PL205055B1 - Wyrób chłonny jednorazowego użytku - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wyrób chłonny jednorazowego użytku, taki jak pielucha dla niemowląt, pielucha stosowana przy nietrzymaniu moczu i kału, itp., składający się z pierwszej części końcowej i drugiej części końcowej, które są przeznaczone całkowicie albo częściowo do obejmowania obszaru talii użytkownika w czasie używania wyrobu, oraz z części krokowej, przy czym wymienione części składają się z warstwy wewnętrznej, która w czasie stosowania jest zwrócona do użytkownika i która jest przepuszczalna dla cieczy przynajmniej w części krokowej na przeciw genitaliów użytkownika, z nieprzepuszczalnej dla cieczy części zewnętrznej oraz z masy chłonnej umieszczonej pomiędzy wymienioną warstwą zewnętrzną i wewnętrzną, przy czym wyrób tworzy się w obszarze drugiej części końcowej z mechanicznymi łącznikami taśmowymi przeznaczonymi, po nałożeniu wyrobu, do rozłącznego wzajemnego łączenia się z jedną albo kilkoma częściami mocującymi umieszczonymi na zewnętrznej warstwie pierwszej części końcowej i komplementarnymi względem wymienionych łączników taśmowych.

Do przyczepiania wyrobów chłonnych jednorazowego użytku, takich jak pieluchy dla niemowląt, pieluchy stosowane przy nietrzymaniu moczu i kału, itp., dookoła talii użytkownika zastosowano różnego rodzaju łączniki. Jako przykłady łączników można wymienić łączniki na bazie taśmy klejowej i mechaniczne łączniki taśmowe. Układy łączników klejowych umożliwiające wielokrotne mocowanie końców taśmy, rozłączanie i ponowne mocowanie są dostępne na rynku od początku lat 80. Jeden z układów łączników na bazie taśmy klejowej tego rodzaju jest znany z amerykań skiego opisu patentowego nr US 5 024 672.

Analogicznie z wyrażeniami układy łączników na bazie taśmy klejowej i łączniki na bazie taśmy klejowej wyrażenia „układy mechanicznych łączników taśmowych i „mechaniczne łączniki taśmowe stosuje się tu do określania układów łącznikowych i łączników, w których wiązania nie dokonuje się za pomocą środka klejowego, lecz za pomocą mechanicznego blokowania pomiędzy haczykami rozmieszczonymi na jednej z części umocowania, znanego jako łącznik typu „haczyka i pętelki, otworkami albo włóknami elementarnymi rozmieszczonymi na drugiej części łącznika typu „haczyka i pętelki.

W większoś ci przypadków nowoczesne ukł ady łączników na bazie taś my kleją cej dział ają zadowalająco, przy czym poważnym problemem jest jednak gorsza jakość kleju i na przykład na przylepcową substancję klejową albo na licową powierzchnię wiążącą, do której ma być przyczepiona taśma, należy rozsypywać talk w proszku albo rozpylać olejek dla niemowląt. Ten problem można wyeliminować stosując układy mechanicznych łączników taśmowych. Poza tym użytkownicy wymagają wyrobów chłonnych jednorazowego użytku, które są miękkie w dotyku i mają wygląd tekstyliów w przeciwieństwie do folii z tworzyw sztucznych, z których wcześniej wytwarzano zewnętrzne warstwy wyrobów chłonnych jednorazowego użytku. Układy mechanicznych łączników taśmowych były dotychczas zbyt kosztowne, aby konkurować z układami łącznikowymi na bazie taśmy klejowej. W ostatnich latach opracowano jednak nowe układy mechanicznych łączników taśmowych, które są bardziej konkurencyjne pod względem cenowym. Ten fakt w połączeniu z rosnącym stosowaniem warstw zewnętrznych typu tekstyliów i eliminowaniem problemów związanych z posypywaniem na wiążących powierzchniach licowych przyczynił się do stosowania w coraz większym stopniu przez producentów wyrobów chłonnych jednorazowego użytku układów mechanicznych łączników taśmowych.

Przez stosowanie mechanicznych łączników taśmowych na obydwóch stronach, na przykład na tylnej końcowej części pieluchy, i zabezpieczenie dopełniającej wiążącej powierzchni licowej na zewnętrznej powierzchni licowej przeciwnego końca pieluchy w sposób odpowiadający sposobowi znanemu z powyższego amerykańskiego opisu patentowego nr US 5 024 672, problem mocowania pieluchy, tak jak go przedstawiono, odłączania i ponownego jej mocowania rozwiązuje się w zasadniczo odpowiedni sposób. Taki układ mechanicznych łączników taśmowych jest znany z europejskiego opisu patentowego nr EP-A1-0324578. Ta publikacja dotyka także problemu związanego z uszczelnianiem stosowanej pieluchy, tak że tworzy ona zamknięte opakowanie do niezawodnego zamknięcia kału wewnątrz pieluchy, a w publikacji opisuje się jeden ze środków rozwiązywania tego problemu.

W tej ostatniej publikacji wspomina się powstaj ą cy problem, ponieważ mechaniczny łącznik taśmowy może w sposób niezamierzony zahaczać się na częściach pieluchy przed dokonaniem przyczepienia do przeznaczonej do tego wiążącej powierzchni licowej.

Na przestrzeni lat trwałe zamocowanie łączników taśmowych było poddawane znacznemu rozwojowi, w literaturze patentowej prezentowano wiele proponowanych rozwiązań i jest to także prawdziwe w odniesieniu do problemu zabezpieczenia wiążącej powierzchni licowej łączników taśmowych

PL 205 055 B1 przed niezamierzonym przywieraniem, tam gdzie nie jest to pożądane, przed nałożeniem pieluchy. Łączniki taśmowe, które są przymocowane do wyrobu przez producenta w procesie wytwarzania wyrobu, są wystawione na znaczne naprężenia, gdy nakłada się pieluchę, a siły powstające w związku z tym są absorbowane przez punkt przymocowania. Jeż eli łącznik taś mowy jest przyczepiony tylko do zewnętrznej warstwy wyrobu, to istnieje ryzyko, że ta warstwa będzie odrywać się przy nakładaniu wyrobu. Ten problem omawia się już w amerykańskim opisie patentowym nr US 3 867 940, a proponowane rozwiązanie w tym opisie patentowym polega na wzmocnieniu warstwy zewnętrznej w obszarze punktu zamocowania.

Główne rozwiązanie występujące na rynku, a także w literaturze patentowej, polega na stosowaniu tak zwanej taśmy Y, która ma dwa rozgałęzienia, które przykłada się do brzegowej części pieluchy, przy czym jedno rozgałęzienie na zewnętrznej warstwie, a drugie na wewnętrznej warstwie, a zatem wykorzystując naturalną siłę zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej warstwy. Na przykład z powyższej publikacji nr EP-A1-0324578 i z nr WO 95/05140 jest znana taśma Y przeznaczona do mechanicznych łączników taśmowych.

Jedna z naturalnych niedogodności taśm Y polega na tym, że muszą być one przyczepione w czasie wytwarzania na obydwóch stronach brzegowej części wyrobu chł onnego jednorazowego użytku, takiego jak pielucha. Wytwarzanie ma miejsce w postaci wstęgi wędrującej z bardzo wielką prędkością, to jest z cechą, która powoduje, że nakładanie taśm Y jest bardzo złożone. Dalsza niedogodność polega na tym, że położenie łączników taśmowych, nałożonych dookoła brzegowej części szybko poruszającej się do przodu wstęgi wyrobów, takich jak pieluchy, może prowadzić do poważnych wad, zarówno pod względem swobody zmiany procesu produkcyjnego, jak i swobody zmiany samego wyrobu.

Innym rozwiązaniem z poprzedniego stanu techniki jest tak zwana taśma złożona w kształcie litery Z, która jest przymocowana na stałe do zewnętrznej powierzchni licowej zewnętrznej warstwy wyrobu. Taśma złożona w kształcie litery Z jest znana na przykład z amerykańskiego opisu patentowego nr US 4 576 598. Niedogodność właściwa dla taśm w kształcie litery Z polega na tym, że taśmy są przyczepione do zewnętrznej powierzchni licowej zewnętrznej warstwy, na przykład pieluchy, z takim skutkiem, ż e taś ma zł o ż ona w kształ cie litery Z, gdy jest już raz przyczepiona, to nie jest zabezpieczona w czasie dalszych etapów przetwarzania, przy czym wymienione etapy obejmują zwykle cięcie krzyżowe, składanie krzyżowe i umieszczanie w woreczku. Do pewnego stopnia stosuje się to także do pieluch zawierających taśmy złożone w kształcie litery Z.

W stanie przechowywania wyrobu, to jest przed jego stosowaniem, cz ęści klejowe i mocujące na haczykach na łącznikach taśmowych powinny być bezpiecznie zakryte w celu zapobieżenia odpowiednio nieumyślnemu sczepieniu albo sklejeniu, co utrudnia obchodzenie się z wyrobem, gdy jest on nakładany. Ten problem rozwiązywano dotychczas zwykle drogą zabezpieczenia, aby w stanie przechowywania łączników taśmowych części klejowe na wymienionych łącznikach, włącznie z mechanicznymi łącznikami taśmowymi, spoczywały na warstwach materiału pokrytych środkiem rozdzielającym. Rozwiązanie tego rodzaju jest znane na przykład z wyżej wspomnianego europejskiego opisu patentowego nr EP-A1-0 324 578. Powłoki środka rozdzielającego są jednak stosunkowo kosztowne, a jednocześ nie w tym samym czasie często wymagają one zabezpieczenia dodatkowej warstwy materiału w łączniku taśmowym, co czyni strukturę tego ostatniego bardziej złożoną. Gdy stosuje się układy łączników mechanicznych, to oczywiście jest do pomyślenia rozmieszczenie mechanicznych łączących powierzchni licowych łącznika taśmowego w stanie przechowywania tego ostatniego w taki sposób, aby opierały się one i były wzajemnie mechanicznie połączone z częścią łącznika typu „haczyka i pętelki, która stanowi dopełnienie do wymienionej wiążącej powierzchni licowej. Jeżeli jest wymagane bezpieczne wzajemne wiązanie, to rozwiązanie tego rodzaju wymaga jednak zabezpieczenie dopełniających wiążących powierzchni licowych w przypadku wszystkich łączników mechanicznych wyrobu z wynikającymi stąd zwiększonymi kosztami materiałowymi wymienionego wyrobu i z bardziej złożoną produkcją wymienionego wyrobu.

Za pomocą niniejszego wynalazku można wyeliminować problemy związane z wyrobami chłonnymi w rodzaju wyrobów określonych we wstępie.

W tym celu wyrób według wynalazku charakteryzuje się tym, że wyrób zawiera co najmniej dwa z wymienionych łączników taśmowych, które są rozmieszczone na wewnętrznej warstwie wyrobu, na przeciwnych częściach bocznych wymienionej drugiej części końcowej, że łączniki taśmowe mają jedną wzdłużną i jedną poprzeczną rozciągłość,

PL 205 055 B1 że wymienione łączniki taśmowe są na stałe połączone z wewnętrzną warstwą wyrobu za pomocą wiążącej powierzchni licowej przygotowanej przez producenta, rozmieszczonej na pierwszej końcowej części łączników taśmowych, że wiążąca powierzchnia licowa producenta jest rozmieszczona na przeciwnej drugiej końcowej części łączników, części końcowej przygotowanej przez użytkownika, że przed stosowaniem wyrobu łączniki taśmowe są rozmieszczone w złożonym stanie przechowywania, przy czym jeden z wymienionych łączników taśmowych jest tworzony z nieparzystą liczbą fałd, a wiążące powierzchnie licowe, to jest zarówno wymieniona wiążąca powierzchnia licowa przygotowana przez producenta, jak i wiążąca powierzchnia licowa przygotowana przez użytkownika, są zwrócone w kierunku wewnętrznej warstwy wyrobu, że części końcowe przygotowane przez użytkownika dwóch przeciwnych łączników taśmowych są w wymienionym stanie przechowywania zwrócone do siebie oraz że w stanie przechowywania indywidualne złożone części wymienionego wyrobu są połączone z co najmniej jedną z innych złożonych części za pomocą podatnego na zerwanie wiązania, korzystnie w postaci termicznej albo ultradźwiękowej spoiny, przy czym wymienione wiązanie jest podatne na zerwanie w celu ustalenia położenia stosowania wymienionych łączników taśmowych.

Ponieważ mechaniczny łącznik taśmowy jest przyczepiony do wewnętrznej powierzchni licowej wewnętrznej warstwy wyrobu, to proces produkcyjny można prowadzić w prostszy i bardziej niezawodny sposób niż w przypadku rozwiązań ze stanu techniki, polegających na taśmach w kształcie litery Y. Wszystkie etapy składania względem mechanicznych łączników taśmowych do wyrobu według niniejszego wynalazku można prowadzić ze znacznie niższą prędkością niż przy wielkich prędkościach wstęgi stosowanych w nowoczesnych maszynach do racjonalnej i konkurencyjnej produkcji wyrobów chłonnych jednorazowego użytku, takich jak pieluchy dla niemowląt. Przymocowanie całkowicie złożonego mechanicznego łącznika taśmowego według niniejszego wynalazku na wstędze wyrobów wędrujących z wielką szybkością można przeprowadzić w sposób bardziej regulowany niż przy stosowaniu taśm w kształcie litery Y, które, gdy mają być nakładane, wymagają składania dookoła brzegowej części poszczególnych wyrobów. W celu przyczepienia mechanicznych łączników taśmowych do wyrobu zgodnie z wiedzą według niniejszego wynalazku tylko wiążąca powierzchnia licowa przygotowana przez producenta wymaga nakładania na wewnętrzną warstwę i łączenia z tą warstwą, co z punktu widzenia produkcji jest prostsze i daje większy stopień swobody pod względem zmian produkcyjnych i zastępowania materiałów, z których jest złożony wyrób.

Przez stosowane tu określenie „wiązania podatne na zerwanie należy rozumieć wiązania, które nie wymagają dodatkowych materiałów, takich jak powłoki rozdzielające albo dodatkowa strefa wiążąca przeznaczona tylko do stanu przechowywania łącznika taśmowego. Wiązania mają korzystnie postać termicznie albo ultradźwiękowo wytwarzanych zgrzein.

W swoim stanie przechowywania łączniki taśmowe są rozmieszczone korzystnie w całości na warstwie wewnętrznej, przy czym boczne najbardziej końcowe brzegi łączników taśmowych są usytuowane wewnętrznie względem bocznych brzegów wymienionych bocznych części. W ten sposób łączniki taśmowe są dobrze zabezpieczone w czasie kolejnych etapów przetwarzania, zwłaszcza w przypadku omówionych tu konwencjonalnych wyrobów chłonnych jednorazowego użytku w kształcie globoidalnym, to jest pieluchy dla niemowląt, pieluch dla dorosłych, itp., gdzie łączniki taśmowe są rozmieszczone na bocznych częściach, które są złożone do wewnątrz przed cięciem poprzecznym, składaniem poprzecznym i umieszczeniem w opakowaniach.

Inne odpowiednie rozwiązanie wynalazku charakteryzuje się tym, że w stanie przechowywania wyrobu mechaniczne łączniki taśmowe zawierają tylko jedną fałdę, oraz że ta fałda tworzy w wymienionym stanie przechowywania bocznie najbardziej końcowy brzeg łącznika taśmowego, że łączniki taśmowe mają część środkową, która za pomocą wymienionego, podatnego na zerwanie wiązania jest połączona z pierwszą częścią końcową i która pokrywa tę ostatnią, oraz tym, że gdy wiążąca powierzchnia czołowa przygotowana przez użytkownika znajduje się w wymienionym złożonym stanie przechowywania, to przeciwna część końcowa jest usytuowana z boku, wewnętrznie względem pierwszej części końcowej.

Dodatkowe korzystne rozwiązania będą widoczne z załączonych zastrzeżeń.

Wynalazek będzie opisany w dalszym tekście bardziej szczegółowo w odniesieniu do załączonych rysunków, na których:

Fig. 1 przedstawia pieluchę niemowlęcą w płaskim, rozciągniętym położeniu, jak widać ze środka w kierunku wewnętrznej warstwy pieluchy,

PL 205 055 B1

Fig. 2 - pieluchę niemowlęcą z fig. 1 w płaskim, rozciągniętym położeniu, jak widać z zewnątrz w kierunku zewnę trznej warstwy pieluchy,

Fig. 3 - w widoku w powiększonej skali narożną część pieluchy z fig. 1, pokazującą mechaniczny łącznik taśmowy w stanie przechowywania, przyczepiony do wewnętrznej warstwy pieluchy,

Fig. 4 - w widoku narożną część z fig. 3, pokazującą łącznik taśmowy w położeniu stosowania,

Fig. 5 - w widoku w przekroju wzdłuż linii V-V na fig. 4 część narożną w powiększonej skali,

Fig. 6 - schematycznie różne rodzaje zerwań wiązań, otrzymane sposobem badania wytrzymałości wymaganej do zerwania wiązania w łączniku taśmowym w stanie jego przechowywania.

Pielucha niemowlęca przedstawiona na rysunku jest pieluchą w kształcie globoidalnym, która ma pierwszą część końcową 1, drugą część końcową 2 i pośrednią część krokową 3. Pielucha ma wewnętrzną warstwę 4 składającą się ze wzdłużnie rozciągającej się części środkowej 5, której środkowy obszar jest przepuszczalny dla cieczy i który składa się na przykład z tkaniny włóknistej, tak zwanej włókniny, i z dwóch wzdłużnie rozciągających się bocznych części brzegowych 6, 7, które są korzystnie nieprzepuszczalne dla cieczy albo hydrofobowe. Część środkowa 5 jest połączona z bocznymi częściami brzegowymi 6, 7 wzdłuż wzajemnie łączących się linii 8, 9 i 10, 11, 12, 13, przy czym wymienione wzajemnie łączące się linie mają korzystnie postać zgrzein ultradźwiękowych. Części boczne 6, 7 mogą składać się z włókniny, którą poddano obróbce hydrofobowej albo która mogłaby składać się z pewnego innego nieprzepuszczalnego dla cieczy materiału znanego specjalistom. Warstwa wewnętrzna złożona z wymienionych części jest połączona przynajmniej wzdłuż swojego bocznego i końcowego brzegu z warstwą zewnętrzną 14, która w danym przypadku jest utworzona z jednego kawałka z materiału nieprzepuszczalnego dla cieczy, takiego jak laminowany produkt z etylenu, i z cienkiej zewnętrznej warstwy z tkaniny włóknistej.

Wzdłuż brzegów części krokowej 3 pielucha jest wyposażona w elastyczne środki 15, 16 stykające się z nogami. Części boczne 6, 7 nakładają się z częścią środkową trochę z boku tworząc wewnętrzne bariery 17, 18 służące do zapobiegania rozprzestrzenianiu się moczu i kału na bok w pielusze w kierunku brzegów pieluchy. Bariery 17, 18 są wyposażone na swoich wewnętrznych brzegach we wstępnie naprężone elastyczne taśmy albo nici 19, 20, które rozciągają się w zasadzie wzdłuż krokowej powierzchni pieluchy i które są rozmieszczone, gdy pielucha jest używana, w celu spowodowania wyprostowania się barier z wewnętrznej warstwy. W końcowych częściach pieluchy bariery są utrzymywane w położeniu styku ze środkową częścią 5 wzdłuż łączących się wzajemnie linii 10-13. Masa chłonna 21 jest zamknięta pomiędzy zewnętrzną warstwą 14 i wewnętrzną warstwą 4. Zgodnie z pokazanym rozwiązaniem masa chłonna 21 rozszerza się cokolwiek w obszarze pierwszej części końcowej 1, części przedniej, i ma łagodnie zaokrągloną konfigurację w przeciwnej części końcowej, tylnej części 2 pieluchy. Masa chłonna 21 mogłaby składać się na przykład z puchu celulozowego, który ma wmieszane w siebie silnie chłonne materiały w postaci cząstek albo włókien.

W tylnej części 2 pieluchy, pomiędzy wewnętrzną i zewnętrzną warstwą pieluchy, przewiduje się wstępnie naprężoną elastyczną taśmę 22 do talii.

Na dwóch przeciwnych bocznych częściach 23, 24, a mianowicie w narożnych częściach tylnej części 2 pieluchy, pielucha jest wyposażona w mechaniczne łączniki taśmowe 25, 26, które są na stałe połączone z wewnętrzną warstwą 4 za pomocą wiążącej powierzchni licowej przygotowanej przez producenta. Na przeciwnej końcowej części 1 pieluchy, a mianowicie części przedniej, wiążąca powierzchnia licowa, komplementarna względem łączników mechanicznych, jest rozmieszczona na zewnętrznej powierzchni licowej zewnętrznej warstwy 14, jak widać najwyraźniej z fig. 2. Ta wiążąca powierzchnia licowa jest utworzona przez wydłużoną taśmę 27, która służy jako jedna z części umocowania w rodzaju umocowania znanego jako łącznik typu „haczyka i pętelki, której druga część jest utworzona przez wiążącą powierzchnię licową przygotowaną przez użytkownika na łącznikach taśmowych, jak to będzie opisane bardziej szczegółowo w dalszym tekście. Materiał wydłużonej taśmy 27 jest wykonany z otworkami, pętelkami albo włóknami elementarnymi w celu współdziałania z haczykami utworzonymi na łączniku taśmowym. Przykłady odpowiednich materiałów wydłużonej taśmy są znane z wyżej wymienionego europejskiego opisu patentowego EP-A1-0 324 578.

Na fig. 3 przedstawiono mechaniczny łącznik taśmowy 25 przyczepiony w swoim położeniu przechowywania do wewnętrznej warstwy narożnej części 23. Łącznik taśmowy jest prefabrykowany i jest nakładany w stanie złożonym, przy czym pojedyncza fałda 38 tworzy z boku najbardziej końcowy brzeg łącznika taśmowego. Pomiędzy fałdą 38 albo końcowym brzegiem i brzegiem 40 łącznik jest utworzony z wiążącą powierzchnią licową 28 przygotowaną przez producenta (patrz fig. 5), która jest powleczona klejem 39 w celu stałego umocowania łącznika taśmowego w procesie produkcji pieluchy

PL 205 055 B1 niemowlęcej. Zgodnie z przedstawionym rozwiązaniem łącznik taśmowy zawiera pasek podporowy składający się z trzech warstw, który będzie opisany bardziej szczegółowo w odniesieniu do fig. 5.

Pasek podporowy ma w zasadzie trzy części składowe, które są najwyraźniej widoczne z fig. 4 i 5.

Jedna część składowa jest utworzona przez wiążącą część 28 przygotowaną przez producenta, która rozciąga się pomiędzy fałdą 38 i brzegiem 40. Ponadto istnieje część środkowa 29 i część odległa 30. Jedną z części łącznika typu „haczyka i pętelki nakłada się na tę ostatnią część, przy czym wymieniona część jest paskiem utworzonym z wiążącą powierzchnią licową 31 przygotowaną przez użytkownika w postaci haczyków, itp., a wymienione haczyki wystają z paska i, po użyciu łącznika typu „haczyka i pętelki przy nakładaniu pieluchy dookoła talii użytkownika, są umocowane w wydłużonej taśmie 27, która tworzy drugą część łącznika typu „haczyka i pętelki. Przykłady części z mechanicznym przyczepieniem taśmy, utworzonej z haczykami, itp., w celu utworzenia wymienionej wiążącej powierzchni licowej 31 przygotowanej przez użytkownika, są znane z poprzednio wymienionego europejskiego opisu patentowego nr EP-A1-0 324 578.

Jak przedstawiono na fig. 3, w swoim stanie przechowywania łącznik taśmowy 25 jest złożony i w tym stanie część środkowa 29 jest połączona z częścią 28 przygotowaną przez producenta za pomocą wiązania w postaci termicznych albo ultradźwiękowych zgrzein. Na fig. 3 przedstawiono to wiązanie 32 w postaci wzoru zgrzein liniowych. Zaleta tego rodzaju wiązania polega na tym, że nie jest konieczny żaden dodatkowy materiał w postaci kleju albo powłok ze środkiem rozdzielającym i związanymi z tym paskami podporowymi. W stanie przechowywania wiążąca powierzchnia licowa 31 przygotowana przez użytkownika, która ma na sobie haczyki i podobne środki, jest zabezpieczona przez pasek podporowy łącznika taśmowego i nie ma ryzyka nieumyślnego zaczepienia haczyka wiążącej powierzchni licowej zanim nie będzie zerwane wiązanie 32.

Warstwa wewnętrzna pieluchy niemowlęcej ma zwykle otwartą włóknistą powierzchnię licową typu tkaniny, do której w jakiś sposób przywiera wiążąca powierzchnia czołowa 31 mechanicznego łącznika taśmowego, a w stanie przechowywania wiążąca powierzchnia czołowa 31 przywiera słabo do wewnętrznej warstwy pieluchy w narożnej części 23. Zewnętrzna część brzegowa 33, zewnętrzna względem wiążącej powierzchni licowej 31, mogłaby być alternatywnie wyposażona w przylepcowy środek wiążący (nie pokazany), służący zarówno do mocniejszego wiązania odległej części łącznika taśmowego z wewnętrzną warstwą pieluchy w stanie przechowywania tego ostatniego, jak i do uszczelniania używanej pieluchy, tak że tworzy się opakowanie zamykające mocz i kał wewnątrz pieluchy.

Jak widać z fig. 5, pasek podporowy łącznika taśmowego 25 jest paskiem trójwarstwowym. Warstwa pośrednia 34 ma postać elastycznej folii, która rozciąga się sprężyście, gdy jest wystawiona na naprężenie w połączeniu z nakładaniem pieluchy i gdy dziecko porusza się. Naprężenie występujące normalnie w połączeniu z nakładaniem pieluchy jest rzędu 200-2000 g, przy czym naprężenie jest wyższe na łączniku taśmowym, który jest przytwierdzony jako ostatni, w porównaniu z naprężeniem na łączniku taśmowym, który jest przytwierdzony jako pierwszy. Obciążenie naprężające pojawiające się w czasie stosowania pieluchy w wyniku poruszania się dziecka jest rzędu 100-500 g i ewentualnie trochę większe w przypadku dzieci pucołowatych.

Zgodnie z przedstawionym rozwiązaniem warstwa 35 włókniny jest laminowana razem z elastyczną folią. Warstwa włókniny postępuje za ruchami elastycznej folii. Pasek utworzony razem z mechaniczną wiążącą powierzchnią licową taśmy jest połączony z wymienioną warstwą włókniny 35 za pomocą środka wiążącego 36. Warstwa 37 nieelastycznej tkaniny jest przyczepiona do przeciwnej licowej powierzchni folii elastycznej 34. Przez stosowane w tym przypadku określenie „nieelastyczny rozumie się, że warstwa 37 nie rozciąga się, gdy jest poddawana naprężeniu, na które jest wystawiony łącznik taśmowy w czasie używania pieluchy. Wzdłuż wiążącej części 28 przygotowanej przez producenta i wzdłuż części odległej warstwa nieelastycznej włókniny jest połączona z folią elastyczną, w wyniku czego właściwości elastyczne tego ostatniego są w tych obszarach utracone, przy czym jednak w środkowej części 29 warstwa nieelastycznej włókniny jest pofałdowana i, jak pokazano na fig. 5, połączona z folią elastyczną tylko w rozmieszczonych w pewnych odstępach punktach. Skutkiem tego część środkowa łącznika taśmowego rozciąga się elastycznie od położenia z fig. 5 do położenia całkowitego rozciągnięcia, w którym pofałdowania warstwy nieelastycznej włókniny są całkowicie wyprostowane. Na fig. 5 przedstawiono częściowe elementy wewnętrznej warstwy 4 i zewnętrznej warstwy 14 pieluchy, jak również powłokę 39 powłoki klejowej, a mianowicie wiążącą powierzchnię licową przygotowaną przez producenta, rozmieszczoną pomiędzy łącznikiem taśmowym i warstwą wewnętrzną.

PL 205 055 B1

Wiązanie 32 pomiędzy częścią środkową 29 łącznika taśmowego i wiążącą częścią 28 przygotowaną przez producenta powinna być takiej wielkości, która zapewnia niezawodne przyczepienie mechanicznego łącznika taśmowego do pieluchy w położeniu złożenia łącznika taśmowego, a jednocześnie wiązanie nie powinno być trudne do zerwania dla osoby, która ma nakładać pieluchę. Badania wykazały, że wiązanie jest zbyt słabe, gdy do rozłączenia paska o szerokości 40 mm wystarczające są siły poniżej 0,2 N, natomiast wiązanie jest zbyt trudne do zerwania, gdy do rozłączenia paska o szerokości 40 mm są wymagane siły powyżej 2,0 N. Zatem wiązanie funkcjonuje zadowalająco wtedy, gdy do zerwania wiązania na pasku o szerokości 40 mm jest wymagana siła od 0,2 do 2,0. Siła wymagana do zerwania wiązania powinna wynosić korzystnie od 0,5 do 1,5 N w przypadku paska o szerokości 40 mm.

W dalszym tekście będzie opisana metoda pomiarowa oznaczania siły wymaganej do zerwania wiązania.

Sposób badania w celu pomiaru wytrzymałości laminowania:

Celem tego sposobu jest określenie średniej wartości siły wymaganej do oddzielenia od siebie dwóch różnych arkuszy laminatu. Ten sposób stosuje się do laminatów składających się z dwóch albo kilku arkuszy, które są połączone ze sobą drogą klejenia, wiązania termicznego albo zgrzewania.

Zasada

Oddzielanie arkuszy i przyczepianie poszczególnych arkuszy w urządzeniu do badania wytrzymałości na rozciąganie i utrzymywanie nie oddzielonej części w sposób zapewniający, że rozwarstwienie będzie odbywać się pod kątem 90°.

- Badanie materiału w kierunku poprzecznym i maszynowym.

Sprzęt

Urządzenie do badania wytrzymałości na rozciąganie

Drukarka z funkcją pisaka

Urządzenie do dziurkowania albo cięcia

Przygotowanie próbek:

- Wycięte albo wykrojone próbki 25 x 200 mm, pięć dla kierunku poprzecznego i pięć dla kierunku maszynowego. Paski powinny być równomiernie rozłożone na całej próbce.

- Kondycjonowanie próbek w ciągu 4-48 godzin przy wilgotności powietrza 50 ± 5%, w temperaturze 23 ± 2°C.

Próbki wilgotne: Umieszczenie pasków kontrolnych w zamykanym szczelnie woreczku z tworzywa sztucznego. Wlewanie do woreczka odmineralizowanej wody i jego szczelne zamykanie. Pozostawienie go w ciągu 4 godzin w przestrzeni z regulowanym klimatem. Nie zwilżać więcej pasków kontrolnych w danym czasie niż może się odwarstwić w ciągu 30 minut. W ten sposób wszystkie paski kontrolne będą mieć „czas zwilżania od 4 do 4,5 godziny.

Sposób postępowania:

- przygotowanie urządzenia do badania wytrzymałości na rozciąganie zgodnie z instrukcją urządzenia,

- długość zacisku 50 mm,

- prędkość ciągnięcia 300 mm/min,

- prędkość papieru 300 mm/min,

- kalibrowanie urządzenia do pomiaru wytrzymałości na rozciąganie,

- oddzielanie arkuszy na jednym końcu paska kontrolnego,

- przyczepianie brzegów w zaciskach,

- podpieranie laminowanej części próbki jedną ręką, luźno i pod kątami prostymi względem laminowanej części w czasie procesu badania,

- notowanie siły w czasie przemieszczania głowicy ciągnącej na długości 250 mm, to jest w czasie odwarstwiania długości 125 mm,

- w przypadku laminatów klejonych: notowanie, kiedy występuje odwarstwienie i notowanie odnośnych kodów rozdzielania zgodnie z kluczem kodu rozdzielania, przedstawionym na fig. 6,

- prowadzenie pięciu akceptowalnych prób w poprzecznym kierunku maszynowym i pięciu prób w kierunku maszynowym.

Obliczanie i notowanie wyników:

Obliczanie średniej siły (N/25 mm) i średnia maksymalna wartość (N/25 mm) ruchu głowicy ciągnącej od 10 do 210 mm.

Sprawozdanie powinno zawierać:

PL 205 055 B1

- liczbę badanych pasków/próbek, średnią wartość średniej siły odwarstwiania w kierunku poprzecznym i w kierunku maszynowym, średnią wartość wartości maksymalnych, średnią wartość wartości minimalnych, odchylenie standardowe.

Specyfikacja listy kodów rozdzielania (Przykład 2 A1+3B)

Dokładność: 0,01 N

Referencja: ASTM D 1876-72

Mechaniczny łącznik taśmowy 25, 26 według niniejszego wynalazku jest przyczepiony w stanie złożonym do wewnętrznej licowej powierzchni wewnętrznej warstwy 4. Proces wytwarzania można zatem prowadzić w prostszy i bardziej niezawodny sposób niż w przypadku rozwiązań według stanu techniki, takich jak rozwiązanie polegające na taśmach Y. Jak wspomniano wyżej, wszystkie etapy składania względem mechanicznych łączników taśmowych wyrobu można prowadzić zgodnie z niniejszym wynalazkiem przy znacznie mniejszej prędkości niż przy wysokich prędkościach wstęgi, występujących w nowoczesnych maszynach, w celu racjonalnej i konkurencyjnej produkcji wyrobów chłonnych jednorazowego użytku, takich jak pieluchy dla niemowląt.

Wytwarzanie mechanicznych łączników taśmowych według niniejszego wynalazku można prowadzić przy takiej pierwszej, niższej prędkości, która stanowi tylko około 5-30% drugiej, wyższej prędkości, przy której wytwarza się pieluchy.

Sposób wytwarzania mechanicznych łączników taśmowych obejmuje następujące etapy:

A. Wstęgę nośnikową, na przykład o trójwarstwowej konfiguracji, jak opisano w związku z rozwiązaniem przedstawionym na fig. 5, to jest pośrednią warstwę w postaci elastycznej folii, warstwę włókninową i nieelastyczną warstwę włókniny, doprowadza się do linii produkcyjnej mechanicznych łączników taśmowych.

B. Wzdłużną część brzegową wstęgi nośnikowej zakłada się na siebie.

C. Złożoną część brzegową przyczepia się do części niezłożonej za pomocą słabego, dającego się zrywać wiązania, korzystnie w postaci termicznych albo ultradźwiękowych zgrzein. Wiązanie może mieć postać wzoru liniowych zgrzein albo rozmieszczonych w pewnym odstępie kropek. Wiązania mogą stanowić część wzoru albo mogą być rozmieszczone losowo.

D. W przypadku, gdy dwa szeregi wstęg nośnikowych utworzy się z tego samego materiału podstawowego, to wstęgę nośnikową dzieli się.

E. Środki do przyczepiania pieluchy przez użytkownika w postaci wstęgi z wystającymi haczykami, przeznaczone do tworzenia jednej części łącznika typu „haczyka i pętelki, łączy się z niezłożonymi częściami.

F. Środki do przyczepiania pieluchy przez producenta w postaci kleju łączy się ze złożoną częścią wstęgi nośnikowej, tak że środki do przyczepiania zarówno przez użytkownika, jak i przez producenta, są skierowane w tym samym kierunku.

G. Patki do mocowania pieluchy tworzy się drogą cięcia materiału nośnikowego do patek, prostopadle do kierunku ruchu.

H. Patki do mocowania pieluchy, które utworzono przy pierwszej, niskiej prędkości, przyspiesza się od pierwszej, niskiej prędkości do drugiej, wyższej prędkości odpowiadającej produkcyjnej prędkości pieluch.

I. Patki do mocowania pieluch przyczepia się przy wymienionej drugiej, wyższej prędkości do skierowanej do góry strony wstęgi materiału pieluchy tworzącego wewnętrzną warstwę pieluch.

Przyczepiona patka do mocowania pieluchy jest przedstawiona na fig. 3. Zewnętrzna część brzegowa 33 na zewnątrz od mocującej części 31 mogłaby być ewentualnie wyposażona w klej przylepcowy (nie pokazany), gdyby część mocująca była mocowana za pomocą haczyków do wstęgi nośnikowej w powyższym etapie E.

Wynalazek nie jest ograniczony do opisanych wyżej przykładów, lecz w zakresie załączonych zastrzeżeń jest możliwy szereg modyfikacji.

Gdy elastyczny łącznik taśmowy znajduje się w swoim położeniu przechowywania, to może mieć on kilka fałd i jest to właściwe wtedy, gdy są pożądane dłuższe łączniki taśmowe, na przykład wtedy, gdy jest pożądane nadanie samej pielusze węższego kształtu. Istotne jest jednak, aby liczba fałd była liczbą nieparzystą w celu umożliwienia przyczepiania łączników taśmowych w sposób trwały do wewnętrznej warstwy i za pomocą powierzchni licowej do mechanicznego wiązania taśmy łączonej z dopełniającą wiążącą powierzchnią licową na zewnętrznej powierzchni licowej warstwy zewnętrznej.

PL 205 055 B1

Łącznik taśmowy nie musi oczywiście składać się z trzech warstw i na przykład można obyć się bez wewnętrznej warstwy włókninowej 35.

Poza tym można wyeliminować falistą warstwę włókninową. Jednym z przykładów odpowiedniego materiału tego rodzaju jest elastyczna folia wprowadzona do handlu przez Tredegar po nazwą

Fabriflex 106D.

Łącznik taśmowy nie musi mieć ani zawierać części elastycznej. Odpowiednią nieelastyczną alternatywą jest wiązany drogą wirowania produkt włókninowy, wprowadzony do handlu przez Pegas, który ma ciężar jednostkowy 4-100 g/m².

Powyższy opis wykonano w odniesieniu do pieluchy dla niemowlęcia, przy czym jednak niniejszy wynalazek obejmuje także pieluchy dla dorosłych i inne higieniczne wyroby chłonne jednorazowego użytku, które mogą być przyczepiane dookoła talii nosiciela, takie jak podpaski higieniczne dla kobiet. Szerokość mechanicznego łącznika taśmowego może być rzędu 40 mm. Jeżeli wymagane są dłuższe łączniki taśmowe, to dla większej trwałości szerokość może być większa. Szerokość łączników taśmowych powinna wynosić od 30 do 100 mm.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyrób chłonny jednorazowego użytku, taki jak pielucha dla niemowląt, pielucha stosowana przy nietrzymaniu moczu i kału, itp., składający się z pierwszej części końcowej (1) i drugiej części końcowej (2), które to części są przeznaczone całkowicie albo częściowo do obejmowania obszaru talii użytkownika w czasie używania wyrobu, i z pośredniej części krokowej (3), przy czym wymienione części zawierają warstwę wewnętrzną, która jest skierowana do użytkownika w czasie stosowania i która jest przepuszczalna dla cieczy przynajmniej w części krokowej przeciwnej względem genitaliów użytkownika, nieprzepuszczalną dla cieczy warstwę zewnętrzną (14) i masę chłonną (21) umieszczoną pomiędzy wymienioną warstwą zewnętrzną i wewnętrzną, przy czym wymieniony wyrób jest tworzony w obszarze drugiej części końcowej (2) z mechanicznymi łącznikami taśmowymi (25, 26) przeznaczonymi po nałożeniu wyrobu do rozłącznego wzajemnego łączenia z jedną albo kilkoma częściami mocującymi (27) umieszczonymi na zewnętrznej warstwie pierwszej części końcowej (1) i komplementarnymi względem wymienionych łączników taśmowych, znamienny tym, że wyrób zawiera co najmniej dwa z wymienionych łączników taśmowych (25, 26), które są rozmieszczone na wewnętrznej warstwie (4) wyrobu na przeciwnych częściach bocznych (23, 24) wymienionej drugiej części końcowej (2), że łączniki taśmowe (25, 26) mają jedną wzdłużną i jedną poprzeczną rozciągłość, że wymienione łączniki taśmowe są połączone na stałe z wewnętrzną warstwą (4) wyrobu za pomocą wiążącej powierzchni licowej (39) przygotowanej przez producenta, rozmieszczonej na pierwszej końcowej części (28) łączników taśmowych (25, 26), że wiążąca powierzchnia licowa (31) przygotowana przez użytkownika jest rozmieszczona na przeciwnej części końcowej (30) łączników taśmowych, końcowej części przygotowanej przez użytkownika, że przed użyciem wyrobu łączniki taśmowe (25, 26) są rozmieszczone w złożonym stanie przechowywania, przy czym jeden z wymienionych łączników taśmowych jest tworzony z nieparzystą liczbą fałd (38), a wiążące powierzchnie licowe, zarówno wymieniona wiążąca powierzchnia licowa (39) przygotowana przez producenta, jak i wymieniona wiążąca powierzchnia licowa (31) przygotowana przez użytkownika, są zwrócone w kierunku wewnętrznej warstwy (4) wyrobu, że w wymienionym stanie przechowywania końcowe części (30) przygotowane przez użytkownika dwóch przeciwnych łączników taśmowych (25, 26) znajdują się naprzeciw siebie oraz że w stanie przechowywania wymienionego wyrobu poszczególne złożone części (odpowiednio 28 i 29) są połączone co najmniej z jedną z drugich złożonych części (odpowiednio 28 i 29) za pomocą podatnego na zerwanie wiązania (32) w postaci termicznej albo ultradźwiękowej zgrzeiny, przy czym wymienione wiązanie jest podatne na zerwanie w celu ustalenia położenia stosowania wymienionych łączników taśmowych.
2. 2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że w swoim stanie przechowywania łączniki taśmowe (25, 26) są rozmieszczone całkowicie na warstwie wewnętrznej (4), z najbardziej bocznymi końcowymi brzegami (38) łączników taśmowych, które są usytuowane wewnętrznie względem bocznych brzegów wymienionych części bocznych (23, 24).

   PL 205 055 B1
3. 3. Wyrób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że w stanie przechowywania wyrobu mechaniczne łączniki taśmowe (25, 26) mają tylko jedną fałdę (38), oraz że ta fałda tworzy z boku najbardziej końcowy brzeg łącznika taśmowego w wymienionym stanie przechowywania, że łączniki taśmowe mają część środkową (29), która za pomocą wymienionego, podatnego na zerwanie wiązania (32) jest połączona z pierwszą końcową częścią (28) i która pokrywa tę ostatnią, oraz że gdy wiążąca powierzchnia licowa (31) przygotowana przez użytkownika znajduje się w wymienionym złożonym stanie przechowywania, to przeciwna część końcowa (30) jest usytuowana z boku wewnętrznie względem wymienionej części końcowej (28).
4. 4. Wyrób według zastrz. 3, znamienny tym, że wiążąca powierzchnia licowa (31) przygotowana przez użytkownika ma postać haczyków łącznika typu „haczyka i pętelki, oraz że komplementarna część mocująca (27) tworzy drugą połowę łącznika typu „haczyka i pętelki i jest wykonana z materiału, w którym haczyki mogą się wiązać, przy czym wymieniony materiał jest wykonany z otworkami, pętelkami albo włóknami elementarnymi do współdziałania z haczykami.
5. 5. Wyrób według zastrz. 4, znamienny tym, że wewnętrzna warstwa (4) wyrobu zawiera włókna, w których mocują się haczyki wiążącej powierzchni licowej (31) przygotowanej przez użytkownika (31) tworząc słabe wiązanie względem łącznika typu „haczyka i pętelki i wymienione wiązanie pomiędzy środkową częścią i pierwszą częścią końcową.
6. 6. Wyrób według jednego z zastrz. 3-5, znamienny tym, że najbardziej końcowa część (33) mechanicznego łącznika taśmowego (25) jest powleczona klejem przylepcowym zapewniającym słabą siłę przyczepności.
7. 7. Wyrób według jednego z poprzedzających zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że wymienione, podatne na zerwanie wiązanie (32) jest przeznaczone do zapewnienia, że do oddzielenia od siebie połączonych ze sobą pasków łączników taśmowych o szerokości 40 mm będzie wymagana siła 0,2-2N, a zwłaszcza siła 0,5-1,5N.
8. 8. Wyrób według jednego z poprzedzających zastrz. 1 do 7, znamienny tym, że wiązanie (32) ma postać wzoru punktów albo linii, oraz że wiązanie jest podatne na zerwanie bez uszkodzenia łącznika taśmowego (25).
9. 9. Wyrób według jednego z poprzedzających zastrz. 1 do 8, znamienny tym, że mechaniczne łączniki taśmowe (25, 26) mają szerokość od 30 do 10 mm.
10. 10. Wyrób według jednego z zastrz. 1 do 9, znamienny tym, że mechaniczne łączniki taśmowe zawierają co najmniej jedną elastyczną część (29) umieszczoną pomiędzy dwiema końcowymi częściami (28, 30), przy czym wymieniona elastyczna część jest umieszczona w celu rozciągania się po pojawieniu się obciążenia w czasie stosowania wyrobu.
11. 11. Wyrób według jednego z zastrz. 1 do 9, znamienny tym, że mechaniczne łączniki taśmowe (25, 26) nie rozciągają się po wystąpieniu obciążenia w czasie stosowania wyrobu.