PL202802B1

PL202802B1 - Syntetyczny heksadekasacharyd, zawierająca go kompozycja farmaceutyczna oraz jego zastosowania

Info

Publication number: PL202802B1
Application number: PL341875A
Authority: PL
Inventors: Johannes Basten; Cornelia Dreef-Tromp; Pierre-Alexandre Driguez; Philippe Duchaussoy; Jean-Marc Herbert; Maurice Petitou; Boeckel Constant Van
Original assignee: Sanofi Aventis
Priority date: 1998-01-19
Filing date: 1999-01-13
Publication date: 2009-07-31
Also published as: HK1030002A1; HUP0102009A3; SA99191113B1; IL137241A0; JP2002509164A; SI1049721T1; KR100513196B1; HRP20000480B1; WO1999036443A1; CA2317465A1; CN1288470A; NO329903B1; EE200000429A1; ATE209219T1; BR9907025A; PT1049721E; CN1165550C; EE04157B1; UA60352C2; CZ297815B6

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem niniejszego wynalazku są nowe syntetyczne heksadekasacharydy w formie kwasowej i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole sodowe lub potasowe, których forma anionowa odpowiada związkom o wzorach (I) do (V) przedstawionych w dalszej części opisu. Heksadekasacharydy mają przeciwkoagulacyjne i przeciwzakrzepowe farmakologiczne działanie heparyny.

Heparyna należy do rodziny glikozaminoglikanów (GAG), które są niejednorodnymi naturalnymi siarczanowanymi polisacharydami.

Preparaty heparyny są mieszaninami łańcuchów obejmujących pewną liczbę jednostek monosacharydowych od 10 do 100 lub więcej. Tej niejednorodności rozmiarów cząsteczek towarzyszy strukturalna niejednorodność nie tylko co do natury składowych monosacharydów, lecz także co do niesionych podstawników (L. Roden w: The Biochemistry of Glycoproteins and Glycosaminoglycans, red. Lennarz W.J., Plenum Press, New York and London, 267-371, 1980).

Każda rodzina naturalnych GAG ogólnie wykazuje pewien zakres działania farmakologicznego. Wszystkie łączą się w preparaty, które można otrzymać z naturalnych produktów. Tak więc, np., heparyny i siarczany heparanu mają aktywność przeciwzakrzepową, która jest związana z jednoczesnym działaniem na kilka czynników koagulacyjnych.

Heparyna katalizuje - w szczególności poprzez antytrombinę III (AT III) - inhibicję dwu enzymów, które są związane z kaskadą koagulacji krwi, to jest czynnika Xa i czynnika Ila (lub trombiny). Preparaty heparyny o niskiej masie cząsteczkowej (LMWH) zawierają łańcuchy utworzone z 4 do 30 monosacharydów i mają właściwość działania bardziej selektywnie na czynnik Xa niż na trombinę.

Pewne syntetyczne oligosacharydy, w szczególności opisane w europejskim opisie patentowym nr EP 84999, mają właściwość selektywnej inhibicji, poprzez antytrombinę III, czynnika Xa bez wywierania działania na trombinę.

Wiadomo, że inhibicja czynnika Xa wymaga wiązania heparyny z AT III poprzez domenę wiążącą antytrombiny (ABD), i że inhibicja czynnika Ila (trombiny) wymaga wiązania z AT III, poprzez ABD, jak też z trombiną poprzez mniej dobrze zdefiniowaną domenę wiążącą (TBD).

Syntetyczne oligosacharydy odpowiadające ABD heparyny są znane i wykazują aktywność przeciwzakrzepową w zakrzepicy żyłowej. Te związki są opisane w europejskich opisach patentowych nr EP 529715 i EP 621282 i w opisie patentowym CA 2040905.

Skuteczność tych oligosacharydów w zapobieganiu zakrzepicy tętniczej jest jednak udaremniana przez ich niezdolność do inhibicji trombiny.

Synteza glikozaminoglikanów typu heparyny zdolnych do inhibicji trombiny poprzez aktywację AT III jest opisana w zgłoszeniu patentowym PCT/FR 97/01344.

To zgłoszenie patentowe opisuje nowe biologicznie czynne pochodne polisacharydowe. W szczególności, są one przeciwkoagulacyjne i przeciwzakrzepowe. Ponadto, ponieważ te polisacharydy otrzymuje się przez syntezę, możliwe jest selektywne modyfikowanie ich struktury, a w szczególności usuwanie niechcianych podstawników siarczanowych związanych z interakcją z pewnymi zasadowymi białkami, takimi jak czynnik płytkowy 4 (PF4), który jest uwalniany podczas aktywacji płytek, prowadząc do znaczącej neutralizacji heparyny w regionie skrzepu. Tak więc można otrzymywać polisacharydy, które są silnymi środkami przeciwzakrzepowymi i przeciwkoagulacyjnymi i które poza tym mogą uniknąć działania in vivo białek takich jak PF4, które zobojętniają działanie heparyny, w szczególności na trombinę.

Wykazano w szczególności, że takie siarczanowane i alkilowane polisacharydy mogą być potężnymi środkami przeciwzakrzepowymi i przeciwkoagulacyjnymi w zależności układu grup alkilowych i grup siarczanowych niesionych przez szkielet wę glowodanowy.

Odkryto ogólniej, że wytwarzając sekwencje polisacharydowe, można ściśle zmodyfikować działanie typu GAG w celu uzyskania bardzo aktywnych produktów, które mają właściwości heparyny.

Jednakże zastosowanie w leczeniu ludzi pewnych produktów opisanych w zgłoszeniu patentowym PCT/FR 97/01344, mogą okazać się trudne, w szczególności jeśli te produkty mają długi czas półtrwania. W dziedzinie zapobiegania lub leczenia zakrzepicy powyższymi produktami, płynność krwi musi być ustanowiona ponownie lub zachowana, jednocześnie unikając wywoływania krwotoku. Życiowo ważna natura funkcji z tym związanych jest taka, że korzystnie jest stosować, w celu uzyskania tej równowagi, tylko związki, które mają krótki czas półtrwania, łatwiejsze do stosowania.

Powodem tego jest fakt, że dobrze wiadomo, że leczony pacjent może ulec krwotokowi z dowolnego przypadkowego powodu. Może także być konieczne wykonanie operacji chirurgicznej na

PL 202 802 B1 pacjencie w czasie terapii przeciwzakrzepowej. Także z tych różnych przyczyn korzystnie jest stosować związki z krótkim czasem półtrwania.

Czas półtrwania syntetycznych heksadekasacharydów według wynalazku określono na szczurach, u których zaobserwowano niespodziewanie, że wpływa na niego struktura cząsteczki, a w szczególności ABD, TBD (domeny wiążącej trombinę) i przerywnika.

Tak więc przedmiotem niniejszego wynalazku są nowe syntetyczne heksadekasacharyd, które mają podobną strukturę, jak związki ze zgłoszenia patentowego PCT/FR 97/01344, lecz które mają specyficzne właściwości. Powodem tego jest fakt, że te związki niespodziewanie mają czas półtrwania usuwania, wyliczony po dożylnym podawaniu szczurom, za pomocą aktywności anty-Xa, mniejszy niż 1,5 godziny.

Te związki są heksadekasacharydami obejmującymi trzy różniące się od siebie sekwencje: siarczanowaną pentasacharydową sekwencję DEFGH, niesiarczanowaną heptasacharydową sekwencję Z(MN)3 i siarczanowaną tetrasacharydową sekwencję VWXY.

Związki według niniejszego wynalazku są syntetycznymi heksadekasacharydami w formie kwasowej i ich farmaceutycznie dopuszczalnymi solami z farmaceutycznie dopuszczalnymi kationami, a ich anionowe formy odpowiadają jednemu ze wzorów (I), (II), (III), (IV) i (V) poniż ej:

PL 202 802 B1

Wynalazek obejmuje heksadekasacharydy w ich postaci kwasowej lub w postaci ich dowolnych farmaceutycznie dopuszczalnych soli. W postaci kwasowej, grupy funkcyjne -COO^- i -SO3^- są odpowiednio w postaci -COOH i -SO3H.

Wyrażenie farmaceutycznie dopuszczalna sól polisacharydów według wynalazku ma oznaczać polisacharyd, w którym jedna lub więcej grup funkcyjnych -COO^- i/lub -SO3^- jest jonowo związanych za farmaceutycznie dopuszczalnym kationem metalu. Korzystnymi solami według wynalazku są te, w których kation wybiera się spośród kationów metali alkalicznych, a korzystniej te, w których kationem jest Na⁺ lub K⁺.

Przedmiotowe związki można wytworzyć w procesie, który wykorzystuje di- lub oligosacharydowe syntony wytworzone zgodnie z poprzednimi opisami literaturowymi. W szczególności można wspomnieć europejskie opisy patentowe nr EP 300099, EP 529715, EP 621282 i EP 649854, jak też C. van Boeckela, M. Petitou, Angew. Chem. Int. Ed. Engl., 1993, 32, 1671-1690. Takie syntony sprzęga się następnie ze sobą tworząc w pełni zabezpieczony prekursor heksadekasacharydu według wynalazku, który następnie selektywnie odbezpiecza się i siarczanuje z wytworzeniem heksadekasacharydu według wynalazku.

W reakcjach sprzę gania wspomnianych powyż ej donor di-lub oligosacharydowy, aktywowany na jego anomerycznym węglu, reaguje z akceptorem di- lub oligosacharydowym, zawierającym wolny hydroksyl.

Heksadekasacharydy według wynalazku można zsyntetyzować zgodnie z następującą sekwencją operacji, które odnoszą się do jednostek sacharydów jak we wzorze (I) powyżej.

Najpierw wytwarza się zabezpieczony prekursor GH, pGH, który ma grupę funkcyjną alkoholową w pozycji 4' i zabezpieczony prekursor EF, pEF, którego anomeryczny węgiel jest aktywowany. Związki pośrednie pGH i pEF reagują ze sobą z wytworzeniem EFGH. Pozycję 4 nieredukującej jednostki końcowej odbezpiecza się następnie z wytworzeniem prekursora pEFGH.

Równolegle, prekursor części YZ(MN)3D, którego anomeryczny węgiel jest aktywowany, pYZ(MN)3D, wytwarza się zgodnie z tą samą strategią.

Tetrasacharyd pEFGH reaguje następnie z pYZ(MN)3D z wytworzeniem YZ(MN)3DEFGH. Nieredukującą jednostkę końcową odbezpiecza się z wytworzeniem prekursora pYZ(MN)3DEFGH.

Prekursor VWX, pVWX, wytwarza się równolegle.

Reakcja pomiędzy pVWN i pYZ(MN)3DEFGH daje w ten sposób bezpośredni prekursor heksadekasacharydu, który odbezpiecza się i siarczanuje z wytworzeniem spodziewanego heksadekasacharydu.

Jest oczywiste dla specjalistów, że jest możliwych kilka strategii syntezy w zależności od wybranych akceptorów i donorów. Jest możliwe, np., wytworzenie donora VWXYZ(MN)3D i sprzęganie go z EFGH w celu uzyskania prekursora żądanego heksadekasacharydu. Można się powołać, np. na powyższe pozycje bibliograficzne i na Monosaccharides, Their chemistry and their roles in natural products, P.M. Collins i R.J. Ferrier, J. Wiley & Sons, 1995 oraz na G.J. Boonsa, Tetrahedron; 1996, 52, 1095-1121.

Związki według wynalazku były poddawane badaniom biochemicznym i farmakologicznym, które wykazały, że mają one ponadto bardzo korzystne właściwości produktów opisanych w zgłoszeniu patentowym PCT/FR 97/01344.

Związki według niniejszego wynalazku, które wiążą się selektywnie z AT III z powinowactwem równym lub większym niż powinowactwo heparyny, mają właściwości przeciwkoagulacyjne i przeciwzakrzepowe, które są lepsze od właściwości heparyny.

Całkowitą przeciwzakrzepową aktywność produktów o wzorze (I) do (V) określono dożylnie lub podskórnie na szczurach, w modelu zastoju żylnego i indukcji tromboplastyną, zgodnie ze sposobem opisanym przez J. Reyersa i in. w Thrombosis Research, 1980, 18, 669-674, jak też w modelu zakrzepicy tętniczej złożonym z bocznika implantowanego pomiędzy tętnicą szyjną i żyłą szyjną u szczurów, jak opisuje Umetsu i in. Thromb. Haemost., 1978, 39, 74-83. W tych dwu modelach eksperymentalnych ED50 związków według wynalazku jest co najmniej tego samego rzędu lub mniejsze niż u innych syntetycznych heparynoidów znanych dotychczas (ED50 pomiędzy 1 i 50 nmol/kg). Związki według wynalazku mają więc szczególnie korzystne działanie i szczególnie korzystną aktywność przeciwkoagulacyjną.

Dzięki ich biochemicznej i farmaceutycznej aktywności, związki według niniejszego wynalazku stanowią bardzo korzystne leki. Ich toksyczność jest zupełnie zgodna z tym zastosowaniem. Są także

PL 202 802 B1 bardzo trwałe, a więc szczególnie odpowiednie, aby stanowiły składnik czynny preparatów farmaceutycznych.

Ponadto związki według wynalazku nie są zobojętniane wysokimi dawkami kationowych białek płytek krwi, takich jak PF4, które są uwalniane przy aktywacji płytek w procesie zakrzepicy. Związki według wynalazku są więc szczególnie korzystne przy leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy pochodzenia tętniczego i żylnego.

Można je stosować w różnych patologiach po modyfikacji homeostazy układu koagulacyjnego powstających w szczególności podczas zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego, takich jak zaburzenia zakrzepowo-zatorowe związane z stwardnieniem tętnic i z cukrzycą, takie jak niestabilna angina, udary, nawrót zwężenia po angioplastyce, endarterektomia, zakładanie wewnątrznaczyniowych protez; lub zaburzeń zakrzepowo-zatorowych związanych z powtórną zakrzepicą po rozpuszczeniu skrzepu, zawałem, demencją z niedokrwienia, z chorobami tętnic obwodowych, z hemodializą, z migotaniem przedsionków lub podczas stosowania protez naczyniowych mostka aortowo-wieńcowego. Ten produkt można ponadto stosować do leczenia lub zapobiegania zakrzepowo-zatorowym patologiom pochodzenia żylnego, takim jak zatory - tętnicy płucnej. Można go stosować do zapobiegania lub leczenia zakrzepowych komplikacji pojawiających się podczas operacji chirurgicznych lub w połączeniu z innymi patologiami, takimi jak rak oraz infekcje bakteryjne lub wirusowe. W przypadku jego zastosowania podczas zakładania protez, związkiem według niniejszego wynalazku można pokrywać protezy, a więc powodować ich zgodność z krwią. W szczególności można je wiązać z wewnątrznaczyniowymi protezami (rurkami wewnątrz naczyń). W tym przypadku można je ewentualnie chemicznie zmodyfikować wprowadzając odpowiednie odgałęzienie na nieredukującym lub redukującym końcu, jak opisano w europejskim opisie patentowym nr EP 649854.

Związki według niniejszego wynalazku można także stosować jako adiuwanty podczas endarterektomii prowadzonej porowatymi balonami.

Związki według wynalazku są bardzo trwałe, a więc szczególnie odpowiednie jako składnik czynny leków.

Tak więc związki według wynalazku można stosować do wytwarzania leków przeznaczonych do leczenia powyższych chorób.

Zgodnie z innym aspektem, przedmiotem niniejszego wynalazku jest więc kompozycja farmaceutyczna zawierająca, jako składnik czynny, syntetyczny polisacharyd jak zdefiniowano powyżej.

Wynalazek korzystnie odnosi się do kompozycji farmaceutycznych zawierających, jako składnik czynny, związek według wynalazku w formie kwasowej, lub jedną z ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, ewentualnie w połączeniu z jednym lub kilkoma obojętnymi i odpowiednimi zaróbkami. Ogólnie, heksadekasacharydy według wynalazku można stosować w leczeniu patologii związanych z dysfunkcją koagulacji.

W każdej dawce jednostkowej sk ładnik czynny jest obecny w ilościach dopasowanych do przewidywanych dziennych dawek. Ogólnie, każda dawka jednostkowa jest odpowiednio dopasowywana do przewidywanego dawkowania i typu podawania, np. tabletek, kapsułek żelatynowych i tym podobnych, saszetek, fiolek, syropów i tym podobnych, kropli, plastrów przezskórnych lub przezśluzówkowych, tak że taka dawka jednostkowa zawiera od 0,1 do 100 mg składnika czynnego, korzystnie 0,5 do 50 mg.

Bez przeszkód można je także stosować w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi składnikami czynnymi, które są przydatne do żądanej terapii, takimi jak, np., środki przeciwzakrzepowe, przeciwkoagulacyjne, środki przeciw agregacji płytek krwi takie jak, np., dipirydamol, aspiryna, tiklopidyna, klopidogrel lub antagoniści kompleksu glikoproteinowego Ilb/IIIa.

Kompozycje farmaceutyczne komponuje się do podawania ssakom, w tym ludziom, dla leczenia powyżej wspomnianych chorób.

Kompozycje farmaceutyczne otrzymane w ten sposób mają korzystnie różne formy, takie jak, np., roztwory do wstrzykiwania lub picia, tabletki powlekane cukrem, zwykłe tabletki lub kapsułki żelatynowe. Roztwory do wstrzykiwania są korzystnymi postaciami farmaceutycznymi. Kompozycje farmaceutyczne według niniejszego wynalazku są przydatne w szczególności do traktowania zapobiegawczego lub leczniczego zaburzeń ścianek naczyń, takich jak stwardnienie tętnic, stany nadmiernej koagulacji stwierdzane, np., po zabiegu chirurgicznym na nowotworach lub po rozregulowaniu koagulacji, indukowanym przez aktywatory bakteryjne, wirusowe lub enzymatyczne. Dawkowanie może się wahać w szerokim zakresie w zależności od wieku, masy i stanu zdrowia pacjenta, natury i ostrości dolegliwości, jak też drogi podawania. Takie dawkowanie obejmuje podawanie jednej lub kilku dawek

PL 202 802 B1 około 0,1 mg do około 100 mg dziennie, korzystnie od około 0,5 do około 50 mg dziennie, domięśniowo lub podskórnie, przy podawaniu ciągłym lub w regularnych odstępach.

Kompozycje wytwarza się w postaci odpowiedniej do podawania drogą trawienną lub pozajelitową.

W kompozycjach farmaceutycznych wedł ug niniejszego wynalazku do podawania doustnego, podjęzykowego, podskórnego, domięśniowego, dożylnego, przezskórnego, przezśluzówkowego, miejscowego lub doodbytniczego, składnik czynny można podawać w jednostkowych postaciach do podawania, zmieszanych ze standardowymi farmaceutycznymi nośnikami, zwierzętom i ludziom. Odpowiednie jednostkowe postaci do podawania obejmują postaci doustne, takie jak tabletki, kapsułki żelatynowe, proszki, granulki i doustne zawiesiny lub roztwory, podjęzykowe i policzkowe postaci do podawania, podskórne, domięśniowe, dożylne, donosowe lub dooczne postaci do podawania oraz doodbytnicze postaci do podawanie.

Przy wytwarzaniu stałej kompozycji w postaci tabletki, główny składnik czynny miesza się z farmaceutycznym nośnikiem takim jak żelatyna, skrobia, laktoza, stearynian magnezu, talk, guma arabska lub tym podobne. Tabletki można powlekać sacharozą lub innymi odpowiednimi substancjami, lub alternatywnie można je potraktować tak, że mają działanie przedłużone lub opóźnione, i takie, że uwalniają określoną ilość składnika czynnego w sposób ciągły.

Preparat w kapsułkach żelatynowych otrzyma się mieszając składnik czynny z rozcieńczalnikiem i nalewając otrzymaną mieszaninę do miękkich lub twardych kapsułek żelatynowych.

Dyspergujące w wodzie proszki lub granulki mogą zawierać składnik czynny zmieszany ze środkami dyspergującymi lub zwilżającymi, lub ze środkami tworzącymi zawiesiny, takimi jak poliwinylopirolidon, jak też środkami słodzącymi lub polepszającymi smak.

Do podawania doodbytniczego stosuje się czopki, które wytwarza się ze środkami wiążącymi, które topnieją w temperaturze odbytu, np. masłem kakaowym lub poli(glikolami etylenowymi).

Do podawania pozajelitowego, donosowego lub doocznego stosuje się wodne zawiesiny, izotoniczne roztwory solanki lub sterylne roztwory do wstrzykiwania, które zawierają farmakologicznie zgodne środki dyspergujące i/lub zwilżające, np. glikol propylenowy lub glikol butylenowy.

Do podawania przezśluzówkowego składnik czynny można komponować w obecności promotora, takiego jak sól kwasu żółciowego, hydrofilowego polimeru takiego jak, np., hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hydroksyetyloceluloza, etyloceluloza, karboksymetyloceluloza, dekstran, poliwinylopirolidon, pektyny, skrobie, żelatyna, kazeina, kwasy akrylowe, estry akrylowe i ich kopolimery, polimery lub kopolimery winylowe, alkohole winylowe, alkoksypolimery, polimery poli(tlenku etylenu), polietery lub ich mieszaniny.

Składnik czynny można także komponować w postaci mikrokapsułek, ewentualnie z jednym lub kilkoma nośnikami lub dodatkami.

Składnik czynny może także być w postaci kompleksu z cyklodekstryną, np. α-, β- lub γ-cyklodekstryną, 2-hydroksypropylo-e-cyklodekstryną lub metylo-e-cyklodekstryną.

Składnik czynny może także być uwalniany przez zawierający go balon lub z wewnątrznaczyniowego przedłużacza wprowadzonego do naczyń krwionośnych. W ten sposób nie wpływa się na farmakologiczną skuteczność składnika czynnego.

Podawanie podskórne jest drogą korzystną.

Poniższe sposoby, wytwarzania i schematy ilustrują syntezę różnych związków pośrednich, które są przydatne do otrzymywania polisacharydów według wynalazku.

Stosuje się następujące skróty:

TBDMS: t-butylodimetylosilil; Lev: lewulinoil; Bn: benzyl; Bz: benzoil; TLC: cienkowarstwowa chromatografia; Olm: trichloroacetimidoil; LSIMS: cieczowa spektrometria masowa jonów wtórnych; ESIMS: spektrometria masowa z natryskiwaniem elektronami; TMS: trimetylosilil; TSP: trimetylosililotetradeuteriopropionian sodu; Tf: trifluorometanosulfonian; MS: sita molekularne; PMB: p-metoksybenzyl; MP: p-metoksyfenyl; TS: tosyl; ET: etyl; Ph: fenyl; Me: metyl; Ac: acetyl.

Dowex®, Sephadex®, Chelex® i Toyopearl® są zarejestrowanym znakami handlowymi.

Rf służy do określenia ilości migracyjnego produktu w chromatografii cienkowarstwowej (TLC).

Dowex i Sephadex, to nazwy handlowe żywic jonowo-wymiennych szeroko stosowanych w chromatografii (Dowex jest produkowany przez Dow Chemical Company, Sephadex jest produkowany przez Amersham Biosciences).

PL 202 802 B1

Chelex i Toyopearl to nazwy handlowe żeli stosowanych w chromatografii do operacji oczyszczania i przesączenia. Wszystkie te produkty są handlowo dostępne i doskonale znane, pod tymi nazwami, specjalistom z tej dziedziny techniki.

W sposobach wytwarzania i w przykładach opisanych poniżej, ogólne procedury dotyczące katalitycznego sprzęgania imidanów, rozcinania estrów lewulinowych, katalitycznego sprzęgania tioglikozydów, zmydlania, metylowania i selektywnego odbezpieczania grupy p-metoksybenzylowej, odbezpieczania i siarczanowania oligo- i polisacharydów przez hydrogenolizę estrów lub eterów benzylowych, zmydlanie estrów lub siarczanowanie można prowadzić stosując ogólne sposoby jak poniżej na odpowiednich związkach pośrednich. Przykłady syntezy związków według wynalazku podano poniżej w celach ilustracyjnych.

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 1

Etylo-O-(2,3-di-O-benzoilo-4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-2,3,6-tri-O-benzoilo-1-tio-e-D-glukopiranozyd (2)

Chlorek benzoilu (24,5 ml, 211 mmol) dodaje się kroplami w czasie 20 minut do ochłodzonego (0°C) roztworu związku 1 (16,7 g, 35,2 mmol) (J. Westman i M. Nilsson, J. Carbohydr. Chem., 1995, 14(7), 949-960) w pirydynie (202 ml). Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 20 godzin w temperaturze pokojowej; TLC ujawnia około 50% konwersję. Mieszaninę rozcieńcza się wodą i dichlorometanem. Po ekstrakcji fazę organiczną przemywa się 10% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą, osusza nad siarczanem magnezu i zatęża. Pozostałość traktuje się ponownie chlorkiem benzoilu zgodnie z procedurą opisaną powyżej. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 22 g związku 2.

TLC: Rf = 0,80, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo toluen/etanol.

Wytwarzanie 2

O-(2,3-di-O-benzoilo-4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (4)

Mieszaninę tioglikozydu 2 (1,05 g, 1,05 mmol), związku 3 (200 mg, 1,05 mmol) (Jeanloz i in., J. Org. Chem. 1961,26, 3939-3944) i sproszkowanych sit molekularnych 4 A (1,1 g) w toluenie (18 ml) miesza się w atmosferze azotu przez 15 minut. Mieszaninę ochładza się następnie do -20°C i wprowadza się do niej świeżo wytworzony roztwór N-jodosukcynimidu (1,11 mmol) i kwasu trifluorometanosulfonowego (0,125 mmol) w mieszaninie 1/1 objętościowo dichlorometan/dioksan (6 ml). Po 10 minutach czerwoną mieszaninę reakcyjną przesącza się, rozcieńcza dichlorometanem, ekstrahuje, przemywa się kolejno 10% roztworem tiosiarczanu sodu, 10% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą, osusza nad siarczanem magnezu i następnie zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczanie pozostałości prowadzi się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym, z wytworzeniem 1,25 g związku 4.

TLC: Rf = 0,55, żel krzemionkowy, 4/6 objętościowo heptan/octan etylu

Wytwarzanie 3

O-(4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (5)

T-butanolan potasu (około 50 mg) dodaje się do roztworu związku 4 (1,24 g, 1,11 mmol) w mieszaninie 1/1 objętościowo metanol/dioksan (7 ml). Mieszaninę miesza się przez godzinę i dodaje się dalsze 50 mg t-butanolanu potasu; mieszaninę miesza się przez dalsze 60 minut. Mieszaninę reakcyjną zobojętnia się żywicą Dowex® 50WX8 H⁺, przesącza i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Po chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym wydziela się 665 mg związku 5 w postaci oleju.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 85/15 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 4

O-(4,6-O-benzylideno-2,3-di-O-metylo-a,-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (6)

Wodorek sodu (387 mg, 9,65 mmol) dodaje się, w atmosferze azotu, do ochłodzonego (5°C) roztworu związku 5 (660 mg, 1,1 mmol) w suchym tetrahydrofuranie (8 ml). Dodaje się kroplami jodek metylu (0,51 ml, 8,22 mmol) i mieszaninę miesza się przez 20 godzin w temperaturze pokojowej. Nadmiar wodorku sodu rozkłada się metanolem i mieszaninę wylewa się do 50 ml lodowato zimnej wody. Po ekstrakcji octanem etylu (3 razy 20 ml), fazę organiczną przemywa się roztworem chlorku sodu, osusza nad siarczanem magnezu i zatęża z wytworzeniem 690 mg związku 6.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy, 95/5 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 5

O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (7)

Związek 6 (690 mg, 1,03 mmol) rozpuszcza się w 80% kwasie octowym (7,3 ml) i miesza przez 20 godzin w temperaturze 40°C. Mieszaninę zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem i odparowuje z toluenem. Chromatografia na kolumnie z żelem krzemionkowym w mieszaninie 8/1/1 dichlorometan/octan etylu/metanol daje 569 mg związku 7.

TLC: Rf = 0,40, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 6

O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (8)

1-benzyloksy-1H-benzotriazol (227 mg, 1,05 mmol) i trietyloaminę (1,15 mmol) dodaje się do roztworu związku 7 (560 mg, 0,96 mmol) w dichlorometanie i mieszaninę miesza się następnie przez 20 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się dichlorometanem i przemywa 10% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą. Fazę organiczną osusza się nad siarczanem magnezu, przesącza i odparowuje do suchej masy. Produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 600 mg związku 8.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 7

O-(2,3-di-O-benzoilo-4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (9)

Związek 8 przekształca się w związek 9 zgodnie z procedurą opisaną dla wytwarzania związku 4. Reakcję sprzęgania prowadzi się w temperaturze 5°C.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 2/8 objętościowo heptan/octan etylu

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 8

O-(4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (10)

Związek 9 przekształca się w związek 10 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 5.

TLC: Rf = 0,35, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 9

O-(4,6-O-benzylideno-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (11)

Związek 10 przekształca się w związek 11 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 6.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 10

O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-(e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (12)

Związek 11 przekształca się w związek 12 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 7.

TLC: Rf = 0,35, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 11

O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (13)

Związek 12 przekształca się w związek 13 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 8.

TLC: Rf = 0,40, żel krzemionkowy, 7,0/1,5/1,5 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 12

O-(2,3-di-O-benzoilo-4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-16-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (14)

Reakcję sprzęgania związku 13 z disacharydem 2 prowadzi się zgodnie z procedurą opisaną dla wytwarzania związku 9, z wytworzeniem związku 14.

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 13

O-(4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (15)

Związek 14 przekształca się w związek 15 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 5.

TLC: Rf = 0,60, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 14

O-(4,6-O-benzylideno-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₂-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (16)

Związek 15 przekształca się w związek 16 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 6.

TLC: Rf = 0,70, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 15

O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₂-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (17)

Roztwór związku 16 (5,05 g, 2,0 mmol) w 80% kwasie octowym (50 ml) miesza się przez 20 godzin w temperaturze 40°C. Mieszaninę zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem i odparowuje z toluenem. Pozostałość rozpuszcza się w octanie etylu i ekstrahuje wodą. Fazę wodną ekstrahuje się dichlorometanem i fazę organiczną osusza się nad siarczanem magnezu, przesącza i odparowuje do suchej masy z wytworzeniem 2,68 g związku 17.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 16

O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-O-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₂-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (18)

Związek 17 przekształca się w związek 18 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 8.

TLC: Rf = 0,80, żel krzemionkowy, 7,0/1,5/1,5 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 17

O-(2,3-di-O-benzoilo-4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-mety-lo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₂-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (19)

Mieszaninę tioglikozydu 2 (1,97 g, 2,0 mmol, 3,5 równoważnika), heptasacharydu 18 (0,86 g, 0,57 mmol) i sproszkowanych sit molekularnych 4 A w toluenie (22 ml) miesza się w atmosferze azotu przez 15 minut. Następnie dodaje się kroplami świeżo wytworzony roztwór zawierający N-jodosukcynimid (496 mg, 2,2 mmol) i kwas trifluorometanosulfonowy (0,808 mmol) w mieszaninie 1/1 objętościowo dichlorometan/dioksan (12 ml) w temperaturze pokojowej. Po 10 minutach mieszaninę reakcyjną przesącza się, rozcieńcza dichlorometanem, ekstrahuje, przemywa 10% roztworem tiosiarczanu sodu i 10% roztworem wodorowęglanu sodu, osusza nad siarczanem magnezu i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 1,09 g związku 19.

TLC: Rf = 0,80, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 18

O-(4,6-O-benzylideno-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-[(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)]₂-(1 >4)-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-glukopiranoza (20)

Związek 19 przekształca się w związek 20 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 5.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy, 5,0/2,5/2,5 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 19

O-(4,6-O-benzylideno-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (21)

Związek 20 przekształca się w związek 21 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 6.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 20

O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-p-D-glukopiranoza (22)

Związek 21 przekształca się w związek 22 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 7.

TLC: Rf = 0,20, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 21

O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-(3-glukopiranozylo)-(1 >4)]₃-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (23)

Związek 22 przekształca się w związek 23 według takiej samej procedury, jak opisana dla wytwarzania związku 8.

Wytwarzanie 22

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₃-1,6-anhydro-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranoza (29)

Chlorowodorek 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu (48 mg, 0,25 mmol), kwas lewulinowy (29 mg, 0,25 mmol) i dimetyloaminopirydynę (4 mg, 0,033 mmol) dodaje się do roztworu związku 23 (320 mg, 0,167 mmol) w dioksanie (1 ml). Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 3 godziny w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu. Następnie dodaje się dichlorometan i wodę i po ekstrakcji fazę organiczną przemywa się wodą, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i zatęża. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 312 mg związku 24.

Wytwarzanie 23

O-(6-O-benzoilo-9-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-1,6-di-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a,e-D-glukopiranoza (25)

Roztwór związku 24 (312 mg, 0,155 mmol) w mieszaninie bezwodnika octowego (2,25 ml), kwasu octowego (50 μΐ) i kwasu trifluorooctowego (0,14 ml) miesza się przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Po dodaniu toluenu (10 ml), mieszaninę zatęża się i odparowuje z toluenem (3 razy 10 ml). Po chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym wydziela się 324 mg związku 25.

TLC: Rf = 0,65, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

PL 202 802 B1

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a,e-D-glukopiranoza (26)

Roztwór związku 25 (324 mg, 0,153 mmol) i morfoliny (22,3 gl, 0,256 mmol) w toluenie (2 ml) miesza się przez 4 godziny w temperaturze 35°C. Następnie dodaje się ponownie morfolinę (22,3 gl) i mieszaninę reakcyjną miesza się przez 20 godzin w temperaturze 35°C. Mieszaninę ochładza się szybko wodą. Po ekstrakcji dichlorometanem, fazę organiczną kolejno przemywa się 0,1N kwasem chlorowodorowym i wodą, osusza i odparowuje do suchej masy. Po chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym wydziela się 280 mg związku 26.

TLC: Rf = 0,45, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

Wytwarzanie 25

Trichloroacetoimidan O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a,e-D-glukopiranoza (27)

Trichloroacetonitryl (39 gl, 0,39 mmol) i węglan cezu (4,7 mg) dodaje się do roztworu związku 26 (138 mg, 0,066 mmol) w dichlorometanie (1,5 ml). Po wymieszaniu przez 2 godziny mieszaninę przesącza się, zatęża i pozostałość poddaje się chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 152 mg imidanu 27.

TLC: Rf = 0,35, żel krzemionkowy, 8/1/1 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

PL 202 802 B1

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-3-O-metylo-a-L-idopiranozylo-(1 >4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (29)

Związek 28 (2,5 g, 3,53 mmol) (M. Petitou i in., J. Med. Chem. 1997, 40, 1600) traktuje się jak przy syntezie 5 i po chromatografii na krzemionce (2/1 cykloheksan/octan etylu), otrzymuje 29 (2,1 g, 98%).

TLC: Rf = 0,32, żel krzemionkowy, 2/1 objętościowo cykloheksan/octan etylu

Wytwarzanie 27

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiran ozyd (30)

Związek 29 (2,0 g, 3,3 mmol) traktuje się jak przy syntezie związku 6 i po chromatografii na krzemionce (5/1 cykloheksan/octan etylu), otrzymuje związek 30 (1,83 g, 89%).

TLC: Rf = 0,38, żel krzemionkowy, 5/2 objętościowo cykloheksan/octan etylu

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 28

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (31)

Wodny 70% roztwór kwasu trifluorooctowego (3,14 ml) dodaje się do roztworu związku 30 (1,76 g, 2,84 mmol) w dichlorometanie (16 ml). Po 50 minutach środowisko reakcji rozcieńcza się dichlorometanem i następnie przemywa się wodą do zobojętnienia. Fazę organiczną osusza się następnie (siarczan sodu), przesącza i zatęża. Pozostałość oczyszcza się na krzemionce z wytworzeniem związku 31 (1,45 g, 88%).

[a]²⁰D = +10 (c = 1,0, dichlorometan).

Wytwarzanie 29

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (32)

2,2,6,6-tetrametylo-1-piperydynyloksyl (3,3 mg), roztwór wodorowęglanu sodu (4 ml), bromku potasu (22 mg) i chlorku tetrabutyloamoniowego (29 mg) dodaje się do roztworu związku 31 (1,16 g) w dichlorometanie (6 ml). Mieszaninę ochładza się do 0°C i dodaje się mieszaninę nasyconego roztworu chlorku sodu (4,4 ml), nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu (2,2 ml) i podchlorynu sodu (1,3 M, 5 ml) w czasie 15 minut. Po wymieszaniu przez godzinę, mieszaninę rozcieńcza się wodą i ekstrahuje (3 razy) dichlorometanem. Fazę organiczną przemywa się wodnym roztworem chlorku sodu, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i odparowuje do suchej masy z wytworzeniem 1,34 g surowego związku 32.

Rf = 0,22, żel krzemionkowy, 10/1 objętościowo dichlorometan/metanol.

Wytwarzanie 30

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (33)

Związek 32 rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (11 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się wodorowęglan potasu (0,67 g) i bromek benzylu (1,07 ml) i mieszaninę miesza się przez 90 minut. Dodaje się octan etylu i wodę i po ekstrakcji fazę organiczną zatęża się. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 0,99 g związku 33.

TLC: Rf = 0,58, żel krzemionkowy, 1/4 objętościowo toluen/eter dietylowy

PL 202 802 B1

Schemat 7 - Synteza tetrasacharydu 36

Wytwarzanie 31

Metylo-O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3,6-di-O-acetylo-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (35)

Związek 34 (274 mg, 0,31 mmol) (M. Petitou, i in., J. Med. Chem., 1997, 40, 1600) i związek 33 (200 mg, 0,29 mmol) w toluenie (10 ml) traktuje się w obecności sit molekularnych (220 mg), i w temperaturze -20°C z trifluorometanosulfonianem t-butylodimetylosililu (0,15 ml 1M roztworu w toluenie). Po wymieszaniu przez 10 minut, mieszaninę reakcyjną zobojętnia się (NaHCO3), przesącza i zatęża. Chromatografia na kolumnie z żelem krzemionkowym daje związek 35 (334 mg, 80%).

[a]²⁰D = +31 (c = 0,76, dichlorometan)

PL 202 802 B1

Schemat 8 - Synteza polisacharydu 38

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 32

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3,6-di-O-acetylo-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (36)

Związek 35 (308 mg, 0,22 mmol) rozpuszcza się w mieszaninie toluen/etanol (1/2, 43 ml) i następnie dodaje się octan hydrazyny (101 mg, 5 równoważników). Po wymieszaniu przez 45 minut, mieszaninę zatęża się i następnie oczyszcza na kolumnie z krzemionką z wytworzeniem związku 36 (162 mg, 89%).

[a]²⁰D = +29 (c = 1,05, dichlorometan)

Wytwarzanie 33

Metylo-O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1 >4)-O-(3,6-di-O-acetylo-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (37)

Imidan 27 (177 mg, 76,6 pmol) i akceptor 36 (201 mg, 0,15 mmol) w mieszaninie 2/1 eter dietylowy/dichlorometan (2,8 ml) traktuje się trifluorometanosulfonianem t-butylo-dimetylosililu (11,5 gl 1M roztworu w dichlorometanie) jak przy syntezie związku 35. Związek oczyszcza się na kolumnie chromatograficznej Sephadex® LH-20 (1/1 dichlorometan/etanol) i następnie na kolumnie z krzemionką (3/0,5/1 toluen/aceton/etanol) i na koniec na kolumnie z krzemionką (3/2 eter izopropylowy/etanol) z wytworzeniem pochodnej 37 (116 mg, 440).

TLC: Rf = 0,31, żel krzemionkowy, 3/0,5/0,4 objętościowo eter izopropylowy/aceton/etanol.

Wytwarzanie 34

Metylo-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₃-O-(6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3,6-di-O-acetylo-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (38)

Związek 37 (110 mg, 0,032 mmol) przekształca się w związek 38 (95 mg, 89%) zgodnie z procedurą opisaną dla wytwarzania związku 36.

TLC: Rf = 0,32, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/aceton

PL 202 802 B1

Schemat 9 - Synteza trisacharydu 43

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 35

O-(2,3,4,6-tetra-O-acetylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-acetylo-a-D-glukopira-nozylo)-(1>4)-1,2,3,6-tetra-O-acetylo-e-D-glukopiranoza (40)

Handlową maltotriozę (7 g, 13,9 mmol) dodaje się porcjami do zawiesiny octanu sodu (7 g, 85 mmol) w bezwodniku octowym (70 ml) w temperaturze 155°C. Po 15 minutach roztwór ochładza się i wylewa do lodowatej wody (700 ml). Po ekstrakcji octanem etylu fazę organiczną przemywa się wodą, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i zatęża z wytworzeniem 13,1 g związku 40.

TLC: Rf = 0,53, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo dichlorometan/octan etylu

Wytwarzanie 36

Etylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-acetylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-acetylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-2,3,6-tri-O-acetylo-1-tio-e-D-glukopiranozyd (41)

Związek 40 (13 g, 13,5 mmol) rozpuszcza się w toluenie (30 ml). Etanotiol (1,97 ml, 26,9 mmol) i eterat dietylowy trifluorku boru (13,7 ml 1M roztworu w toluenie) dodaje się w atmosferze azotu. Po wymieszaniu przez 60 godzin, mieszaninę rozcieńcza się wodą i dichlorometanem. Po ekstrakcji fazę organiczna przemywa się 10% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą, osusza, przesącza i zatęża. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 8,6 g związku 41.

TLC: Rf = 0,60, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo dichlorometan/octan etylu

Wytwarzanie 37

Etylo-O-(a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-1-tio-e-D-glukopiranozyd (42)

Związek 41 przekształca się w związek 42 zgodnie z procedurą opisaną dla wytwarzania związku 5.

TLC: Rf = 0,80, żel krzemionkowy, 13/7/1,6/4 objętościowo octan etylu/pirydyna/kwas octowy/woda

Wytwarzanie 38

Etylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-2,3,6-tri-O-benzoilo-1-tio-e-D-glukopiranozyd

Związek 42 przekształca się w związek 43 zgodnie z procedurą opisaną dla wytwarzania związku 2.

PL 202 802 B1

Schemat 10 - Synteza polisacharydu 46

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 39

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)3-O-(6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3,6-di-O-acetylo-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,6-di-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (44)

Tioglikozyd 43 (170 mg, 106,7 mmol) i akceptor 38 (90 mg, 27 mmol) sprzęga się zgodnie z procedurą opisaną dla związku 4. Produkt najpierw oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie Sephadex® LH 20 (1/1 dichlorometan/etanol), następnie chromatograficznie na kolumnie z żelem krzemionkowym (12/10 objętościowo cykloheksan/aceton) z wytworzeniem 89,5 mg (68%) związku 44.

TLC: Rf = 0,43, żel krzemionkowy, (12/10 objętościowo cykloheksan/aceton)

Wytwarzanie 40

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-benzoilo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(6-O-benzoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(6-O-acetylo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-O-(3,6-di-O-acetylo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (45)

Roztwór związku 44 (80 mg, 0,0163 mmol) w kwasie octowym (3 ml) traktuje się pod ciśnieniem wodorem (10 bar) w obecności 10% palladu na węglu (160 mg). Po odsączeniu roztwór zatęża się i otrzymuje związek 45, który stosuje się w kolejnym etapie bez oczyszczania.

Wytwarzanie 41

Metylo-O-(a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]3-O-(2,3-di-O-metylo -a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (46)

Mieszaninę metanolu (2,8 ml) i 5N roztworu wodorotlenku sodu (0,69 ml) dodaje się do związku 45 (72 mg, 0,016 mmol). Dodaje się wodny roztwór 5M wodorotlenku sodu w ilości takiej, że stężenie wodorotlenku sodu wynosi 0,5M na koniec dodawania) do roztworu estru w metanolu (150 ml/mmol). Po 2-5 godzinach wprowadza się wodę i mieszaninę przepuszcza się przez kolumnę żelu Sephadex® G-25 (1,6 x 115 cm) eluowaną wodą. Eluat zatęża się i przepuszcza się przez kolumnę Dowex® 50H⁺(2 ml) i liofilizuje. Na tym etapie potwierdza się usunięcie wszystkich grup zabezpieczających metodą protonowego NMR. Jeśli trzeba, produkt poddaje się ponownie uwodornieniu i/lub zmydleniu. Otrzymuje się związek 46 (34 mg, 68% w dwu etapach).

PL 202 802 B1

Schemat 11 - Synteza disacharydu 54

Wytwarzanie 42

Metylo-O-4,6-O-benzylideno-2-O-benzylo-a-D-glukopiranozyd (48)

Związek 47 (60 g) (dostępny w handlu) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (858 ml) z bromkiem benzylu (50,5 ml). Roztwór ochładza się do +10°C i dodaje się kroplami z mieszaniem wodny 20% roztwór wodorotlenku sodu. Po 1 godzinie temperatura reakcji wzrasta do 20°C i mieszaninę pozostawia się z mieszaniem na dalsze 20 godzin. Roztwór wylewa się następnie do mieszaniny wody, lodu i toluenu i ekstrahuje. Fazę organiczną zatęża się i surowy produkt oczyszcza się przez krystalizację z wytworzeniem 30,0 g związku 48, co opisuje J.M. ^ster i in. w Justus Liebigs

Ann. Chem. 1975, 2179-2189.

TLC: Rf = 0,60, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo toluen/octan etylu

Wytwarzanie 43

Metylo-O-4,6-O-benzylideno-2-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (49)

Związek 48 (26,4 g) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (211 ml) i ochładza do +5°C. Wodorek sodu (3,2 g) dodaje się w atmosferze azotu. Następnie dodaje się kroplami jodometan (11,3 g) i mieszaninę miesza się przez godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńcza się w octanie etylu, przemywa dwukrotnie wodą i zatęża z wytworzeniem 28 g surowego związku 49, co opisuje M. Petitou i in. w J. Med. Chem. 1997, 40, 1600-1607.

TLC: Rf = 0,70, żel krzemionkowy (7/3 objętościowo toluen/octan etylu)

Wytwarzanie 44

Metylo-O-2-O-benzylo-3-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (50)

Związek 49 (28 g) rozpuszcza się w metanolu (468 ml), dodaje się kwas p-toluenosulfonowy (1,35 g) i mieszaninę miesza się przez 20 godzin w temperaturze 20°C. Mieszaninę rozcieńcza się

PL 202 802 B1 toluenem i zatęża. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje g związku 50.

TLC: Rf = 0,07, żel krzemionkowy (6/4 objętościowo toluen/octan etylu)

Wytwarzanie 45

Metylo-O-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd

Związek 50 (11,8 g) rozpuszcza się w dichlorometanie (160 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się tetrafluoroboran trimetylooksoniowy (7,0 g) i 2,6-di-t-butylo-4-metylopirydynę (10,6 g) w temperaturze pokojowej. Po 2 godzinach mieszaninę wylewa się do mieszaniny wody i lodu i ekstrahuje się dichlorometanem. Fazę organiczną przemywa się wodorowęglanem sodu i zatęża. Oczyszczanie surowego produktu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym daje 10,1 g związku 51.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy (7/3 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 46

Etylo-2,4,6-tri-O-acetylo-3-O-metylo-1-tio-a-L-idopiranoza (52)

1,2,4,6-tetra-O-acetylo-3-O-metylo-a-L-idopiranozę (wytworzoną jak opisano dla nadbenzoilowego analogu przez zastąpienie chlorku benzoilu bezwodnikiem octowym; Jaurand i in. Bio. Med. Chem. Lett, 1992, 2, 897-900) (48,4 g) rozpuszcza się w toluenie (175 ml). Etanotiol (20 ml) i eterat trifluorku boru (IM w toluenie, 134 ml) dodaje się w atmosferze azotu. Po wymieszaniu przez godzinę dodaje się wodny roztwór wodorowęglanu sodu (400 ml) i mieszaninę miesza się przez godzinę. Mieszaninę wylewa się następnie do octanu etylu. Fazę organiczną przemywa się dwukrotnie wodą i zatęża. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 29,6 g związku 52.

TLC: Rf = 0,45, żel krzemionkowy (6/4 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 47

Metylo-O-(2,4,6-tri-O-acetylo-3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1 >4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (53)

Związek 51 (10,1 g) i związek 52 (16,0 g) rozpuszcza się w toluenie (304 ml) w atmosferze azotu. Po dodaniu sproszkowanych sit molekularnych (4 A), środowisko reakcji ochładza się do -20°C. Świeżo wytworzony 0,1M roztwór N-jodosukcynimidu (10,1 g) i kwas trifluorometanosulfonowy (0,80 ml) w mieszaninie 1/1 objętościowo dioksan/dichlorometan dodaje się kroplami w strumieniu azotu. Po 10 minutach czerwoną mieszaninę reakcyjną przesącza się i przemywa kolejno wodnym roztworem tiosiarczanu sodu i wodnym roztworem wodorowęglanu sodu. Fazę organiczną zatęża się i pozostałość oczyszcza się metodą chromatografii na żelu krzemionkowym z wytworzeniem 21,1 g związku 53.

TLC: Rf = 0,30, żel krzemionkowy (6/4 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 48

Metylo-O-(3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (54)

Związek 53 (21,1 g) rozpuszcza się w 295 ml mieszaniny metanol/dioksan (1/1 objętościowo) i dodaje się t-butanolan potasu. Po 30 minutach mieszaninę zobojętnia się żywicą Dowex® 50WX8 w postaci H⁺ i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczanie prowadzi się metodą chromatografii na żelu krzemionkowym z wytworzeniem 12,7 g związku 54.

TLC: Rf = 0,08, żel krzemionkowy (3/7 objętościowo toluen/octan etylu)

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 49

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (55)

Związek 54 (12,7 g) rozpuszcza się w tetrahydrofuranie (67 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się 2,2-dimetoksypropan (19 ml) i kwas p-toluenosulfonowy i mieszaninę miesza się następnie przez 16 godzin w temperaturze pokojowej. Środowisko reakcji rozcieńcza się wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahuje octanem etylu z wytworzeniem, po odparowaniu rozpuszczalnika, surową pozostałość, którą oczyszcza się metoda chromatografii na żelu krzemionkowym z wytworzeniem 10,4 g związku 55.

TLC: Rf = 0,35, żel krzemionkowy (1/1 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 50

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiran ozyd (56).

Związek 55 (10,4 g) rozpuszcza się w tetrahydrofuranie (140 ml) i ochładza do 10°C. Dodaje się wodorek sodu (1,38 g; 60% dyspersja w oleju) i jodometan (1,84 ml) w atmosferze azotu. Po 4 godzinach nadmiar wodorku sodu rozkłada się metanolem i mieszaninę ekstrahuje się dichlorometanem i zatęża. Pozostałość oczyszcza się metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, z wytworzeniem 11,1 g związku 56.

TLC: Rf = 0,55, żel krzemionkowy (95/5 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 51

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (57)

Związek 56 (11,1 g) rozpuszcza się w mieszaninie 7/3 (objętościowo) kwas octowy/woda i miesza przez noc. Mieszaninę odparowuje się dwukrotnie w obecności toluenu i oczyszcza metodą chromatografii na żelu krzemionkowym, z wytworzeniem 9,2 g związku 57.

TLC: Rf = 0,09, żel krzemionkowy (1/1 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 52

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (58)

2,2,6,6-tetrametylo-1-piperydynyloksyl (13 mg), nasycony roztwór wodorowęglanu sodu (16 ml), bromek potasu (88 mg) i chlorek tetrabutyloamoniowy (117 mg) dodaje się do roztworu związku 57 (4,7 g) w dichlorometanie (2,8 ml). Mieszaninę ochładza się do 0°C i dodaje mieszaninę nasyconego roztworu chlorku sodu (17,8 ml), nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu (8,8 ml) i podchlorynu sodu (1,3M; 20 ml) w czasie 15 minut. Po wymieszaniu przez godzinę, środowisko rozcieńcza się octanem etylu, przemywa nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i odparowuje do suchej masy z wytworzeniem 3,5 g surowego związku 58.

TLC: Rf = 0,14, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 53

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (59)

Związek 58 (3,5 g) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (29 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się wodorowęglan potasu (1,76 g) i bromek benzylu (2,85 ml) i mieszaninę miesza się przez 4 godziny. Dodaje się octan etylu i wodę i po ekstrakcji fazę organiczną zatęża się. Oczyszczanie metodą chromatografii na żelu krzemionkowym daje 3,4 g związku 59.

TLC: Rf = 0,43, żel krzemionkowy, 4/6 objętościowo toluen/octan etylu

Wytwarzanie 54

Metylo-O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1 >4)-O-(3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (61)

Mieszaninę związku 59 (0,53 g) i związku 60 (1,0 g) odparowuje się w obecności toluenu i rozpuszcza w dichlorometanie (16,2 ml) w atmosferze azotu. Po dodaniu sproszkowanych sit molekularnych (4 A), mieszaninę ochładza się do -20°C. Po wymieszaniu przez 15 minut dodaje się trifluorometanosulfonian trimetylosililu (15% molowych względem związku 60). Po 15 minutach mieszaninę traktuje się wodnym roztworem wodorowęglanu sodu. Po odsączeniu sit molekularnych przesącz rozcieńcza się dichlorometanem, przemywa się wodą, zatęża i oczyszcza metodą chromatografii na żelu krzemionkowym z wytworzeniem 0,75 g związku 61.

PL 202 802 B1

NMR: Rf = 0,45, żel krzemionkowy (3/7 objętościowo toluen/octan etylu).

Wytwarzanie 55

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2-O-benzylo-3,6-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (62)

Związek 61 (0,74 g) rozpuszcza się w pirydynie (3,0 ml) i dodaje się mieszaninę kwasu octowego (4,1 ml) i hydratu hydrazyny (0,47 ml) w pirydynie (3,0 ml) w temperaturze pokojowej. Po wymieszaniu przez 9 godzin dodaje się dichlorometan i wodę. Fazę organiczną oddziela się i przemywa kolejno roztworem kwasu chlorowodorowego (1,0N), wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodą. Fazę organiczną zatęża się i oczyszcza metodą chromatografii na żelu krzemionkowym z wytworzeniem 0,66 g związku 62.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy (98/2 objętościowo dichlorometan/metanol).

Tetrasacharyd 68 poniżej wytwarza się w podobny sposób zgodnie ze schematem reakcji 13 poniżej, rozpoczynając od disacharydu 55.

PL 202 802 B1

Metylo-2-O-benzylo-4,6-di-O-benzylideno-3-O-p-metoksybenzylo-a-D-glukopiranozyd (69)

Związek 48 (26,4 g) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (211 ml) i ochładza do 5°C. Dodaje się wodorek sodu (2,5 g) w atmosferze azotu. Następnie dodaje się kroplami chlorek 4-metoksybenzylu (13,3 g) i mieszaninę miesza się przez godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę rozcieńcza się octanem etylu, przemywa się dwukrotnie wodą i zatęża z wytworzeniem 40,7 g związku 69.

TLC: Rf = 0,80, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo toluen/octan etylu

Wytwarzanie 57

Metylo-2-O-benzylo-3-O-p-metoksybenzylo-a-D-glukopiranozyd (70)

Związek 69 (34,9 g) rozpuszcza się w wodnym 60% roztworze kwasu octowego i miesza przez 4 godziny w temperaturze 60°C. Mieszaninę rozcieńcza się toluenem i zatęża. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 26,4 g związku 70.

TLC: Rf = 0,07, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo toluen/octan etylu

Wytwarzanie 58

Metylo-2-O-benzylo-3-O-p-metoksybenzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (71)

Związek 70 (26,4 g) rozpuszcza się w dichlorometanie (263 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się tetrafluoroboran trimetylooksoniowy (11,6 g) i 2,6-di-t-butylo-4-metylopirydynę (17,4 g) w temperaturze

PL 202 802 B1 pokojowej. Po 4 godzinach mieszaninę wylewa się na lodowatą wodę i ekstrahuje dichlorometanem.

Fazę organiczną przemywa się wodorowęglanem sodu i zatęża. Oczyszczanie surowego produktu metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 18,5 g związku 71.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy, 7/3 objętościowo toluen/octan etylu

Wytwarzanie 59

Metylo-O-(2,4,6-tri-O-acetylo-3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3-O-p-metoksybenzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (72)

Związek 71 (17,5 g) i związek 52 (28,2 g) rozpuszcza się w toluenie (525 ml) w atmosferze azotu. Po dodaniu sit molekularnych 4 A, mieszaninę reakcyjną ochładza się do -20°C. Dodaje się kroplami świeżo wytworzony 0,1M roztwór N-jodosukcynimidu (17,4 g) i kwasu trifluorometanosulfonowego (1,38 ml) w mieszaninie 1/1 objętościowo dioksan/dichlorometan w ciągłym strumieniu azotu. Po 10 minutach czerwoną mieszaninę reakcyjną przesącza się i przemywa się kolejno wodnym roztworem tiosiarczanu sodu i wodnym roztworem wodorowęglanu sodu. Fazę organiczną zatęża się pod zmniejszonym ciśnieniem i wydziela się 30,0 g związku 72.

TLC: Rf = 0,45, żel krzemionkowy, 8/2 objętościowo dichlorometan/octan etylu

Wytwarzanie 60

Metylo-O-(3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1 >4)-2-O-benzylo-3-O-p-metoksybenzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (73)

Związek 72 (30,0 g) rozpuszcza się w 460 ml mieszaniny 1/1 objętościowo metanol/dioksan i dodaje się t-butanolan potasu. Po 15 minutach mieszaninę zobojętnia się żywicą Dowex® 50WX8H⁺i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem. Oczyszczanie przeprowadza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym, z wytworzeniem 17,4 g związku 73.

TLC: Rf = 0,25, żel krzemionkowy 95/5 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 61

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-3-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-3-O-p-metoksybenzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (74)

Związek 73 (17,4 g) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (77 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się 2,2-dimetoksypropan (26 ml) i kwas p-toluenosulfonowy i mieszaninę miesza się następnie przez 30 minut. Rozcieńczenie mieszaniny wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i następnie ekstrakcja octanem etylu daje, po odparowaniu rozpuszczalnika, 19,7 g związku 74.

TLC: Rf = 0,45, żel krzemionkowy, 95/5 objętościowo dichlorometan/metanol

Wytwarzanie 62

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (75)

Związek 74 (18,5 g) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (24,4 ml) i ochładza do 0°C. Dodaje się wodorek sodu (1,47 g; 60% dyspersja w oleju) i jodometan (2,36 ml) w atmosferze azotu. Po godzinie, nadmiar wodorku sodu rozkłada się metanolem i mieszaninę ekstrahuje się dichlorometanem i zatęża z wytworzeniem 20,0 g związku 75.

TLC: Rf = 0,85, żel krzemionkowy, 95/5 objętościowo dichlorometan/metanol.

PL 202 802 B1

Schemat 15 - Synteza disacharydu 60

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 63

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (76)

Związek 75 (18,4 g) rozpuszcza się w dichlorometanie (838 ml) i wodzie (168 ml). Dodaje się 2,3-dichloro-5,6-dicyjano-1,4-benzochinon (7,1 g) i mieszaninę miesza się przez 18 godzin w temperaturze 4°C. Mieszaninę wylewa się do wodnego roztworu wodorowęglanu sodu i ekstrahuje dichlorometanem. Zatężenie fazy organicznej daje 12,7 g związku 76.

TLC: Rf = 0,40, żel krzemionkowy, 95/5 objętościowo dichlorometan/metanol.

Wytwarzanie 69

Metylo-O-(4,6-O-izopropylideno-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiran ozyd (77)

Związek 76 (10,5 g) rozpuszcza się w suchym N,N-dimetyloformamidzie (178 ml) i następnie ochładza do 0°C w atmosferze azotu. Dodaje się wodorek sodu (1,91 g, 60% dyspersja w oleju), następnie dodaje się kroplami bromek benzylu (3,3 ml). Po 30 minutach reakcja kończy się i nadmiar wodorku sodu rozkłada się metanolem. Dodaje się wodę i mieszaninę ekstrahuje się dwukrotnie octanem etylu. Odparowanie rozpuszczalnika daje 13,6 g związku 77.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/octan etylu.

Wytwarzanie 65

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozylo)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (78)

Związek 77 rozpuszcza się w mieszaninie 77/33 (objętościowo) kwas octowy/woda i miesza przez noc. Mieszaninę odparowuje się dwukrotnie z toluenem i oczyszcza metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym, z wytworzeniem 11,5 g związku 78.

TLC: Rf = 0,09, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/octan etylu.

Rf = 0,68, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol.

Wytwarzanie 66

Metylo-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd

2,2,6,6-tetrametylo-1-piperydyloksyl (33 mg), roztwór wodorowęglanu sodu (40 ml), bromku potasu (218 mg) i chlorku tetrabutyloamoniowego (289 mg) dodaje się do roztworu związku 78 (11,6 g) w dichlorometanie (60 ml). Mieszaninę ochładza się do 0°C i dodaje się mieszaninę nasyconego roztworu chlorku sodu (44 ml), nasyconego roztworu wodorowęglanu sodu (21,8 ml) i podchlorynu sodu (1,3M, 50 ml) w czasie 15 minut. Po wymieszaniu przez godzinę mieszaninę rozcieńcza się wodą i ekstrahuje (3 razy) dichlorometanem. Fazę organiczną przemywa się wodnym roztworem chlorku sodu, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i odparowuje do suchej masy z wytworzeniem 13,4 g surowego związku 79.

TLC: Rf = 0,14, żel krzemionkowy, 9/1 objętościowo dichlorometan/metanol.

Wytwarzanie 67

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-D-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (80)

Związek 79 rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (110 ml) w atmosferze azotu. Dodaje się wodorowęglan potasu (6,7 g) i bromek benzylu (10,7 ml) i mieszaninę miesza przez 90 minut. Dodaje się octan etylu i wodę i po ekstrakcji fazę organiczną zatęża się. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 9,9 g związku 80.

TLC: Rf = 0,43, żel krzemionkowy, 4/6 objętościowo toluen/octan etylu.

Wytwarzanie 68

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (81)

Związek 80 (9,9 g) rozpuszcza się w 300 ml metanolu i ogrzewa pod chłodnicą zwrotną w temperaturze wrzenia w atmosferze azotu. Dodaje się kroplami 1M metanolan sodu w metanolu (65,2 ml) i mieszaninę miesza się i ogrzewa pod chłodnicą zwrotną w temperaturze wrzenia przez 3 godziny. Mieszaninę ochładza się następnie do temperatury pokojowej, dodaje się 1N wodorotlenek sodu (22,2 ml) i mieszaninę reakcyjną miesza się przez dalsze 90 minut. Po zobojętnieniu żywicą Dowex® 50WX8 H⁺ i odsączeniu, mieszaninę zatęża się. Czysty produkt rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (192 ml) i dodaje sita molekularne w atmosferze azotu. Dodaje się wodorowęglan potasu (3,2 g) i bromek benzylu (4,8 ml) i mieszaninę miesza się przez 5 godzin. Po dodaniu

PL 202 802 B1 octanu etylu i wody, ekstrakcji i oddzieleniu dwu faz, fazę organiczną zatęża się. Surowy produkt oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 6,19 g związku 81 i 1,88 g początkowego związku 80.

TLC: Rf = 0,55, żel krzemionkowy, 4/6 objętościowo toluen/octan etylu.

Wytwarzanie 69

Metylo-O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1 >4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (82)

Związek 81 (6,2 g) rozpuszcza się w 40 ml dioksanu. Dodaje się kwas lewulinowy (2,1 g), dicykloheksylokarbodiimid (3,75 g) i 4-dimetyloaminopirydynę (0,2 g) i mieszaninę miesza się przez 2 godziny w atmosferze azotu. Dodaje się eter dietylowy (95 ml) i osad odsącza się. Przesącz przemywa się wodnym roztworem wodorosiarczanu potasu, osusza nad siarczanem magnezu, przesącza i zatęża. Krystalizacja z eteru/heptanu daje 6,2 g związku 82.

TLC: Rf = 0,26, żel krzemionkowy, 95/5 objętościowo dichlorometan/aceton.

Wytwarzanie 70

O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-1,3-di-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a,e-D-glukopiranoza (83)

Związek 82 (6,1 g) rozpuszcza się w bezwodniku octowym (256 ml) w atmosferze azotu i ochładza do -20°C. Dodaje się kroplami mieszaninę kwasu siarkowego (4,9 ml) w bezwodniku octowym (49 ml) w czasie 30 minut. Po 60 minutach dodaje się octan sodu do uzyskania obojętnego pH mieszaniny. Następnie dodaje się octan etylu i wodę i fazę organiczną zatęża się. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 4,2 g związku 83.

TLC: Rf = 0,24, żel krzemionkowy, 8/2 objętościowo dichlorometan/octan etylu

Wytwarzanie 71

O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a,e-D-glukopiranoza (84)

Związek 83 (4,2 g) rozpuszcza się w tetrahydrofuranie (42 ml) i dodaje się piperydynę (4,1 ml). Mieszaninę miesza się przez noc w temperaturze pokojowej. Dodaje się octan etylu i mieszaninę przemywa się 0,5N kwasem chlorowodorowym. Fazę organiczną zatęża się i pozostałość oczyszcza się metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 3,2 g związku 84.

TLC: Rf = 0,33, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo dichlorometan/octan etylu.

Wytwarzanie 72

Trichloroacetoimidan O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a,e-D-glukopiranozy (60)

Związek 84 (1,59 g) rozpuszcza się w suchym dichlorometanie w atmosferze azotu. Dodaje się trichloroacetonitryl (1,1 ml) i węglan cezu (72 mg) i mieszaninę miesza się przez 1 godzinę. Węglan cezu odsącza się i przesącz zatęża się. Oczyszczanie metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym daje 1,57 g związku 60.

TLC: Rf = 0,60, żel krzemionkowy, 3/7 objętościowo toluen/octan etylu.

PL 202 802 B1

Schemat 16 - Synteza tetrasacharydu 86

GO * GO

Wytwarzanie 73

Metylo-O-(benzylo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-p-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (85)

Mieszaninę związku 80 (300 mg) i związku 60 (455,6 mg) odparowuje się z toluenem i rozpuszcza w dichlorometanie (6 ml) w atmosferze azotu. Po dodaniu sit molekularnych 4 A mieszaninę ochładza się do -20°C. Po wymieszaniu przez 20 minut dodaje się trifluorometanosulfonian trimetylosililu (15% molowych względem związku 60). Po 10 minutach mieszaninę zobojętnia się wodnym roztworem wodorowęglanu sodu. Po odsączeniu sit molekularnych przesącz rozcieńcza się dichlorometanem, przemywa wodą, zatęża i oczyszcza metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym, z wytworzeniem 560 mg związku 85.

TLC: Rf = 0,50, żel krzemionkowy, 3/7 objętościowo toluen/octan etylu.

Wytwarzanie 74

Metylo-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-p-D-glukopiranozyluronian)-(1>4)-O-(3-O-acetylo-2-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(benzylo-2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronian)-(1>4)-2,3-di-O-benzylo-6-O-metylo-a-D-glukopiranozyd (86)

Związek 85 (532,6 mg) rozpuszcza się w pirydynie (1,9 ml) i mieszaninę kwasu octowego (2,4 ml) i hydratu hydrazyny (0,3 ml) w pirydynie (1,9 ml) dodaje się w temperaturze pokojowej. Po wymieszaniu przez 9 minut dodaje się dichlorometan i wodę. Fazę organiczną oddziela się i przemywa kolejno 0,1N kwasem chlorowodorowym, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodą. Fazę organiczną zatęża się i oczyszcza metodą chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem 451 mg związku 86.

TLC: Rf = 0,45, żel krzemionkowy, 3/7 objętościowo toluen/octan etylu.

PL 202 802 B1

Schemat 17 - Synteza monosacharydu 93

Wytwarzanie 75

1.6- anhydro-4-O-p-metoksyfenylo-2-O-tosylo-e-D-glukopiranoza (88)

Mieszaninę epoksydu 87 (20 g, 67 mmol) (M. Cerny i in., Collect. Czech. Chem. Commun, 1961, 26, 2542) i p-metoksyfenolu (33,3 g, 268 mmol) ogrzewa się do 90°C pod argonem. Gdy mieszanina staje się ciekła, dodaje się porcjami AICI3 (0,3 g, 2,35 mmol) i po wymieszaniu przez 30 minut i ponownym ochłodzeniu do temperatury pokojowej środowisko reakcji rozcieńcza się dichlorometanem (600 ml), zobojętnia trietyloaminą (0,5 ml), przemywa się wodnym 1M roztworem wodorotlenku sodu (120 ml), nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu (3 x 60 ml), wodnym 10% roztworem wodorosiarczanu potasu (50 ml) i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu. Następnie fazę organiczną osusza się (siarczan sodu), przesącza i zatęża. Pozostałość oczyszcza się przez wytrącenie z eteru i chromatografię na krzemionce, z wytworzeniem związku 88 (19,4 g, 69%).

TLC: Rf = 0,37, żel krzemionkowy, 6/1 objętościowo dichlorometan/eter etylowy

Wytwarzanie 76

1.6- anhydro-4-O-p-metoksyfenylo-3-O-metylo-2-O-tosylo-e-D-glukopiranoza (89)

Jodek metylu (54 ml, 954 mmol) i tlenek srebra (18,4 g, 79,5 mmol) dodaje się do roztworu związku 88 (3, 36 g, 7,95 mmol) w suchym N,N-dimetyloformamidzie (8 ml). Po wymieszaniu przez 16 godzin mieszaninę przesącza się (celit), rozcieńcza octanem etylu (300 ml), przemywa wodą (3 x 100 ml),

PL 202 802 B1 osusza (siarczan sodu), przesącza, zatęża i oczyszcza metodą chromatografii na krzemionce z wytworzeniem pochodnej 89 (3,23 g, 800).

TLC: Rf = 0,36, żel krzemionkowy, 2/3 objętościowo cykloheksan/eter etylowy

Wytwarzanie 77

1.6- anhydro-4-O-p-metoksyfenylo-3-O-metylo-2-O-benzoilo-e-D-mannopiranoza (90)

Związek 89 (27, 4 g, 62,7 mmol) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (315 ml). Następnie dodaje się benzoesan tetrabutyloamoniowy (341 g, 940 mmol) i roztwór trzyma się w temperaturze 150°C przez 3 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej środowisko rozcieńcza się octanem etylu (300 ml), przemywa się wodą do zobojętnienia, osusza i zatęża. Pozostałość odpowiadającą związkowi 90 stosuje się bezpośrednio w kolejnym etapie.

TLC: Rf = 0,53, żel krzemionkowy, 10/1 objętościowo dichlorometan/eter etylowy

Wytwarzanie 78

1.6- anhydro-4-O-p-metoksyfenylo-3-O-metylo-e-D-mannopiranoza (91)

Metanolan sodu (13,5 g, 250 mmol) dodaje się do roztworu powyższej surowej pozostałości 90 w dichlorometanie/metanolu (540 ml, 1/1). Po wymieszaniu przez 1 godzinę środowisko reakcji rozcieńcza się dichlorometanem (500 ml) i następnie przemywa się wodnym 3% roztworem kwasu chlorowodorowego i wodą. Po osuszeniu, przesączeniu i zatężeniu, pozostałość oczyszcza się na krzemionce z wytworzeniem związku 91 (10,5 g, 59% po dwu etapach).

TLC: Rf = 0,29, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/eter etylowy

Wytwarzanie 79

1.6- anhydro-2-O-benzylo-4-O-p-metoksyfenylo-3-O-metylo-e-D-mannopiranoza (92)

Bromek benzylu (6,2 ml, 51,9 mmol) dodaje się do roztworu związku 91 (9,8 g, 34,6 mmol) w N,N-dimetyloformamidzie (180 ml), następnie w temperaturze 0°C dodaje się 95% wodorek sodu (1,16 g, 48,4 mmol). Po wymieszaniu przez 16 godzin dodaje się metanol (3 ml) w temperaturze 0°C i mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się octanem etylu (200 ml), przemywa wodą, osusza, przesącza i zatęża. Pozostałość odpowiadającą związkowi 92 stosuje się bezpośrednio w kolejnym etapie bez oczyszczania. Jednakże frakcję analizy otrzymuje się po chromatografii na krzemionce.

[a]²⁰D = -49 (c = 0,73, dichlorometan).

Wytwarzanie 80

1.6- anhydro-2-O-benzylo-3-O-metylo-e-D-mannopiranoza (93)

Powyższy surowy związek 92 rozpuszcza się w mieszaninie THF/woda (311 ml, 17/1) i następnie dodaje się azotan amonowo-cerowy (76 g, 138 mmol) w temperaturze 0°C. Po wymieszaniu przez 30 minut mieszaninę reakcyjną rozcieńcza się dichlorometanem (1 l) i przemywa się wodnym 2% roztworem wodorowęglanu sodu i wodą. Po osuszeniu, przesączeniu i zatężeniu pozostałość oczyszcza się na krzemionce z wytworzeniem związku 93 (6,63 g, 72% w dwu etapach),

[a]²⁰D = -68 (c = 1,02, dichlorometan).

Nonasacharyd 94 poniżej wytwarza się z monosacharydu 93 zgodnie z sekwencją reakcji podobną do prowadzonej dla nonasacharydu 24 z monosacharydu 3.

PL 202 802 B1

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-p-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-p-D-glukopiranozylo)-(1>4)]3-1,6-anhydro-3-O-metylo-p-D-mannopiranoza (95)

5% Pd/C (109 mg) dodaje się do roztworu związku 94 (759 mg, 0,36 mmol) w mieszaninie dichlorometan/t-butanol (3,3 ml, 1/2). Po wymieszaniu przez 16 godzin pod ciśnieniem 10 bar i w temperaturze 55°C mieszaninę przesącza się i zatęża. Związek 95 stosuje się w kolejnym etapie bez oczyszczania lub badania.

Wytwarzanie 82

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-p-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-p-D-glukopiranozylo)-(1>4)]3-1,6-anhydro-2-O-benzoilo-3-O-metylo-p-D-mannopiranoza (96)

Chlorek benzoilu (62 μ^ 0,54 mmol) i dimetyloaminopirydynę (9 mg, 0, 073 mmol) dodaje się do roztworu związku 95 (726 mg, 0,36 mmol) w bezwodnej pirydynie (5,4 ml). Po wymieszaniu przez 2 godziny w temperaturze 60°C dodaje się taką samą ilość chlorku benzoilu i, po 35 minutach roztwór zatęża się, pozostałość rozpuszcza w dichlorometanie, przemywa wodnym 10% roztworem wodorosiarczanu potasu, wodnym 2% roztworem wodorowęglanu sodu i następnie wodą. Fazę organiczną osusza się następnie nad siarczanem sodu, przesącza i zatęża. Pozostałość oczyszcza się na krzemionce z wytworzeniem związku 96 (684 mg, 90% w dwu etapach).

TLC: Rf = 0,5, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/aceton

PL 202 802 B1

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-1,6-di-O-acetylo-2-O-benzoilo-3-O-metylo-a,e-D-mannopiranoza (97)

Związek 96 (657 mg, 0,31 mmol) traktuje się mieszaniną bezwodnika octowego (4,5 ml), kwasem octowym (100 μθ i kwasem trifluorooctowym (0,19 ml) jak w wytwarzaniu 23. Po chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym otrzyma się związek 97 (432 mg, 92%).

TLC: Rf = 0,53, żel krzemionkowy, 1/1 objętościowo toluen/aceton

Wytwarzanie 84

O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-6-O-acetylo-2-O-benzoilo-3-O-metylo-a,e-D-mannopiranoza (98)

Roztwór związku 97 (382 mg, 0,17 mmol) i benzyloaminy (736 pl, 6,74 mmol) w THF (6 ml) miesza się przez 5 godzin. Następnie mieszaninę wylewa się na lód i po ekstrakcji eterem etylowym fazę organiczną przemywa się kolejno 3% roztworem kwasu chlorowodorowego i wodą, osusza i zatęża. Po chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym otrzymuje się związek 98 (241 mg).

TLC: Rf - 0,37, żel krzemionkowy, 6/2/2 objętościowo toluen/octan etylu/etanol

PL 202 802 B1

Wytwarzanie 85

Trichloroacetoimidan O-(6-O-benzoilo-4-O-lewulinoilo-2,3-di-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-6-O-acetylo-2-O-benzoilo-3-O-metylo-a,e-D-mannopiranozy (99)

Trichloroacetonitryl (57 μ!, 0,56 mmol) i węglan cezu (58 mg) dodaje się do roztworu związku 98 (241 mg) w dichlorometanie (2,2 ml). Po wymieszaniu przez godzinę mieszaninę przesącza się, zatęża i pozostałość poddaje się chromatografii na kolumnie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem imidanu 99 (221 mg, 56% w dwu etapach).

TLC: Rf = 0,19, żel krzemionkowy, 3/2 objętościowo cykloheksan/aceton

P r z y k ł a d 1

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo -a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)(1>4)-3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd, sól sodowa (I)

Heksadekasacharyd 46 (34 mg, 11 μmol) rozpuszcza się w N,N-dimetyloformamidzie (1 ml). Dodaje się kompleks tritlenek siarki/trietyloamina (180 mg, 0,89 mmol) i mieszaninę miesza się w temperaturze 55°C przez 20 godzin. Kompleks trietyloamina/tritlenek siarki (5 mol/mol grup hydroksylowych) dodaje się do roztworu w N,N-dimetyloformamidzie (5 mg/ml) związku siarczanowanego. Po 1 dniu w temperaturze 55°C roztwór umieszcza się na szczycie kolumny Sephadex® G-25 (1,6 x 115 cm) i eluuje 0,2M chlorkiem sodu. Frakcje zawierające produkt zatęża się i odsala stosując tę samą kolumnę eluowaną wodą. Związek I (47 mg, 87%) otrzymuje się po liofilizacji jako biały proszek.

[a]²⁰D = +65 (c = 1,0 woda).

P r z y k ł a d 2

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd, sól sodowa (II)

P r z y k ł a d 3

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-gluko-piranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-mannopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-O-(1>4)-6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd, sól sodowa (III)

P r z y k ł a d 4

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-5,tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-mannopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd, sól sodowa (IV)

P r z y k ł a d 5

Metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-DPL 202 802 B1

-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(3-O-metylo-2-O-sulfo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd, sól sodowa (V)

Związki z przykładów 2 do 5 wytwarza się w podobny sposób przez sprzężenie odpowiedniego tetrasacharydu z odpowiednim nonasacharydem i następnie sprzężenie z trisacharydem 41 lub 43 (jak opisano w Wytwarzaniach 36 lub 38), po czym zwykłe reakcje odbezpieczania i siarczanowania.

W przypadku przykładu 2, użytym tetrasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 55 (związek 62) i użytym nonasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 25 (związek 27).

W przypadku przykładu 3, użytym tetrasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 74 (związek 86) i użytym nonasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 85 (związek 99).

W przypadku przykładu 4, użytym tetrasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 55 (związek 62) i użytym nonasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 85 (związek 99).

W przypadku przykładu 5, użytym tetrasacharydem jest związek 68 i użytym nonasacharydem jest ten opisany w Wytwarzaniu 25 (związek 27).

T a b l i c a 1 ¹H-NMR (D2O, 4,80 ppm) δ protonów H-1 (ppm):

Jednostka 1 = jednostka z końcem redukującym Jednostka 16 = jednostka z koń cem nieredukują cym

Jednostka	przykład 2	przykład 3	przykład 4	przykład 5
1	5,08	4,68	5,07	5,08
2	4,93	5,02	5,02	4,93
3	5,37	5,41	5,43	5,37
5	5,49	5,57	5,48	5,57
6	4,66	4,71	4,65	4,70
7, 9, 11	5,67	5,67	5,68	5,67
4, 8, 10, 12	4,39-4,49	4,39-9,49	4,37-4,47	4,39-4,39
13	5,61	5,61	5,60	5,61
14	4,8	4,94	4,93	4,93
15	5,59	5,59	5,59	5,59
16	5,69	5,69	5,69	5,68

T a b l i c a 2

Metoda widma masowego jonizacji natryskiwaniem elektronami jonów ujemnych (ESI)

Przykład	wzór	obliczone	znalezione
2	C129H224O128S15	4304,1	4304,5
3	C127H220O134S17	4436,2	4436,2
4	C128H222O131S16	4370,1	4370,4
5	C128H223O131S16	4370,1	4370,5

Zastrzeżenia patentowe

Claims

1. Syntetyczny heksadekasacharyd w formie kwasowej i o farmaceutycznie dopuszczalne sole sodowe lub potasowe, których forma anionowa odpowiada związkom o wzorach (I) do (V) niżej:

PL 202 802 B1

2. Heksadekasacharyd według zastrz. 1, wybrany z grupy obejmującej: metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo -a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd o wzorze (I);

metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1 >4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozy-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd o wzorze (II);

metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-mannopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd o wzorze (III);

metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1 >4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)]₃-O-(3-O-metylo-2,6-di-O-sulfo-a-D-mannopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd o wzorze (IV);

metylo-O-(2,3,4,6-tetra-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-2,3,6-tri-O-sulfo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-tylo-e-D-glukopiranozylo)-(1>4)-[O-(2,3,6-tri-O-metylo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3,6-tri-O-metylo-e-D-glukopiranozylo-(1>4)]₃-O-(2,3-di-O-metylo-6-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(2,3-di-O-metylo-e-D-glukopiranozyluronowy kwas)-(1 >4)-O-(6-O-metylo-2,3-di-O-sulfo-a-D-glukopiranozylo)-(1>4)-O-(3-O-metylo-2-O-a-L-idopiranozyluronowy kwas)-(1>4)-3,6-di-O-metylo-2-O-sulfo-a-D-glukopiranozyd o wzorze (V);

3. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca obojętną, tetoksyczną, farmaceutycznie dopuszczalną zaróbką oraz składnik czynny, znamienna tym, że jako składnik czynny zawiera heksadekasacharyd w ilości od 0,1 do 100 mg w dawce jednostkowej, określony w zastrzeżeniu 1-3, w postaci soli z farmaceutycznie dopuszczalną zasadą lub w formie kwasowej, w połączeniu lub w mieszaninie z obojętną, nietoksyczną, akceptowalną zaróbką.

4. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 3, znamienna tym, że jest w postaci dawek jednostkowych, w których składnik czynny miesza się z co najmniej jedną farmaceutyczną zaróbką.

5. Kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera składnik czynny w ilości od 0,5 do 50 mg.

6. Zastosowanie heksadekasacharydu określonego w zastrz. od 1 do 3, do wytwarzania leku przydatnego w leczeniu patologii związanych z dysfunkcją koagulacji.

7. Zastosowanie heksadekasacharydu określonego w według zastrz. od 1 do 3, do wytwarzania leku przydatnego w leczeniu i zapobieganiu zaburzeniom układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego, zaburzeniom zakrzepowo-zatorowym związanym ze stwardnieniem tętnic i cukrzycą, lub zaburzeniom zakrzepowo-zatorowym związanym z powtórną zakrzepicą po rozpuszczeniu skrzepu, z zawałem, z demencją z niedokrwienia, chorobami tętnic obwodowych, z hemodializą lub

PL 202 802 B1 z migotaniem przedsionków, lub alternatywnie podczas stosowania protez naczyniowych mostka aortowo-wieńcowego.

8. Zastosowanie według zastrz. 7, znamienne tym, że dotyczy wytwarzania leku przydatnego w zapobieganiu lub leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych.

9. Zastosowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że dotyczy wytwarzania leku przydatnego w zapobieganiu lub leczeniu niestabilnej anginy, udarów, nawrotu zwężenia po angioplastyce, endarterektomii lub zakładania wewnątrznaczyniowych protez.