PL202359B1 - Układ zawiasowy dla drzwi, okien i tym podobnych, umieszczony na profilach wydrążonych drzwi, okien i tym podobnych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest uk lad zawia- sowy dla drzwi, okien i tym podobnych, umiesz- czony na profilach wydr azonych drzwi, okien i tym podobnych, zw laszcza uk lad zawiasów krytych. Aby ulepszy c wyfrezowania monta zo- we dla uk ladu zawiasowego w profilu wydrazo- nym pod wzgl edem uszczelnienia i wygl adu zewn etrznego, to wyfrezowanie (6) rozci aga si e w kilku komorach (2A, 2B, 2C) profilu wydrazo- nego (1), a uk lad zawiera element uszczelnia- j acy (8) dla uk ladów zawiasowych (17) umiesz- czonych w profilu wydr azonym (1), o kszta lcie korytka o przekroju poprzecznym dopasowa- nym do wyfrezowania (6) maj acy obszar wcho- dz acy do wn etrza profilu wydr azonego (1), który obejmuje cz es c zawiasu, która rozci aga si e we wn etrzu profilu wydr azonego (1). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ zawiasowy dla drzwi, okien i tym podobnych, umieszczony na profilach wydrążonych drzwi, okien i tym podobnych, zwłaszcza układ zawiasów krytych.

Z niemieckiego wzoru uż ytkowego nr DE-GM 296 02 084 znane są układy zawiasowe, zwane „zawiasami krytymi. Nazwane są one tak dlatego, że przy zamkniętym skrzydle nie są widoczne od zewnątrz, lecz są całkowicie schowane wewnątrz profili ramy. Celem montażu takich zawiasów w odpowiednich profilach wydrążonych stałej ramy względnie uchylnego skrzydła, w ściance zwróconej ku obszarowi wręgu, wykonuje się wyfrezowania, które wchodzą w profil wydrążony i w które wstawia się odpowiednią część zawiasu.

Ponieważ drzwi, okna i temu podobne są najczęściej mocowane za pomocą dwóch zawiasów, na wysokości profilu znajdują się odpowiednio dwa wyfrezowania.

W tych miejscach wilgoć i przeciągi mogą wnikać w profil wydrążony, zwłaszcza że dolne wyfrezowanie dla dolnej części zawiasu leży w pobliżu podłogi, zaś profil wydrążony wskutek obecności dwóch wyfrezowań działa jak komin. W związku z tym zimne, wilgotne powietrze z dołu jest z reguły zasysane do profilu. Jest to niepożądane, ponieważ powoduje bardziej intensywną korozję, zaś profile po wyfrezowaniu wymagają kosztownej obróbki.

Ponadto obecność wyfrezowań dla poszczególnych części zawiasów pogarsza izolację cieplną danego profilu, ponieważ wyfrezowanie rozciąga się na kilka komór profilu wydrążonego, wobec czego nie są one już odizolowane względem siebie. Powstają wówczas dodatkowo niepożądane mostki cieplne.

Poza tym przy otwartym skrzydle widoczny jest obszar wręgu profili, co umożliwia zajrzenie do wnętrza profilu wydrążonego przez wyfrezowania. To z kolei jest niepożądane ze względów estetycznych.

Z opisu DE 44 41 833 C1 znane jest łożysko ką towe dla obrotowo-uchylnego okna drzwi lub podobnego elementu. Zawiera ono koziołek łożyskowy umieszczony na ramie, który składa się z płyty przykręcanej, płasko przylegającej do ustalonej ramy i wspierającej ją obudowy, przy czym obudowa osadzona jest w wybraniu w ramie. Wybranie w ramie jest przy tym tak wykonane, że powstaje obok otworu do wewnętrznej strony również otwór do przylgi wręgu ramy. Obudowa, która ma być wstawiona w wybranie zawiera również otwory w danych kierunkach.

Celem wynalazku jest ulepszenie wyfrezowania montażowego dla opisanego powyżej typu układu zawiasowego w profilu wydrążonym pod względem uszczelnienia i wyglądu zewnętrznego.

Zgodnie z wynalazkiem, układ zawiasowy dla drzwi, okien i tym podobnych, umieszczony na profilach wydrążonych drzwi, okien i tym podobnych, zwłaszcza układ zawiasów krytych, zawierający profil wydrążony z komorami wydrążonymi rozciągającymi się wzdłuż jego długości, które są oddzielone od siebie w sposób izolujący przez żebra i mający ściankę zwróconą do obszaru wręgu z wyfrezowaniem na przyjęcie co najmniej jednej części krytego zawiasu, charakteryzuje się tym, że to wyfrezowanie rozciąga się w kilku komorach profilu wydrążonego, i że zawiera element uszczelniający dla układów zawiasowych umieszczonych w profilu wydrążonym, o kształcie korytka o przekroju poprzecznym dopasowanym do wyfrezowania, mający obszar wchodzący do wnętrza profilu wydrążonego, który obejmuje część zawiasu, która rozciąga się we wnętrzu profilu wydrążonego.

Korzystnie, wchodzący do wnętrza profilu wydrążonego obszar elementu uszczelniającego wypełnia wnętrze profilu wydrążonego w obszarze wyfrezowania.

Korzystnie również, element uszczelniający jest z tworzywa sztucznego.

Korzystnie dalej, element uszczelniający jest z materiału ogniotrwałego.

Zgodnie z wynalazkiem układ jest zaopatrzony w środki do regulacji głębokości obszaru elementu uszczelniającego wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego.

Korzystnie, te środki zawierają zadane miejsca pękania, rozmieszczone na obwodzie obszaru elementu uszczelniającego, wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego.

Według następnej cechy wynalazku środki składają się z co najmniej dwuczęściowego obszaru elementu uszczelniającego, wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego i zawierają współpracujące ze sobą elementy, wyznaczające wzajemny odstęp wsuwanych w siebie części.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku, możliwe jest zabezpieczenie wnętrza profilu wydrążonego przed wilgocią. Ponadto uszczelnienie wyfrezowania zapobiega wnikaniu przeciągów, ponieważ otwory zostają zamknięte, a co za tym idzie, nie występuje efekt kominowy.

Dzięki temu, że wchodzący do wnętrza profilu wydrążonego obszar elementu uszczelniającego wypełnia wnętrze profilu wydrążonego w obszarze wyfrezowania i sięga do przeciwległej ścianki profiPL 202 359 B1 lu wydrążonego, osiąga się wyjątkowo dobre uszczelnienie komór, połączonych ze sobą wyfrezowaniem, i wytwarza ponownie izolacyjne rozdzielenie komór.

Element uszczelniający po wyfrezowaniu otworu na daną część zawiasu jest wciskany z pasowaniem w wyfrezowanie i przylega swoją krawędzią szczelnie, na podobieństwo korka, do ścianek wyfrezowania. Kształt korytka, które wchodzi do wnętrza profilu, zapewnia wystarczająco dużo miejsca do umieszczenia części zawiasu i umożliwia jego całkowite otoczenie.

Wykonanie elementu uszczelniającego z materiału ogniotrwałego.

Gwarantuje, że słabe miejsce względnie otwór w profilu spełnia wymagania, stawiane drzwiom przeciwogniowym w stanie zamkniętym.

Różne wymiary profili drzwiowych, zwłaszcza różna szerokość profilu ościeżnicy, pociągają za sobą konieczność stosowania do osłaniania wyfrezowania elementów uszczelniających o różnych głębokościach. Dlatego też korzystne jest, jeżeli element uszczelniający jest zaopatrzony w środki do regulacji głębokości obszaru, wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego.

Jeśli środki te zawierają zadane miejsca pękania, rozmieszczone na obwodzie obszaru, wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego, to znaczy na bocznych ściankach korytka, to, przy użyciu odpowiedniego narzędzia można wówczas przeprowadzić regulację głębokości korytka poprzez oddzielenie jego fragmentu wzdłuż zadanego miejsca pękania na żądanej wysokości względnie głębokości.

Wynalazek w przykładach wykonania został objaśniony w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia fragment profilu wydrążonego, zaopatrzonego w wyfrezowanie montażowe, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - profil wydrążony z fig. 1, przy czym wyfrezowanie montażowe jest zaopatrzone w element uszczelniający, fig. 3 - profil wydrążony z fig. 2 z zamontowaną częścią zawiasu, fig. 4 - wzdłużny przekrój profilu wydrążonego z fig. 3 w widoku perspektywicznym, fig. 5 - inny przykład wykonania elementu uszczelniającego w widoku z boku, fig. 6 - element uszczelniający z fig. 5 w widoku perspektywicznym, fig. 7 - następny przykład wykonania elementu uszczelniającego w widoku z boku, fig. 8 element uszczelniający z fig. 7 w widoku perspektywicznym, fig. 9 - właściwe korytko z fig. 7 i 8 w widoku z boku, fig. 10 - korytko z fig. 9 w widoku perspektywicznym, fig. 11 - tuleję z fig. 7 i 8 w widoku z boku, oraz fig. 12 - tuleję z fig. 11 w widoku perspektywicznym.

Na figurach niewidoczne linie są częściowo zaznaczone liniami przerywanymi, zaś odpowiadające sobie elementy są opatrzone jednakowymi odnośnikami.

Na fig. 1 przedstawiony jest w widoku perspektywicznym fragment profilu wydrążonego 1. Ten profil wydrążony 1 zawiera trzy, rozciągające się wzdłuż niego, puste komory 2A, B i C, odizolowane od siebie żebrami 3. Ponadto na wystającym obszarze profilu, celem uszczelnienia obszaru wręgu, powstałego we współpracy z odpowiednim drugim profilem wydrążonym (nie przedstawionym), znajduje się warga uszczelniająca 5, która rozciąga się wzdłuż profilu wydrążonego. Zwrócona ku obszarowi wręgu ścianka 4 profilu wydrążonego 1 jest zaopatrzona w wyfrezowanie 6 do umieszczenia części zawiasu celem uchylnego zamocowania skrzydła. Ponadto w ściance umieszczone są cztery otwory 7, rozmieszczone parami powyżej i poniżej wyfrezowania 6. Te otwory 7 służą do umieszczenia tulei dystansowych względnie wkręcanych w nie śrub, przeznaczonych do mocowania części zawiasu, umieszczonej w wyfrezowaniu 6. Wyfrezowanie 6 jest wykonane na całej głębokości profilu aż do ścianki 9, leżącej naprzeciw ścianki 4. Wskutek tego komory 2A, B profilu nie są już odizolowane od siebie żebrami 3, ponieważ zostały one usunięte w obszarze wyfrezowania 6.

Według wynalazku można, jak przedstawiono na fig. 2, w wyfrezowanie 6 wtłoczyć korytko uszczelniające 8. Korytko uszczelniające ma obwodową krawędź 10, denko 11, równoległe do ścianki 4 względnie 9, dwa równoległe dłuższe boki 12, 14 oraz dwa, prostopadłe do nich i wzajemnie równoległe, czołowe boki 13, 15. Utworzony przez korytko, wchodzący w profil wydrążony, w przekroju w zasadzie prostokątny obszar rozciąga się przy tym do ścianki 9, leżącej naprzeciw równoległej do ścianki 4, w związku z czym cały obszar wyfrezowania jest szczelnie wypełniony przez korytko uszczelniające względnie jego obszar, wchodzący w profil wydrążony. W tym celu krawędź 10 przylega do ścianek wyfrezowania 6, zaś przekrój korytka uszczelniającego 8 jest dokładnie dopasowany do wyfrezowania 6.

Korytko uszczelniające względnie jego obszar, wchodzący w profil wydrążony, służy do umieszczenia części zawiasu, leżącej w profilu wydrążonym.

Na fig. 3 i 4 przedstawione jest zamocowanie takiej części 17 zawiasu na profilu wydrążonym 1. Część zawiasu jest zamocowana przy użyciu śrub 20, które wchodzą w tuleje dystansowe 21 i utrzymują płytkę nośną 19 w profilu wydrążonym 1. Tuleje dystansowe 21 są przy tym zamocowane na blaszce 22 za ścianką 9.

PL 202 359 B1

Płytka nośna 19 biegnie w obszarze śrub mocujących 20 względnie tulei dystansowych 21 równolegle do ścianki profilu wydrążonego, następnie jest zagięta o 90° do wewnątrz w kierunku ścianki 9 i ponownie o 90° równolegle do ścianki 9. W tym kątowniku, utworzonym z płytki nośnej 19, zamocowane są właściwe ruchome elementy części 17 zawiasu, jak dźwignia sterująca 18 i przechodzący przez nią sworzeń 23. Korytko uszczelniające 8 otacza całkowicie zawinięty obszar płytki nośnej 19, w związku z czym wnętrze profilu wydrążonego jest zabezpieczone przed wilgocią, przeciągami i innymi czynnikami. Korytko to wypełnia przy tym całkowicie wyfrezowanie 6 i spoczywa swoją krawędzią 10 w przybliżeniu płasko na ściance 4. Płytkę nośną 19 można zatem mimo korytka uszczelniającego 8 zamocować w jednej płaszczyźnie ze ścianką 4 profilu wydrążonego 1.

Jak widać zwłaszcza na fig. 4, połączone wyfrezowaniem 6 komory 2A, 2B i 2C profilu wydrążonego 1 są odizolowane od siebie w wyniku osadzenia korytka uszczelniającego 8.

Profile drzwiowe mają, zależnie od przeznaczenia, różne wymiary, co dotyczy zwłaszcza szerokości profilu ościeżnicy. Pociąga to za sobą konieczność stosowania elementów względnie korytek uszczelniających o różnych głębokościach. Na fig. 5 do 12 przedstawione są dwa różne przykłady wykonania wynalazku, które nadają się do uszczelniania wyfrezowań o różnych głębokościach, redukując przy tym koszty dużej liczby narzędzi do wytwarzania różnych osłon i upraszczając dopasowanie głębokości wpuszczenia korytka do danych warunków.

Innymi słowy, stosuje się korytko o regulowanej głębokości montażu, przy czym według przykładu wykonania z fig. 5 i 6 wysokość względnie głębokość korytka uszczelniającego 8 ustala się za pomocą zadanych miejsc pękania 24. W tym celu w obszarze H część korytka oddziela się na żądanej wysokości wzdłuż odpowiedniego zadanego miejsca pękania, co powoduje zmniejszenie całkowitej wysokości względnie głębokości o oddzielony obszar. Jeżeli korytko jest wykonane z tworzywa sztucznego lub przykładowo cienkiej blachy, wówczas oddzielanie wzdłuż zadanego miejsca pękania 24 można realizować przy użyciu zwykłego noża do dywanów, odpowiednich nożyc do blachy lub innego właściwego narzędzia. Wysokość korytka uszczelniającego zmniejsza się przy tym na tyle, aby korytko można było wcisnąć całkowicie w wyfrezowanie 6, jak to opisano powyżej w odniesieniu do poprzednich przykładów wykonania.

W przykładzie wykonania wynalazku, ukazany na fig. 7 do 12, wykorzystano inną metodę regulacji głębokości obszaru, wchodzącego w wyfrezowanie. Chodzi tutaj bowiem o dwuczęściowe „teleskopowe korytko uszczelniające.

Pierwsza część 25 stanowi właściwe korytko, zaopatrzone na swych czołowych bokach w występy zastrzaskowe 27 o podłużnym kształcie. Występy te można oczywiście umieścić tylko na dłuższych bokach korytka lub na jego wszystkich bokach. Drugą część 26 stanowi otaczająca z pasowaniem korytko 25 „tuleja, która w miejscach odpowiadających występom zatrzaskowym 27 jest zaopatrzona w dopasowane do nich kształtem wgłębienia zatrzaskowe 28, współpracujące z występami celem ustalenia zadanej pozycji tulei 26, osadzonej przesuwnie na korytku 25. Ponadto tuleja ma biegnące wokół górnej krawędzi, pogrubione obrzeże 29, które przylega do otworu wyfrezowania. Złożone korytko uszczelniające wciska się w wyfrezowanie, przy czym zewnętrzny obwód tulei 26 jest dopasowany do wewnętrznego obwodu wyfrezowania. Obrzeże 29 spoczywa przy tym na krawędzi wyfrezowania. Następnie właściwe korytko 25 naciska się, przemieszczając je w dół na żądaną głębokość, przy czym odbywa się to etapami zadanymi przez zatrzaskiwanie, zaś korytko zostaje unieruchomione w swej ostatecznej pozycji za pomocą współpracujących ze sobą występów i wgłębień.

Oczywiście do unieruchamiania względem siebie obu elementów (korytka i tulei) można zastosować również inne rozwiązania. Może tu również chodzić o więcej niż dwa elementy.

Claims (7)

1. Układ zawiasowy dla drzwi, okien i tym podobnych, umieszczony na profilach wydrążonych drzwi, okien i tym podobnych, zwłaszcza układ zawiasów krytych, zawierający profil wydrążony z komorami wydrążonymi rozciągającymi się wzdłuż jego długości, które są oddzielone od siebie w sposób izolujący przez żebra i mający ściankę zwróconą do obszaru wręgu z wyfrezowaniem na przyjęcie co najmniej jednej części krytego zawiasu, znamienny tym, że to wyfrezowanie (6) rozciąga się w kilku komorach (2A, 2B, 2C) profilu wydrążonego (1), i że zawiera element uszczelniający (8) dla układów zawiasowych (17) umieszczonych w profilu wydrążonym (1), o kształcie korytka o przekroju poprzecznym

PL 202 359 B1 dopasowanym do wyfrezowania (6) mający obszar wchodzący do wnętrza profilu wydrążonego (1), który obejmuje część zawiasu, która rozciąga się we wnętrzu profilu wydrążonego (1).

2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wchodzący do wnętrza profilu wydrążonego obszar elementu uszczelniającego (8) wypełnia wnętrze profilu wydrążonego (1) w obszarze wyfrezowania (6).

3. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element uszczelniający (8) jest z tworzywa sztucznego.

4. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że element uszczelniający (8) jest z materiału ogniotrwałego.

5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że jest zaopatrzony w środki do regulacji głębokości obszaru elementu uszczelniającego (8) wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego (1).

6. Układ według zastrz. 5, znamienny tym, że te środki zawierają zadane miejsca pękania, rozmieszczone na obwodzie obszaru elementu uszczelniającego (8), wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego (1).

7. Układ według zastrz. 5, znamienny tym, że środki składają się z co najmniej dwuczęściowego obszaru elementu uszczelniającego (8), wchodzącego do wnętrza profilu wydrążonego (1), i zawierają współpracujące ze sobą elementy, wyznaczające wzajemny odstęp wsuwanych w siebie części.