PL203772B1 - Izolator pętlicowy zawierający ukształtowany pętlicowo element izolacyjny - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest izolator pętlicowy, zawierający ukształtowany pętlicowo element izolacyjny, który jest połączony z wzajemnie przeciwległymi sercówkami bądź kauszami przyłączeniowymi.

Znany jest izolator pętlicowy, na przykład z publikacji Siemens AG o numerze katalogowym A52813-W3001-A0001-02-00 B1. Opisane tam izolatory pętlicowe SICAT 8WL3001/3002 stosuje się do izolowania przewodzącej napięcie sieci trakcyjnej kolei elektrycznej względem potencjału ziemi. Pętlicowy element izolacyjny jest wykonany z tworzywa sztucznego zbrojonego włóknem szklanym, mianowicie z zamkniętego pasma tworzywa sztucznego zbrojonego włóknem szklanym. Na przeciwległych końcach tego pętlicowego elementu izolacyjnego znajduje się osprzęt przyłączeniowy, zwany sercówką przyłączeniową. Te sercówki przyłączeniowe są często wykonane ze stopu miedź-aluminium. Przy wytwarzaniu nasycone żywicą epoksydową włókna szklane elementu izolacyjnego nawija się bezpośrednio na sercówki przyłączeniowe i tam utwardza.

Znane sercówki/kausze przyłączeniowe izolatorów pętlicowych oraz zamocowane w nich elementy przyłączeniowe, takie jak liny, druty lub sworznie, są wykonane między innymi z różnych metali o różnych napięciach elektrochemicznych. Wskutek zawartej w powietrzu wilgoci może zatem dojść do korozji elektrochemicznej. Poza tym nie można wykluczyć korozji naprężeniowej, jeżeli sercówki/kausze przyłączeniowe są wykonane z mosiądzu.

Znane sercówki/kausze przyłączeniowe mają zawsze kołowe otwory, w których zamocowane są elementy przyłączeniowe. W otworach znajdują się wkładki sercówek ze stopu miedź-aluminium, z miedzi, z mosiądzu i/lub z poliamidu. Pętlicowy element izolacyjny obejmuje sercówki/kausze przyłączeniowe.

W kołowym względnie cylindrycznym otworze sercówki/kauszy przyłączeniowej dobre przenoszenie sił pomiędzy izolatorem pętlicowym z jednej strony i prowadzonym w sercówce elementem przyłączeniowym (lina, drut lub sworzeń) z drugiej ma miejsce jedynie wówczas, gdy promienie sercówki przyłączeniowej i elementu przyłączeniowego są w dużej mierze zbliżone. Sytuacja taka nie występuje jednak zawsze. Dochodzi wówczas do wprowadzania siły w izolatorze pętlicowym tylko na jednej linii. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, gdy wprowadzone w otwór sercówki/kauszy liny, druty lub sworznie mają różne średnice. Ponadto montaż liny, sworznia lub drutu w cylindrycznym otworze nie jest zawsze szybki do przeprowadzenia. Poza tym montaż większej liczby lin lub drutów jest możliwy jedynie w ograniczonym zakresie.

Poza tym okazało się, że przenoszenie sił z sercówki/kauszy przyłączeniowej na ukształtowany pętlicowo element izolacyjny w przypadku cylindrycznych sercówek przyłączeniowych nie zawsze jest optymalne.

Izolator pętlicowy zawierający ukształtowany pętlicowo element izolacyjny, który jest połączony z wzajemnie przeciwległ ymi sercówkami przyłączeniowymi, wedł ug wynalazku charakteryzuje się tym, że każda sercówka przyłączeniowa posiada otwór ukształtowany z trzema narożami.

Korzystnie, powierzchnia ograniczająca otwór ukształtowany z trzema narożami jest zaokrąglona.

Korzystnie, element izolacyjny jest w obszarze sercówek przyłączeniowych wygięty parabolicznie oraz odpowiednio do tego ukształtowane są powierzchnie mocowania sercówek przyłączeniowych.

Korzystnie, powierzchnie mocowania sercówek przyłączeniowych, przeznaczone do mocowania elementu izolacyjnego, są w przekroju poprzecznym częścią zaokrąglonego prostokąta.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest zapewnienie dobrego rozkładu obciążeń i niewielkich nacisków powierzchniowych w izolatorze pętlicowym tak, aby osiągnąć wyższą odporność na obciążenia w porównaniu do znanych konstrukcji izolatorów pętlicowych, w szczególności poprzez zastosowanie rozwiązania, w którym każda sercówka przyłączeniowa ma otwór ukształtowany z trzema narożami.

Dzięki temu element przyłączeniowy (sworzeń, lina lub drut), przechodzący przez ten otwór sercówki przyłączeniowej, niezależnie od swojej średnicy przylega stale co najmniej na dwóch liniach do sercówki przyłączeniowej. Tym samym można osiągnąć lepiej rozłożone oddziaływanie siły i mniejszy nacisk powierzchniowy niż dotychczas.

Przykładowo powierzchnie ograniczające otwór są zaokrąglone. Przynosi to dodatkowo tę korzyść, że elementy przyłączeniowe można łatwiej niż dotychczas wprowadzić w otwór. Różne elementy przyłączeniowe, jak sworznie, liny lub druty, nie wymagają też specjalnej konstrukcji izolatorów pętlicowych.

PL 203 772 B1

Kolejną zaletę wynalazku stanowi to, że element izolacyjny jest w obszarze sercówek przyłączeniowych wygięty parabolicznie oraz odpowiednio do tego ukształtowane są powierzchnie mocowania sercówek/kauszy przyłączeniowych.

Dzięki temu pętlicowy element izolacyjny jest mniej obciążany na swym przekroju, co z kolei pociąga za sobą zmniejszenie odkształcenia pętlicowego elementu izolacyjnego. W ten sposób osiąga się wyższą wytrzymałość izolatora pętlicowego, a co za tym idzie, jego większą niezawodność.

Następna zaleta rozwiązania według wynalazku polega na tym, że powierzchnie sercówek przyłączeniowych, przeznaczone do mocowania elementu izolacyjnego, stanowią w przekroju poprzecznym część zaokrąglonego prostokąta.

Również tutaj co najmniej wprowadzanie siły odbywa się zawsze wzdłuż dwóch linii, co poprawia stabilność połączenia.

Wszystkie opisane wyżej odmiany rozwiązań według wynalazku można stosować w każdej dowolnej kombinacji. Zawsze uzyskuje się bardziej stabilną, a co za tym idzie, bardziej niezawodną, konstrukcję izolatora pętlicowego.

Izolatory pętlicowe według wynalazku są korzystne w szczególności dlatego, że na całym izolatorze pętlicowym, zwłaszcza zaś w jego połączeniu z pozostałymi elementami, zachodzi dobry rozkład obciążeń, dzięki czemu zużycie izolatora jest mniejsze niż w znanych wcześniej rozwiązaniach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym pojedyncza figura przedstawia izolator pętlicowy.

Izolator pętlicowy w zalecanym przykładzie wykonania według wynalazku zawiera ukształtowany pętlicowo element izolacyjny 1, połączony z leżącymi naprzeciw siebie kauszami/sercówkami przyłączeniowymi 2, 3. Sercówki przyłączeniowe 2, 3 są wykonane tylko z jednego, nie reagującego elektrochemicznie i wolnego od pęknięć naprężeniowych metalu lub z kombinacji takiego metalu z substancją niemetaliczną, na przykład tworzywem sztucznym lub ceramiką. W ten sposób nie może dojść do korozji elektrochemicznej lub do korozji naprężeniowej.

Każda z sercówek przyłączeniowych 2, 3 ma otwór 4, 5 ukształtowany z trzech narożami. Nie pokazane na rysunku sworznie lub druty o kołowym przekroju, zamocowane w otworach 4, 5, przylegają wówczas co najmniej na dwóch liniach do sercówki przyłączeniowej 2, 3, co zapewnia dobry rozkład obciążeń i niewielki nacisk powierzchniowy.

Powierzchnie ograniczające otwory 4, 5 są zaokrąglone, dzięki czemu sworzeń, drut lub linę, a także większą liczbę drutów, można łatwiej wprowadzić w jeden z otworów 4, 5.

Element izolacyjny 1 jest w obszarze sercówek przyłączeniowych 2, 3 wygięty parabolicznie, ponadto odpowiednio ukształtowane są również powierzchnie mocowania sercówek przyłączeniowych 2, 3. Dzięki temu także to połączenie wykazuje lepsze przenoszenie siły, a zatem wyższą wytrzymałość izolatora pętlicowego niż dotychczas.

Powierzchnie sercówek (kauszy) przyłączeniowych 2, 3 przeznaczone do mocowania elementu izolacyjnego 1 stanowią w przekroju poprzecznym część zaokrąglonego prostokąta, dzięki czemu również tutaj zapewniona jest większa wytrzymałość i niezawodność.

Sercówki przyłączeniowe 2, 3 pokrywają w swym obszarze całkowicie element izolacyjny 1, chroniąc go tym samym przed oddziaływaniami mechanicznymi.

Aby zapobiec tworzeniu się na elemencie izolacyjnym 1 warstwy zanieczyszczeń lub wody, która może prowadzić do jego uszkodzeń, element izolacyjny 1 ma hydrofobową powłokę z odpowiedniego materia łu.

Pętlicowy element izolacyjny 1 ma kołowy przekrój i jest zaopatrzony w krawędzie ociekowe 6 w postaci płytkowych pierścieni. W ten sposób zapobiega się tworzeniu ciągłej warstewki wody na elemencie izolacyjnym 1.

Wykaz zastosowanych odnośników:

pętlicowy element izolacyjny

2, 3 sercówki przyłączeniowe

4, 5 otwór krawędź ociekowa

Claims (4)

1. Izolator pętlicowy zawierający ukształtowany pętlicowo element izolacyjny, który jest połączony z wzajemnie przeciwległymi sercówkami przyłączeniowymi, znamienny tym, że każda sercówka przyłączeniowa (2, 3) posiada otwór (4, 5) ukształtowany z trzema narożami.

2. Izolator pętlicowy według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia ograniczająca otwór (4, 5) ukształtowany z trzema narożami jest zaokrąglona.

3. Izolator pętlicowy według zastrz. 1, znamienny tym, że element izolacyjny (1) jest w obszarze sercówek przyłączeniowych (2, 3) wygięty parabolicznie oraz odpowiednio do tego ukształtowane są powierzchnie mocowania sercówek przyłączeniowych (2, 3).

4. Izolator pętlicowy według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie mocowania sercówek przyłączeniowych (2, 3), przeznaczone do mocowania elementu izolacyjnego (1), są w przekroju poprzecznym częścią zaokrąglonego prostokąta.