PL203766B1 - Złącze wtykowe - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy złącza wtykowego (1) dla połączeń kablowych stosowanych zwłaszcza w kopalniach podziemnych, posiadającego gniazdo (2) oraz przynależną mu wtyczkę (3), przy czym na wtyczce (3) zamocowana jest obrotowo względem jej wzdłużnej osi kołpakowa nakrętka (19). Zewnętrzny gwint (15) gniazda (2) oraz wewnętrzny gwint (20) kołpakowej nakrętki (19) wykonane są jako gwinty wielozwojowe, korzystnie trójzwojowe. W rejonie otworu wlotowego (29) w tylnej części (30) wtyczki (3) usytuowana jest koronka (32) posiadająca co najmniej jedno promieniowe wybranie ustalające dla kabla (28). Zapewniona jest standaryzacja konstrukcji dla całej rodziny wtyczek (3) oraz umożliwione jest zarówno osiowe jak i promieniowe wprowadzenie kabla (28) do otworu wlotowego (29) wtyczki (3).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze wtykowe, przydatne zwłaszcza w górnictwie podziemnym dla łączenia kabli elektrycznych pomiędzy poszczególnymi jednostkami elektrohydraulicznych sterowań sekcji zmechanizowanych obudów ścianowych.

Znane jest, na przykład z niemieckiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego DE 200 04 566 U1, złącze wtykowe dla łączenia kabli elektrycznych, stosowane w górnictwie podziemnym. Tego typu złącze wtykowe zabezpieczone jest przed zanieczyszczeniami oraz wilgocią, jakie występują w środowisku górniczym, co ma na celu ochronę połączeń elektrycznych i przeciwdziałanie zakłóceniom pracy urządzeń. Rolę zabezpieczenia wnętrza złącza wtykowego od środowiska zewnętrznego pełnią dwa pierścienie uszczelniające, umiejscowione w obwodowych rowkach wykonanych na czopie elementu wtykowego. Obydwa rowki usytuowane są pomiędzy czołem czopa elementu wtykowego oraz kołnierzem kołpakowej nakrętki, zamocowanej obrotowo na tym czopie. W pozycji połączenia elementu wtykowego z gniazdem złącza wtykowego obydwa pierścienie uszczelniające przylegają do wewnętrznej powierzchni gniazda. Kabel elektryczny doprowadzony jest do elementu wtykowego złącza od jego tylnej strony poprzez otwór wlotowy, a żyły kabla podłączone są do łącznika wtykowego, który współpracuje z odpowiadającym mu łącznikiem wtykowym gniazda. W czopie elementu wtykowego złącza wykonany jest rowek prowadzący, który współpracuje z trzpieniem skierowanym do wnętrza gniazda, przez co zapewniona jest możliwość połączenia gniazda z wtyczką a tym samym połączeń elektrycznych tylko w jednej, właściwej pozycji. Kabel wprowadzony jest od tylnej strony wtyczki osiowo w stosunku do czopa wtyczki, zaś unieruchomienie kabla we wtyczce oraz zabezpieczenie przed wilgocią a także zanieczyszczeniami następuje poprzez zalanie masą elastyczną i uformowanie wtryskowej kształtki.

Istota złącza wtykowego, które posiada gniazdo oraz przynależną mu wtyczkę, przy czym na wtyczce zamocowana jest obrotowo względem jej wzdłużnej osi kołpakowa nakrętka, według wynalazku polega na tym, że zewnętrzny gwint gniazda oraz wewnętrzny gwint kołpakowej nakrętki wykonane są, jako gwinty wielozwojowe i w rejonie otworu wlotowego dla kabla w tylnej części wtyczki usytuowana jest koronka posiadająca, co najmniej jedno promieniowe wybranie ustalające dla kabla.

W preferowanym wykonaniu koronka posiada szereg krawędziowo otwartych wybrań ustalających.

Korzystnym jest wówczas, gdy koronka ma cztery krawędziowo otwarte wybrania ustalające, rozmieszczone na obwodzie koronki, co 90°. Dzięki temu kabel może być wprowadzany do otworu wlotowego z czterech różnych kierunków, przy jednoczesnym zabezpieczeniu w wybraniu ustalającym.

Szczególnie korzystnym jest, gdy koronka jest zintegrowana z czopem wtyczki i wykonana najlepiej z metalu, zwłaszcza mosiądzu, co umożliwia bardzo łatwe wykonanie na przykład na tokarce.

Szczególnie mocne połączenie pomiędzy kablem a wtyczką uzyskuje się poprzez zamocowanie promieniowo wprowadzonego kabla w jednym z wybrań ustalających koronki za pośrednictwem tulei zaciskowej.

W takim wykonaniu korzystnym jest, gdy tuleja zaciskowa po łączona jest z uzbrojeniem lub ekranem kabla, co pozwala na przenoszone na wtyczkę sił działających na kabel i/lub odprowadzanie przez wtyczkę ewentualnych ładunków elektrycznych.

Inną korzyść osiąga się poprzez rozciągnięcie w rejonie wybrań ustalających koronki ekranu wzmacniającego ochronę elektromagnetyczną wtyczki oraz pośrednio stanowiącego zabezpieczenie mechaniczne kabla.

Równie korzystnym jest, gdy w dwóch przeciwległych wybraniach ustalających koronki umieszczone są dwie promieniowo skierowane tuleje zaciskowe dla kabla, stanowiące dodatkowe zabezpieczenie mechaniczne dla osiowo wprowadzonego kabla.

Poza tym celowym jest takie wykonanie, w którym koronka wraz z kablem oraz otworem wlotowym zalane są masą zalewową tworzącą elastyczną kształtkę, wypełniającą i obejmującą wtyczkę od jej tylnej strony. W celu uzyskania wysokiej szczelności zabezpieczającej przed wnikaniem zanieczyszczeń i wilgoci na wewnętrznej powierzchni czopa wtyczki w rejonie otworu wlotowego kabla usytuowany jest rowek, w którym osadzony jest pierścień uszczelniający. Przedmiotowy pierścień stanowi dodatkowe uszczelnienie części granicznej pomiędzy wtyczką a masą wtryskową kształtki wypełniającą otwór wlotowy kabla.

W preferowanym wykonaniu zewnętrzny gwint gniazda oraz wewnętrzny gwint kołpakowej nakrętki wykonane są jako gwinty trójzwojowe.

PL 203 766 B1

W celu obniżenia kosztów wykonania oraz ułatwienia montażu na wewnętrznym obwodzie kołpakowej nakrętki usytuowany jest obwodowy rowek pod pierścień zabezpieczający, dzięki czemu możliwe jest obrotowe zamocowanie kołpakowej nakrętki na czopie wtyczki. Wewnętrzna strona pierścienia zabezpieczającego osadzona jest w rowku wykonanym na obwodzie czopa wtyczki.

W takim wykonaniu pomiędzy pierś cieniowym wień cem obwodowego rowka usytuowanego od wewnątrz na kołpakowej nakrętce a wewnętrznym gwintem tej kołpakowej nakrętki przewidziana jest szczelina, zapewniająca pewną swobodę kołpakowej nakrętki, co umożliwia połączenie wtyczki i gniazda z zachowaniem wstępnie zdefiniowanych sił montażu i demontażu. Możliwym jest również, aby wymiar szczeliny był maksymalnie ograniczony aż do minimalnego podcięcia koniecznego ze względów technologicznych tak, że wieniec w stanie zmontowania wtyczki z gniazdem przylega do czoł a gniazda.

Wtedy korzystnym jest, gdy na gnieździe w rejonie kołnierza oporowego osadzony jest pierścień uszczelniający, o który w stanie połączenia gniazda z wtyczką wspiera się czoło kołpakowej nakrętki. Zastosowanie pierścienia uszczelniającego w tym miejscu pozwala na eliminację metalicznego zakleszczenia gniazda z kołpakową nakrętką oraz przeciwdziała korozji, przez co ułatwia rozłączanie tych elementów. Dodatkowo pierścień uszczelniający przejmuje działanie osiowej siły, co jeszcze bardziej ułatwia demontaż złącza wtykowego.

W najkorzystniejszym wykonaniu złącza pierś cień uszczelniaj ą cy osadzony jest w rowku zlokalizowanym pomiędzy kołnierzem oporowym a zewnętrznym gwintem, co pozwala na uniknięcie nadmiernego docisku pierścienia.

Zastosowanie gwintu wielokrotnego, za pomocą którego kołpakowa nakrętka jest wkręcana i zamocowana na gnieździe, pozwala na znaczne uproszczenie montażu złącza wtykowego szczególnie w warunkach eksploatacji podziemnej. Już po dokonaniu około 1,25 do 1,5 obrotu kołpakowej nakrętki osiąga się stan zmontowania złącza. Przez umieszczenie w tylnym rejonie wtyczki koronki posiadającej oprócz osiowego wybrania również co najmniej jedno promieniowe wybranie ustalające możliwym jest zarówno osiowe jak i promieniowe wprowadzenie kabla do wtyczki, dzięki czemu stworzono cały typoszereg złączy wtykowych opartych na bazie takiej konstrukcji wtyczki. Dodatkowo przeciwdziała to wypadaniu kabla z wtyczki i/lub luzowaniu się wtryskowej kształtki we wtyczce.

Wynalazek został bliżej przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 ilustruje gniazdo i wtyczkę złącza wtykowego w przekroju wzdłużnym w pozycji rozłącznej, przy osiowym wprowadzeniu kabla do wtyczki, fig. 2 - wtyczkę złącza wtykowego w przekroju wzdłużnym w drugim przykładzie wykonania, przy promieniowym wprowadzeniu kabla do wtyczki, fig. 3 - widok perspektywiczny koronki wtyczki przed uformowaniem kształtki wtryskowej, zaś fig. 4 - wtyczkę w kolejnym przykładzie wykonania w przekroju wzdłużnym, przy osiowym wprowadzeniu kabla do wtyczki.

Na fig. 1 przedstawiono złącze wtykowe 1 utworzone przez gniazdo 2 oraz wtyczkę 3. Gniazdo 2 ma korpus 4 wykonany z mosiądzu, w którego wewnętrznej komorze 5 usytuowany jest łącznik wtykowy 6. W stanie połączenia, nieuwidocznionym na rysunku, łącznik wtykowy 6 gniazda 2 współpracuje z łącznikiem wtykowym 7 wtyczki 3. Na wewnętrznej powierzchni 8 korpusu 4 znajduje się obwodowy rowek 9, współpracujący w stanie połączenia gniazda 2 z wtyczką 3 z przednim pierścieniem uszczelniającym 10, osadzonym w przednim obwodowym rowku 11 wykonanym na czopie 12 wtyczki

3. Gniazdo 2 i wtyczka 3, a tym samym ich łączniki wtykowe 6 i 7 mogą być połączone tylko w jednym położeniu, gdyż do wewnętrznej komory 5 gniazda 2 wystaje trzpień 13 współpracujący z rowkiem prowadzącym 14 zlokalizowanym na zewnętrznej powierzchni czopa 12. Korpus 4 gniazda 2 na swym otwartym końcu przeznaczonym do połączenia z wtyczką 3 posiada zewnętrzny gwint 15 wykonany jako gwint trójzwojowy. Pomiędzy zewnętrznym gwintem 15 a kołnierzem oporowym 16 skierowanym w kierunku wtyczki 3 usytuowany jest rowek 17 z osadzoną w nim uszczelką pierścieniową 18.

Wtyczka 3, w wykonaniu przedstawionym na fig. 1, po osadzeniu w gnieździe 2 zabezpieczona jest przed niekontrolowanym rozłączeniem przez kołpakową nakrętkę 19, która od swej przedniej strony posiada wewnętrzny gwint 20, wykonany również jako gwint trójzwojowy. Kołpakowa nakrętka 19 zamocowana jest na czopie 12 wtyczki 3 poprzez pierścień zabezpieczający 21, osadzony swą wewnętrzną częścią w wąskim rowku 22 wykonanym na obwodzie czopa 12, zaś swą zewnętrzną częścią w rowku 23 wykonanym na wewnętrznym obwodzie kołpakowej nakrętki 19, co umożliwia obrót kołpakowej nakrętki 19 względem czopa 12. Na kołpakowej nakrętce 19 od jej wewnętrznej strony usytuowany jest pierścieniowy wieniec 24, odseparowany od wewnętrznego gwintu 20 szczeliną 25. W stanie połączenie gniazda 2 z wtyczką 3 szczelina 25 zapewnia kołpakowej nakrętce 19 ograniczoną swobodę ruchu, jako zabezpieczenie przed niekontrolowanym rozłączeniem, gdyż wiel4

PL 203 766 B1 kość szczeliny 25 jest większa od osiowej długości zewnętrznego gwintu 15. Wykonanie zewnętrznego gwintu 15 na gnieździe 2 oraz wewnętrznego gwintu 20 na kołpakowej nakrętce 19 w postaci gwintów trójzwojowych umożliwia prawidłowe zabezpieczenie połączenia gniazda 2 z wtyczką 3 po wykonaniu około 1,25 do 1,5 obrotu przez kołpakową nakrętkę 19. W stanie zmontowania gniazda 2 z wtyczką 3 pierścień uszczelniający 18 jest zakleszczony pomiędzy kołpakową nakrętką 19 a kołnierzem oporowym 16 gniazda 2, tworząc barierę przed wnikaniem wilgoci i zanieczyszczeń do wnętrza złącza wtykowego 1, co zabezpiecza przed korozją na styku kołpakowej nakrętki 19 i gniazda 2, a ponadto wywiera osiową siłę na kołpakową nakrętkę 19, która to siła podczas demontażu nakrętki 19 ułatwia zazębienie się zewnętrznego gwintu 15 z wewnętrznym gwintem 20. Poza tym na czopie 12 w tylnym obwodowym rowku 26 umieszczony jest tylny pierścień uszczelniający 27, który w stanie połączenia gniazda 2 z wtyczką 3 stanowi dodatkowe zabezpieczenie wnętrza złącza wtykowego 1 przed wilgocią i zanieczyszczeniami.

Kabel 28 wprowadzany jest do otworu wlotowego 29 od tylnej strony 30 wtyczki 3, osiowo w stosunku do czopa 12. Żyły 31 kabla 28 połączone są z łącznikiem wtykowym 7 wtyczki 3. W rejonie tylnej strony 30 wtyczki 3 znajduje się jednoczęściowa koronka 32, która posiada cztery promieniowe wybrania ustalające 33A, 33B, 33C, 33D, z których na fig. 1 uwidoczniono trzy. Każde z wybrań ustalających 33A, 33B, 33C, 33D wykonane jest jako niepełny otwór otwarty krawędziowo, przy czym wybrania ustalające 33A, 33B, 33C, 33D rozmieszczone są na koronce 32 równomiernie co 90°. W wykonaniu przedstawionym na fig. 1 kabel 28 przechodzi przez centralne wybranie 34 w koronce 32, przy czym nie jest trwale połączony w tej koronce 32. Otwór wlotowy 29, kabel 28, żyły 31 oraz koronka 32 zalane są masą zalewową o znacznej żywotności i elastyczności, tworzącą kształtkę 35, która formowana jest w nieprzedstawionej na rysunku matrycy po zmontowaniu wszystkich elementów wtyczki 3. Kształtka 35 posiada przewężenia 36. Zalanie wtyczki 3 od jej tylnej strony 30 masą zalewową powoduje przede wszystkim trwałe osadzenie w powstałej kształtce 35 koronki 32 oraz kabla 28, co skutkuje związaniem koronki 32 z wtyczką 3 i zabezpiecza kabel 28 przed przekręcaniem. Jako dodatkowe zabezpieczenie przed wnikaniem w głąb wtyczki 3 wilgoci w rejonie otworu wlotowego 29 wykonany jest rowek 37 mieszczący uszczelkę pierścieniową 38.

Na fig. 2 przedstawiono inne wykonanie wtyczki 3, która współpracuje z identycznym gniazdem

2. Wtyczka 3 w tym wykonaniu posiada również kołpakową nakrętkę 19 wyposażoną w wewnętrzny gwint 20 odpowiadający trójzwojowemu zewnętrznemu gwintowi 15 gniazda 2. Także w tym wykonaniu kołpakowa nakrętka 19 osadzona jest obrotowo na czopie 12 za pomocą pierścienia zabezpieczającego 21, którego wewnętrzna i zewnętrzna powierzchnia krawędziowa osadzone są odpowiednio w rowkach 22 i 23 wykonanych w czopie 12 i kołpakowej nakrętce 19. Pomiędzy wewnętrznym gwintem 20 a wieńcem 24 usytuowana jest szczelina 25, która umożliwia w stanie połączenia gniazda 2 z wtyczką 3 kontakt wieńca 24 z gniazdem 2. Poza tym pierścień uszczelniający 18 osadzony w rowku 17 zabezpiecza przestrzeń pomiędzy kołpakową nakrętką 19 i korpusem 4 gniazda 2 przed dostępem wilgoci i działaniem korozji. Na czopie 12 usytuowany jest tylko jeden wewnętrzny rowek 11 mieszczący uszczelkę pierścieniową 10, która w stanie złączenia gniazda 2 z wtyczką 3 osadzona jest również w rowku 9 wykonanym w korpusie 4 gniazda 2. Pomiędzy tylną stroną 39 kołpakowej nakrętki 19 a kołnierzem oporowym 40 wtyczki 3 umieszczony jest dodatkowy pierścień uszczelniający 41, zapobiegający wnikaniu zanieczyszczeń i wilgoci do przestrzeni pomiędzy kołpakową nakrętką 19 a wtyczką 3. Identycznie jak na fig. 1 wtyczka 3 w swej tylnej części 17 posiada koronkę 32 z czterema wybraniami ustalającymi 33A, 33B, 33C, 33D, z których na fig. 2 uwidoczniono trzy. Każde z wybrań ustalających 33A, 33B, 33C, 33D wykonane jest jako niepełny otwór otwarty krawędziowo, przy czym wybrania ustalające 33A, 33B, 33C, 33D rozmieszczone są na koronce 32 równomiernie co 90°. W wybraniu ustalającym 33C zamocowana jest tuleja zaciskowa 42, w której osadzony jest kabel 28. Taka konstrukcja pomimo bocznego, kątowego doprowadzenia kabla 28 do tylnej części 30 wtyczki 3 zapewnia zamocowanie i zabezpieczenie kabla 28 przed wyciągnięciem i/lub skręceniem. Po zamocowaniu żył 31 kabla 28 w łączniku wtykowym 7 wtyczki 3 formuje się kształtkę 35 z długotrwale elastycznej masy wtryskowej, która to kształtka 35 całkowicie wypełnia i/lub obejmuje kabel 28, tuleję zaciskową 42, koronkę 32 oraz otwór wlotowy 29, dzięki czemu pomimo trudnych warunków panujących w podziemiach kopalń do wtyczki 3 nie przedostają się brud i wilgoć. Pomiędzy tuleją zaciskową 42 a zewnętrzną powłoką kabla 28 może być umieszczone nieprzedstawione na rysunku uzbrojenie lub ekranowanie kabla 28, pozwalające na uzyskanie dobrej ochrony elektromagnetycznej oraz częściowe przejęcie obciążeń wywieranych na kabel 28.

PL 203 766 B1

Usytuowanie koronki 32 w tylnej części wtyczki 3 zostało szczególnie przejrzyście przedstawione na fig. 3, gdzie uwidoczniono tylną część wtyczki 3 przed wykonaniem kształtki z masy wtryskowej. Na fig. 3 w kształtce 32 oprócz wybrań ustalających 33A, 33B i 33C widoczne jest wybranie ustalające 33D, z których każde ma postać krawędziowo otwartych niepełnych otworów. W wybraniu ustalającym 33C osadzona jest tuleja zaciskowa 42, która pozycjonuje położenie kabla 28 w stosunku do wtyczki

3. Tuleja zaciskowa 42 wsunięta na płaszcza kabla 28 może zostać wsunięta z boku do wybrania ustalającego 33C i tam ewentualnie zatrzaśnięta. W tym wykonaniu koronka 32 jest zintegrowana z czopem 12 wtyczki 3, stanowiąc jej pierścieniowo- lub tulejokształtne osiowe przedłużenie. Nakrętka kołpakowa 19 posiada na swej zewnętrznej powierzchni fakturę radełkową 43.

Na fig. 4 przedstawiono kolejny sposób wykonania wtyczki 3. Różnica w stosunku do poprzednich wykonań polega przede wszystkim na innej konstrukcji mocowania kabla 28 w koronce 32. W dwóch przeciwległych wybraniach ustalających 33A i 33C koronki 32 osadzone są dwie tuleje zaciskowe 42A i 42C, skierowane do wnętrza kształtki 3 tak, że pomiędzy nimi osadzony jest kabel 28 wyposażony w uzbrojenie względnie ekran 44. Po uformowaniu kształtki 35 kabel 28 zabezpieczony jest przed wyciągnięciem. Istnieje możliwość umieszczenia tulei zaciskowych w każdym z czterech wybrań ustalających kształtki, niemniej preferowane jest wykonanie, w którym dwie tuleje zaciskowe 42A, 42C usytuowane są w dwóch przeciwległych wybraniach ustalających 33A, 33C, zaś pozostałe dwa wybrania ustalające wypełnione są, podobnie jak otwór wlotowy 29, masą zalewową podczas wykonywania kształtki 35. Ekran 44 stanowi zabezpieczenie elektromagnetyczne kabla 28.

Chociaż wynalazek został przedstawiony powyżej w kilku przykładach wykonania, dla fachowców jest oczywistym, że różne modyfikacje i zmiany są możliwe, bez odchodzenia od zakresu i ducha wynalazku ujawnionego w załączonych zastrzeżeniach.

Claims (14)

1. Złącze wtykowe, dla połączeń kablowych stosowanych zwłaszcza w podziemiach kopalń, posiadające gniazdo oraz przynależną mu wtyczkę, przy czym na wtyczce zamocowana jest obrotowo względem jej wzdłużnej osi kołpakowa nakrętka, której wewnętrzny gwint współpracuje z zewnętrznym gwintem gniazda, a w swej tylnej części wtyczka posiada otwór wlotowy dla kabla, zaś złącze wyposażone jest w co najmniej jeden element uszczelniający, znamienne tym, że zewnętrzny gwint (15) gniazda (2) oraz wewnętrzny gwint (20) kołpakowej nakrętki (19) wykonane są jako gwinty wielozwojowe i w rejonie otworu wlotowego (29) w tylnej części (30) wtyczki (3) usytuowana jest koronka (32) posiadająca co najmniej jedno promieniowe wybranie ustalające (33) dla kabla (28).

2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że koronka (32) posiada szereg krawędziowo otwartych wybrań ustalających (33).

3. Złącze według zastrz. 2, znamienne tym, że koronka (32) posiada cztery krawędziowo otwarte wybrania ustalające (33A, 33B, 33C, 33D), rozmieszczone na obwodzie koronki (32) co 90°.

4. Złącze według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że koronka (32) jest elementem zintegrowanym z czopem (12) wtyczki (3) i wykonana jest korzystnie z metalu, zwłaszcza mosiądzu.

5. Złącze według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że kabel (28) promieniowo wprowadzony w jedno z wybrań ustalających (33) koronki (32) jest zamocowany w tym wybraniu ustalającym (33) za pośrednictwem tulei zaciskowej (42).

6. Złącze według zastrz. 5, znamienne tym, że tuleja zaciskowa (42) połączona jest z uzbrojeniem lub ekranem (44) kabla (28).

7. Złącze według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że w rejonie wybrań ustalających (33) koronki (32) rozmieszczony jest ekran (44).

8. Złącze według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że w dwóch przeciwległych wybraniach ustalających (33A, 33C) koronki (32) umieszczone są dwie radialnie skierowane tuleje zaciskowe (42A, 42C) dla kabla (28).

9. Złącze według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienne tym, że koronka (32) wraz z kablem (28) oraz otworem wlotowym (29) zalane są masą zalewową tworzącą elastyczną kształtkę (35), przy czym korzystnie na wewnętrznej powierzchni czopa (12) wtyczki (3) w rejonie otworu wlotowego (29) kabla (28) usytuowany jest rowek (37), w którym osadzony jest pierścień uszczelniający (38).

10. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że zewnętrzny gwint (15) gniazda (2) oraz wewnętrzny gwint (20) kołpakowej nakrętki (19) wykonane są jako gwinty trójzwojowe.

PL 203 766 B1

11. Złącze według, zastrz. 10, znamienne tym, że kołpakowa nakrętka (19) na swym wewnętrznym obwodzie posiada obwodowy rowek (23) pod pierścień zabezpieczający (21), umożliwiający obrotowy ruch kołpakowej nakrętki (19) względem czopa (12) wtyczki (3).

12. Złącze według zastrz. 11, znamienne tym, że pomiędzy wieńcem (24) obwodowego rowka (23) a wewnętrznym gwintem (20) kołpakowej nakrętki (19) znajduje się szczelina (25).

13. Złącze według zastrz. 1 albo 10, znamienne tym, że na gnieździe (2) w rejonie kołnierza oporowego (16) osadzony jest pierścień uszczelniający (18), o który w stanie połączenia gniazda (2) z wtyczką (3) wspiera się czoło kołpakowej nakrętki (19).

14. Złącze według zastrz. 13, znamienne tym, że pierścień uszczelniający (18) osadzony jest w rowku (17) zlokalizowanym pomiędzy kołnierzem oporowym (16) a zewnętrznym gwintem (15) gniazda (2).