PL202298B1 - Zespół podnośnika hydraulicznego, zwłaszcza obudowy górniczej - Google Patents

Abstract

1. Zespó l podno snika hydraulicznego, zw laszcza obudowy górniczej, z usytuowanym zasadniczo pio- nowo w stosunku do sp agnic obudowy podno snikiem hydraulicznym do podnoszenia sp agnic w procesie kroczenia obudowy, wspartym z jednej strony na przesuwnym dr agu rozci agaj acym si e pomi edzy obu- dow a a przeno snikiem scianowym, a z drugiej strony na jarzmie poci agowym posiadaj acym korzystnie kszta lt zbli zony do litery U i polaczonym ze sp agni- cami, przy czym podno snik jest przymocowany do jarzma ko ncow a g lowic a wsporcz a ograniczaj ac a jego wychylnosc, znamienny tym, ze g lowica wspor- cza (16) po laczona jest z jarzmem (14) za pomoc a wtyczki rygluj acej posiadaj acej dwa rygluj ace ele- menty wtykowe (24), które si egaj a do wpustów ryglu- j acych (21, 23) przebiegaj acych w zasadzie poprze- cznie do osi podno snika (11), przy czym po lo zenie pierwszych wpustów rygluj acych (21) na jarzmie (14) odpowiada po lo zeniu drugich wpustów rygluj acych (23) na g lowicy wsporczej (16), a elementy wtykowe (24) w pierwszych (21) i/lub drugich (23) wpustach ryglu- j acych osadzone s a z zachowaniem luzu (s). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy zespołu podnośnika hydraulicznego, zwłaszcza obudowy górniczej, stosowanego w szczególności w górnictwie podziemnym do podnoszenia spągnic obudowy w procesie jej kroczenia.

Znany jest, na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 196 33 847 C1, zespół podnośnika hydraulicznego, posiadający hydrauliczny siłownik, który wsparty jest z jednej strony na przesuwnym drągu rozciągającym się pomiędzy obudową a przenośnikiem ścianowym, a z drugiej strony na jarzmie pociągowym, posiadającym korzystnie kształt zbliżony do litery U, przy czym jarzmo połączone jest ze spągnicami. Podnośnik przymocowany jest do jarzma głowicą wsporczą ograniczającą jego wychylność i służy do unoszenia spągnic sekcji obudowy kroczącej na ich przednim końcu podczas procesu kroczenia, tak, aby spągnice podczas przekładki nie zaczepiały o nierówności spągu, ani nie wpadały w jego zagłębienia.

W praktyce w znanym zespole podnoś nika jego mocowanie na jarzmie odbywa się za pomocą śruby przechodzącej przez poziome ramię jarzma od góry i wkręconej w głowicę wsporczą podnośnika współosiowo do jego osi. W celu umożliwienia ruchomości przegubowej połączenia oraz zapewnienia, aby to połączenie pomiędzy jarzmem a podnośnikiem długo zachowywało zdolność dostosowania się do stale zmieniających się parametrów geometrycznych w procesie rabowania, kroczenia oraz rozpierania obudowy, otwór dla śruby w ramieniu poziomym jarzma posiada większą średnicę, niż sama śruba. Dodatkowo śruba ta na dolnej stronie swojego łba posiada półkoliste zaokrąglenie. Poza tym poziome ramię jarzma na swej górnej stronie posiada odpowiednie kuliste wyfrezowanie. Wytworzenie takiego połączenia jest dosyć kosztowne. Poza tym rozwiązanie to ma tę wadę, że w przekroju poprzecznym jarzma w wyniku istnienia otworu na śrubę i kolistego wyfrezowania w istotnych miejscach powstaje przewężenie osłabiające jarzmo, dla wyeliminowania którego zwiększa się w tym obszarze grubość materiału. Zmienne obciążenia działające na te elementy doprowadzają do szybkiego rozciągania się otworu dla śruby w głowicy wsporczej podnośnika, co skutkuje pojawieniem się korozji i przedostawaniem się w to miejsce zanieczyszczeń i w końcowym efekcie do zniszczenia tego złącza śrubowego.

Wynalazek ma na celu wyeliminowanie powyżej przedstawionych wad i zaproponowanie takiego połączenia między głowicą i jarzmem, które będzie proste technologicznie do wykonania i jednocześnie korzystne cenowo, z zachowaniem prostego i szybkiego montażu lub demontażu, a dodatkowo będzie odporne na uszkodzenia w wyniku korozji lub zanieczyszczeń.

Istota wynalazku polega na tym, że głowica wsporcza połączona jest z jarzmem za pomocą ryglującego złącza wtykowego, posiadającego dwa ryglujące elementy wtykowe. Przedmiotowe elementy wtykowe sięgają do wpustów ryglujących usytuowanych w zasadzie poprzecznie do osi wzdłużnej podnośnika hydraulicznego, przy czym położenie pierwszych wpustów na jarzmie odpowiada położeniu drugich wpustów ryglujących na głowicy wsporczej, zaś wtykowe elementy ryglujące w pierwszych wpustach ryglujących i/lub drugich wpustach ryglujących osadzone są z zachowaniem luzu.

W korzystnym wykonaniu elementy wtykowe utworzone są przez ramiona klamry ryglują cej, o kształ cie zbliż onym do litery U.

Takie rozwiązanie posiada tą zaletę, że nie jest koniecznym wykonywanie przelotowego otworu w jarzmie ani też gwintowanego otworu w g ł owicy wsporczej podnoś nika hydraulicznego. Eliminuje to konieczność zwiększania grubości w obszarze poziomego ramienia jarzma i związanych z tym nakładów materiałowych, jak również zapobiega przedostawaniu się wody i/lub zanieczyszczeń w miejsce styku jarzma i głowicy wsporczej. Elementy wtykowe można łatwo wprowadzić w przynależne im miejsce tak, że równocześnie wchodzą w pierwsze i drugie wpusty ryglujące, co łączy i zabezpiecza te elementy przed niekontrolowanym rozłączeniem. Wtykowe elementy ryglujące osadzane są z zachowaniem luzu przynajmniej w pierwszych albo w drugich wpustach tak, że mogą się one na niewielkich odcinkach poruszać w górę i w dół.

Celowym jest również, gdy jarzmo ma kuliste wybranie, korzystnie otwarte ku dołowi, przechodzące w zasadniczo cylindryczny odcinek ścianowy. Wówczas zalecane jest, aby pierwsze wpusty zlokalizowane były w obszarze cylindrycznego odcinka ścianowego.

W takim wykonaniu głowica wsporcza jest przy tym swą wsporczą górną powierzchnią dopasowana do kulistego wybrania, a ta wsporcza górna powierzchnia przechodzi w zasadniczo cylindryczny odcinek, w którym zlokalizowane są drugie wpusty ryglujące. Cylindryczny odcinek ścianowy i dopasowany do niego, nieco mniejszy w swym przekroju cylindryczny odcinek głowicy wsporczej umożliwiają pewne boczne prowadzenie podnośnika w jarzmie.

PL 202 298 B1

Pierwsze wpusty ryglujące i/lub drugie wpusty ryglujące mogą posiadać przekroje półkoliste.

Dla uzyskania wymaganego luzu celowym jest, gdy pierwsze bądź drugie wpusty posiadają większy przekrój poprzeczny od przekroju elementów wtykowych, przy czym jest element bardzo prosty do wykonania.

W szczególnie korzystnym wykonaniu pierwsze wpusty ryglują ce utworzone są przez bocznie otwarte otwory poprzeczne, przechodzące przez jarzmo na wskroś, w obszarze wybrania bądź jego cylindrycznego odcinka ścianowego

Drugie wpusty ryglujące mogą przebiegać stycznie do głowicy wsporczej i wzajemnie równolegle, przy czym stanowią one jednocześnie zabezpieczenie przed przekręceniem głowicy wsporczej w stosunku do jarzma, tak, że podnośnik jest zamocowany w jarzmie zapewniając dobry dostęp do przyłączy hydraulicznych, zlokalizowanych pomiędzy dwoma równoległymi wpustami ryglującymi.

Alternatywnie, drugie wpusty mogą być utworzone przez wpust pierścieniowy przebiegający obwodowo na głowicy wsporczej, który jest łatwy do wykonania, przykładowo przez obróbkę tokarską. Takie rozwiązanie jest stosowane zwłaszcza wówczas, gdy utrzymanie pozycji głowicy wspierającej w stosunku do jarzma nie ma pierwszorzędnego znaczenia, przykładowo gdy przyłącza hydrauliczne cylindra zlokalizowane są w jego strefie dennej.

Jarzmo może być korzystnie wyposażone w przynajmniej jedno wybranie zlokalizowane pomiędzy obydwoma pierwszymi wpustami ryglującymi, których wielkość i kształt dopasowane są do przyłączy hydraulicznych na podnośniku względnie jego głowicy wsporczej.

Dla zabezpieczenia elementów wtykowych przed niepożądanym wypadnięciem korzystnym jest, gdy elementy te bądź tworząca je klamra ryglująca w stanie zmontowania zabezpieczone są elementem sprężystym.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig 1 przedstawia obudowę kroczącą z podnośnikiem hydraulicznym w według wynalazku w widoku z boku, fig 2 zespół podnośnika w widoku czołowym, fig 3 - szczegół III zespołu podnośnika z fig. 2, fig. 4 - widok z góry zgodny z fig. 3, zaś fig. 5 - szczegół V zespołu podnośnika z fig. 3 w przekroju.

Obudowa krocząca przedstawiona na fig. 1 posiada dwie spągnice 1, zlokalizowane w pewnym odstępie od siebie, na których wspierają się nie przedstawione na rysunku stojaki hydrauliczne, wspierające stropnicę 2. Od strony odzawałowej na stropnicy 2 osadzona jest przegubowo płyta odzawałowa 3, której położenie regulowane jest przez nie narysowane przegubowe łączniki lemniskatowe. Obydwie spągnice 1 od strony ociosu połączone są ze sobą za pomocą poprzecznej belki 4, stanowiącej ramię oporowe dla przesuwnika hydraulicznego 5, osadzonego przegubowo na belce poprzecznej 4 i posiadającego wysuwny w kierunku zawału tłok 6. Przedmiotowy tłok 6 połączony jest na swym odzawałowym końcu z przebiegającym wzdłuż spągu drągiem przesuwnym 7, który na swym drugim końcu połączony jest złączem przegubowym 8 z przenośnikiem ścianowym 9, transportującym urobek wzdłuż ociosu.

Tłok 6 przesuwnika hydraulicznego 5 jest wysunięty gdy obudowa jest dosunięta do przenośnika 9. W miarę urabiania przenośnik 9 z drągiem przesuwnym 7 zostają przesuwem tłoka 6 przesuwane w kierunku ociosu. Sekcja obudowy, po jej zrabowaniu, zostaje wysuwającym się tłokiem 6 przesuwnika hydraulicznego 5 zostaje ponownie dociągnięta do przenośnika 9, który dla kroczącej obudowy jest rodzajem odociosowej rozpory oporowej.

Przesuwny drąg 7 połączony przegubowo z przenośnikiem 9 przy równym spągu znajduje się zasadniczo na tym samym poziomie co przenośnik 9 i spągnice 1. Jednakże podczas urabiania częstokroć występują różnice poziomów, spowodowane przykładowo nieregularnością zalegania pokładu, co skutkuje koniecznością urabiania na różnych wysokościach, na których następuje przekładka przenośnika. Kolejny cykl kroczenia zakłócany jest głównie przez wzniesienia bądź zagłębienia w spągu, które sprawiają kłopoty w normalnym przesuwaniu spągnic 1 w kierunku ociosu. W takich sytuacjach stosuje się zespół podnośnika hydraulicznego 10, służący do podnoszenia spągnic podczas procesu kroczenia albo podnoszenia przednich końców spągnic po zakończeniu kroczenia, tak, żeby dopasować ich poziom do poziomu przenośnika po przekładce. Wynalazek dotyczy konstrukcji zespołu podnośnika hydraulicznego.

Jak przedstawiono na rysunku zespół według wynalazku posiada podnośnik hydrauliczny 11 usytuowany zasadniczo w pionie w stosunku do spągnic 1 i z jednej strony końcem swojego korpusu 12 wspiera się na przesuwnym drągu 7, zaś z drugiej strony końcem tłoka 13 sięga do jarzma 14, posiadającego w przybliżeniu kształt zbliżony litery U. Jarzmo 14 połączone jest ze spągnicami 1 swymi dwoma bocznymi ramionami 15. Końcówka tłoka 13 wsparta jest na jarzmie 14 poprzez głowicę

PL 202 298 B1 wsporczą 16 zlokalizowaną na swobodnym końcu tłoka 13, która tworzy kulistokształtną powierzchnię wsporczą 16' i wchodzi w otwarte ku dołowi i dopasowane do kulistego kształtu głowicy 16 kulistokształtne wybranie 17 w poziomym ramieniu 18 jarzma 14. Jak to przedstawiono na fig. 5, kulistokształtne wybranie 17 przechodzi w zasadniczo cylindryczny odcinek ścianowy 19, zaś kulistokształtna powierzchnia wsporcza 16' głowicy wsporczej 16 przechodzi w cylindryczny odcinek 20 zachodzący z zachowaniem luzu do cylindrycznego odcinka ścianowego 19 wybrania 17.

W cylindrycznym odcinku ścianowym 19 znajdują się pierwsze wpusty ryglujące 21 utworzone przez otwory poprzeczne 22 przechodzące na wskroś poprzecznie przez poziome ramię 18 jarzma 14, i które przecinają się z wybraniem 17, przez co są bocznie otwarte w obszarze cylindrycznego odcinka ścianowego 19. W odcinku cylindrycznym głowicy wsporczej 16 na takiej samej wysokości jak pierwsze wpusty ryglujące 21 zlokalizowane są drugie wpusty ryglujące 23, korzystnie dwa drugie wpusty ryglujące, wzajemnie równoległe i przebiegające stycznie do głowicy wsporczej 16. Alternatywnie głowica wsporczą 16 w swym odcinku cylindrycznym może posiadać wpust obwodowy.

Dla zamocowania głowicy wsporczej 16 na jarzmie 14 wykorzystuje się wtykowe elementy ryglujące 24, wkładane od zewnętrznej poprzecznej strony jarzma do otworów poprzecznych 22, które to elementy ryglujące 24 w obszarze przecięcia otworów poprzecznych 22 z cylindrycznym odcinkiem ścianowym 19 z jednej strony sięgają do pierwszych wpustów ryglujących 21 w jarzmie 14, a równocześnie do drugich wpustów ryglujących 23 w głowicy wsporczej 16 i w ten sposób blokują jarzmo 14 oraz głowicę wsporczą 16 przed przesunięciem w stosunku do siebie. Obydwa elementy ryglujące 24 utworzone są przy tym przez dwa ramiona klamry ryglującej 25 posiadającej kształt zbliżony do litery U, która wykonana jest podobnie do takich elementów zabezpieczających, które przykładowo służą do kształtowego zaryglowania węży hydraulicznych na przyłączach zaworowych stosowanych w górnictwie podziemnym. Aby zabezpieczyć te elementy ryglujące przed wypadnięciem w trudnych warunkach panujących pod ziemią, posiadają one na swych swobodnych wystających z jarzma końcach zabezpieczenia sprężynowe 26.

Elementy wtykowe 24 klamry ryglującej 25 mają kolisty przekrój, zaś pierwsze i drugie wpusty ryglujące 21, 23 posiadają przekrój półkolisty. Pierwsze wpusty ryglujące 21 oraz otwory poprzeczne 22 w jarzmie 14 są dopasowane swym promieniem do średnicy elementów wtykowych 24, to znaczy są tylko o tyle większe, żeby elementy wtykowe 24 mogły wejść w otwory poprzeczne 22 bez konieczności użycia dużej siły. Promień drugich wpustów ryglujących 23 jest zauważalnie większy, tak że pomiędzy wetkniętymi elementami wtykowymi 24 a drugimi wpustami ryglującymi 23 pozostaje luz s dający jarzmu 14 swobodę wychyłu o ok. 5° w stosunku do połączonej z nim głowicy 16 tłoka 13 we wszystkich kierunkach.

Można zauważyć, że jarzma 14 wykonane zgodnie z wynalazkiem są w swej górnej części zamknięte, co zabezpiecza je przed przedostawaniem się z góry wilgoci oraz zanieczyszczeń do wybrania między głowicą wsporczą 16 a jarzmem 14. Takie mocowanie jest trwałe, a wykorzystanie klamer ryglujących 25 pozwala na szybki montaż i/lub demontaż poszczególnych elementów zespołu. Dodatkowe zastosowanie zabezpieczeń sprężynowych 26 wyklucza ewentualność niezamierzonego zluzowania połączenia. Ponadto w porównaniu z dotychczas stosowanymi konstrukcjami zespół według wynalazku pozwala na znaczne oszczędności przestrzenne i umożliwia zlokalizowanie przyłącza przewodów hydraulicznych w górnej, tłokowej strefie podnośnika hydraulicznego 11, która dla tego celu wyposażona została w blok przyłączeniowy 27 z przyłączami hydraulicznymi 28. Jarzmo 14 posiada na obwodzie swego wybrania 17 lub cylindrycznego odcinka ścianowego 19 pomiędzy obydwoma wpustami ryglującymi 21 wybranie 29 dopasowane do wielkości wystającego z niego bloku przyłączeniowego 27. Jest przy tym możliwe istnienie dwóch naprzeciw siebie zlokalizowanych wybrań 29, przez co przyłącza węży hydraulicznych mogą znajdować się po stronie odociosowej i/lub odzawałowej.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół podnośnika hydraulicznego, zwłaszcza obudowy górniczej, z usytuowanym zasadniczo pionowo w stosunku do spągnic obudowy podnośnikiem hydraulicznym do podnoszenia spągnic w procesie kroczenia obudowy, wspartym z jednej strony na przesuwnym drągu rozciągającym się pomiędzy obudową a przenośnikiem ścianowym, a z drugiej strony na jarzmie pociągowym posiadającym korzystnie kształt zbliżony do litery U i połączonym ze spągnicami, przy czym podnośnik jest przymocowany do jarzma końcową głowicą wsporczą ograniczającą jego wychylność, znamienny

   PL 202 298 B1 tym, że głowica wsporcza (16) połączona jest z jarzmem (14) za pomocą wtyczki ryglującej posiadającej dwa ryglujące elementy wtykowe (24), które sięgają do wpustów ryglujących (21, 23) przebiegających w zasadzie poprzecznie do osi podnośnika (11), przy czym położenie pierwszych wpustów ryglujących (21) na jarzmie (14) odpowiada położeniu drugich wpustów ryglujących (23) na głowicy wsporczej (16), a elementy wtykowe (24) w pierwszych (21) i/lub drugich (23) wpustach ryglujących osadzone są z zachowaniem luzu (s).
2. 2. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1, znamienny tym, że dwa elementy wtykowe (24) utworzone są przez boczne ramiona klamry ryglującej (25) posiadającej kształt zbliżony do litery U.
3. 3. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jarzmo (14) posiada otwarte do dołu kuliste wybranie (17) przechodzące w zasadniczo cylindryczny odcinek ścianowy (19), a pierwsze wpusty ryglujące (21) znajdują się w obszarze tego cylindrycznego odcinka ścianowego (19).
4. 4. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 3, znamienny tym, że głowica wsporczą (16) swoją górną powierzchnią (16') dopasowana jest do kształtu kulistego wybrania (17), a przedmiotowa powierzchnia (16') przechodzi w mniej więcej cylindryczny odcinek (20), w którym wykonane są drugie wpusty ryglujące (23).
5. 5. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsze (21) i/lub drugie (23) wpusty ryglujące posiadają przekrój o kształcie półkolistym.
6. 6. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, że pierwsze (21) i/lub drugie (23) wpusty ryglujące posiadają przekrój większy niż elementy wtykowe (24).
7. 7. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, że pierwsze wpusty ryglujące (21) utworzone są przez bocznie otwarte otwory poprzeczne (22) przechodzące na wskroś poprzecznie przez jarzmo (14) w obszarze wybrania (17) lub jego cylindrycznego odcinka ścianowego (19).
8. 8. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, że drugie wpusty ryglujące (23) przebiegają stycznie do głowicy (16) i są wzajemnie równolegle.
9. 9. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, że drugie wpusty ryglujące (23) utworzone są przez obwodowo przebiegający na głowicy (16) wpust pierścieniowy.
10. 10. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jarzmo (14) wyposażone jest w przynajmniej jedno wybranie (29), zlokalizowane pomiędzy obydwoma pierwszymi wpustami ryglującymi (21), które pod względem wielkości i kształtu dopasowane jest do przyłączy hydraulicznych (28) znajdujących się na podnośniku (11) lub jego głowicy wsporczej.
11. 11. Zespół podnośnika hydraulicznego według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wtykowe elementy ryglujące (24) lub tworząca je klamra ryglująca (25) w stanie zmontowania blokowane są elementem zabezpieczającym, korzystnie elementem sprężystym (26).