PL202480B1 - Przestrzenny wyświetlacz elektroluminescencyjny i sposób wytwarzania wyświetlacza - Google Patents

Abstract

Trójwymiarowy wy swietlacz elektrolumine- scencyjny sk lada si e z korpusu (1) i urz adzenia elektroluminescencyjnego (20). Wymienione urz adzenie elektroluminescencyjne (20) sk lada sie z folii (2) oraz zestawu elektroluminescen- cyjnego (10), które razem tworz a ca lo sc. Po- wierzchnia folii (2) zwrócona do zestawu elek- troluminescencyjnego (10) zaopatrzona jest w motywy (9) do wy swietlenia. Zestaw elektro- luminescencyjny (10) obejmuje elektrod e przed- ni a (11) oraz elektrod e tyln a (12), pomi edzy którymi zlokalizowany jest dielektryk (13). Elek- troda przednia (11) zaopatrzona jest w warstw e tworz ac a motyw (9) i stanowi z ni a jedn a ca- losc. Na powierzchni urz adzenia elektrolumine- scencyjnego (20) zamontowane jest zród lo zasi- lania (15), które pod laczone jest do elektrod (11, 12) urz adzenia elektroluminescencyjnego (20). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przestrzenny wyświetlacz elektroluminescencyjny i sposób wytwarzania wyświetlacza.

Wynalazek dotyczy przestrzennego wyświetlacza elektroluminescencyjnego, składającego się z wielowarstwowego urządzenia elektroluminescencyjnego mającego część przednią przezroczystą lub półprzezroczystą, zakrzywioną część przejściową oraz aparat elektroluminescencyjny umieszczony za częścią przednią.

Przestrzenny wyświetlacz elektroluminescencyjny tego typu podstawowego jest już znany. Znany zespół ma warstwę przezroczystą. Dla przykładu, duża powierzchnia przednia wymienionej warstwy zaopatrzona jest w warstwę, która nie jest przepuszczalna dla światła, i w której odwzorowane mogą być motywy takie jak znaki graficzne, symbole, obrazy i tym podobne. W celu ochrony tych motywów przednia strona motywu pokryta jest warstwą ochronną zrobioną, na przykład, z przezroczystej i twardej żywicy. Aparat elektroluminescencyjny lub lampa EL przytwierdzona jest do tej strony tej warstwy, która jest oddalona od motywu. Wymieniona lampa EL wyposażona jest w listwy lub ucha, z których jedno ucho jest podłączone do jednej z elektrod lampy EL, a drugie ucho jest podłączone do drugiej elektrody lampy EL. Lampa EL jest zasilana w energię elektryczną poprzez wymienione ucha lub listwy.

Obszar przedni tego znanego uprzednio zespołu ma skomplikowaną konstrukcję ze względu na konieczność zastosowania wielu warstw. Co więcej, często wymaga się, by wyświetlacz miał niepłaski kształt. Jest tak, ponieważ często wymaga się, by wyświetlacz miał okna lub zagłębienia, których boczne powierzchnie również by świeciły. W tym celu lampa EL powinna być przesunięta od powierzchni przedniej wyświetlacza do obszaru bocznych ścianek tegoż, ograniczających wymienione okno lub wymienione zagłębienie. Między innymi, z powodu konstrukcji tej warstwy, która wykazuje tendencje do pękania w poprzednio znanych wyświetlaczach, ta ostatnia może być wyginana tylko delikatnie. Minimalny osiągalny promień zakrzywionych części poprzednio znanych wyświetlaczy w tym obszarze wynosi około 6 mm. Taki promień jest za duży na przykład w zespołach paneli samochodowych. Problematyczne jest również dopasowanie wyżej wymienionych występów lub uch do elektrod lamp EL. Jest tak, ponieważ wymienione elektrody uformowane są z bardzo cienkich warstw, gdy listwy lub ucha stanowią dość grube paski materiału w porównaniu z warstwami elektrod.

Znany jest amerykański opis US 6,069,444 (D1) dotyczący zespołu lampy elektroluminescencyjnej obejmującego: podłoże posiadające stosunkowo dużą powierzchnię odbiorczą lampy, z układem ścieżek przewodzących na tej powierzchni; oraz wiele mniejszych lamp rozmieszczonych we wzajemnym oddaleniu wg uprzednio wybranego wzoru oświetlenia, znajdujących się na tej powierzchni odbiorczej lampy i będących do niej przytwierdzone, przy czym co najmniej jedna z tych lamp obejmuje: mechanicznie giętką, wielowarstwową arkuszową lampę elektroluminescencyjną obejmującą arkuszową warstwę zawierającą cząsteczki elektroluminescencyjne i umieszczoną pomiędzy dwoma arkuszowymi warstwami przewodzącymi, z których jedna jest przezroczysta w celu przesyłania światła emitowanego przez te cząsteczki, ponadto ta lampa elektroluminescencyjna posiada przewody odsłonięte w celu sprzęgnięcia się ze wspomnianymi ścieżkami przewodzącymi na podłożu, oraz ta lampa elektroluminescencyjna może być powierzchniowo zamontowana czołowo do tego podłoża tak, że jej przewody sprzęgają się z wybranymi ścieżkami przewodzącymi na powierzchni odbiorczej lampy, a ponadto wspomniane wiele mniejszych lamp obejmują sztywną lampę w postaci wielowarstwowej arkuszowej lampy elektroluminescencyjnej.

Inny amerykański opis US 5,856,030 (D2) dotyczący elastomerowej lampy elektroluminescencyjnej obejmującej: układ elektroluminescencyjny oraz bańkę, w której umieszczony jest układ elektroluminescencyjny, przy czym układ elektroluminescencyjny oraz bańka wspólnie posiadają właściwości membranowe.

Celem obecnego wynalazku jest wyeliminowanie tych, a także dalszych niedogodności w dotychczasowym znanym stanie techniki.

W przypadku przestrzennego wyświetlacza elektroluminescencyjnego typu podstawowego, opisanego we wstępie, cel ten jest zrealizowany zgodnie z obecnym wynalazkiem.

Istota rozwiązania według wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej warstwy urządzenia elektroluminescencyjnego przylegają tak, że promień krzywizny części przejściowej jest mniejszy niż 1 mm bez pęknięć powstających w warstwach urządzenia elektroluminescencyjnego. Urządzenie elektroluminescencyjne posiada przednią elektrodę i tylną elektrodę. Materiałem przedniej elektrody

PL 202 480 B1 jest materiał przewodzący elektrycznie z poli(3,4-ethylenedioxythlopheny), polianiliny i/lub polipyrolu, modyfikowany mocno elastycznymi spoiwami. Materiałem tylnej elektrody jest materiał przewodzący elektrycznie na podłożu nieorganicznym lub organicznym modyfikowany mocno elastycznymi spoiwami.

Korzystnie, aparat elektroluminescencyjny posiada przednią powierzchniową elektrodę i tylną powierzchniową elektrodę, przy czym te elektrody są usytuowane w odległości od siebie. Pomiędzy elektrodami usytuowany jest dielektryk, który po podaniu napięcia na elektrody wytwarza efekt luminescencji.

Korzystnie, przednia część ma postać folii, na którą od tyłu lub jej tylną powierzchnię nałożony jest motyw. Przednia elektroda aparatu elektroluminescencyjnego nałożona jest na warstwę motywu.

Korzystnie, zewnętrzna duża powierzchnia tylnej elektrody aparatu elektroluminescencyjnego ma warstwę osłonową.

Korzystnie, korpus jest połączony z powierzchnią zewnętrzną urządzenia elektroluminescencyjnego. Korpus ma co najmniej jedno zagłębienie, które ma co najmniej jedną ściankę boczną, prostopadłą do powierzchni przedniej korpusu.

Aparat elektroluminescencyjny połączony jest z przednią ścianką korpusu i obejmuje co najmniej odpowiadającą część zagłębienia oraz część aparatu elektroluminescencyjnego jest opierana na bocznej ściance zagłębienia.

Korzystnie, wyświetlacz posiada konwertor, który przekształca napięcie stałe na napięcie zmienne. Wyjście konwertora jest podłączone do aparatu elektroluminescencyjnego, a konwertor jest co najmniej częściowo wbudowany w materiał korpusu zespołu wyświetlacza.

Korzystnie, jedna z warstw urządzenia elektroluminescencyjnego jest elektrodą zawierającą co najmniej 3,4-polietylenodioksytiofenu (PEDOT), polianilinę lub polipirol.

W innej odmianie wykonania, zgodnie z wynalazkiem, ujawniono sposób wytwarzania wyś wietlacza. Sposób ten polega na tym, że na jedną z płaskiej powierzchni folię nakłada się motyw. Następnie aparat elektroluminescencyjny łączy się z folią oraz na stronę folii z nałożonym motywem nakłada się przednią elektrodę urządzenia elektroluminescencyjnego.

Korzystnie, urządzenie elektroluminescencyjne formuje się termicznie a formowanie termiczne urządzenia elektroluminescencyjnego prowadzi się metodą wtrysku próżniowego tworzywa sztucznego.

Jeszcze inny sposób wytwarzania wyświetlacza polega na tym, że dostarcza się płaską folię, na której umieszcza się urządzenie elektroluminescencyjne poprzez umieszczenie na płaskiej folii przedniej elektrody urządzenia elektroluminescencyjnego. Następnie na pierwszej elektrodzie umieszcza się kolejną warstwę, która zawiera materiał dielektryczny i na warstwie dielektrycznej umieszcza się tylną elektrodę. Powstały wyświetlacz elektroluminescencyjny tłoczy się głęboko, perforuje się, wytłacza się w matrycy zamkniętej lub odkształca się go inną metodą.

Realizacje obecnego wynalazku objaśnione są bardziej szczegółowo poniżej z odniesieniem do dołączonego rysunku.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku na którym:

fig. 1 przedstawia widok z góry na przednią stronę jednej z realizacji obecnego przestrzennego wyświetlacza elektroluminescencyjnego, fig. 2 - przekrój pionowy przez strukturalną część z fig. 1, fig. 3 - przekrój przez detal wyrobu niewykończonego, którego dalsza obróbka prowadzi do powstania zespołu wyświetlacza z fig. 1, fig. 4 - przekrój przez detal wyrobu niewykończonego z fig. 3 po poddaniu wymienionego wyrobu obróbce termoformującej, fig. 5 - przekrój przez niewykończony wyrób z fig. 4 po tym, jak do wymienionego wyrobu dołączono formowany wtryskowo odpowiedni materiał, stanowiący korpus obecnego zespołu wyświetlacza, fig. 6 - przekrój przez formę, w której może być produkowany korpus zgodnie z fig. 5, fig. 7 - przekrój przez detal z tego obszaru zespołu wyświetlacza zgodnie z fig. 1 i 2, gdzie usytuowane są punkty styków, fig. 8 - przekrój przez detal z jednego z obszarów narożnych zespołu wyświetlacza zgodnie z fig. 1 i 2, gdzie również mogą być usytuowane punkty styków, fig. 9 - przekrój przez miejsce zamontowania źródła zasilania we wnętrzu korpusu obecnego wyświetlacza, a fig. 10 - przekrój pionowy przez zakrzywioną część obecnego wyświetlacza.

PL 202 480 B1

Figura 1 przedstawia widok z góry na przednią stronę jednej z możliwych realizacji obecnego przestrzennego wyświetlacza elektroluminescencyjnego. Przestrzenny wyświetlacz elektroluminescencyjny dalej jest nazywany także skrótowo. Fig. 2 przedstawia przekrój pionowy przez zespół wyświetlacza z fig. 1. Zespół wyświetlacza ma niemal płaski korpus 1 wyposażony w urządzenie elektroluminescencyjne 20. To urządzenie 20 jest przytwierdzone do przedniej powierzchni 103 korpusu 1 i może umożliwiać pożądane prezentacje graficzne takie jak obrazy, liczby itp. w postaci świecącej. Wymieniony korpus 1 wykonany jest z odpowiedniego plastiku, przy czym korzystne jest, gdy wymieniony plastik może być formowany techniką wtrysku próżniowego. W grę mogą wchodzić tu na przykład materiały z grupy terpolimerów akrylonitrylowo-butadienowo-styrenowych (ABS).

W przedniej ściance korpusu 1 zilustrowanego zespołu wyświetlacza zawarte jest zagłębienie 101 o kolistym obwodzie. Wymienione zagłębienie 101 ma na obwodzie kolistą ściankę 102, której wewnętrzna powierzchnia nachylona jest praktycznie pod kątem prostym do głównej płaszczyzny ścianki przedniej 103 korpusu 1. Powierzchnia tej części ścianki bocznej 102 zagłębienia 101 przylega do przedniej powierzchni 103 korpusu 1. Boczna ścianka obwodowa 102 wystaje zatem w dół i do tyłu od ścianki przedniej 103 płaskiego korpusu 1.

Figura 2 ujawnia dalej, że część 201 urządzenia elektroluminescencyjnego 20 wchodzi do wnętrza zagłębienia 101 w korpusie i pokrywa część wewnętrznej powierzchni ścianki 102 okalającej zagłębienie 101.

Zagłębienie 101 obejmuje ponadto dno 105, które, w zilustrowanym przykładzie, usytuowane jest mniej więcej w połowie wysokości bocznej ścianki obwodowej 102 zagłębienia 101. W środku wymienionego dna 105 zrobiony jest otwór 106, przez który to otwór może przechodzić na przykład (nie zilustrowane) pokrętło potencjometru. Do wystającego końca pokrętła potencjometru może być przymocowana gałka poruszająca. Rozszerzająca się ścieżka 107 (fig. 1), biegnąca praktycznie równolegle do ścianki zagłębienia 102, wskazuje kierunek, w którym modyfikowana wielkość, na przykład głośność, przybiera wyższe wartości.

W dalszym obszarze korpusu 1 zespołu wykonana jest wnęka 7, która to wnęka otwiera się w stronę tylną lub przeciwbieżną. Wymieniona wnęka 7 może mieć kształt czworokątny. W tym przypadku, wymieniona wnęka 7 jest poprzecznie ograniczona czterema ściankami 43 wystającymi do tyłu z tylnej ścianki płaskiej części 103 korpusu 1. Wnęka 7 służy do przyłączenia źródła zasilania 15 urządzenia elektroluminescencyjnego 20 w energię elektryczną. Wnęka 7 znajduje się poniżej wymienionego zagłębienia 101 w przypadku przedstawionym na fig. 2. Fig. 2 ilustruje również styki 17 i 18, przez które podawane jest na przykład napięcie stałe 12 V do źródła 15. Wymienione styki 17 i 18 usytuowane są po tej stronie źródła 15, która jest oddalona od urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

Figura 3 przedstawia pionowy przekrój przez strukturę urządzenia elektroluminescencyjnego 20, w którym to przypadku fig. 3 obejmuje tylko część detalu urządzenia 20, które jest przedstawione na fig. 2. Urządzenie elektroluminescencyjne 20 ma przezroczysty lub przynajmniej prześwitujący i płaski przód 2, który zilustrowany jest na samej górze fig. 3. Folia 2 musi ponadto mieć własność umożliwiającą jej formowanie termiczne. Plastiki nadające się do wytwarzania takich folii 2 są powszechnie znane. Na przykład, folia oferowana pod znakiem handlowym Markofol® przez firmę Bayer AG może być też wymieniona jako reprezentatywna dla innych materiałów tego typu. W celu otrzymania konkretnych efektów, folia 2 może także być zrealizowana w postaci konstrukcji wielowarstwowej.

Spodnia lub tylna strona folii 2 zilustrowana na fig. 3 ma płaski motyw 9. Wymieniony motyw 9 może być na przykład przestrzenną reprezentacją graficzną taką jak symbole, obrazy, liczby itd. Zawartość takiego motywu 9 określona jest przez dyskretne elementy 8 położone obok siebie w pewnych odstępach w oknach 81. Światło przechodzące przez okna 81 między elementami motywu 8 do folii 2 odtwarza zawartość motywu 9. Na przekrojowej ilustracji fig. 3 elementy motywu 8 wyglądają jak dyskretne linie naniesione na spodniej lub tylnej stronie folii 2. W efekcie te motywy 9 usytuowane są we wnętrzu urządzenia elektroluminescencyjnego 20, gdzie są chronione przed ścieraniem i innymi niekorzystnymi czynnikami, na przykład, przez folię 2 umieszczoną przed nimi.

Tylna strona folii 2, a zatem także tylna strona motywu 9, są przytwierdzone do rzeczywistego aparatu luminescencyjnego 10, który w .przypadku zilustrowanym jest aparatem elektroluminescencyjnym. Aparat ten jest więc dalej zwany po prostu aparatem EL lub lampą EL. Aparat EL 10 ma dwie płaskie elektrody, mianowicie elektrodę przednią 11 i elektrodę tylną 12, które są usytuowane w pewnej odległości od siebie. Pomiędzy wymienionymi elektrodami 11 i 12 umieszczony jest dielektryk 13. Wymieniony dielektryk 13 jest takiego rodzaju, że może świecić, jeśli do elektrod 11 i 12 aparatu EL

PL 202 480 B1 przyłożone jest napięcie robocze. Warstwa osłonowa 14, wykonana z materiału izolującego, nakładana jest na tylną ścianę aparatu EL 10.

Podczas produkcji zespołu według wynalazku najpierw wytwarza się urządzenie elektroluminescencyjne 20. W pierwszym etapie produkcji dostarczana jest folia 2. Oznacza to, że folia 2 występuje początkowo w swej nieodkształconej, tzn. praktycznie płaskiej postaci. Wymieniona folia 2 służy następnie jako nośnik w urządzeniu EL 20, precyzyjnie mówiąc między innymi także jako nośnik aparatu EL 10. Tylna lub spodnia strona folii 2 otrzymuje jeden lub więcej motywów 9, na przykład przez nadruk. W kolejnym etapie produkcji na tylnej stronie motywu 9 oraz na tych obszarach tylnej strony folii 2, które nie są pokryte pomiędzy elementami motywu instalowana jest pierwsza elektroda, tj. przednia elektroda 11 aparatu EL 10. Może to być wykonane dobrze znanymi metodami. Przy wyborze tego sposobu należy zwrócić uwagę, by zapewnić jak najlepsze przyleganie elektrody przedniej 11 do folii

2. Ponadto materiał elektrody przedniej 11 musi nie tylko być przewodni, ale także przezroczysty lub przynajmniej prześwitujący. Materiałem elektrody przedniej 11 może być materiał przewodzący prąd na podłożu organicznym lub nieorganicznym, na przykład Baytron® (3,4 polietylenodioksytiofenu PEDOT) i/lub polianilina i/lub polipyrol zmodyfikowane mocno elastycznymi spoiwami, na przykład, opartymi na PU, PMMA, PVA.

Do wymienionej elektrody przedniej 11 przytwierdzana jest kolejna warstwa 13, która to dalsza warstwa składa się z wymienionego już materiału dielektrycznego. Wymieniony materiał może składać się na przykład z mieszaniny ZnS, BaTiO₃ oraz wymienionych wysoce elastycznych spoiw.

Wreszcie na wolnej, to jest tylnej powierzchni wymienionej warstwy dielektrycznej 13 kładziona jest trzecia warstwa, która to warstwa tworzy elektrodę tylną 12. Materiałem wymienionej elektrody tylnej 12 może być materiał przewodzący prąd na podłożu organicznym lub nieorganicznym, na przykład Bayetron® (3,4-polietylenodioksytiofenu - PEDOT) i/lub Baytron® i/lub polianilina i/lub polipyrol zmodyfikowane mocno elastycznymi spoiwami, na przykład, opartymi na PU, PMMA, PVA. W celu podniesienia przewodności elektrycznej materiał wymienionej warstwy 12 może mieć domieszkę węgla lub srebra i/lub uzupełnienie w postaci warstwy z tych materiałów.

Wreszcie, na tylną stronę aparatu EL 10 nakładana jest warstwa osłonowa 14.

Ze względu na dalszą obróbkę tego urządzenia elektroluminescencyjnego 20 jest niezwykle ważne, by poszczególne warstwy aparatu elektroluminescencyjnego 10 przylegały także do siebie jak najściślej. Opisany wyżej skład poszczególnych warstw 11 do 14 zapewnia nie tylko nieusuwalne przyleganie wymienionych warstw do siebie, lecz także rozszerzalność wymienionych warstw, której dotychczas nie można było osiągnąć.

Urządzenie elektroluminescencyjne 20, w którym aparat EL 10 przylega na stałe do folii 2, jest obecnie formowany termicznie, wygniatany, tłoczony lub wytłaczany itp. (fig. 2 i 4). Urządzenie elektroluminescencyjne 20, które jest formowane w ten sposób, może też mieć między innymi występy 3 i zagłębienia 4 (fig. 2). Grubość tych części 3 i 4 urządzenia EL 20 jest dokładnie taka sama jak grubość części nieodkształconych 5 (fig. 2) urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

Podczas wymienionego deformowania urządzenia elektroluminescencyjnego 20 jest nawet możliwe otrzymanie perforacji w urządzeniu elektroluminescencyjnym 20 bez ujemnego wpływu na funkcjonalność urządzenia elektroluminescencyjnego 20. Fig. 4 przedstawia jeden z obszarów urządzenia EL 20 w przekroju pionowym, które ma taką perforację 110. Wymieniona perforacja 110 ma kołowy obrys, przy czym do wymienionego obrysu przylega występ 201 mający kształt krótkiej rurki. Ścianka 111 lub ścianki wymienionego występu 201 są pod kątem praktycznie prostym α do przeciwległej powierzchni 29 urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

Występ 201 został uformowany z tej części materiału urządzenia elektroluminescencyjnego 20, która była usytuowana we wnętrzu wymienionego okrągłego obrysu perforacji 110, i która została wyciągnięta w perforację 110 przez formowanie termiczne. Zakrzywiona część przejściowa 6 (fig. 4 i 10) urządzenia EL 20 jest usytuowana pomiędzy rozszerzeniem 201 a płaską częścią urządzenia EL 20, która otacza perforację 110. Promień krzywizny wymienionej części przejściowej 6, która rozciąga się od tylnej ścianki 29 urządzenia elektroluminescencyjnego 20 do obszaru bocznego 111 wymienionego występu 201 może być bardzo mały. Dzięki między innymi permanentnemu przyleganiu warstw 2, 9_oraz 11 do 14 do siebie, a także dzięki rozszerzalności wymienionych warstw 2, 9 i 11 do 14, która nie była uprzednio możliwa do uzyskania, promień krzywizny części przejściowej 6 może być mniejszy od 1 mm bez powstawania pęknięć w warstwach urządzenia EL 20. Ponadto ścianka 111 występu 201 może być pod kątem a praktycznie 90 stopni, tzn. praktycznie prostopadła do ścianki tylnej 29 urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

PL 202 480 B1

Dielektryk 13 tworzy stosunkowo grubą warstwę w porównaniu z elektrodami 11 i 12 urządzenia

EL 20.

Warstwa dielektryka 13 może obejmować wiele warstw ułożonych jedna na drugiej. Odpowiednia część obszaru przejściowego 6 urządzenia EL 20 przedstawiona jest w dużym powiększeniu na fig. 10.

Urządzenie elektroluminescencyjne 20 zilustrowane na fig. 10 ma warstwę dielektryczną 13 złożoną z trzech warstw 131, 132 i 133. Wymienione warstwy 131, 132 i 133 mogą być wykonane z jednego z wyżej wymienionych materiałów dielektrycznych lub mogą być wykonane z innych materiałów dielektrycznych. Podczas produkcji urządzenia EL 20 warstwy 131, 132 i 133 nakładane są osobno i kolejno na elektrodę przednią 11 oraz na odpowiednią warstwę nałożoną uprzednio.

Dolna krawędź 115 występu 201 jest wolna. Dzięki nadzwyczajnemu przyleganiu poszczególnych warstw urządzenia elektroluminescencyjnego 20 do siebie, jak już wspominano, i dzięki wysokiej ich rozszerzalności urządzenie elektroluminescencyjne 20 zachowuje swą pierwotną strukturę lub strukturę występującą w obszarze powierzchni przedniej 103 również w części formowanej termicznie 201. Dzięki temu cylindryczna powierzchnia wewnętrzna 111 wymienionego występu 201 może także promieniować światło generowane przez aparat elektroluminescencyjny 10.

W tej realizacji obecnego wynalazku możliwe jest skonfigurowanie wolnej części końcowej 115 występu 201 tak, że elektrody 11 i 12 nie sięgają do krawędzi odcięcia 115. Zarówno elektroda przednia jak i elektroda tylna 12 kończą się w pewnej odległości od końca krawędzi cięcia 115. Natomiast zarówno warstwa osłonowa 14, jak i warstwa dielektryczna 13 dochodzą do samego końca krawędzi cięcia 115. Zapewnia to między innymi korzyści związane z bezpieczeństwem, a mianowicie to, że elektrody 11 i 12, które są pod stosunkowo wysokim napięciem elektrycznym, nie zostaną dotknięte, gdyż ich wolne końce są pokryte przynajmniej przez materiał izolacyjny warstwy osłonowej 14. Ponadto warstwy 13 i 14 sięgające do samej krawędzi cięcia 115 zapobiegają ewentualnej penetracji wilgoci do przestrzeni między poszczególnymi warstwami urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

Po formowaniu termicznym korpus 1 jest przytwierdzany do tylnej strony urządzenia elektroluminescencyjnego 20. Może to być wykonywane na przykład przy użyciu materiału nadającego się do formowania wtryskowego za urządzeniem elektroluminescencyjnym 20. Niektóre z materiałów nadających się do tego zostały wymienione powyżej. Fig. 5 przedstawia przekrój pionowy przez taki detal z tego zespołu zgodnie z fig. 2, na którym usytuowane jest zagłębienie, dokładnie mówiąc wraz z odpowiednią częścią korpusu 1, na którym jest usytuowany występ 201 w kształcie rurki. Rozumie się, że materiał korpusu 1 usadowiony jest na zewnętrznej stronie występu 115, będąc z tyłu uformowany techniką wtrysku próżniowego.

Figura 6 przedstawia formę wtryskową 30, w której może być produkowany zespół przedstawiony na fig. 1 i 2 techniką wtrysku próżniowego za urządzeniem elektroluminescencyjnym 20. Wymieniona forma wtryskowa 30 ma dolną część 31 i górną część 32, które są dopasowane do siebie nawzajem, i które są kierowane tak, że na przykład mogą być obracane lub przesunięte równolegle w stosunku do siebie w znany powszechnie sposób w celu otwarcia i zamknięcia. Pierwsza wkładka matrycowa 33 usytuowana jest w dolnej części 31 formy wtryskowej, a druga wkładka matrycowa 34 usytuowana jest w górnej części tej formy. Przebieg powierzchni wnęki w odpowiednich wkładkach matrycowych 33 i 34 odpowiada pożądanemu przebiegowi powierzchni tej strony zespołu wyświetlacza, która ma być uformowana wtryskowo przez odpowiednią wkładkę matrycową 33 lub 34. W dolnej części 31 formy wtryskowej wykonane są kanały 37, przez które to kanały wprowadzany jest materiał, który ma przejść do wnęki formy wtryskowej 30 i zostać tam rozprowadzony.

Przebieg powierzchni folii 2 został już opisany w związku z fig. 2. Przebieg powierzchni wnęki wkładki do górnej części formy wtryskowej 34 musi odpowiadać przebiegowi zewnętrznej powierzchni przedniej części folii 2. To samo dotyczy odpowiednio kształtu powierzchni wnęki we wkładce 33 do dolnej części formy wtryskowej. Tu należy zwrócić uwagę przede wszystkim na dwa występy 38 i 39, które usytuowane są w pewnej odległości od siebie i wystają z powierzchni wnęki we wkładce 33 do dolnej części formy wtryskowej. Wysokość tych występów 38 i 39 dobrana jest tak, by końce wymienionych występów 38 i 39 opierały się na tylnej stronie urządzenia EL 20 podczas procesu formowania wtryskowego. W wyniku czego w tym obszarze korpusu 1 pozostają wolne dwa kanały 38 i 39, których wykorzystanie omówione zostanie poniżej.

Wymienione już źródło zasilania 15 obejmuje część elektroniczną, a mianowicie konwertor 16, który przetwarza stosunkowo niskie napięcie stałe 12 V na przykład na stosunkowo wysokie napięcie zmienne niezbędne do działania aparatu EL 10. W przypadku przedstawionym na rysunku wymieniony konwertor 16 zawarty jest we wnęce 7 wymienionego już korpusu 1 i utrzymywany na miejscu na

PL 202 480 B1 przykład przy pomocy tulei zaciskowej 44. Bądź też konwertor 16 może być tylko częściowo zawarty w korpusie 1 zespołu wyświetlacza lub może występować jako zespół niezależny od zespołu wyświetlacza.

Styki 17 i 18, również już wymienione, wystają z tylnej strony konwertora 16 i mogą częściowo wystawać z materiału korpusu 1. Bieguny źródła zasilania prądu stałego, na przykład akumulatora (nie zilustrowanego), mogą być podłączane do części styków 17 i 18 wystających z korpusu 1. Napięcie niezbędne do działania urządzenia elektroluminescencyjnego 20 może wynosić 110 V/400 Hz i podawane jest do urządzenia elektroluminescencyjnego 20 przez aparaty stykowe 21 i 22 (fig. 7, 8 i 9).

Pierwszy z wymienionych aparatów stykowych 21 zapewnia kontakt z tylną elektrodą 12 lampy EL 10. Drugi z aparatów stykowych 22 zapewnia kontakt z przednią elektrodą 11 lampy EL 10. Pierwszy z wymienionych aparatów stykowych 21 znajduje się w pierwszym kanale 38 korpusu 1. Drugi z aparatów stykowych 22 znajduje się w drugim kanale 39 korpusu 1. Każdy z aparatów stykowych 21, 22 zawiera sprężynę, sprężynę zwojową odpowiednio 210 lub 220 w zilustrowanym przypadku. Sprężyny 210 i 220 opierają się z jednej strony na odpowiednim przewodnim elektrycznie punkcie wyprowadzającym 211 i 221 konwertora 16. Drugi koniec sprężyny 210 pierwszego aparatu stykowego 21 opiera się na materiale tylnej elektrody 12 aparatu EL 10. Pozostały koniec sprężyny 220 drugiego aparatu stykowego 22 opiera się na materiale przedniej elektrody 11 aparatu EL 10.

Układ zilustrowany na fig. 7 odnosi się do przypadku gdy aparaty stykowe 21 i 22 są przytwierdzone do pewnego miejsca lampy EL 10, gdzie elektrody 11 i 12 lampy EL 10 nie leżą jedna nad drugą. Może tak być na przykład na krawędzi 42 lampy EL 10, która jest przedstawiona na fig. 7. Wymieniona krawędziowa część 42, skrajna krawędź tylnej elektrody 12, znajduje się w większej odległości od krawędzi 42 lampy EL 10 niż skrajna krawędź przedniej elektrody 11. Tylko elektroda osłonowa 14 sięga do krawędzi 42 lampy EL 10, przy czym elektroda ta wykonana jest z materiału nieprzewodniego elektrycznie.

Jeśli ma być zapewniony styk elektrod 11 i 12 lampy EL 10 z zasilaczem 15 wewnątrz lampy EL 10, które to elektrody 11 i 12 znajdują się jedna nad drugą, to w warstwie elektrody tylnej 12 musi być wykonany otwór 43 umożliwiający przejście aparatu stykowego 22, który musi zapewnić styk z elektrodą przednią 11. Otwór 43 w tylnej elektrodzie 12 musi być na tyle duży, by wymieniony aparat stykowy 22 nie stykał się z elektrodą tylną 12. W tym celu wystarcza zwykle, jeśli otwór 43 w elektrodzie tylnej 12 jest na tyle duży, by uniemożliwić sprężynie 220 aparatu stykowego 22 do elektrody przedniej 11 zetknięcie się z elektrodą tylną 12.

Po wyprodukowaniu korpusu 1 zespołu wyświetlacza metodą wtrysku próżniowego za urządzeniem elektroluminescencyjnym 20, urządzenie elektroluminescencyjne 20 przylega do korpusu 1. Wymienione źródło zasilania 15 jest następnie wstawiane do wnęki 7 korpusu 1, dokładnie mówiąc tak, aby aparaty stykowe 21 i 22 znalazły się w kanałach 38 i 39 korpusu 1. Źródło zasilania 16 jest następnie wciskane do wnęki 7, aż końce sprężyn 210 i 220 oprą się o warstwę przewodzącą odpowiedniej elektrody 12 lub 13 aparatu elektroluminescencyjnego 10. Następnie źródło zasilania 15 musi być unieruchomione w tej pozycji, co można zrobić na przykład przy użyciu odpowiedniego kleju lub temu podobnych.

Figura 8 przedstawia kolejną możliwość, jak można przytwierdzić źródło zasilania 15 do korpusu 1. W tym przypadku w korpusie 1 zawarta jest znaczna część źródła zasiania 15. W celu uzyskania takiego układu używany jest płaski adapter 46. W wymienionym adapterze 46 znajdują się kanały 48 i 49 wystające prostopadle do zasadniczych płaszczyzn adaptera 46. Jedna z płaskich powierzchni adaptera 46 jest przyklejona do warstwy osłonowej lampy EL 10. Źródło zasilania 15 jest następnie przytwierdzane do adaptera 46 tak, że odpowiednie sprężyny 38 lub 39 źródła zasilania 15 przechodzą odpowiednio przez jeden z kanałów 48 lub 49 tak, że ich przednie końce opierają się odpowiednio o elektrody 11 lub 12 lampy EL 10. Przednia strona konwertora 16 jest przyklejona do dużej powierzchni adaptera 16, odległej od lampy EL 10. Dzięki temu uzyskany półfabrykat może być wstawiony do formy 30 w celu wyprodukowania za nim metodą wtrysku próżniowego korpusu 1. W tym przypadku dolna część 31 formy 30 jest ukształtowana tak, że materiał korpusu 1 jest również usytuowany za konwertorem 16 i tylko wymienione uprzednio części styków 11 i 18, do których może być podłączane napięcie stałe, wystają z wymienionego materiału korpusu 1.

Zespół wyświetlacza obejmuje korpus 1 oraz urządzenie EL 20. Wymienione urządzenie elektroluminescencyjne 20 obejmuje folię 2 oraz aparat elektroluminescencyjny 10, które tworzą jeden zespół. Powierzchnia folii 2 zwrócona do aparatu elektroluminescencyjnego 10 zawiera motywy 9 przeznaczone do wyświetlenia. Aparat elektroluminescencyjny 10 obejmuje elektrodę przednią 11

PL 202 480 B1 i elektrodę tylną 12, pomiędzy którymi znajduje się warstwa dielektryczna 13. Elektroda przednia 11 jest przytwierdzona do warstwy, która reprodukuje motyw 9 i stanowi jedną część z wymienioną warstwą. Źródło zasilania 15, które jest w kontakcie z elektrodami 11 i 12 urządzenia elektroluminescencyjnego 20, jest ułożone w obrębie urządzenia elektroluminescencyjnego 20.

Claims (12)

1. Przestrzenny wyświetlacz elektroluminescencyjny składający się z wielowarstwowego urządzenia elektroluminescencyjnego mającego część przednią przezroczystą lub półprzezroczystą, zakrzywioną część przejściową oraz aparat elektroluminescencyjny umieszczony za częścią przednią, znamienny tym, że co najmniej warstwy urządzenia elektroluminescencyjnego przylegają tak, że promień krzywizny części przejściowej jest mniejszy niż 1 mm bez pęknięć powstających w warstwach urządzenia elektroluminescencyjnego, przy czym urządzenie elektroluminescencyjne posiada przednią elektrodę (11) i tylną elektrodę (12), gdzie materiałem przedniej elektrody (11) jest materiał przewodzący elektrycznie z poli(3,4-ethylenedioxythlopheny), polianiliny i/lub polipyrolu, modyfikowany mocno elastycznymi spoiwami, oraz materiałem tylnej elektrody (12) jest materiał przewodzący elektrycznie na podłożu nieorganicznym lub organicznym modyfikowany mocno elastycznymi spoiwami.

2. Wyświetlacz według zastrz. 1, znamienny tym, że aparat elektroluminescencyjny (10) posiada przednią powierzchniową elektrodę (11) i tylną powierzchniową elektrodę (12), przy czym te elektrody są usytuowane w odległości od siebie, a pomiędzy elektrodami (11, 12) usytuowany jest dielektryk (13), który po podaniu napięcia na elektrody wytwarza efekt luminescencji.

3. Wyświetlacz według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przednia część (2) ma postać folii, na którą od tyłu lub jej tylną powierzchnię nałożony jest motyw (9), przy czym przednia elektroda (11) aparatu elektroluminescencyjnego (10) nałożona jest na warstwę motywu (9).

4. Wyświetlacz według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że zewnętrzna duża powierzchnia tylnej elektrody (12) aparatu elektroluminescencyjnego (10) ma warstwę osłonową (14).

5. Wyświetlacz według jednego z zastrz. 1-4, znamienny tym, że korpus (1) jest połączony z powierzchnią zewnętrzną urządzenia elektroluminescencyjnego (20).

6. Wyświetlacz według zastrz. 5, znamienny tym, że korpus (1) ma co najmniej jedno zagłębienie, które ma co najmniej jedną ściankę boczną, prostopadłą do powierzchni przedniej korpusu (1), przy czym aparat elektroluminescencyjny (10) połączony jest z przednią ścianką korpusu (1) i obejmuje co najmniej odpowiadającą część zagłębienia oraz część aparatu elektroluminescencyjnego (10) jest opierana na bocznej ściance zagłębienia.

7. Wyświetlacz według jednego z zastrz. 1-6 znamienny tym, że posiada konwertor (16), który przekształca napięcie stałe (DC) na napięcie zmienne (AC), przy czym wyjście konwertora jest podłączone do aparatu elektroluminescencyjnego (10) a konwertor (16) jest co najmniej częściowo wbudowany w materiał korpusu (1) zespołu wyświetlacza.

8. Wyświetlacz według jednego z zastrz. 1-7 znamienny tym, że jedna z warstw urządzenia elektroluminescencyjnego (20) jest elektrodą zawierającą co najmniej 3,4-polietylenodioksytiofenu ('PEDOT), polianilinę lub polipirol.

9. Sposób wytwarzania wyświetlacza określonego w jednym z zastrz. od 1 do 8, znamienny tym, że na jedną z płaskiej powierzchni folię (2) nakłada się motyw (9), następnie aparat elektroluminescencyjny (10) łączy się z folią (2) oraz na stronę folii (2) z nałożonym motywem (9) nakłada się przednią elektrodę (11) urządzenia elektroluminescencyjnego (20).

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że urządzenie elektroluminescencyjne (20) formuje się termicznie.

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że formowanie termiczne urządzenia elektroluminescencyjnego (20) prowadzi się metodą wtrysku próżniowego tworzywa sztucznego.

12. Sposób wytwarzania wyświetlacza określonego zastrz. od 1 do 8, znamienny tym, że dostarcza się płaską folię (2), na której umieszcza się urządzenie elektroluminescencyjne (10) poprzez umieszczenie na płaskiej folii przedniej elektrody urządzenia elektroluminescencyjnego (10), a następnie na pierwszej elektrodzie umieszcza się kolejną warstwę, która zawiera materiał dielektryczny i na warstwie dielektrycznej umieszcza się tylną elektrodę, przy czym powstały wyświetlacz elektroluminescencyjny tłoczy się głęboko, perforuje się, wytłacza się w matrycy zamkniętej lub odkształca się go inną metodą.