PL204005B1 - Urządzenie ochronne przeznaczone dla igły i igła, w szczególności igła kaniuli - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie ochronne przeznaczone dla igły i igła, w szczególności igła kaniuli, dla zapobiegania przypadkowemu ukłuciu lub zranieniu personelu medycznego w trakcie korzystania z igieł.

W przypadku stosowania igły kaniuli, osoba operująca wprowadza kaniulę oraz igłę znajdującą się w tej kaniuli poprzez przekłucie skóry w pobliżu żyły pacjenta lub jego tętnicy oraz wprowadzenie końcówki igły i kaniuli do wnętrza żyły lub tętnicy. Po umieszczeniu igły, kaniula pozostaje na miejscu, częściowo wewnątrz żyły, zaś igła, która wykonała już swoje zadanie, jest przez osobę operującą wyciągana na zewnątrz.

Jest to faza, w trakcie której ostry koniec wyciąganej igły jest niebezpiecznie odsłonięty, stwarzając duże ryzyko ukłucia lub zranienia osoby operującej.

Czynność związana z wymianą igły w ochronnym kapturku jest równie niebezpieczna dla osoby operującej, która wymienia tę igłę, jak wskazują statystycznie liczne specjalistyczne badania.

W celu wyeliminowania tego problemu oraz zagwarantowania bezpieczeństwa zdrowia personelu medycznego w trakcie jego pracy, opracowano wiele rozmaitych typów urządzeń ochronnych możliwych do zastosowania na igłach kaniuli.

Znane są zespoły zabezpieczenia igły kaniuli zawierające urządzenie ochronne umożliwiające wyciąganie igły wewnątrz elementu ochronnego, która sama może stanowić element zespołu, dzięki czemu czynność wycofywania uzyskiwana jest poprzez uruchomienie dźwigni, która popycha odpowiednio igłę do wnętrza elementu ochronnego lub też ręcznie poprzez obsługę zewnętrznej rękojeści połączonej z igłą, która może ślizgać się wzdłuż osi elementu ochronnego, umożliwiając dzięki temu wyciągnięcie samej igły.

Główną wadę tego rodzaju urządzeń, które znane są do tej pory w tej dziedzinie, stanowi znaczna objętość elementu ochronnego, co może sprawiać, iż korzystanie z tych igieł kaniuli będzie dla osoby operującej pracochłonne i trudne, w wyniku czego ten znany system jest mniej praktyczny i uniwersalny.

Inną wadą tego typu urządzeń, które znane są do tej pory w tej dziedzinie, jest to, iż nie tylko są one skomplikowane lub zbudowane z dużej liczby elementów, ale także stwarzają ryzyko nieprawidłowego działania oraz odznaczają się wysokimi kosztami wytwarzania każdego z elementów składowych oraz ich montażu.

Kolejną wadą jest to, iż konieczne do wykonania są dodatkowe czynności w porównaniu do urządzeń niechronionych, z czym wiąże się ryzyko omyłkowego pominięcia lub nieprawidłowego wykonania tych czynności przez osobę operującą.

W branży znane są także urządzenia ochronne przeznaczone dla igieł kaniuli związane z zastosowaniem pary pierścieni połączonych za pośrednictwem elastycznego drutu. Pierwszy pierścień jest przymocowany do podstawy igły, zaś drugi pierścień jest przymocowany do końca kaniuli i przeznaczony jest do prowadzenia czynności wyciągania igły oraz do umieszczenia jej ostrza. Mechanizm ten powoduje, iż igła w trakcie jej wyciągania ślizga się poprzez otwór drugiego pierścienia, aż do momentu, gdy jej dalsze wyciąganie zostanie zahamowane przez ustaloną długość elastycznego drutu. W tym momencie igła dociera swoim ostrzem do wnętrza jednego z pierścieni. Igła zamocowana w pierś cieniu, posiadają ca chronione ostrze, mo ż e być bezpiecznie wycią gana z kaniuli, zaś cał e urządzenie składa się z dwóch pierścieni i drutu.

Główną wadą tego urządzenia jest znaczne obciążenie związane z dwoma ochronnymi pierścieniami, zaś przede wszystkim z elastycznym drutem, co może sprawiać iż korzystanie z igły kaniuli będzie pracochłonne i trudne, zmniejszając zakres jej stosowalności.

Inną wadą tych pierścieni, a w ogólności wszystkich urządzeń znanych w tej dziedzinie, jest to, iż ciecze ustrojowe pacjenta, a czasami leki, które mogą być osadzone na igle w postaci kropel lub przywierającej powłoki, w dalszym ciągu są odsłonięte i/lub w dalszym ciągu istnieje niebezpieczeństwo tego, że ciecze te lub leki opuszczą urządzenie ochronne. Przypadkowe wstrząsy mogą spowodować ich rozpryskanie na gołą skórę lub do oczu osób operujących, wywołując ryzyko infekcji lub zanieczyszczenia.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia ochronnego przeznaczonego na igły, a zwłaszcza na igły kaniuli, które pozwala na znaczne zmniejszenie niebezpieczeństwa wystąpienia styczności z cieczami ustrojowymi pacjenta lub lekami znajdują cymi się na igle, które zapobiega przypadkowemu

PL 204 005 B1 ukłuciu lub zranieniu i które także umożliwia uzyskanie tych celów przy zachowaniu zwartej budowy, dzięki czemu urządzenie to powinno być łatwe do stosowania i bardzo wszechstronne.

Kolejnym celem jest opracowanie urządzenia ochronnego, które będzie łatwe do wykonania i zmontowania, a stąd także niezbyt kosztowne.

Urządzenie ochronne przeznaczone dla igły, w szczególności dla igły służącej do wprowadzania cewnika lub tak zwanej igły kaniuli, zawierające środki ochronne, które suwliwie współdziałają z igłą, według wynalazku charakteryzuje się tym, że środki ochronne zawierają kombinację środków zabezpieczających w postaci zabezpieczających wypustów zawierających przynajmniej jeden element, który po wyciągnięciu igły znajduje się przed ostrzem igły i zapobiega ponownemu użyciu igły oraz środków blokujących w postaci przesuwnego pierścienia blokującego, umieszczonego wokół igły i współdziałającego ze środkami zabezpieczającymi poprzez ich zwalnianie z położenia zablokowanego w położenie odblokowane, gdy urządzenie ochronne przechodzi z położenia nieoperacyjnego w poł o ż enie operacyjne.

Środki zabezpieczające i środki blokujące są tak skonfigurowane, iż po wyciągnięciu igły środki zabezpieczające, a w szczególności element lub elementy, które znajdują się przed ostrzem igły, pozostają oddalone od igły w trakcie całego procesu jej wyciągania.

Środki blokujące są umieszczone przesuwnie względem środków zabezpieczających, zwalniając poprzez ruch przesuwania środki zabezpieczające z położenia zablokowanego w położenie odblokowane, w wyniku czego środki blokujące tak współdziałają z igłą, iż przemieszczenie oraz wyciągnięcie igły powoduje także wymieniony wyżej ruch przesunięcia środków blokujących.

Igła na swoim bliższym końcu umocowana jest w kielichu, zawierającym przynajmniej jeden element, który w najbardziej wysuniętym do przodu położeniu igły współdziała ze środkami ochronnymi, a w szczególności jest umieszczony w środkach ochronnych, uniemożliwiając tym samym wykonanie przez środki blokujące ruchu przesuwnego.

Wspomniany przynajmniej jeden element środków zabezpieczających jest elastycznie wyginalny, w wyniku czego jest wpychany na tor przemieszczania się igły, dzięki czemu w swym położeniu zablokowanym utrzymywany jest przez środki blokujące przynajmniej częściowo poza torem przemieszczania się igły.

Środki zabezpieczające są w postaci pary zabezpieczających wypustów, które zachodzą z przeciwnych stron igł y na tor przemieszczania si ę igł y.

Środki ochronne oraz igła zawierają środki ograniczające określające położenie końcowe przy wyciąganiu igły i spełniające funkcję oparcia pomiędzy środkami ochronnymi a igłą.

Środki ograniczające na igle zawierają pierścieniowy rowek lub wypukłość lub też zgrubienie albo podobny element na zewnętrznej stronie igły, zaś środki ograniczające na środkach ochronnych są w postaci ś rodków blokują cych lub elementów współ dział ają cych ze ś rodkami blokują cymi.

Środki zabezpieczające oraz środki blokujące zamknięte są w wydrążonym korpusie obudowy, który to wydrążony korpus zaopatrzony jest w przelotowe otwory dla igły.

Środki ochronne są w postaci elementu przedłużenia kielicha cewnika, zaś element przedłużenia zaopatrzony jest w środki sprzęgające umożliwiające rozłączenie połączenia z kielichem cewnika.

Urządzenie według wynalazku zaopatrzone jest w środki zgarniające służące do osuszenia igły, gdy urządzenie ochronne przechodzi z położenia nieoperacyjnego w położenie operacyjne.

Środki zgarniające są tworzone i/lub mocowane przez środki blokujące.

Środki zgarniające zawierają pierścień lub podobny element, w szczególności pierścień o przekroju okrągłym wykonany z tworzywa sztucznego, który znajduje się wokół igły.

Igła przymocowana jest w kielichu, który zaopatrzony jest w przynajmniej jedno przedłużenie, które przynajmniej częściowo otacza środki ochronne.

Igła, w szczególności igła kaniuli, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera urządzenie ochronne.

Rozwiązanie polegające na połączeniu środków zabezpieczających ze środkami blokującymi, które automatycznie zwalniają środki zabezpieczające z położenia zablokowania w położenie odblokowane ma tę zaletę, iż urządzenie ochronne według wynalazku działa bardzo skutecznie.

Według korzystnego przykładu wykonania wynalazku, środki zabezpieczające oraz środki blokujące są tak skonfigurowane, iż po wyciągnięciu igły środki zabezpieczające, a w szczególności element lub elementy, które znajdują się przed ostrzem igły, pozostają w oddaleniu od igły w ciągu całego procesu wyciągania igły. Tak więc, w trakcie całego procesu wyciągania igły nie następuje styczność pomiędzy z jednej strony środkami zabezpieczającymi, a w szczególności z zabezpieczającym

PL 204 005 B1 wypustem lub zabezpieczającymi wypustami, zaś z drugiej strony z igłą. W wyniku tego środki zabezpieczające, a w szczególności wymienione wypusty, nigdy nie spowodują wypchnięcia cieczy przylegających do igieł w kierunku ostrza igły i poza to ostrze. Dzięki temu unika się całkowitego zgarnięcia cieczy z igły, w wyniku czego mogą one opuścić urządzenie ochronne.

W najbardziej korzystnym przykładzie wykonania wynalazku środki blokujące mogą być przesuwane względem środków zabezpieczających, dzięki czemu środki zabezpieczające są zwalniane z położenia zablokowania do położenia odblokowanego, dzięki czemu ś rodki blokujące tak współdziałają z igłą, iż przemieszczenie oraz wycofanie igły powoduje także omówiony powyżej ruch przesunięcia środków blokujących. Dzięki temu przy minimalnym nakładzie elementów konstrukcyjnych proponuje się urządzenie, które może być automatycznie uruchamiane tylko poprzez wycofanie igły.

W praktycznym przykładzie wykonania środki blokujące składają się zasadniczo z przesuwnego pierścienia położonego wokół igły.

Korzystnie wymieniony powyżej element lub elementy mogą być elastycznie wyginane i składają się z zabezpieczających wypustów, dzięki czemu elementy te są automatycznie wpychane na ścieżkę przemieszczania się igły w trakcie jej wyciągania. W tym wypadku środki blokujące mogą być wykonane w postaci jednego elementu, takiego jak na przykład pierścień, który w nieoperacyjnym położeniu urządzenia ochronnego utrzymuje wymienione elementy poza ścieżką przemieszczania się igły.

Ponadto urządzenie to odznacza się korzystnie tym, iż środki zabezpieczające oraz igła zawierają środki ograniczające, działające jako środki oporowe pomiędzy środkami zabezpieczającymi a igłą, które okreś lają położ enie końcowe przy wyciąganiu igły, dzięki czemu igła nie ma możliwości opuszczenia środków zabezpieczających.

Zgodnie z kolejną ważną korzystną właściwością urządzenie ochronne zaopatrzone jest w środki zgarniające służące do osuszania igły, gdy samo urządzenie przechodzi z położenia nieoperacyjnego do położenia operacyjnego. Te środki zgarniające, które składają się korzystnie z pierścienia o przekroju okrągłym, znacząco poprawiają bezpieczeństwo korzystania z urządzenia, jak będzie to zrozumiałe na podstawie dalszego opisu.

Jest ponadto korzystne, ażeby środki ochronne były zaopatrzone w tylną ścianę posiadającą tylną stronę, dzięki czemu środki zgarniające w ich najbardziej zewnętrznym położeniu pozostają oddalone od tylnej strony tylnej ściany. Pod tym względem należy zauważyć, iż ciecze zgarniane z igły gromadzone są przed środkami zgarniającymi. Na zakończenie nie wyklucza się, iż ciecze te mogą przenikać pomiędzy środkami zgarniającymi a powierzchnią igły w wyniku efektu pompowania, jaki może być wywoływany w trakcie przemieszczania igły na boki względem środków zgarniających. Dzięki zachowaniu odległości pomiędzy tą tylną stroną a tylną stroną tylnej ściany niemożliwe jest, ażeby osoba operująca, która trzyma urządzenie, mogła zetknąć się z rozważaną cieczą.

Fakt niewchodzenia zabezpieczających wypustów w styczność z igłą w trakcie całego procesu wyciągania igły jest także korzystny w innych urządzeniach ochronnych przeznaczonych dla igieł. Dlatego też według drugiej postaci wykonania wynalazku, urządzenie ochronne zawiera środki ochronne, które suwliwie współdziałają z igłą i zawierają jeden lub większą liczbę zabezpieczających wypustów, które w trakcie wyciągania igły są automatycznie umieszczane przed ostrzem igły, uniemożliwiając ponowne użycie igły, dzięki czemu wypusty te po całkowitym ruchu wyciągnięcia igły pozostają oddalone od igły.

Środki zgarniające, a w szczególności zgarniający pierścień, który w każdej sytuacji pozostaje oddalony od tylnej strony lub tylnej ściany urządzenia ochronnego, mogą być wykorzystane w połączeniu z innymi rodzajami urządzeń ochronnych, które niekoniecznie muszą być wyposażone w środki blokujące. Według trzeciego przykładu wykonania wynalazku urządzenie ochronne zawiera obudowę, która suwliwie współdziała z igłą, tak iż igła może być wyciągana do położenia, w którym ostrze igły znajduje się w obudowie, a ponadto zawiera zgarniający pierścień, który współdziała z igłą, dzięki czemu zgarniający pierścień położony jest wewnątrz obudowy w oddaleniu od tylnej strony tylnej ściany obudowy.

Wynalazek dotyczy także igieł, zwłaszcza igieł kaniuli, które zaopatrzone są w urządzenie ochronne według wynalazku.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok w przekroju poprzecznym zespołu igły kaniuli zaopatrzonej w urządzenie ochronne według wynalazku, które to urządzenie ochronne znajduje się w położeniu nieoperacyjnym, fig. 2 widok w powiększeniu elementu, oznaczonego symbolem F2 na fig. 1, fig. 3 - widok elementu przedstawionego na fig. 2 w trakcie wyciągania igły, fig. 4 - widok w przekroju poprzecznym podobny do

PL 204 005 B1 widoku z fig. 1, jednakże z igłą w położeniu wycofanym oraz z pracującym urządzeniem ochronnym, fig. 5 - widok w powiększeniu elementu oznaczonego symbolem F5 na fig. 4, fig. 6 - widok w przekroju poprzecznym podobny do widoku z fig. 4, jednakże po oddzieleniu igły wraz z urządzeniem ochronnym od kaniuli, fig. 7 i 8 - alternatywny przykład wykonania wynalazku, odpowiednio dla położenia nieoperacyjnego oraz położenia operacyjnego urządzenia ochronnego, fig. 9 i 10 - inny alternatywny przykład wykonania wynalazku, odpowiednio dla położenia nieoperacyjnego oraz położenia operacyjnego urządzenia ochronnego, fig. 11 i 12 - jeszcze inny alternatywny przykład wykonania wynalazku, odpowiednio dla położenia nieoperacyjnego oraz położenia w trakcie wyciągania igły, a fig. 13 - widok perspektywiczny elementu, oznaczonego symbolem F13 na fig. 11.

Na fig. 1 do 6 pokazano urządzenie ochronne (1) przeznaczone dla igły kaniuli 2, która to igła kaniuli 2 razem z kaniulą 3 tworzą cały zespół 4 igły kaniuli.

W przypadku igły kaniuli 2 przez kompletny element rozumie się zespół utworzony z faktycznej igły 5 oraz kielicha igły 6, w którym igła ta jest zamocowana. Igła 5 pasuje do kaniuli 3 i jest korzystnie wydrążona. Wewnętrzny kanał 7 połączony jest z otworem 8 znajdującym się w kielichu igły 6, co pozwala na przykład na połączenie z tak zwanym odpowietrzaczem lub też z każdym innym zespołem akcesoryjnym. Jak przedstawiono na rysunku, kielich igły 6 może być zaopatrzony w oparcie 9.

Kaniula 3 wprowadzana jest w konwencjonalny sposób i składa się głównie z podłużnej wydrążonej przedniej części 10, która przeznaczona jest do częściowego wprowadzenia do żyły pacjenta i która zawiera ponadto tylną część 11 pełniącą funkcję kielicha kaniuli, która zaopatrzona jest w wejściowy otwór 12 służący do wprowadzenia igły 5 do kaniuli 3. Wejściowy otwór 12 służy także do połączenia z rurką przeznaczoną do podawania płynu lub innej substancji po wyciągnięciu igły 5. Jak przedstawiono, kaniula 3 może być zaopatrzona w jeden lub większą liczbę dodatkowych wejściowych otworów 13. Oczywiście kaniula 3 może być także wykorzystywana do wprowadzania innych medycznych bądź chirurgicznych substancji lub elementów, na przykład do wprowadzania cewnika za pośrednictwem żyły lub tętnicy do organizmu pacjenta.

Urządzenie ochronne 1 składa się ze środków ochronnych, oznaczonych generalnie numerem referencyjnym 14, które suwliwie pasują na igłę 5, a także ze środków ograniczających 15, pełniących funkcję środków oporowych pomiędzy środkami ochronnymi 14 a igłą 5, które to środki oporowe określają położenie końcowe przy wyciąganiu igły 5 poprzez środki ochronne 14.

Środki ochronne 14 zawierają środki zabezpieczające 16 zawierające przynajmniej jeden element, w tym wypadku zabezpieczający wypust 17, który po wyciągnięciu igły 5 umieszczany jest przed ostrzem 18 igły 5, uniemożliwiając ponowne użycie tej igły, oraz środki blokujące 19, które współdziałają ze środkami zabezpieczającymi 16 i które wtedy, gdy urządzenie ochronne przechodzi z położenia nieoperacyjnego A w położenie operacyjne B, zwalniają środki zabezpieczające 16 z położenia zablokowanego w położenie odblokowane, jak opisano szczegółowo poniżej.

Środki zabezpieczające 16 oraz środki blokujące 19 znajdują się korzystnie w wydrążonym korpusie lub obudowie 20 posiadającej ścianę boczną 21 oraz dwie przeciwległe ściany czołowe 22, 23, z których każda zaopatrzona jest w przelotowy otwór 24, 25 przeznaczony na igłę 5.

Zabezpieczający wypust 17 składa się z elastycznie wyginanej wargi, która w tym przypadku stanowi jeden element ze ścianą czołową 22 i która jest tak skonfigurowana i rozmieszczona, że w swoim swobodnym położeniu rozciąga się wskroś ścieżki igły 5, korzystnie ukośnie, zgodnie z tym co przedstawiono na fig. 4 do 6.

Środki blokujące 19 zawierają element, który jest przesuwnie umieszczony w wydrążonym korpusie obudowy 20, który to element w przedstawionym przykładzie składa się z pierścienia blokującego 26 zbudowanego z wewnętrznej części pierścienia 27 oraz zewnętrznej części pierścienia 28 połączonych z sobą na stałe. Zewnętrzna część pierścienia dokładnie pasuje do wydrążonego korpusu obudowy 20.

Pierścień blokujący 26 jest tak skonfigurowany, iż w położeniu nieoperacyjnym A urządzenia ochronnego 1, w którym igła 5 jest całkowicie umieszczona wewnątrz kaniuli 3, pierścień blokujący 25 współdziała z zabezpieczającym wypustem 17, w wyniku czego ten ostatni odgina się na zewnątrz, w położeniu otwartym S, w którym zabezpieczający wypust 17 nie przeszkadza igle 5. Jak przedstawiono na fig. 1 i 2 zabezpieczający wypust 17 oraz pierścień blokujący 26, a w szczególności zewnętrzna część pierścienia 28, zahaczają nieco o siebie wzajemnie za pośrednictwem wgłębienia 29 znajdującego się w swobodnym końcu wypustu 17 i kołnierza 30 znajdującego się na przednim zewnętrznym końcu zewnętrznej części pierścienia 28.

PL 204 005 B1

Wymienione powyżej środki ograniczające 15 składają się z elementów oporowych, które znajdują się odpowiednio na igle 5 oraz na środkach ochronnych 14. W przykładzie wykonania z fig. 1 do 6 te elementy oporowe tworzone są przez pierścieniowy rowek 33 znajdujący się w pobliżu ostrza igły 5 oraz środki ustalające składające się z pasków lub żeberek 32 skierowanych w kierunku osi pierścienia blokującego 25 i pochylonych w kierunku przeciwnym do kierunku wyciągania igły 5.

Ponadto urządzenie ochronne 1 zaopatrzone jest w środki zgarniające 33 służące do wysuszenia przesuwającej się przezeń igły 5, usuwając z niej krew oraz inne ciecze ustrojowe pochodzące z organizmu pacjenta. Tego rodzaju środki zgarniające 33 składają się z pierścienia, membrany lub dysku posiadającego centralny otwór lub podobny element, umieszczony z pewnym naprężeniem wokół igły 5, który to pierścień, membrana lub dysk wykonany jest korzystnie z elastycznego materiału syntetycznego. W szczególności środki zgarniające mają postać pierścienia o przekroju okrągłym.

Środki ochronne 14, w szczególności obudowa 20, mają postać elementu przedłużenia, który może być połączony z kielichem cewnika. W związku z tym obudowa zaopatrzona jest w środki sprzęgające 34 znajdujące się na ścianie czołowej 22, pozwalające na utworzenie możliwego do usunięcia połączenia z kielichem cewnika, korzystnie za pośrednictwem połączenia zatrzaskowego. W związku z tym w przedstawionym przykładzie wykonania środki sprzęgające 34 zawierają liczne elastycznie wyginane żeberka 35, zawierające elementy blokujące 36, które mają zdolność współdziałania z kołnierzem 37 znajdującym się na tylnej krawędzi tylnej części kaniuli 3.

Zgodnie z tym co przedstawiono, kielich 6 igły korzystnie zawiera przynajmniej jeden element 38, który w najbardziej wysuniętym do przodu położeniu igły 5 współdziała ze środkami ochronnymi 14, chroniąc środki blokujące 14 przed wykonaniem ruchu przesunięcia z położenia nieoperacyjnego A w położenie operacyjne B. Osiąga się to dzięki temu, że element 38 rozciąga się poprzez otwór 25 do wydrążonego korpusu obudowy 20, tworząc przez to przeszkodę dla ruchu przemieszczenia środków blokujących 14. W szczególności jak przedstawiono na fig. 2 przesunięciu temu zapobiega się w ten sposób, że swobodny koniec elementu 38 wchodzi w styczność z wewnętrzną częścią pierścienia 27 i/lub żeberkami 35.

Działanie urządzenia ochronnego 1 jest zasadniczo takie jak opisano poniżej.

Po umieszczeniu igły 5 i kaniuli 3 w żyle lub tętnicy pacjenta, igła 5 jest wyciągana z kaniuli 3, co powoduje automatyczne uruchomienie środków ochronnych 14 oraz ich przejście z położenia nieoperacyjnego A do położenia operacyjnego B.

Na wstępie w położeniu nieoperacyjnym A element 38 znajduje się w styczności z wewnętrzną częścią pierścienia 27, co powoduje, iż środki blokujące 14 nie mogą zostać przemieszczone, co z kolei sprawia, iż zabezpieczający wypust 17 utrzymywany jest w położeniu przedstawionym na fig. 1 i 2.

Przy wyciąganiu igły 5, igła najpierw swobodnie przesuwa się poprzez środki ochronne 14. Od momentu, w którym pierścieniowy rowek 31 dociera na wysokość żeberek 32, żeberka te są elastycznie wpychane do wnętrza pierścieniowego rowka 31, co sprawia iż igła 5 nie ma możliwości wykonania dalszego ruchu przesuwnego poprzez pierścień 26. Wskutek tego pierścień blokujący 26 jest zabierany razem z ruchem igły 5, co sprawia, iż pierścień 26, czyli środki blokujące 19, uwalniają zabezpieczający wypust 17, który sam wchodzi w położenie pomiędzy przelotowym otworem 24 a ostrzem 18 igły 5, co odpowiada położeniu zwolnienia R.

W trakcie dalszego wyciągania pierścień blokujący 26 będzie wchodził w styczność ze ścianą czołową 23, jak przedstawiono na fig. 5, wskutek czego uniemożliwiony jest jakikolwiek dalszy ruch wyciągania igły 5 ze środków ochronnych 14. Następnie igła kaniuli 2 może zostać odłączona od kaniuli 3 za pośrednictwem możliwych do rozłączenia środków sprzęgających 34.

Dzięki temu w położeniu operacyjnym B ostrze 18 igły 5 nie ma możliwości wyjścia ze środków ochronnych 14, gdyż jest ono zablokowane w kierunku otworu 25 poprzez uruchomienie środków ograniczających 15, a w kierunku przeciwnym przez zabezpieczający wypust 17, który położony jest pomiędzy ostrzem 18 igły a otworem 24.

Środki ochronne 14 są korzystnie tak skonfigurowane, iż wykluczona jest jakakolwiek styczność pomiędzy zabezpieczającym wypustem 17 a igłą 5 w ciągu całego procesu wyciągania igły 5. Dzięki temu wyklucza się możliwość zadziałania zabezpieczających wypustów 17 w charakterze elementu zgarniającego dla igły 5, a także wyklucza się możliwość wydostania się krwi lub innych cieczy poprzez przelotowy otwór 24 w momencie zwalniania zabezpieczającego wypustu 17 oraz możliwego zanieczyszczenia tego otworu. W trakcie normalnego użytkowania w konstrukcji z fig. 1 do 6 brak jest styczności pomiędzy zabezpieczającym wypustem 17 a ostrzem igły 18 w chwili, gdy zabezpieczający wypust 17 odgina się z powrotem w swoje położenie swobodne. Jednakże w celu wykluczenia jakiePL 204 005 B1 gokolwiek kontaktu, ostrze 18 może być jeszcze bardziej skrócone, jak zaznaczono to przerywana linią 39 na fig. 3.

Kształt geometryczny oraz pochylenie żeberek 32 umożliwiają przeniesienie igły 5 w kierunku kaniuli 3 w trakcie fazy montażu zespołu igły kaniuli 4. Korzystna jest także obecność środków blokujących 19 w trakcie tego montażu, gdyż za pośrednictwem tych środków blokujących 19 zabezpieczający wypust 17 może być utrzymywany w nieaktywnym stanie, pozwalając na swobodne przejście igły 5 do środków ochronnych 14.

W trakcie przechodzenia z położenia nieoperacyjnego A w położenie operacyjne B igła 5 przesuwa się poprzez środki zgarniające 33, które osuszają ją z cieczy, które przywarły do igły 5, zatrzymując te ciecze w wydrążonym korpusie obudowy 20. Stąd też pomimo, iż trzon igły 5 nie jest już sterylny, to następuje decydujące zmniejszenie ilości wszelkich zakaźnych czy toksycznych produktów przywierających do igły 5, powodując tym samym zmniejszenie niebezpieczeństwa zagrażającego każdej osobie, która mogłaby dotknąć wału igły 5 gołymi rękoma. Ponadto pomimo, iż wydrążony korpus obudowy 20 nie jest całkowicie zamknięty, ciecze zatrzymane wewnątrz niego przez środki zgarniające 33 są praktycznie całkowicie zatrzymywane wewnątrz, nawet jeżeli igła 5 podlegać będzie wstrząsom czy wibracjom.

W przykładzie wykonania z fig. 1 do 6 środki sprzęgające 34 oraz ściana czołowa 22 wykonane są z jednego elementu oraz tworzą razem odrębny element, który działa jako pokrywa, która połączona jest ze ścianą boczną 21 w dowolny sposób.

Według innej postaci wykonania wynalazku środki sprzęgające 34 mogą być także wykonane w postaci pojedynczego elementu z wydrążonym korpusem obudowy 20.

Na fig. 7 i 8 przedstawiono drugi przykład wykonania urządzenia ochronnego 1, w którym środki zabezpieczające 16 składają się z pary przeciwległych elastycznie wyginanych zabezpieczających wypustów 40, 41, skierowanych wzajemnie ku sobie i przymocowanych do ściany czołowej 23. Zabezpieczające wypusty 40, 41 mają różną długość i składają się z elastycznie wyginanego pierwszego elementu 42, który rozciąga się zasadniczo w kierunku długości, a także drugiego elementu 43 znajdującego się na dalszym końcu pierwszego elementu 42, który to drugi element 43 skierowany jest poprzecznie lub zasadniczo poprzecznie względem pierwszego elementu 42. Zabezpieczające wypusty 40, 41 są tak skonfigurowane, iż dzięki ich elastyczności są trwale utrzymywane w położeniu, w którym drugie elementy 43 znajdują się na ścieżce, po której podąża igła 5.

Ściana czołowa 23 wykonywana jest w postaci kołnierza. Kołnierz ten razem z zabezpieczającymi wypustami 40, 41 tworzą element, który za pośrednictwem zatrzaskowego połączenia 44 montowany jest wewnątrz wydrążonego korpusu obudowy 20.

W tym przykładzie wykonania środki blokujące 19 składają się z pierścienia 45, który położony jest wokół igły 5 oraz pomiędzy zabezpieczającymi wypustami 40, 41, dzięki czemu zabezpieczające wypusty 40, 41 za pośrednictwem pierścienia 45 mogą być utrzymywane w położeniu otwartym S, zgodnie z tym co przedstawiono na fig. 7.

Podobnie jak pokazano na fig. 1 do 6, pierścień 45 zaopatrzony jest w żeberka 32.

Należy zauważyć, iż na fig. 7 pokazano taką konfigurację, iż zabezpieczające wypusty 40, 41 znajdują się w styczności z pierścieniem 45, jak również w styczności z igłą 5. Zabezpieczające wypusty 40, 41 znajdują się tylko w nieznacznym kontakcie z igłą 5, w wyniku czego w trakcie wyciągania igły 5 nie ma konieczności przezwyciężania istotnych sił tarcia.

Oczywiste jest, iż według alternatywnych przykładów wykonania i w zależności od średnicy pierścienia 45 i/lub długości drugich elementów 43, może występować lub może nie występować styczność pomiędzy swobodnymi końcami zabezpieczających wypustów 40, 41 a igłą 5.

Głównym zadaniem środków blokujących 19 jest utrzymywanie zabezpieczających wypustów 40, 41 w oddaleniu od siebie wzajemnie wtedy, gdy pomiędzy nimi nie ma igły 5, co pozwala na przesuwanie igły 5 poprzez wydrążony korpus obudowy 20 po włożeniu igły 5 do środków ochronnych.

W trakcie przechodzenia z położenia nieoperacyjnego A do położenia operacyjnego B, żeberka 32 łączą się z pierścieniowym rowkiem 31 igły 15 w trakcie jej osiowego przesuwania się, powodując tym samym ślizganie się pierścienia 45 w kierunku ściany czołowej 23. Ten przesuwny ruch pierścienia 45 pozwala na rozłączenie swobodnych końców zabezpieczających wypustów 40, 41, dzięki czemu osiągają one położenie zwolnienia R, w którym swobodne końce są zakrzywione wzajemnie ku sobie, co powoduje umieszczenie zabezpieczających wypustów 40, 41 pomiędzy przelotowym otworem 24 a ostrzem 18 igły. Różne długości zabezpieczających wypustów 40, 41 pozwalają na wzajemne zacho8

PL 204 005 B1 dzenie na siebie odpowiednich swobodnych końców, korzystnie bez powodowania jakiegokolwiek zakłócenia, unikając dzięki temu możliwości wyjścia igły 5 z wydrążonego korpusu obudowy 20.

Na fig. 9 i 10 przedstawiono inną postać wykonania wynalazku, w której jedyną różnica w odniesieniu do przykładu wykonania z fig. 7-8 jest to, że pierścień 45 nie posiada żeberek 32 i bezpośrednio pasuje wokół igły 5, zaś środki ograniczające 15 na igle 5 składają się z wypukłości 46 lub zgrubienia znajdującego się w pobliżu ostrza 18. Dzięki temu bok 47 pierścienia 45 tworzy oparcie dla wypukłości 46.

Zaleta tego przykładu wykonania polega na tym, że środki zgarniające 33 oraz oparcie współdziałające z wypukłością 46 wykonane są w postaci jednego i tego samego elementu, a mianowicie pierścienia 45. Ponadto, pierścień 45 pełni także funkcję środków blokujących 19, w wyniku czego jednocześnie spełnia on trzy funkcje.

Na fig. 11 i 12 pokazano inny przykład wykonania wynalazku. Ważną różnicą w odniesieniu do przykładu wykonania z fig. 9 i 10 jest to, że zabezpieczające wypusty 40 - 41 oraz pierścień 45 są tak zwymiarowane, iż w położeniu nieoperacyjnym A urządzenia ochronnego 1 brak jest styczności pomiędzy zabezpieczającymi wypustami 40, 41 a igłą 5, a ponadto kontakt taki nie następuje w trakcie całego procesu wyciągania igły 5. Na fig. 12 przedstawiono położenie pośrednie, w którym zabezpieczające wypusty 40, 41 znajdują się dość blisko wokół ostrza 18, nie dotykając go jednak. Jak wyjaśniono to już w odniesieniu przykładu wykonania z fig. 1 - 6, rozwiązanie to ma taką zaletę, iż zabezpieczające wypusty 40, 41 nie pełnią funkcji elementów zgarniających, dzięki czemu na zabezpieczających wypustach 40, 41 nie gromadzą się kropelki krwi ani innych cieczy, eliminując niebezpieczeństwo rozpryskiwania tego rodzaju kropelek w kierunku przelotowego otworu 24.

We wszystkich przykładach wykonania, kielich 6 igły może być zbudowany z jednego lub z większej liczby podłużnych elementów, które przynajmniej częściowo otaczają faktyczne środki ochronne 14, czyli otaczają wydrążony korpus obudowy 20. Tego rodzaju kielich 6 igły stosowany jest w przykładzie wykonania z fig. 11 i 12 i przedstawiony został samodzielnie na fig. 13. Kielich 6 igły zawiera wydłużenia 48, 49, 50, rozciągające się odpowiednio w jego częściach bocznych a częściowo także w części górnej. To kolejne udoskonalenie ma na celu wyeliminowanie ryzyka odłączenia igły kaniuli 2 przez osobę operującą bez uruchomienia urządzenia ochronnego 1.

Korzystnie igła 5 wykonana jest ze stali typu AISI 304, zaś środki ochronne 14 oraz kaniula 3 są wykonane z żywicy acetalowej lub też z polipropylenu albo polietylenu.

Według korzystnej postaci wykonania wynalazku, wymienionej we wprowadzającej części opisu, środki zgarniające zawierają zgarniający pierścień, który współdziała z igłą 5, przy czym ów zgarniający pierścień dla wszystkich położeń znajduje się wewnątrz obudowy w oddaleniu od tylnej strony ściany tylnej lub ściany czołowej obudowy. W opisanych uprzednio przykładach wykonania zademonstrowano to rozwiązanie za pośrednictwem odległości D zaznaczonej na fig. 5, 8 i 10.

Główną zaletą wynalazku jest to, iż dostarcza on urządzenie ochronne przeznaczone dla igły kaniuli, pozwalające na uniknięcie ryzyka styczności z cieczami ustrojowymi pacjenta lub z lekami zwilżającymi igłę, a także niebezpieczeństwa przypadkowego ukłucia i skaleczenia, które to urządzenie ochronne jest bardzo skuteczne pod wieloma względami, a mianowicie ma niewielkie rozmiary i odznacza się zwartą budową, w związku z czym jest łatwe do obsługi oraz bardzo wszechstronne, jest łatwe do zbudowania i zmontowania, dzięki czemu jest ono ekonomiczne, a ponadto zawiera igłę gwarantującą maksymalną ochronę osoby operującej w trakcie czynności wyciągania igły z kaniuli.

Niniejszy wynalazek nie jest ograniczony do opisanych i przedstawionych na figurach przykładów wykonania. Urządzenia ochronne według wynalazku, jak również zespoły igły kaniuli oraz igły zaopatrzone w takie urządzenia ochronne mogą zostać wykonane w rozmaitych formach i wymiarach bez odchodzenia od zakresu wynalazku.

Claims (15)

1. Urządzenie ochronne przeznaczone dla igły, w szczególności dla igły służącej do wprowadzania cewnika lub tak zwanej igły kaniuli, zawierające środki ochronne, które suwliwie współdziałają z igłą, znamienne tym, że środki ochronne (14) zawierają kombinację środków zabezpieczających (16) w postaci zabezpieczających wypustów (40, 41) zawierających przynajmniej jeden element, który po wyciągnięciu igły (5) znajduje się przed ostrzem (18) igły i zapobiega ponownemu użyciu igły (5), oraz środków blokujących (19) w postaci przesuwnego pierścienia blokującego (26, 45), umieszczonego

PL 204 005 B1 wokół igły (5) i współdziałającego ze środkami zabezpieczającymi (16) poprzez ich zwalnianie z położenia zablokowanego w położenie odblokowane, gdy urządzenie ochronne przechodzi z położenia nieoperacyjnego (A) w położenie operacyjne (B).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środki zabezpieczające (16) i środki blokujące (19) są tak skonfigurowane, iż po wyciągnięciu igły (5) środki zabezpieczające (16), a w szczególności element lub elementy, które znajdują się przed ostrzem (18) igły, pozostają oddalone od igły (5) w trakcie całego procesu jej wyciągania.

3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że środki blokujące (19) są umieszczone przesuwnie względem środków zabezpieczających (16), zwalniając poprzez ruch przesuwania środki zabezpieczające (16) z położenia zablokowanego w położenie odblokowane, w wyniku czego środki blokujące (19) tak współdziałają z igłą (5), iż przemieszczenie oraz wyciągnięcie igły (5) powoduje także wymieniony wyżej ruch przesunięcia środków blokujących (19).

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że igła (5) na swoim bliższym końcu umocowana jest w kielichu (6), zawierającym przynajmniej jeden element (38), który w najbardziej wysuniętym do przodu położeniu igły (5) współdziała ze środkami ochronnymi (14), a w szczególności jest umieszczony w środkach ochronnych (14), uniemożliwiając tym samym wykonanie przez środki blokujące (19) ruchu przesuwnego.

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wspomniany przynajmniej jeden element środków zabezpieczających (16) jest elastycznie wyginalny, w wyniku czego jest wpychany na tor przemieszczania się igły (5), dzięki czemu w swym położeniu zablokowanym utrzymywany jest przez środki blokujące (19) przynajmniej częściowo poza torem przemieszczania się igły (5).

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środki zabezpieczające (16) są w postaci pary zabezpieczających wypustów (40, 41), które zachodzą z przeciwnych stron igły (5) na tor przemieszczania się igły (5).

7. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że środki ochronne (14) oraz igła (5) zawierają środki ograniczające (15) określające położenie końcowe przy wyciąganiu igły (5) i spełniające funkcję oparcia pomiędzy środkami ochronnymi (14) a igłą (5).

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że środki ograniczające (15) na igle (5) zawierają pierścieniowy rowek (31) lub wypukłość (46) lub też zgrubienie albo podobny element na zewnętrznej stronie igły (5) zaś środki ograniczające (15) na środkach ochronnych (14) są w postaci środków blokujących (19) lub elementów współdziałających ze środkami blokującymi (19).

9. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że środki zabezpieczające (16) oraz środki blokujące (19) zamknięte są w wydrążonym korpusie obudowy (20), który to wydrążony korpus (20) zaopatrzony jest w przelotowe otwory (24, 25) dla igły (5).

10. Urządzenie według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że środki ochronne (14) są w postaci elementu przedłużenia kielicha cewnika, zaś element przedłużenia zaopatrzony jest w środki sprzęgające (34) umożliwiające rozłączenie połączenia z kielichem cewnika.

11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zaopatrzone jest w środki zgarniające (33) służące do osuszenia igły (5), gdy urządzenie ochronne (1) przechodzi z położenia nieoperacyjnego (A) w położenie operacyjne (B).

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że środki zgarniające (33) są tworzone i/lub mocowane przez środki blokujące (19).

13. Urządzenie według zastrz. 11 albo 12, znamienne tym, że środki zgarniające (33) zawierają pierścień lub podobny element, w szczególności pierścień o przekroju okrągłym wykonany z tworzywa sztucznego, który znajduje się wokół igły (5).

14. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że igła (5) przymocowana jest w kielichu (6), który zaopatrzony jest w przynajmniej jedno przedłużenie (48, 49, 50), które przynajmniej częściowo otacza środki ochronne (16).

15. Igła, w szczególności igła kaniuli, znamienna tym, że zawiera urządzenie ochronne (1) według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń.