PL202910B1 - Urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku.

Dla uzyskania podniesienia podłóg znane jest zastosowanie podpór. Jednakże, gdy podniesione powierzchnie budynku są wyposażone, na przykład, w tarasy, to są one ułożone w płaszczyźnie poziomej, podczas gdy leżąca poniżej powierzchnia podłoża ma pewne nachylenie, aby umożliwić odpływ wody deszczowej lub też w celu poddania jej konserwacji, itp.

Dla uzyskania tego nachylenia w płaszczyźnie podniesionej poziomo znane jest stosowanie klinów, które są umieszczane pod podporami lub nad nimi. W celu wypoziomowania podpór trzeba umieścić pod podstawą podpory kliny o różnej grubości. Następnie trzeba umieścić dodatkowe kliny o grubości 1 do 2 mm na górze podpory w celu wyregulowania końców zgodnie z tolerancją grubości płyty.

Jednakże uzyskany rezultat nie jest zadawalający, ponieważ umieszczenie klinów ma charakter przypadkowy i zajmuje dużo czasu. Powstaje również problem w przypadku naprawy, ponieważ jest trudno ponownie wstawić klin po naprawie w identycznym położeniu jak przed naprawą.

Znane jest z niemieckiego opisu nr DE-A-37 09 017, urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku zawierającej płyty. Urządzenie zawiera głowicę podpory wyposażoną w platformę, na której są umieszczone płyty. Obrót podstawy w stosunku do głowicy podpory reguluje wysokość położenia podpory.

Pierwszym problemem związanym z tym urządzeniem jest to, że nie ma ono możliwości wskazania wartości nachylenia ani jego kierunku i dlatego jest konieczne użycie poziomnicy w celu dokonania regulacji wartości nachylenia urządzenia a także regulacji kierunku nachylenia wspomnianego urządzenia.

Innym problemem związanym z urządzeniem opisanym w DE-A-37 09 017 jest to, że nie może być regulowana jego wysokość po jego zainstalowaniu pod płytami. Z tego powodu, jeżeli zachodzi konieczność obrócenia głowicy podpory, to jest konieczne usunięcie płyt, ponieważ spoczywają one na platformie podpory. Jeżeli podstawa urządzenia z DE-A-37 09 017 jest obracana, to wysokość podpory będzie modyfikowana, ale takie nachylenie urządzenia sprawia, że pierwsza część tworząca integralną część podstawy obraca się jednocześnie z tym ostatnim.

Dokument GB-A-1 238 463 opisuje urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku, w którym części urządzenia służące do regulacji nachylenia urządzenia mogą poruszać się w stosunku do siebie poprzez obracanie. Nie jest możliwe uzyskanie ciągłego obrotu tych części. Obracanie nie umożliwia uzyskania dokładnej regulacji, ponieważ położenia części w stosunku do siebie są wstępnie określone i nie umożliwiają innego wyboru.

Celem wynalazku jest skonstruowanie urządzenia do regulacji nachylenia powierzchni budynku, które nie ma wymienionych powyżej wad.

Urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku umieszczone na podporze do podnoszenia powierzchni budynku w stosunku do podłoża, zawierające pierwszy element regulacyjny i drugi element regulacyjny, współpracujące ze sobą i tworzące podporę dla powierzchni budynku, przy czym pierwszy element regulacyjny wyznacza wstępny pierwszy kąt nachylenia, zaś drugi element regulacyjny jest zamontowany obrotowo względem pierwszego elementu regulacyjnego ustawiając drugi element regulacyjny pod kątem regulacji nachylenia w stosunku do pierwszego elementu regulacyjnego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pierwszy i drugi element regulacyjny są utworzone z dwóch tarcz drugiej tarczy i pierwszej tarczy z koł nierzem obwodowym tworzącym osł onę i łączą cym wzajemnie drugą tarczę i pierwszą tarczę, przy czym każda druga tarcza i pierwsza tarcza zawiera wiele pierwotnych miejsc pozycjonujących ułożonych kolejno na obszarze drugiej tarczy i pierwszej tarczy mających kątowe położenie na drugiej tarczy i pierwszej tarczy odpowiadające kątowi ustawienia drugiej tarczy i pierwszej tarczy, z którą jest związana i posiada identyfikujący element dla identyfikowania kąta nachylenia, odpowiednio, (β) i (α).

Korzystnie na wewnętrznych powierzchniach pierwszej tarczy i drugiej tarczy są umieszczone promieniowe pręty.

Korzystnie promieniowe pręty mają wysokość, zmienną liniowo, pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia a wartością maksymalną kąta ustawienia, odpowiednio, kąta (β) i (α).

Korzystnie promieniowe pręty są umieszczone w stałym odstępie od siebie.

Korzystnie pierwotne miejsca na drugiej tarczy są pierwotnymi miejscami pozycjonującymi zawierającymi dodatkowy element identyfikujący dla wskazania kierunku nachylenia powierzchni budynku.

PL 202 910 B1

Korzystnie pierwotne miejsca pozycjonujące zajmują obszar rozciągający się na co najwyżej połowie tarczy.

Korzystnie pierwotne miejsca pozycjonujące drugiej tarczy są uzupełnione wtórnymi miejscami pozycjonującymi podobnie umieszczonymi w drugim obszarze na drugiej tarczy w jednej linii z pierwotnymi miejscami pozycjonującymi i stanowiącymi elementy dodatkowego wizualnego wyrównania do ustawiania pochylenia.

Korzystnie wtórne miejsca pozycjonujące są ustawione promieniowo od jednej krawędzi drugiej tarczy do drugiej krawędzi i każde z nich zawiera elementy identyfikujące odpowiadające elementom identyfikującym obszaru pierwotnego pierwszej tarczy.

Korzystnie elementy identyfikujące są utworzone z liczb referencyjnych kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

Korzystnie obszar pierwotny pierwszej tarczy jest umieszczony blisko zewnętrznej krawędzi drugiej tarczy, zaś dodatkowe elementy identyfikujące są utworzone przez strzałki umieszczone w pobliżu zewnętrznej krawędzi i skierowane na zewnątrz drugiej tarczy.

Korzystnie pierwsza i druga tarcza mają co najmniej jedno koliste użebrowanie umieszczone koncentrycznie na wewnętrznej powierzchni każdej tarczy.

Korzystnie koliste użebrowanie jest umieszczone po środku pomiędzy zewnętrznymi krawędziami i wewnętrznymi krawędziami tarcz.

Korzystnie wysokość użebrowania jest zmienna liniowo pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia i maksymalną wartością kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

Korzystnie każde użebrowanie koliste jest skrzyżowane z promieniowymi prętami pod kątem prostym i przy równej wysokości.

Korzystnie druga tarcza ma otwór obserwacyjny umieszczony nad miejscami obszaru pierwotnego dla oglądania kąta pokazanego na pierwszej tarczy poprzez obrót drugiej tarczy na pierwszej tarczy.

Korzystnie pierwsza tarcza zawiera otwory ułożone kolejno, w półkolu, w obszarze umieszczonym po diametralnie przeciwległej stronie pierwotnego obszaru mającego pierwotne miejsca pozycjonujące, zaś druga tarcza ma otwór współpracujący z otworami pierwszej tarczy, w którym jest umieszczony człon blokujący, za pomocą którego obie tarcze są połączone ze sobą w wymaganym wzajemnym połączeniu kątowym, dla kąta ustawienia wybranego przez umieszczenie otworu obserwacyjnego drugiej tarczy nad miejscem na pierwszej tarczy.

Urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku, które zawiera podporę umożliwiającą podniesienie powierzchni budynku w stosunku do podłoża, które to urządzenie zawiera także pierwszy element regulacyjny i drugi element regulacyjny, które są umieszczone na podporze, współpracują ze sobą i tworzą podporę dla powierzchni budynku, przy czym pierwszy element regulacyjny wyznacza początkowy pierwszy kąt nachylenia, zaś drugi element regulacyjny jest zamontowany obrotowo względem pierwszego elementu regulacyjnego ustawiając drugi element regulacyjny pod kątem regulacji nachylenia w stosunku do pierwszego elementu regulacyjnego według wynalazku charakteryzuje się tym, że pierwszy i drugi element regulacyjny są utworzone z dwóch tarcz z kołnierzem obwodowym stanowiącym osłonę do wzajemnego połączenia tarcz, przy czym każda tarcza ma określoną liczbę pierwotnych miejsc pozycjonujących ułożonych kolejno nad częścią tarczy, przy czym każde miejsce pozycjonujące odpowiada kątowi ustawienia tarczy, z którą jest związane, a ponadto ma element identyfikujący dla identyfikowania kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

Korzystnie podpora ma regulowaną wysokość.

Zaletą urządzenia według wynalazku jest natychmiastowe wskazywanie wartości i kierunku nachylenia. To umożliwia szybką pracę bez konieczności używania poziomnicy. Ponadto, części w postaci tarcz umożliwiające regulację wysokości i nachylenia urządzenia wykonują ciągły obrót względem siebie i to niezależnie od podpory, na której są umieszczone. Uzyskana regulacja jest bardzo dokładna, stosowanie podkładek regulacyjnych staje się niepotrzebne i regulacja może być ponownie modyfikowana nawet po umieszczeniu płyt na podporach bez konieczności rozmontowywania wszystkiego.

Dzięki urządzeniu, według wynalazku, uzyskano to, że przy pierwotnym nachyleniu podłoża, górna część podpory jest regulowana w poziomie za pomocą bardzo prostego układu, który nie odwołuje się do nieprecyzyjnych klinów, zapewniając przy tym oszczędność na robociźnie.

Inna korzyść uzyskana dzięki urządzeniu według wynalazku polega na tym, że na poziomej podłodze/stropie, można utworzyć pochylony strop i wykonywać w ten sposób nowy pochylony dach na istniejącym już dachu.

PL 202 910 B1

Tak więc urządzenie według wynalazku pozwala podtrzymać i wypoziomować podniesione płyty lub podłogi lub całkiem inny układ położony na pochylonym podłożu w budynku. To urządzenie położone na pochyłym podłożu ma regulowaną wysokość, głowica urządzenia jest regulowana w poziomie, dla wyrównania pochylenia dochodzącego do 5% albo w zakresie 0 do 5cm/m, a nawet więcej.

Tak więc dzięki wynalazkowi możliwe jest utworzenie podłóg z pochyleniem dochodzącym do 5%, a nawet więcej. W znanych urządzeniach wyrównanie podpór w poziomie wykonuje się za pomocą klinów pod podstawą podpory oraz klinów na górze podpory. W nowym systemie regulowanym, umieszcza się rozporę na górze podpory, zaś regulacja pozioma jest uproszczona.

Pręty promieniowe i koliste umożliwiają regulację kąta przesunięcia, przez wzajemny ciągły obrót dwóch tarcz. Inną ważną zaletą urządzenia jest to, że nachylenie może być modyfikowane przez obrót drugiej części, bez konieczności podnoszenia czy unoszenia dwóch rozpieranych części, a nawet bez konieczności podnoszenia podpory pod płytą.

Jeszcze inna zaleta urządzenia wynika z tego, że można ustawiać podpory w kierunku pochylenia i że można w ten sposób znaleźć natychmiast poziome położenie podnoszonej powierzchni, wykorzystując w tym celu element regulacyjny, pewny a jednocześnie szybki. Dzięki urządzeniu znana też jest bezpośrednio wartość, o którą należy wyrównać, bez konieczności jej poszukiwania, dając w ten sposób natychmiastowy wynik.

Zasady sztuki wymagają nachylenia minimum 2% lub więcej, a wynalazek pozwala przyjmować znacznie większe nachylenia dla dachów dostępnych bez zastoin lub dużych zanieczyszczeń pod płytami, podłóg technicznych stosowanych w przemyśle chemicznym i innych wymagających zbiornika retencyjnego w celu usunięcia niebezpiecznych płynów do kolektorów w razie wypadku, remontów różnych podłóg, dla których nie będzie już konieczne ponowne wykonywanie podłoże z betonu, powodując przez to oszczędność na materiałach i robociźnie, przed zainstalowaniem nowej, podwyższonej podłogi, na przykład w biurach, strychach, piwnicach i dawnych budynkach.

Konstrukcja urządzenia jest zależna od przewidywanego zastosowania. Jest ono wytwarzane metodą wtrysku z tworzywa sztucznego koloru czarnego, z polistyrenu lub polietylenu o dużej gęstości lub z poliwęglanu lub poliestru z włókien szklanych lub bez nich, z dodatkami przeciwpalnymi lub bez nich lub mogącymi się samoistnie ugasić, lub też innych materiałów syntetycznych. Może ono również być wykonane przez odlewanie z aluminium i/lub stali nierdzewnej.

Wartości nachylenia są podane na górnej części urządzenia, co jest bardzo wygodne w użyciu, ponieważ wystarczy tylko odczytać przedstawione wartości. Ponadto urządzenie według wynalazku może być wykonane w postaci cylindrycznej, której górna część jest płaska. Korzystnie, urządzenie jest połączone z podstawą, a zespół jest nierozdzielny, co jest bardzo wygodne na placu budowy. Połączone części urządzenia, górna i pierwsza, są od tej pory nierozłączne.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie, w widoku z góry, powierzchnię z płyt umieszczonych na podstawach; fig. 2A, fig. 2B i fig. 3 przedstawiają w widoku perspektywicznym urządzenie, według wynalazku; fig. 4 i fig. 5 przedstawiają w widoku perspektywicznym urządzenie, według wynalazku, stosowane w różnych rozwiązaniach; fig. 6 przedstawia w widoku perspektywicznym urządzenie według wynalazku, w pierwszym przykładzie wykonania; fig. 7 przedstawia urządzenie z fig. 6 w układzie rozłożonym na części; fig. 8 przedstawia w widoku perspektywicznym z góry górną część urządzenia z fig. 7; fig. 8A przedstawia w widoku z góry, alternatywne rozwiązanie górnej części urządzenia z fig. 7; fig. 9 przedstawia w widoku perspektywicznym z dołu górną część urządzenia z fig. 7; fig. 9A przedstawia górną część z fig. 8A, widzianą od spodu, z dodatkowym uż ebrowaniem; fig. 10 przedstawia w widoku perspektywicznym z góry dolną część urządzenia z fig. 7; fig. 10A jest widokiem z góry dolnej części urządzenia z fig. 7; fig. 11 przedstawia w widoku perspektywicznym z dołu dolną część urządzenia z fig. 7; fig. 11A jest widokiem z dołu alternatywnego rozwiązania dolnej części urządzenia z fig. 7, z dodatkowym użebrowaniem; fig. 12 i 13 przedstawiają w powiększeniu, w widoku perspektywicznym, dwie odmiany członu blokującego zespołu pokazanego na poprzednich figurach; fig. 14, fig. 15, fig. 16 i fig. 17 przedstawiają, częściowo w widoku perspektywicznym, części składowe urządzenia, według wynalazku, połączone z podstawą według różnych odmian wykonania; fig. 18, fig. 19, fig. 20 i fig. 21 przedstawiają różne odmiany wykonania urządzenia według fig. 15 do 17, zaś fig. 22, fig. 23 i fig. 24 przedstawiają różne dodatkowe odmiany wykonania urządzenia według wynalazku.

Na fig. 1 pokazano w uproszczeniu w widoku z góry powierzchnię 2 płyt ułożonych na podporach 1. Na fig. 2A przedstawiono widok zespołu wielu płyt umieszczonych na urządzeniu 10 do regulacji nachylenia powierzchni budynku z podwójną rozpórką, zamontowanego na cylindrycznej podporze 23

PL 202 910 B1 o stałej wysokości, służącego jako oparcie płyt i postawionego na pochylonym gruncie 5. Powierzchnia płyt jest pozioma, dzięki urządzeniu regulacyjnemu z podwójną rozpórką.

Fig. 2B przedstawia widok analogiczny do przedstawionego na fig. 2A, przy czym urządzenie 10 z podwójną rozpórką jest umieszczone na podporze 1 o regulowanej wysokości.

Fig. 3 przedstawia inny widok, analogiczny do poprzednich, gdzie urządzenie 10 do regulacji nachylenia powierzchni budynku jest umieszczone na regulowanej podporze 1 podpierającej płytę 3.

Fig. 4 i 5 przedstawiają widok urządzenia 10 na regulowanych podstawach podtrzymujących belki 9, ułożone jako krokiew na pochyłym gruncie 6, umożliwiając wykonanie stropu 8, a następnie na poziomym gruncie 6 umożliwia wykonanie pochyłego dachu 7.

Fig. 6 przedstawia w widoku urządzenie 10 utworzone z dwóch rozpierających części w postaci, drugiej tarczy 11 i pierwszej tarczy 12, połączonych ze sobą w określonym położeniu tworzącym pewne nachylenie, a dokładniej w pokazanym przykładzie, nachylenie wynosi 5% to znaczy 5 cm/m w rzucie poziomym, patrząc od lewej strony do prawej strony rysunku.

Na fig. 7 pokazano drugą tarczę 11 i pierwszą tarczę 12 rozsunięte względem siebie dla uzyskania przejrzystości rysunku.

Fig. 8 przedstawia rozmieszczenie znaczników utworzonych przez prostokąty, na których są napisane różne wartości od 0 do 5 cm/m idące w kierunku nachylenia, które ma być wyrównane, lub w kierunku nachylenia, które ma być wykonane, zgodnie z strzałką. Otwór blokujący 115 jest usytuowany na drugiej tarczy 11, celem zablokowania pierwszej tarczy 12 za pomocą członu blokującego 122. Owalny otwór 114 w drugiej tarczy 11 służy do szukania na pierwszej tarczy 12 zapisanej wartości pochylenia wstępnego, danego przez obrót drugiej tarczy 11 na pierwszej tarczy 12.

Ponadto, na obwodzie środkowego otworu 179 drugiej tarczy 11 są umieszczone występy 117, aby zamocować, górną tarczę 11 na pierwszej tarczy 12. Aby umożliwić dokładne wyrównanie kierunku podpory z nachyleniem, które ma być skompensowane lub wprowadzone pomiędzy gruntem 6, 6] a powierzchnią konstrukcyjną 9, jest korzystne umieszczenie dodatkowych znaczników 105 na drugiej tarczy 11. Są one rozmieszczone w wyrównaniu z rozmieszczeniem wspomnianych znaczników 115, przeciwległe na średnicy.

Na fig. 8A pokazano w widoku z góry alternatywny przykład wykonania drugiej tarczy 11, widzianą z góry.

Fig. 9 przedstawia szesnaście promieniowych prętów 118, o różnej grubości przyrastającej regularnie od minimalnej do maksymalnej wartości grubości odpowiadających, odpowiednio, regulacji nachylenia 0 do 5% lub 0 do 5 cm/m, przy obrocie drugiej tarczy 11 na pierwszej tarczy 12.

Fig. 9A przedstawia w widoku z góry tę samą tarczę 11 z fig. 8A, widzianą od spodu.

Na fig. 10 pokazano dodatkowe napisy 121 umieszczone na pierwszej tarczy 12, na której są zapisane wartości nachylenia do wyrównania, w opisanym przykładzie wynoszące od 0 do 5 cm/m.

Dwa człony blokujące 122 są korzystnie wbudowane w dolną pierwszą tarczę 12, jak pokazano na fig. 11. Są one odłączalne poprzez zerwanie listew łączących 163.

Figura 10A przedstawia w widoku z góry tę samą dolną pierwszą tarczę 12 widzianą z góry.

Na fig. 11 i fig. 11A pokazano dolną pierwszą tarczę 12 od spodu, gdzie jest rozmieszczonych w sposób analogiczny, szesnaście promieniowych prętów 126, o różnej grubości celem regulacji od 0 do 5%, drugiej tarczy 11, poprzez obrót na cylindrycznej podporze 23 (fig. 2A) lub cylindrycznej głowicy 13 (fig. 2B) podpory. Promieniowe pręty 118 (fig. 9) mają odpowiednio takie same grubości jak pręty promieniowe 126 z fig. 11.

Występy mocujące 124 są umieszczone na obwodzie kołnierza 147 osłony 141 (pokazanej na fig. 10) celem mocowania pierwszej tarczy 12 na cylindrycznej podporze 23 lub na cylindrycznej głowicy 13 regulowanej podpory.

W pierwszej tarczy 12 jest rozmieszczonych jedenaście otworów 125 w celu wzajemnego blokowania się dwóch tarcz 11 i 12 za pomocą członów blokujących 122.

Wypusty zewnętrzne 123 są również wykonane na obwodzie kołnierza osłony zewnętrznej, zapewniając w ten sposób pewny zaczep przy bocznym obrocie o 360° zespołu dwóch połączonych części na podporze cylindrycznej 23 lub na cylindrycznej głowicy 13 regulowanej podpory.

Pochylone elementy prowadzące 108 (fig. 7 i fig. 11) są wykonane na obwodzie kołnierza 147 osłony 141 pierwszej tarczy 12 ułatwiając umieszczenie zespołu rozpierającego na podporze cylindrycznej 23 lub na cylindrycznej głowicy 13 regulowanej podpory.

Urządzenie, gdy jest umieszczone na cylindrycznej podporze stałej lub na podporze o regulowanej wysokości może utrzymać i niwelować poziomo płyty lub podłogi lub inny układ ułożony na pochylonym

PL 202 910 B1 gruncie, znajduje zastosowanie zwłaszcza w budownictwie. To urządzenie pozwala również wykonywać, na gruncie poziomym powierzchnię nachyloną, przez umieszczenie tego urządzenia na cylindrycznej podporze stałej lub na podporze o regulowanej wysokości.

Mówiąc ogólnie, urządzenie 10 regulujące nachylenie powierzchni budynku 2 na płycie 1 zawiera element podnoszący 1 tę powierzchnię budynku 2 mający powierzchnię podstawy i górną część tworzącą powierzchnię nośną dla tej powierzchni budynku. Zawiera ono co najmniej elementy regulacyjne i/lub do regulacji wstępnej w postaci tarcz 11 i 12, które współpracują ze sobą. Pierwsza tarcza 12 pozwala na ustalenie kąta pochylenia wstępnego α, podczas gdy druga tarcza 11 może się przemieszczać pomiędzy położeniem wstępnym, spoczynkowym i położeniem pracy wybranym przez użytkownika w funkcji nachylenia, jakie ma przyjąć ta powierzchnia budynku. Druga tarcza 11 jest ustawiana selektywnie w stosunku do pierwszej tarczy 12 w taki sposób, aby utworzyć żądane nachylenie powierzchni budynku 2, ustawiając górną tarczę 11 w stosunku do pierwszej tarczy 12, poprzez obrót drugiej tarczy 11 względem pierwszej tarczy 12. Jest istotne, że co najmniej jedna ze wspomnianych tarcz 11, 12 ma odpowiednio elementy regulacyjne 119 (fig. 9), 129 (fig. 11), ustalające w każdym jego położeniu w stosunku do pierwszego elementu 120, kąt regulacji.

Każda tarcza 11, 12 ma odpowiednio kołnierz obwodowy 131, 141 tworzący osłonę umożliwiającą wzajemne połączenie tych elementów korzystnie przez zapięcie.

Elementy regulacyjne 119, 129 zawierają pręty promieniowe 118, 128 biegnące w przybliżeniu promieniowo na powierzchni wewnętrznej 132, 142 tarczy 11, 12.

Pręty promieniowe 118, 128 mają wyraźnie zmienną wysokość, w sposób liniowy, pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia i wartością maksymalną regulowanego kąta. Ponadto odstęp miedzy nimi jest zasadniczo stały.

Elementy regulacyjne 119, 129 zawierają co najmniej użebrowanie koliste 139 (fig. 9), 149 (fig. 11), biegnące koncentrycznie na powierzchni wewnętrznej 132, 142 tarczy 11, 12. Użebrowanie koliste 139, 149 jest umieszczone w połowie odległości pomiędzy krawędziami zewnętrznymi 133, 143 i wewnętrznymi 134, 144 tarcz 11, 12. Korzystnie wysokość zmienia się w sposób praktycznie liniowy pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia i wartością maksymalną regulowanego kąta.

Każde koliste użebrowanie 139, 149 krzyżuje się z promieniowymi prętami 118, 128 pod kątem praktycznie prostym i przy równej wysokości w taki sposób, aby umożliwić ciągły obrót drugiej tarczy 11 na pierwszej tarczy 12.

Urządzenie 10 z podwójną cylindryczną rozpórką (fig. 18 i 19) jest utworzone z dwóch tarcz 11 i 12, które przez obrót w kierunku strzałki G (fig. 7) jednej w stosunku do drugiej na cylindrycznej podporze 1, o tej samej średnicy pozwala uzyskać, dzięki przyrostowi wysokości rozpierania w określonym kierunku nachylenia α od 0 do 5%, wyrównanie nachylenia β od 0 do 5%, gdzie każde odpowiada wartości zawartej pomiędzy 0 i 5 cm/m.

Urządzenie umożliwia także rozpieranie o różnych wymiarach i grubościach, dla większych nachyleń.

Korzystnie może być zastosowane dodatkowe koliste użebrowanie 219, 249, odpowiednio, na drugiej tarczy 11 jak pokazano na fig. 9A i na pierwszej tarczy 12, jak pokazano na fig. 11A, zapewniając w ten sposób dodatkowe wzmocnienie.

Można to realizować za pomocą podpory cylindrycznej stałej lub za pomocą podpory o regulowanej wysokości: na podłożu o nachyleniu 5 cm/m podłogi lub na podniesionych płytach ustawionych równolegle; na podłożu poziomym, na stropie podniesionym lub na nachylonym dachu wykonanym ze stali nierdzewnej lub cynkowanej, na konstrukcji drewnianej i/lub na pomoście dojazdowym o nachyleniu o wartości od 0 do 5%, to znaczy od 0 i 5 cm/m, w dowolnym kierunku.

Jak pokazano na fig. 7, fig. 8 i fig. 10 każda tarcza 11, 12 ma wydzielony obszar zawierający pewną liczbę określonych miejsc pozycjonujących 111, 121, rozciągających się na części tarczy 11, 12. Każde miejsce pozycjonujące 111, 121 odpowiada określonemu kątowi regulacji β. Każde miejsce pozycjonujące 111, 121 ma element identyfikujący 136, 146, pozwalający określić przewidziany kąt regulacji. Miejsca pozycjonujące 111 umieszczone na drugiej tarczy regulacyjnej 11 mają dodatkowy element identyfikujący 137, pozwalający określić kierunek rzeczywistego nachylenia podłoża.

Każdy wydzielony obszar rozciąga się na co najmniej połowie tarczy 11, 12.

Miejsca pozycjonujące 111 umieszczone na drugiej tarczy 11 są uzupełniane dodatkowymi miejscami pozycjonującymi 138 (fig. 7) umieszczonymi po przeciwnej stronie drugiej tarczy 11, zasadniczo umieszczonymi w jednej linii z miejscami pozycjonującymi 111, wzdłuż dodatkowego wydzielonego

PL 202 910 B1 obszaru, w taki sposób aby dodatkowo umożliwić użytkownikowi optyczne wyrównanie podczas regulacji w momencie nakładania. Dodatkowe miejsca pozycjonujące 138 (fig. 8), rozciągają się promieniowo od jednego brzegu 133 do drugiego brzegu 134 drugiej tarczy 11, przy czym każde dodatkowe miejsce pozycjonujące 138 ma elementy identyfikujące 136' odpowiadające elementom 136.

Elementy identyfikujące 136, 136', 146 są utworzone za pomocą cyfry odpowiadającej przewidywanemu kątowi α.

Obszar pierwotny jest umieszczony na wysokości zewnętrznego brzegu 133 drugiej tarczy 11, dodatkowe elementy identyfikujące 137 są utworzone przez strzałki umieszczone bezpośrednio przy brzegu zewnętrznym i skierowane na zewnątrz.

Druga tarcza 11 jest wyposażona w otwór obserwacyjny 114 umieszczony naprzeciwko miejsc pozycjonujących usytuowanych na obszarze wydzielonym, pozwalający zobrazować dany kąt α, na pierwszej tarczy 12 poprzez obrót drugiej tarczy 11 na pierwszej tarczy 12.

Na pierwszej tarczy 12 jest umieszczona pewna liczba otworów 125, które są ułożone kolejno i korzystnie w półkolu, w obszarze umieszczonym po przeciwległej stronie niż wydzielony obszar miejsc pozycjonujących 121. Druga tarcza 11 zawiera odpowiedni otwór 115 współpracujący z otworami 125, w który wchodzi człon blokujący 122 przeznaczony do połączenia obu tarcz 11, 12 w wymaganym wzajemnym połączeniu kątowym, po wybraniu kąta α, poprzez odpowiednie umieszczenie otworu 114 drugiej tarczy 11, naprzeciwko wymaganego miejsca pozycjonującego 121 na pierwszej tarczy 12.

Człon blokujący 122 może mieć, na przykład, postać wyjmowanego kołka, jak pokazano na fig. 10. Człon blokujący 122 może być wykonany jako element składowy tarczy 11, 12 w otworze 161 przeznaczonym na ten cel, do brzegu którego człon blokujący 122 jest przymocowany za pomocą listew 163 o małej wytrzymałości, jak pokazano na fig. 11. Człon blokujący 122 ma korzystnie pewną liczbę żeber 152 biegnących promieniowo na zasadniczej części członu blokującego 122 od główki 151 członu blokującego 122, jak pokazano na fig. 12 i 13.

Na fig. 8A i 9A pokazano odmianę, w której człon blokujący, jak pokazano na fig. 9A, jest wykonany jako zwykły czop blokujący 222, którego zaletą jest to, że jest elementem prostszym i skuteczniej zapewniającym oszczędność na robociźnie, istotną przy instalacji urządzenia na placu budowy.

Pierwsza tarcza 12 ma osłonę 141 z kołnierzem 147 biegnącym na jej zewnętrznym obwodzie, w taki sposób, że tworzy pierścieniowe zgrubienie oparcia dla drugiej tarczy 11.

Zewnętrzna osłona obwodowa 158 (fig. 7), 141 (fig. 10), co najmniej jednej z tarcz 11, 12, ma użebrowanie obwodowe 113 (fig. 8), 123 (fig. 10) biegnące poprzecznie na co najmniej zasadniczej części osłony 158 (fig. 7), 141 (fig. 10).

Co najmniej jedna z tarcz 11, 12 ma środkowy otwór 157 (fig. 7), 167 (fig.10). Występy łączące 117 są umieszczone na wysokości obwodu środkowego otworu 157 drugiej tarczy 11 w taki sposób, że biegną od wewnętrznej powierzchni z elementem regulacyjnym 119 ku pierwszej tarczy 12. To umożliwia wzajemne połączenie tarcz 11, 12, które w ten sposób tworzą razem zespół 10 z elementem regulacyjnym 119, 129.

Kołnierz 147 osłony 141 pierwszej tarczy 12 ma na wewnętrznej powierzchni obwodowe występy 124 umożliwiające zatrzaśnięcie pierwszej tarczy 12 na podporze 13 podnoszącej powierzchnię budynku 2.

Podpora 13 (fig. 15) ma górną powierzchnię 33 wystającą w stosunku do zasadniczego korpusu 32. Górna powierzchnia 33 tworzy płytę nośną, zasadniczo kolistą, o kształcie umożliwiającym dopasowane połączenie zespołu 10 z elementami regulacyjnymi 119 (fig. 9), 129 (fig. 11) z górną powierzchnią 33 (fig. 14 i 15) za pomocą obwodowych występów mocujących 124 (fig. 11).

Obwodowe elementy prowadzące 188 (fig. 6) są umieszczone na wewnętrznym obwodzie kołnierza 147, korzystnie, praktycznie na całej długości zgrubienia pierścieniowego 128 w taki sposób, aby wystawiać nachyloną powierzchnię prowadzącą 108 ułatwiającą połączenie. Zespół 10 z elementami regulacyjnymi dla regulowanego pochylenia α jest korzystnie ułożony na podporze 13 o regulowanej wysokości, która posiada gwintowany cylinder 31 współpracujący z cokołem tworzącym podstawę, jak pokazano na fig. 14.

Regulacja wysokości podpory 13 jest wykonywana po zainstalowaniu urządzenia 10 z elementami regulacyjnymi na podporze 13 poprzez obrót cokołu 14 utrzymując przez cały czas nieruchomy cylindryczny korpus 31 (fig. 2B).

Górna powierzchnia 33 podpory 13 ma przekładki dystansowe 32, korzystnie cztery umieszczone promieniowo, tak aby dopasować się przy małym luzie względem brzegu otworu środkowego 157, 167

PL 202 910 B1 każdej tarczy 11, 12. Przekładki dystansowe 32 służą korzystnie jako element kierujący dodatkowego elementu identyfikującego 137.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 15, 16 i 17, pierwsza tarcza 12 jest wykonana jako jeden element z podstawą 13. Przekładki dystansowe 32 są ułożone na podporze wymiennej, która jest wyposażona w element mocujący 39 znajdujący się na przeciwnej powierzchni podstawy. Jest on przeznaczony do współpracy z przelotowym otworem środkowym 38 znajdującym się w pierwszej tarczy 12'.

Jak pokazano na fig. 12, 13 i 17, człon blokujący 122 i/lub element mocujący 39 ma żebra 152 lub wypusty 36 (fig. 15-17) liekko sprężyste pozwalające na łatwe mocowanie wymienne.

Cokół 14 podpory ma otwory obwodowe 45 umieszczone na płycie jego podstawy 43, jak pokazano na fig. 14 i 15, w taki sposób, aby umożliwić stałe zamocowanie podpory 13 w podłożu 6 do wyrównania nachylenia.

Proponowany element regulacyjny ma średnicę zewnętrzną 160 mm, średnicę wewnętrzną 155 mm i całkowitą grubość 25 mm. Jest on przewidziany do umieszczenia na siłowniku lub na regulowanej podporze 13.

Podpora ma wysokość regulowaną w granicach od 50 do 600 mm i zawiera głowicę regulowaną, na przykład od 0 do 5%. Zmienność przyrostu wysokości urządzenia może być uzyskana przez wprowadzenie dodatkowego elementu pośredniego 301, który jest nagwintowany. Element 301 może być umieszczony na cokole 314 podpory i współpracować z jego głowicą 313. Ten przykład jest pokazany na fig. 18 do fig. 21.

Urządzenie jest korzystnie wytwarzane metodą wtrysku z tworzywa sztucznego. Jest wytwarzane z polipropylenu lub poliestru zbrojonego włóknem szklanym w taki sposób, aby nadać mu właściwości samogasnące, zgodnie z normami obowiązującymi w budownictwie.

W ten sposób podpora umożliwia tworzenie nachylenia dochodzącego do 5 cm na metr, dla różnych zastosowań takich jak:

- tarasy, dostępne zadaszenia z podłogami o dużym nachyleniu, zadaszenia o dużym nachyleniu pozwalające uniknąć zastoisk wodnych;

- podłogi techniczne w obiektach przemysłu chemicznego i/lub morskiego, w przemyśle przetwórstwa ropy naftowej lub w laboratoriach fotograficznych i farmaceutycznych wykorzystujących zbiorniki retencyjne ze znacznym nachyleniem, dla usuwania niebezpiecznych płynów do kolektorów. Unika się w ten sposób przypadkowego wypływu na zewnątrz, pozostawiając podłoże czyste i nie zagrażające środowisku;

- renowacja różnych podłóg, dla których nie jest już konieczne odtwarzanie podłoże betonowego, przed zainstalowaniem nowej podniesionej podłogi, zwłaszcza przy urządzaniu biur, strychów, piwnic w starych budynkach.

Układ rozpierający urządzenia 10 jest wykonany z dwóch tarcz 11 i 12 wykonanych z tworzywa kopolimerowego i polipropylenu zawierającego talk w kolorze czarnym, odpornego na ultrafiolet, złe warunki atmosferyczne i produkty chemiczne.

Działanie urządzenia według wynalazku i jego instalowanie jest opisane poniżej dla określonego przypadku, podanego jako przykład nie ograniczający elementu regulacyjnego 10 dla nachylenia 4 cm/m. Przede wszystkim należy znać nachylenie, jakie trzeba wyrównać lub wykonać, jakie jest często zapisane, na przykład, w warunkach technicznych.

Najpierw jest umiejscawiany otwór odczytowy 114 (fig. 7, 9, 14) wskazujący wymaganą wartość nachylenia 4 cm/m poprzez obrót, przy czym obraca się górną tarczę 11 na pierwszej tarczy 12 i na cyfrze wskazującej zadane nachylenie, to jest 4 dla danego przypadku, która jest wydrukowana na miejscu nr 4 pierwszej tarczy 12. Następnie jest uwalniany człon blokujący 122 (fig. 7) i umieszczany w odpowiednim otworze 125, w taki sposób, aby zapewnić wzajemne zblokowanie dwóch tarcz 11 i 12. Bierze się pod uwagę miejsca pozycjonujące 111 (fig. 7) wskazujące kierunek i wartość nachylenia do wyrównania od 0 do 5 cm/m.

Jest tyle otworów blokujących 125 co miejsc pozycjonujących 121 z oznaczonymi, ustalonymi wartościami nachylenia (nr 4).

Regulowane urządzenie 10 zatrzaskuje się na podporze 13 swoją dolną częścią, przy czym górna część ma swobodę obrotu o 360°.

W ten sposób poprzez obrót urządzenia rozpierającego 10 ustawia się wartość nachylenia, tu na 4 cm, blokując dwie tarcze 11, 12 za pomocą członu blokującego 122. Następnie zatrzaskuje się urządzenie rozpierające 10 na podporze 13. Poprzez obrót ustawia się urządzenie rozpierające 10 na pożądaną wartość 4 cm i ustawia się naprzeciw żebra 32 podpory 13. Następnie umieszcza się

PL 202 910 B1 urządzenie rozpierające 10 pod płytami 3 przy wartości 4 cm i odpowiedniej strzałce 137 skierowanej w kierunku wyrównywanego nachylenia, które fachowiec obserwuje w terenie, na placu budowy, w miarę wykonywania poziomowania budynku. Następnie reguluje się wysokość podpory 13 obracając cokół 14 podpory 13, zaś głowica 33 pozostaje nieruchoma pod posadzką z płyt 3.

W rezultacie powierzchnia nośna zespołu urządzenia podnoszącego 1 utworzona przez podporę 23, podniesiona przez urządzenie rozpierające 10, jest ustawiona poziomo we wszystkich kierunkach, i w ten sposób można uzyskać także powierzchnię budynku 2 zupełnie płaską i poziomą.

Korzyści wynikające z układu, według wynalazku, polegają zasadniczo na tym, że oszczędza się na robociźnie przez wyeliminowanie klinów pod podstawami. Ponadto uzyskana jest bardzo stabilna podpora z doskonałym oparciem na powierzchni nośnej 6, która jest podnoszona i która może być wykonana z wszystkich materiałów takich jak beton, drzewo, żelazo, materiały na pokrycia dachowe, PVC, EPDM. Ponadto jest możliwość mocowania cokołu 14 podpory 13 na podporze i przymocowania podłogi 8 na urządzeniu rozpierającym 10, jak również możliwość wykonywania podłogi nachylonej na gruncie poziomym.

Urządzenie 10 z dwoma elementami regulacyjnymi umożliwia regulację nachylenia we wszystkich kierunkach danej płaszczyzny.

Urządzenie pozwala wykonywać również, na gruncie o pochyleniu do 5 cm/m podłogę lub posadzkę z płyt, lub inną podniesioną powierzchnię doskonale poziomą i odwrotnie, na gruncie poziomym, podniesioną podłogę lub pochylony dach ze stali nierdzewnej, ocynkowanej, na konstrukcji drewnianej i lub podłogę doprowadzającą o nachyleniu o wartości od 0 do 5 cm/m w dowolnym kierunku.

W odmianie wykonania urządzenia pokazanej na fig. 22 do 24 sama podpora jest odwrócona. Głowica podpory z systemem regulacji nachylenia służy tutaj jako podstawa, na gruncie, który ma być podnoszony, podczas, gdy część 414 opisana powyżej jako podstawa podpory służy tu jako wspornik dla płyt podnoszonej podłogi. Jak pokazano na fig. 22 to pierwotna podstawa podpory, przyjmuje w tym przypadku część ruchomą 433 z przekładkami dystansowymi 432. Korzystnie, pręty wzmacniające 401 są umieszczone promieniowo w kształcie rozety wokół otworu przyjmującego 402 części ruchomej 433. Ten szczególny układ daje taką korzyść, że mogą być w ten sposób podpierane płyty o dużych wymiarach. Ponadto, korzystnie, wykonane są w powierzchni nośnej podpory otwory 450, aby umożliwić usuwanie wody. Unika się w ten sposób pękania podstaw podczas mrozów.

Claims (18)

1. Urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku umieszczone na podporze do podnoszenia powierzchni budynku w stosunku do podłoża, zawierające pierwszy element regulacyjny i drugi element regulacyjny, współpracujące ze sobą i tworzące podporę dla powierzchni budynku, przy czym pierwszy element regulacyjny wyznacza wstępny pierwszy kąt nachylenia, zaś drugi element regulacyjny jest zamontowany obrotowo względem pierwszego elementu regulacyjnego ustawiając drugi element regulacyjny pod kątem regulacji nachylenia w stosunku do pierwszego elementu regulacyjnego, znamienne tym, że pierwszy i drugi element regulacyjny są utworzone z dwóch tarcz drugiej tarczy (11) i pierwszej tarczy (12) z kołnierzem obwodowym tworzącym osłonę (131, 141) i łączącym wzajemnie drugą tarczę (11) i pierwszą tarczę (12), przy czym każda druga tarcza (11) i pierwsza tarcza (12) zawiera wiele pierwotnych miejsc pozycjonujących (111, 121) ułożonych kolejno na obszarze drugiej tarczy (11) i pierwszej tarczy (12) mających kątowe położenie na drugiej tarczy (11) i pierwszej tarczy (12) odpowiadające kątowi ustawienia drugiej tarczy (11) i pierwszej tarczy (12), z którą jest związana i posiada identyfikujący element (136, 146) dla identyfikowania kąta nachylenia, odpowiednio, (β) i (α).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na wewnętrznych powierzchniach (132, 142) pierwszej tarczy (12) i drugiej tarczy (11) są umieszczone promieniowe pręty (118, 128).

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że promieniowe pręty (118, 128) mają wysokość, zmienną liniowo, pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia a wartością maksymalną kąta ustawienia, odpowiednio, kąta (β) i (α).

4. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że promieniowe pręty (118, 128) są umieszczone w stałym odstępie od siebie.

PL 202 910 B1

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwotne miejsca pozycjonujące (111) na drugiej tarczy (11) są pierwotnymi miejscami zawierającymi dodatkowy element identyfikujący (137) dla wskazania kierunku nachylenia powierzchni budynku.

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwotne miejsca pozycjonujące (111, 121) zajmują obszar rozciągający się na co najwyżej połowie tarczy (11, 12).

7. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że pierwotne miejsca pozycjonujące (111) drugiej tarczy (11) są uzupełnione wtórnymi miejscami pozycjonującymi (105, 138) podobnie umieszczonymi w drugim obszarze na drugiej tarczy (11) w jednej linii z pierwotnymi miejscami pozycjonującymi (111) i stanowiącymi elementy dodatkowego wizualnego wyrównania do ustawiania pochylenia.

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że wtórne miejsca pozycjonujące (105, 138) są ustawione promieniowo od jednej krawędzi (133) drugiej tarczy (11) do drugiej krawędzi (134) i każde z nich zawiera elementy identyfikujące (136') odpowiadające elementom identyfikującym (136) obszaru pierwotnego pierwszej tarczy (12).

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że elementy identyfikujące (136, 136', 146) są utworzone z liczb referencyjnych kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

10. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że obszar pierwotny pierwszej tarczy (12) jest umieszczony blisko zewnętrznej krawędzi (133) drugiej tarczy (11), zaś dodatkowe elementy identyfikujące (137) są utworzone przez strzałki umieszczone w pobliżu zewnętrznej krawędzi (133) i skierowane na zewnątrz drugiej tarczy (11).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że pierwsza i druga tarcza (11, 12) mają co najmniej jedno koliste użebrowanie (139, 149) umieszczone koncentrycznie na wewnętrznej powierzchni (132, 142) każdej tarczy (11, 12).

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że koliste użebrowanie (139, 149) jest umieszczone po środku pomiędzy zewnętrznymi krawędziami (133, 143) i wewnętrznymi krawędziami (134, 144) tarcz (11, 12).

13. Urządzenie według zastrz. 12, znamienne tym, że wysokość użebrowania (139, 149) jest zmienna liniowo pomiędzy wartością minimalną odpowiadającą kątowi odniesienia i maksymalną wartością kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że każde użebrowanie koliste (139, 149) jest skrzyżowane z promieniowymi prętami (118, 128) pod kątem prostym i przy równej wysokości.

15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że druga tarcza ma otwór obserwacyjny (114) umieszczony nad miejscami pozycjonującymi (121) obszaru pierwotnego dla oglądania kąta pokazanego na pierwszej tarczy (12) poprzez obrót drugiej tarczy (11) na pierwszej tarczy (12).

16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że pierwsza tarcza (12) zawiera otwory (125) ułożone kolejno, w półkolu, w obszarze umieszczonym po diametralnie przeciwległej stronie pierwotnego obszaru mającego pierwotne miejsca pozycjonujące (121), zaś druga tarcza (11) ma otwór (115) współpracujący z otworami (125) pierwszej tarczy (12), w którym jest umieszczony człon blokujący (122), za pomocą którego obie tarcze (12, 11) są połączone ze sobą w wymaganym wzajemnym połączeniu kątowym, dla kąta ustawienia wybranego przez umieszczenie otworu obserwacyjnego (114) drugiej tarczy (11) nad miejscem pozycjonującym (121) na pierwszej tarczy (12).

17. Urządzenie do regulacji nachylenia powierzchni budynku, które zawiera podporę umożliwiającą podniesienie powierzchni budynku w stosunku do podłoża, które to urządzenie zawiera także pierwszy element regulacyjny i drugi element regulacyjny, które są umieszczone na podporze, współpracują ze sobą i tworzą podporę dla powierzchni budynku, przy czym pierwszy element regulacyjny wyznacza początkowy pierwszy kąt nachylenia, zaś drugi element regulacyjny jest zamontowany obrotowo względem pierwszego elementu regulacyjnego ustawiając drugi element regulacyjny pod kątem regulacji nachylenia w stosunku do pierwszego elementu regulacyjnego, znamienne tym, że pierwszy i drugi element regulacyjny są utworzone z dwóch tarcz (11, 12) z kołnierzem obwodowym stanowiącym osłonę (131, 141) do wzajemnego połączenia tarcz, przy czym każda tarcza (11, 12) ma określoną liczbę pierwotnych miejsc pozycjonujących (111, 121) ułożonych kolejno nad częścią tarczy, przy czym każde miejsce pozycjonujące (111, 121) odpowiada kątowi ustawienia tarczy, z którą jest związane, a ponadto ma element identyfikujący (136, 146) dla identyfikowania kąta ustawienia, odpowiednio, (β) i (α).

18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że podpora (1) ma regulowaną wysokość.