PL204923B1 - Porowata struktura chłonna w wyrobie chłonnym, sposób wytwarzania porowatej struktury chłonnej i wyrób chłonny - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest porowata struktura chłonna w wyrobie chłonnym, sposób wytwarzania porowatej struktury chłonnej i wyrób chłonny. Wynalazek dotyczy struktury chłonnej w wyrobie chłonnym, takim jak pielucha, pieluchomajtki, wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaska higieniczna itp., w skład której to struktury chłonnej wchodzi sprasowana pianka, która rozszerza się po zmoczeniu.

Wyroby chłonne wspomnianego powyżej typu są przeznaczone do wchłaniania płynów ustrojowych, takich jak mocz i krew. Na ogół w skład takich wyrobów chłonnych wchodzi przepuszczalna dla cieczy warstwa górna, która w trakcie używania wyrobu jest zwrócona ku ciału użytkownika. W ich skład wchodzi ponadto nieprzepuszczalna dla cieczy podkładka, np. folia z tworzywa sztucznego, włóknina powleczona tworzywem sztucznym lub włóknina hydrofobowa, oraz struktura chłonna zamknięta pomiędzy przepuszczalną dla cieczy warstwą górną, a nieprzepuszczalną dla cieczy podkładką. W skład struktury chłonnej mogą wchodzić dwie lub więcej warstw, takich jak warstwa odbiorcza cieczy, warstwa magazynująca i warstwa rozprowadzająca.

Pożądane byłoby, żeby wyroby chłonne wspomnianego powyżej typu były cienkie i dyskretne w użyciu. Ponadto ważne jest, żeby wyroby chłonne wspomnianego powyżej typu miały wysoką zdolność do odbioru cieczy, a także wysoką zdolność do rozprowadzania i magazynowania cieczy.

W celu uzyskania dobrej zdolnoś ci do odbioru cieczy istotne znaczenie ma wysoka chwilowa zdolność do odbioru cieczy przez warstwę odbiorczą cieczy. Otwarte, masywne struktury z dużymi kapilarami mają wysoką chwilową zdolność do odbioru cieczy, a przykładami takich materiałów są puszysta pulpa celulozowa typu termomechanicznego lub chemotermomechanicznego (CTMP), usztywnione chemicznie włókna celulozowe, różnego typu struktury z włókien syntetycznych oraz porowate materiały piankowe.

Znane jest z patentu Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-3,512,450, patentów EP-A-0 293 208 i EP-A-0 804 913 stosowanie sprasowanego materiał u piankowego z regenerowanej celulozy, np. wiskozy, jako struktury chłonnej w wyrobie chłonnym wspomnianego powyżej typu, np. w podpasce higienicznej. Następnie można wytworzyć bardzo cienki wyrób, który miałby nadal bardzo dużą pojemność chłonną. Sprasowana pianka wiskozowa bardzo szybko rozszerza się w kierunku z podczas wchłaniania cieczy przez zmoczony materiał. Znane jest ponadto z patentu EP-A-0 293 208, że taka struktura chłonna może zawierać materiał superchłonny.

Warstwa magazynująca jest na ogół wykonana z puszystej pulpy celulozowej z domieszką superabsorbentów, tj. usieciowanych polimerów zdolnych do wchłaniania cieczy w ilościach kilka razy przewyższających ich własną wagę. W celu uzyskania cienkiej pieluchy z utrzymywaną całkowitą pojemnością chłonną, pożądane byłoby zwiększenie ilości materiału superchłonnego w sieci puszystej pulpy. Dla umożliwienia zwiększenia ilości materiału superchłonnego znane jest, z patentu EP 0 532 002, stosowanie materiału superchłonnego o dobrej zdolności do rozprowadzania cieczy.

Z patentów EP 0 212 618 i EP 0 478 011 znane jest stosowanie struktury chł onnej, która, w widoku w kierunku jej grubości, ma stopniowo coraz większe stężenie cząstek superabsorbentu, przy czym wyższe stężenie materiału superchłonnego występuje w tej części struktury chłonnej, która, w trakcie uż ywania wyrobu, znajduje się najbliżej nieprzepuszczalnej dla cieczy podkładki. Stosując taką strukturę zmniejsza się ryzyko wystąpienia blokady żelowej oraz uzyskuje się poprawę rozprowadzania cieczy. Jednakże ze strukturą tą związany jest problem polegający na tym, że z technologicznego punktu widzenia trudno jest rozmieścić cząstki superabsorbentu w taki sposób, żeby uzyskać stopniowe zwiększanie stężenia cząstek w kierunku grubości struktury.

Porowata struktura chłonna w wyrobie chłonnym takim, jak pielucha, pieluchomajtki, wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaska higieniczna, która to porowata struktura chłonna zawiera część odbierającą ciecz i część magazynującą ciecz, w której część odbierająca ciecz zawiera sprasowaną polimerową otwarto komórkową piankę, która rozszerza się po zmoczeniu, gdzie część odbierająca ciecz i część magazynująca ciecz są zintegrowanym zespołem, przy czym część magazynująca ciecz zawiera polimerową otwarto komórkową piankę, która może być tą samą albo inną pianką niż pianka w części odbierającej ciecz, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część magazynująca ciecz zawiera również materiał superchłonny, który to materiał superchłonny jest w postaci polimeru tworzącego błonkę albo w postaci pianki, przy czym ilość materiału superchłonnego w kierunku z części magazynującej ciecz stopniowo rośnie od tej sekcji części magazynującej

PL 204 923 B1 ciecz, która znajduje się najbliżej części odbierającej ciecz, do tej sekcji części magazynującej ciecz, która znajduje się najdalej od części odbierającej ciecz.

Korzystnie ta sekcja części magazynującej ciecz w kierunku z wyrobu chłonnego, która znajduje się najdalej od części odbierającej ciecz, składa się jedynie z materiału superchłonnego.

Korzystnie materiał superchłonny jest na bazie poliakrylanu.

Korzystnie materiał superchłonny jest na bazie celulozy lub skrobi.

Korzystnie polimerowa otwarto komórkowa pianka jest strukturą z regenerowanej celulozy.

Korzystnie polimerowa otwarto komórkowa pianka z regenerowanej celulozy zawiera również włókna.

Korzystnie struktura piankowa w części odbierającej ciecz w stanie suchym jest bardziej sprasowana niż polimerowa pianka w części magazynującej ciecz w stanie suchym.

Sposób wytwarzania porowatej struktury chłonnej w wyrobie chłonnym takim, jak pielucha, pieluchomajtki, wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaska higieniczna, opatrunek na rany, podkład ochronny do łóżka, która to porowata struktura chłonna zawiera część odbierającą ciecz i część magazynującą ciecz, w której część odbierająca ciecz zawiera sprasowaną polimerową otwarto komórkową piankę, która rozszerza się po zmoczeniu, gdzie część odbierająca ciecz i część magazynująca ciecz są zintegrowanym zespołem, przy czym część magazynuj ąca zawiera polimerową otwarto komórkową piankę, która może być tą samą albo inną pianką niż pianka w części odbierającej ciecz, według wynalazku charakteryzuje się tym, że kształtuje się polimerową otwarto komórkową piankę, prasuje się ją i następnie/osuszy się, po czym na jedną z przeciwległych stron sprasowanej polimerowej otwarto komórkowej pianki nanosi się roztwór monomeru materiału superchłonnego, patrząc w kierunku z, przy czym zmoczona przez roztwór monomeru część sprasowanej polimerowej otwarto komórkowej pianki stanowi część magazynującą ciecz, a część nie zmoczona przez roztwór monomeru stanowi część odbierającą ciecz, przy czym ta część sprasowanej pianki, która jest zmoczona przez roztwór monomeru, rozszerza się, po czym roztwór monomeru polimeryzuje się i sieciuje się, a następnie suszy się tworząc porowatą strukturę chłonną.

Wyrób chłonny, taki jak wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, pielucha, pieluchomajtki, podpaska higieniczna lub podobny, i typu zawierającego przepuszczalną dla cieczy warstwę górną, nieprzepuszczalną dla cieczy podkładkę oraz umieszczoną pomiędzy nimi strukturę chłonną, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera strukturę chłonną jak ujawniono powyżej.

Problem zapewnienia wyrobu chłonnego, który jest wygodny i dyskretny w noszeniu, a równocześnie ma zarówno wysoką zdolność do odbierania cieczy i wysoką zdolność do jej rozprowadzania został zasadniczo wyeliminowany przez obecny wynalazek.

Jedną z zalet wynalazku jest to, że całkowita pojemność chłonna struktury chłonnej jest wykorzystana w większym stopniu niż wtedy, gdy ilość materiału superchłonnego jest taka sama w całej warstwie magazynującej ciecz. W górnej części warstwy magazynującej jest ważne, że ciecz może być rozprowadzana w podłużnym kierunku struktury od podłużnie środkowej części struktury, która pokrywa się z obszarem moczenia, na zewnątrz ku podłużnym częściom końcowym struktury chłonnej. Jednakże w dolnej sekcji części magazynującej ciecz najważniejsze jest, że pojemność chłonna jest tak duża, że wyrób jest w stanie zmagazynować tak dużo cieczy jak jest to możliwe bez przeciekania.

Zatem wynalazek zapewnia uzyskanie zintegrowanej struktury chłonnej o wysokiej zdolności do odbierania cieczy, jak również wysokiej zdolności do rozprowadzania i magazynowania cieczy. Zintegrowana struktura chłonna jest bardziej korzystna niż struktura chłonna zawierająca różne warstwy, ponieważ wyeliminowano etap łączenia. W rezultacie tego struktura ta jest tańsza w produkcji. Ponadto w zintegrowanej strukturze wyeliminowano również problem niewłaściwego przepływu cieczy pomiędzy różnymi warstwami. Powodem zazwyczaj gorszego przepływu cieczy pomiędzy różnymi warstwami niż w strukturze zintegrowanej jest trudność osiągnięcia wystarczająco dobrej styczności pomiędzy różnymi warstwami. Inną zaletą piankowej struktury chłonnej jest jej większa giętkość i podatność do odkształcania niż struktury włóknistej. Jeszcze inną zaletą struktury piankowej jest łatwiejsze zapewnienie równomiernej gramatury w podłużnym i poprzecznym kierunku struktury. Dowiedziono, że zapewnienie struktury włóknistej mającej postać maty o wystarczająco równomiernej gramaturze jest trudne.

Fakt, że ilość materiału superchłonnego stopniowo rośnie w kierunku z części magazynującej ciecz od tej jej sekcji, która znajduje się najbliżej części odbierającej ciecz ku tej jej sekcji, która

PL 204 923 B1 znajduje się najdalej od części odbierającej ciecz jest korzystny ze względu na to, że jeszcze bardziej zmniejsza ryzyko wystąpienia blokady żelowej.

W jednym z przykł adów wykonania, materiał superchł onny jest porowatą otwarto komórkową strukturą piankową. Zaletą posiadania materiału superchłonnego w postaci pianki jest możliwość uzyskania przepływu cieczy pomiędzy porami w materiale superchłonnym. Jest szczególnie ważne, że materiał superchłonny sam w sobie ma zdolność do transportu cieczy, kiedy ilość superabsorbentu jest wysoka, tj. w dolnej sekcji części magazynującej ciecz. Jest również możliwe, że materiał superchłonny zawiera polimer tworzący błonkę, który tworzy powłokę błonkową na ściankach porów pianki. Inną zaletą posiadania materiału superchłonnego w postaci pianki lub powłoki tworzącej błonkę jest łatwość wytwarzania takiej struktury, ponieważ nie występują trudności z umieszczaniem cząstek superchłonnych w taki sposób, że występuje ich gradient wzdłuż grubości. W przypadku takiej struktury nie występuje również problem pylenia powodowany pojawianiem się najmniejszych cząstek superchłonnych w procesie produkcji.

W zalecanym przykł adzie wykonania sprasowana struktura piankowa zawiera strukturę z regenerowanej celulozy, tak zwaną piankę wiskozową. Zaletą pianki z regenerowanej celulozy jest to, że po zmoczeniu ma bardzo dużą zdolność do pęcznienia w kierunku z struktury. W rezultacie taki wyrób może być przed zmoczeniem bardzo cienki. Jest ona również korzystnym materiałem do wyrobów, które po zmoczeniu przyjmują kształty przestrzenne takich jak, na przykład, wybrzuszone podpaski higieniczne. W wyniku tego, że po zmoczeniu wyrób taki przyjmuje kształt przestrzenny, można wytwarzać wyroby, które są bardzo cienkie i dyskretne przed użyciem.

W jednym z przykł adów wykonania w skł ad struktury z pianki celulozowej wchodzą również włókna. Wprowadzając elementy włókniste w strukturę z regenerowanej pianki uzyskuje się poprawę zdolności do rozprowadzania cieczy.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny przekrój poprzeczny przez strukturę chłonną według wynalazku w postaci sprasowanej, gdzie struktura zawiera w kierunku z część odbierającą ciecz i część magazynującą ciecz, fig. 2 - strukturę chłonną z fig. 1 w stanie rozszerzonym, fig. 3 - widok z góry wyrobu chłonnego w postaci wyrobu ochronnego dla osób nie panują cych nad wydalaniem, fig. 4 - wykonaną za pomocą mikroskopu elektronowego (ESEM) fotografię pianki wiskozowej bez błonki superchłonnej tworzącej powłokę, a fig. 5 - wykonaną za pomocą mikroskopu elektronowego (ESEM) fotografię pianki wiskozowej według wynalazku z błonką superchłonną tworzącą powłokę.

W skład zintegrowanej struktury chłonnej 1 wchodzi, patrząc w kierunku z, część 3 odbierająca ciecz i część 4 magazynująca ciecz. W skład części 3 odbierającej ciecz i części 4 magazynującej ciecz wchodzi sprasowany materiał piankowy, który, po zetknięciu się z cieczą, silnie rozszerza się z równoczesnym wchłanianiem cieczy. Przykładem takiego materiału piankowego jest regenerowana celuloza. Materiał piankowy w części 4 magazynującej ciecz zawiera również materiał superchłonny. Przy wytwarzaniu struktury chłonnej, na jedną stronę sprasowanej pianki doprowadza się roztwór monomeru superabsorbentu. Po nałożeniu roztworu monomeru na sprasowaną piankę, pianka ta rozszerza się w obszarze, który jest zmoczony przez roztwór monomeru. W wyniku tego materiał piankowy w części magazynującej ciecz w stanie suchym nie jest tak silnie sprasowany jak materiał piankowy w części odbierającej ciecz. Ilość materiału superchłonnego w części 4 magazynującej ciecz jest najmniejsza najbliżej części 3 odbierającej ciecz i największa najdalej od części odbierającej ciecz. W skład części 4 magazynującej ciecz w strukturze chłonnej z fig. 1 wchodzą, patrząc w kierunku z, dwie różne sekcje 5, 6. Pierwsza sekcja 5 znajduje się w sąsiedztwie części 3 odbierającej ciecz, a druga sekcja 6 znajduje się dalej od części 3 odbierającej ciecz. Pierwsza sekcja 5 zawiera sprasowaną piankę, w której materiał superchłonny jest umieszczony w otwartych komórkach 7 jednej części porowatej sprasowanej pianki. Druga sekcja 6 składa się wyłącznie z materiału superchłonnego. Korzystnie, materiał superchłonny jest w postaci pianki, ale możliwe jest również, że jest w postaci żelu tworzącego błonkę. Oczywiście, część 4 magazynująca ciecz może również składać się tylko z pierwszej sekcji 5, w której ilość materiału superchłonnego zmniejsza się ku części 3 odbierającej ciecz.

Na fig. 2 pokazano strukturę chłonną z fig. 1 w stanie rozszerzonym, tj. po jej zmoczeniu w trakcie używania struktury chłonnej w wyrobie chłonnym. Część 3 odbierająca ciecz i część 4 magazynująca ciecz rozszerzyły się w kierunku z. Część 3 odbierająca ciecz, która w stanie suchym jest bardziej sprasowana niż część 4 magazynująca ciecz, rozszerzyła się zatem bardziej niż część 4 magazynująca ciecz.

PL 204 923 B1

Ilość materiału superchłonnego w części magazynującej ciecz wynosi ponad 20 procent wagowych, w odniesieniu do całkowitej wagi części magazynującej ciecz w stanie suchym. Korzystnie, ilość materiału superchłonnego wynosi ponad 50 procent wagowych w części magazynującej ciecz.

Podczas wytwarzania porowatej struktury chłonnej formuje się materiał piankowy, który jest prasowany, a następnie suszony. Następnie roztwór monomeru materiału superchłonnego jest nakładany na jedną z przeciwległych stron materiału piankowego, patrząc w kierunku z. Następnie polimeryzuje się i sieciuje roztwór monomeru. Ta część sprasowanej pianki, która jest zmoczona przez roztwór monomeru, jest lekko rozszerzona, natomiast ta część sprasowanej pianki, która, patrząc w kierunku z znajduje się najdalej od strony zmoczonej przez roztwór monomeru, nie jest zmoczona, a zatem nie rozszerza się. Ponieważ część 3 odbierająca ciecz składa się z części sprasowanej pianki, która, patrząc w kierunku z, znajduje się najdalej od strony zmoczonej przez roztwór monomeru, a tym samym jest bardziej sprasowana, więc w części odbierającej ciecz uzyskuje się szybszy odbiór cieczy niż w części rozprowadzającej ciecz. Możliwe jest również dalsze sprasowanie struktury po doprowadzeniu materiału superchłonnego.

Roztwór monomeru może być w postaci roztworu, który po nałożeniu na sprasowaną piankę ścieknie w otwarte pory sprasowanej pianki i utworzy podobną do błonki powłokę. W wyniku tego, że część roztworu monomeru ścieknie i wniknie w część układu otwartych porów w sprasowanej piance, uzyskuje się stopniowo zmniejszającą się ilość materiału superchłonnego w magazynującej ciecz części 4 materiału piankowego w kierunku od tej strony, na którą nałożono roztwór monomeru, tj. będzie występowało stopniowe zwiększanie ilości superabsorbentu w części 4 magazynującej ciecz w kierunku od części 3 odbierającej ciecz. Roztwór monomeru może być również w postaci spienionego roztworu dyspersyjnego, który, po nałożeniu na jedną stronę sprasowanej pianki, polimeryzuje się i sieciuje. Zaletą nanoszenia materiału superchłonnego w postaci spienionego roztworu dyspersyjnego jest uformowanie z materiału superchłonnego również porowatej struktury, co powoduje poprawę transportu cieczy w części 4 magazynującej ciecz.

W zalecanym przykładzie wykonania, materiałem piankowym jest regenerowana celuloza, taka jak wiskoza, która jest pianką zawierającą szkielet celulozowy. Zaletą używania materiału piankowego z regenerowanej celulozy jest większa sztywność takiej struktury niż struktur piankowych z materiału superchłonnego na bazie poliakrylanu. Materiały piankowe z regenerowanej celulozy nadają zwięzłość części 4 magazynującej ciecz.

Znana jest zasada wytwarzania porowatej pianki wiskozowej, ponieważ od dawna proces ten odbywa się w następujący sposób. Pozwala się celulozie, zazwyczaj pulpie siarczynowej, na pęcznienie w wodorotlenku sodu. Następnie dodaje się dwusiarczek węgla, który powoduje stopniowe rozpuszczanie celulozy. Dla poprawy wytrzymałości mechanicznej materiału można dodawać, na przykład, włókna bawełny. Do tego roztworu celulozy dodaje się i rozprasza sól w postaci siarczanu sodu. Następnie, po ogrzaniu roztworu, następuje regeneracja celulozy (odparowuje dwusiarczek węgla) a sól (siarczan sodu) jest rozpuszczana wskutek płukania materiału wodą, w wyniku czego uzyskuje się porowatą strukturę podobną do gąbki. W razie potrzeby, materiał jest suszony i prasowany.

Istnieje również możliwość zapewnienia struktury chłonnej, w której, w kierunku jej grubości, występuje gradient wielkości porów. W celu zapewnienia takiego gradientu porów, stosuje się różne roztwory wiskozy, które nanosi się na siebie, po czym regeneruje. W różnych warstwach stosuje się siarczan sodu o różnych wielkościach cząstek, w wyniku czego uzyskuje się różne wielkości porów w piance. W wyniku tego, że umieszcza się różne warstwy na sobie przed ich wysuszeniem, uzyskuje się zintegrowaną strukturę, w której poszczególne warstwy częściowo wnikają w siebie nawzajem.

Po regeneracji celulozy i przepłukaniu w celu usunięcia cząstek soli, materiał jest suszony i prasowany do pożądanej gęstości, która powinna mieścić się w przedziale 0,1 do 2,0 g/cm³. Po wchłonięciu cieczy, materiał szybko rozszerza się w objętości od 2 do 20 razy, korzystnie od 2 do 15 razy swojej objętości w stanie sprasowanym. Zwiększenie objętości po wchłonięciu cieczy następuje głównie w kierunku prasowania, tj. w kierunku z materiału.

W celu zapewnienia pianki wiskozowej zawierającej pewną ilość włókien zakotwiczonych w ściankach porów pianki, można dodawać włókna do roztworu wiskozy przed ukształtowaniem pianki. Istnieje również możliwość przerwania procesu rozpuszczania włókien celulozowych w trakcie dodawania dwusiarczku węgla tak, żeby nie wszystkie włókna się rozpuściły. Rozpuszczanie to można przerwać po rozpuszczeniu 50 procent wagowych włókien celulozowych, bazując na całkowitej wadze suchej włókien celulozowych.

PL 204 923 B1

Oczywiście, pianką może być opcjonalny materiał polimerowy oraz istnieje możliwość wytwarzania różnych średnich wielkości porów w odpowiednich warstwach pianki za pomocą innych sposobów niż opisane powyżej, stosując do tego celu kryształki soli o różnych wielkościach cząstek. Jednym z takich alternatywnych sposobów jest zastosowanie różnych typów środków spieniających w trakcie wytwarzania różnych warstw pianki, które to sposoby zapewniają uzyskanie porów o różnej wielkości średniej. Innym sposobem jest oddziaływanie na proces spieniania, na przykład poprzez ogrzewanie różnych warstw w różnym stopniu podczas spieniania. W tym przypadku, możliwe jest stosowanie tego samego środka spieniającego w różnych warstwach.

Materiały piankowe, odpowiednio, w części 3 odbierającej ciecz i części 4 magazynującej ciecz, mogą być te same. Istnieje jednak również możliwość używania różnych materiałów piankowych w różnych częściach, w wyniku czego, na przykład, można wytwarzać gradient hydrofilowości w kierunku z, mając pianki o różnej hydrofilowości/hydrofobowości w różnych częściach, odpowiednio 3 i 4.

Na fig. 3 pokazano wyrób chłonny 30 w postaci wyrobu ochronnego dla osób nie panujących nad wydalaniem zawierającego przepuszczalną dla cieczy górną warstwę 31, nieprzepuszczalną dla cieczy podkładkę 32 oraz umieszczoną pomiędzy nimi strukturę 33 chłonną według wynalazku. Przepuszczalna dla cieczy górna warstwa 31 może być wykonana z materiału włókninowego, np. materiału spunbond z włókien syntetycznych, materiału termospajanego, np. spojonego gręplowanego materiału włóknistego albo perforowanej folii z tworzywa sztucznego. Zazwyczaj nieprzepuszczalna dla cieczy podkładka 32 jest wykonana z folii z tworzywa sztucznego, materiału włókninowego powleczonego materiałem nieprzepuszczalnym dla cieczy albo hydrofobowej włókniny odpornej na wnikanie cieczy. Warstwa górna 31 i podkładka 32 mają nieco większą rozciągłość w płaszczyźnie niż struktura chłonna 33 i wychodzą poza jej krawędzie. Warstwa górna 31 i podkładka 32 są połączone ze sobą w obszarze tych wystających części, na przykład za pomocą kleju albo techniką spawania termicznego lub ultradźwiękowego.

Należy zauważyć, że wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem według wynalazku nie jest ograniczony do przykładu wykonania pokazanego na figurach, ale można zmieniać jego kształt jak również całą budowę. Wyrobem chłonnym może również być pielucha, pieluchomajtki, podpaska higieniczna, podkład ochronny do łóżka lub podobny.

Struktura chłonna według wynalazku może znajdować się również tylko na części całkowitej powierzchni wkładu chłonnego w wyrobie chłonnym, np. w przewidywanym obszarze moczenia, na który będą wydalane płyny ustrojowe, i który znajduje się zazwyczaj w okolicach przedniej części wyrobu. Części wkładu chłonnego, znajdujące się poza przewidywanym obszarem moczenia, mogą następnie być z innego opcjonalnego materiału chłonnego. Istnieje również możliwość, że część odbierająca ciecz znajduje się tylko na obszarze, który ma być obszarem moczenia, natomiast część magazynująca ciecz rozciąga się na całej powierzchni struktury chłonnej. Taki przykład wykonania zaleca się zwłaszcza w przypadku używania struktury chłonnej w podpasce higienicznej. Część odbierająca ciecz pęcznieje po doprowadzeniu cieczy w kierunku z i tworzy garb.

Oczywiście, wynalazek nie ogranicza się do wspomnianych powyżej przykładów wykonania, ale może być oczywiście stosowany w innych wariantach i modyfikacjach.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Porowata struktura chłonna w wyrobie chłonnym takim, jak pielucha, pieluchomajtki, wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaska higieniczna, która to porowata struktura chłonna zawiera część odbierającą ciecz i część magazynującą ciecz, w której część odbierająca ciecz zawiera sprasowaną polimerową otwarto komórkową piankę, która rozszerza się po zmoczeniu, gdzie część odbierająca ciecz i część magazynująca ciecz są zintegrowanym zespołem, przy czym część magazynująca ciecz zawiera polimerową otwarto komórkową piankę, która może być tą samą albo inną pianką niż pianka w części odbierającej ciecz, znamienna tym, że część (4) magazynująca ciecz zawiera również materiał superchłonny, który to materiał superchłonny jest w postaci polimeru tworzącego błonkę albo pianki, przy czym ilość materiału superchłonnego w kierunku z części (4) magazynującej ciecz stopniowo rośnie od tej sekcji części (4) magazynującej ciecz, która znajduje się najbliżej części (3) odbierającej ciecz, do tej sekcji części (4) magazynującej ciecz, która znajduje się najdalej od części (3) odbierającej ciecz.

   PL 204 923 B1
2. 2. Struktura według zastrz. 1, znamienna tym, że ta sekcja części (4) magazynującej ciecz w kierunku z wyrobu chłonnego, która znajduje się najdalej od części (3) odbierającej ciecz, składa się jedynie z materiału superchłonnego.
3. 3. Struktura według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że materiał superchłonny jest na bazie poliakrylanu.
4. 4. Struktura według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że materiał superchłonny jest na bazie celulozy lub skrobi.
5. 5. Struktura według zastrz. 1, znamienna tym, że polimerowa otwarto komórkowa pianka jest strukturą z regenerowanej celulozy.
6. 6. Struktura według zastrz. 5, znamienna tym, że polimerowa otwarto komórkowa pianka z regenerowanej celulozy zawiera również włókna.
7. 7. Struktura według zastrz. 1 albo 2, albo 5, albo 6, znamienna tym, że struktura piankowa w części (3) odbierającej ciecz w stanie suchym jest bardziej sprasowana niż polimerowa pianka w części (4) magazynującej ciecz w stanie suchym.
8. 8. Sposób wytwarzania porowatej struktury chłonnej w wyrobie chłonnym takim, jak pielucha, pieluchomajtki, wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, podpaska higieniczna, opatrunek na rany, podkład ochronny do łóżka, która to porowata struktura chłonna zawiera część odbierającą ciecz i część magazynującą ciecz, w której część odbierająca ciecz zawiera sprasowaną polimerową otwarto komórkową piankę, która rozszerza się po zmoczeniu, gdzie część odbierająca ciecz i część magazynująca ciecz są zintegrowanym zespołem, przy czym część magazynująca zawiera polimerową otwarto komórkową piankę, która może być tą samą albo inną pianką niż pianka w części odbierającej ciecz, znamienny tym, że kształtuje się polimerową otwarto komórkową piankę, prasuje się ją i następnie suszy się, po czym na jedną z przeciwległych stron sprasowanej polimerowej otwarto komórkowej pianki nanosi się roztwór monomeru materiału superchłonnego, patrząc w kierunku z, przy czym zmoczona przez roztwór monomeru część sprasowanej polimerowej otwarto komórkowej pianki stanowi część magazynującą ciecz (4), a część nie zmoczona przez roztwór monomeru stanowi część odbierającą ciecz (3), przy czym ta część sprasowanej pianki, która jest zmoczona przez roztwór monomeru, rozszerza się, po czym roztwór monomeru polimeryzuje się i sieciuje się, a następnie suszy się tworząc porowatą strukturę chłonną.
9. 9. Wyrób chłonny, taki jak wyrób ochronny dla osób nie panujących nad wydalaniem, pielucha, pieluchomajtki, podpaska higieniczna lub podobny, i typu zawierającego przepuszczalną dla cieczy warstwę górną, nieprzepuszczalną dla cieczy podkładkę oraz umieszczoną pomiędzy nimi strukturę chłonną, znamienny tym, że zawiera strukturę chłonną jak zastrzeżono w dowolnym z zastrz. 1-7.