PL202557B1 - Pistolet z zapłonem iglicowym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy pistoletu z zapłonem iglicowym, składającego się z korpusu i umieszczonego na nim przesuwnego zamka, który w przekroju składa się z dwu bocznych ścian i zawartej między nimi ścianki pokrywowej, przy czym wewnątrz zamka z przodu znajduje się lufa a z tyłu przymocowany jest wkład zawierający iglicę i sprężynę igliczną.

W odróż nieniu od pistoletów z zapłonem kurkowym, w pistoletach z zapłonem iglicowym energia uderzenia wymagana dla zainicjowania strzału jest dostarczana na grot iglicy ze sprężyny iglicznej znajdującej się wewnątrz zamka. Stosownie do tego, przy kształtowaniu iglicy i sprężyny iglicznej, wymiary przestrzenne są zawarte w wąskich granicach.

W znanych rozwiązaniach zespołu iglica/sprężyna stosowane jest koncentryczne umieszczenie części, czyli albo sprężyna obejmuje iglicę albo sprężyna umieszczona jest na stosownie ukształtowanym tylnym przedłużeniu iglicy a cały zespół jest wprowadzany do długiego otworu wywierconego we wkładzie zamka.

Wadą takiego rozwiązania jest przede wszystkim to, że wspomniany zespół składa się z bardzo skomplikowanych części, które zarówno w produkcji, jak i w montażu są bardzo kosztowne. W następstwie tego, że do dyspozycji pozostaje średnica o ograniczonej wielkości, sprężyna igliczna jest zbyt smukła, łatwo się wygina, ociera o krawędziowe powierzchnie iglicy albo otworu wywierconego we wkładzie zamka, przy czym zazwyczaj otwór ten wzdłuż swej długości nie ma gładkich ścianek (chyba, że wewnątrz jest wypolerowany, ale jest to kosztowne). W następstwie tego, że otwór wiercony jest we wkładzie zamka od tyłu mocowanie w nim zespołu, jak również mocowanie wkładu w zamku, jest sprawą delikatną ze względu na odrzut, jaki jest wytwarzany podczas strzału. Żywotność części jest ograniczona.

Dodatkowo, pozostająca do dyspozycji długość zespołu, a w szczególności sprężyny iglicznej, ogranicza wywieraną przez nią siłę, a tym samym i energię uderzenia. Może to prowadzić do zakłóceń realizacji zapłonu. W niedalekiej przyszłości problem ten może stać się bardziej wyrazisty ze względu na przewidywanie przez przepisy prawne stosowania „bezpiecznych spłonek, wymagających dla zadziałania wyższej energii od uderzenia iglicy.

W nawią zaniu do powyż szego celem wynalazku jest pokonanie tych wad przez takie ukształ towanie zespołu wkład/iglica/sprężyna, aby pistolet, przy możliwie niskich kosztach produkcji, pracował w sposób bardziej niezawodny i wolniej się zużywał.

Przedmiotem wynalazku jest zatem pistolet z zapłonem iglicowym, złożony z korpusu i umieszczonego na nim zamka, który w przekroju składa się z dwu bocznych ścian i umieszczonej między nimi ścianki pokrywowej, przy czym wewnątrz zamka z przodu znajduje się lufa a z tyłu przymocowany jest wkład zamka zawierający iglicę i sprężynę igliczną. Istotą pistoletu według wynalazku jest to, że:

a) wkład na swojej zwróconej ku ściance pokrywowej stronie zamka tworzy wewnątrz wydrążenie, w którym przewidziane są powierzchnie prowadzące dla iglicy;

b) iglica ma powierzchnie, które przylegają do powierzchni prowadnic wydrążenia a na tej swojej stronie, która jest zwrócona ku ściance pokrywowej zamka, zapewnia w kierunku podłużnym wolną przestrzeń między iglicą i ścianką pokrywową,

c) wolna przestrzeń zawiera sprężynę igliczną, której przedni koniec opiera się o iglicę a tylny koniec opiera się o łożysko oporowe.

W jednym z korzystnych wariantów wykonania pistoletu wedł ug wynalazku wolna przestrze ń zawierająca sprężynę igliczną jest z boków ograniczona tylko przez boczne ścianki wkładu. W innym korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku wolna przestrzeń ma kształt podłużnego wyżłobienia otwartego od góry. W kolejnym korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku powierzchnie prowadzące wkładu oraz współpracujące z nimi powierzchnie iglicy tworzą trzy boki prostokąta. W następnym korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku tylna ścianka wkładu tworzy łożysko oporowe dla tylnego końca sprężyny iglicznej oraz przylega do tylnego końca zamka. W szczególnie korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku wkład połączony jest z zamkiem w dwóch punktach przy pomocy dwóch poziomych kołków lub urządzeń im podobnych, które przechodzą przez całą szerokość zamka, a w jeszcze korzystniejszym przypadku kołek lub urządzenie mu podobne, przechodzi przez zamek i tylną ściankę wkładu przy tylnym punkcie złączenia. W innym szczególnie korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku tylna ścianka wkładu posiada poprzeczny rowek dla wsuwania do niego szczerbiny. W dalszym szczególnie

PL 202 557 B1 korzystnym wariancie wykonania pistoletu według wynalazku szczerbina na tylnej ściance wkładu ukształtowana jest jako jego integralna część.

Wkład zamka jest łatwy w obróbce (nie ma konieczności wiercenia głębokich otworów), a we wnętrzu zapewnia wiele przestrzeni dla iglicy i jej sprężyny, które są po prostu, przed zabudową wkładu, wmontowywane do wydrążenia od góry. Sam wkład ma postać korytka, którego tylna ścianka może był połączona z zamkiem w sposób zapewniający odporność na odrzut, co przynosi korzyść dla żywotności urządzenia. Powierzchnie prowadnic mogą być zwykłymi, prostymi powierzchniami, dzięki czemu zapewnione jest bezbłędne przemieszczanie zamka przy ograniczonym koszcie jego produkcji.

Również dzięki dobremu prowadzeniu we wkładzie zamka wycięcie na górnej stronie iglicy, służące wkładaniu sprężyny iglicznej, nie musi być koncentryczne z jej grotem. Ścianki czołowe, które ograniczają wycięcie z przodu i z tyłu, mogą być od siebie oddalone bardzo daleko, przez co dla sprężyny iglicznej pozostaje w kierunku podłużnym więcej miejsca. Dzięki temu sprężyna może nie tylko mieć zwiększone wymiary, ale występuje też mniej przeszkód w jej ruchu.

Przekrój iglicy, a tym samym również przekrój wydrążenia, można w ramach wynalazku kształtować bardzo dowolnie. W skrajnym przypadku przekrój jest tak szeroki, że wydrążenie (wolna przestrzeń) jest ograniczone na boki tylko przez podłużne ścianki wkładu zamka. W innym wariancie realizacyjnym wydrążenie stanowi otwarte od góry podłużne wyżłobienie. W obu przypadkach sprężyna, mimo swego w większości niewspółśrodkowego położenia, jest otoczona z wszystkich stron powierzchniami, ale z zachowaniem od nich stosownego odstępu. Nie tylko ścianka podłużna wkładu zamka, ale także wyżłobienie są obrabiane z wysoką dokładnością, ale metodą prostą i tanią, np. frezowaniem.

W jednym z preferowanych wariantów realizacji rozwiązania według wynalazku, w którym powierzchnie prowadzące we wkładzie i na współpracujących powierzchniach iglicy tworzą trzy boki prostokąta, cała iglica stanowi element o kształcie zasadniczo kwadratowym, a więc łatwym dla dokładnej obróbki. Oprócz tego kształt ten stanowi zabezpieczenie iglicy przed obracaniem się, zaś masa iglicy, a tym samym również możliwa do uzyskania energia uderzenia, mogą być powiększone.

W kolejnym, opisanym powyżej wariancie realizacji pistoletu według wynalazku, w którym tylna ścianka skrzynkowego wkładu tworzy łożysko oporowe dla tylnego końca sprężyny iglicznej, które położone jest na tylnym końcu zamka, pierwsza z wymienionych cech sprawia, że dla zespołu nie jest konieczne żadne odrębne łożysko oporowe ani żaden mechanizm zaśrubowujący. Z kolei druga z wymienionych cech zwię ksza odporność na odrzut, a tym samym zwię ksza ż ywotność broni.

W następnym opisanym powyżej korzystnym wariancie realizacji pistoletu według wynalazku, w którym wkład jest połączony z zamkiem w dwu punktach przy pomocy poziomych kołków lub urządzeń podobnych, które przechodzą przez zamek na jego całej szerokości. W tym wariancie rozwiązania kołek przy tylnym punkcie złączenia może w szczególności przechodzić przez tylną ściankę wkładu, przez co wytworzone zostaje połączenie rozbieralne, a mimo to solidne, dobrze wytrzymujące dynamiczne impulsy od odrzutu, jakie występują w eksploatacji.

W dalszym rozwinię ciu idei zawartej w wynalazku tylna ś cianka wkł adu zamka zawiera poprzeczny rowek dla wsuwania do niego szczerbiny, dlatego też w swej górnej części pistolet jest pogrubiony. Można wreszcie szczerbinę na tylnej ściance wkładu ukształtować jako jego integralną część. W ten sposób można szczerbinę zlokalizować bardzo nisko względem osi lufy, co ułatwia celowanie, zwiększa liczbę trafień i poprawia wyniki strzelania. Ponadto, w ten sposób umożliwia się dalsze zmniejszenie kosztów produkcji i zredukowanie liczby części.

Przedmiot rozwiązania w przykładach realizacji opisano i objaśniono dalej w odniesieniu do rysunku, na którym:

Figura 1 przedstawia podłużny przekrój części pistoletu według wynalazku;

Figura 2 przedstawia widok z góry, z kierunku II, części pistoletu pokazanej na fig. 1.

Figura 3 przedstawia przekrój poprzeczny III-III części pistoletu pokazanej na fig. 1.

Figura 4 przedstawia widok taki, jak na fig. 3, ale dla innego wariantu realizacji wynalazku.

Figura 5 przedstawia część pistoletu w taki sposób, jak na fig. 1, ale dla jeszcze innego wariantu realizacji wynalazku.

Figura 6 przedstawia przekrój poprzeczny III-III z fig. 5

Figura 7 przedstawia część pistoletu w taki sposób, jak na fig. 1, ale dla kolejnego wariantu realizacji wynalazku.

Na fig. 1 korpus (szkielet pistoletu) 1 jest pokazany tylko we fragmencie. Na korpusie umieszczony jest w standardowy sposób zamek 2. Na jego przekroju (fig. 3) widoczna jest tylko jego część

PL 202 557 B1 tylna mająca w przybliżeniu kształt litery „U” i składająca się z dwu ścianek bocznych 3, 4, między którymi u góry znajduje się ścianka pokrywowa 5. Mniej więcej w połowie swej długości ścianka pokrywowa 5 zamka 2 ma otwór 6 i kończy się z tyłu na powierzchni końcowej 7.

Wewnątrz, w tylnej części zamka 2 umieszczony jest wkład 8· Ma on formę korytka i posiada dwie ścianki boczne 9, 10, podłogę 11 ze szczeliną 12, czołową ściankę 13 z przodu i tylną ściankę z tyłu, tworzącą łożysko oporowe 14. Wewnątrz wkładu 8 utworzona jest pusta przestrzeń 15 z powierzchniami prowadzącymi 16, 17 i 18, które (patrz fig. 3, a jeszcze lepiej fig. 4) w przekroju tworzą trzy boki prostokąta. Wkład 8 jest solidnie złączony z zamkiem 2 przy pomocy kołków 29, 30 pracujących na ścinanie. Kołki 29, 30 lub urządzenia podobne przechodzą przez boczne ścianki 3, 4 zamka i przez czołową ściankę 13, względnie tylną ściankę 14 wkładu 8. Oba kołki pracujące na ścinanie 29, 30, które znajdują się od siebie w dużej odległości, służą umocowaniu wkładu 8 w zamku 2. Mocowanie to i przyleganie tylnej ścianki 14 do końcowej powierzchni 7 zamka 2 zapewnia, że łącze jest odporne na działanie impulsów od odrzutu i ma długą żywotność.

W wydrążeniu 15 wkładu 8 umieszczona jest iglica 20, mająca swobodę przemieszczania w kierunku podłużnym. Stanowi ona obiekt o przekroju w przybliżeniu kwadratowym, który z przodu stanowi właściwy grot igliczny 22 a z tyłu ma „płetwę” 21, która sięga w dół przez szczelinę 12 i która współpracuje z niepokazanym na rysunku urządzeniem spustowym. Iglica 20 ma współpracujące z nią powierzchnie 26, 27, 28, które wraz z prowadzącymi powierzchniami 16, 17, 18 wkładu 8 tworzą precyzyjny system prowadzący. Ponadto iglica 20 w swojej przedniej części ma otwarte do tyłu ramię 23; od tego punktu, aż do tylnego końca iglicy 20, tworzona jest wolna przestrzeń 24. Ta wolna przestrzeń 24 jest tu ograniczona z boków przez ścianki boczne 9, 10 wkładu 8, od dołu przez korpus iglicy 20 a z góry przez ściankę pokrywową 5 zamka 2. Do tyłu przestrzeń sięga aż do łożyska oporowego 14.

W tej wolnej przestrzeni, mającej w pokazanym przykładzie realizacji wynalazku kształt prostokątny, umieszczona jest sprężyna igliczna 33. Jej przedni koniec 34 opiera się o ramię 23, a tylny koniec 35 o łożysko oporowe 14 Widać wyraźnie ile przestrzeni, zgodnie z konstrukcją zgodną z niniejszym wynalazkiem, otrzymuje się do dyspozycji dla pomieszczenia solidnie zwymiarowanej sprężyny iglicznej 33.

Wariant przedstawiony na fig. 4 różni się od wariantu z fig. 3 tym, że wkład 108 zawiera większe wydrążenie 115 dla pomieszczenia masywniejszej iglicy 120. Iglica ta wypełnia całą wysokość wkładu 108, mniej więcej aż do pokrywowej ścianki 105. Wolną przestrzeń dla sprężyny iglicznej 33 stanowi tu żłobek 130 wyfrezowany w iglicy 120. W obu wariantach zastosowanie znajdują części proste i łatwe w produkcji. Łatwy jest też montaż: iglice i sprężyny igliczne umieszczane są we wkładzie i dopiero potem jest on wsuwany od dołu do prowadnic i unieruchamiany za pomocą kołków pracujących na ścinanie. Powierzchnie 126, 127 i 128 w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 4 odpowiadają powierzchniom 26, 27, 28 z wariantu przedstawionego na fig. 3, zaś powierzchnie prowadzące 116, 117, 118 wkładu 108 w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 4 odpowiadają powierzchniom prowadzącym 16, 17, 18 wkładu 8 z wariantu przedstawionego na fig. 3. Z kolei wolnej przestrzeni 24 z wariantu przedstawionego na fig. 3 odpowiada wolna przestrzeń 124 w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 4.

W wariancie pokazanym na fig. 5 i fig. 6 tylna ścianka 14 wkładu 8 jest pogrubiona w kierunku podłużnym, a ścianka pokrywowa 5 zamka 2 odpowiednio skrócona. Szczerbina celownicza jest wykonana na górnej części wkładu 8 jako integralna część jednej bryły. Jak widać na fig. 6, szczerbina wznosi się niewiele ponad sylwetkę zamka, jest więc bardzo blisko osi lufy. W wariancie na fig. 7 w tym samym miejscu wkładu 8 przewidziany jest rowek o profilu „jaskółczego ogona” 50, przewidziany dla wsuwaniu do niego szczerbiny 51 (zaznaczonej przerywaną linią).

Claims (9)

1. Pistolet z zapłonem iglicowym, złożony z korpusu i umieszczonego na nim zamka, który w przekroju składa się z dwu bocznych ścian i umieszczonej między nimi ścianki pokrywowej, przy czym wewnątrz zamka z przodu znajduje się lufa a z tyłu przymocowany jest wkład zamka zawierający iglicę i sprężynę igliczną, znamienny tym, że:

a) wkład (8; 108) na swojej zwróconej ku ściance pokrywowej (5; 105) stronie zamka (2) tworzy wewnątrz wydrążenie (5; 115), w którym przewidziane są powierzchnie prowadzące (16, 17, 18; 116, 117, 118) dla iglicy (20; 120);

PL 202 557 B1

b) iglica (20; 120) ma powierzchnie (26, 27, 28; 126, 127, 128), które przylegają do powierzchni prowadnic (16, 17, 18; 116, 117, 118) wydrążenia (15; 115) a na tej swojej stronie, która jest zwrócona ku ściance pokrywowej (5; 105) zamka (2), zapewnia w kierunku podłużnym wolną przestrzeń (24; 124) między iglicą (20; 120) i ścianką pokrywową (5; 105),

c) wolna przestrzeń (24; 124) zawiera sprężynę igliczną (33), której przedni koniec (34) opiera się o iglicę (20; 120) a tylny koniec (35) opiera się o łożysko oporowe (14).

2. Pistolet według zastrz. 1, znamienny tym, że wolna przestrzeń (24) zawierająca sprężynę igliczną (33) jest z boków ograniczona tylko przez boczne ścianki (9, 10) wkładu (8).

3. Pistolet według zastrz. 1, znamienny tym, że wolna przestrzeń (124) ma kształt podłużnego wyżłobienia otwartego od góry.

4. Pistolet według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie prowadzące (16, 17, 18; 116, 117, 118) wkładu (8; 108) oraz współpracujące z nimi powierzchnie (26, 27, 28; 126, 127, 128) iglicy (20; 120) tworzą trzy boki prostokąta.

5. Pistolet według zastrz. 1, znamienny tym, że tylna ścianka (14) wkładu (8; 108) tworzy łożysko oporowe dla tylnego końca (35) sprężyny iglicznej (33) praz przylega do tylnego końca (7) zamka (2).

6. Pistolet według zastrz. 5, znamienny tym, że wkład (8; 108) połączony jest z zamkiem (2) w dwóch punktach przy pomocy dwóch poziomych kołków (29, 30) lub urządzeń im podobnych, które przechodzą przez całą szerokość zamka.

7. Pistolet według zastrz. 6, znamienny tym, że kołek (30) lub urządzenie mu podobne, przechodzi przez zamek (2) i tylną ściankę (14) wkładu (8; 108) przy tylnym punkcie złączenia.

8. Pistolet według zastrz. 5, znamienny tym, że tylna ścianka (14) wkładu (8) posiada poprzeczny rowek (50) dla wsuwania do niego szczerbiny (51).

9. Pistolet według zastrz. 5, znamienny tym, że szczerbina (40) na tylnej ściance (14) wkładu (8; 108) ukształtowana jest jako jego integralna część.