że podczas wytwarzania uwodnionej krzemionki poddaje się ją etapowi obróbki (zwykle ogrzewania), który powoduje łączenie wiązaniami kowalencyjnymi pierwotnych cząstek krzemionki ze sobą.

Znane są inne typy drobnych rozdrobnionych materiałów do stosowania w kompozycjach do pielęgnacji włosów dla zapewnienia różnych korzyści. Na przykład publikacja EP-A-855178 (Kao) opisuje produkt do pielęgnacji włosów zawierający proszek elastomeru silikonowego, o którym podano że ma wielkość cząstek 0,01-100 mikrometrów, dla polepszenia miękkości, gładkości i długotrwałego kondycjonowania włosów. Jednak takie cząstki są stosunkowo miękkie i elastyczne.

PL 202 230 B1

Polimery absorbujące oleje, o stosunkowo niewielkich wymiarach cząstek, znane są z publikacji US-4940578 (Kao). Podano że mają wymiary cząstek w granicach 0,005-30 mikrometrów, lecz znowu stosowane cząstki są miękkie i elastyczne.

Wiele publikacji dotyczy zastosowania „koloidalnej krzemionki w kompozycjach do pielęgnacji włosów, lecz na podstawie źródła stosowanej krzemionki koloidalnej jasne jest że taka krzemionka jest faktycznie zasadniczo agregowana lub aglomerowana. Przykładami takich publikacji są publikacje US-5833967 (L'Oreal), JP-7215828 (Kao) i DE-3836907 (Wella).

W tych dokumentach stwierdzono, że wielkość cząstek pierwotnych okreś lana jest jako rzędu nanometrów. Rzeczywiste krzemionki, które są wymieniane i stosowane w przykładach, i dostępne w handlu, to materiał y takie jak krzemionki Cab-O-Sil (nazwa handlowa) i Aerosil (nazwa handlowa). Powołując się na materiały od dostawców takich krzemionek, jest jasne, że chociaż materiały mają wymiary cząstek pierwotnych w cytowanych granicach, to są w rzeczywiści zasadniczo agregowane lub aglomerowane, aż do występowania dużych udziałów wtórnych i trzecich cząstek, które rzeczywiście mają wymiary rzędu setek nanometrów lub nawet mikrometrów.

Inne zgłoszenia patentowe odnoszą się do stosowania krzemionek jako napełniaczy dla twardych polimerów silikonowych, które tym samym mogą być stosowane jako produkty do układania i kondycjonowania włosów. Przykładami takich publikacji są US-4482850 (Procter&Gamble) oraz EP-A-313307 (Procter&Gamble). Jednak w obu tych publikacjach krzemionka jest nieodłącznie związana w matrycy silikonu i ponownie wybór przykładowych krzemionek wskazuje, że stosowane krzemionki jako takie są zagregowane lub zaglomerowane w znacznym stopniu przed wprowadzeniem do kompozycji.

Krzemionki znane są także jako materiały do kapsułkowania i jako takie mogą być wprowadzane do kompozycji do pielęgnacji włosów, przykładem jest publikacja EP-A-478326 (Quest). Pewne krzemionki dostępne w handlu, stosowane jako materiały wyjściowe, są zgodnie z tymi publikacjami nieagregowanymi czy nieaglomerowanymi materiałami, jak Ludox HS-40 i Ludox SM. Jednak jasne jest, że w procesie kapsułkowania materiałów hydrofobowych (np. perfum), zgodnie z ujawnieniem z tych zgłoszeń, gdy wytworzy się emulsję Pickering'a z krzemionką na granicy faz wodnej i hydrofobowej, to krzemionki poddaje się następnie etapowi żelowania, w którym są utwardzane dookoła materiału kapsułkowanego.

Na koniec, publikacja US-5658573 (Holocomb) odnosi się cząstek krzemionki koloidalnej podano że mają one wymiary 1-10 nm i są naładowane, stosowanych w kompozycjach do pielęgnacji włosów w celu zwiększenia penetracji do trzonu włosa. Jednak zgodnie z zaleceniami takie materiały stosuje się w ilościach co najwyżej 50 ppm, co odpowiada maksymalnej zawartości około 0,005% w produktach do nakładania miejscowego.

Stwierdziliśmy, że wprowadzenie określonej ilości stosunkowo twardych małych rozdrobnionych cząstek o pierwotnych wymiarach cząstek w zakresie 7-40 nm i zasadniczo w stanie nieagregowanym lub nieaglomerowanym w czystej lub nieobrobionej postaci prowadzi do uzyskania korzyści w kompozycjach do pielęgnacji włosów. Gdy wprowadza się je do kompozycji do nakładania miejscowego, to może wystąpić pewien stopień łączenia cząstek, lecz nie uważa się że cząstki jako takie są agregatami, ponieważ nie zawierają znacznej ilości wiązań kowalencyjnych.

Gdy kompozycje do pielęgnacji włosów są kompozycjami do zmywania, jak szampon czy odżywka, to korzyść z wprowadzenia małych cząstek objawia się zwiększeniem objętości mytych lub traktowanych odżywką włosów, szczególnie jeśli dalej stosuje się układanie włosów. Gdy kompozycja do pielęgnacji włosów pozostaje na włosach, to możliwe jest uzyskanie korzyści przy układaniu włosów.

Takie kompozycje, zapewniające korzyść przy układaniu włosów można wytwarzać także bez (lub zasadniczo bez) polimeru do układania włosów, co daje kompozycje zapewniające korzyści w układaniu włosów, lecz nie wykazują ujemnych odczuć (głównie kleistości) związanych z kompozycjami ze znanego stanu techniki, opartymi na polimerze do układania włosów.

Zatem przedmiotem wynalazku jest kompozycja do pielęgnacji włosów zawierająca mniej niż 3% wagowych polimeru do układania włosów, która zawiera 0,1-5% wagowych lotnego silikonu o lepkości mniejszej niż 10 mm²/s w temperaturze 25°C, i 0,01-5,0% wagowych rozdrobnionej substancji którą jest nieaglomerowana niezagregowana amorficzna krzemionka, która ma wymiar modalny cząstek pierwotnych 7-40 nm i moduł Younga przynajmniej 4 Gpa, a asocjacja rozdrobnionej substancji w kompozycji jest taka, że 50% lub więcej cząstek rozdrobnionej substancji ma wymiar mniejszy niż 100 nm.

Korzystnie rozdrobniona substancja ma moduł Younga przynajmniej 6 Gpa.

Korzystnie kompozycja według wynalazku stanowi kompozycję do mycia będącą szamponem lub odżywką.

PL 202 230 B1

Także korzystnie kompozycja według wynalazku stanowi kompozycję pozostawianą na włosach, będącą żelem, pianką, kremem, płynem kosmetycznym, pianką spienianą powietrzem lub kompozycją sprayu.

Korzystnie kompozycja zawiera przynajmniej 0,05% wagowych, korzystnie przynajmniej 0,1% wagowego rozdrobnionej substancji.

W innym korzystnym wykonaniu kompozycja zawiera mniej niż 3% wagowych, bardziej korzystnie mniej niż 2% wagowych rozdrobnionej substancji.

Korzystnie rozdrobniona substancja ma moduł Younga przynajmniej 10 GPa, bardziej korzystnie przynajmniej 30 GPa, a najbardziej korzystnie w zakresie 50-90 GPa.

Korzystnie rozdrobniona substancja ma wymiar modalny cząstek 7-25 nm.

Korzystnie asocjacja pierwotnych cząstek w kompozycji jest taka, że przynajmniej 75%, a korzystnie przynajmniej 95% rozdrobnionych cząstek rozdrobnionego materiału w kompozycji jest w postaci monodyspersyjnych pierwotnych cząstek, albo ma zasocjowaną wielkość cząstek mniejszą niż 100 nm.

W innym korzystnym wykonaniu wynalazku rozdrobnioną substancją jest krzemionka naładowana dodatnio lub ujemnie.

W wielu postaciach wykonania, pierwotna rozdrobniona substancja moż e tworzyć luź ne zespoł y agregatów w kompozycjach do nakładania miejscowego.

Wynalazek ma zastosowanie w sposobie traktowania włosów obejmującym nakładanie na włosy wyżej określonej kompozycji do pielęgnacji włosów.

W takim sposobie kompozycja do obróbki włosów moż e być kompozycją zmywalną lub kompozycją pozostającą na włosach.

Wynalazek opiera się na zastosowaniu rozdrobnionej substancji, zasadniczo nieaglomerowanej i nieagregowanej przed wprowadzeniem do kompozycji do pielęgnacji włosów, w której rozdrobniona substancja wykazuje wymiar modalny cząstek pierwotnych 7-40 nm i moduł Younga przynajmniej 4 GPa, korzystnie wię cej niż 5 GPa, bardziej korzystnie wię kszy niż okoł o 6 GPa, w kompozycji do pielęgnacji włosów w celu nadawania większej objętości/puszystości włosom lub do układania włosów.

Korzystnie rozdrobnione substancje stosuje się w kompozycji do pielęgnacji włosów w ilości przynajmniej 0,05%, bardziej korzystnie przynajmniej 0,1%. Dogodnie substancje stałe zawarte są w kompozycjach w iloś ci 3% lub mniej, bardziej korzystnie 2% lub mniej.

Moduł Younga rozdrobnionych cząstek odpowiednich do stosowania w wynalazku wynosi przynajmniej 6 GPa, korzystniej przynajmniej 10 GPa. Moduł może korzystnie wynosić przynajmniej 30 GPa, a korzystnie zawarty jest w granicach 50-90 GPa, chociaż rozpatrywane są wartości do 1000 GPa, lecz korzystnie moduł jest mniejszy niż 500 GPa. Moduł można dogodnie mierzyć wieloma standartowymi sposobami, dostępnymi, jako protokóły ASTM; dla krzemionek moduł można mierzyć stosując materiał w masie.

Korzystnie stosowana w kompozycji rozdrobniona substancja ma wymiar modalny cząstek pierwotnych w zakresie 7-25 nm i przed dodaniem do kompozycji jest zasadniczo nieagregowana i nieaglomerowana. Kompozycję obrabia się nastę pnie w taki sposób, aby rozmyś lnie nie kumulować cząstek. Jeśli powinno zachodzić pewne łączenie między cząstkami pierwotnymi, to korzystnie w taki sposób aby 50% lub więcej, bardziej korzystnie 75% lub więcej, jeszcze bardziej korzystnie 90% lub więcej a jeszcze bardziej korzystnie 95% lub więcej cząstek rozdrobnionej substancji miało wymiary mniejsze niż 100 nanometrów. Gdy obserwuje się traktowane włosy, pierwotne cząstki osadzają się w postaci oddzielnych cząstek lub jako luźno związana monowarstwa pierwotnych cząstek.

Korzystnie pierwotne cząstki stosunkowo twardego, zasadniczo nieagregowanego czy nieaglomerowanego materiału stanowi krzemionka.

Kompozycje do traktowania według wynalazku zawierające krzemionkę korzystnie zawierają krzemionkę w postaci niezwiązanej, to znaczy nieutrzymywanej w jakiejkolwiek postaci w matrycy polimerowej ani w żaden inny sposób niezaangażowanej w kapsułkowanie. Jednak może wystąpić jednak pewien sposób powierzchniowej obróbki krzemionki w pewnych postaciach wykonania.

Korzystnie krzemionkę można stosować, jako surowiec w postaci materiału ciekłego, stabilizowanego przez naładowanie, dla zminimalizowania aglomeracji czy agregacji surowego materiału, które w innym wypadku mogłoby zachodzić. Gdy materiałem jest krzemionka, to może być naładowana powierzchniowo dodatnio lub ujemnie.

Korzystnie oddzielne cząstki rozdrobnionej substancji są monodyspersyjne lub zdyspergowane z wą skim rozrzutem.

PL 202 230 B1

Kompozycje przeznaczone do układania włosów zawierają korzystnie nie więcej niż 3%, bardziej korzystnie mniej niż 1%, a korzystniej mniej niż 0,1%, a optymalnie nie zawierają polimeru do układania włosów.

Polimery do układania włosów, których korzystnie kompozycja do układania włosów nie zawiera, lub zawiera w małych ilościach podanych wyżej, są polimerami zdolnymi do tworzenia powłoki i utrzymywania włosów w miejscu po odparowaniu lotnych składników kompozycji do układania włosów.

Takie polimery do układania włosów są dobrze znanymi wyrobami handlowymi i dostępnych jest wiele takich polimerów, zawierających jednostki nadające im charakter kationowy, anionowy, amfoteryczny lub niejonowy.

Przykłady anionowych polimerów do układania włosów obejmują kopolimery octanu winylu i kwasu krotonowego, terpolimery octanu winylu, kwasu krotonowego i estru winylowego alfa-rozgałęzionych nasyconych kwasów monokarboksylowych, jak neodekanian winylu, kopolimery eteru metylowo-winylowego i bezwodnika maleinowego (w stosunku molowym 1:1), w których takie kopolimery są zestryfikowane nasyconym alkoholem zawierającym 1 do 4 atomów węgla, jak etanol lub butanol, kopolimery akrylowe zawierające kwas akrylowy lub metakrylowy jako jednostkę zawierającą rodnik anionowy z innymi monomerami, jak: estry kwasu akrylowego lub metakrylowego z jednym lub więcej nasyconych alkoholi, mające od 1 do 22 atomów węgla (jak metakrylan metylu, akrylan etylu, metakrylan etylu, akrylan n-butylu, akrylan t-butylu, metakrylan t-butylu, metakrylan n-butylu, akrylan n-heksylu, akrylan n-oktylu, metakrylan laurylu lub akrylan behenylu); glikolami mającymi od 1 do 6 atomów węgla (jak metakrylan hydroksypropylu i akrylan hydroksyetylu); styrenem, winylokaprolaktamem, octanem winylu, akryloamidem, alkiloakryloamidami i -metakryloamidami, mającymi 1 do 8 atomów węgla w grupie alkilowej (jak metakryloamid, t-butylometakryloamid i n-oktylometakryloamid) oraz inne zgodne nienasycone monomery.

W wynalazku można także stosować w podobnych ilościach polimery amfoteryczne, które mogą zawierać grupy kationowe pochodzące z monomerów, jak metakrylan t-butyloaminoetylu, oraz grupy karboksylowe pochodzące z monomerów, jak kwas akrylowy lub kwas metakrylowy.

Przykłady niejonowych polimerów do układania włosów, zawartych w podobnie małych ilościach, jeśli w ogóle są stosowane, stanowią homopolimery N-winylopirolidonu i kopolimery N-winylopirolidonu ze zgodnymi monomerami niejonowymi, jak octan winylu. Niejonowe polimery, zawierające N-winylopirolidon, o różnych ciężarach cząsteczkowych dostępne są z firmy ISP Corporation, a szczególnymi przyk ł adami są homopolimery N-winylopirolidonu o ś rednich ciężarach cząsteczkowych około 630 000, sprzedawane pod nazwą PVP K-90, oraz homopolimery N-winylopirolidonu o ś rednich ciężarach cząsteczkowych około 1 000 000, sprzedawane pod nazwą PVP K-120. Inne niejonowe polimery do układania włosów, których podobnie nie powinno się stosować (lub mogą być obecne w niewielkich ilościach) to usieciowane żywice lub gumy silikonowe.

Przykładami kationowych polimerów do układania włosów, których podobnie najlepiej nie powinno być w kompozycji, są kopolimery monomerów akrylanowych z aminowymi grupami funkcyjnymi, jak monomery akrylanów lub metakrylanów (niższych) alkiloaminoalkili, jak metakrylan dimetyloaminoetylu, ze zgodnymi monomerami jak N-winylopirolidon, winylokaprolaktam, metakrylany alkilowe (jak metakrylan metylu i metakrylan etylu) i akrylany alkilowe (jak akrylan etylu i akrylan n-butylu).

W pewnych postaciach wykonania, kompozycje korzystnie zawierają lotne silikony. Jeśli są one obecne, to lotny silikon zawarty jest w ilości przynajmniej 0,1% wagowego kompozycji. Korzystnie jego zawartość wynosi przynajmniej 0,5% wagowego kompozycji, lecz korzystnie nie więcej niż 10% wagowych. Korzystnie zawartość silikonu wynosi 5% lub mniej, bardziej korzystnie 3% wagowych kompozycji, lub mniej.

Najbardziej nieoczekiwane było to, że stwierdzono, że obecność niewielkich ilości lotnego silikonu zwiększa działanie nakładanych małych rozdrobnionych cząstek.

Stosowane określenie „lotny oznacza, że materiał wykazuje mierzalne ciśnienie par.

Lepkość lotnego silikonu jest na ogół mniejsza niż 10 mm²/s (cst) w 25°C. Lepkość można mierzyć szklanym lepkościomierzem kapilarnym, jak podano w metodzie badania Dow Corning Corporate Test Method CTM004, 20 czerwca 1970.

Korzystnymi cyklicznymi silikonami są dimetylosiloksanowe tetramery cykliczne (n=4) i dimetylosiloksanowe pentamery cykliczne (n=5).

Korzystne liniowe silikony o krótkim łańcuchu mają na ogół lepkości mniejsze niż 5 mm²/s (cst) w 25°C.

Silikony wyżej opisanego typu są szeroko dostępne, np. z firmy Dow Corning, jako ciecze DC 244, 245, 344, 345 i 200, oraz z Union Carbide, jako Silicone 7202 i 7158.

PL 202 230 B1

W korzystnej postaci wykonania, rozdrobnioną substancją o małych cząstkach stosowaną w kompozycjach według wynalazku jest nieagregowana i nieaglomerowana krzemionka bezpostaciowa. Krzemionki tego typu mają tendencję do wykazywania stosunkowo małej objętości porów w porównaniu do innych krzemionek, które w pewnych okolicznościach mogą wykazywać zerową skuteczną objętość porów, a także nie dają efektu zagęszczania często obserwowanego w wodnych roztworach z innymi typami żelowanej krzemionki, jak dla uwodnionej krzemionki. Korzystne krzemionki to Ludox TM40, Ludox HS-40, Ludox SM cz Ludox CL (stabilizowana anionowo) dostępna z firmy Du Pont.

Korzystnie wybrana krzemionka jest krzemionką trwałą przy pH kompozycji do nakładania miejscowego, lub wykazuje optymalną trwałość w obrębie, np. 3, korzystnie 2 jednostek pH w zakresie pH kompozycji do nakładania miejscowego. Dlatego dla kompozycji alkalicznej, jak kompozycja piankowa pozostająca na włosach, może być zalecany materiał taki jak, np. Ludox TM40 (najbardziej trwały przy pH 9-10). Jednak dla kompozycji do nakładania miejscowego, jak odżywka, o pH zazwyczaj w zakresie 4,5-6,5, zalecana jest krzemionka trwała przy pH w tym zakresie. Odpowiednie krzemionki do wprowadzania do takich ogólnie obojętnych lub lekko kwasowych kompozycji (np. o pH w zakresie 4,0-7,5) to krzemionki naładowane kationowo, jak np. Ludox CL. „Trwałe w sensie tego opisu oznacza, że kompozycje do nakładania miejscowego nie wykazują oznak flokulacji po niezakłóconym przechowywaniu w temperaturze 25°C przez 6 miesięcy.

Inne odpowiednie do stosowania w kompozycjach według wynalazku rozdrobnione materiały o małych cząstkach obejmują cząstki sieciowanych polimerów, jak sieciowany polistyren o module Younga w podanych granicach, tlenki glinu i krzemiany glinu o wymiarach cząstek pierwotnych 7-40 nm, oraz kompozycje koloidalnych metali, jak koloidalny dwutlenek tytanu.

Nie chcąc się wiązać żadną teorią uważa się, że w kompozycjach według wynalazku małe, stosunkowo twarde cząstki rozdrobnionego materiału wiążą się z trzonem włosa podczas traktowania kompozycją i powodują zwiększenie tarcia między indywidualnymi trzonami włosów. To właśnie o tym zwiększeniu tarcia sądzi się, że jest odpowiedzialne za zwiększenie obserwowanej objętości włosów/puszystości, a także uzyskiwanych korzyści przy układaniu fryzury. Użytkownicy kompozycji często informują o zwiększeniu odporności na czesanie włosów potraktowanych kompozycjami. Może temu towarzyszyć zwiększenie puszystości włosów a także polepszone utrzymywanie fryzury.

Tak zwane właściwości „kondycjonowania na mokro nie są na ogół naruszone, a nawet mogą być polepszone. Ilość nałożonych małych rozdrobnionych cząstek jest tego samego rzędu wielkości jak ilość nakładana przy stosowaniu większych cząstek krzemionki, lecz stwierdzono, że duże cząstki nie zapewniają korzyści czesania na sucho (w postaci układania i puszystości) tak jak to robią mniejsze cząstki, sprawiając że kompozycja do traktowania włosów daje niepożądanie stosunkowo dużą siłę rozczesywania na mokro. Na pewno w przypadku kompozycji do pozostawania na włosach pożądana jest mała siła rozczesywania na mokro (oznaczająca dobre kondycjonowanie na mokro).

Korzyść stosowania kompozycji według wynalazku może być uzyskiwana najpełniej po ułożeniu włosów przez użytkownika. Jednak korzyści mogą być uzyskiwane niezależnie od tego, czy włosy suszy się suszarką, czy też pozostawia do wysuszenia na powietrzu.

Kompozycje do pielęgnacji włosów według wynalazku mogą odpowiednio mieć postać szamponów, odżywek, lakierów do włosów, pianek czy płynów. Szczególnie zalecaną postacią są szampony, odżywki i pianki, włącznie z szamponami „3-w-1 do układania włosów o właściwościach myjących, odżywki i układania włosów.

Korzystną kompozycją do pielęgnacji włosów według wynalazku jest kompozycja szamponu, która obok silikonowego polimeru kondycjonującego zawiera (dodatkowo) środek powierzchniowo czynny dla zapewnienia korzyści z detergentu. Detergentowy środek powierzchniowo czynny wybiera się spośród anionowych, niejonowych, amfoterycznych i obojniaczojonowych środków powierzchniowo czynnych, oraz ich mieszanin.

Odpowiednie anionowe środki powierzchniowo czynne obejmują alkilosiarczany, siarczany alkiloeterów, alkiloarylosulfoniany, izetioniany alkanoilowe, bursztyniany alkilowe, sulfobursztyniany alkilowe, sarkozyniany N-alkanoilowe, fosforany alkilowe, fosforany alkiloeterów, karboksylany alkiloeterów i sulfoniany alfa-olefin, a szczególnie ich sole sodowe, magnezowe, amonowe i sole z mono-, dii teretanoloaminą . Grupy alkilowe i acylowe na ogół mają od 8 do 18 atomów węgla i mogą być nienasycone. Siarczany eterów alkilowych, fosforany eterów alkilowych i karboksylany eterów alkilowych mogą zawierać od jednej do 10 jednostek tlenku etylenu lub tlenku propylenu w cząsteczce, a korzystnie zawierają 2 do 3 jednostek tlenku etylenu lub tlenku propylenu.

PL 202 230 B1

Przykłady odpowiednich anionowych środków powierzchniowo czynnych obejmują bursztynian oleilosodowy, sulfobursztynian lauryloamonowy, laurylosiarczan amonowy, dodecylobenzenosulfonian sodowy, kokoiloizetionian sodowy, lauroiloizetionian sodowy i sarkozynian N-laurylowy. Najbardziej korzystnymi anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi są laurylosiarczan sodowy, sól laurylosiarczanu z trietanoloaminą, sól trietanoloaminy z monolaurylofosforanem, sól sodowa eteru laurylowego z 1EO, 2EO i 3EO, laurylosiarczan amonowy i sól amonowa eteru laurylowego z 1EO, 2EO i 3EO.

Niejonowe środki powierzchniowo czynne, nadające się do stosowania w kompozycjach według wynalazku, mogą obejmować produkty kondensacji pierwszorzędowych lub drugorzędowych (C8-C18)-alkoholi o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu lub fenoli z tlenkami alkilenowymi, zwykle z tlenkiem etylenu, zawierające na ogół od 6 do 30 grup tlenku etylenu. Inne odpowiednie niejonowe substancje obejmują mono- lub dialkiloalkanoloamidy. Przykłady obejmują koko-mono- lub -dietanoloamid i koko-mono- lub -diizopropanoloamid.

Amfoteryczne i dwujonowe środki powierzchniowo czynne, odpowiednie do stosowania w kompozycjach według wynalazku, mogą obejmować tlenki alkiloamin, alkilobetainy, alkiloamidopropylobetainy, alkilosulfobetainy (sultainy), glicyniany alkilowe, karboksyglicyniany alkilowe, alkiloamfopropioniany, alkiloamfoglicyniany, alkiloamidopropylohydroksysultainy, tauryniany acylowe i glutaminiany acylowe, w których grupy alkilowe i acylowe mają od 8 do 19 atomów węgla.

Przykłady obejmują tlenek lauryloaminy, kokodimetylosulfopropylobetainę, a korzystnie laurylobetainę, kokoamidopropylobetainę i kokoamfopropionan sodowy.

Środki powierzchniowo czynne są zawarte w kompozycjach szamponów według wynalazku w iloś ci od 0,1 do 50% wagowych, korzystnie od 0,5 do 30% wagowych.

Kompozycje do pielęgnacji włosów według wynalazku mogą przyjmować także postać odżywek do włosów, które korzystnie zawierają jeden lub więcej kationowych środków powierzchniowo czynnych. Stosowanie kationowych środków powierzchniowo czynnych jest szczególnie zalecane, ponieważ te składniki są zdolne do nadawania właściwości kondycjonujących.

Przykłady kationowych środków powierzchniowo czynnych obejmują:

wodorotlenki czwartorzędowych amin, np. wodorotlenek tetrametyloamoniowy, wodorotlenki alkilotrimetyloamoniowe, w których grupa alkilowa ma od około 8 do 22 atomów węgla, np. wodorotlenek oktylotrimetyloamoniowy, wodorotlenek dodecylotrimetyloamoniowy, wodorotlenek heksadecylotrimetyloamoniowy, wodorotlenek cetylotrimetyloamoniowy, wodorotlenek oktylodimetylobenzyloamoniowy, wodorotlenek decylodimetylobenzyloamoniowy, wodorotlenek stearylodimetylobenzyloamoniowy, wodorotlenek didodecylodimetyloamoniowy, wodorotlenek dioktadecylodimetyloamoniowy, wodorotlenek (łojowo)trimetyloamoniowy, wodorotlenek (koko)trimetyloamoniowy, oraz ich odpowiednie sole, np. chlorki;

wodorotlenek cetylopirydyniowy lub jego sole, np. chlorki Quaternium -5, Quaternium -31, Quaternium -18, oraz ich mieszaniny.

Kationowe środki powierzchniowo czynne są zawarte w kompozycjach szamponów według wynalazku w ilości od 0,01 do 10% wagowych, bardziej korzystnie od 0,05 do 5% wagowych, a najbardziej korzystnie 0,1 do 2% wagowych, w stosunku do wagi kompozycji.

Kompozycje do pielęgnacji włosów według wynalazku mogą zawierać jeden lub więcej dodatkowych środków kondycjonujących korzystnie wybranych spośród polimerów kationowych, hydrolizatów białek i czwartorzędowanych hydrolizatów białek.

Odpowiednie polimery kationowe obejmują:

chlorek hydroksypropylotrimoniowy żywicy guarowej, poli(chlorek dimetylodialliloamoniowy), poli(chlorek dimetylobutenyloamoniowy)-a,w-bis(chlorek trietanoloamoniowy), poli(chlorek dipropylodialliloamoniowy), poli(chlorek metylo-b-propanodialliloamoniowy), poli(chlorek diallilopirydyniowy), poli(chlorek winylopirydyniowy), czwartorzędowany poli(alkohol winylowy), czwartorzędowany poli(metakrylan dimetyloaminoetylowy),

Poly-Quaternium 7,

Poly-Quaternium 10,

Poly-Quaternium 11,

Poly-Quaternium 22,

Poly-Quaternium 16, oraz ich mieszaniny.

PL 202 230 B1

Odpowiednie hydrolizaty białek obejmują hydrolizat białka zwierzęcego modyfikowany grupą laurylodimoniowo-hydroksypropyloaminową, dostępny w handlu pod nazwą LAMEQUAT L, oraz hydrolizowaną keratynę, zawierającą aminokwasy zawierające siarkę, dostępne w handlu pod nazwą CROQUAT WKP.

Składnikiem do wyboru (ewentualnym) w zmywalnych kompozycjach według wynalazku jest nielotny, nierozpuszczalny silikon. Silikon jest nierozpuszczalny w matrycy wodnej kompozycji szamponu według wynalazku, więc znajduje się tam w postaci zemulgowanej, przy czym silikon występuje w postaci zdyspergowanych czą steczek.

Odpowiednie silikony obejmują poli(siloksany organiczne), w szczególności polidimetylosiloksany o oznaczeniu CTFA dimetikon.

Do stosowania w kompozycjach według wynalazku nadają się także silikony z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi, w szczególności polidimetylosiloksany z końcowymi grupami hydroksylowymi o oznaczeniu CTFA dimetikonol.

Do stosowania w kompozycjach według wynalazku nadają się także żywice silikonowe o niewielkim stopniu sieciowania, jak opisane, np. w publikacji WO 96/31188. Takie materiały mogą nadawać włosom puszystość, zwiększoną objętość i zdolność układania oraz dawać dobre kondycjonowanie na sucho i na mokro.

Dalszą zalecaną do stosowania w szamponach według wynalazku klasą silikonów są silikony z aminowymi grupami funkcyjnymi. Okreś lenie „silikony z aminowymi grupami funkcyjnymi oznacza silikony zawierające przynajmniej jedną pierwszorzędową, drugorzędową lub trzeciorzędową grupę aminową, albo czwartorzędową grupę amoniową.

Przykłady odpowiednich silikonów z aminowymi grupami funkcyjnymi obejmują:

(i) polisiloksany o oznaczeniu CTFA „amodimetikon i o wzorze ogólnym:

HO-[Si(CH3)2-O-]x-[Si(OH)(CH2CH2CH2-NH-CH2CH2CH2-NH2)-O-]y-H, w którym x i y są liczbami zależnymi od ciężaru cząsteczkowego polimeru, na ogó ł takimi, że ciężar cząsteczkowy wynosi między około 5 000 a 500 000.

(ii) polisiloksany o wzorze ogólnym:

R'aG3-a-Si(OSiG2)n-(OSiGbR'2-b)m-OSiG3-a-R'a, w którym

G jest wybrane spośród H, fenylu, OH lub C1-8-akilu, np, metylu; a wynosi 0, lub jest liczb ą cał kowitą od 1 do 3, korzystnie 0; b wynosi 0 lub 1, korzystnie 1;

m i n są liczbami takimi, że (m+n) może wahać się od 1 do 2000, korzystnie od 50 do 150;

m jest liczbą od 1 do 2 000, korzystnie od 1 do 10, n jest liczbą od 0 do 1999, korzystnie od 49 do 149 i

R' oznacza jednowartościowy rodnik o wzorze -CqH2qL, w którym g jest liczbą od 2 do 8, a L oznacza aminową grupę funkcyjną wybraną spośród następujących:

-NR-CH2-CH2-N(R)2, ^-N(R)2,

-N⁺(R)3A^-,

-N⁺ H(R)2A^-,

-N⁺ H2(R)A^-,

-N(R)-CH2-CH2-N⁺ H2(R)A^-, w których R wybrane jest spoś ród H, fenylu, benzylu, lub nasyconego jednowartoś ciowego rodnika węglowodorowego, np. C1-20-akilu; zaś

A oznacza jon chlorowca, np. chlorek lub bromek.

Odpowiednie silikony z aminowymi grupami funkcyjnymi odpowiadające powyższemu wzorowi obejmują polisiloksany określane jako „trimetylosililoamodimetikon, jak przedstawiono niżej, które są wystarczająco nierozpuszczalne w wodzie, aby nadawać się do kompozycji według wynalazku:

Si(CH3)3-O-[Si(CH3)2-O-]x-[Si(CH3)(R-NH-CH2CH2NH2)-O-]y-Si(CH3)3, w którym x+y oznaczają liczbę od około 50 do około 500, a R oznacza grupę alkilenową mającą 2 do 5 atomów węgla. Korzystnie x+y wynosi od około 100 do około 300.

(iii) czwartorzędowe polimery silikonowe o wzorze ogólnym

PL 202 230 B1 {(R¹)(R²)(R³)N⁺CH2CH(OH)CH2O(CH2)3[Si(R⁴)(R⁵)-O-]n-Si(R⁶)(R⁷)-(CH2)3-OCH2CH(OH)CH2N⁺(R⁸)(R⁹)(R¹⁰)}(X^-)2, w którym R¹ i R¹⁰ mogą być takie same lub róż ne i mogą być niezależ nie wybrane spośród H, nasyconych lub nienasyconych alki(eny)li o długim lub krótkim łańcuchu, rozgałęzionych alki(eny)li i pierś cieniowych układów cyklicznych C5-C8,

R² do R⁹ mogą być takie same lub różne, i mogą być niezależnie wybrane spośród H, niższych alki(eny)li o prostym lub rozgałęzionym łańcuchu i pierścieniowych układów cyklicznych C5-C8, n oznacza liczbę od około 60 do około 120, korzystnie około 80, i

X^- oznacza korzystnie octan, ale może być też, np. chlorkiem, organicznym karboksylanem, organicznym sulfonianem lub podobnym jonem.

Odpowiednie czwartorzędowe polimery silikonowe z tej klasy opisane zostały w publikacji EP-A-0 530 974.

Silikony z aminowymi grupami funkcyjnymi nadające się do stosowania w szamponach według wynalazku zawierają zazwyczaj % molowy aminowych grup funkcyjnych od około 0,1 do około 8,0% molowych, korzystnie od około 0,1 do około 5,0% molowych, a najbardziej korzystnie od około 0,1 do około 2,0% molowych. Ogólnie, stężenie aminy nie powinno przekraczać około 8,0% molowych, ponieważ stwierdziliśmy, że zbyt duże stężenie aminy może być szkodliwe dla osadzania się całego silikonu, a zatem i dla właściwości kondycjonujących.

Konkretnymi przykładami silikonów z aminowymi grupami funkcyjnymi, nadających się do stosowania w wynalazku są oleje aminosilikonowe DC2-8220, DC2-8166, DC2-8466 i DC2-8950-114 (wszystkie firmy Dow Corning), oraz GE 1149-75 (firmy General Electric Silicones).

Przykładem czwartorzędowanego polimeru silikonowego, użytecznego w wynalazku, jest K3474 z firmy Goldschmidt.

Ogólnie, właściwości kondycjonujące zemulgowanego silikonu w kompozycji szamponu według wynalazku zwiększają się ze wzrostem lepkości samego silikonu (nie emulsji lub końcowej kompozycji szamponu).

Dla dimetikonu i silikonów typu dimetikonu lepkość samego silikonu zazwyczaj wynosi przynajmniej 10 000 mm²/s (cst), korzystnie przynajmniej 60 000 mm²/s (cst), najbardziej korzystnie przynajmniej 500 000 mm²/s (cst), a idealnie przynajmniej 1 000 000 mm²/s (cst). Korzystnie lepkość nie przekracza 10⁹ mm²/s (cst) dla łatwego sporządzania. Dla silikonów z aminowymi grupami funkcyjnymi lepkość samego silikonu nie jest szczególnie krytyczna i może wynosić odpowiednio od około 100 do około 500 000 mm²/s (cst).

Zemulgowane silikony do stosowania w szamponach do włosów według wynalazku będą miały zazwyczaj średnie wymiary cząstek silikonu w kompozycji mniejsze niż 30, korzystnie mniejsze niż 20, bardziej korzystnie mniej niż 10 mikrometrów. Ogólnie, zmniejszanie wielkości cząstek silikonu prowadzi do polepszenia właściwości kondycjonujących. Najbardziej korzystnie średni wymiar cząstek zemulgowanego silikonu w kompozycji jest mniejszy niż 2 mikrometry, s idealnie wynosi od 0,01 do mikrometra. Emulsje silikonowe o średnim wymiarze cząstek silikonu wynoszącym < 0,15 mikrometrów są na ogół określane jako mikroemulsje.

Wymiary cząstek można mierzyć metodą rozpraszania światła laserowego za pomocą aparatu 2600D Particle Sizer z firmy Malvern Instruments.

Odpowiednie do stosowania w wynalazku emulsje silikonowe są dostępne w handlu we wstępnie zemulgowanej postaci.

Przykłady odpowiednich emulsji wstępnych obejmują emulsje DC2-1766, DC2-1784, oraz mikroemulsje DC2-1865 i DC2-1870, wszystkie z firmy Dow Corning. Wszystkie są emulsjami/mikroemulsjami dimetikonolu. Usieciowane żywice silikonowe są także dostępne w postaci wstępnie zemulgowanej, co jest korzystne dla łatwości sporządzania. Korzystnym przykładem jest materiał dostępny z firmy Dow Corning DC X2-1787, który jest emulsją usieciowanej żywicy dimetikonolowej. Dalszym korzystnym przykładem jest materiał dostępny z firmy Dow Corning jako DC X2-1391, który jest mikroemulsją usieciowanej żywicy dimetikonowej.

Wstępnie sporządzone emulsje z silikonu zawierającego aminowe grupy funkcyjne są także dostępne od dostawców olejów silikonowych, jak Dow Corning i General Electric. Szczególnie odpowiednie są emulsje olejów silikonowych z aminowymi grupami funkcyjnymi z niejonowym i/lub kationowym środkiem powierzchniowo czynnym. Konkretne przykłady obejmują kationową emulsję DC 929 Cationic Emulsion,

PL 202 230 B1 kationową emulsję DC 939 Cationic Emulsion, kationową emulsję DC 949 Cationic Emulsion, i niejonowe emulsje DC2-7224, DC-8467, DC2-8177, DC2-8154 (wszystkie z firmy Dow Corning).

Można stosować także mieszaniny dowolnych powyższych typów silikonów. Szczególnie korzystne są silikony z hydroksylowymi grupami funkcyjnymi i silikony z aminowymi grupami funkcyjnymi, oraz ich mieszaniny.

Całkowita ilość silikonu wprowadzanego do kompozycji według wynalazku zależy od założonego stopnia kondycjonowania i stosowanych materiałów. Korzystna ilość wynosi od 0,01 do około 10% wagowych w stosunku do całej kompozycji, chociaż te granice nie są ostateczne. Niższa wartość graniczna jest określana przez zawartość minimalną dla uzyskania kondycjonowania a górna granica przez maksymalną zawartość dla uniknięcia sytuacji, w której włosy i/lub skóra stają się nieakceptowalnie tłuste.

Gdy silikon wprowadza się w postaci wstępnie zemulgowanej, jak opisano wyżej, to dokładna ilość emulsji będzie oczywiście zależeć od stężenia emulsji i powinna być dobrana tak aby dała ilość silikonu potrzebną w końcowej kompozycji.

Dalszym składnikiem ewentualnym w kompozycjach do pielęgnacji włosów według wynalazku jest środek wspomagający osadzanie, korzystnie kationowy polimer wspomagający osadzanie.

Kationowy polimer wspomagający osadzanie na ogół zawarty jest w ilości od 0,001 do 5%, korzystnie od około 0,01 do 1%, bardziej korzystnie od około 0,02% do około 0,5% wagowych. Polimer może być homopolimerem, lub może być wytworzony z dwóch lub więcej rodzajów monomerów. Ciężar cząsteczkowy polimeru na ogół wynosi między 5000 a 10000000, zazwyczaj przynajmniej 10000, a korzystnie 100000 do około 2000000. Polimery będą zawierały kationową grupę zawierającą azot, jak czwartorzędowa grupa amoniowa, albo protonowaną grupę aminową, lub ich mieszaninę.

Stwierdzono, że gęstość ładunku kationowego powinna wynosić przynajmniej 0,1 milirównoważnika/g, korzystnie powyżej 0,8, lub więcej. Gęstość ładunku kationowego nie powinna przekraczać 4 milirównoważ nika/g, korzystnie mniej niż 3, a bardziej korzystnie mniej niż 2 mrównoważ nika/g. Gę stość ładunku można mierzyć metodą Kjeldahl'a, i powinna mieścić się w podanych wyżej granicach przy stosowanym pH, które ogólnie powinno wynosić od około 3 do 9, a korzystnie miedzy 4 a 8.

Kationowa grupa zawierająca azot na ogół stanowi podstawnik na odcinku całej jednostki monomeru w kationowym polimerze do osadzania. Gdy polimer nie jest homopolimerem, to może zawierać rozdzielenia w postaci nie kationowych jednostek monomerowych. Takie polimery są opisane w podrę czniku CTFA Cosmetic Ingredient Directory, wyd. 3.

Odpowiednie środki wspomagające osadzanie obejmują, np. kopolimery monomerów winylowych, zawierających kationowe aminowe lub czwartorzędowe amoniowe grupy funkcyjne z monomerami rozdzielającymi rozpuszczalnymi w wodzie, jak (met)akryloamid, alkilo- i dialkilo(met)akryloamidy, (met)-akrylany alkilowe, winylokaprolakton i winylopirolidon. Monomery podstawione alkilem lub dialkilowe zawierają korzystnie grupy C1-C7-alkilowe, bardziej korzystnie C1-C3-alkilowe. Inne odpowiednie rozdzielacze obejmują estry winylowe, alkohol winylowy, bezwodnik maleinowy, glikol propylenowy i glikol etylenowy.

Kationowe grupy aminowe mogą stanowić pierwszorzędowe, drugorzędowe lub trzeciorzędowe grupy aminowe, zależnie od konkretnego typu materiału i pH kompozycji. Ogólnie zaleca się aminy drugorzędowe i trzeciorzędowe, a szczególnie aminy trzeciorzędowe.

Monomery winylowe podstawione aminami i aminy mogą być polimeryzowane w jako aminy, a nastę pnie przekształ cane w postać amoniow ą przez czwartorzę dowanie.

Odpowiednie kationowe aminowe i czwartorzędowe amoniowe monomery obejmują, np. związki winylowe podstawione akrylanem dialkiloaminoalilowym, metakrylanem dialkiloaminoalilowym, akrylanem monoalkiloaminoalillowym, metakrylanem monoalkiloaminoalillowym, sól amoniową akrylanu trialkiloaminoalilowego, sól amoniową metakrylanu trialkiloaminoalilowego, czwartorzędowe sole dialliloamoniowe i czwartorzędowe amoniowe monomery winylowe zawierające cykliczny pierścień zawierający azot, jak pierścień pirydyniowy, imidazoliniowy i czwartorzędowaną pirolidynę, np. alkilowinyloimidazoliniowe i czwartorzędowaną pirolidynę, np. sole alkilowinyloimidazoliniowe, alkilowinylopirydyniowe i alkilowinylopirolidyniowe. Część alkilowa w takich monomerach to korzystnie niższe alkile jak C1-C3-alkil, a korzystnie alkile C1 i C2.

Odpowiednie zawierające aminy do stosowania w niniejszym wynalazku monomery winylowe obejmują akrylan dialkiloaminoalkilowy, metakrylan dialkiloaminoalkilowy, dialkiloaminoalkiloakryloamid i dialkiloaminoalkilometakryloamid, w których grupa alkilowa stanowi korzystnie grupę C1-C7-węglowodorową, bardziej korzystnie C1-C3-alkil.

PL 202 230 B1

Kationowe środki wspomagające osadzanie mogą zawierać mieszaniny jednostek monomerowych pochodnych z monomerów podstawionych aminami i/lub czwartorzędowymi grupami amoniowymi i/lub zgodne monomery rozdzielające.

Odpowiednie kationowe środki wspomagające osadzanie obejmują, np.: kopolimery 1-winylo-2-pirolidyny i soli 1-winylo-3-metyloimidazoliowej (np. soli chlorkowej), (powoływane w przemyśle przez Stowarzyszenie Cosmetics, Toiletry and Fragrance Associacion „CTFA jako Polyquaternium 16), takie jak dostępne w handlu z firmy BASF Wyandotte Corp. (Parsippany, NJ, USA) pod nazwą LUVIQUAT (np. Luviquat FC 370); kopolimery 1-winylo-2-pirolidyny z metakrylanem dimetyloaminoetylu (powoływane w przemyśle jako Polyquaternium-11), jak dostępne w handlu z firmy Gar Corporation (Wayne, NJ, USA) pod nazwą GAFQUAT (np. Gafquat 755N); kationowy polimer zawierający czwartorzędową grupę dialliloamoniową obejmujący, np. homopolimer chlorku dimetylodialliloamoniowego, oraz kopolimery akryloamidu i chlorku dimetylodialliloamoniowego powoływane w przemyśle (CTFA), jako odpowiednio Polyquaternium 6 i Polyquaternium 7; sole z kwasami mineralnymi estrów aminoalkilowych homo- i kopolimerów nienasyconych kwasów karboksylowych zawierające 3 do 5 atomów węgla, jak opisane w US-4009256, oraz kationowe poliakryloamidy jak opisane w naszym równoległym zgłoszeniu w Wielkiej Brytanii Nr 9403156.4 (WO 95/22311).

Inne kationowe środki wspomagające osadzanie które można zastosować obejmują polimery polisacharydów, jak kationowe pochodne celulozy i kationowe pochodne skrobi.

Kationowe polisacharydowe materiały polimerowe, nadające się do stosowania w kompozycjach według wynalazku obejmują polimery o wzorze:

_R1

A-O(R-N⁺-R³X^-)

R², w których A oznacza pozostałą grupę anhydroglukozy, jak pozostałość anhydroglukozy skrobi lub celulozy;

R oznacza grupę alkilenooksyalkilenową, polioksyalkilenową lub hydroksyalkilenową, albo ich kombinację,

R¹, R² i R³, niezależnie od siebie oznaczają grupę alkilową, arylową, alkiloarylową, aryloalkilową, alkoksyalkilową lub alkoksyarylową, z których każda ma do 18 atomów węgla, a całkowita ilość atomów węgla w każdej jednostce kationowej (tzn. suma atomów węgla w R¹, R² i R³) korzystnie wynosi około 20 lub mniej, zaś X oznacza anionowy przeciwjon, jak opisany powyżej.

Kationowa celuloza dostępna jest z firmy Amerchol Corp. (Edison, NJ, USA) w serii polimerów Polymer JR® i LR®), jako soli hydroksyetylocelulozy poddanych reakcji z epoksydem podstawionym grupą trimetyloamoniową, powoływana w przemyśle (CTFA) jako Polyquaternium 10. Inny typ kationowej celulozy obejmuje polimeryczne czwartorzędowe sole amoniowe hydroksyetylocelulozy poddanej reakcji z epoksydem podstawionym grupą laurylodimetyloamoniową, powoływane w przemyśle (CTFA) jako Polyquaternium 24. Materiały takie są dostępne z firmy Amerchol Corp. (Edison, NJ, USA) pod nazwą Polymer LM-200.

Inne kationowe środki wspomagające osadzanie, które można zastosować, obejmują kationowe pochodne żywicy guar, jak chlorek hydroksypropylotrimoniowy guaru (dostępny w handlu z firmy Celanese Corp. w serii Jaguar). Inne materiały obejmują etery celulozy zawierające czwartorzędowy azot (np. jak opisane w US-3962418), oraz kopolimery eteryfikowanej celulozy i skrobi (np. jak opisane w US-3958581).

Jak to omawiano wyżej, kationowy środek wspomagający osadzanie jest rozpuszczalny w wodzie. Nie oznacza to jednak, że musi być rozpuszczalny w kompozycji do pielęgnacji włosów. Jednak korzystnie polimer jest albo rozpuszczalny w kompozycji albo w złożonej fazie koacerwatu w kompozycji utworzonej przez polimer i materiał anionowy. Złożone koacerwaty polimeru mogą tworzyć się z anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi lub anionowymi polimerami, które ewentualnie można dodawać do kompozycji według wynalazku (np. sól sodowa poli(styrenosulfonianu)).

Tworzenie koacerwatu jest zależne od wielu czynników, jak ciężar cząsteczkowy, stężenie i stosunek współdziałających materiałów jonowych, mocy jonowej (włącznie z modyfikacją mocy jonowej, np. przez dodatek soli), gęstości ładunku substancji kationowych i anionowych, pH i temperatury.

Uważa się, że jest szczególnie korzystne dla kationowego środka wspomagającego osadzanie, aby znajdował się on w fazie koacerwatu lub tworzył fazę koacerwatu po nałożeniu lub spłukaniu kompozycji na lub z włosów. Uważa się, że złożone koacerwaty szybciej nakładają się na włosy. Ogólnie zaleca się, żeby środek wspomagający osadzanie występował w kompozycjach jako faza

PL 202 230 B1 koacerwatu lub tworzył fazę koacerwatu po rozcieńczeniu. Jeśli nie ma jeszcze koacerwatu w kompozycji, to środek wspomagający osadzanie powinien korzystnie znajdować się w postaci złożonego koacerwatu w kompozycji po rozcieńczeniu wodą w stosunku wagowym woda : kompozycja około 20:1, bardziej korzystnie około 10:1, a jeszcze bardziej korzystnie około 8:1.

Technologie analizy tworzenia złożonych koacerwatów są znane w technice. Na przykład, do stwierdzenia czy utworzyła się faza koacerwatu można stosować analizę mikroskopową kompozycji w wybranym stadium rozcień czenia. Taką fazę koacerwatu moż na wykryć jako dodatkową zemulgowaną fazę w kompozycji. Zastosowanie barwników może pomóc w rozróżnieniu fazy koacerwatu od innych nierozpuszczalnych faz zdyspergowanych w kompozycji.

Korzystnie substancja wspomagająca osadzanie wybrana jest z grupy obejmującej kationowe poliakryloamidy, hydroksyalkilowe etery celulozy, i kationowe pochodne guaru. Szczególnie korzystnym środkiem wspomagającym osadzanie jest Jaguar C13S o gęstości kationowego ładunku 0,8 mrównoważnika/g. Jaguar C13S jest chlorkiem hydroksypropylotriamoniowym guaru. Inne szczególnie odpowiednie materiały to Jaguar C15, Jaguar C17, Jaguar C16 i Jaguar C162. Korzystnym eterem celulozy jest Polymer JR400.

Kompozycja może zawierać dodatkowo od 0,1 do 5% środka dyspergującego silikon wybranego spośród sieciowanych polimerów poli(kwasów akrylowych) kwasu akrylowego, kopolimerów kwasu akrylowego z monomerem hydrofobowym, kopolimerów zawierających monomery kwasu akrylowego i estrów akrylowych, usieciowanych kopolimerów kwasu akrylowego i estrów akrylanowych, żywic heteropolisacharydowych i krystalicznych pochodnych acylowych o długim łańcuchu. Pochodna acylowa o długim łańcuchu jest korzystnie wybrana ze stearynianu glikolu etylenowego, alkanoloamidów kwasów tłuszczowych o 16 do 22 atomach węgla, oraz ich mieszanin. Distearynian glikolu etylenowego i distearynian glikolu polietylenowego 3 stanowią korzystne pochodne acylowe o długim łańcuchu. Poli(kwas akrylowy) dostępny jest w handlu jak Carbopol 420, Carbopol 488 lub Carbopol 493. Można stosować także polimery kwasu akrylowego sieciowane wielofunkcyjnym środkiem sieciującym, dostępne w handlu jako Carbopol 910, Carbopol 934, Carbopol 940, Carbopol 941 i Carbopol 980. Przykładem odpowiedniego polimeru kwasu karboksylowego zawierającego monomer estrów kwasu akrylowego jest Carbopol 1342. Wszystkie materiały o nazwie Carbopol®) są dostępne z firmy Goodrich.

Odpowiednimi sieciowanymi polimerami kwasu akrylowego i estrów akrylowych są Pemulen TR1 lub Pemulen TR2. Odpowiednią żywicą heteropolisacharydową jest żywica ksantanowa, np. dostępna jako Kelzan mu.

Innym składnikiem, który może być korzystnie wprowadzony do kompozycji do pielęgnacji włosów jest materiał w postaci alkoholu tłuszczowego. Stosowanie takiego materiału jest zalecane szczególnie w kompozycjach odżywek według wynalazku, w szczególności w kompozycjach odżywek zawierających jeden lub więcej kationowych środków powierzchniowo czynnych. Sądzi się, że łączne stosowanie alkoholu tłuszczowego i kationowych środków powierzchniowo czynnych jest szczególnie korzystne, ponieważ prowadzi do tworzenia fazy lamelarnej, w której zdyspergowany jest kationowy środek powierzchniowo czynny.

Korzystne alkohole tłuszczowe zawierają od 8 do 22 atomów węgla, bardziej korzystnie 16 do 20 atomów węgla. Przykładami korzystnych alkoholi tłuszczowych są alkohol cetylowy i alkohol stearylowy. Zastosowanie takich materiałów jest także korzystne gdyż przyczyniają się one do ogólnych właściwości kondycjonujących kompozycji według wynalazku.

Zawartość materiału w postaci alkoholu tłuszczowego wynosi zwykle od 0,01 do 10% wagowych, korzystnie od 0,1 do 5% wagowych kompozycji. Proporcja wagowa kationowego środka powierzchniowo czynnego do alkoholu tłuszczowego wynosi korzystnie od 10:1 do 1:10, bardziej korzystnie od 4:1 do 1:8 a najbardziej korzystnie od 1:1 do 1:4.

W szczególnoś ci, gdy kompozycja wedł ug wynalazku jest kompozycją pozostają c ą na wł osach, to kompozycja do pielęgnacji włosów według wynalazku może zawierać nośniki, nadające się do nakładania na włosy. Nośniki zawarte są w ilości od około 0,5% do około 99,5%, korzystnie od około 5,0% do około 99,5% a bardziej korzystnie od około 10,0% do około 98,0% kompozycji. Stosowane tu określenie „odpowiednie do nakładania na włosy oznacza, że nośnik nie uszkadza ani nie wpływa ujemnie pod względem estetycznym na włosy, oraz że nie powoduje podrażnienia skóry pod włosami.

Nośniki nadające się do stosowania w kompozycjach do pielęgnacji włosów według wynalazku obejmują, np. nośniki stosowane w preparatach lakierów do włosów, piankach, tonikach, żelach, olejach, płynach, kremach, aerozolach z pompką, szamponach, odżywkach, piankach do układania włosów spienianych powietrzem i płukankach. Wybór odpowiedniego nośnika zależy także od konkretnePL 202 230 B1 go polimeru (jeśli jest stosowany w kompozycji) i przeznaczenia produktu jako produkt pozostający na powierzchni na którą się go nakłada, oraz sposobu w jaki się go nakłada (np. lakier, pianka, tonik lub żel), czy też jest produktem zmywanym po zastosowaniu (np. szampon, odżywka czy płukanka).

Nośniki tu stosowane mogą obejmować szeroką gamę składników konwencjonalnie stosowanych w kompozycjach do pielęgnacji włosów. Nośniki mogą zawierać rozpuszczalnik do rozpuszczania lub dyspergowania stosowanego rozdrobnionego polimeru, przy czym zalecana jest woda, alkohole C1-C6, octany niższych alkili, oraz ich mieszaniny. Nośniki mogą zawierać także szeroką gamę materiałów dodatkowych, jak aceton, węglowodory (jak izobutan, heksan, decen), chlorowcowane węglowodory (jak Freony) i lotne pochodne silikonowe, jak cyklometikon. Gdy kompozycja do pielęgnacji włosów stanowi lakier do włosów, tonik, żel, piankę do układania spienianą powietrzem lub piankę, to zalecane rozpuszczalniki obejmują wodę, etanol, lotne pochodne silikonowe, oraz ich mieszaniny. W takich mieszaninach rozpuszczalniki mogą być wzajemnie mieszalne lub niemieszające się ze sobą.

Pianki i aerozolowe lakiery do włosów mogą wykorzystywać także dowolny konwencjonalny propelent do dostarczania materiału w postaci pianki (w przypadku pianki) lub w postaci drobnej jednorodnej mgły (w przypadku aerozolowego lakieru do włosów). Przykłady odpowiednich propelentów obejmują takie materiały jak trichlorofluorometan, dichlorodifluorometan, difluoroetan, eter dimetylowy, propan, n-butan lub izobutan.

Tonik lub produkt do natryskiwania na włosy o niskiej lepkości może wykorzystywać także środek emulgujący. Przykłady odpowiednich środków emulgujących obejmują niejonowe, kationowe i anionowe środki powierzchniowo czynne, albo ich mieszaniny. Jeśli stosuje się taki środek emulgujący, jego zawartość wynosi korzystnie od około 0,01% do około 7,5% kompozycji. Zawartość propelenta może być dostosowywana, według potrzeb, lecz na ogół wynosi od około 3% do około 30% kompozycji piankowej, i od około 15% do około 50% w aerozolowych kompozycjach lakierów do włosów.

Odpowiednie pojemniki do natrysku są dobrze znane w technice i obejmują konwencjonalne, nie aerozolowe pompki do natrysku, tzn. „atomizery/rozpylacze, pojemniki aerozolowe lub puszki zawierające propelent, jak opisane wyżej oraz także aerozolowe pojemniki z pompką, wykorzystujące sprężone powietrze, jako propelent.

Gdy kompozycje do pielęgnacji włosów stanowią odżywki i płukanki, nośnik może obejmować szeroką gamę materiałów kondycjonujących. Gdy kompozycje do pielęgnacji włosów stanowią szampony to nośnik może obejmować, np. środki powierzchniowo czynne, środki dyspergujące i zagęszczające.

Nośnik może występować w wielu różnorodnych postaciach. Użyteczne są, np. nośniki emulsyjne, obejmujące emulsje olej w wodzie, woda w oleju, woda w oleju w wodzie i olej w wodzie w silikonie. Emulsje takie mogą wykazywać szeroki zakres lepkości, np. od około 100 mPas (cps) do około 200000 mPas (cps), mierzone w 25°C. Emulsje mogą być wydzielane w postaci preparatów natryskowych z użyciem pojemników z pompką mechaniczną lub pojemników aerozolowych pod ciśnieniem, wykorzystujących konwencjonalne propelenty. Nośniki mogą być także wydzielane w postaci pianki.

Inne nośniki odpowiednie do miejscowego nanoszenia obejmują bezwodne ciekłe rozpuszczalniki, jak oleje, alkohole i silikony (np. olej mineralny, etanol, izopropanol, dimetikon, cyklometikon i podobne); jednofazowe ciekłe rozpuszczalniki na bazie wody (np. wodno-alkoholowe układy rozpuszczalnikowe); i zagęszczane wersje tych bezwodnych i opartych na wodzie jednofazowych rozpuszczalników (np. gdy lepkość rozpuszczalnika zwiększono do ciała stałego lub półstałego dodatkiem odpowiedniej żywicy, żywicy wodorozpuszczalnej, wosków, polimerów, soli i podobnych).

Zależnie od typu stosowanej kompozycji, w kompozycji według wynalazku może występować jeden lub więcej dodatkowych składników konwencjonalnie wprowadzanych do kompozycji do pielęgnacji włosów. Takie dodatkowe składniki obejmują środki do układania włosów, jak żywice lub polimery do utrwalania fryzury, perfumy, barwniki, środki buforujące lub regulujące pH, modyfikatory lepkości, środki nadające nieprzezroczystość albo perłowy wygląd, środki konserwujące, antybakteryjne, środki przeciwłupieżowe, środki wspomagające pienienie, proteiny, środki nawilżające, ekstrakty ziół lub innych roślin i inne składniki naturalne.

Wynalazek zostanie dalej zilustrowany na zasadzie podanych dalej, nieograniczających przykładów, w nawiązaniu do Fig. 1, która pokazuje wykres piku siły czesania dla odżywek zawierających różne krzemionki.

PL 202 230 B1

P r z y k ł a d 1

Oceniano serie odżywek pod kątem modyfikacji własności ciernych włosa. Odżywka A służy jako kontrola, podczas gdy odżywka B stanowi odżywkę według wynalazku. Odżywka C wykorzystuje krzemionkę, która wykazuje znaczny stopień agregacji i aglomeracji (Aerosol 90) i wykracza poza zakres wynalazku.

	Odżywka A	Odżywka B	Odżywka C
	% wagowy	% wagowy	% wagowy
Laurex CS (1)	3,25	3,25	3,25
Carsoquat 868 P (2)	2,10	2,10	2,10
Promulgen G (3)	1,00	1,00	1,00
Lexamine S13 (4)	0,50	0,50	0,50
Glikol propylenowy	0,50	0,50	0,50
Ludox TM-40 (40% substancji czynnej)	-	3,75	-
Aerosil 90	-	-	1,5
Woda destylowana	do 100	do 100	do 100

(1) alkohol cetostearylowy (2) chlorek dicetylodimetyloamoniowy (3) alkohol stearylowy (4) lauryloamidopropylobetaina.

Pukiel włosów o masie 8 g, o długości 25,4 cm przycięto na długość 20,3 cm i wymyto w roztworze podstawowym środka powierzchniowo czynnego i nałożono odżywki w postaci produktów (A)-(C) jak wyżej. W badaniach nakładano 0,1 g roztworu środka powierzchniowo czynnego na gram włosów i następnie utrzymywano przez 30 sekund, płukano przez 30 sekund, myto przez 30 sekund i płukano przez 1 minutę.

Następnie nakładano odżywkę (0,1 g na gram włosów) myto przez 1 minutę a następnie płukano przez 1 minutę.

Jeszcze wilgotny obrabiany pukiel rozczesywano, zamykano w komorze klimatyzacyjnej utrzymywanej w 20°C i przy 50% wilgotności względnej i mocowano w ogniwie obciążnikowym zamontowanym w ramie obciążnikowej maszyny Instron. Przez pukiel przeciągano mechanicznie wielokrotnie grzebień i notowano uzyskiwany wykres czas-siła. Proces powtarzano używając 10 pukli włosów dla produktu.

Mokre pukle suszono następnie przez 1 godzinę w suszarce komorowej w 50°C. Następnie umieszczano włosy w komorze klimatyzacyjnej utrzymywanej w 20°C przy wilgotności względnej 50% i pozostawiano przez noc do wyrównania. Suche pukle badano następnie następnego dnia z zastosowaniem takiej samej metodyki, jak wyżej. Z uzyskanego wykresu czas-siła, dla każdego produktu obliczano średni pik siły czesania i związany z tym błąd standardowy zarówno dla doświadczeń na mokro jak i na sucho.

W celu upewnienia się o istnieniu osadu krzemionki i prawdziwego porównania układów, do badania nałożenia krzemionki zastosowano silikonową fluorescencyjną spektroskopię promieniami rentgenowskimi.

Wyniki podane są niżej:

Odżywka Nałożenie krzemionki (ppm)

A 5,2 ± 11,3

B 279,8 ± 15,3

C 400,2 ± 44,2

Wyniki piku dla wyników czesania na sucho i na mokro dla odżywek (A) - (C) pokazane zostały graficznie na figurze 1.

W odniesieniu do wyników i w nawiązaniu do figury 1, odżywka (A) (kontrolna) wykazuje stosunkowo mały pik siły czesania na mokro i na sucho. Ogólnie pożądany jest niski pik siły czesania na mokro, ponieważ wskazuje on korzyść ze stosowania odżywki na mokro u użytkownika. Przeciwnie, wysoka siła czesania na mokro wskazuje złe własności odżywki dla użytkownika.

W odniesieniu do wynalazku, stosunkowo duży pik siły czesania na sucho jest pożądany, ponieważ jest on równoznaczny z wysokim poziomem utrzymywania fryzury (dla kompozycji pozostających na włosach) i puszystości.

PL 202 230 B1

Jak to można stwierdzić, im wyższy pik siły czesania na sucho, tym więcej wysiłku wymaga przeciąganie grzebienia przez włosy, co jest równoznaczne dla użytkownika z puszystością włosów i zachowywaniem fryzury.

W przypadku kompozycji zawierających krzemionkę, kompozycja (C) (zawierająca Aerosil 90), chociaż nałożone zostały wyższe rzeczywiste ilości krzemionki, wykazuje stosunkowo wysoki pik siły czesania na mokro (niepożądany) i stosunkowo niski pik siły czesania na sucho (wskazujący na stosunkowo małą puszystość/zachowywanie fryzury). Jednak kompozycja (B) według wynalazku wykazuje polepszone kondycjonowanie (niższy pik siły czesania na mokro) w stosunku do próbki kontrolnej lecz zasadniczo wyższy pik siły czesania na sucho, który jest równoznaczny z puszystością i zachowywaniem fryzury.

P r z y k ł a d 2

Przygotowano trzy kompozycje piankowe i nałożono je do puszek ciśnieniowych.

Przykład	A	B	C
Genamin KDMP (5)	0,325	0,325	0,325
Lorol C16 (6)	0,32	0,32	0,32
CABP (8)	0,5	0,5	0,5
DC 245 (9)	2,5	2,5	2,5
Ludox TM-40	1,25	1,25	1,25
DC 787 (10)	-	1,2	-
PVP K30 (11)	-	-	0,1
CAO3 BHT (12)	0,02	0,02	0,0
EDTA	0,02	0,02	0,02
Bronopoli (13)	0,01	0,01	0,01
Perfumy	0,1	0,1	0,1
CAP40	8	8	8
Woda	do 100 g	do 100 g	do 100 g

(5) chlorek behenylotrimetyloamoniowy (6) alkohol tłuszczowy C16 (7) alkohol tłuszczowy C18 (8) kokoamidopropylobetaina (9) lotny silikon (10) emulsja usieciowanego nielotnego silikonu z firmy Dow Corning (11) polimer poliwinylopirolidonu do układania włosów (12) butylohydroksytoluen (przeciwutleniacz) (13) 2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol (środek przeciwbakteryjny).

Podczas wytwarzania, Genamin KDMP, Lorol C16 i Lorol C18 dodano do 20% całkowitej ilości wody z kompozycji. Mieszaninę ogrzewano silnie mieszając i mieszaną fazę wytwarzano w 80°C przez 15-20 minut. Mieszaninę pozostawiono do schłodzenia do temperatury pokojowej.

W oddzielnym naczyniu do mieszania zmieszano Ludox TM-40 z 30% całkowitej ilości wody z kompozycji. W przypadku przykładu 3 dodano PVP K30 w postaci 10% roztworu i mieszano przez 15 minut. We wszystkich przykładach, dodawano następnie zmieszaną fazę i pozostałą ilość wody. Następnie dodawano środek powierzchniowo czynny w postaci kokoamidopropylobetainy i mieszano przez 10 minut a następnie DC 245 i pomniejsze składniki i dalej mieszano przez 15 minut. Mieszaninę zapakowano następnie do puszek i załadowano gazowy CAP 40.

Następnie na głowę manekina nakładano preparat piankowy i dokonywano oceny.

Aby to wykonać myto głowę manekina stosując szampon nie zawierający silikonu. Wysuszono włosy ręcznikiem, nałożono badany produkt albo z prawej albo z lewej strony głowy a następnie nałożono produkt kontrolny na drugą połowę głowy. Produkt rozprowadzano jednorodnie na włosach za pomocą palców i oceniano zachowanie na mokro. Głowę manekina suszono następnie przez na16

PL 202 230 B1 dmuch suszarki i układano włosy oceniając własności na sucho. Oceniano następnie fryzurę z wysuszonych włosów po jednej godzinie pod kątem objętości włosów i zmian przesunięć włosów.

Produkt oceniano porównawczo w stosunku do produktu kontrolnego (który oceniano zawsze na 5) w skali 1-10. Wynik wyższy niż 5 wskazuje na polepszenie własności w stosunku do próbki kontrolnej.

Wyniki

Wybrana własność	Przykład A	Przykład B	Przykład C
Kleistość włosów	7	7	6
Kleistość rąk	7	7	6
Zatrzymywanie na szczotce	6	7	7
Łatwość układania (utrzymywanie fryzury)	5	5	5
Utrzymywanie trzonu	4	8	4
Całkowita puszystość	6	6	7
Wrażenie naturalności	5	6	6
Naturalne poruszanie się	4	6	4
Kleistość włosów	6	7	5

P r z y k ł a d A (Ludox TM-4 0 w bazie odżywki) prowadzi do polepszenia wyników własności układania i objętości/puszystości sugerując, że Ludox TM-40 jest środkiem prowadzącym do większego tarcia między włosami ze względu na zwiększenie chwytu przy braku innego polimeru.

P r z y k ł a d B (Ludox TM-40 z usieciowanym silikonem) pokazuje zwiększenie trzonu włosa i inne cechy puszystości.

P r z y k ł a d C (Ludox TM-40 w bazie odżywki z 0,1% PVP K30) powoduje w tym przypadku zmniejszenie wyników kleistości, wskazując, że preparat staje się bardziej kleisty do ręki i do włosów. Dodatkowo obserwuje się zmniejszenie cech puszystości.

P r z y k ł a d 3

Następujące kompozycje reprezentują odpowiednie kompozycje do miejscowego nakładania według wynalazku.

Kompozycje szamponów

Składnik	A	B	C	D
Laurylosiarczan amonu	12	-	-	-
SLES	-	14	12	4
CAPB	1	2	2	4
Jaguar C13S (polimer)	0,3	0,2	0,1	0
Polymer JR 30 M	0	0	0	0,3
Distearynian glikolu etylenowego	2	1,5	1,5	0
PDMS (1Mcst, 350 nm P.S.)	1,5	0	3	0
Emulsja PDMS (60Kcst, 35nm P.S.)	0	0	0	0,4
Ludox TM 40	0,5	0,1	1	0,3
Carbomer (Carbopol 940)	0	0,2	0,2	0
NaCI	1	1	1,5	2
Środek konserwujący	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba
Zapach	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba
Woda	do 100	do 100	do 100	do 100

PL 202 230 B1

Kompozycje odżywki

Składnik	E	F	G	H
Chlorek cetylotrimetyloamoniowy	0,7	1,1	0,7	0
Alkohol cetostearylowy	3	4	2	4
BTAC	0	0	0	1,5
Polysurf 67 (zagęszczacz)	0	0,05	0	0
Natrasol 250 HHR (zagęszczacz)	0	0	1	0
PDMS (1 Mcst lepk., 350 nm P.S.)	0	1	2	1
DC 245 (Dow Corning)	1,2	0	0,5	0
Stearynian stearylu	0,5	0	0	0,5
Wosk parafinowy	0	0	0	2
Ludox TM 40	0,5	0,1	2	1
Środek konserwujący	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba
Zapach	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba	ile potrzeba
Woda	do 100	do 100	do 100	do 100

P r z y k ł a d 4

Stosowano odżywkę A z przykładu 1 powyżej, wprowadzając różne ilości krzemionki, bez i z obecnością lotnego silikonu, w celu określenia stopnia nałożenia krzemionki na włosy. Sposób postępowania dla określania nałożenia był taki sam jak to podano w przykładzie 1 powyżej. Wyniki podane są poniżej.

Ludox TM 40 (% wagowych)	DC 245 (% wagowy)	Nałożenie krzemionki (ppm)	Błąd (ppm)
0,5	0	207	58
1,0	0	343	78
1,5	0	338	47
0,5	1,8	531	91
1,0	1,8	665	125
1,5	1,8	947	108

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Kompozycja do pielęgnacji włosów zawierająca mniej niż 3% wagowych polimeru do układania włosów, znamienna tym, że zawiera 0,1-5% wagowych lotnego silikonu o lepkości mniejszej niż 10 mm²/s w temperaturze 25°C, i 0,01-5,0% wagowych rozdrobnionej substancji którą jest nieaglomerowana, nieagregowana amorficzna krzemionka, która ma wymiar modalny cząstek pierwotnych 7-40 nm i moduł Younga przynajmniej 4 Gpa, a asocjacja rozdrobnionej substancji w kompozycji jest taka, że 50% lub więcej cząstek rozdrobnionej substancji ma wymiar mniejszy niż 100 nm.

2. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że rozdrobniona substancja ma moduł Younga przynajmniej 6 Gpa.

3. Kompozycja według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że stanowi kompozycję do mycia będącą szamponem lub odżywką.

PL 202 230 B1

4. Kompozycja według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że stanowi kompozycję pozostawianą na włosach, będącą żelem, pianką, kremem, płynem kosmetycznym, pianką spienianą powietrzem lub kompozycją sprayu.

5. Kompozycja wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e zawiera przynajmniej 0,05% wagowych, korzystnie przynajmniej 0,1% wagowego rozdrobnionej substancji.

6. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera mniej niż 3% wagowych, bardziej korzystnie mniej niż 2% wagowych rozdrobnionej substancji.

7. Kompozycja wedł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e rozdrobniona substancja ma moduł Younga przynajmniej 10 GPa, bardziej korzystnie przynajmniej 30 GPa, a najbardziej korzystnie w zakresie 50-90 GPa.

8. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że rozdrobniona substancja ma wymiar modalny cząstek 7-25 nm.

9. Kompozycja wed ł ug zastrz. 1, znamienna tym, ż e asocjacja pierwotnych czą stek w kompozycji jest taka, że przynajmniej 75%, a korzystnie przynajmniej 95% rozdrobnionych cząstek rozdrobnionego materiału w kompozycji jest w postaci monodyspersyjnych pierwotnych cząstek, albo ma zasocjowaną wielkość cząstek mniejszą niż 100 nm.

10. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że rozdrobnioną substancją jest krzemionka naładowana dodatnio lub ujemnie.