PL203967B1 - Zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma. Bardziej szczegółowo, wynalazek dotyczy wielokrotnie uszczelnianych zespołów zamknięć dozujących dla dozowania pasma produktu do rozprowadzania, takiego jak lepki produkt spożywczy, z pojemnika, takiego jak odkształcalna butelka, w czysty i kontrolowany sposób.

Zespoły zamknięć dozujących dla lepkich produktów spożywczych, takich jak galaretki, pasty, i tym podobnym, są ogólnie znane. Zazwyczaj posiadają one korpus zamknię cia zaprojektowany z otworem dozującym o odpowiedniej wielkości, by umożliwić przejście produktów spożywczych.

Znane zamknięcia dozujące przeznaczone dla lepkich produktów spożywczych mają wiele wad. Na przykład, takie zespoły dozujące nie są zaprojektowane do dozowania pasma produktu w sposób, który zwiększa ilość produktu, i który zmniejsza wysiłek użytkownika potrzebny do rozprowadzania produktu po zakończeniu dozowania. Inne przykłady wad związane ze znanymi zespołami zamknięć dozujących dla lepkich produktów spożywczych, są takie, że zespoły zamknięć dozujących nie są zdolne do czystego „odcinania produktu natychmiast po zakończeniu dozowania. A zatem, zastosowanie takich zamknięć dozujących często związane jest z rozlaniem, zmarnowaniem produktu i możliwością zaistnienia niehigienicznych warunków, gdyż produkt pozostający na zespole zamknięcia może być narażony na wpływ otoczenia i może się zepsuć.

Problem ten jest częściowo rozwiązany przez geometryczne ograniczenia narzucone wielu zespołom zamknięć dozujących. Zazwyczaj, przejście od geometrii pojemnika, który zazwyczaj ma okrągły otwór, do geometrii otworu dozującego, określone jest przez nagłe przejścia wewnętrznych powierzchni zamknięcia. Geometria zamknięcia dotyczy również zdolności zamknięcia do zapewnienia czystego „odcinania produktu. Ponieważ „odcinanie produktu występuje na skutek wytworzonej próżni, gdy odkształcalny pojemnik powraca do swojego pierwotnego kształtu, pożądane jest zmniejszenie objętości wewnątrz zespołu zamknięcia w celu zwiększenia wielkości „wsysania, które zachodzi wtedy, gdy wytworzona jest próżnia, a zatem zwiększa to siłę kurczącą zastosowaną do wyrzucania produktu, by uzyskać czyste „odcięcie.

Opis patentowy US 2,851,203 (Nowak) ujawnia zakrętkę butelki na mleko mającą podłużną pokrywkę 14 zabezpieczoną przez elastyczny pasek 15 dla obracania się lub odchylania pomiędzy otwartą a zamkniętą pozycją. Podczas gdy nie została określona precyzyjnie oś, wokół której pokrywka obraca się, jest jasne, że odchyla się wokół osi, która zasadniczo jest równoległa do krótkiego końca ściany dziobka 11 i prostopadła do dłuższej ściany bocznej dziobka 11 (tj. leży w linii prostopadłej do płaszczyzny Fig. 2 i równolegle do płaszczyzny Fig. 3).

Zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma, gdzie zespół zamknięcia zwiera korpus posiadający ściankę zamknięcia i obsadę rozciągającą się od ścianki zamknięcia dla połączenia z pojemnikiem, gdzie ścianka zamknięcia jest zasadniczo płaska a korpus ma pierścieniowy kołnierz dookoła ścianki zamknięcia, oraz zawierający dziobek wystający ze ścianki zamknięcia i zawierający obwodową powierzchnię otworu dozującego określającą podłużny otwór dozujący, a dziobek posiada długą tylną ścianę i długą przednią ścianę, gdzie tylna i przednia ściana dziobka rozciąga się zasadniczo równolegle względem siebie i zasadniczo prostopadle do płaszczyzny ścianki zamknięcia i zawierający pokrywkę zamknięcia zamocowaną do korpusu do selektywnego obracania się wokół osi zasadniczo równolegle do płaszczyzny ścianki zamknięcia i zasadniczo równolegle do tylnej ściany dziobka i przedniej ściany dziobka, a pokrywa zamknięcia posiada element uszczelniający otwór połączony z tylną ścianą dziobka i przednią ścianą dziobka, gdzie element uszczelniający otwór zawiera podłużną ścianę, która jest zasadniczo prostokątna w stosunku do płaszczyzny ścianki zamknięcia, kiedy jest połączona z tylną ścianą i przednią ścianą i kiedy pokrywa jest zamknięta, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pokrywa zamknięcia ma obsadę umieszczoną na kołnierzu, kiedy pokrywa jest zamknięta, a kołnierz współdziała z obsadą pokrywy by umieścić pokrywę zamknięcia, element uszczelniający otwór połączony z korpusem i dziobkiem, kiedy pokrywa jest zamknięta.

Zespół ponadto zawiera zakrzywioną ścianę łączącą ściankę zamknięcia z tylną ścianą i przednią ścianą, kiedy podłużna ściana elementu uszczelniający otwór zachodzi na tylną ścianę i przednią ścianę, gdy pokrywa jest zamknięta.

Zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma, mający otwór pojemnika usytuowany zasadniczo w płaszczyźnie, gdzie zespół zamknięcia zwiera korpus posiadający ściankę zamknięcia i obsadę rozciągającą się od ścianki zamknięcia dla połączenia z poPL 203 967 B1 jemnikiem, oraz zawiera dziobek wystający ze ścianki zamknięcia i zawierający podłużny otwór dozujący posiadający długą przednią ścianę i długą tylną ścianę zasadniczo równoległą do długiej przedniej ściany otworu dozującego, który jest usytuowany powyżej otworu pojemnika, kiedy zespół zamknięcia jest umieszczony na pojemniku, ponadto dziobek zawiera przednią wewnętrzną powierzchnię pomiędzy ścianką zamknięcia i długą przednią ścianą otworu dozującego, oraz zawiera tylną wewnętrzną powierzchnię pomiędzy ścianką zamknięcia i długą tylną ścianą otworu dozującego, znamienny tym, że przednia i tylna wewnętrzna powierzchnia są zakrzywione w sposób ciągły według geometrycznej funkcji, gdzie niższy koniec każdej przedniej wewnętrznej powierzchni i każdej tylnej wewnętrznej powierzchni jest zasadniczo równoległy do płaszczyzny otworu pojemnika i górny koniec każdej przedniej wewnętrznej powierzchni i każdej tylnej wewnętrznej powierzchni przyległych do otworu dozującego jest bezpośrednio skierowany do tego otworu dozującego, a zakrzywione w sposób ciągły przednia i tylna wewnętrzna powierzchnia określają zasadniczą część wewnętrznej powierzchni dziobka.

Korzystnie geometryczną funkcją jest parabola.

Korzystnie geometryczną funkcją jest hiperbola.

Górne końce przedniej i tylnej wewnętrznej powierzchni przyległych do otworu dozującego są styczne do umownej płaszczyzny przechodzącej przez otwór dozujący.

Zespół zamknięcia dozującego zapewnia odpowiednie przejście przepływu od geometrii pojemnika do otworu dozującego umożliwia dostateczne „wessanie sprzyjające czystemu „odcinaniu różnorodnych produktów o różnych lepkościach i właściwościach przepływu.

Zespół zamknięcia jest dostosowany do butelek, pojemników lub opakowań, które mają różne kształty, i które są wykonane z różnych materiałów. Następnie, byłoby pożądane, gdyby taki ulepszony zespół był dostosowany do wydajnych, wysokiej jakości, dużej rozpiętości technik wytwarzania ze zmniejszoną ilością braków w produkcji, by wykonać zamknięcie zgodnie z charakterystykami eksploatacyjnymi.

Niniejszy wynalazek dostarcza ulepszonego zespołu zamknięcia dozującego, który usuwa niedogodności ze stanu techniki. Szczególnie, niniejszy wynalazek dostarcza zespołu do dozowania produktu z pojemnika w sposób, w który może być on lepiej kontrolowany przez użytkownika. Zespół jest szczególnie odpowiedni dla dozowania lepkich płynów, kremów, past, galaretek, itp. Użytkownik może łatwo ustalić miejsce, w którym produkt zostanie umieszczony i następnie wydalić produkt w formie pasma. Użytkownik z łatwością może kontrolować kierunek wypływu produktu. Następnie, rozpoczęcie i zatrzymanie przepływu produktu może być dokładniej kontrolowane. Przepływ produktu „odcina się lub kończy zachowując czystość zewnętrznej strony zespołu, z niewielkim zabrudzeniem lub bez zabrudzeń.

Zespół dozujący przystosowany jest do zastosowania w dozowaniu produktów z pojemnika posiadającego otwór. Zespół dozujący może być wykonany, jako jednolita część na zakończeniu takiego pojemnika, lub zespół może być oddzielnym zespołem, który jest stale lub odłączalnie przyłączony do pojemnika. Cechy pojemników, na których może być zastosowany przykładowy zespół zamknięcia, nie stanowią przedmiotu opisanego i zastrzeżonego tu wynalazku.

Zespół zamknięcia dozującego, zaprojektowany jest dla nagłego „odcinania produktu natychmiast po zakończeniu dozowania, a zatem zaprojektowany jest dla dozowania produktu w czysty i kontrolowany sposób bez jakichkolwiek zabrudze ń.

Zespół zamknięcia dozującego posiada ulepszone właściwości przepływu i dozowania, i zwiększa efekt „wsysania, by zapewnić czyste „odcinanie produktu w porównaniu z zespołami ze stanu techniki. Właściwości przepływu i czyste „odcinanie zapewnione są poprzez zastosowanie stożkowej geometrii powierzchni przejściowych, które rozciągają się co najmniej na części od otworu pojemnika do otworu dozującego. Użyte tu określenie „geometria stożkowa odnosi się do powierzchni, które całkowicie lub częściowo rozciągają się na odcinku, który w przekroju posiada kształt stożka. To znaczy, takie powierzchnie, które, patrząc na przekrój poprzeczny, mają profilowane odcinki stożkowe o geometrii parabolicznej lub hiperbolicznej. Zespół zamknięcia dozującego zaprojektowany jest dla równego przepływu produktu z otworu pojemnika do otworu dozującego, zmniejszając w ten sposób objętość określoną przez dziobek zespołu dozującego i zwiększając „wsysanie, gdy zastosowany jest w połączeniu ze sprężystym pojemnikiem wytwarzają cym próż nię , i zapewniają c nagł e „odcinanie produktu, w porównaniu z zespołami ze stanu techniki.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia perspektywiczny widok przykładowego zespołu zamknięcia dozującego w postaci od4

PL 203 967 B1 dzielnego zamknięcia dozującego zgodnie z wyróżnionym przykładem wykonania wynalazku, pokazanym w pozycji otwartej i z dogodnego punktu obserwacji, ogólnie z góry lub od góry przykładowego zespołu zamknięcia, fig. 2 przedstawia perspektywiczny widok przykładowego zamknięcia dozującego z fig. 1, pokazany z dogodnego punktu obserwacji, ogólnie od doł u lub od spodu zespołu zamykają cego, fig. 3 przedstawia w widoku z góry przykładowe zamknięcie dozujące z fig. 1, fig. 4 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 4-4 z fig. 3, fig. 5 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 5-5 z fig. 3, fig. 6 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 6-6 z fig. 3, fig. 7 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 7-7 z fig. 3, fig. 8 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 8-8 z fig. 3, fig. 9 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 9-9 z fig. 3, fig. 10 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 4-4 z fig. 3, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej, fig. 11 przedstawia w widoku z boku przykładowy korpus zamknięcia z fig. 1, fig. 12 przedstawia powiększony widok z góry przykładowego zamknięcia z fig. 1, fig. 13 przedstawia częściowy przekrój podłużny wzdłuż linii 13-13 z fig. 12, fig. 14 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 14-14 z fig. 13, fig. 14A przedstawia powiększoną część z fig. 14, fig. 14B przedstawia powiększoną część z fig. 14, fig. 15 przedstawia perspektywiczny widok innego wyróżnionego przykładu wykonania niniejszego wynalazku pokazujący inną wyróżnioną konstrukcję dziobka i otworu, fig. 16 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 16-16 z fig. 15, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej, fig. 17 przedstawia perspektywiczny widok kolejnego wyróżnionego przykładu wykonania niniejszego wynalazku pokazujący inną wyróżnioną konstrukcję dziobka i otworu, fig. 18 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 18-18 z fig. 17, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej, fig. 19 przedstawia perspektywiczny widok kolejnego przykładu wykonania niniejszego wynalazku pokazujący inną wyróżnioną konstrukcję dziobka i otworu, fig. 20 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 20-20 z fig. 19, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej, fig. 21 przedstawia perspektywiczny widok kolejnego wyróżnionego przykładu wykonania niniejszego wynalazku pokazujący inną wyróżnioną konstrukcję dziobka i otworu, fig. 22 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 22-22 z fig. 21, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej, fig. 23 przedstawia perspektywiczny widok kolejnego wyróżnionego przykładu wykonania niniejszego wynalazku pokazujący inną wyróżnioną konstrukcję dziobka i otworu, i fig. 24 przedstawia przekrój podłużny wzdłuż linii 24-24 z fig. 23, ale z pokrywką przykładowego zamknięcia w pozycji zamkniętej.

Ponieważ wynalazek ten dopuszcza wiele różnych odmian przykładu wykonania, opis ten i załączone figury rysunku ujawniają tylko niektóre szczególne odmiany jako przykłady wynalazku. Jednakże, wynalazek nie jest ograniczony do opisanych tu przykładów wykonania. Zakres wynalazku wskazany jest w załączonych zastrzeżeniach.

Dla ułatwienia opisu, większość figur ilustrujących wynalazek przedstawia zespół dozujący w typowym ustawieniu, tak, że znajduje się on na górze pojemnika, gdy pojemnik jest ustawiony pionowo na swojej podstawie, i określenia takie jak górny, dolny, poziomy itd. są stosowane w odniesieniu do tej pozycji. Jednakże, zrozumiałe jest, że zespół dozujący według niniejszego wynalazku może być wytwarzany, składowany, przenoszony, stosowany i sprzedawany w pozycji innej niż opisana.

Zespół dozujący według niniejszego wynalazku jest odpowiedni do zastosowania z różnymi konwencjonalnymi lub specjalnymi pojemnikami o różnych konstrukcjach, których szczegóły, chociaż nie zilustrowane ani nieopisane, będą oczywiste i zrozumiałe dla znawców w tej dziedzinie techniki. Opisany tu pojemnik, jako taki, nie stanowi części, a zatem nie ogranicza niniejszego wynalazku. Będzie również zrozumiałe dla przeciętnych znawców, że nowość i nieoczywistość postaci wynalazku są tylko przykładowe w opisanych przykładowych zespołach zamknięcia.

Przykład wykonania zespołu zamknięcia dozującego 30 według wynalazku, przedstawiony jest na fig. 1-14. Zespół zamknięcia dozującego 30 jest przystosowany do połączenia z pojemnikiem (nie pokazanym). Jak to widać na fig. 1, zespół zamknięcia 30 posiada korpus zamknięcia 32, który posiada otwór, zasadniczo cylindryczną podstawę lub obsadę 34 i pierścieniowy kołnierz 36 rozciągający się promieniowo do wewnątrz od góry obsady 34. Zespół zamknięcia dozującego posiada również dziobek 38 wystający ku górze od wewnętrznej części kołnierza 36. Jak to najlepiej widać na fig. 2, wnętrze obsady 34 posiada wewnętrzny gwint 40. Obsada 34 przystosowana jest do przyjmowania i gwintowego połączenia z górnym zakończeniem wylotu pojemnika (nie pokazanego). Gwint 40 obsady przystosowany jest do połączenia z gwintem znajdującym się na wylocie lub szyjce pojemnika. Dolna krawędź obsady 34 zamknięcia posiada wiele szczelin lub wnęk 37, które są używane przez automaty do obracania korpusu zamknięcia 32, i przez to do wykręcania korpusu zamknięcia 32, by usunąć go z formy wtryskowej.

PL 203 967 B1

Alternatywnie, obsada 34 zamknięcia może być zaprojektowana z innymi elementami łączącymi z pojemnikiem, takimi jak zatrzaskowe zgrubienie pierścieniowe lub rowek (nie pokazane) w miejscu gwintu 40 dla połączenia, odpowiednio, z rowkiem lub zgrubieniem pierścieniowym pojemnika (nie pokazanym) na szyjce pojemnika. Korpus zamknięcia 32 może również być na stałe przyłączony do pojemnika poprzez środki w postaci stapiania indukcyjnego, stapiania ultradźwiękowego, klejenia lub tym podobnych, w zależności od materiałów stosowanych do wytwarzania korpusu zamknięcia 32 i pojemnika. Korpus zamknięcia 32 może być również wykonany jako jednolita część lub jako przedłużenie pojemnika.

Obsada 34 korpusu zamknięcia może mieć dowolną odpowiednią konstrukcję. Pojemnik może mieć wystającą ku górze szyjkę lub inną część do przyjmowania szczególnej konstrukcji korpusu zamknięcia 32, a główna część pojemnika może mieć inny kształt przekroju poprzecznego aniżeli szyjka pojemnika i obsada 34 korpusu zamknięcia.

Zespół zamknięcia dozującego 30 przystosowany jest do zastosowania z pojemnikiem posiadającym wylot lub inny otwór, by zapewnić dostęp do wnętrza pojemnika i znajdującego się w nim produktu. Produkt może być, na przykład, produktem spożywczym, takim jak pasta, galaretka lub dżem. Zamknięcie 30 jest szczególnie odpowiednie do dozowania produktów lepkich w postaci wydalanego pasma. Jednakże, zamknięcie 30 może być również stosowane z wieloma innymi materiałami łącznie z, ale nie ograniczając się do płynów o względnie małej lepkości, zawiesin, i tym podobnych, stanowiących produkty spożywcze, produkty higieny osobistej, przemysłowe lub domowe środki czystości, lub inne chemiczne kompozycje (na przykład kompozycje do zastosowania w czynnościach takich jak wytwarzanie, komercyjne lub domowe utrzymanie, budownictwo, rolnictwo, i tym podobne).

Pojemnik, do którego może być zastosowany zespół zamknięcia, może być typowym pojemnikiem odkształcalnym posiadającym sprężystą ścianę lub ściany, które mogą być chwytane przez użytkownika i przyciskane lub ściskane, by zwiększyć wewnętrzne ciśnienie w pojemniku, tak, by wypchnąć produkt z pojemnika i przez zamknięcie 30. Typowo, ściana pojemnika posiada dostateczną właściwą sprężystość, tak, że gdy siły ściskające zostaną odjęte, ściana pojemnika powróci do swojego normalnego nieściśniętego kształtu. Taka odkształcalna ściana pojemnika jest korzystna w wielu zastosowaniach, ale może być niepotrzebna dla innych wyróżnionych zastosowań. Na przykład, w niektórych zastosowaniach może być pożądane zastosowanie zasadniczo sztywnego pojemnika, i zwiększenie ciśnienia wewnątrz pojemnika może odbywać się, w wybranych przypadkach, przez tłok lub inny układ ciśnieniowy.

Nadal odnosząc się do fig. 1 i 2, pokrywka 150 jest korzystnie zawiasowo połączona z korpusem zamknięcia 32 przez działający zatrzaskowo zawias 152. Taki zawias jest ujawniony w patencie US 5 642 824, którego ujawnienie jest tu załączone w odniesieniu. W alternatywnym przykładzie wykonania, pokrywka 150 nie musi być połączona przez zatrzaskowo działający zawias. W zamian może być zastosowany zawias elastyczny. Następnie, w innym przykładzie wykonania (nie pokazanym), zawias 152 może być całkowicie pominięty, a pokrywka 150 może być oddzielna i całkowicie usuwalna z korpusu zamknięcia. W niektórych zastosowaniach, pokrywka 150 może być zupełnie pominięta.

W przykładowym zespole zamknięcia 30, pokrywka 150 posiada boczną ścianę lub płaszcz 154, z którego wystaje zawias 152 do korpusu 32. Płaszcz 154 pokrywki posiada powierzchnię osadzenia 156 pokrywki. Gdy pokrywka 150 jest zamknięta, powierzchnia osadzenia 156 pokrywki łączy się z pierścieniowym kołnierzem 36 znajdującym się na korpusie zamknięcia 32 na górze obsady 34 korpusu zamknięcia.

Ponadto, odnosząc się do fig. 3, 11, 12, 14 i 14A, zgodnie z pierwszą postacią wynalazku, przykładowy zespół zamykający 30 posiada podłużny lub wydłużony otwór dozujący 52 utworzony na dziobku 38 dla umożliwienia dozowania produktu w postaci wydalanego pasma. Otwór dozujący 52 wyznaczony jest przez obwodową powierzchnię 86 otworu dozującego. Jak pokazano na fig. 1 i 2, obwodowa powierzchnia 86 otworu dozującego posiada część przednią 90 i część tylną 91, która jest zasadniczo równoległa do części przedniej 90. Obwodowa powierzchnia 86 otworu dozującego posiada również parę zaokrąglonych bocznych części 88 (fig. 1). Ten szczególny kształt otworu dozującego 52 umożliwia użytkownikowi dozowanie produktu w postaci pasma w sposób kontrolowany, i zmniejsza lub eliminuje wysiłek potrzebny do rozprowadzenia produktu po zakończeniu jego dozowania z pojemnika.

Jak to najlepiej przedstawiono na fig. 1-10 i 12, zewnętrzny obwód dziobka 38 posiada ściankę zamknięcia 35 (fig. 4-6) posiadającą utworzoną na niej powierzchnię osadzenia 33. Dziobek 38 ukształtowany jest przez cztery ściany lub części dziobka, które rozciągają się ku górze od ścianki

PL 203 967 B1 zamknięcia 35. Przednia ściana 44 dziobka rozciąga się ku górze od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 82 przedniej ściany dziobka (fig. 4-6 i 14A). Tylna ściana 46 dziobka rozciąga się ku górze od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 84 tylnej ściany dziobka (fig. 4-6 i 14A). Przednia ściana 44 dziobka i tylna ściana 46 dziobka znajdują się po przeciwnych stronach korpusu zamknięcia 32. Dziobek 38 posiada również parę bocznych lub pobocznych ścian, które rozciągają się ku górze od ścianki zamknięcia 35 do końcowych powierzchni bocznych. Prawa ściana 49 dziobka rozciąga się ku górze od ścianki zamknięcia 35 do końcowej bocznej powierzchni 87, a lewa ściana 8 dziobka rozciąga się ku górze od ścianki zamknięcia 35 do końcowej bocznej powierzchni 87 (fig. 7). W przedstawionym przykładzie wykonania, końcowa powierzchnia 82 przedniej ściany dziobka, końcowa powierzchnia 84 tylnej ściany dziobka i końcowe boczne powierzchnie 87, tworzą powierzchnię ciągłą. Jednakże, zrozumiałe jest, że wynalazek dopuszcza inne konstrukcje powierzchni końcowej i, że końcowe powierzchnie 82, 84 i 87 nie muszą tworzyć ciągłej pojedynczej powierzchni, ale mogą być oddzielnymi powierzchniami o różnych poziomach lub o różnych kątach względem siebie.

Pokrywka 150 posiada element uszczelniający otwór lub „zatyczkę 160, która wystaje od końcowej powierzchni 158 pokrywki, i która jest przystosowana do szczelnego połączenia z obwodową powierzchnią 86 otworu dozującego, gdy pokrywka 150 jest osiowo obrócona od pozycji otwartej (pokazanej na fig. 1) do pozycji zamkniętej (pokazanej na fig. 10). Element uszczelniający otwór 160 posiada tylną część 162 elementu uszczelniającego otwór i przednią część 164 elementu uszczelniającego otwór. Zastosowane tu określenia „przedni i „tylny odzwierciedlają ustawienie elementu uszczelniającego otwór 160, gdy pokrywka 150 znajduje się w pozycji zamkniętej. Jak widać, element uszczelniający otwór 160 ma komplementarny kształt w stosunku do kształtu otworu dozującego 52.

Szczególnie, w odniesieniu do fig. 13, 14 i 14A, otwór dozujący 52 wyznaczony jest przez obwodową powierzchnię 86 otworu dozującego, która, w przedstawionym przykładzie wykonania, posiada rozciągającą się ku górze powierzchnię 74 dziobka, wewnętrzne uszczelniające zgrubienie pierścieniowe 78 dziobka i skierowaną na zewnątrz zbieżną powierzchnię 80. Jak pokazano na fig. 14A, obwodowa powierzchnia 86 otworu dozującego rozciąga się ku górze od przedniego wewnętrznego kołnierza 72 dziobka i od tylnego wewnętrznego kołnierza 70 dziobka.

W odniesieniu do fig. 14B, element uszczelniający otwór 160 posiada zbieżne powierzchnie 170, 174 na jego obwodzie. Szczególnie, tylna część 162 elementu uszczelniającego otwór posiada pośrednią powierzchnię 174 tylnej części elementu uszczelniającego otwór i przednia część 164 elementu uszczelniającego otwór posiada pośrednią powierzchnię 170 przedniej części elementu uszczelniającego otwór. Jak widać, pośrednie powierzchnie 170 i 174 razem z powierzchniami pośrednimi na bocznych częściach elementu uszczelniającego otwór 160, tworzą powierzchnię ciągłą, która przebiega wokół obwodu elementu uszczelniającego otwór 160. Dzięki zbieżnym pośrednim powierzchniom, element uszczelniający otwór 160 może szczelnie połączyć się z obwodową powierzchnią 86 otworu dozującego bez nadmiernego oddziaływania, gdy pokrywka 150 jest osiowo obrócona do swojej pozycji zamkniętej. Końcowe powierzchnie 166, 168 wyznaczają płaszczyznę elementu uszczelniającego otwór, które tworzą kąt ostry z osią środkową lub płaszczyzną elementu uszczelniającego otwór 160. Jak to widać z przekroju pokazanego na fig. 14B, przednia część 164 elementu uszczelniającego otwór i tylna część 162 elementu uszczelniającego otwór, mogą rozciągać się od końcowej ściany 158 pokrywki pod kątem, który jest nieco większy niż 90 stopni, a zatem rozchodzą się na zewnątrz względem siebie. To zapewnia uszczelniające odchylenie w stosunku do elementu uszczelniającego otwór 160, które odpowiednio zwiększa szczelne połączenie z obwodową powierzchnią 86 otworu dozującego. Uszczelniające zgrubienie pierścieniowe 78 znajdujące się po wewnętrznej stronie dziobka 38 korpusu zamknięcia, polepsza szczelne połączenie z zewnętrzną powierzchnią elementu uszczelniającego otwór 160. W odniesieniu do fig. 14 i 14A, zgodnie z inną pierwszą postacią wynalazku, końcowa powierzchnia 82 przedniej ściany dziobka i końcowa powierzchnia 84 tylnej ściany dziobka, wyznaczają końcową płaszczyznę otworu P, która rozciąga się pod kątem ostrym względem osi A korpusu zamknięcia 32, lub która nie jest równoległa do płaszczyzny określonej przez powierzchnię osadzenia 33 korpusu zamknięcia. Oś A korzystnie określona jest przez kierunek przepływu produktu przez otwór 52. Dzięki rozciągającym się ku górze powierzchniom 74 (fig. 14) obwodowej powierzchni 86 otworu dozującego, dozowany produkt dąży do równoległego przepływu względem tych powierzchni, przez otwór dozujący 52. Dzięki nachylonemu otworowi, tylna ściana 46 dziobka rozciąga się od ścianki zamknięcia 35 do wyższego poziomu niż przednia ściana 44 dziobka. Końcowe boczne powierzchnie 87 dziobka łączą się z końcową powierzchnią 82 przedniej ściany dziobka i z końcową powierzchnią 84 tylnej ściany dziobka, tworząc powierzchnię ciągłą

PL 203 967 B1 w płaszczyźnie otworu P. Ta postać wynalazku zwiększa „odcinanie produktu i przez to zmniejsza możliwość przelania lub zmarnowania produktu.

Zgodnie z inną pierwszą postacią wynalazku, geometria stożkowych powierzchni przejściowych zastosowana jest na korpusie zamknięcia 32 w celu ulepszenia przejścia przepływającego produktu z otworu pojemnika do otworu dozującego 52 i w celu ulepszenia „odcinania produktu przez zmniejszenie objętości poniżej dziobka 38. Fig. 4, 5 i 6 przedstawiają, odpowiednio, przekroje podłużne wzdłuż linii 4-4, 5-5 i 6-6 z fig. 3, która przedstawia w widoku z góry przykładowy zespół zamknięcia zgodnie z wynalazkiem. Jak to widać na fig. 4-6, pierścieniowa uszczelka 42 w kształcie „szczęk kraba wystaje ku dołowi od powierzchni osadzenia 33 korpusu zamknięcia i jest przystosowana do szczelnego połączenia z górnym pierścieniowym brzegiem pojemnika (nie pokazanym), na którym zamontowane jest zamknięcie 30. Zgodnie z wynalazkiem, przednia ściana 44 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 51 przedniej ściany dziobka, która w tym przykładzie wykonania, co najmniej częściowo podąża torem parabolicznym od ścianki zamknięcia 35 do obwodowej powierzchni 86 otworu dozującego. Podobnie, tylna ściana 46 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 57 tylnej ściany dziobka, która w tym przykładzie wykonania, co najmniej częściowo podąża torem parabolicznym od ścianki zamknięcia 35 do obwodowej powierzchni 86 otworu dozującego. Jak to również pokazano na fig. 4-6, przednia ściana 44 dziobka posiada również zewnętrzną powierzchnię 59, która podąża torem parabolicznym od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 82 przedniej ściany dziobka. Podobnie, by zapewnić zasadniczo jednolite grubości ścian dziobka, tylna ściana 46 dziobka posiada zewnętrzną powierzchnię 65, która podąża torem parabolicznym od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 84 tylnej ściany dziobka. Będzie zrozumiałe dla przeciętnych znawców w tej dziedzinie techniki, że zewnętrzne powierzchnie przedniej ściany 44 dziobka i tylnej ściany 46 dziobka nie muszą mieć geometrii stożkowej, lecz mogą mieć inną geometrię, w zależności od szczególnych wymagań estetycznych i/lub funkcjonalności poszczególnego zespołu zamknięcia.

Fig. 7-9 przedstawiają przekroje podłużne, odpowiednio, wzdłuż linii 7-7, 8-8 i 9-9 z fig. 3. W tym przykładzie wykonania, wewnętrzne powierzchnie przejściowe bocznych części dziobka 38 nie mają geometrii stożkowej. Raczej, lewa ściana 48 dziobka i prawa ściana 49 dziobka mają wewnętrzne powierzchnie, które biegną zasadniczo w kierunku pionowym, i które mogą mieć stożkową część, która rozciąga się do wewnątrz do obwodowej powierzchni 86 otworu dozującego. Jednakże, zrozumiałe jest dla przeciętnych znawców w tej dziedzinie techniki, że geometria stożkowa może być zastosowana na wewnętrzne powierzchnie lewej i prawej ściany dziobka, nie odstępując od istoty i zakresu wynalazku. Lewa ściana 48 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię 68, która jest powierzchnią zasadniczo pionową i wewnętrzną zbieżną powierzchnią przebiegającą w kierunku obwodowej powierzchni 86 otworu dozującego. Lewa ściana 48 dziobka posiada również zewnętrzną powierzchnię 61, która rozciąga się zgodnie z geometrią stożkową od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 87 lewej ściany dziobka. Podobnie, prawa ściana 49 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię 66, która jest powierzchnią zasadniczo pionową i skierowaną do wewnątrz powierzchnią zbieżną. Prawa ściana 49 dziobka posiada również zewnętrzną powierzchnię 63, która rozciąga się od ścianki zamknięcia 35 do końcowej powierzchni 87 prawej ściany, zgodnie z geometrią stożkową.

Fig.15 i 16 przedstawiają inny przykład zespołu zamknięcia 230 zgodnie z wynalazkiem. W tym przykładzie wykonania, przednia ściana 244 dziobka rozciąga się z bardziej stopniowanym nachyleniem od ścianki zamknięcia 235 do końcowej powierzchni 282 przedniej ściany zgodnie z geometrią stożkową, ale o bardziej stopniowanym nachyleniu niż w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1-14. Ponadto, końcowa powierzchnia 282 przedniej ściany tworzy większy kąt z zewnętrzną powierzchnią 259 przedniej ściany dziobka w porównaniu z odpowiednimi powierzchniami w przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 1-14. To zapewnia łagodniejsze zakończenie, które jest łatwiejsze do czyszczenia. Przednia ściana 244 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 251, która rozciąga się, co najmniej częściowo, od ścianki zamknięcia 235 do obwodowej powierzchni 286 otworu dozującego zgodnie z geometrią stożkową, korzystnie parabolą. Podobnie, tylna ściana 246 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 257, która rozciąga się zgodnie z geometrią stożkową, która jest bardziej stroma i przez to inna niż geometria stożkowa wewnętrznej powierzchni przejściowej 251 przedniej ściany dziobka. Jak to widać na fig. 16, element uszczelniający otwór 260 zaprojektowany jest z nachyloną końcową powierzchnią 266, która dopasowuje wejście elementu uszczelniającego otwór 260 w nachylony otwór dozujący 252, gdy pokrywka 250 jest zamknięta.

PL 203 967 B1

Fig. 17 i 18 przedstawiają inny przykładowy zespół zamknięcia 330 zgodnie z wynalazkiem. W tym przykładzie wykonania, ściany dziobka utworzone są z zasadniczo pionowego odcinka i z bardziej nagłym przejściem od ścianki zamknięcia 335. Przednia ściana 344 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 351, która ma zasadniczo stały promień rozciągający się od ścianki zamknięcia 335 do pionowego odcinka 366 przedniej ściany 344 dziobka. Podobnie, tylna ściana 346 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 357, która ma zasadniczo stały promień rozciągający się od ścianki zamknięcia 335 do pionowego odcinka 366. Zewnętrzne powierzchnie przejściowe 359 i 365 utworzone są, jako powierzchnie zakrzywione o zasadniczo stałym promieniu. W przeciwieństwie do poprzednio opisanych przykładów wykonania, element uszczelniający otwór 360, w tym przykładzie wykonania, jest przystosowany do połączenia z zewnętrzną powierzchnią dziobka 338. W tym celu, dziobek 338 zaprojektowany jest z zewnętrzną powierzchnią zbieżną 371 (fig. 17) rozciągającą się na jego obwodzie. Podobnie, element uszczelniający otwór 360 zaprojektowany jest z wewnętrzną powierzchnią zbieżną 362. Również, w przeciwieństwie do poprzednio opisanych przykładów wykonania, otwór nie jest nachylony względem ścianki zamknięcia 335.

Fig. 19 i 20 przedstawiają jeszcze inny przykładowy zespół zamknięcia 430 zgodnie z wynalazkiem. W tym przykładzie wykonania, pionowy odcinek 466 ściany dziobka jest dłuższy w porównaniu z przykładem wykonania opisanym w odniesieniu do fig. 17 i 18. Wewnętrzna powierzchnia przejściowa 451 przedniej ściany 444 dziobka ma zasadniczo stały promień od ścianki zamknięcia 435 do pionowego odcinka 466. Podobnie, wewnętrzna powierzchnia przejściowa 457 tylnej ściany 446 dziobka ma zasadniczo stały promień od ścianki zamknięcia 435 do pionowego odcinka 466. Zewnętrzne powierzchnie przejściowe 459 i 465 również mają stały promień. Jak to widać na figurach, promienie obu tych powierzchni przejściowych, wewnętrznej i zewnętrznej, są mniejsze niż promienie powierzchni przejściowych w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 17 i 18, przez co zmniejszono koszt materiału potrzebnego do wykonania przykładowego zespołu zamknięcia 430. W tym przykładzie wykonania, element uszczelniający otwór 460 przystosowany jest do połączenia z wewnętrzną powierzchnią dziobka 438.

Fig. 21 i 22 przedstawiają jeszcze inny przykładowy zespół zamknięcia 530 zgodnie z wynalazkiem. W tym przykładzie wykonania, otwór dozujący 552 jest inaczej nachylony w porównaniu z przykładem wykonania pokazanym na fig. 1-14. To znaczy, przednia ściana 544 dziobka rozciąga się zasadniczo na tym samym poziomie od ścianki zamknięcia 535 co poziom tylnej ściany 546 dziobka. Obie, przednia ściana 544 dziobka i tylna ściana 546 dziobka, posiadają wewnętrzne powierzchnie przejściowe. Wewnętrzna powierzchnia przejściowa 551 przedniej ściany dziobka rozciąga się zgodnie z geometrią stożkową od ścianki zamknięcia 535 do obwodowej powierzchni 586 otworu dozującego. Wewnętrzna powierzchnia przejściowa 557 tylnej ściany dziobka rozciąga się zgodnie z geometrią stożkową od ścianki zamknięcia 535 do obwodowej powierzchni 586 otworu dozującego. Zewnętrzne powierzchnie przejściowe 559 i 565 również są zaprojektowane, odpowiednio, na przedniej ścianie 544 dziobka i tylnej ścianie 546 dziobka. Jak można to zobaczyć w szczegółach na fig. 22, obwodowa powierzchnia 586 otworu dozującego posiada zbieżną do wewnątrz powierzchnię 585, która rozciąga się do wewnątrz od końcowej powierzchni 582 przedniej ściany dziobka i od końcowej powierzchni 584 tylnej ściany dziobka, tworząc wciskowe połączenie z elementem uszczelniającym otwór 560, gdy pokrywka znajduje się w pozycji zamkniętej pokazanej na fig. 22.

Fig. 23 i 24 przedstawiają jeszcze inny przykładowy zespół zamknięcia 630 zgodnie z wynalazkiem. W tym przykładzie wykonania, zamknięcie zaprojektowane jest z wewnętrznymi powierzchniami przejściowymi o zasadniczo stałym promieniu i ze ścianą dziobka z zasadniczo pionowym odcinkiem 666 i nachyloną płaszczyzną otworu. Element uszczelniający otwór 660 przystosowany jest do połączenia z zewnętrzną powierzchnią dziobka 638 i nie ma zbieżnego zakończenia. To znaczy, obwodowa ściana 622 elementu uszczelniającego otwór 660 rozciąga się zasadniczo na tym samym poziomie względem końcowej ściany 658 pokrywki na całym obwodzie elementu uszczelniającego otwór 660. Przednia ściana 644 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 651, która rozciąga się od ścianki zamknięcia 635 do pionowego odcinka 666 wzdłuż toru o zasadniczo stałym promieniu. Podobnie, tylna ściana 646 dziobka posiada wewnętrzną powierzchnię przejściową 657, która rozciąga się od ścianki zamknięcia 635 do pionowego odcinka wzdłuż toru o zasadniczo stałym promieniu. Zewnętrzne powierzchnie przejściowe 659 i 665 zaprojektowane są po to, by stanowiły przejście od grubości ścianki zamknięcia do grubości pionowego odcinka.

Będzie oczywiste z powyższego szczegółowego opisu wynalazku i z dołączonych figur rysunku, że wiele odmian i modyfikacji może być dokonanych bez wykraczania poza istotę i zakres nowych

PL 203 967 B1 rozwiązań lub zasad niniejszego wynalazku. Na przykład, chociaż zespół zamknięcia według wynalazku przykładowo połączony jest z pojemnikiem przez połączenie gwintowe, to wynalazek dopuszcza inne techniki łączenia i elementy do zamocowania zespołu zamknięcia na pojemniku. Na przykład, ponieważ wynalazek dostarcza zespół zamknięcia, w którym nie ma potrzeby stosowania względnie dużych sił uszczelniających przez gwinty na zespole zamknięcia i zakończeniu pojemnika, wynalazek dopuszcza bezgwintowe mocowanie zespołu zamknięcia do pojemnika. Takie mocowanie może zawierać połączenie cierne ułatwione przez to, że zespół zamknięcia posiada obsadę z wewnętrzną średnicą zwymiarowaną tak, by zapewnić ślizgowe lub teleskopowe połączenie z gładkim bezgwintowym zakończeniem pojemnika. W takim przykładzie wykonania, element wciskowy i korpus zamknięcia mogłyby być zaprojektowane z powierzchniami oporowymi, na przykład, z połączeniem typu bagnetowego lub elementem pasowanym, które umożliwią zamocowanie zespołu zamknięcia na pojemniku, ale które mogą być ukształtowane, na przykład, przez względny obrót korpusu zamknięcia i pojemnika, by ograniczyć ruch ku górze korpusu zamknięcia względem pojemnika.

Claims (6)

1. Zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma, gdzie zespół zamknięcia (330, 430, 630) zwiera korpus posiadający ściankę zamknięcia (335, 435, 635) i obsadę rozciągającą się od ścianki zamknięcia (335, 435, 635) dla połączenia z pojemnikiem, gdzie ścianka zamknięcia (335, 435, 635) jest zasadniczo płaska a korpus ma pierścieniowy kołnierz dookoła ścianki zamknięcia (335, 435, 635), oraz zawierający dziobek (338, 638) wystający ze ścianki zamknięcia (335, 435, 635) i zawierający obwodową powierzchnię otworu dozującego określającą podłużny otwór dozujący, a dziobek posiada długą tylną ścianę (346, 446, 646) i długą przednią ścianę (344, 444, 644), gdzie tylna i przednia ściana dziobka rozciąga się zasadniczo równolegle względem siebie i zasadniczo prostopadle do płaszczyzny ścianki zamknięcia (335, 435, 635) i zawierający pokrywkę zamknięcia zamocowaną do korpusu do selektywnego obracania się wokół osi zasadniczo równolegle do płaszczyzny ścianki zamknięcia (335, 435, 635) i zasadniczo równolegle do tylnej ściany (346, 446, 646) dziobka i przedniej ściany (344, 444, 644) dziobka, a pokrywa zamknięcia posiada element (360, 460, 660) uszczelniający otwór połączony z tylną ścianą (346, 446, 646) dziobka i przednią ś cianą (344, 444, 644) dziobka, gdzie element (360, 460, 660) uszczelniają cy otwór zawiera podłużną ścianę, która jest zasadniczo prostokątna w stosunku do płaszczyzny ścianki zamknięcia (335, 435, 635), kiedy jest połączona z tylną ścianą (346, 446, 646) i przednią ścianą (344, 444, 644) i kiedy pokrywa jest zamknięta, znamienny tym, że pokrywa zamknięcia ma obsadę umieszczoną na kołnierzu, kiedy pokrywa jest zamknięta, a kołnierz współdziała z obsadą pokrywy by umieścić pokrywę zamknięcia, element (360, 460, 660) uszczelniający otwór połączony z korpusem i dziobkiem (338, 638), kiedy pokrywa jest zamknięta.

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto zawiera zakrzywioną ścianę (359, 365, 459, 465, 659, 665) łączącą ściankę zamknięcia (335, 435, 635) z tylną ścianą (346, 446, 646) i przednią ś cianą (344, 444, 644), kiedy podłuż na ściana (362, 662) elementu (360, 460, 660) uszczelniający otwór zachodzi na tylną ścianę (346, 446, 646) i przednią ścianę (344, 444, 644) gdy pokrywa jest zamknięta.

3. Zespół zamknięcia dozującego do dozowania z pojemnika produktu w postaci pasma, mający otwór pojemnika usytuowany zasadniczo w płaszczyźnie, gdzie zespół zamknięcia (30, 230, 530) zwiera korpus (32) posiadający ściankę zamknięcia (35, 235, 535) i obsadę (34) rozciągającą się od ścianki zamknięcia (35, 235, 535) dla połączenia z pojemnikiem, oraz zawiera dziobek (38) wystający ze ścianki zamknięcia i zawierający podłużny otwór dozujący (52, 252, 552) posiadający długą przednią ścianę (44, 244, 544) i długą tylną ścianę (46, 246, 546) zasadniczo równoległą do długiej przedniej ściany otworu dozującego (52, 252, 552), który jest usytuowany powyżej otworu pojemnika, kiedy zespół zamknięcia jest umieszczony na pojemniku, ponadto dziobek zawiera przednią wewnętrzną powierzchnię (51, 251, 531) pomiędzy ścianką zamknięcia i długą przednią ścianą otworu dozującego, oraz zawiera tylną wewnętrzną powierzchnię (57, 257, 557) pomiędzy ścianką zamknięcia i długą tylną ścianą otworu dozującego, znamienny tym, że przednia i tylna wewnętrzna powierzchnia są zakrzywione w sposób ciągły według geometrycznej funkcji, gdzie niższy koniec każdej przedniej wewnętrznej powierzchni i każdej tylnej wewnętrznej powierzchni jest zasadniczo równoległy do płaszczyzny otworu pojemnika i górny koniec każdej przedniej wewnętrznej powierzchni i każdej tylnej we10

PL 203 967 B1 wnętrznej powierzchni przyległych do otworu dozującego jest bezpośrednio skierowany do tego otworu dozującego, a zakrzywione w sposób ciągły przednia i tylna wewnętrzna powierzchnia określają zasadniczą część wewnętrznej powierzchni dziobka.

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że geometryczną funkcją jest parabola.

5. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że geometryczną funkcją jest hiperbola.

6. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że górne końce przedniej i tylnej wewnętrznej powierzchni przyległych do otworu dozującego są styczne do umownej płaszczyzny przechodzącej przez otwór dozujący.