PL202510B1 - Samodziurawiący element mocujący, który może być wprasowany w arkusz blachy w sposób zabezpieczający przed przekręcaniem i rozłączeniem - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest samodziura- wi acy element mocuj acy (10), który moze by c wprasowany w cz esc arkusza blachy w sposób zabezpieczaj acy przed przekr ecaniem i roz la- czaniem. Element ten zawiera pier scieniowy korpus z wyst epami (15, 25), które s a roz- mieszczone promieniowo na powierzchni kon- taktuj acej si e z arkuszem blachy i podczas wprasowywania zostaj a osadzone w cz esci arkusza blachy (40), zabezpieczaj ac element mocuj acy (10) przed przekr ecaniem. Wed lug wynalazku centralna cz es c elementu posiada gwint wewn etrzny (11), za s na powierzchni kontaktuj acej si e z cz esci a arkusza blachy (40) znajduje si e pier scieniowe zag lebienie (12). Podczas monta zu wypierana blacha wprasowu- je si e w to zaglebienie. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy samodziurawiącego elementu mocującego, który może być wprasowany w arkusz blachy w sposób zabezpieczający przed przekręcaniem.

Znane w obecnym stanie techniki rozwiązania oparte są na założeniu, że optymalny poziom zabezpieczenia przed przekręcaniem i rozłączeniem oraz szeroki zakres możliwych zastosowań elementu mocującego uzyskiwane są w przypadku, gdy wewnątrz pierścieniowego zagłębienia znajdują się ciągłe podłużne występy zabezpieczające przed przekręcaniem, zaś spód pierścieniowego zagłębienia jest równoległy do arkuszy blachy, z którymi współpracuje.

Celem niniejszego wynalazku jest udoskonalenie takiego elementu mocującego, tak aby mógł on być przy takiej samej geometrii wykorzystywany w jak największym zakresie grubości arkusza blachy, zapewniając wysoki poziom zabezpieczenia przed przekręcaniem i rozłączeniem bez konieczności uprzedniego przebijania lub specjalnego przygotowywania otworów przeznaczonych do zamontowania elementu mocującego.

Przedmiotem wynalazku jest samodziurawiący element mocujący, który może być wprasowany w arkusz blachy w sposób zabezpieczają cy przed przekrę caniem i rozłączeniem, posiadają cy korpus, na którego boku zwróconym w kierunku arkusza blachy rozmieszczone są promieniowo występy, które podczas montażu są wciskane w powierzchnię arkusza blachy zabezpieczając element mocujący przed przekręcaniem, przy czym w centralnej części elementu znajduje się gwint wewnętrzny, zaś na powierzchni pierścieniowego korpusu, zwróconej w kierunku arkusza blachy znajduje się pierścieniowe zagłębienie, w które wprasowuje się wypierany materiał, z którego wykonany jest arkusz blachy, gdzie występy są równomiernie rozmieszczone w pierścieniowym zagłębieniu.

Istotą wynalazku jest to, że występy znajdują się przy wewnętrznej krawędzi kołnierza ograniczającego zagłębienie, zaś kołnierz ograniczający zagłębienie przy jego zewnętrznej krawędzi, posiada zwrócone w kierunku zagłębienia podcięcie, w które wprasowywany jest materiał arkusza blachy zabezpieczając element mocujący przed przekręcaniem, przy czym korpus i zagłębienie mają budowę pierścieniową gdzie pierścieniowe zagłębienie jest od strony stykającej się z arkuszem blachy ograniczone zwróconym w kierunku wewnętrznego gwintu kołnierzem przebijającym, który jest zaprojektowany w taki sposób, że podczas montażu elementu mocującego przebija on w arkuszu blachy otwór o ś rednicy koł nierza przebijaj ą cego, przy czym koł nierz przebijają cy posiada zwrócone w kierunku zagłębienia podcięcie, w które podczas montażu elementu mocującego wprasowywany jest materiał arkusza blachy zabezpieczając przed wypchnięciem elementu mocującego w kierunku osiowym.

Korzystnie, wysokość kołnierza przebijającego przystosowana jest do grubości arkusza blachy, który ma zostać przebity.

W innym korzystnym wariancie wynalazku, spodnia powierzchnia pierścieniowego zagłębienia jest w kierunku od części wewnętrznej do części zewnętrznej, nachylona w kierunku arkusza blachy.

W przeciwień stwie do rozwią zań ze stanu techniki, niniejszy wynalazek oparty jest na uzyskaniu optymalnego poziomu zabezpieczenia przed przekręcaniem przez zapewnienie elementów zabezpieczających w kształcie występów umieszczonych w jak największej odległości od osi środkowej w celu najbardziej efektywnego wykorzystania dźwigni przeciwko momentowi obrotowemu przy skrajnym kołnierzu podtrzymującym pierścieniowego zagłębienia.

Kolejną zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że przez opisane powyżej przemieszczenie zabezpieczenia przed przekręcaniem oraz dzięki skośnemu układowi pierścieniowego zagłębienia przy skrajnej granicy pierścieniowego zagłębienia - kołnierzu przebijającym - dostępna jest większa przestrzeń dla wnikania pierścienia tnącego tłocznika przebijającego, co oznacza, że w przypadku rozwiązania według wynalazku możliwe jest wykorzystywanie elementu do arkuszy blachy o większej grubości lub większym zakresie grubości.

Połączenie kształtu tłocznika przebijającego, kształtu pierścieniowego zagłębienia i rodzaju zabezpieczenia przed przekręcaniem według wynalazku powoduje, że po wprasowaniu materiału, z którego wykonany jest arkusz blachy niemoż liwe jest zakleszczenie się tłocznika przebijającego, a zatem zapewniony jest wysoki poziom bezpieczeństwa pracy.

Podczas wprasowywania do podcięć utworzonych podczas wytwarzania części elementu przy wewnętrznym kołnierzu przebijającym, jak również przy kołnierzu podtrzymującym pierścieniowe zagłębienie, wciskane są części materiału, z którego wykonany jest arkusz blachy, przyjmując kształt

PL 202 510 B1 podcięć, dzięki czemu nawet w przypadku cienkich arkuszy blachy zapewniony jest wysoki poziom zabezpieczenia przed przekręcaniem i rozłączeniem elementu mocującego.

Kształt występów lub języczków może być łukowaty, aczkolwiek wykorzystywane mogą też być krawędzie ostre (trójkątne).

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania został przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawiono element mocujący według wynalazku w postaci nakrętki; fig. 2 przedstawia widok od dołu elementu mocującego według wynalazku przedstawionego na fig. 1; fig. 3 przedstawia wariant elementu mocującego według wynalazku, w którym wykorzystano posiadające ostre krawędzie (trójkątne) elementy blokujące; fig. 4 przedstawia element mocujący według wynalazku przedstawiony na fig. 1, 2 i 3, jak również tłocznik przebijający oraz arkusz blachy; fig. 5 przedstawia element mocujący według wynalazku przedstawiony na fig. 1 do 3 bezpośrednio po zakończeniu procesu mocowania; a fig. 6 przedstawia element mocują cy wedł ug wynalazku zamocowany cał kowicie w arkuszu blachy.

Na fig. 1 przedstawiono element mocujący według wynalazku w postaci nakrętki posiadającej pierścieniowy korpus 10. W środku cylindrycznego elementu mocującego 10 znajduje się przelotowy otwór, który przynajmniej na części wysokości elementu mocującego 10 posiada gwint 11.

Element mocujący 10 według wynalazku posiada na swojej spodniej stronie pierścieniowe zagłębienie 12, którego spodnia strona rozpoczynająca się od jego wewnętrznej krawędzi - kołnierza przebijającego 13 - jest nachylona w kierunku jego zewnętrznej krawędzi, tj. w kierunku kołnierza podtrzymującego 14. Wewnątrz pierścieniowego zagłębienia 12, przy zewnętrznym kołnierzu podtrzymującym 14 znajdują się równomiernie rozłożone w układzie pierścieniowym elementy blokujące w kształcie występów 15. Kołnierz przebijający 13 posiada podcięcie 16 skierowane w kierunku osi 20 elementu mocującego 10 według wynalazku, zaś kołnierz podtrzymujący 14 posiada podcięcie 17 skierowane w kierunku zewnętrznej powierzchni 18 elementu mocującego 10 według wynalazku. Kołnierz przebijający 13 posiada krawędź tnącą 19.

Na fig. 2 przedstawiono widok od dołu elementu mocującego 10 według wynalazku przedstawionego na fig. 1. Wyraźnie widoczny jest kształt i rozmieszczenie elementów blokujących w kształcie występów 15. Elementy blokujące w kształcie występów 15 umieszczone są przy zewnętrznym kołnierzu podtrzymującym 14 i tworzą wolną przestrzeń w kierunku kołnierza przebijającego 13. Na tym rysunku (fig. 2) przedstawiona jest odmiana wynalazku z pierścieniowymi elementami blokującymi o kształcie zaokrąglonych występów 15.

Na fig. 3 przedstawiono wykonanie elementu mocującego 10 według wynalazku, w którym wykorzystano posiadające ostre krawędzie (trójkątne) elementy blokujące w kształcie występów 15.

Na fig. 4 przedstawiono element mocujący 10 według wynalazku przedstawiony na fig. 1,2 i 3, jak również tłocznik przebijający 30 oraz arkusz blachy 40. Na tym rysunku widoczne jest, że arkusz blachy 40 nie posiada wcześniej wykonanych otworów, nie jest też wymagane jej wcześniejsze przygotowywanie. Tłocznik przebijający 30 posiada krawędź tnącą 31 oraz pierścień kształtujący 32 o szczególnym kształcie 33. Zewnętrzna powierzchnia 34 pierścienia kształtującego 32 przebiega stożkowo w kierunku środkowej osi 20 tłocznika przebijającego 30. Dzięki temu, po przebiciu i wprasowaniu arkusza blachy 40 w pierścieniowe zagłębienie 12 uniemożliwione jest zakleszczenie się pierścienia kształtującego 32 w arkuszu blachy 40.

Na fig. 5 przedstawiono element mocujący 10 według wynalazku przedstawiony na fig. 1 do 3 bezpośrednio po zakończeniu procesu mocowania. Dzięki współpracy kołnierza przebijającego 13 z krawędzią tnącą 31 tłocznika przebijającego 30 z arkusza blachy 40 wycięty został krążek 41, zaś materiał, z którego wykonany jest arkusz blachy 40 został zagięty do pierścieniowego zagłębienia 12 przez pierścień kształtujący 32 otaczając elementy blokujące w kształcie występów 15, 25. Wycięty krążek 41 jest usuwany w dół z tłocznika przebijającego 30.

Na fig. 6 przedstawiono element mocujący 10 według wynalazku zamocowany całkowicie w arkuszu blachy 40. Dobrze widoczne jest działanie podcięć 16, 17 znajdujących się przy kołnierzu przebijającym 13 i kołnierzu podtrzymującym 14. Pierścieniowe zagłębienie 12 wypełnione jest materiałem, z którego wykonany jest arkusz blachy 40. Elementy blokujące w kształcie występów 14, 25 osadzone są w arkuszu blachy 40. Dobrze widoczne jest działanie spodniej strony pierścieniowego zagłębienia 12 ustawionej skośnie względem strony zewnętrznej w celu zwiększenia czynnej długości kołnierza przebijającego 13, a zatem zwiększenia zakresu grubości arkuszy blachy, przy których możliwe jest wykorzystanie elementu mocującego 10 według wynalazku.

Claims (3)

1. Samodziurawiący element mocujący, który może być wprasowany w arkusz blachy w sposób zabezpieczający przed przekręcaniem i rozłączeniem, posiadający korpus, na którego boku zwróconym w kierunku arkusza blachy rozmieszczone są promieniowo występy, które podczas montażu są wciskane w powierzchnię arkusza blachy zabezpieczając element mocujący przed przekręcaniem, przy czym w centralnej części elementu znajduje się gwint wewnętrzny, zaś na powierzchni pierścieniowego korpusu, zwróconej w kierunku arkusza blachy znajduje się pierścieniowe zagłębienie, w które wprasowuje się wypierany materiał , z którego wykonany jest arkusz blachy, gdzie wystę py są równomiernie zmieszczone w pierścieniowym zagłębieniu, znamienny tym, że występy (15, 25) znajdują się przy wewnętrznej krawędzi kołnierza (14) ograniczającego zagłębienie (12), zaś kołnierz (14) ograniczający zagłębienie (12) przy jego zewnętrznej krawędzi, posiada zwrócone w kierunku zagłębienia (12) podcięcie (17), w które wprasowywany jest materiał arkusza blachy zabezpieczając element mocujący przed wypchnięciem w kierunku osiowym, przy czym korpus i zagłębienie (12) mają budowę pierścieniową gdzie pierścieniowe zagłębienie (12) jest od strony stykającej się z arkuszem blachy (40) ograniczone zwróconym w kierunku wewnętrznego gwintu (11) kołnierzem przebijającym (13), który jest zaprojektowany w taki sposób, że podczas montażu elementu mocującego (10) przebija on w arkuszu blachy (40) wór o średnicy kołnierza przebijającego (13), przy czym kołnierz przebijający (13) posiada zwrócone w kierunku zagłębienia (12) podcięcie (16), w które podczas montażu elementu mocującego (10) wprasowywany jest materiał arkusza blachy zabezpieczając przed upchnięciem elementu mocującego (10) w kierunku osiowym.

2. Element mocujący (10) według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokość kołnierza przebijającego (13) przystosowana jest do grubości arkusza blachy (40), który ma zostać przebity.

3. Element mocujący (10) według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że spodnia powierzchnia pierścieniowego zagłębienia (12) jest w kierunku od części wewnętrznej do części zewnętrznej, nachylona w kierunku arkusza blachy (40).