PL203204B1 - Mechanizm do otomany - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy mechanizmu do otoman, który umożliwia jej ustawienie w trzech położeniach, nazywanych „łóżko”, „otomana” i „wypoczynek”.

W obecnym stanie techniki dotyczą cym dziedziny przedmiotowego wynalazku istnieją już rozwiązania mechanizmów, które umożliwiają ustawienie otomany w trzech położeniach. Mechanizmy takie, tak jak te opisane w europejskich dokumentach patentowych nr 0 380 156 i 0 807 390, są ogólnie mechanizmami wyzwalającymi zawierającymi dwa poruszające się względem siebie kątowniki, z punktu widzenia kinematyki podobnymi do przegubowego czworoboku, pewne elementy tworzą ce siedzisko, zapadkę unieruchamiającą otomanę w położeniach „otomana” i „wypoczynek” oraz przynajmniej dwa profile zębate, które współpracując ze sobą określają wzajemne położenie kątowników, a takż e poł o ż enie podtrzymują cych otomanę ram.

Dokument DE 198 28 224 ujawnia mechanizm do otoman umożliwiający regulację do trzech różnych położeń, zawierający między innymi dwa przemieszczające się względem siebie kątowniki, przegubowy czworobok oraz co najmniej dwa zębate profile, które współpracując ze sobą ustalają położenie kątowników. Rozwiązanie z DE 198 28 224 zawiera dodatkowe elementy stopujące, blokujące otomanę w położeniach określanych nazwami „otomana” i „wypoczynek”, a konkretnie - palec [9] stykający się z ogranicznikiem [7] w położeniu „wypoczynek”. Opisany mechanizm jest z punktu widzenia kinematyki bardzo skomplikowany przez to, że w jego skład wchodzi duża liczba elementów i przegubów, zaś profile zębate nie działają prawidłowo ponieważ są obciążone stycznie nie zaś osiowo.

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm do otoman umożliwiający jej ustawienie w trzech położeniach, nazywanych „łóżko”, „otomana” i „wypoczynek” zawierający wyściełane elementy podtrzymywane przez dwie ramy, przesuwające się względem siebie dzięki dwóm połączonym w jednym punkcie kątownikom, gdzie jeden z kątowników podtrzymuje ramę tworzącą siedzisko otomany, zaś drugi podtrzymuje ramę tworzącą oparcie otomany, przy czym kątowniki tworzą mechanizm wyzwalający umożliwiający ustawienie otomany w trzech stabilnych względem jej podstawy położeniach oraz przegubowy czworobok podtrzymujący drugi kątownik oraz sztywno przemieszczający kątowniki miedzy trzema różnymi położeniami, gdzie przegubowy czworobok składa się z kątownika, przedniej dźwigni, płytki przymocowanej do podstawy otomany oraz tylnej dźwigni, przy czym czworobok posiada przeguby w punktach połączenia.

Istotą wynalazku jest to, że położenie „otomana” jest jednoznacznie ustalane przez pierwsze położenie kątowników względem siebie, w którym przednia dźwignia styka się z tylną dźwignią, położenie „wypoczynek” jest jednoznacznie ustalane przez drugie położenie kątowników względem siebie, w którym element stopują cy ką townika styka się z tylną dź wignią , poł oż enie „ł óż ko” jest jednoznacznie ustalane przez trzecie położenie kątowników względem siebie oraz jedyne stabilne położenie czworoboku, w którym ramy stykają się z podstawą otomany oraz w którym ramy są w położeniu współliniowym, przy czym wskazane położenia uzyskiwane są bez wykorzystywania dodatkowych elementów, takich jak elementy ustalające w postaci zapadek.

Korzystnie, mechanizm wyzwalający zawiera koniec kątownika, krzywkę oraz elastyczny element ustalający położenie krzywki.

Korzystnie, krzywka posiada powierzchnię stykową, która ewentualnie współpracuje z końcem kątownika, ustalając położenie kątowników względem siebie.

Korzystnie, kątowniki połączone są ze sobą bez udziału dodatkowych elementów tak, że krzywka położona jest w tej samej płaszczyźnie co zębaty koniec kątownika.

Korzystnie, położenie krzywki i zębatego końca kątownika w tej samej płaszczyźnie jest dodatkowo zapewnione przez płytkę ustalającą.

Korzystnie, mechanizm według wynalazku posiada jedynie pięć przegubów.

Korzystnie, przegub łączy dwa kątowniki i przednią dźwignię.

Korzystnie przegub jest dodatkowo obniżony względem płaszczyzny służącej do spania, dzięki czemu na całej otomanie może być wykorzystane pojedyncze obicie.

Przedmiotowy wynalazek różni się od znanych w stanie techniki rozwiązań tym, że kątowniki (łączące ramy otomany) same stanowią mechanizm wyzwalający, umożliwiający ustawienie otomany w trzech stabilnych wzglę dem jej podstawy poł oż eniach, podczas gdy przegubowy czworobok pozwala na sztywne przemieszczanie kątowników miedzy trzema innymi położeniami.

PL 203 204 B1

Zasadniczą cechą mechanizmu jest jednoznaczne usytuowanie kątowników względem elementów czworoboku bez wykorzystywania żadnych dodatkowych elementów, takich jak na przykład elementy ustalające w postaci zapadek.

Inną zaletą wynalazku jest znaczące zmniejszenie liczby przegubów, która jak to jest szczegółowo opisane poniżej, nie przekracza pięciu.

Te i inne zalety wynalazku staną się widoczne dzięki szczegółowemu opisowi opartemu o załączone figury rysunku, na których przedstawione jest korzystne wykonanie mechanizmu w trzech różnych położeniach. Wszystkie przedstawione wykonanie stanowią jedynie przykład i nie stanowią ograniczenia wynalazku.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia mechanizm w położeniu „łóżko”, fig. 2 przedstawia mechanizm w położeniu „wypoczynek”, a fig. 3 przedstawia mechanizm w położeniu „otomana”.

Jak widać na rysunkach, mechanizm według wynalazku pozwala na zmianę położenia dwóch wyściełanych ram stanowiących siedzisko i oparcie otomany. Na podstawie ich wzajemnego usytuowania oraz ich położenia względem podstawy otomany, można rozróżnić trzy konfiguracje nazywane „otomana”, „wypoczynek” i „łóżko”. Wyżej wymienione ramy połączone są z mechanizmem za pomocą kątowników 1, 2 przymocowanych przegubowo do siebie przegubem 5 Poruszanie się kątowników względem siebie jest równoznaczne z obrotem wokół osi przegubu. Wzajemne położenie dwóch kątowników ustala cykliczny, nie nawrotny mechanizm wyzwalający, który pozwala na uzyskanie trzech stabilnych położeń. Wyżej wymieniony mechanizm wyzwalający obejmuje koniec kątownika 1, krzywkę 3 oraz elastyczny element ustalający położenie krzywki 3. Kątownik 1 (podtrzymujący ramę oparcia) połączony jest z kątownikiem 2 (podtrzymującym ramę siedziska) bez udziału dodatkowych elementów tak, że krzywka 3 położona jest w tej samej płaszczyźnie co zębaty koniec kątownika 1', przy czym to ich wzajemne położenie jest dodatkowo zapewnione dzięki płytce ustalającej 7. Krzywka 3 posiada powierzchnię stykową, która współpracuje z powierzchnią zębatego końca kątownika ustalając w ten sposób wzajemne położenie kątowników i połączonych z nimi ram.

W celu zapewnienia optymalnej ergonomii otomany, wspomniane dwa kątowniki mogą być umieszczone w trzech stabilnych położeniach względem podstawy otomany. Wyżej wymienione położenia uzyskiwane są za pomocą czworoboku składającego się z kątownika 1, przedniej dźwigni 5, płytki 4 przymocowanej do podstawy otomany oraz tylnej dźwigni 6, przy czym czworobok taki posiada przeguby w punktach oznaczonych jako Γ, 5', 4', θ'. Tak więc, podczas gdy mechanizm wyzwalający pozwala uzyskać trzy położenia kątowników względem siebie, czworobok umożliwia sztywne przemieszczanie kątowników miedzy trzema innymi położeniami.

Zasadniczą cechą tego mechanizmu jest związek między ustawianiem kątowników a położeniami czworoboku. Innymi słowy, z punktu widzenia kinematyki, położenie „otomana” kątowników odpowiada jednoznacznie położeniu „otomana” czworoboku, położenie „łóżko” kątowników odpowiada jednoznacznie położeniu „łóżko” czworoboku i wreszcie położenie „wypoczynek” kątowników odpowiada jednoznacznie położeniu „wypoczynek” czworoboku. W rzeczywistości, jeżeli kątowniki znajdują się w ustawieniu „wypoczynek”, jedyna stabilna konfiguracja czworoboku osiągana jest w położeniu, w którym element stopujący kątownika 21 dotyka tylnej dźwigni 6. Kątownik 2 i tylna dźwignia 6 ukształtowane są w taki sposób, że dźwignia 6 i powierzchnia elementu stopującego kątownika 2! mogą zetknąć się ze sobą tylko w przypadku, gdy dwa kątowniki znajdują się w położeniu względem siebie odpowiadającym ustawieniu „wypoczynek”. Jeżeli kątowniki znajdują się w położeniu „otomana”, element stopujący kątownika 2] nie może dotykać tylnej dźwigni 6, konfiguracja ta powoduje, że jedynym stabilnym położeniem czworoboku jest położenie „otomana”, w którym przednia dźwignia 5 dotyka tylnej dźwigni 6. Wreszcie w położeniu „łóżko”, kątowniki ustawione są w jednej linii, zaś stabilność takiej konfiguracji jest zapewniona przez stykanie się ram i podstawy otomany. W takiej konfiguracji czworobok zapewnia stykanie się ram z podstawą otomany oraz liniowe ustawienie ram.

Jak widać mechanizm jest nadzwyczaj prosty, umożliwiając jednocześnie efektywne realizowanie funkcji, które w chwili obecnej wymagają wykorzystania złożonych mechanizmów składających się z dużej liczby elementów. W szczególności wynalazek różni się od znanych w obecnym stanie techniki rozwiązań tym, że posiada on jedynie pięć przegubów. Jest to możliwe dzięki temu, że przegub 5 (zwykle łączący przegubowo dwa kątowniki) pełni równocześnie funkcję przegubu łączącego kątownik z czworobokiem. Ponadto wyżej wymieniony przegub 5 został dodatkowo obniżony względem płaszczyzny służącej do spania, dzięki czemu na całej otomanie może być wykorzystane pojedyncze obicie, przy czym uniknięto jego zużywania się spowodowanego obecnością mechanizmu.

Claims (8)

1. Mechanizm do otoman umożliwiający jej ustawienie w trzech położeniach, nazywanych „łóżko”, „otomana” i „wypoczynek” zawierający wyściełane elementy podtrzymywane przez dwie ramy, przesuwające się względem siebie dzięki dwóm połączonym w jednym punkcie kątownikom, gdzie jeden z kątowników podtrzymuje ramę tworzącą siedzisko otomany, zaś drugi podtrzymuje ramę tworzącą oparcie otomany, przy czym kątowniki tworzą mechanizm wyzwalający umożliwiający ustawienie otomany w trzech stabilnych względem jej podstawy położeniach oraz przegubowy czworobok podtrzymujący drugi kątownik oraz sztywno przemieszczający kątowniki miedzy trzema różnymi położeniami, gdzie przegubowy czworobok składa się z kątownika, przedniej dźwigni, płytki przymocowanej do podstawy otomany oraz tylnej dźwigni, przy czym czworobok posiada przeguby w punktach połączenia, znamienny tym, że położenie „otomana” jest jednoznacznie ustalane przez pierwsze położenie kątowników (1, 2) względem siebie, w którym przednia dźwignia (5) styka się z tylną dźwignią (6), położenie „wypoczynek” jest jednoznacznie ustalane przez drugie położenie kątowników (1, 2) względem siebie, w którym element stopujący kątownika (2) styka się z tylną dźwignią (6), położenie „łóżko” jest jednoznacznie ustalane przez trzecie położenie kątowników (1, 2) względem siebie oraz jedyne stabilne położenie czworoboku, w którym ramy stykają się z podstawą otomany oraz w którym ramy są w położeniu współliniowym, przy czym wskazane położenia uzyskiwane są bez wykorzystywania dodatkowych elementów, takich jak elementy ustalające w postaci zapadek.

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że mechanizm wyzwalający zawiera koniec kątownika (1)), krzywkę (3) oraz elastyczny element ustalający położenie krzywki (3).

3. Mechanizm według zastrz. 2, znamienny tym, że krzywka (3) posiada powierzchnię stykową, która ewentualnie współpracuje z końcem kątownika (1), ustalając położenie kątowników względem siebie.

4. Mechanizm według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że kątownik (1) połączony jest z kątownikiem (2) bez udziału dodatkowych elementów tak, że krzywka (3) położona jest w tej samej płaszczyźnie co zębaty koniec kątownika (1).

5. Mechanizm według zastrz. 4, znamienny tym, że położenie krzywki (3) i zębatego końca kątownika (1) w tej samej płaszczyźnie jest dodatkowo zapewnione przez płytkę ustalającą (7).

6. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że posiada jedynie pięć przegubów.

7. Mechanizm według zastrz. 6, znamienny tym, że przegub (53 łączy kątownik (1), kątownik (2) i przednią dźwignię (5).

8. Mechanizm według zastrz. 7, znamienny tym, że przegub (5) jest dodatkowo obniżony względem płaszczyzny służącej do spania, dzięki czemu na całej otomanie może być wykorzystane pojedyncze obicie.