PL202944B1 - Zawór, a zwłaszcza zawór termostatyczny do instalacji grzewczych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawór, a zwłaszcza zawór termostatyczny do instalacji grzewczych, posiadający obudowę, gniazdo zaworowe, z którym współpracuje zawieradło poruszane za pomocą trzpienia przechodzącego przez dławnicę oraz układ mocujący nasadkę regulacyjną.

Nasadka regulacyjna steruje za pomocą trzpienia ustawieniem zawieradła względem gniazda zaworowego, a tym samym ilością cieczy grzewczej, która może przepływać przez grzejnik regulowany zaworem. Stosownie do tego wymagane jest, aby nasadka regulacyjna mogła być mocowana do zaworu za pomocą układu mocującego. Większość obecnie dostępnych w handlu zaworów posiada geometrie mocowania, które przedstawiono na rysunku Pos. 1 oraz Pos. 2.

W urządzeniu mocującym 1 przedstawionym na rysunku Pos. 1 zastosowano powierzchnię styku 2, do której dociskany jest cokół nie przedstawionej w szczegółach nasadki regulacyjnej, podczas gdy siła promieniowa jest kierowana na stożkowej powierzchni mocującej 3 w kierunku osiowym. Odległość A pomiędzy powierzchnią styku 2 i swobodnym końcem trzpienia 4 służącego do poruszania zawieradłem wynosi około 30 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 32 36 372 C2.

W przypadku urządzenia mocującego 5 o drugim kształcie, przedstawionym na rysunku Pos. 2, powierzchnia styku 6 znajduje się na stronie czołowej powierzchni mocującej 7 wykonanej w formie gwintu. Przykręcenie nakrętki złączkowej wyposażonej w gwint wewnętrzny powoduje dociśnięcie cokołu nasadki regulacyjnej do powierzchni styku 6. Odległość B pomiędzy powierzchnią styku 6 i swobodnym końcem trzpienia zaworowego 4 wynosi około 10 mm. Przykład takiego rozwiązania przedstawiono w opisie patentowym DE 43 44 773 A1. Inne urządzenia mocujące różnią się od urządzenia mocującego 5 tym, że odległość B jest nieco większa i wynosi przykładowo 20 mm.

Ponadto znane jest rozwiązanie (DE 94 11 056 U1) polegające na przystosowaniu tego samego zaworu do mocowania dwóch lub więcej typów nasadki regulacyjnej w ten sposób, że pomiędzy zawór i nasadkę regulacyjną wstawiany jest łącznik, czyli element dodatkowy. Dzięki temu instalatorowi instalacji grzewczej do wykonania naprawy wystarcza niewiele części zamiennych, które musi nosić ze sobą. Może on również łączyć ze sobą zawory i nasadki regulacyjne różnych producentów. Okazało się jednak, że przy określonym rodzaju użytkowania niewykorzystane elementy dodatkowe lub łączniki często nie są dostępne w momencie, w którym są potrzebne, gdyż zostały zagubione lub wcześniej wykorzystane.

Celem wynalazku jest konstrukcja zaworu, który posiada wszelkie środki do tego, aby mocować do niego jeden z co najmniej dwóch różnych typów nasadek regulacyjnych.

W zaworze według wynalazku układ mocujący, znajduje się na elemencie mocującym połączonym rozłącznie z obudową w jednym z dwóch ustawień przeciwstawnych o 180°, przy czym w pierwszym ustawieniu na zewnątrz obudowy zaworu wystaje pierwszy odcinek mocujący, zaś w drugim ustawieniu na zewnątrz obudowy zaworu wystaje drugi odcinek mocujący.

Ukształtowanie takie zapewnia element konieczny do podłączenia nasadki regulacyjnej, a mianowicie element mocujący, który zawsze znajduje się przy działającym zaworze, przez co nie można go zgubić. Jeśli zachodzi potrzeba zamocowania nasadki regulacyjnej na zaworze, trzeba jedynie sprawdzić, czy prawidłowy odcinek mocujący jest dostępny z zewnątrz. Jeśli tak nie jest należy wykręcić element mocujący z obudowy. Następnie element mocujący obracany jest o 180° i ponownie łączony z obudową. W tym przypadku dostępny jest drugi odcinek mocujący, co umożliwia przymocowanie do zaworu drugiego typu nasadki regulacyjnej. Przy ustawieniu w jednej linii kierunku działania trzpienia i osi zaworu, przekręcenie o 180° oznacza obrót wokół osi, która przebiega pionowo w stosunku do osi zaworu. Tego rodzaju obrót może względnie prosto wykonać nawet niewykwalifikowany monter.

Zalecane jest to, aby w zaworze według wynalazku pierwszy odcinek mocujący posiadał większą długość osiową niż drugi odcinek mocujący i w drugim ustawieniu schowany był w obudowie.

Jak już wspomniano długości układu mocującego wystające z obudowy zaworu są bardzo różne w zależności od typu. W przypadku zastosowania drugiego odcinka mocującego do zamocowania nasadki regulacyjnej, poprzez zapewnienie możliwości schowania większej długości w obudowie, nie występują tu żadne niepotrzebne elementy, które należałoby uwzględnić podczas montażu nasadki regulacyjnej. Wszystko co jest zbędne chowa się w obudowie zaworu.

Zalecane jest także, aby w zaworze według wynalazku popychacz, który przechodzi przez element mocujący, przylegał do trzpienia.

PL 202 944 B1

Za pomocą popychacza można uwzględnić różne stosunki długości odcinków mocujących. Popychacz można zastosować przykładowo wtedy, gdy używany jest pierwszy odcinek mocujący. Jeśli zaś używany jest drugi odcinek mocujący o odpowiednio mniejszej długości, długość trzpienia jest w wielu przypadkach wystarczająca do tego aby nasadka regulacyjna oddziaływała bezpośrednio na trzpień.

Korzystne jest wówczas, kiedy w zaworze według wynalazku popychacz jest zazębialny z trzpieniem w co najmniej dwóch ustawieniach.

W ten sposób zapewnia się ciąg ł e współ dział anie z popychaczem w taki sposób, ż e popychacz jest zawsze obecny w sprawnym zaworze. Oba ustawienia zazębiające zapewniają dwie różne długości połączenie trzpienia i popychacza.

W zaworze wedł ug wynalazku korzystne jest wtedy takż e to, ż e popychacz przylega do trzpienia zarówno w pierwszym ustawieniu, w którym znajduje się w pierwszej pozycji zazębiającej z trzpieniem jak i w drugim ustawieniu, odwróconym o 180° w stosunku do pierwszego ustawienia, w którym znajduje się w drugiej pozycji zazębiającej z trzpieniem.

Poprzez różne ustawienia zazębiające można w prosty sposób uzyskać różne długości połączenia trzpienia i popychacza.

W tym przypadku, w zaworze wedł ug wynalazku szczególnie korzystne jest to, aby popychacz posiadał zwartą powierzchnię czołową na jednym końcu i czołowe wydrążenie na drugim końcu.

Jeśli popychacz oddziałuje na trzpień zwartą powierzchnią czołową, uzyskuje się określoną całkowitą długość połączenia trzpienia i popychacza. Jeśli natomiast zostanie on obrócony o 180° w taki sposób, że trzpień wejdzie w czołowe wydrążenie na drugim końcu popychacza, wtedy długość całkowita zmniejszy się o długość, na jaką trzpień wchodzi w popychacz.

W alternatywnej lub dodatkowej formie zaworu według wynalazku korzystne jest, aby trzpień posiadał zmienną długość.

Dopasowanie obu odcinków mocujących do różnych długości można osiągnąć również w ten sposób.

Ponadto w zaworze według wynalazku zalecane jest, aby trzpień znajdował się w co najmniej dwóch konfiguracjach o różnych długościach.

Dzięki temu długości trzpienia dopasowuje się docelowo do długości odcinków mocujących. Aby dobrać właściwą długość monter nie musi eksperymentować.

Korzystne jest to, aby w zaworze według wynalazku element mocujący i obudowa połączone były ze sobą za pomocą złącza śrubowego.

Złącze śrubowe można łatwo rozkręcić i ponownie skręcić. Tego rodzaju połączenie śrubowe zapewnia również wystarczające zamocowanie pomiędzy elementem mocującym i obudową.

W zaworze wedł ug wynalazku korzystne jest takż e to, aby element mocują cy posiadał dwa gwinty zewnętrzne znajdujące się w kierunku osiowym po obu stronach powiększenia obwodowego, z których każ dy jest komplementarny z gwintem wewnę trznym w obudowie.

Powiększenie obwodowe spełnia przy tym między innymi funkcję ogranicznika. Element mocujący jest zatem wkręcany odpowiednim gwintem zewnętrznym w obudowę dopóki powiększenie obwodowe nie przylgnie do obudowy. Zapewnia to określone położenie elementu mocującego względem obudowy.

Zalecane jest to, aby w zaworze według wynalazku powiększenie obwodowe posiadało ściankę obwodową, która wyposażona jest w gwint zewnętrzny.

Gwint ten może zostać wykorzystany przykładowo do mocowania nasadki regulacyjnej drugiego typu.

Korzystne jest przy tym kiedy w zaworze według wynalazku gwint zewnętrzny przykryty jest pierścieniem zabezpieczającym.

Pierścień ten charakteryzuje się dwiema zaletami. Chroni on gwint zewnętrzny przed uszkodzeniem w czasie transportu. Ponadto, gdy gwint zewnętrzny nie jest wykorzystywany do mocowania nasadki regulacyjnej przyczynia się do przyjemniejszego wyglądu zewnętrznego. Pierścień zabezpieczający może mieć gładką powierzchnię, która wywiera na oko użytkownika wrażenie przyjemniejsze niż gwint zewnętrzny.

Zalecane jest przy tym to, aby w zaworze według wynalazku pierścień zabezpieczający tworzył część osłony kołpakowej i połączony był z kołpakiem zabezpieczającym osłony kołpakowej za pomocą zadanego miejsca przełomu.

Można wtedy wykorzystać kołpak zabezpieczający osłony kołpakowej w celu przykręcenia lub odkręcenia pierścienia zabezpieczającego. Jeśli pierścień zabezpieczający jest później wykorzystywany

PL 202 944 B1 do przysłonięcia gwintu, wtedy osłona kołpakowa jest po prostu wciskana w pierścień zabezpieczający w zadanym miejscu przeł omu, a nastę pnie odłączana od pierś cienia zabezpieczają cego.

W innej korzystnej konstrukcji zaworu wedł ug wynalazku w obudowie znajduje się wypust gwintowany, do którego przykręcony jest element mocujący.

W tym przypadku obróbka obudowy nie jest wymagana ponieważ jest ona ograniczona jedynie do wypustu gwintowanego, który można wprowadzić do obudowy. W niektórych przypadkach ułatwia to produkcję.

W takiej konstrukcji zaworu wedł ug wynalazku korzystne jest, aby wypust gwintowany posiadał gwint zewnętrzny, a element mocujący gwint wewnętrzny.

Tego rodzaju ukształtowanie jest szczególnie korzystne wtedy, gdy w czasie transportu zaworu lub grzejnika wyposażonego w ten zawór zachodzi niebezpieczeństwo uszkodzenia gwintu i trzeba liczyć się z tym, że element mocujący będzie musiał zostać włożony do zaworu w odwrotnym kierunku. Jeśli element mocujący jest wyposażony w tylko jeden gwint wewnętrzny, wtedy niebezpieczeństwo uszkodzenia jest z reguły znacznie mniejsze. Ponadto w elemencie mocującym można zastosować gwint przelotowy, to znaczy gwint, który można zastosować przy obu kierunkach montażu.

W kolejnej korzystnej konstrukcji zaworu wedł ug wynalazku element mocują cy połączony jest z obudową za pomocą wkładki gwintowanej.

Tego rodzaju wkładka gwintowana stanowi wprawdzie dodatkowy element, ale poprzez jego zastosowanie konstrukcja pozostałych elementów, a więc elementu mocującego i obudowy staje się nieco prostsza.

Zalecane jest przy tym to, aby w zaworze według wynalazku element mocujący oraz obudowa posiadały zabezpieczenie przed przekręceniem.

W ten sposób uzyskiwane jest określone ustawienie kątowe pomiędzy obudową i elementem mocującym, dzięki czemu nasadkę regulacyjną można ustawić w stosunku do grzejnika pod odpowiednim kątem.

Przedmiot wynalazku przedstawiono bliżej w korzystnych przykładach wykonania na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania zaworu z dwoma różnymi geometriami przyłączeniowymi, fig. 2 przedstawia drugi przykład wykonania zaworu, fig. 3 przedstawia trzeci przykład wykonania zaworu, fig. 4 przedstawia czwarty przykład wykonania zaworu.

Na rysunku fig. 1a pokazano zawór z obudową 11, w której znajduje się gniazdo zaworowe 12. Z gniazdem zaworowym 12 współpracuje zawieradło 13, które poruszane jest za pomocą trzpienia 15 prowadzonym w dławnicy 14 (lub w innym uszczelnieniu). Zawieradło 13 utrzymywane jest w pozycji otwartej za pomocą sprężyny 16. Trzpień 15 znajduje się wewnątrz rury prowadzącej 17.

Na rysunku fig. 1a pokazano zawór, do którego można zamocować, nie przedstawioną bliżej w szczegółach nasadkę regulacyjną, pasującą do układu mocującego według rysunku Pos. 1. Na rysunku fig. 1b pokazano taki sam zawór z geometrią mocowania, która odpowiada układowi przedstawionemu na rysunku Pos. 2.

W obudowę 11 wkręcony jest element mocujący 18. Obudowa 11 posiada w tym celu gwint wewnętrzny 19. Gwint wewnętrzny 19 jest zazębiony z pierwszym gwintem zewnętrznym 20 elementu mocującego 18, który znajduje się po jednej stronie osiowej rozszerzenia obwodowego 21. Po drugiej, względem osi stronie rozszerzenia obwodowego 21 znajduje się kolejny gwint zewnętrzny 22, który wkręcony jest w gwint wewnętrzny 19 obudowy, w przypadku gdy element mocujący 18 wkręcony jest w obudowę 11 w odwrotnym kierunku, tak jak to pokazano na rysunku fig. 1b.

Element mocujący 18 jest znacznie krótszy po stronie pierwszego gwintu zewnętrznego 20 niż po stronie drugiego gwintu zewnętrznego 22. Utworzony w ten sposób odcinek mocujący 23 posiada przedstawioną na rysunku Pos. 1 powierzchnię stożkową 3, do której można zamocować nasadkę regulacyjną.

Gwint 7 przedstawiony na rysunku Pos. 2 tworzy wraz ze stopniem utworzonym przez pogrubienie 28 odpowiednio drugi odcinek mocujący 24.

Trzpień 15 jest krótszy niż rura prowadząca 17, zaś rura prowadząca 17 jest krótsza niż pierwszy odcinek mocujący 23 elementu mocującego 18. Aby nasadka regulacyjna mogła oddziaływać na trzpień 15, przewidziano popychacz 25, który posiada na jednym końcu zamkniętą stronę czołową 26,

PL 202 944 B1 a na drugim końcu czołowe wydrążenie 27. Wydrążenie 27 jest zwymiarowane w taki sposób, aby trzpień 15 pasował do niego, w sposób pokazany na rysunku fig. 1 b.

Rura prowadząca 17 posiada na końcu wystającym z obudowy 11 pogrubienie 28, które spełnia dwa zadania.

Przy ustawieniu elementu mocującego 18 przedstawionym na rysunku fig. 1a utrzymuje ono rurę prowadzącą 17 we wnętrzu elementu mocującego 18. Jeśli element mocujący 18 zostanie obrócony o 180°, wtedy pogrubienie 28 wystaje nieco z elementu mocującego 18 i tworzy jeden ze stopni, przedstawionego na rysunku Pos. 2 drugiego odcinka mocującego 24.

W obudowie znajduje się komora pierścieniowa 29, która obejmuje dławnicę 14, i w którą wchodzi wypust rurowy 30 elementu mocującego 18, gdy element mocujący 18 jest przekręcony o 180° i wkręcony w obudowę 11, w sposób pokazany na rysunku fig. 1b.

Zmiana geometrii mocowania (rysunek fig. 1a) na inną (rysunek fig. 1b) odbywa się po prostu poprzez wykręcenie elementu mocującego 18 z obudowy 11. Równocześnie z trzpienia 15 podnosi się popychacz 25. Następnie element mocujący 18 obraca się o 180° i wkręca drugim gwintem zewnętrznym 22 w obudowę 11. Popychacz 25 także zostaje obrócony o 180° i wsunięty w rurę prowadzącą 17, w taki sposób, że w wydrążenie 27 wchodzi trzpień 15. W tym położeniu nasadka regulacyjna może zostać przykręcona do gwintu zewnętrznego 7.

W obu położeniach powiększenie obwodowe 21 służy jako ogranicznik, co zapewnia określoną pozycję elementu mocującego 18 w stosunku do obudowy 11, po wkręceniu elementu mocującego 18 w obudowę 11 do oporu.

W nie przedstawiony bliżej sposób w obu położeniach mocujących elementu mocującego przewidziano zabezpieczenie przed przekręceniem nasadki regulacyjnej. Zabezpieczenie to może zostać umieszczone przy elemencie mocującym 18 lub przy obudowie 11.

Na rysunku fig. 1a można ponadto zauważyć osłonę kołpakową 31, która składa się z pierścienia zabezpieczającego 32 i kołpaka zabezpieczającego 33. Pierścień zabezpieczający 32 oraz kołpak zabezpieczający 33 połączone są ze sobą w zadanym miejscu przełomu 34. Osłona kołpakowa 31 spełnia przy tym wiele funkcji. Jeśli nasadka regulacyjna nie jest jeszcze nasadzona i zawór posiada geometrię mocowania przedstawioną na rysunku fig. 1a, wtedy osłona kołpakowa 31 służy do przytrzymywania popychacza 25 i ochrony gwintów zewnętrznych 7 oraz 22 przed uszkodzeniami. Jeśli zawór ma zostać użyty z ustawieniem elementu mocującego 18 przedstawionym na rysunku fig. 1a, wtedy pierścień zabezpieczający 32 oraz kołpak zabezpieczający 33 są rozdzielane od siebie w zadanym miejscu przełomu 34, przykładowo poprzez uderzenie w osłonę kołpakową 31 od góry gdy w chwili, gdy osłona kołpakowa 31 jest przykręcona. Można wtedy użyć pierścienia zabezpieczającego 32, jako osłony gwintu zewnętrznego 7, co w wielu przypadkach zapewnia przyjemniejszy wygląd zewnętrzny. Gwint zewnętrzny 7 przy ustawieniu elementu mocującego 18 zgodnie z rysunkiem fig. 1a nie jest potrzebny.

Na rysunku fig. 2 przedstawiono zmodyfikowaną formę zaworu, w której zachowano oznaczenia takich samych elementów. Podstawowa różnica polega na tym, że popychacz jest tu zbędny, ponieważ trzpień 15 składa się z dwóch części i wykonany jest w sposób umożliwiający zmianę jego długości.

Jak pokazano na rysunku fig. 2a trzpień 15 składa się z części dolnej 15a, współpracującej z zawieradłem 13 oraz części górnej 15b, wystającej z elementu mocującego 18. W celu uzyskania zmiennej długości trzpienia część dolna 15a posiada wydrążenie 15c o prostokątnym przekroju poprzecznym. Część górna 15b posiada w dolnym końcu pogrubienie 15d, które we wzajemnym położeniu kątowym części górnej 15b względem części dolnej 15a, przedstawionym na rysunku fig. 2a, ustawione jest w taki sposób, że górny koniec części dolnej 15a oraz dolny koniec części górnej 15b stykają się ze sobą.

Na rysunku fig. 2b, element mocujący 18 wkręcony jest w obudowę 11 w pozycji odwróconej o 180°, przez co wymagana jest odpowiednio mała długość trzpienia 15. Odpowiednio do tego górna część 15b trzpienia jest odwrócona o 90° wokół swojej osi wzdłużnej 15e w taki sposób, że część górna 15b trzpienia wchodzi w część dolną 15a. W ten sposób całkowita długość trzpienia jest skrócona o długość wydrążenia 15c.

Na rysunku fig. 2c przedstawiono położenie pośrednie. Wydrążenie 15c rozszerza się w górnej połowie do rozszerzenia 15f w którym pogrubienie 15d części górnej 15b trzpienia może zostać zazębione. W celu wzajemnego zablokowania części dolnej 15a i części górnej 15b w tym położeniu należy najpierw przekręcić część górną 15b w stosunku do części dolnej 15a w sposób pokazany na rysunku fig. 2c, to znaczy tak, aby ustawić prostokątne pogrubienie rozszerzeniem wzdłużnym pionowo

PL 202 944 B1 w stosunku do powierzchni rysunku. W tym ustawieniu pogrubienie 15b może zostać wsunięte w wydrążenie 15c. Bezpośrednio po osiągnięciu przez pogrubienie 15d rozszerzenia 15f część górna 15b jest z powrotem przekręcana o 90° w taki sposób, że jest unieruchomiona w części dolnej 15a.

Na rysunku fig. 3 pokazano kolejne ukształtowanie, w którym takie same i pełniące tą samą funkcję elementy opatrzono takimi samymi oznaczeniami.

W obudowie 11 znajduje się wypust gwintowany, wkręcony przykładowo w gwint wewnętrzny 36 w obudowie. Wypust gwintowany 35 posiada w górnym końcu gwint zewnętrzny 37, do którego przykręcony jest odpowiedni gwint wewnętrzny 38 elementu mocującego 18.

W przedstawionym na rysunku fig. 3a ustawieniu elementu mocującego 18 wypust rurowy 30 jest zamocowany w obudowie 11, a wypust gwintowany 35 kończy się praktycznie równo z zewnętrznym końcem elementu mocującego 18. Na zewnętrznej stronie obudowy 11 znajduje się gwint zewnętrzny 7. Element mocujący 18 posiada dwa stopnie 39 i 40, które wraz z gwintem zewnętrznym 7 tworzą drugi odcinek mocujący 24. Odległość B czubka popychacza 25 od powierzchni styku 6 odpowiada odległości B z rysunku Pos. 2.

Przy ustawieniu elementu mocującego 18 przedstawionym na rysunku fig. 3b, zewnętrzny gwint 37 wypustu gwintowanego 35 jest również wkręcony w gwint wewnętrzny 38 elementu mocującego 18. Element mocujący 18 jest przykręcony do wypustu gwintowanego 35 na taką odległość, aby stykał się swoją powierzchnią czołową z powierzchnią mocującą 2 (według rysunku Pos. 1). W ten sposób pomiędzy powierzchnią mocującą 2 i czubkiem popychacza 25 powstaje odległość A, odpowiadająca odległości A na rysunku Pos. 1.

Jeśli element mocujący 18 wkręcony jest w obudowę 11 w ustawieniu odwrotnym w wtedy powierzchnia czołowa stopnia 39 zwrócona w kierunku obudowy 11 tworzy odpowiednią powierzchnię oporową.

Tak jak poprzednio, w przykładzie wykonania pokazanym na rysunku fig. 3 popychacz może być wykorzystany z obu stron. W złożeniu przedstawionym na rysunku fig. 3a popychacz jest nasadzony na trzpień 15 wydrążeniem 27. W złożeniu przedstawionym na rysunku fig. 3b popychacz 25 jest ustawiony na trzpieniu 15 swą powierzchnią czołową 26.

Na rysunku fig. 4 przedstawiono kolejny przykład wykonania, w stanie częściowo rozłożonym.

Zorientowanie elementu mocującego 18 jest oznaczone za pomocą strzałki 41 która skierowana jest na rysunku fig. 4a do góry, a na rysunku fig. 4b na dół.

Mocowanie elementu mocującego 18 w obudowie 11 odbywa się przy pomocy wkładki gwintowanej 42, którą można wykręcić z obudowy 11 za pomocą schematycznie przedstawionego narzędzia 43. Wkładka gwintowana 42 posiada gwint wewnętrzny 44, do którego przykręcony jest gwint zewnętrzny 45, który umieszczony jest nieco powyżej dławnicy 14. Wkładka gwintowana 42 posiada także stopień 46, który oddziałuje na wystający promieniowo do wewnątrz kołnierz 47 w otworze przelotowym 48 elementu mocującego 18.

W obudowie 11 umieszczono trzpień 49, który wchodzi w wydrążenie 50 elementu mocującego 18. Trzpień 49 i wydrążenie 50 tworzą razem zabezpieczenie przed przekręceniem.

Zmiana konstrukcji przedstawionej na rysunku fig. 4a w konstrukcję przedstawioną na rysunku fig. 4b odbywa się w następujący sposób. Najpierw z wkładki gwintowanej 42, a tym samym z elementu mocującego 18 wyciągany jest popychacz 25. Następnie za pomocą narzędzia 43 wykręcana jest wkładka gwintowana 42, a element mocujący 18 może zostać uniesiony z obudowy 11. Następnie element mocujący obracany jest o 180° w taki sposób, że strzałka 41 jest skierowana w dół i następuje jego umieszczenie w obudowie 11. Odcinek elementu mocującego 18 na którym znajduje się gwint zewnętrzny 7 posiada większą średnicę niż obudowa 11, toteż w obu położeniach montażowych odcinek ten może być stosowany jako ogranicznik. Wydrążenie 50 zazębia się z trzpieniem 49, a wypust rurowy 30 elementu mocującego 18 może wejść w komorę pierścieniową 29. Następnie wkładka gwintowana 42 jest ponownie wkręcana w obudowę 11. Swoim stopniem 46, oddziałującym na kołnierz 47 utrzymuje ona element mocujący 18 w obudowie 11.

Jak pokazano to na rysunku fig. 4c, po przykręceniu elementu mocującego 18, można dokonać, za pomocą płytki skalującej 52, oddziałującej na zabierak 53, wstępnej regulacji natężenia przepływu przy czym trzpień 49 może być wykorzystany jako znacznik dla płytki skalującej 52.

Claims (17)

1. Zawór, a zwłaszcza zawór termostatyczny do instalacji grzewczych, posiadający obudowę, gniazdo zaworowe, z którym współpracuje zawieradło poruszane za pomocą trzpienia przechodzącego przez dławnicę oraz układ mocujący nasadkę regulacyjną, znamienny tym, że układ mocujący, znajduje się na elemencie mocującym (18) połączonym rozłącznie z obudową (11) w jednym z dwóch ustawień przeciwstawnych o 180°, przy czym w pierwszym ustawieniu na zewnątrz obudowy (11) zaworu wystaje pierwszy odcinek mocujący (23), zaś w drugim ustawieniu na zewnątrz obudowy (11) zaworu wystaje drugi odcinek mocujący (24).

2. Zawór według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy odcinek mocujący (23) posiada większą długość osiową niż drugi odcinek mocujący (24) i w drugim ustawieniu schowany jest w obudowie (11).

3. Zawór według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że popychacz (25), który przechodzi przez element mocujący (18), przylega do trzpienia (15).

4. Zawór według zastrz. 3, znamienny tym, że popychacz (25) jest zazębialny z trzpieniem (15) w co najmniej dwóch ustawieniach.

5. Zawór według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że popychacz (25) przylega do trzpienia (15) w pierwszym ustawieniu, w którym znajduje się w pierwszej pozycji zazębiającej z trzpieniem (15) oraz w drugim ustawieniu, odwróconym o 180° w stosunku do pierwszego ustawienia, w którym znajduje się w drugiej pozycji zazębiającej z trzpieniem (15).

6. Zawór według zastrz. 5, znamienny tym, że popychacz (25) posiada zwartą powierzchnię czołową (26) na jednym końcu i czołowe wydrążenie (27) na drugim końcu.

7. Zawór według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że trzpień (15) posiada zmienną długość.

8. Zawór według zastrz. 7, znamienny tym, że trzpień (15) znajduje się w co najmniej dwóch konfiguracjach o różnych długościach.

9. Zawór według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienny tym, że element mocujący (18) i obudowa (11) połączone są ze sobą za pomocą złącza śrubowego.

10. Zawór według zastrz. 9, znamienny tym, że element mocujący (18) posiada dwa gwinty zewnętrzne (20, 22) znajdujące się w kierunku osiowym po obu stronach powiększenia obwodowego (21), z których każdy jest komplementarny z gwintem wewnętrznym (19) obudowy (11).

11. Zawór według zastrz. 10, znamienny tym, że powiększenie obwodowe (21) posiada ściankę obwodową, która wyposażona jest w gwint zewnętrzny (7).

12. Zawór według zastrz. 11, znamienny tym, że gwint zewnętrzny (7) przykryty jest pierścieniem zabezpieczającym (32).

13. Zawór według zastrz. 12, znamienny tym, że pierścień zabezpieczający (32) tworzy część osłony kołpakowej (31) i połączony jest z kołpakiem zabezpieczającym (33) osłony kołpakowej (31) za pomocą zadanego miejsca przełomu (34).

14. Zawór według zastrz. 9, znamienny tym, że w obudowie (11) znajduje się wypust gwintowany (35), do którego przykręcony jest element mocujący (18).

15. Zawór według zastrz. 14, znamienny tym, że wypust gwintowany (35) posiada gwint zewnętrzny (37), a element mocujący (18) gwint wewnętrzny (38).

16. Zawór według zastrz. 9, znamienny tym, że element mocujący (18) połączony jest z obudową (11) za pomocą wkładki gwintowanej (42).

17. Zawór według zastrz. 16, znamienny tym, że element mocujący (18) oraz obudowa (11) posiadają zabezpieczenie przed przekręceniem (49, 50).