PL204222B1 - Metoda uprawy rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam) - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest metoda uprawy rutwicy wschodniej.

W literaturze nie znana jest metoda uprawy rutwicy wschodniej w celu produkcji biomasy wykorzystywanej jako substytut obornika do nawożenia innych roślin.

Istota metody uprawy rutwicy wschodniej według wynalazku przejawia się w tym, że z płodozmianu gospodarstwa wyłącza się na pełną rotację zmianowania jedno pole, na którym w okresie od 4 do 6 lat uprawia się rutwicę, przy czym od 2 roku uprawy plantacja prowadzona jest w dwóch systemach z których pierwszy system obejmuje uprawę rutwicy wschodniej jedynie na zielonkę, która zbierana jest korzystnie w dwóch pokosach, pierwszy pokos wykonuje się w 3 dekadzie maja, w którym uzyskuje się ca 65% rocznego plonu biomasy zaś następny pokos prowadzony jest w 2 dekadzie sierpnia z uzyskiem 35% rocznego plonu biomasy, natomiast w drugim systemie rutwica wschodnia uprawiana jest na nasiona, przy czym w 1 dekadzie maja kosi się biomasę zieloną która stanowi ca 30% rocznego plonu biomasy zaś drugi odrost zbiera się w 3 dekadzie sierpnia na nasiona i obok ich plonu pozyskuje się 70% biomasy w postaci łodyg (słoma).

Zaletą metody uprawy rutwicy wschodniej według wynalazku jest możliwość uzyskania od drugiego roku uprawy obok zielonki również plonu nasion i słomy, co wpływa na podniesienie dochodowości gospodarstwa. Pole po plantacji rutwicy wschodniej to stanowisko o wysokiej wartości następczej, zasobne w materię organiczną i składniki mineralne a corocznie uzyskiwana biomasa, posłuży do nawożenia innych roślin i może być substytutem obornika.

Zaletą metody uprawy rutwicy wschodniej według wynalazku jest możliwość utrzymania standardów jakości gleby w gospodarstwie, oraz poprawa zasobności gleby w próchnicę i w składniki pokarmowe dla roślin i mikroorganizmów glebowych. Rutwica wschodnia azot wiąże z atmosfery a inne składniki pokarmowe pobiera z zasobów glebowych i podglebia, jak również pozyskuje je z minerałów glebowych, dzięki aktywnym wydzielinom korzeniowym.

Metoda uprawy rutwicy wschodniej na zielonkę według wynalazku pozwala w zależności od warunków siedliskowych na uzyskanie od 3-10 ton suchej masy w biomasie zielnej z 1 ha, w której zgromadzone jest od 100 do 300 kg azotu, 100-300 kg potasu, oraz 15-60 kg fosforu, 50-100 wapnia, 15-30 kg magnezu oraz znaczące ilości mikroskładników. Metoda uprawy rutwicy wschodniej na nasiona według wynalazku pozwala na zbiór kilkuset kg nasion, ale masa łodyg rutwicy wschodniej i zgromadzonych w nich składników jest o połowę niższa niż w uprawie na zielonkę.

Metoda uprawy rutwicy wschodniej według wynalazku przedstawiona została bliżej na niżej podanych przykładach, z których przykład I przedstawia metodę uprawy rutwicy wschodniej zbieranej na zielonkę, natomiast przykład II metodę uprawy rutwicy wschodniej uprawianej na nasiona.

P r z y k ł a d I

Metoda uprawy rutwicy wschodniej na zielonkę według wynalazku przedstawiona została na przykładzie uprawy jej w gospodarstwie ekologicznym, w którym do nawożenia innych uprawianych tam roślin została włączona wytworzona przez rutwicę wschodnią biomasa zielona.

Rutwica wschodnia uprawiana na glebie zaliczanej do kompleksu żytniego bardzo dobrego może wydać w latach pełnego użytkowania z powierzchni 1 ha plon biomasy zielonej, który w przeliczeniu na suchą masę wynosi 10 t ha ^-1, co umożliwi wyprodukowanie w okresie 1 roku:

- 290 kg azotu,

- 40 kg fosforu,

- 265 kg potasu,

- 80 kg wapnia,

- 25 kg magnezu, oraz znaczące ilości mikroelementów.

Biomasa zebrana z 1 ha pola zawiera 9,25 ton materii organicznej

Zbiór zielonki rutwicy wschodniej odbywa się w dwóch pokosach. Prowadzona metoda uprawy rutwicy wschodniej w użytkowaniu na zielonkę według wynalazku w pierwszym pokosie wykonanym w trzeciej dekadzie maja wydaje plon wynoszą cy 65%, a w drugim pokosie zbieranym w drugiej dekadzie sierpnia około 35% rocznego plonu biomasy.

Po skoszeniu pierwszego pokosu zielone rośliny zbiera się z pola rutwicy wschodniej i transportuje na inne pola gospodarstwa w celu wykorzystania ich jako nawozu lub suszy i w postaci siana magazynuje dla wykorzystania w tym samym celu, lecz w późniejszym okresie sezonu wegetacyjnego.

PL 204 222 B1

Rutwica wschodnia na przedmiotowej plantacji wytwarza ponownie biomasę poprzez nowy odrost roślin z pączków kątowych ścierni, który trwa od końca maja do ponownego skoszenia w drugiej dekadzie sierpnia.

W tym terminie skoszona zielonka także wynoszona jest poza plantację rutwicy wschodniej i przeznaczana do nawożenia innych ro ś lin uprawianych w gospodarstwie. Od momentu drugiego pokosu do zimowego zahamowania wegetacji rośliny rutwicy wschodniej ponownie odrastają, ale odrost zielonki nie jest koszony przed zimą i wytworzona biomasa nie jest wynoszona poza plantację, ale po przemarznięciu zimą tworzy mulcz, a po mineralizacji wzbogaca w materię organiczną i składniki biogenne glebę pola, na którym rosła.

P r z y k ł a d II

Metoda prowadzenia uprawy rutwicy wschodniej na nasiona według wynalazku przedstawiona została na przykładzie uprawy jej w gospodarstwie ekologicznym, w którym pozyskuje się nasiona, które stanowią materiał reprodukcyjny, a wytworzona biomasa w postaci zielonki i słomy służy do nawożenia innych uprawianych tam roślin.

Rutwica wschodnia uprawiana na glebie zaliczanej do kompleksu żytniego dobrego może wydać w latach pełnego użytkowania z powierzchni 1 ha: z pierwszego pokosu plon biomasy zielonej, który w przeliczeniu na suchą masę wynosi około 2 t ha ^-1, a w drugim pokosie obok 350-400 kg nasion masę łodyg (słomy) w ilości około 5 t w przeliczeniu na suchą masę co umożliwi wyprodukowanie w okresie 1 roku:

- 150 kg azotu,

- 20 kg fosforu,

- 145 kg potasu,

- 48 kg wapnia,

- 25 kg magnezu, oraz znaczące ilości mikroelementów.

Biomasa uzyskana z 1 ha pola zawiera 6,7 t materii organicznej.

Zbiór biomasy rutwicy wschodniej odbywa się w dwóch pokosach. Prowadzona uprawa rutwicy wschodniej w użytkowaniu na nasiona, według wynalazku, w pierwszym pokosie wykonanym w pierwszej dekadzie maja wydaje plon zielonki wynoszący 30% rocznego plonu biomasy, a w drugim pokosie zbieranym w trzeciej dekadzie sierpnia pozyskujemy nasiona w ilości 350-400 kg ha ^-1 i około 70% rocznego plonu biomasy w postaci łodyg (słomy).

Po skoszeniu pierwszego pokosu zielone rośliny zbiera się z pola rutwicy wschodniej i transportuje na inne pola gospodarstwa w celu wykorzystania ich jako nawozu lub suszy i w postaci siana magazynuje dla wykorzystania w tym samym celu, lecz w późniejszym okresie sezonu wegetacyjnego. Rutwica wschodnia na przedmiotowej plantacji wytwarza ponownie biomasę poprzez nowy odrost roślin z pączków kątowych ścierni, który trwa od początku maja do wydania dojrzałych nasion i ponownego skoszenia w ostatniej dekadzie sierpnia. W tym terminie skoszona rutwica wschodnia jest omłacana i uzyskane nasiona stanowią materiał reprodukcyjny a łodygi (słoma) wynoszone są poza plantację i przeznaczane do nawożenia innych roślin uprawianych w gospodarstwie. Od momentu drugiego pokosu do zimowego zahamowania wegetacji rośliny rutwicy wschodniej ponownie odrastają ale odrost zielonki nie jest koszony przed zimą i wytworzona biomasa nie jest wynoszona poza plantację, ale po przemarznięciu zimą tworzy mulcz, a po mineralizacji wzbogaca w materię organiczną i skł adniki biogenne glebę pola, na którym rosła.

Claims (1)

1. Metoda uprawy rutwicy wschodniej (Galega orientalis Lam.), znamienna tym, że polega na wyłączeniu z płodozmianu gospodarstwa na pełną rotację zmianowania jednego pola, na którym w okresie od 4 do 6 lat uprawia się rutwicę, przy czym od 2 roku uprawy, plantacja prowadzona jest w dwóch systemach, z których pierwszy system obejmuje uprawę rutwicy wschodniej na zielonkę, która zbierana jest korzystnie w dwóch pokosach, pierwszy pokos wykonuje się w 3 dekadzie maja, w którym uzyskuje się ca 65% rocznego plonu biomasy zaś następny pokos prowadzony jest w 2 dekadzie sierpnia z uzyskiem 35% rocznego plonu biomasy, natomiast w drugim systemie rutwica wschodnia uprawiana jest na nasiona, przy czym w 1 dekadzie maja kosi się biomasę zieloną, która stanowi ca 30% biomasy rocznej zaś drugi odrost zbiera się w 3 dekadzie sierpnia na nasiona i obok ich plonu pozyskuje się 70% biomasy w postaci łodyg (słomy).