PL204487B1 - System zasłon z kilkoma płaskimi panelami - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest system zasłon z kilkoma płaskimi panelami przeznaczony do zawieszenia płaskich zasłon (żaluzji pionowych) wykonanych na przykład z materiału na zasłony. Nowoczesne mieszkania stawiają systemom zasłon wysokie wymagania. Z chwilą zastosowania systemów zasłon płaskich, a więc takich przy których materiał zasłon nie zwisa swobodnie w postaci pofałdowanej, lecz tworzy elementy płaskie lub panele, można wpuścić do pomieszczenia więcej światła, co umożliwia uzyskanie odmiennych efektów optycznych, a w szczególności nowoczesnej atmosfery otoczenia. Zasłony nie służą przecież wyłącznie do tego, aby uniemożliwić osobom postronnym zaglądanie od zewnątrz do wnętrza mieszkania, lecz tworzą istotne elementy stylistyczne wnętrza, wpływające istotnie na wrażenie ciepła i atmosferę pomieszczenia, a ponadto mają za zadanie pokreślenie szczególnego szyku i polotu projektu wnętrza. W przypadku pomieszczeń zalanych światłem słonecznym, o wielkich oknach frontowych, zasłony tego typu są z upodobaniem montowane na całej szerokości takiego pomieszczenia. Jednak również w takim przypadku konieczne jest stworzenie możliwości rozsuwania takich płaskich zasłon na boki, celem otwarcia okna lub drzwi na balkon czy taras, lub po prostu dla udostępnienia widoku na zewnątrz, względnie zapewnienie padania odpowiedniego oświetlenia do wnętrza.

Znane są systemy zasłon z płaskich paneli, zwane także żaluzjami pionowymi albo wertikalami, wśród których rozróżnia się takie, w których materiał na zasłony zamocowany jest w prostokątnych ramkach, oraz takie w których panele wykonane przeważnie z płaskich kawałków tkaniny zwisają swobodnie z wózka, który jest zawieszony na prowadnicach szyny zasłony i który można swobodnie przesuwać wzdłuż takiej szyny na jej długości. Wspomniany wózek panelu jest w tym celu zawieszony i prowadzony za pomocą co najmniej dwóch elementów przesuwnych (ś lizgowych) albo rolek umieszczonych w prowadnicy szyny zasłony, a szynę z reguły montuje się równolegle do okna. Ponieważ takie panele zawieszone na pojedynczej szynie zasłony, to znaczy na pojedynczej prowadnicy szyny, nie mogą się krzyżować ze sobą a tym samym nie mogą zachodzić jeden na drugi, lecz w najlepszym przypadku mogą się tylko względem siebie przesuwać, z reguły dla każdego panelu wymagane jest zastosowanie oddzielnej szyny zasłony, względnie oddzielnej prowadnicy szyny, co znacznie komplikuje konstrukcję zasłony.

Na przykład przy szerokości panelu przykładowo równej 0,6 metra oraz szerokości zasłanianej płaszczyzny przykładowo równej 3,50 metra, niezbędne jest zastosowanie minimum siedmiu prowadnic szyn celem zakrycia tej powierzchni panelami zasłony, chyba że dokona się spiętrzenia pojedynczych paneli po lewej i prawej stronie okna, co jest jednak niekorzystne ze względów funkcjonalnych i estetycznych.

Dla uzyskania w jednym lub w kilku miejscach jeszcze dodatkowego zachodzenia paneli na siebie, niezbędne jest zastosowanie nawet ośmiu lub więcej prowadnic szyn. Montowanie takich szyn o wielu prowadnicach jest z jednej strony trudne, pracochłonne i uciążliwe, z drugiej zaś strony powoduje znaczne zwiększenie kosztów, co jest specyfiką każdego montażu na suficie. Ze względu na znaczną szerokość szyn o wielu prowadnicach mogą także zaistnieć problemy z odpowiednio dużą ilością miejsca dla montażu szyn, a ponadto szyny o dużej ilości prowadnic są stosunkowo drogie. Poza tym wielka ilość prowadnic szyn umieszczonych na suficie stwarza ociężałe wrażenie i zakłóca prostotę, jaką powinien się przecież cechować system zasłon płaskich.

Znane są systemy zasłon płaskich, w których stosuje się tylko jedną szynę z dwoma tylko równoległymi prowadnicami szynowymi. Przynależne do nich wózki prowadzące podwieszone zostają w obszarze jednego koń ca, po swojej stronie górnej w pierwszej prowadnicy szyny oraz w obszarze drugiego końca, po swojej stronie górnej, do drugiej prowadnicy szyny. Takie konstrukcje działają jednak ociężale, gdyż panele po zepchnięciu w jedną stronę stworzą gruby stos. Jeśli obie prowadnice szyn zasłon położone są stosunkowo blisko siebie, wtedy poszczególne wózki przebiegają w stosunku do nich pod bardzo ostrym kątem, w związku z czym można je będzie tylko częściowo zsuwać w sposób zachodzący na siebie. Wózki w tradycyjnych systemach muszą zostać wprowadzone do prowadnic szyny przed zamontowaniem szyny na suficie pokoju, i nie można ich już później, po montażu szyny wyjąć z prowadnic. Z tego powodu zasłon nie można osadzać na takim wózku za pomocą zaszytej rurowej części panelu, gdyż nie można by ich w takim przypadku już zdjąć z wózka, na przykład do prania. Z tego powodu często wózki są po swojej stronie wzdłużnej wyposażone w taśmy spinające (na przykład z rzepami), do których można zaczepić materiał przynależnego panelu zasłony za pomocą naszytej na jego brzegu taśmy spinającej. W celu ewentualnego prania zasłon można odczepić

PL 204 487 B1 panele od wózków poprzez zluzowanie taśmy spinającej, a po praniu ponownie je zamocować do wózków. Okazuje się jednak, że taśmy z rzepami po kilku procesach prania są już niewystarczająco mocne, przez co zmniejszona zostaje ich siła podtrzymująca, a podwieszony panel zasłony nie zwisa już równo i estetycznie.

Większość istniejących rozwiązań konstrukcyjnych dotyczących systemów zasłon płaskich nie są w pełni zadowalające z rozlicznych względów technicznych. Po pierwsze, montaż ich jest utrudniony i kosztowny. Po drugie, panele zasłon działają opornie ponieważ stosowane tutaj wózki z uwagi na ich konstrukcję są stosunkowo szerokie, wskutek czego szczególnie po zsunięciu paneli po jednej stronie okna tworzą one gruby stos, co sprawia ogólnie negatywne wrażenie w przypadku, gdy obie prowadnice szyn zasłony znajdują się w stosunkowo niewielkiej odległości od siebie. W takim przypadku poszczególne panele będą mogły zachodzić na siebie przy zsuwaniu jedynie w bardzo ograniczonym zakresie.

Po trzecie, produkcja takich systemów zasłon płaskich jest zbyt droga ze względu na kosztowną i skomplikowaną konstrukcję taśm spinających. Ponadto usunięcie zamontowanych już wózków przy tradycyjnych systemach jest praktycznie niemożliwe bez konieczności zdemontowania prowadnic szyn.

Celem usunięcia i wyeliminowania wyżej opisanych wad i niedogodności znanych systemów zasłon, opracowano niniejszy wynalazek, którego istotą jest stworzenie konstrukcji systemu zasłon, składającego się z kilku płaskich paneli, wykonanych z tkaniny zasłonowej lub innego materiału płaskiego, a który to system wolny jest od wyżej wymienionych wad. Ponadto system według wynalazku umożliwia demontowanie drążków służących do zawieszenia paneli w dowolnej chwili.

Zadanie to rozwiązane zostało za pomocą systemu zasłon o kilku płaskich panelach, wykonanych z arkuszy materiału, w którym każdy z paneli ma w górnej części pręt do zawieszania w formie poziomej listwy z metalu, drewna lub tworzywa sztucznego, na którym to pręcie zawieszona jest swobodnie tkanina panelu zasłony za pomocą zaszytej rurowej części panelu. Ponadto omawiana listwa na obu końcach wyposażona jest w elementy do połączenia z rolkami lub elementami ślizgowymi, przy czym rolki lub elementy ślizgowe jednej końcówki każdej listwy prowadzone są w pierwszej prowadnicy szyny, zaś rolki lub elementy ślizgowe drugiej końcówki każdej listwy prowadzone są w drugiej prowadnicy szyny w taki sposób, że panele dają się przesuwać obok siebie wzajemnie. Wynalazek charakteryzuje się także tym, że listwy mają po stronie czołowej wybrania, otwory lub rowki, a elementy mocuj ą ce wykonane są jako elementy wtykowe, które moż na wsuwać lub wciskać od strony czołowej listwy do tych wybrań, otworów lub rowków w listwie, gdzie zostają zamocowane.

Przedmiot wynalazku został opisany szczegółowo oraz bliżej objaśniono jego funkcjonowanie za pomocą załączonego rysunku, na którym przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach realizacji.

System zasłon według wynalazku przedstawiono na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia system zasłon o dwóch równoległych prowadnicach szyn, jednej szynie montażowej i czterech panelach płaskich, zamontowany do sufitu pomieszczenia, fig. 2 przedstawia koń cówkę listwy poziomej z haczykiem, jako elementem mocującym do zawieszenia na komponencie przesuwnym, fig. 3 przedstawia końcówkę listwy poziomej z haczykiem do podwieszenia na osi rolki, fig. 4 fig. 10 przedstawiają różne warianty rowków lub gniazd wtykowych z odpowiednimi elementami wtykowymi, pokazane w przekroju po stronie czołowej listwy poziomej, fig. 11 przedstawia element wtykowy wykonany ze stali sprężynowej wraz z odpowiednią listwą w formie profilu aluminiowego oraz element ślizgowy oraz prowadnicę szyny w widoku perspektywicznym, fig. 12 przedstawia element wtykowy ze stali sprężynowe włożony od strony czołowej do listwy wraz z podwieszonym elementem ślizgowym w widoku z boku, zaś fig. 13 przedstawia trzy pręty do zawieszenia paneli zasłony na jednej szynie o dwóch prowadnicach, z jednym łańcuszkiem złącznym.

Na rysunku fig. 1 przedstawiono system zasłon według wynalazku w przykładzie jego realizacji.

Zawiera on szynę montażową z dwoma prowadnicami 7 i 8, które zostały zamontowane na suficie 12 pomieszczenia, a które w pokazanym przykładzie służą do przesuwnego zawieszenia czterech płaskich paneli 9. Szyna montażowa zamiast na suficie pomieszczenia może również zostać zamontowana na usytuowanej niżej od sufitu płycie (stropie podwieszonym) lub też sama może stanowić taką płytę. Prowadnice 7 i 8 mogą znajdować się także w zaokrąglonym drągu. Obie prowadnice 7 i 8 szyny usytuowane są w opisanym przykładzie realizacji równolegle do siebie, z niewielkim odstępem względem siebie, a także równolegle do krawędzi ściany przy suficie. Każdy panel 9 zasłony składa się z wózka panelu z listwą 1 wykonaną z metalu, drewna lub tworzywa sztucznego oraz zawieszone4

PL 204 487 B1 go na niej kawałka tkaniny zasłonowej. Do zawieszenia tkaniny zasłony na listwie 1 służy zaszyta na górnej krawędzi materiału zasłonowego część rurowa 27 panelu 9. Umożliwia to łatwe i proste naciągnięcie zaszytej rurowej części panelu 9 na listwę 1. Materiał zasłony zwisa wówczas swobodnie w dół tworząc płaski panel 9.

Aby materiał zasłonowy zwisał zupełnie bez fałd, dolne jego obrzeże wyposaża się, w znany sposób, w obciążnik naprężający który stanowić może na przykład zaszyty w dolnym obrzeżu panelu 9 pręt obciążający. Listwa 1, na której zawieszona jest tkanina zasłony, posiada na swoich przeciwległych końcówkach 2 i 3 złączki 4, z których każda wyposażona jest w haczyk 10, służący do zawieszenia na uchu 11 elementu ślizgowego 6, który przesuwa się we wnętrzu prowadnicy 7 lub 8 szyny.

W innym rozwiązaniu konstrukcyjnym, haczyk 10 zawieszony jest na osi 13 pary rolek, które przesuwają się we wnętrzu prowadnicy 7 lub 8 szyny. W rozpatrywanym rozwiązaniu wszystkie lewe końcówki 2 listew 1 są za pomocą złączek 4 zawieszone na elementach ślizgowych 6, które przesuwają się wewnątrz prowadnicy przedniej 7 usytuowanej od strony obserwatora, zaś wszystkie prawe końcówki 3 listew 1 są za pomocą złączek 4 zawieszone na elementach ślizgowych 6, które przesuwają się wewnątrz prowadnicy tylnej 8, usytuowanej z tyłu i bardziej oddalonej od obserwatora. W wyniku takiego rozmieszczenia pojedyncze panele 9 zwisają w nieunikniony sposób nieco skośnie w stosunku do kierunku ułożenia prowadnic 7 i 8, a także równolegle do płaszczyzny ściany pomieszczenia lub ściany okiennej za zasłoną.

W przypadku szerokości panelu równej przykładowo 50 cm oraz odstępu pomiędzy środkami prowadnic 7 i 8 rzędu na przykład 2 cm, powstaje niewielki kąt skosu tylko około 2,3° w stosunku do kierunku ułożenia prowadnic 7 i 8.

W przykładzie realizacji wynalazku uwidoczniono cztery panele 9. Dwa środkowe panele 9 wiszą w takiej pozycji, w której zachodzą na siebie o około jedną trzecią swojej szerokości. Pomiędzy dwoma zewnętrznymi panelami 9 oraz dwoma środkowymi panelami 9 pozostaje wolna przestrzeń o szerokości w przybliżeniu równej jednej trzeciej szerokości panelu 9. Wszystkie cztery panele 9 mogą być przesuwane wzdłuż prowadnic 7 i 8 szyn w obu kierunkach, a uwidocznione na rysunku fig. 1 usytuowanie paneli 9 zostało dobrane jedynie w celu zilustrowania możliwości regulacji paneli 9. Możliwe jest więc na przykład, przesunięcie wszystkich paneli 9 całkowicie na lewą stronę pomieszczenia, lub też przesunięcie wszystkich paneli 9 całkowicie na prawą stronę pomieszczenia, aż będą one wzajemnie zupełnie zachodzić za siebie, a listwy 1 wraz z zawieszonymi z nich zasłonami będą się wzajemnie stykać (leżeć na sobie). Panele 9 można wzajemnie przesuwać (wszystkie naraz lub pojedynczo) do dowolnego miejsca znajdującego się pomiędzy skrajnymi końcami prowadnic 7 i 8. W wyniku stworzenia możliwości takiego swobodnego przesuwania paneli 9, aż do zachodzenia za siebie sąsiednich paneli, uzyskano rozliczne możliwości kształtowania efektów świetlnych. Panele 9 można także z łatwością przesunąć tylko częściowo, celem uzyskania możliwości otwierania znajdującego się za zasłoną okna lub drzwi balkonowych, względnie otwarcia drzwi na taras, umożliwiając w ten sposób wyjście na zewnątrz. Do tego celu służy także wyposażona w dodatkowe elementy pociągowe linka 31 pociągowa 37, przy czym te dodatkowe elementy zostają związane z elementami ślizgowymi 6 listew 1 w jednej z dwóch prowadnic 7 albo 8. Linka pociągowa 37 chwyta i przesuwa każdym swoim elementem pociągowym 31 po jednym z paneli 9 i może zostać wyposażona także, co najmniej na jednej końcówce listwy 1 w drążek pociągowy.

Na rysunku fig. 2 uwidoczniono lewą końcówkę 2 listwy 1 ze złączką 4 oraz elementem ślizgowym 6. Złączka 4 składa się z kształtki wykonanej z tworzywa sztucznego lub metalu, która jest wciśnięta od strony czołowej 19 listwy 1 swym elementem wtykowym 18 w odpowiednie wybranie 23 w listwie 1. Istotne przy tym jest, aby złączka 4 nie była ani szersza ani grubsza od samej listwy 1 tak, aby układające się nieco ukośnie w stosunku do prowadnic 7 i 8 listwy 1 mogły zostać całkowicie dosunięte do siebie, zaś odstęp pomiędzy listwami 1 nie został zwiększony przez złączki 4. Złączka 4 w górnej części ma haczyk 10 zawieszony jest w uchu 11 elementu ślizgowego 6. Element ślizgowy 6 umieszczony jest i przemieszcza się w sposób konwencjonalny w prowadnicy 7, 8 szyny zasłony. Ucho 11 elementu ślizgowego 6 oraz haczyk 10 złączki 4 zostały ukształtowane jako wystarczająco luźne, dla umożliwienia wychylenia złączki 4 od osi pionowej w stosunku do prowadnicy szyn 7 i 8, w której jest ona zawieszona za pośrednictwem elementu ślizgowego 6. Zakończenie 15 haczyka 10 dosunięta jest tak blisko do końcówki 2 listwy 1, że pozostała wolna przestrzeń jest mniejsza od grubości ucha 11, które wskutek tego nie może zsunąć się z haczyka 10. Materiał zasłony, który na swoim górnym zakończeniu ma zaszytą część rurową 27 panelu 9, może łatwo zostać naciągnięty na

PL 204 487 B1 listwę 1, a następnie wciągnięty aż poza jej końcówkę 2 tak, aby początek zaszytej części rurowej 27 panelu 9 ułożył się pod haczykiem 10. Zaszyta część rurowa 27 panelu 9 ma na swoim zewnętrznym górnym zakończeniu krótki szew tworzący niewielką zaszewkę 29, wskutek czego w górnym zewnętrznym narożu części rurowej 27 panelu 9 utworzona jest miniaturowa kieszonka narożna 30. Jeżeli zaszyta część rurowa 27 panelu 9 zostanie całkowicie nasunięta na listwę 1, wówczas kieszonka narożna 30 układa się na lewej górnej krawędzi listwy 1 i okrywa tę krawędź listwy 1 na długości występu 16. Występ 16 utworzony jest przez górne naroże listwy i działa jako zaczep dla materiału zasłony a tym samym zabezpiecza ten materiał przed zsunięciem się z listwy 1.

Analogiczne rozwiązanie zastosowane jest na przeciwległym końcu listwy 1 oraz drugiej stronie zaszytej części rurowej 27 panelu 9.

Inny przykład wykonania złączki 4 uwidoczniono na rysunku fig. 3. Podobnie jak w poprzednim przykładzie, złączka 4 złożona jest z kształtki wykonanej z tworzywa sztucznego lub metalu, która jest wciśnięta od strony czołowej 19 listwy 1 swym elementem wtykowym 18 w odpowiednie wybranie 23 w listwie 1. Złączka 4 ma haczyk 10, z dłuższą szyjką 17 wystającą ku górze. Haczyk 10 otwarty jest skośnie do dołu i został ukształtowany w taki sposób, aby można go było zawiesić na osi łączącej 13 pomiędzy dwoma przynależnymi do siebie rolkami 5. Para rolek 5 jest wprowadzona do wnętrza prowadnicy 7 lub 8 szyny zasłony, w której toczy się w kierunku wzdłużnym prowadnicy 7 lub 8 szyny.

Na rysunku fig. 4 do fig. 10 uwidoczniono różne odmiany konstrukcyjne strony czołowej 19 listwy 1. Listwy 1 w przykładzie przedstawionym na rysunku fig. 4 mają od strony czołowej 19 dwa gniazda wtykowe 22, w których osadzone są odpowiednio kołki wtykowe 18 złączek 4. Na rysunku fig. 5 uwidoczniono inny przykład wykonania, w którym po stronie czołowej 19 listwy wykonane jest prostokątne wybranie 23, do którego wciśnięty jest odpowiednio ukształtowany element wtykowy 18.

W kolejnym przykładzie wykonania przedstawionym na rysunku fig. 6 wybranie 23 ukształtowane zostało na bocznej powierzchni listwy 1 jako rowek o przekroju jaskółczego ogona do którego wsuwany jest od strony czołowej 19 listwy 1 element wtykowy 18. Z kolei na rysunku fig. 7 uwidoczniono przykład wykonania, w którym wybranie 23 ma przekrój zbliżony do ceownika. W innej odmianie wykonania przedstawionej na rysunku fig. 8 listwa 1 ma u góry i u dołu po jednym otwartym rowku wtykowym 23, do których dopasowane są odpowiednie prostokątne odcinki kształtowe 18 na złączce 4. Z kolei rysunek fig. 9 pokazuje wariant listwy 1 o przekroju ceowym, zaś rysunek fig. 10 obrazuje na koniec jeszcze jedną odmianę listwę 1 o przekroju dwuteowym. Dla tych ostatnich dwóch przykładów wykonania ma zastosowanie złączka 4 o kształcie widlastym, której rozwidlone ramiona 38 są sprężyste i wykazują pewne naprężenie wstępne, które powoduje zaciśnięcie wsuniętych widełek w rowkach na bocznych powierzchniach listwy 1.

Szczególnie korzystny przykład realizacji wynalazku jest objaśniony na załączonym rysunku fig. 11 oraz fig. 12, przy czym w tym przypadku uwidoczniono tylko jedną końcówkę listwy 1. Listwa 1 jest wykonana z wyciskanego kształtownika aluminiowego o grubości 2,4 mm i szerokości 17 mm. Na bocznej ściance listwy 1 wykonane jest wybranie 23 w kształcie jaskółczego ogona (jak pokazano na rysunku fig. 6). Złączki 4 zamontowane na obu końcówkach 2 i 3 listwy 1 ukształtowane są w postaci elementu wtykowego 18 wykonanego ze stali sprężynowej o grubości na przykład 0,7 mm, o kształcie zbliżonym do ściętego klina zakończonego wydłużonym hakiem o szerokim rozwarciu. Element wtykowy 18 jest elementem wykonanym przez wykrawanie przez co można go wytwarzać stosunkowo tanio. Element ślizgowy 6 (znany pod nazwa handlową „Clic-Gleiter) może być stosowany także przy zasłonach konwencjonalnych. Element ślizgowy 6 ma w dolnej części półkoliste ucho, na którym zawieszany jest haczyk 10 przy elemencie mocującym 4. Element ślizgowy 6 ma w górnej części po obu stronach zewnętrznych wychylne elastycznie wargi ustalające 26, wskutek czego można element ślizgowy 6 wcisnąć od dołu w dowolnym miejscu prowadnicy 7 lub 8 poprzez szczelinę 28 prowadnicy 7 lub 8 szyny do jej wnętrza. Podczas montażu elementu ślizgowego 6 następuje chwilowe odgięcie do dołu warg ustalających 26, które po minięciu brzegów szczeliny powracają sprężyście do położenia początkowego, stanowiąc podparcie elementu ślizgowego 6 w prowadnicy 7 lub 8 szyny zasłony. Podczas montażu systemu należy najpierw zawiesić haczyk 10 złączki 4 na ucho 11 elementu ślizgowego 6, a następnie wraz z zaczepionym elementem ślizgowym 6 można wsunąć element wtykowy 18 złączki 4 do rowka 23 od strony czołowej 19 listwy 1. Następuje to przy lekkim sprężystym ugięciu elementu wtykowego 18 ze stali sprężynowej które powoduje zwiększone tarcie ślizgowe na krawędziach rowka. Gdy element wtykowy 18 zostanie całkowicie wsunięty do rowka wtykowego 23, w którym jest zaklinowany wskutek swojej wzrastającej w kierunku tylnym wysokości, końcówka 15 haczyka 10 znajdzie się wtedy ponad końcem profilu, względnie powierzchni czołowej 19 listwy 1.

PL 204 487 B1

W ten sposób ucho 11 elementu ślizgowego 6 nie może ześlizgnąć się z haczyka 10. Haczyk 10 może jednak w obrębie ucha 11 wychylać się na boki, a mianowicie w każdą stronę o około 45°. Element wtykowy 18 jest teraz wskutek siły tarcia adhezyjnego ustalony w rowku wtykowym 23. Wspomniane tarcie adhezyjne jest znacznie wzmocnione przez oddziaływanie sił sprężystości elementu wtykowego 18, które go rozpierają w rowku wtykowym 23.

Wytworzona siła tarcia adhezyjnego jest tak duża, że element wtykowy 18 jest pewnie utrzymany w rowku. Podczas montażu paneli 9 najpierw element wtykowy 18 wraz elementem ślizgowym 6 zostaje wsunięty od strony czołowej 19 listwy 1 do żłobka wtykowego 23, po czym należy wsunąć listwę 1 do wnętrza zaszytej części rurowej 27 panelu 9 materiału zasłonowego. Następnie na drugim końcu listwy 1 zostaje wsunięty w taki sam sposób drugi element wtykowy 18 wraz z elementem ślizgowym 6. Teraz należy zatrzasnąć listwę 1 wraz z panelem 9 za pomocą elementów ślizgowych 6 w obu sąsiadujących ze sobą prowadnicach 7 i 8 szyny. Zaleca się utworzenie zaszytej części rurowej 27 panelu 9 o wysokości około 2,7 do 3,0 cm tak, aby można było cały panel 9 zasłonowy w prosty sposób zsunąć z listwy 1 wraz z zamontowanym na niej haczykiem 10 i elementem ślizgowym (na przykład do prania), a potem ponownie łatwo nasunąć go na listwę 1.

Na rysunku fig. 13 pokazano trzy listwy 1, z których każda jednym końcem zawieszona jest na elemencie ślizgowym 6 umieszczonym w prowadnicy 7 szyny, zaś drugim końcem zawieszona jest w taki sam sposób w drugiej prowadnicy 8 szyny.

Rysunek ten ułatwia zrozumienie, w jaki sposób współdziałają ze sobą poszczególne listwy 1, dlatego przedstawiono je tutaj bez paneli 9 zasłony, w widoku od strony okna w kierunku wnętrza pomieszczenia. Rowki 23 w listwach 1 są zatem skierowane w stronę okna, a więc od strony pomieszczenia rowki 23 oraz umieszczone w nich części elementów wtykowych 18 są niewidoczne. Na uchu u każdego elementu ślizgowego 6 zawieszony jest element pociągowy 31, w kształcie płaskiego elementu z ukształtowanym w górnej części hakiem zatrzaskowym 35. Dwa takie elementy pociągowe 31 zostały przedstawione w nieco powiększonej skali. Elementy pociągowe 31 są to płytki z tworzywa sztucznego z hakiem zatrzaskowym 35, który ukształtowany jest w kształcie haka widłowego z rozszerzającym się wejściem. Element pociągowy 31 zatrzaskuje się na uchu 11 elementu ślizgowego 6 poprzez lekkie rozwarcie górnego rozwartego ramienia haka zatrzaskowego 35, co zabezpiecza pewne zamocowanie elementu pociągowego 31.

Element pociągowy 31 ma na jednej z bocznych powierzchni integralnie uformowane dwie półokrągłe oddzielne półpanewki 33 i 34 które dają się sprężyście odchylać nieco od siebie, zaś pomiędzy półpanewkami 33 i 34 znajduje się przelotowy otwór 36, który przechodzi poprzez płytkę elementu pociągowego 31 Pomiędzy dwie półpanewki 33 i 34 wciśnięta jest kulka 32 łańcuszka 37 tak, że zostaje ona zatrzaśnięta pomiędzy półpanewkami 33 i 34. Za pomocą łańcuszka 37 z kulek 32 osadzonych na sznurze, który jest przez nie przewleczony, łączy się ze sobą listwy 1 systemu zasłon. Listwa 1, która znajduje się po prawej stronie, jest listwą 1 skrajną, a na jej zewnętrznej końcówce 3 jest zamocowany element pociągowy 31, do którego zamocowany jest łańcuszek 37 z kulkami 32. Łańcuszek 37 jest następnie doprowadzony do wewnętrznej końcówki 2 po drugiej stronie kolejnej listwy 1 i tam zaczepiony w taki sam sposób, do podwieszonego elementu pociągowego 31. Stamtąd łańcuszek 37 doprowadzony jest dalej do wewnętrznej końcówki 2 kolejnej listwy 1 i tam zostaje zaczepiony w taki sam sposób do podwieszonego elementu pociągowego 31. W przypadku występowania większej ilości listew 1, łańcuszek 37 jest połączony z każdą z nich za pomocą kulki 32. Aby otworzyć lub przesunąć na bok gotową zasłoną panelową należy chwycić łańcuszek za jego prawy koniec i przeciągnąć go w lewo. Lewy element ślizgowy 6 listwy 1 znajdującej się na prawym skraju zasłony zetknie się z lewym elementem ślizgowym następnej (środkowej) listwy 1, a z kolei ten element ślizgowy 6 zetknie się z lewym elementem ślizgowym 6 listwy 1, która znajduje się skrajnie po lewej stronie. Aby ponownie zaciągnąć zasłonę panelową należy pociągnąć łańcuszek 37 za jego prawy koniec w prawą stronę. Łańcuszek 37 zostaje stopniowo naprężany i pociąga w prawo kolejną listwę 1 za jej końcówkę po drugiej stronie. Długość łańcuszka 37 pomiędzy dwoma punktami mocowania korzystnie jest dobrana w taki sposób, aby przy naprężonym łańcuszku 37 panele 9 lub listwy 1 zachodziły nieco na siebie. Uzyskuje się w ten sposób piękną grę światła pomiędzy panelami.

Podczas montażu takiej zasłony panelowej, jeśli stosuje się konwencjonalne elementy ślizgowe 6 bez warg ustalających, albo stosuje się rolki 5, pojedyncze listwy 1 z zawieszonymi na nich panelami 9 zawiesza się za pomocą umieszczonych na końcu haczyków 10 najpierw do uch 11 elementów ślizgowych 6, względnie zaczepia się haczyki 10 na osiach złącznych 13 rolek 5. W takim stanie chwyta się listwę 1 i wychyla ją nieco do dołu, w płaszczyźnie zawieszanego panelu 9, po czym

PL 204 487 B1 górny element ślizgowy 6 lub górna para rolek 5 zostaje wprowadzona w pobliżu końca prowadnicy 8 przez znajdujący się tam otwór od dolnej strony prowadnicy do jej wnętrza, po czym zostaje przesunięta w prowadnicy 8 o długość listwy 1. Następnie listwa 1 zostaje wychylona z powrotem w górę wokół ucha 11 górnego elementu ślizgowego 6 lub wokół osi 13 górnej pary rolek 5 i drugi element przesuwny 6 lub druga para rolek 5 zostaje wprowadzona do drugiej prowadnicy 7 szyny.

Claims (10)

1. System zasłon z kilkoma płaskimi panelami, w którym każdy panel ma u góry pręt do zawieszania w formie poziomej listwy wykonanej z metalu, drewna lub tworzywa sztucznego, na którym płaski materiał zasłony jest swobodnie zawieszony zaszytą częścią rurową a listwa jest wyposażona w złączki zawieszone na elementach ślizgowych albo rolkach, przy czym elementy ślizgowe albo rolki lewej końcówki każdej listwy umieszczone są w pierwszej prowadnicy szyny, zaś elementy ślizgowe albo rolki prawej końcówki każdej listwy umieszczone są w drugiej prowadnicy szyny, znamienny tym, że listwy (1) mają od strony czołowej (19) wybrania, otwory lub rowki (23), a złączki (4) wykonane są jako elementy wtykowe (8), które są wprowadzone i osadzone od strony czołowej (19) do tych wybrań, otworów lub rowków (23).

2. System zasłon według zastrz. 1, znamienny tym, że osadzone elementy wtykowe (18) nie wystają ponad listwę (1), ani też z boku jej lica, tak więc dwa sąsiednie panele (9), podwieszone do dwóch prowadnic szyn (7) i (8) mogą być przesuwane wzajemnie tak dalece, aż ich listwy (1) z zaszytą częścią rurową (27) panelu (9) z płaskiego materiału przylegają ściśle do siebie.

3. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że złączki (4) wykonane są jako elementy wtykowe (18) samo zakleszczające się, w postaci części wykrawanych ze stali sprężynowej, które są osadzone od strony czołowej (19) w rowkach (23) na bocznej części listwy (1).

4. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że złączka (4) ma w górnej części haczyk (10), który jest zawieszony na uchu (11) elementu ślizgowego (6) lub na osi łączącej (13) pary rolek (5).

5. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że złączki (4) osadzone są za pomocą elementów wtykowych (18) w otworach lub wybraniach (23) od strony czołowej (19) końcówek listwy (2) i (3), przy czym otwory te lub wybrania (23) zostały wykonane po stronie czołowej (19) listwy (1), zaś boki listew są gładkie aż do końcówek listwy (2) i (3).

6. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienny tym, że złączka (4) łącznie z haczykiem (10) ma taki kształt, że po osadzeniu w listwie (1) złączki (4) jej szerokość w świetle pomiędzy końcówką (15) haczyka (10) a listwą (1) jest mniejsza od grubości ucha (11) odpowiedniego elementu ślizgowego (6).

7. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że złączki (4) łącznie z haczykami (10) mają taki kształt, że po wciśnięciu od strony czołowej (19) listwy (1) złączek (4), na końcówkach (2) i (3) listwy (1) zostają utworzone występy (16), a nasunięta kieszonką narożną (30) na występy (16) zaszyta część rurowa (27) panelu (9) zostaje zabezpieczona kieszonką narożną (30) przed zsunięciem się z listwy (1).

8. System zasłon według zastrz. 5 albo 6, albo 7, znamienny tym, że złączka (4) ma co najmniej jeden element wtykowy (18), który jest wpasowany i osadzony tarciowo w jednym lub więcej odpowiednich gniazd wtykowych (22) lub wybrań (23) po stronie czołowej (19) listwy (1).

9. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, znamienny tym, że ma elementy pociągowe (31) w postaci płytek (31) które są zawieszone w uchach (11) elementów ślizgowych (6), i mają elementy zaciskowe złożone z półkulistych oddzielnych półpanewek (33) i (34) w których zatrzaskuje się kulki (32) łańcuszka (37), co stwarza połączenie kilku elementów pociągowych (31) za pomocą naciągniętego łańcuszka z kulkami (37).

10. System zasłon według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienny tym, że zaszyta część rurowa (27) panelu (9) z płaskiego materiału ma na zewnętrznym górnym zakończeniu zaszewki (29) tworzące na obu górnych narożach panelu (9) po jednej kieszonce (30) nasuniętej na występy (16) utworzone na końcówkach listwy (1) przez jej górne naroża.