PL204096B1

PL204096B1 - Stabilizowana konstrukcja kabla telekomunikacyjnego

Info

Publication number: PL204096B1
Application number: PL350770A
Authority: PL
Inventors: Joseph Anthony Lupia; Joseph James Fay
Original assignee: Ciba Sc Holding Ag; Ciba Specialty Chemicals Holding Inc
Priority date: 1999-03-25
Filing date: 2000-02-21
Publication date: 2009-12-31
Also published as: PL350770A1; RU2251170C2; ZA200107761B

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy stabilizowanej konstrukcji kabla telekomunikacyjnego. Bardziej szczegółowo rozwiązanie dotyczy kompozycji poliolefinowej mającej zastosowanie do izolacji przewodów i kabli, która ma udoskonaloną odporność na szkodliwe działanie ciepła, tlenu i wilgoci. Stabilizowane kompozycje nadają się do stosowania w kablach telekomunikacyjnych.

Typowy kabel telekomunikacyjny jest skonstruowany ze skręconych par izolowanych poliolefinami drutów miedzianych, które są zwinięte razem i zabezpieczone przez osłonę kabla. Osłona kabla jest złożona z folii metalowej i/lub opancerzenia w połączeniu z polimerowym materiałem koszulki. Całość układu jest nazywana „kablem telekomunikacyjnym.

W celu zmniejszenia ryzyka przenikania wody do uk ładu kabla i zminimalizowania szkodliwego działania wilgoci na izolację poliolefinową układ jest wykonywany jako wodoszczelny poprzez wypełnienie pustych przestrzeni w kablu hydrofobowym smarem. Układy kablowe tego rodzaju są ujawnione na przykład w opisach patentowych U.S. nr 3.888.709, 4.044.200, 4.218.577, 5.502.288 i europejskim zgłoszeniu patentowym 565.868 A2, oraz odnośnikach tam cytowanych. Smar wypełniający kabel jak wiadomo ekstrahuje stabilizatory zawarte w izolacji kabla. Jest to omówione na przykład w „Plastics Additives Handbook, wyd. 3-cie, R. Gachter, H. M^ler, ed., Hanser Publishers, strony 116-119 (1990).

Połączenie dwóch lub większej ilości kabli telekomunikacyjnych jest często konieczne i jest to dokonywane w znajdującej się na zewnątrz obudowie zwanej stojakiem lub skrzynką połączeniową. Wewnątrz stojaka osłona kabla jest usuwana, smar wypełniający kabel jest wycierany i kable przewodzące są łączone tak, jak jest to wymagane. Odsłonięte izolowane przewody drutowe są zatem wystawione na niekorzystne warunki działania ciepła, tlenu i wilgoci. Izolacja poliolefinowa po utracie części swych stabilizatorów wyekstrahowanych przez smar wypełniający jest szczególnie podatna na uszkodzenia przez warunki otoczenia i może wykazywać przedwczesne uszkodzenia oksydatywne. Uszkodzenia te przejawiają się w utracie właściwości fizycznych izolacji, co w końcu prowadzi do utraty sprawności przewodzenia elektrycznego.

Znane jest stabilizowanie izolacji poliolefinowej przewodu drutowego w zastosowaniach telekomunikacyjnych za pomocą sterycznie przesłanianych przeciwutleniaczy fenolowych. System znany według stanu techniki obejmuje zastosowanie sterycznie przesłanianego fenolu łącznie z deaktywatorem metali, takim jak Irganox® MD 1024, 1,2-bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazyna lub Naugard® XL-1, 2,2'-oksalilodiamido-bis-[etylo-3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksylofenylo)propionian]. Typowe opakowanie stabilizatora zawiera jako główny przeciwutleniacz, Irganox® 1010, tetrakis[3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionian] pentaerytrytolu, i jako deaktywator metalu, Irganox® MD 1024. System ten jest ujawniony w europejskim zgłoszeniu patentowym 565.868 A2 i opisie patentowym U.S. nr 4.044.200, 5.380.591 i 5.575.952. Irganox® jest chronioną nazwą handlową Ciba Specialty Chemicals Corp., Naugard® jest chronioną nazwą handlową Uniroyal.

Opis patentowy U.S. nr 4.044.200 ujawnia stabilizowanie izolacji poliolefinowej przewodu drutowego w obecności wypełniacza-bariery dla wilgoci w połączeniu z alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazydem i/lub podstawionym amidotriazolem łącznie ze sterycznie przesłanianym przeciwutleniaczem fenolowym o wysokim ciężarze cząsteczkowym. Konkretnie ujawnionym jest połączenie Irganox® MD 1024 i Irganox® 1010.

Opis patentowy U.S. nr 4.812.500 ujawnia kompozycję poliolefinową o udoskonalonej odporności względem gorącej natlenionej wody, chlorowanej wody i promieniowania UV. Kompozycja zawiera sterycznie przesłanianą aminę jako stabilizator UV, przesłaniany sterycznie fenolowy stabilizator termiczny i środek chelatujący (deaktywujący metal). Sterycznie przesłaniany związek fenolowy jest wybrany ze specyficznej grupy obejmującej Irganox® 1010, tetrakis [3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionian] pentaerytrytolu, i Irganox® 3114, izocyjanuran tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu). Środek chelatujący jest wybrany z grupy obejmującej Irganox® MD 1024, 1,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazynę. Irganox® jest nazwą handlową Ciba Specialty Chemicals Corp. Jest uwzględniany, gdyż wynalazek może być stosowany do różnych układów, gdzie występuje woda lub wilgoć, łącznie z powłokami przewodu drutowego i kabla. Nie wymienia się układów wypełniania kabli smarami, gdzie występuje możliwość ekstrakcji dodatków.

Opisy patentowe U.S. nr 5.380.591, 5.453.322, 5.575.952, 5.766.761 i 5.807.635 ujawniają stabilizację kabli telefonicznych wypełnionych smarem węglowodorowym za pomocą połączenia mieszaPL 204 096 B1 niny alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazyny z funkcjonalizowaną aminą sterycznie przesłanianą. Jako hydrazyna konkretnie jest w każdym przypadku ujawniony Irganox® MD 1024.

Opis patentowy U.S. 5.474.847 podaje stabilizowanie poliolefinowej izolacji przewodu drutowego w kablach telefonicznych wypełnionych smarem za pomocą produktów reakcji pochodnych hydrazydowych sterycznie przesłanianych fenoli lub sterycznie przesłanianych amin lub pochodnych aminowych sterycznie przesłanianych amin z chinonami.

Opis patentowy U.S. 5.502.288 ujawnia stabilizowanie poliolefinowej izolacji przewodu drutowego w kablach telefonicznych z użyciem Irganox® MD 1024 lub Naugard® XL-1, lub ich mieszanin z wybranymi przeciwutleniaczami.

Europejskie zgłoszenie patentowe 565.868 A2 podaje stabilizowanie poliolefinowych kompozycji izolacyjnych przewodu drutowego, eksponowanych na wypełniacze blokujące dostęp wody do kabla, za pomocą połączenia soli metalu dwuwartościowego i kwasu fenolowokarboksylowego lub fosfonowego z deaktywatorem metalu. Konkretnie wymienionymi deaktywatorami metalu są Irganox® MD 1024 i Naugard® XL-1. Korzystna kompozycja również obejmuje użycie Irganox® 1010.

WO 93/24935 podaje zastosowanie produktów reakcji bezwodnika nienasyconego dikwasu alifatycznego z jedną lub większą liczbą funkcjonalizowanych, sterycznie przesłanianych amin i/lub sterycznie przesłanianych fenoli do stabilizowania poliolefinowej izolacji przewodu drutowego w kablach telefonicznych wypełnionych smarem.

WO 93/24938 ujawnia konstrukcję kabla wypełnionego smarem, w którym poliolefinowa izolacja przewodu drutowego, która jest z nim złączona za pomocą bezwodnika dikwasu alifatycznego, jednej lub większej liczby funkcjonalizowanych sterycznie przesłanianych amin i/lub funkcjonalizowanych sterycznie przesłanianych fenoli.

W celu zabezpieczenia poliolefinowej izolacji przewodu drutowego, która jest eksponowana na warunki środowiska w skrzynce połączeniowej, i przeciwdziałania ekstrakcji stabilizatorów przez smar wypełniający kabel, sugerowano, że należy stosować wysokie stężenia układu stabilizującego. Istnieje zapotrzebowanie na wynalezienie bardziej skutecznych połączeń głównego przeciwutleniacza/deaktywatora metalu, niż te według stanu techniki, celem obniżenia wysokich kosztów związanych z takimi stężeniami stabilizatorów. Skuteczność stabilizatora w tym kontek ś cie jest łączną zdolnoś cią układu stabilizującego do zapobiegania ekstrakcji z poliolefinowej izolacji przewodu drutowego do smaru wypełniającego kabel oraz dostarczenia poliolefiny odpornej na szkodliwe działanie ciepła, tlenu i wilgoci.

Niespodziewanie odkryto, że połączenie jednego lub większej liczby głównych przeciwutleniaczy wybranych spośród: Irganox® 1098, N,N'-heksan-1,6-diylobis-(3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionamid)), Irganox® 3114, izocyjanuran tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu) i Irganox® 3125, izocyjanuran tris(2-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoiloksy)etylu), łącznie z jednym lub większą liczbą alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazynowych deaktywatorów metali jest szczególnie skuteczne dla zapewnienia stabilności oksydatywnej poliolefinowej izolacji przewodu drutowego w kablach telekomunikacyjnych wypełnionych smarem. Irganox® jest nazwą handlową Ciba Specialty Chemicals Corp.

Niniejszy wynalazek dotyczy nowej konstrukcji kabla wypełnionego smarem węglowodorowym, w którym poliolefinowa izolacja ma udoskonaloną stabilność oksydatywną.

Przedmiotem wynalazku jest stabilizowana konstrukcja kabla telekomunikacyjnego zawierająca mnogie izolowane przewodniki elektryczne (i), z odstępami między nimi, (ii) węglowodorowe wypełnienie smarowe kabla w obrębie odstępów, osłonę otaczającą komponenty (i) i (ii), charakteryzująca się tym, że izolacja zawiera:

(a) jedną lub więcej poliolefin, oraz (b) jeden lub większą liczbę głównych przeciwutleniaczy wybranych z grupy: N,N'-heksan-1,6-diylobis-(3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionamid)), izocyjanuran tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu) i izocyjanuran tris(2-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoiloksy)etylu), oraz (c) jeden lub większą liczbę deaktywatorów metali wybranych spośród alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazyn, przy czym przeciwutleniacze komponenta (b) łącznie, są obecne w ilości w zakresie od około 0,05% wag. do około 1,0% wag. względem ciężaru poliolefiny komponenta (a), deaktywatory metali komponenta (c) łącznie są obecne w ilości w zakresie od około 0,1% wag. do około 2,0% wag. względem ciężaru poliolefiny komponenta (a).

PL 204 096 B1

Korzystnie, gdy wymienionymi poliolefinami komponenta (a) są polietylen lub polipropylen, lub ich mieszaniny. Korzystnie, gdy deaktywatorami metali komponenta (c) są związki o wzorze

w którym n oznacza 0 lub liczbę całkowitą od 1 do 5;

R1 oznacza liniowy lub rozgałęziony łańcuch alkilowy mający 1 do 6 atomów węgla; R2 oznacza wodór lub R1; i

R3 oznacza wodór, alkanoil posiadający 2 do 18 atomów węgla lub grupę o wzorze

w którym n, R1 i R2, niezależ nie, są zdefiniowane jak powyż ej.

Korzystnie, gdy deaktywatorem metali komponenta (c) jest 1,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazyna. Korzystnie, gdy węglowodorowy smar wypełniający kabel komponenta (ii) lub jeden lub więcej jego węglowodorowych składników jest obecny w poliolefinie komponenta (a). Korzystnie, gdy węglowodorowy smar wypełniający kabel komponenta (ii) lub jeden lub więcej jego węglowodorowych składników, w sumie, są obecne w poliolefinie komponenta (a) w ilości w zakresie od około 3 do około 30 procent wagowych względem ciężaru komponenta (a).

Poliolefiny w komponencie (a) są na ogół żywicami termoplastycznymi, które mogą być sieciowane. Mogą być homopolimerami lub kopolimerami wytwarzanymi z dwóch lub większej liczby komonomerów, lub mieszanką dwóch lub większej liczby tych polimerów, zwykle stosowanych jako folia, arkusz lub rura, i jako materiały koszulek i/lub izolujące w zastosowaniach do przewodów drutowych i kabli. Monomery uż yteczne do wytwarzania tych homopolimerów i kopolimerów mogą mieć 2 do 20 atomów węgla, a korzystnie 2 do 12 atomów węgla. Przykładami takich monomerów są alfa-olefiny, takie jak etylen, propylen, 1-buten, 1-heksen, 4-metylo-1-penten i 1-okten; nienasycone estry, takie jak octan winylu, akrylan etylu, akrylan metylu, metakrylan metylu, akrylan t-butylu, akrylan n-butylu, metakrylan n-butylu, akrylan 2-etyloheksylu i inne akrylany alkilowe; diolefiny, takie jak 1,4-pentadien, 1,3-heksadien, 1,5-heksadien, 1,4-oktadien i etylidenonorbornen, zwykle trzecim monomerem w terpolimerze; inne monomery, takie jak styren, p-metylostyren, alfa-metylostyren, p-chlorostyren, winylonaftalen i podobne olefiny arylowe; nitryle, takie jak akrylonitryl, metakrylonitryl i alfa-chloroakrylonitryl; keton metylowowinylowy, eter winylowometylowy, chlorek winylidenu, bezwodnik maleinowy, chlorek winylu, chlorek winylidenu, alkohol winylowy, tetrafluoroetylen i chorotrifluoroetylen; oraz kwas akrylowy, kwas metakrylowy i inne podobne kwasy nienasycone.

Cytowane homopolimery i kopolimery mogą być nie halogenowane lub halogenowane w typowy sposób, na ogół chlorem lub bromem. Przykładami halogenowanych polimerów są polichlorek winylu, polichlorek winylidenu i politetrafluoroetylen. Homopolimery i kopolimery etylenu oraz propylenu są korzystne, zarówno w postaci nie halogenowanej jak i halogenowanej. W tej korzystnej grupie zawarte są terpolimery, takie jak kauczuki z monomerów etylenu/propylenu/dienu.

Innymi przykładami polimerów etylenu są następujące: wysokociśnieniowy homopolimer etylenu; kopolimer etylenu i jednej lub większej liczby alfa-olefin mających 3 do 12 atomów węgla; homopolimer lub kopolimer etylenu mający szczepiony na szkielecie głównym zdolny do hydrolizy silan; kopolimer etylenu i alkenylotrialkoksysilanu, takiego jak trimetoksywinylosilan; lub kopolimer alfa-olefiny mający 2 do 12 atomów węgla i nienasyconego estru mającego 4 do 20 atomów węgla, np. kopolimer etylenu/akrylanu etylu lub octanu winylu; terpolimer etylenu/akrylanu etylu lub octanu winylu/silanu

PL 204 096 B1 zdolnego do hydrolizy; kopolimery etylenu/akrylanu etylu lub octanu winylu mające szczepione na szkieletach głównych silan zdolny do hydrolizy.

W odniesieniu do polipropylenu; homopolimery i kopolimery propylenu i jednej lub wię kszej liczby alfa-olefin, w których udział kopolimeru opartego na propylenie wynosi co najmniej około 60 procent wagowych względem ciężaru kopolimeru, mogą być użyte dla dostarczenia poliolefiny według wynalazku. Korzystnymi alfa-olefinowymi komonomerami propylenu są te, które mają 2 lub 4 do 12 atomów węgla.

Poliolefiny, tj. polimery monoolefin wymienionych powyżej, na przykład polietylen lub polipropylen, mogą być otrzymane innymi, a zwłaszcza poniższymi sposobami, jak:

1) polimeryzacja rodnikowa (zwykle pod wysokim ciśnieniem i w podwyższonej temperaturze);

2) polimeryzacja katalityczna z użyciem katalizatorów, które zwykle zawierają jeden lub więcej niż jeden z metali grup IVb, Vb, VIb lub VIII układu okresowego. Metale te zazwyczaj mają jeden lub więcej niż jeden ligand, zwykle tlenki, halogenki, alkoholany, estry, etery, aminy, alkile, alkenyle i/lub aryle, które mogą być p- lub s-koordynowane. Te kompleksy metali mogą być w postaci wolnej lub utrwalone na podłożach, zwykle na aktywowanym chlorku magnezu, chlorku tytanu(III), tlenku glinu lub tlenku krzemu. Katalizatory te mogą być rozpuszczalne lub nierozpuszczalne w środowisku polimeryzacji. Katalizator może być stosowany jako taki do polimeryzacji, lub mogą być stosowane dalsze aktywatory, zwykle alkilometale, wodorki metali, halogenki alkilometali, tlenki alkilometali lub alkiloksylany metali, które to wymienione metale są pierwiastkami grup la, IIa i/lub IIIa układu okresowego. Aktywatory mogą być dogodnie modyfikowane dalszymi grupami estrowymi, eterowymi, aminowymi lub eterów sililowych. Te układy katalityczne są zwykle nazywane Phillips, Standard Oil Indiana, Ziegler (-Natta), TNZ (DuPont), metalocen lub katalizatory monocentrowe (SSC).

Homopolimer lub kopolimery mogą być sieciowane lub utwardzane za pomocą nadtlenku organicznego, lub w celu uczynienia go zdolnym do hydrolizy mogą być szczepione alkenylotrialkoksysilanem w obecności nadtlenku organicznego, który działa jako generator wolnych rodników lub katalizator. Użyteczne alkenylotrialkoksysilany obejmują winylotrialkoksysilany, takie jak winylotrimetoksysilan, winylotrietoksysilan i winylotriizopropoksysilan. Rodniki alkenylowe i alkoksylowe mogą mieć 1 do 30 atomów węgla, a korzystnie mają 1 do 12 atomów węgla. Polimery zdolne do hydrolizy mogą być utwardzane wilgocią w obecności katalizatora kondensacji silanolowej, takiego jak dilaurynian dibutylocyny, maleinian dioktylocyny, octan cynawy, oktanonian cynawy, naftenian ołowiu, oktanonian cynku, 2-etyloheksanonian żelaza i inne karboksylany metali.

Homopolimery lub kopolimery etylenu, w których etylen jest głównym komonomerem, oraz homopolimery i kopolimery propylenu, w których propylen jest głównym komonomerem, mogą być cytowane niniejszym jako, odpowiednio, polietylen i polipropylen.

Poliolefinami komponenta (a) są korzystnie polietylen lub polipropylen, lub ich mieszaniny.

Alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazyny komponenta (c) są ujawnione w opisie patentowym U.S. nr 3.660.438 i 3.773.722. Korzystnie związki komponenta (c) mają następującą budowę:

w którym n oznacza 0 lub liczbę cał kowitą od 1 do 5;

R1 oznacza prostołańcuchowy lub rozgałęziony alkil mający 1 do 6 atomów węgla; R2 oznacza wodór lub R1; oraz

R3 oznacza wodór, alkanoil mający 2 do 18 atomów węgla lub grupę o wzorze

PL 204 096 B1 w którym n, R1 i R2 niezależ nie są zdefiniowane tak samo jak powyż ej.

Rodnik R2 korzystnie znajduje się w pozycji orto do grupy OH.

Korzystnie deaktywatorem metalu komponenta (c) jest Irganox® MD 1024, 1,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazyna, Ciba Specialty Chemicals Corp.

Węglowodorowym smarem wypełniającym kabel komponenta (ii) jest mieszanina związków węglowodorowych, która jest półstała w temperaturach użytkowych. Jest znana w przemyśle jako „związek wypełniający kabel. Typowym wymogiem wobec związku wypełniającego kabel, jest by z obciętego zakończenia kabla smar wyciekał w minimalnym stopniu w 60°C lub wyższej temperaturze znamionowej. Innym typowym wymogiem jest by smar chronił przed wciekaniem wody na krótkim odcinku przeciętego kabla, gdy woda pod ciśnieniem jest podawana na jednym z końców. Wśród innych typowych wymogów jest konkurencyjność kosztów; zminimalizowane działanie szkodliwe na przesyłanie sygnału; zminimalizowane działanie na fizyczne charakterystyki izolacji polimerowej i materiałów osłony kabla; stabilność termiczna i oksydatywna; oraz przetwarzalność przy wytwarzaniu kabla.

Wytwarzanie kabla może być dokonywane poprzez ogrzewanie związku wypełniającego kabel do temperatury w przybliżeniu 100°C. To upłynnia związek wypełniający tak, że może być pompowany do wieloprzewodnikowego rdzenia kabla, aby w pełni zaimpregnować odstępy i usunąć całkowicie przestrzenie powietrzne. Alternatywnie, tiksotropowe związki wypełniające kable z wykorzystaniem przepływu indukowanego ścinaniem mogą być przetwarzane w obniżonych temperaturach w ten sam sposób. Przekrój typowego wykończonego, wypełnionego smarem, rdzenia przewodzącego kabla obejmuje około 52 procent izolowanego przewodu drutowego i około 48 procent odstępów w kategorii obszarów całości przekroju poprzecznego. Ponieważ odstępy są całkowicie wypełnione związkiem wypełniającym kabla, wypełniony rdzeń kabla zwykle zawiera około 48 procent objętościowych związku wypełniającego kabel.

Związek wypełniający kabel lub jeden lub większa liczba jego składników węglowodorowych wnikają w izolację drogą absorpcji z pomiędzy odstępów. Na ogół izolacja absorbuje do około 3 do około 30 procent wagowych związku wypełniającego kabel lub jednego lub większej liczby jego składników węglowodorowych w sumie, względem ciężaru izolacji poliolefinowej. Typowa absorpcja znajduje się w zakresie około 5 do około 25 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny. Związek wypełniający kabel na ogół zawiera węglowodory o zróżnicowanych ciężarach cząsteczkowych. Absorpcja związku wypełniającego kabel do izolacji poliolefinowej lub pęcznienie jest preferowane dla składników o niższym ciężarze cząsteczkowym związku wypełniającego kabel. To pęcznienie izolacji poliolefinowej prowadzi do migracji dodatków z izolacji kabla do związku wypełniającego kabel, co omówiono powyżej. Obecność związku wypełniającego kabel stanowi zatem dodatkową przeszkodę dla stabilizowania izolacji poliolefinowej.

Przykładami węglowodorowego smaru wypełniającego kabel (związek wypełniający kabel) są wazelina; mieszaniny wazeliny/wosku poliolefinowego; modyfikowane olejami kauczuki termoplastyczne (ETPR lub wypełniane kauczuki termoplastyczne); olej parafinowy; olej naftenowy; olej mineralny; wyżej wymienione oleje zagęszczone olejem asfaltowym, wazeliną lub woskiem; wosk polietylenowy; mieszanina oleju mineralnego/blokowego kopolimeru kauczukowego; smar smarowniczy; i różne ich mieszaniny, z których wszystkie spełniają przemysłowe wymogi podobne do ujawnionych powyżej.

Poza zapobieganiem ekstrakcji przeciwutleniaczy, preparat do izolacji przewodu drutowego musi wytrzymywać jakiekolwiek ewentualne działanie destabilizujące zaabsorbowanych składników ze związku wypełniającego kabel. Ponadto pakiet stabilizujący musi przeciwdziałać przewodowi drutowemu z miedzi, która jest potencjalnym katalizatorem oksydatywnej degradacji olefin, i musi również przeciwdziałać resztkowym chemikaliom napowietrzającym znajdującym się w komórkowych i komórkowych/stałych (pianka/powłoka) polimerowych izolacjach spienionych.

Poza komponentami (b) i (c) izolacja w konstrukcji kabla według niniejszego wynalazku może zawierać dalsze współstabilizatory (dodatki), takie jak na przykład niżej wymienione.

1. Przeciwutleniacze

1.1. Alkilowane monofenole, na przykład 2,6-di-tert-butylo-4-metylofenol, 2-tert-butylo-4,6-dimetylofenol, 2,6-di-tert-butylo-4-etylofenol, 2,6-di-tert-butylo-4-n-butylofenol, 2,6-di-tert-butylo-4-izobutylofenol, 2,6-dicyklopentylo-4-metylofenol, 2-(a-metylocykloheksylo)-4,6-dimetylofenol, 2,6-dioktadecylo-4-metylofenol, 2,4,6-tricykloheksylofenol, 2,6-di-tert-butylo-4-metoksymetylofenol, nonylofenole, które mają liniowe lub rozgałęzione łańcuchy boczne, na przykład, 2,6-di-nonylo-4-metylofenol, 2,4-dimetylo-6-(1-metyloundec-1-ylo)fenol, 2,4-dimetylo-6-(1-metyloheptadec-1-ylo)fenol, 2,4-dimetylo-6-(1-metylotridec-1-ylo)fenol i ich mieszaniny.

PL 204 096 B1

1.2. Alkilotiometylofenole, na przykład 2,4-dioktylotiometylo-6-tert-butylofenol, 2.4-dioktylotiometylo-6-metylofenol, 2,4-dioktylotiometylo-6-etylofenol, 2,6-di-dodecylotiometylo-4-nonylofenol.

1.3. Hydrochinony i alkilowane hydrochinony, na przykład 2,6-di-tert-butylo-4-metoksyfenol,

2,5-di-tert-butylohydrochinon, 2,5-di-tert-amylohydrochinon, 2,6-difenylo-4-oktadecyloksyfenol, 2,6-di-tert-butylohydrochinon, 2,5-di-tert-butylo-4-hydroksyanizol, 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyanizol, stearynian 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylu, adypinian bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylu).

1.4. Tokoferole, na przykład a-tokoferol, b-tokoferol, g-tokoferol, d-tokoferol i ich mieszaniny (witamina E).

1.5. Hydroksylowane etery tiodifenylowe, na przykład 2,2'-tiobis(6-tert-butylo-4-metylofenol), 2,2'-tiobis(4-oktylofenol), 4,4'-tiobis(6-tert-butylo-3-metylofenol), 4,4'-tiobis(6-tert-butylo-2-metylofenol), 4,4'-tiobis-(3,6-di-sec-amylofenol), 4,4'-bis(2,6-dimetylo-4-hydroksyfenylo)disulfid.

1.6. Alkilidenobisfenole, na przykład 2,2'-metylenobis(6-tert-butylo-4-metylofenol), 2,2'-metylenobis(6-tert-butylo-4-etylofenol), 2,2'-metylenobis[4-metylo-6-(a-metylocykloheksylo)fenol], 2,2'-metylenobis(4-metylo-6-cykloheksylofenol), 2,2'-metylenobis(6-nonylo-4-metylofenol), 2,2'-metylenobis(4,6-di-tert-butylofenol), 2,2'-etylidenobis(4,6-di-tert-butylofenol), 2,2'-etylidenobis(6-tert-butylo-4-izobutylofenol), 2,2'-metylenobis[6-(a-metylobenzylo)-4-nonylofenol], 2,2'-metylenobis[6-(a,a-dimetylobenzylo)-4-nonylofenol], 4,4'-metylenobis(2,6-di-tert-butylofenol), 4,4'-metylenobis(6-tert-butylo-2-metylofenol), 1,1-bis(5-tert-butylo-4-hydroksy-2-metylofenylo)butan, 2,6-bis(3-tert-butylo-5-metylo-2-hydroksybenzylo)-4-metylofenol, 1,1,3-tris(5-tert-butylo-4-hydroksy-2-metylofenylo)butan, 1,1-bis(5-tert-butylo-4-hydroksy-2-metylofenylo)-3-n-dodecylomerkaptobutan, bis[3,3-bis(3-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)maślan] glikolu etylenowego, bis(3-tert-butylo-4-hydroksy-5-metylofenylo)dicyklopentadien, tereftalan bis[2-(3'tert-butylo-2-hydroksy-5-metylobenzylo)-6-tert-butylo-4-metylofenylu], 1,1-bis-(3,5-dimetylo-2-hydroksyfenylo)butan, 2,2-bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propan, 2,2-bis-(5-tert-butylo-4-hydroksy-2-metylofenylo)-4-n-dodecylomerkaptobutan, 1,1,5,5-tetra-(5-tert-butylo-4-hydroksy-2-metylofenylo)pentan.

1.7. Związki O-, N- i S-benzylowe, na przykład eter 3,5,3',5'-tetra-tert-butylo-4,4'-dihydroksydibenzylowy, 4-hydroksy-3,5-dimetylobenzylomerkaptooctan oktadecylu, 4-hydroksy-3,5-di-tert-butylobenzylomerkaptooctan tridecylu, tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)amina, ditiotereftalan bis(4-tert-butylo-3-hydroksy-2,6-dimetylobenzylu), siarczek bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu), 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylomerkaptooctan izooktylu.

1.8. Hydroksybenzylowane maloniany, na przykład dioktadecylo-2,2-bis-(3,5-di-tert-butylo-2-hydroksybenzylo)malonian, di-oktadecylo-2-(3-tert-butylo-4-hydroksy-5-metylobenzylo)malonian, di-dodecylomerkaptoetylo-2,2-bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)malonian, bis[4-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)fenylo]-2,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)malonian.

1.9. Aromatyczne związki hydroksybenzylowe, na przykład 1,3,5-tris-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)-2,4,6-trimetylobenzen, 1,4-bis-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)-2,3,5,6-tetrametylobenzen,2,4,6-tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylo)fenol.

1.10. Związki triazynowe, na przykład 2,4-bis(oktylomerkapto)-6-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyanilino)-1,3,5-triazyna, 2-oktylomerkapto-4,6-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyanilino)-1,3,5-triazyna,

2-oktylomerkapto-4,6-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenoksy)-1,3,5-triazyna, 2,4,6-tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenoksy)-1,2,3-triazyna, izocyjanuran 1,3,5-tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu), izocyjanuran 1,3,5-tris(4-tert-butylo-3-hydroksy-2,6-dimetylobenzylu), 2,4,6-tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenyletylo)-1,3,5-triazyna, 1,3,5-tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionylo)heksahydro-1,3,5-triazyna, izocyjanuran 1,3,5-tris-(3,5-dicykloheksylo-4-hydroksybenzylu).

1.11. Benzylofosfoniany, na przykład 2,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylofosfonian dimetylu,

3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylofosfonian dietylu, 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylofosfonian dioktadecylu, 5-tert-butylo-4-hydroksy-3-metylobenzylofosfonian dioktadecylu, sól wapniowa estru monoetylowego kwasu 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylofosfonowego.

1.12. Acyloaminofenole, na przykład 4-hydroksylauranilid, 4-hydroksystearanilid, N-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)karbaminian oktylu.

1.13. Estry kwasu b-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionowego z alkoholami mono- lub wielowodorotlenowymi, jak np. metanol, etanol, n-oktanol, i-oktanol, oktadekanol, 1,6-heksanediol, 1,9-nonanediol, glikol etylenowy, 1,2-propanodiol, glikol neopentylowy, glikol tiodietylenowy, glikol dietylenowy, glikol trietylenowy, pentaerythritol, izocyjanuran tris(hydroksyetylu), N,N'-bis(hydroksyetylo)oksamid, 3-tiaundekanol, 3-tiapentadekanol, trimetyloheksanediol, trimetylolopropan, 4-hydroksymetylo-1-fosfa-2,6,7-trioksabicyklo[2.2.2]oktan.

PL 204 096 B1

1.14. Estry kwasu e-(5-tert-butylo-4-hydroksy-3-metylofenylo)propionowego z alkoholami monolub wielowodorotlenowymi, jak np. metanol, etanol, n-oktanol, i-oktanol, oktadekanol, 1,6-heksanediol, 1,9-nonanediol, glikol etylenowy, 1,2-propanediol, glikol neopentylowy, glikol tiodietylenowy, glikol dietylenowy, glikol trietylenowy, pentaerytrytol, izocyjanuran tris(hydroksyetylu), N,N'-bis(hydroksyetylo)oksamid, 3-tiaundekanol, 3-tiapentadekanol, trimetyloheksanediol, trimetylolopropan, 4-hydroksymetylo-1-fosfa-2,6,7-trioksabicyklo [2.2.2]oktan.

1.15. Estry kwasu e-(3,5-dicykloheksylo-4-hydroksyfenylo)propionowego z alkoholami monolub wielowodorotlenowymi, jak np. metanol, etanol, oktanol, oktadekanol, 1,6-heksanediol, 1,9-nonanediol, glikol etylenowy, 1,2-propanodiol, glikol neopentylowy, glikol tiodietylenowy, glikol dietylenowy, glikol trietylenowy, pentaerytrytol, izocyjanuran tris(hydroksyetylu), N,N'-bis(hydroksyetylo)oksamid,

3-tiaundekanol, 3-tiapentadekanol, trimetyloheksanediol, trimetylolopropan, 4-hydroksymetylo-1-fosfa-2,6,7-trioksabicyklo[2.2.2]oktan.

1.16. Estry kwasu 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylooctowego z alkoholami mono- lub wielowodorotlenowymi, jak np. metanol, etanol, oktanol, oktadekanol, 1,6-heksanediol, 1,9-nonanediol, glikol etylenowy, 1,2-propanodiol, glikol neopentylowy, glikol tiodietylenowy, glikol dietylenowy, glikol trietylenowy, pentaerytrytol, izocyjanuran tris(hydroksyetylu), N,N'-bis(hydroksyetylo)oksamid,

3- tiaundekanol, 3-tiapentadekanol, trimetyloheksanediol, trimetylolopropan, 4-hydroksymetylo-1-fosfa-2,6,7-trioksabicyklo[2.2.2]oktan.

1.17. Amidy kwasu b-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionowego, np. N,N'-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionylo)heksametylenodiamid, N,N'-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionylo)trimetylenodiamid, N,N'-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionylo)hydrazyd, N,N'-bis[2-(3-[3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo]propionyloksy)etylo]oksamid (Naugard®XL-1 dostarczany przez Uniroyal).

1.18. Kwas askorbinowy (witamina C).

1.19. Przeciwutleniacze aminowe, na przykład N,N'-di-izopropylo-p-fenylenodiamina, N,N'-di-sec-butylo-p-fenylenodiamina, N,N'-bis(1,4-dimetylopentylo)-p-fenylenodiamina, N,N'-bis(1-etylo-3-metylopentylo)-p-fenylenodiamina, N,N'-bis(1-metyloheptylo)-p-fenylenodiamina, N,N'-dicykloheksylo-p-fenylenodiamina, N,N'-difenylo-p-fenylenodiamina, N,N'-bis(2-naftylo)-p-fenylenodiamina, N-izopropylo-N'-fenylo-p-fenylenodiamina, N-(1,3-dimetylobutylo)-N'-fenylo-p-fenylenodiamina, N-(1metyloheptylo)-N'-fenylo-p-fenylenodiamina, N-cykloheksylo-N'fenylo-p-fenylenodiamina, 4-(p-toluenosulfamoilo)difenyloamina, N,N'-dimetylo-N,N'-di-sec-butylo-p-fenylenodiamina, difenyloamina, N-allilodifenyloamina, 4-izopropoksydifenyloamina, N-fenylo-1-naftyloamina, N-(4-tert-oktylofenylo)-1-naftyloamina, N-fenylo-2-naftyloamina, oktylowana difenyloamina,

-tert-oktylodifenyloamina, 4-n-butyloaminofenol, 4-butyryloaminofenol,

4- dodekanoiloaminofenol, 4-oktadekanoiloaminofenol, bis(4-metoksyfenylo)amina, 2,6-di-tert-butylo-4-dimetyloaminometylofenol, 2,4'-diaminodifenylometan, 4,4'-diaminodifenylometan, N,N,N',N'-tetrametylo-4,4'-diaminodifenylometan, 1,2-bis[(2-metylofenylo)amino]etan, 1,2-bis(fenyloamino)propan, (o-tolilo)biguanid, bis[4-(1',3'-dimetylobutylo)fenylo]amina, tert-oktylowana N-fenylo-1-naftyloamina, mieszanina mono- i dialkilowanych tert-butylo/tert-oktylodifenyloamin, mieszanina mono- i dialkilowanych nonylodifenyloamin, mieszanina mono- i dialkilowanych dodecylodifenyloamin, mieszanina mono- i dialkilowanych izopropylo/izoheksylodifenyloamin, mieszanina mono- i dialkilowanych tert-butylodifenyloamin, 2,3-dihydro-3,3-dimetylo-4H-1,4-benzotiazyna, fenotiazyna, mieszanina monoi dialkilowanych tert-butylo/tert-oktylofenotiazyn, mieszanina mono- i dialkilowanych tert-oktylo-fenotiazyn, N-allilofenotiazyna, N,N,N',N'-tetrafenylo-1,4-diaminobut-2-en, N,N-bis(2,2,6,6-tetrametylo-piperyd-4-ylo-heksametylenodiamina, sebacynian bis(2,2,6,6-tetrametylopiperyd-4-ylu), 2,2,6,6-tetrametylopiperydyn-4-on, 2,2,6,6-tetrametylopiperydyn-4-ol.

2. Absorbery UV i stabilizatory na działanie światła.

2.1. 2-(2-Hydroksyfenylo)benzotriazole, na przykład 2-(2-hydroksy-5-metylofenylo)benzotriazol, 2-(3,5-di-tert-butylo-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(5-tert-butylo-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(2-hydroksy-5-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)fenylo)benzotriazol, 2-(3,5-di-tert-butylo-2-hydroksyfenylo)-5-chloro-benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2-hydroksy-5-metylofenylo)-5-chloro-benzotriazol, 2-(3-sec-butylo-5-tert-butylo-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(2-hydroksy-4-oktyloksyfenylo)benzotriazol, 2-(3,5-di-tert-amylo-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(3,5-bis-a,a-dimetylobenzylo)-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2-hydroksy-5-(2-oktyloksykarbonyletylo)fenylo)-5-chloro-benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-5-[2-(2-etyloheksyloksy)karbonyloetylo]-2-hydroksyfenylo)-5-chloro-benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2-hydroksy-5-(2-metoksykarbonyloetylo)fenylo)-5-chloro-benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2na przykład p,p'-di4-nonanoiloaminofenol,

PL 204 096 B1

-hydroksy-5-(2-metoksykarbonyloetylo)fenylo)benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2-hydroksy-5-(2-oktyloksykarbonyloetylo)fenylo)benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-5-[2-(2-etyloheksyloksy)karbonyletylo]-2-hydroksyfenylo)benzotriazol, 2-(3-dodecylo-2-hydroksy-5-metylofenylo)benzotriazol, 2-(3-tert-butylo-2-hydroksy-5-(2-izooktyloksykarbonyloetylo)fenylobenzotriazol, 2,2'-metyleno-bis[4-(1,1,3,3-tetra-etylobutylo)-6-benzotriazol-2-ilofenol]; produkt transestryfikacji 2-[3-tert-butylo-5-(2-metoksykarbonyl-tylo)-2-hydroksyfenylo]-2H-benzotriazolu glikolem polietylenowym 300; [R-CH2CH2-COO-CH2CH2]-2, w którym R = 3'-tert-butylo-4'-hydroksy-5'-2H-benzotriazol-2-ilofenyl, 2-[2-hydroksy-3-(a,a-dimetylobenzylo)-5-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)fenylo]benzotriazol; 2-[2-hydroksy-3-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)-5-(a,a-dimetylobenzylo)fenylo]benzotriazol.

2.2. 2-Hydroksybenzofenony, na przykład pochodne: 4-hydroksylowa, 4-metoksylowa, 4-oktyloksylowa, 4-decyloksylowa, 4-dodecyloksylowa, 4-benzyloksylowa, 4,2',4'-trihydroksylowa i 2'-hydroksy-4,4'-dimetoksylowa.

2.3. Estry podstawionych i niepodstawionych kwasów benzoesowych, jak na przykład salicylan 4-tert-butylofenylu, salicylan fenylu, salicylan oktylofenylu, dibenzoilorez-orcynol, bis(4-tert-butyloenzoilo)rezorcynol, benzoilorezorcynol, 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzoesan 2,4-di-tert-butylofenylu,

3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzoesan heksadecylu, 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzoesan oktadecylu, 3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzoesan 2-metylo-4,6-di-tert-butylofenylu. ,

2.4. Akrylany, na przykład a-cyjano-e,e-difenyloakrylan etylu, a-cyjano-e,e-difenyloakrylan izooktylu, a-karbometoksycynamonian metylu, α-cyjano-e-metylo-p-metoksy-cynamonian metylu, α-cyjano-e-metylo-p-metoksy-cynamonian butylu, α-karbometoksy-p-metoksycynamonian metylu i N-e-karbometoksy-e-cyjanowinylo)-2-metyloindolina.

2.5. Związki niklu, na przykład kompleksy niklu i 2,2'-tio-bis-[4-(1,1,3,3-tetrametylobutylo)fenolu], takie jak kompleks 1:1 lub 1:2 z lub bez dodatkowych ligandów, takich jak n-butyloamina, trietanoloamina lub N-cykloheksylodietanoloamina, dibutyloditiokarbaminian niklu, sole niklu estrów monoalkilowych, np. estru metylowego lub etylowego kwasu 4-hydroksy-3,5-di-tert-butylobenzylofosfonowego, kompleksy niklu i ketoksymów, np. 2-hydroksy-4-metylofenylo-undecyloketoksymu, kompleksy niklu i 1-fenylo-4-lauroilo-5-hydroksypirazolu, z lub bez dodatkowych ligandów.

2.6. Aminy przesłaniane sterycznie, na przykład bis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)sebacynian, bis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)bursztynian, bis(1,2,2,6,6-pentametylo-4-piperydylo)sebacynian, bis(1-oktyloksy-2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)sebacynian, n-butylo-3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylomalonian bis(1,2,2,6,6-pentametylo-4-piperydylu), produkt kondensacji 1-(2-hydroksyetylo)-2,2,6,6-tetrametylo-4-hydroksypiperydyny i kwasu bursztynowego, liniowe lub cykliczne produkty kondensacji N,N'-bis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)heksametylenodiaminy i 4-tert-oktyloamino-2,6-dichloro-1,3,5-triazyny, tris-(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)nitrylotrioctan, tetra-kis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)-1,2,3,4-butano-tetrakarboksylan, 1,1'-(1,2-etanodiylo)-bis(3,3,5,5-tetrametylopiperazynon), 4-benzoilo-2,2,6,6-tetrametylopiperydyna, 4-stearyloksy-2,2,6,6-tetrametylopiperydyna, bis-(1,2,2,6,6-pentametylopiperydylo)-2-n-butylo-2-(2-hydroksy-3,5-di-tert-butylobenzylo)malonian, 3-n-oktylo-7,7,9,9-tetrametylo-1,3,8-triazaspiro[4.5]dekan-2,4-dion, bis(1-oktyloksy-2,2,6,6-tetrametylopiperydylo)sebacynian, bis(1-oktyloksy-2,2,6,6-tetrametylopiperydylo)bursztynian, liniowe lub cykliczne produkty kondensacji N,N'-bis-(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)heksametylenodiaminy i 4-morfolino-2,6-dichloro-1,3,5-triazyny, produkt kondensacji 2-chloro-4,6-bis(4-n-butyloamino-2,2,6,6-tetrametylopiperydylo)-1,3,5-triazyny i 1,2-bis(3-aminopropyloamino)etanu, produkt kondensacji 2-chloro-4,6-di-(4-n-butyloamino-1,2,2,6,6-pentametylopiperydylo)-1,3,5-triazyny i 1,2-bis-(3-aminopropyloamino)etanu, 8-acetylo-3-dodecylo-7,7,9,9-tetrametylo-1,3,8-triazaspiro[4.5]dekan-2,4-dion, 3-dodecylo-1-(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)pirolidyn-2,5-dion, 3-dodecylo-1-(1,2,2,6,6-pentametylo-4-piperydylo)pirolidyn-2,5-dion, mieszanina 4-heksadecyloksy- i 4-stearyloksy-2,2,6,6-tetrametylopiperydyny, produkt kondensacji N,N'-bis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)heksametylenodiaminy i 4-cykloheksyloamino-2,6-dichloro-1,3,5-triazyny, produkt kondensacji 1,2-bis(3-aminopropyloamino)etanu i 2,4,6-trichloro-1,3,5-triazyny, jak również 4-butyloamino-2,2,6,6-tetrametylopiperydyna (nr rej. CAS [136504-96-6]); N-(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)-n-dodecylosukcynimid, N-(1,2,2,6,6-pentametylo-4-piperydylo)-n-dodecylosukcynimid, 2-undecylo-7,7,9,9-tetrametylo-1-oksa-3,8-diaza-4-oksospiro[4,5]dekan, produkt reakcji 7,7,9,9-tetrametylo-2-cykloundecylo-1-oksa-3,8-diaza-4-oksospiro[4,5]dekanu i epichlorohydryny, 1,1-bis(1,2,2,6,6-pentametylo-4-piperydyloksykarbonylo)-2-(4-metoksyfenylo)eten, N,N'-bis-formylo-N,N'-bis(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)heksametylenodiamina, diester kwasu 4-metoksymetyleno-malonowego z 1,2,2,6,6-pentametylo-4-hydroksypiperydyną, poli[metylopropylo-3-oksy-4-(2,2,6,6-tetrametylo-4-piperydylo)]siloksan, produkt reakcji kopolimeru bez10

PL 204 096 B1 wodnika kwasu maleinowego i a-olefiny z 2,2,6,6-tetrametylo-4-aminopiperydyną lub 1,2,2,6,6-pentametylo-4-aminopiperydyną.

2.7. Oksamidy, na przykład 4,4'-dioktyloksyoksanilid, 2,2'-dietoksyoksanilid, 2,2'-dioktyloksy-5,5'-di-tert-butoksyanilid, 2,2'-didodecyloksy-5,5'-di-tert-butoksyanilid, 2-etoksy-2'-etyloksyanilid, N,N'-bis(3-dimetyloaminopropylo)oksamid, 2-etoksy-5-tert-butylo-2'-etoksyanilid i jego mieszanina z 2-etoksy-2'-etylo-5,4'-di-tert-butoksyanilidem, mieszaniny o- i p-metoksy-dipodstawionych oksanilidów oraz mieszaniny o- i p-etoksy-dipodstawionych oksanilidów.

2.8. 2-(2-Hydroksyfenylo)-1,3,5-triazyny, na przykład 2,4,6-tris(2-hydroksy-4-oktyloksyfenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-oktyloksyfenylo)-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2,4-dihydroksyfenylo)-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5triazyna, 2,4-bis(2-hydroksy-4-propyloksyfenylo)-6-(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-oktyloksyfenylo)-4,6-bis(4-metylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-dodecyloksyfenylo)-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-tridecyloksyfenylo)-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-[2-hydroksy-4-(2-hydroksy-3-butyloksypropoksy)fenylo]-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-[2-hydroksy-4-(2-hydroksy-3-oktyloksypropyloksy)fenylo]-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-[4-(dodecyloksy/tridecyloksy-2-hydroksypropoksy)-2-hydroksyfenylo]-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-[2-hydroksy-4-(2-hydroksy-3-dodecyloksypropoksy)fenylo]-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-heksyloksy)fenylo-4,6-difenylo-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksy-4-metoksyfenylo)-4,6-difenylo-1,3,5-triazyna, 2,4,6-tris[2-hydroksy-4-(3-butoksy-2-hydroksypropoksy)fenylo]-1,3,5-triazyna, 2-(2-hydroksyfenylo)-4-(4-metoksyfenylo)-6-fenylo-1,3,5-triazyna, 2-{2-hydroksy-4-[3-(2-etyloheksylo-1-oksy)-2-hydroksypropyloksy]fenylo}-4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-1,3,5-triazyna, 4,6-bis(2,4-dimetylofenylo)-2-[2-hydroksy-4-(2-hydroksy-3-nonyloksypropoksy)-5-(1-metylo-1-fenyloetylo)fenylo]-1,3,5-triazyna.

3. Deaktywatory metali, na przykład N,N'-difenyloksamid, N-salicylalo-N'-salicyloilohydrazyna,

N,N'-bis(salicyloilo)hydrazyna, N,N'-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionylo)hydrazyna,

3-salicyloiloamino-1,2,4-triazol, bis(benzylideno)oksalilodihydrazyd, oksanilid, izoftaloilo-dihydrazyd, sebacoilo-bisfenylohydrazyd, N,N'-diacetylo-adypoilo-dihydrazyd, N,N'-bis(salicyloilo)oksalilo-dihydrazyd, N,N'-bis(salicyloilo)tiopropionylo-dihydrazyd.

4. Fosforyny i fosfoniny, na przykład fosforyn trifenylu, fosforyny difenyloalkilu, fosforyny fenylodialkilu, fosforyn tris(nonylofenylu), fosforyn trilaurylu, fosforyn trioktadecylu, difosforyn distearylopentaerytrytolu, fosforyn tris(2,4-di-tert-butylofenylu), difosforyn diizodecylopentaerytrytolu, difosforyn bis(2,4-di-tert-butylofenylo)pentaerytrytolu, difosforyn bis(2,6-di-tert-butylo-4-metylofenylo)pentaerytrytoly, difosforyn diizodecyloksypentaerytrytolu, difosforyn bis(2,4-di-tert-butylo-6-metylofenylo)pentaerytrytolu, difosforyn bis(2,4,6-tris(tert-butylofenylo)pentaerytrytolu, trifosforyn tristearylosorbitolu, 4,4'-bifenylenodifosfonin tetrakis(2,4-di-tert-butylofenylu), 6-izooktylooksy-2,4,8,10-tetra-tertbutylo-dibenzo[d,f][1,3,2]dioksafosfepina, 6-fluoro-2,4,8,10-tetra-tert-butylo-12-metylodibenzo[d,g][1,3,2]dioksafosfocyna, metylofosforyn bis(2,4-di-tert-butylo-6-metylofenylu), etylofosforyn bis(2,4-di-tert-butylo-6-metylofenylu), 2,2',2-nitrylo[trietylotris(3,3',5,5'-tetra-tert-butylo-1,1'-bifenylo-2,2'-diylo)fosforyn], 2-etyloheksylo(3,3',5,5'-tetra-tert-butylo-1,1'-bifenylo-2,2'-diylo)fosforyn.

Szczególnie korzystne są następujące fosforyny:

fosforyn tris(2,4-di-tert-butylofenylu) (Irgafos®168, Ciba Specialty Chemicals Corp.), fosforyn tris(nonylofenylu),

PL 204 096 B1

5. Hydroksyloaminy, na przykład N,N-dibenzylohydroksyloamina, N,N-dietylohydroksyloamina, N,N-dioktylohydroksyloamina, N,N-dilaurylohydroksyloamina, N,N-ditetradecylohydroksyloamina, N,N-diheksadecylohydroksyloamina, N,N-dioktadecylohydroksyloamina, N-heksadecylo-N-oktadecylohydroksyloamina, N-heptadecylo-N-oktadecylohydroksyloamina, N,N-dialkilohydroksyloamina pochodna uwodornionej aminy talowej, N,N-di(alkilo)hydroksyloamina wytworzona przez bezpośrednie utlenianie N,N-di(wodoro-talo)aminy.

6. Nitrony, na przykład N-benzylo-alfa-fenylo-nitron, N-etylo-alfa-metylo-nitron, N-oktylo-alfa-heptylo-nitron, N-laurylo-alfa-undecylo-nitron, N-tetradecylo-alfa-tridecylo-nitron, N-heksadecylo-alfa-pentadecylo-nitron, N-oktadecylo-alfa-heptadecylo-nitron, N-heksadecylo-alfa-heptadecylo-nitron, N-oktadecylo-alfa-pentadecylonitron, N-heptadecylo-alfa-heptadecylo-nitron, N-oktadecylo-alfa-heksadecylo-nitron, nitron pochodny N,N-dialkilohydroksyloaminy pochodnej uwodornionej aminy talowej.

7. Benzofuranony i indolinony, na przykład te ujawnione w U.S. 4.325.863; U.S. 4.338.244; U.S. 5.175.312; U.S. 5.216.052; U.S. 5.252.643; DE-A-4316611; DE-A-4316622; DE-A-4316876; EP-A0589839 lub EP-A-0591102 lub 3-[4-(2-acetoksyetoksy)fenylo]-5,7-di-tert-butylo-benzofuran-2-on, 5,7-di-tert-butylo-3-[4-(2-stearoiloksyetoksy)fenylo]benzofuran-2-on, 3,3'-bis[5,7-di-tert-butylo-3-(4-[2-hydroksyetoksy]fenylo)benzofuran-2-on], 5,7-di-tert-butylo-3-(4-etoksyfenylo)benzofuran-2-on, 3-(4-acetoksy-3,5-dimetylofenylo)-5,7-di-tert-butylo-benzofuran-2-on, 3-(3,5-dimetylo-4-piwaloiloksyfenylo)-5,7-di-tert-butylo-benzofuran-2-on, 3-(3,4-dimetylofenylo)-5,7-di-tert-butylo-benzofuran-2-on, 3-(2,3-dimetylofenylo)-5,7-di-tert-butylo-benzofuran-2-on.

8. Tiosynergistyki, na przykład tiodipropionian dilaurylu lub tiodipropionian distearylu.

9. Związki wychwytujące nadtlenki, na przykład estry kwasu b-tiodipropionowego, na przykład estry laurylowy, stearylowy, mirystylowy lub tridecylowy merkaptobenzimidazolu lub sól cynkowa

PL 204 096 B1

2-merkaptobenzimidazolu, dibutyloditiokarbaminian cynku, disiarczek dioktadecylu, tetrakis(b-dodecylomerkapto)propionian pentaerytrytolu.

10. Stabilizatory poliamidowe, na przykład sole miedzi w połączeniu z jodkami i/lub związkami fosforu i solami dwuwartościowego manganu.

11. Zasadowe współ-stabilizatory, na przykład melamina, poliwinylopirolidon, di-cyjanodiamid, cyjanuran triallilu, pochodne mocznika, pochodne hydrazyny, aminy, poliamidy, poliuretany, sole metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych oraz wyższych kwasów tłuszczowych, na przykład stearynian wapnia, stearynian cynku, behenian magnezu, stearynian magnezu, rycynolan sodu i palmitynian potasu, pirokatecholan antymonu lub pirokatecholan cynku.

12. Ośrodki krystalizacji, na przykład substancje nieorganiczne, takie jak talk, tlenki metali, takie jak ditlenek tytanu lub tlenek magnezu, fosforany, węglany lub siarczany korzystnie metali ziem alkalicznych; związki organiczne, takie jak kwasy mono- lub polikarboksylowe oraz ich sole, np. kwas tert-butylobenzoesowy, kwas adypinowy, kwas difenylooctowy, bursztynian sodu lub benzoesan sodu; związki polimerowe, takie jak kopolimery jonowe (jonomery).

13. Wypełniacze i środki wzmacniające konstrukcję, na przykład węglan wapnia, krzemiany, włókna szklane, perełki szklane, azbest, talk, kaolin, mika, siarczan baru, tlenki i wodorotlenki metali, sadza, grafit, mączka drzewna oraz mączki i włókna z innych produktów naturalnych, włókna syntetyczne.

14. Inne dodatki, na przykład plastyfikatory, środki smarne, emulgatory, pigmenty, barwniki, rozjaśniacze optyczne, dodatki reologiczne, katalizatory, środki regulujące płynność, środki poślizgowe, środki sieciujące, środki wspomagające sieciowanie, wychwytywacze halogenów, inhibitory dymienia, środki zmniejszające palność, środki antystatyczne, środki klarujące i porofory.

Wypełniaczami (pozycja 13 zestawienia) są na przykłada wodorotlenki metali, zwłaszcza wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu. Mogą być dodawane w ilości około 0,01 do 60 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny.

Porofory (pozycja 14 zestawienia), takie jak azodikarbonoamid, mogą być stosowane raczej dla dostarczenia pianki niż stałej izolacji.

Główne przeciwutleniacze komponenta (b), deaktywatory metali komponenta (c) i ewentualne kolejne dodatki są dołączane do poliolefiny komponenta (a) znanymi sposobami, na przykład przed lub po formowaniu, lub również poprzez nanoszenie rozpuszczonej lub zdyspergowanej mieszaniny stabilizującej na poliolefinę, z lub bez odparowywania rozpuszczalnika.

Komponenty (b) i (c) oraz ewentualnie kolejne dodatki mogą być również dodawane do poliolefiny w postaci przedmieszki, która zawiera te komponenty w stężeniu na przykład od około 2,5 procent do około 25 procent wagowych.

Przeciwutleniacze komponenta (b) w sumie są stosowane np. w zakresie od około 0,01 procent wagowych do około 1,5 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny (a). Korzystnie związki komponenta (b) w sumie są stosowane w zakresie od około 0,05 procent wagowych do około 1,0 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny (a).

Deaktywatory metalu komponenta (c) w sumie są stosowane w zakresie od około 0,1 procent wagowych do około 2,5 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny (a). Korzystnie związki komponenta (c) w sumie są stosowane w zakresie od około 0,1 procent wagowych do około 2,0 procent wagowych względem ciężaru poliolefiny (a).

Proporcja wagowa deaktywatorów metali komponenta (c) do przeciwutleniaczy komponenta (b) stosowana w niniejszym wynalazku znajduje się np. w zakresie od około 0,5:1 do około 20:1. Korzystnie proporcja komponenta (c) do komponenta (b) znajduje się w zakresie od około 1:1 do około 10:1.

Poniższe przykłady ilustrują bardziej szczegółowo wynalazek. Nie należy jednak ich uważać za ograniczające w jakikolwiek sposób zakres wynalazku.

P r z y k ł a d 1: Stabilizacja poliolefin w wypełnionej smarem konstrukcji kabla

Sto części polietylenu o wysokiej gęstości zestawiano na sucho z 0,4 częściami Irganox® MD 1024 (1,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazyna) i 0,2 częściami jednego z głównych przeciwutleniaczy zestawionych w poniższej tablicy 1. Mieszaniny preparowano stopowo w pastylki w 230°C w wytłaczarce Superior/MPM stosując ślimak 224:1 L/D z głowicą mieszalnikową Maddock przy 60 obr./min.

Pastylkowany polietylen zawierający mieszaniny stabilizujące formowano tłocznie w 204°C (400°F) na folie grubości 0,254 mm (0,01 cala) z podłożem Mylar. Zmierzono dla tych folii „okres indukcji początkowego utleniania (OIT).

PL 204 096 B1

Próbki folii zanurzono w Witcogel®, dostępny z Witco, typowy węglowodorowy smar wypełniający kable, stosowany w kablach telekomunikacyjnych. Związek wypełniający Witco zawiera 0,6% Irganox® 1035, bis[3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylo)propionian] tiodietylenu. Próbki folii zanurzone w związku wypełniającym umieszczono w suszarce powietrznej w 70°C ma 14 dni. Próbki następnie wytarto do czysta ze smaru wypełniającego kabel. Dla tych próbek zmierzono „okres indukcji utleniania po starzeniu.

Badanie OIT przeprowadzono z użyciem różnicowego kalorymetru skaningowego jak w standardowej metodzie testowej ASTM D3895. Warunki testu są następujące: niekarbowana panew aluminiowa, bez sita; ogrzewanie do 200°C pod azotem;, a następnie zmiana na przepływ tlenu 100 militrów/minutę. Okres indukcji utleniania (OIT) jest okresem pomiędzy początkiem przepływu tlenu a egzotermicznym rozkładem testowanej próbki. OIT jest podawany w minutach; im dłuższy jest OIT, tym skuteczniej mieszanina stabilizująca zapobiega oksydatywnej degradacji. Względne sprawności mieszanin stabilizujących w zastosowaniu do kabli wypełnionych smarem mogą być przewidywane na podstawie porównania wartości początkowego OIT i OIT po starzeniu.

T a b l i c a 1

Główny przeciwutleniacz	Początkowy OIT (min.)	OIT po starzeniu (min.)
Irganox® 1010	77	25
Irganox® 1098	161	90
Irganox® 3114	91	44
Irganox® 3125	126	51

Mieszaniny stabilizujące Irganox® 1098, Irganox® 3114, Irganox® 3125, każdy z deaktywatorem metali Irganox® MD 1024 (1,2-bis(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoilo)hydrazyna), przewyższa w działaniu mieszaninę stabilizującą ze stanu techniki Irganox® 1010/Irganox® MD 1024 w początkowym OIT i po starzeniu. Irganox® 1098 stanowi N,N'-heksano-1,6-diylobis-(3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionamid)), Irganox® 3114 stanowi izocyjanuran tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu), Irganox® 3125 stanowi izocyjanuran tris(2-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoiloksy)etylu). Irganox® jest nazwą handlową Ciba Specialty Chemicals Corporation.

Claims

1. Stabilizowana konstrukcja kabla telekomunikacyjnego, zawierająca mnogie izolowane przewodniki elektryczne (i), z odstępami między nimi, (ii) węglowodorowe wypełnienie smarowe kabla w obrębie odstępów, osłonę otaczającą komponenty (i) i (ii), znamienna tym, że izolacja zawiera (a) jedną lub więcej poliolefin, oraz (b) jeden lub większą liczbę głównych przeciwutleniaczy wybranych z grupy: N,N'-heksan-1,6-diylobis-(3-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyfenylopropionamid)), izocyjanuran tris(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksybenzylu) i izocyjanuran tris(2-(3,5-di-tert-butylo-4-hydroksyhydrocynamoiloksy)etylu), oraz (c) jeden lub większą liczbę deaktywatorów metali wybranych spośród alkilohydroksyfenyloalkanoilohydrazyn, przy czym przeciwutleniacze komponenta (b) łącznie, są obecne w ilości zakresie od około 0,05% wag. do około 1,0% wag. względem ciężaru poliolefiny komponenta (a), deaktywatory metali komponenta (c) łącznie są obecne w ilości zakresie od około 0,1% wag. do około 2,0% wag. względem ciężaru poliolefiny komponenta (a).

2. Konstrukcja kabla według zastrz. 1, znamienna tym, że wymienionymi poliolefinami komponenta (a) są polietylen lub polipropylen, lub ich mieszaniny.

3. Konstrukcja kabla według zastrz. 1, znamienna tym, że deaktywatorami metali komponenta (c) są związki o wzorze