PL204634B1 - Sposób otrzymywania szybkotwardniejącego dodatku do cementu - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania szybkotwardniejącego dodatku do cementu, który znajduje zastosowanie do wytwarzania cementów szybkotwardniejących.

Znany sposób otrzymywania dodatków szybkotwardniejącego, wysokowytrzymałościowego i ekspansywnego polega na wymieszaniu w odpowiedniej proporcji spieku zawierającego związek Kleina lub faz glinianowych z gipsem i/lub anhydrytem oraz wodorotlenkiem i/lub tlenkiem wapniowym.

Ze zgłoszenia P-341784 znana jest szybkotwardniejąca mieszanka spoiwowa, zawierająca wolny od dodatków siarczanowych hydrauliczny składnik spoiwowy, zwłaszcza zmielony i składnik przyśpieszający twardnienie, jako regulator wytrzymałości wczesnej i przebiegu powstawania wytrzymałości wczesnej zawiera mieszaninę węglanu sodu i węglanu potasu w stosunku ilościowym ustalonym dla danego zastosowania. Sposób regulowania wytrzymałości wczesnej i przebiegu powstawania wytrzymałości wczesnej mieszanki spoiwowej, zwłaszcza mieszanki spoiwowej według wynalazku, charakteryzuje się tym, że do mieszanki spoiwowej dodaje się mieszaninę przyśpieszającą twardnienie mieszanki spoiwowej, złożoną z węglanu sodu i węglanu potasu, przy czym przebieg powstawania wytrzymałości przyśpiesza się przez zwiększenie w tej mieszaninie zawartości węglanu potasu względem zawartości węglanu sodu.

Celem wynalazku jest otrzymanie dodatku do cementów portlandzkich pozwalających na wytworzenie cementów szybkotwardniejących, oraz do specjalnych spoiw wiążących.

Istota wynalazku polega na tym, że dodatek do cementu, otrzymuje się przez zmieszanie zmielonego klinkieru glinowego, zawierającego gliniany wapniowe (CA) i (C12A7) z komponentem anhydrytowo-wapniowym (CaSO4-CaO) o różnej proporcji CaSO4 do CaO, powstałym przez wypalenie w temperaturze 900 do 1180°C mieszaniny gipsu oraz surowca wapiennego w stosunku wymaganym dla tego rodzaju dodatku, następnie schłodzenie nie szybciej niż 20°/min i zmielenie go do pozostałości na sicie 4900 oczek/cm² wynoszącej 10% przy czym dla dodatku szybkotwardniejącego ilość fazy CA wynosi 37 - 45% wagowych, a ilość komponentu anhydrytowo-wapniowego 55 - 63% wagowych.

Komponent anhydrytowo-wapniowy dla dodatku szybkotwardniejącego zawiera 73 - 87% wag. CaSO4 i 13 - 27% wag. CaO.

Zaletą sposobu według wynalazku jest możliwość otrzymania dodatku, dzięki któremu w procesie hydratacji powstają ettryngity o różnej morfologii i w różnym czasie, w zależności od proporcji CaSO4 do CaO w anhydrytowo-wapniowych komponentach i proporcji tych komponentów do fazy CA, co pozwala na uzyskanie cementów szybkotwardniejących.

P r z y k ł a d

W celu otrzymania dodatku szybkotwardniejącego zmieszano zmielony klinkier glinowy o zawartości 60% Al2O3 i powierzchni właściwej 3500 cm²/g w ilości 49% wagowych ze zmielonym komponentem anhydrytowo-wapniowym w ilości 51% wagowych o pozostałości na sicie 4900 oczek/cm² wynoszącej 10%. Komponent ten zawiera 82,5% wagowych CaSO4 i 17,5% wagowych CaO i otrzymuje się go przez wypalenie w temperaturze 1160°C w czasie 1 godziny mieszaniny składającej się z reagipsu w ilości 76,7% wagowych oraz kamienia wapiennego w ilości 23,3% wag. a, następnie schł odzenie z szybkością 20° na minutę.

W procesie hydratacji cementu portlandzkiego w kompozycji z dodatkiem szybkotwardnieją cym, ettryngit tworzy się w pierwszych godzinach hydratacji i ma strukturę drobnoziarnistą.

Dodatek szybkotwardniejący, poddany badaniom wytrzymałościowym charakteryzuje się wytrzymałością na ściskanie po jednym dniu twardnienia wynoszącą 30 MPa.

Zakresy proporcji w procentach wagowych komponentów anhydrytowo-wapniowych z fazą glinianową CA (CaOAI₂O₃) dla dodatku zilustrowano na trójskładnikowym diagramie CA-CaSO₄-CaO (rys).

Claims (2)

1. Sposób otrzymywania szybkotwardniejącego dodatku do cementu sporządzanego z materiałów zawierających gliniany wapniowe, glinosiarczany wapniowe i/lub siarczan glinowy oraz tlenek lub wodorotlenek wapnia i gips lub anhydryt, znamienny tym, że dodatek do cementu, otrzymuje się przez zmieszanie zmielonego klinkieru glinowego, zawierającego gliniany wapniowe (CA) i (C12A7) z komponentem anhydrytowo-wapniowym (CaSO4-CaO) o różnej proporcji CaSO4 do CaO, powstałym przez wypalenie w temperaturze 900 - 1180°C mieszaniny gipsu oraz surowca wapiennego w stosunku wyPL 204 634 B1 maganym dla odpowiedniego rodzaju dodatku następnie schłodzenie nie szybciej niż 20°/min i zmielenie go do pozostałości na sicie 4900 oczek/cm² wynoszącej 10% przy czym dla dodatku szybkotwardniejącego ilość fazy CA wynosi 37 - 45% wagowych, a ilość komponentu anhydrytowo-wapniowego 55 - 63% wagowych.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do komponentu anhydrytowo-wapniowego wprowadza się odpowiednie ilości gipsu i CaO i tak dla dodatku szybkotwardniejącego 73 - 87% wag. CaSO4 i 13 - 27% wag. CaO.