PL205099B1 - Układ podwieszony pokryty płytami okładzinowymi - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest układ podwieszony pokryty płytami okładzinowymi. Wynalazek dotyczy podwieszonych sufitów pokrytych płytami okładzinowymi skonstruowanych z podwieszonej kraty nośnej. Podwieszona krata jest typowo skonstruowana z podwieszanych teowych belek kraty połączonych ze sobą w różnych konfiguracjach. Teowa belka kraty jest podłużną belką z kołnierzem u doł u belki zapewniają cym powierzchnię czoł ową belki kraty, do której montuje się pł yty okł adzinowe. Teowe belki kraty są łączone ze sobą za pomocą różnych typów złączek. Typowo teowe belki kraty są wykonane z tłoczonego aluminium lub giętej stali i mogą być proste lub zakrzywione. Zastosowanie prostych i zakrzywionych belek kraty w podwieszonej kracie wytwarza wielokierunkową powierzchnię czołową kraty, na której można montować płyty okładzinowe tak, które są formowane i kształtowane tak, żeby pasowały do wielokierunkowej powierzchni czołowej kraty. Umożliwia to wytwarzanie sufitów pokrytych płytami okładzinowymi ze sklepieniami i innymi elementami mającymi zakrzywione części.

Wytwarzanie zakrzywionych części i elementów w znanych dotychczas podwieszanych układach kratowych wymaga wielu modyfikacji belek kraty podczas instalacji. W celu wytworzenia zakrzywionej belki kraty, trzeba ciąć lub nacinać środnikową część prostoliniowej belki kraty w z góry określonych odległościach w celu umożliwienia instalatorowi wygięcia belki do pożądanej krzywizny. Proces ten wymaga zazwyczaj stosowania dodatkowych złączek do wzmocnienia środnika w każdym miejscu cięcia lub karbu. Zwiększa to koszty instalacji. Skutkiem tego procesu jest również utworzenie fasetowej powierzchni czołowej belki kraty, tylko zbliżonej do krzywej, ze względu na koncentrację zagięć w miejscu cięcia lub karbu i prostoliniowych części pomiędzy cięciami lub karbami. Wpływa to niekorzystnie na dopasowywanie płyt okładzinowych do powierzchni czołowej belki kraty. Ponadto, ponieważ zakrzywione belki kraty wytwarza się w miejscu ich instalowania, zakrzywione struktury sufitowe w różnych miejscach instalowania są różne. Możliwe są różnice w promieniach, długości cięciw i kątów łukowych zakrzywionych belek. To dostosowywanie wymaga również oddzielnej analizy strukturalnej i technologicznej dla każdej instalacji zawierającej takie zakrzywione elementy.

W zwią zku z tym, celem obecnego wynalazku jest zapewnienie podwieszanego ukł adu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi zawierającego skatalogowany zestaw standardowych, wstępnie zaprojektowanych i wstępnie utworzonych elementów tak, żeby można było wytwarzać różne krzywizny i elementy sufitowe z tych samych standardowych elementów bez konieczności wytwarzania na miejscu.

Celem wynalazku jest również zapewnienie podwieszanego układu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi zawierającego zestaw standardowych, wstępnie zaprojektowanych złączek kraty, które mogą być używane do łączenia belek kraty w różnych miejscach przecięcia oraz miejscach przejściowych wewnątrz podwieszanej kraty, w wyniku czego eliminuje się konieczność indywidualnego wytwarzania złączek kraty dla każdej instalacji.

Celem wynalazku jest zapewnienie podwieszanego układu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi złożonego ze wstępnie wykonanych i wstępnie zakrzywionych belek kraty, w wyniku czego eliminuje się konieczność wytwarzania i dobierania na miejscu montażu zakrzywionych belek kraty do podwieszanego, układu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi.

Celem wynalazku jest również zapewnienie podwieszonego układu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi złożonego ze wstępnie zaprojektowanych i wstępnie wykonanych elementów, w wyniku czego minimalizuje się konieczność indywidualnego oceniania strukturalnego, obliczania i projektowania dla każdego oddzielnego miejsca instalacji.

Układ podwieszony pokryty płytami okładzinowymi zawierający wiele belek kraty mających powierzchnie czołowe belek kraty, w którym wiele belek kraty zawiera nie fasetowane zakrzywione belki kraty mające integralnie ciągłe części środnikowe biegnące wzdłuż ich długości, przy czym wiele belek kraty tworzy wielokierunkową kratę mającą wiele miejsc przecięcia belek kraty i miejsc przejściowych belek kraty, zaś powierzchnie czołowe wielu belek kraty tworzą wielokierunkową powierzchnię kraty, która zawiera co najmniej jedną płaską część i co najmniej jedną zakrzywioną część oraz układ zawiera wiele złączek kraty połączonych z belkami kraty w miejscach przecięcia się i miejscach przejściowych belek kraty wielokierunkowej kraty, oraz płyty okładzinowe uformowane i ukształtowane tak, żeby pasowały do wielokierunkowej powierzchni kraty w wielokierunkowej kracie, przy czym płyty okładzinowe są montowane do powierzchni czołowych belek wielokierunkowej kraty, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wstępnie zakrzywione belki kraty tworzą wypukłą i/lub wklęsłą zakrzyPL 205 099 B1 wioną część wielokierunkowej powierzchni kraty, dla utworzenia sklepieniowych części i/lub dolinowych części sufitu.

Korzystnie wielokierunkowa krata zawiera co najmniej jedną część podsufitkową.

Korzystnie wielokierunkowa krata ma co najmniej jedną zmienną krawędź.

Korzystnie w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka przejściowa.

Korzystnie w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka łącząca.

Korzystnie w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka wyrównawcza powierzchni czołowej.

Korzystnie płyty okładzinowe są montowane do wielokierunkowej powierzchni kraty za pomocą wkrętów.

Korzystnie miejsca przejściowe belek kraty zawierają miejsca, w których co najmniej dwie belki kraty przylegają do siebie na jednym końcu każdej belki kraty oraz miejsca, w których co najmniej koniec jednej belki kraty styka się prostopadle z co najmniej jedną inną belką kraty wzdłuż jej długości.

Korzystnie zakrzywione belki kraty mają ponadto stałą długość cięciwy oraz kąt łukowy o wartości 30, 45, 60 lub 90 stopni.

Korzystnie układ zawiera ponadto zmodyfikowaną złączkę łączącą mającą dwie części połączone obrotowo ze sobą, która to złączka łącząca jest połączona z dwiema belkami kraty w jednym miejscu przejściowym wielokierunkowej kraty, gdzie to miejsce przejściowe jest utworzone przez jeden koniec jednej z tych dwóch belek kraty stykający się z jednym końcem pozostałej z tych dwóch belek kraty pod pewnym kątem, i/lub układ zawiera zmodyfikowaną złączkę przejściową mająca dwie części, z których jedna część jest wygię ta poprzecznie wzglę dem drugiej części, przy czym ta zmodyfikowana złączka przejściowa jest połączona z dwiema belkami kraty w jednym miejscu przejściowym wielokierunkowej kraty, które to miejsce przejściowe kraty jest utworzone przez koniec jednej belki kraty stykający się prostopadle z drugą belką kraty wzdłuż jej długości.

Wynalazek dotyczy podwieszonego układu kratowego pokrytego płytami okładzinowymi zawierającego zespół różnych pod względem wymiarów i sprecyzowanych wstępnie utworzonych i wstępnie opracowanych teowych belek kraty i elementów używanych do konstruowania kraty mającej nie fasetowaną powierzchnię czołową, na której montuje się płyty okładzinowe, wytwarzając w ten sposób podwieszany sufit pokryty płytami okładzinowymi. Podwieszany układ kratowy można używać do wytwarzania płaskich sufitów, zakrzywionych sufitów, podsufitek, pasów do sufitów o zmiennej krawędzi, elementów przejściowych lub dowolnej ich kombinacji w podwieszanych sufitach kratowych pokrytych płytami okładzinowymi.

Podwieszany układ kratowy zawiera prostoliniowe, teowe główne belki kraty, wstępnie zakrzywione teowe, główne belki kraty, prostoliniowe teowe poprzeczne belki kraty oraz poprzeczne kanały. Teowe belki kraty są podłużnymi zakrzywionymi lub prostoliniowymi belkami z kołnierzem u dołu belki stanowiącym powierzchnię czołową belki kraty. Te powierzchnie czołowe belek kraty w podwieszonej kracie tworzą łącznie powierzchnię czołową kraty, na której można montować płyty okładzinowe.

Do innych elementów składowych układu należą profile kątowe, profile kanałowe oraz elementy wyrównawcze, używane do wytwarzania narożników i gotowych krawędzi w podwieszanych sufitach pokrytych płytami okładzinowymi. Do łączenia belek, kanałów i listew ze sobą w celu wytworzenia podwieszonego układu kratowego używa się kilku typów złączek. Należą do nich złączki przejściowe, złączki łączące, płytki łączące, złączki ścienne oraz złączki wyrównawcze powierzchni. Złączki przejściowe są typowo stosowane do łączenia dwóch prostoliniowych teowych belek kraty poprzecznych do siebie na ich końcach, ale ich zastosowania nie ograniczają się wyłącznie do takich połączeń. Złączki przejściowe można używać w wielu sytuacjach obejmujących kilka różnych miejsc przecięcia i przejś cia teowych belek kraty, dzi ę ki czemu złączki te znajdują bardzo wszechstronne zastosowania w konstrukcjach podwieszanych sufitów kratowych. Złączka przejściowa i różne miejsca przecięcia i przejś cia, w których się ją stosuje, jest przedmiotem zgł oszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 08/991935 złożonego 16 grudnia 1998, które włącza się w niniejszym opisie przez odniesienie.

W pewnych sytuacjach, takich jak miejsca przejścia pomiędzy dwiema prostoliniowymi teowymi belkami głównymi kraty lub pomiędzy prostoliniową teową główną belką kraty a zakrzywioną teową główną belką kraty, stosuje się złączkę łączącą, która umożliwia bardzo łatwe łączenie belek w takich miejscach przejściowych. Złączki łączące stosuje się głównie do łączenia końców dwóch teowych belek kraty w miejscu przejściowym, w którym powierzchnia sufitu zmienia się z płaskiej na zakrzywioną, tak jak w sufitach sklepionych. Złączka łącząca i różne miejsca przecięcia i przejścia, w jakich

PL 205 099 B1 ją się używa, jest przedmiotem zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 08/991936, złożonego 16 grudnia 1998, włączonego w niniejszym opisie przez odniesienie.

Innym typem złączki jest płytka łącząca. Płytkę łączącą stosuje się zazwyczaj tylko w sytuacjach, w których dwa końce nie przeciętych fabrycznie belek zakrzywionych opierają się o siebie w celu utworzenia odcinka teowej belki kraty dł u ż szego niż pojedyncza belka. Co prawda w sytuacji takiej można zastosować złączkę łączącą, ale płytka łącząca jest tańsza.

W skład złączki łączącej wchodzą dwie płytki wystające poprzecznie z płaskiej części płyty, na każdym jej końcu. Płytki te wkłada się w szczeliny w teowej belce kraty i zagina w celu przymocowania płytki wyrównawczej do belek. W płytce łączącej znajdują się również dwa małe kanały utworzone w pobliżu środka płaskiej części i służące do chwytania końców każdej teowej belki kraty, które są ze sobą łączone.

Złączki ścienne służą do mocowania belek do ścian. Złączka ścienna jest wydłużoną złączką w kształ cie litery „U” z wygię t ą pł ytką na jednym koń cu. Złączka ta działa jako element dystansowy pomiędzy pionowym środnikiem teowej belki kraty a powierzchnią ściany, umożliwiając w ten sposób mocowanie środnikowej części teowej belki kraty do złączki i do ściany. Wyginaną płytkę można wkładać w szczelinę w teowej belce kraty w celu dodatkowego wzmocnienia zamocowania.

W takich sytuacjach, w których instaluje się element wyrównawczy na zmiennej krawędzi sufitu, stosuje się złączkę wyrównawczą. Złączkę tę można montować na prostoliniowej, teowej belce kraty na końcu belki tworzącej zmienną krawędź. Złączka ta umożliwia zaciskanie elementu wyrównawczego na złączce w układzie poprzecznym, kątowym lub równoległym względem belki, co umożliwia instalowanie elementu wyrównawczego wzdłuż zmiennej krawędzi podwieszonej kraty sufitowej niezależnie od sposobu przecinania się teowych belek kraty ze zmienną krawędzią. Złączka wyrównawcza i różnorodne konfiguracje jej instalowania stanowią przedmiot zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 09/025272, złożonego 18 lutego 1998, włączonego w niniejszym opisie przez odniesienie.

W prostoliniowych teowych gł ównych belkach kraty znajdują się klinowe szczeliny i poprzeczne szczeliny kanałowe, rozmieszczone w regularnych odstępach wzdłuż środnikowej części belki. W prostoliniowych teowych poprzecznych belkach kraty znajdują się klinowe szczeliny. Klinowe szczeliny stanowią optymalny sposób łączenia dwóch belek kraty i zazwyczaj używa się ich do łączenia w układzie poprzecznym teowych poprzecznych belek kraty z belką główną. Prostoliniowa teowa belka główna kraty i belka poprzeczna są zaopatrzone na swoich końcach w płytki łączące, które można wkładać w klinowe szczeliny w innej belce. Kanałowe szczeliny w teowych belkach głównych kraty są stosowane do łączenia poprzecznych kanałów z belką główną. Kanał poprzeczny jest podłużnym kanałem z dwiema ścianami bocznymi, tworzącymi w ten sposób przekrój poprzeczny w kształcie litery „U”. Ściany boczne mogą być pochylone do wewnątrz na końcu poprzecznego kanału a następnie wprowadzane w szczeliny poprzecznego kanału. Po sprężystym cofnięciu się ścian do ich położenia normalnego, w szczelinach poprzecznego kanału powstaje siła sprężynująca, co powoduje połączenie belki z poprzecznym kanałem.

Podwieszony układ kratowy jest wstępnie projektowany dla różnych zastosowań instalacyjnych tak, że z góry określa się specyficzne wymagania konkretnej instalacji i umieszcza w zestawie wymagane elementy składowe przewidziane w układzie. Elementy te znajdują się w wykazie katalogowym i są uporzą dkowane zgodnie ze specyfikacjami. Szczególne znaczenie mają zakrzywione belki kraty. Zakrzywione belki kraty są wytwarzane o różnych standardowych promieniach, z różnymi długościami cięciw i kątami łuku. Zakrzywione belki kraty są skonstruowane w taki sposób, że powierzchnie belek kraty są albo wklęsłe w celu utworzenia w suficie sklepienia albo wypukłe w celu utworzenia w suficie doliny. Wstępnie wygięte belki kraty eliminują konieczność wytwarzania elementów na miejscu i modyfikowania prostoliniowych belek kraty w celu utworzenia zakrzywionych belek kraty. Zatem podwieszony, pokryty płytami okładzinowymi, układ kratowy umożliwia dobór wszystkich potrzebnych elementów składowych dla konkretnego układu i ich zamówienie przed rozpoczęciem instalacji na miejscu instalowania.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z widoczną odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi złożoną z prostoliniowych teowych belek kraty tworzących płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi, w widoku perspektywicznym, fig. 1A - płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi, jak pokazano na fig. 1, z otworami konstrukcyjnymi w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi, w wiPL 205 099 B1 doku perspektywicznym, fig. 2 - typowe miejsce poprzecznego przecięcia dwóch prostoliniowych teowych belek kraty ze sobą w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 1, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 2A - miejsce przecięcia pomiędzy prostoliniową teową belką kraty a poprzecznym kanałem w płaskim podwieszonym suficie pokrytym płytami okładzinowymi, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - podwieszony sufit pokryty pł ytami ok ładzinowymi z odcię t ą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z prostoliniowymi teowymi belkami kratowymi i wklęsłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty tworzącymi podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z częścią sklepieniową, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - miejsce przejściowe pomiędzy prostoliniową teową belką kraty a wklęsłą zakrzywioną teową belką kraty w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 3, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 5 - drugi przykład wykonania miejsca przejściowego pomiędzy prostoliniową teową belką kraty a wklęsłą zakrzywioną teową belką kraty w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi tworzącej podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z częścią sklepieniową, w widoku perspektywicznym, fig. 6 - podwieszony sufit pokryty pł ytami ok ładzinowymi z odcię t ą częścią płyt okładzinowych i odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z prostoliniowymi teowymi belkami kraty, wklęsłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty i wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty tworzącymi podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z częścią płaską, częścią sklepieniową i częścią dolinową, w widoku perspektywicznym, fig. 7 - miejsce przejścia pomiędzy wklęsłą zakrzywioną teową belką kraty a prostoliniową teową belką kraty w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 6, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 8 - miejsce przejś cia pomiędzy wklę s łą zakrzywioną teową belką kraty a wypuk łą zakrzywioną teową belką kraty w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 6, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 9 - podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z prostoliniowymi teowymi belkami kraty tworzącymi podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi ze skrzynkowymi podsufitkami, w widoku perspektywicznym, fig. 10 - miejsce przejścia pomiędzy dwiema prostoliniowymi teowymi belkami kraty prostopadłymi do siebie i tworzącymi z profilem kątowym zewnętrzny dolny narożnik skrzynkowej podsufitki w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 9, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 11 - miejsce przejścia pomiędzy dwiema prostoliniowymi teowymi belkami kraty poprzecznymi do siebie i tworzącymi z profilem kątowym wewnętrzny narożnik górny skrzynkowej podsufitki w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 9, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 12 - podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z widoczną odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z wklęsłymi i wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty i prostoliniowymi teowymi belkami kraty tworzącymi falisty pas podsufitowy w podwieszonym suficie pokrytym płytami okładzinowymi, w widoku perspektywicznym, fig. 13 - zakrzywione teowe belki kraty tworzące wewnętrzny narożnik i zewnętrzny narożnik falistej podsufitki w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 12, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 14 - podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z widoczną odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę z wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty i prostoliniowymi teowymi belkami kraty tworzącymi podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi ze skrzynkową podsufitką i zakrzywioną podsufitką, w widoku perspektywicznym, fig. 15 - miejsce przejś cia pomię dzy prostoliniową teową belką kraty a wypukłą zakrzywioną teową belką kraty w poprzecznym układzie względem siebie i tworzącymi z profilem ką towym rozwarty naroż nik pomię dzy zakrzywioną podsufitką a skrzynkową podsufitką z fig. 14, w szczegół owym widoku perspektywicznym, fig. 16 - podwieszony sufit pokryty pł ytami okł adzinowymi z widoczną odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z wklęsłymi i wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami kraty i prostoliniowymi teowymi belkami kraty tworzącymi falisty pas na płaskim podwieszonym suficie pokrytym płytami okładzinowymi, w widoku perspektywicznym, fig. 17 - zakrzywione teowe belki kraty tworzące pierwszy przykład wykonania falistego pasa z fig. 16, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 18 - miejsce przejścia pomiędzy poziomą prostoliniową teową belką kraty a wklęsłą zakrzywioną teową belką kraty poprzecznymi do siebie i tworzącymi narożnik drugiego przykładu wykonania falistego pasa z fig. 16, w szczegółowym widoku perspektywicznym, fig. 19 - płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z widoczną odciętą częścią płyt okładzinowych odsłaniającą podwieszoną kratę pokrytą płytami okładzinowymi z prostoliniowymi teowymi belkami kraty i częściami z co najmniej jednym końcem belki każdej teowej belki kraty tworzącym zmienną krawędź w płaskim podwieszonym

PL 205 099 B1 suficie pokrytym płytami okładzinowymi, w widoku perspektywicznym; na końcach belek oraz wzdłuż długości belek tworzących zmienną krawędź montuje się elementy wyrównawcze, w wyniku czego powstaje pas mający części prostoliniowe i faliste, fig. 20 - prostoliniowa teowa belka kraty i element wyrównawczy usytuowany równolegle do belki kraty ATA w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 19, w szczegółowym widoku perspektywicznym; na boku teowej belki kraty jest zamontowana złączka wyrównawcza powierzchni, a do złączki wyrównawczej powierzchni, równolegle do teowej belki kraty, jest przymocowany element wyrównawczy, fig. 21 - połączenie pomiędzy końcem belki kraty a elementem wyrównawczym usytuowanym prostopadle do końca belki kraty w podwieszonej kracie pokrytej płytami okładzinowymi z fig. 19, w szczegółowym widoku perspektywicznym; na boku teowej belki kraty jest zamontowana złączka wyrównawcza powierzchni, a do złączki wyrównawczej powierzchni, poprzecznie do teowej belki kraty, jest zamontowany element wyrównawczy powierzchni.

Podwieszony układ kratowy pokryty płytami okładzinowymi jest typowo stosowany do budowy sufitów pokrytych płytami okładzinowymi zawierających różnorodne złożone elementy zakrzywione. Opisany tu układ umożliwia budowę takich zakrzywionych powierzchni poprzez łączenie wstępnie zaprojektowanych i wstępnie wykonanych elementów konstrukcyjnych o różnych wymiarach. Na przykład, wstępnie zakrzywione belki kraty wytwarza się w postaci łukowych elementów kątowych o kątach 30, 45, 60 i 90 stopni przy różnych promieniach o wartościach od 30 do 230 cali. Parametry te są tylko przykładowe, ponieważ kąty i promienie wstępnie zakrzywionych belek kraty można zmieniać w zależności od zapotrzebowania rynkowego.

Ponadto wstępnie zakrzywionych belek kraty nie trzeba wytwarzać jako krzywe o stałym promieniu, ale również jako dowolne krzywe złożone. Natomiast łącząc standardowe wstępnie zakrzywione belki kraty można otrzymać różne krzywe. Wstępnie zakrzywione belki kraty mogą również różnić się pod tym względem, że ich powierzchnie czołowe mogą być wklęsłe, co umożliwia wytwarzanie sklepień sufitowych albo wklęsłe, co umożliwia wytwarzanie na suficie dolin.

Skutkiem stosowania wstępnie zakrzywionych belek kraty jest możliwość uzyskania również różnej od fasetowej powierzchni montażowej na dowolnym odcinku spośród wstępnie zakrzywionych belek kraty oraz na całej długości krzywej powstałej jeżeli łączy się ze sobą wiele wstępnie zakrzywionych belek kraty.

Budowanie z elementów o standardowych wymiarach oraz konstruowanie całej kraty przed zainstalowaniem umożliwia eliminację problemu karbów w belkach kraty powstającego w niewygodnych miejscach oraz zapewnia zgodność krzywoliniowości. Strukturalna ocena konstrukcji może również być znormalizowana poprzez użycie znormalizowanych elementów.

Płyty okładzinowe przeznaczone do mocowania do kraty są zakrzywiane w miejscach pracy sposobem powszechnie znanym w przemyśle. Sposób ten obejmuje zwilżanie powierzchni czołowych płyty okładzinowej, a następnie wyginanie płyty do pożądanego kształtu przed zamocowaniem do kraty.

Ponadto, układ ten można również zastosować do konstruowania konwencjonalnych płaskich podwieszonych sufitach okładzinowych, jak pokazano na fig. 1. Płaskie sufity konstruuje się formując podwieszoną kratę z prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty. Zarówno prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty, jak i prostoliniowe teowe poprzeczne belki 36 kraty można umieszczać albo w położeniu „głównym” albo „poprzecznym” i dlatego są one zamienne.

Ze względów ilustracyjnych, w całym dalszym opisie prostoliniowe teowe belki 30 kraty są w położeniu „głównym”, a prostoliniowe teowe belki 36 kraty są w położeniu „poprzecznym”. Prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty oraz poprzeczne belki 36 kraty są podwieszone na strukturze nośnej (nie pokazanej) za pomocą wielu wiszących linek 25. W takiej konfiguracji profil kanałowy 82 służy do utwierdzania końców prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty dochodzących do powierzchni 100 ścian. Każda z prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty ma powierzchnię czołową 38 belki kraty, które to wszystkie powierzchnie stanowią powierzchnię, do której można mocować płyty okładzinowe 200 za pomocą wkrętów.

Na figurze 1A przedstawiono płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi, w którym znajduje się kilka otworów konstrukcyjnych 150. Otwory konstrukcyjne 150 zapewniają miejsce na oprawy oświetleniowe, przewody wentylacyjne lub inne elementy.

Na figurze 2 pokazano typowe miejsce przecięcia spotykane w podwieszonej kracie, takiej jak na fig. 1 i 1A, pomiędzy prostoliniową teową główną belką 30 kraty a dwiema prostoliniowymi teowymi

PL 205 099 B1 poprzecznymi belkami 36 kraty. Teowe belki 30 i 36 kraty mają pionową część środnikową 31 i grubszą górną część łebkową 32. Na końcach obu prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty znajdują się płytki łączące 37, które są wkładane w klinową szczelinę 33 na części środnikowej 31 prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty. Na fig. 2 pokazano również jeden przykład wykonania połączenia złącznego pomiędzy dwiema prostoliniowymi teowymi głównymi belkami 30 kraty. Na końcach prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty znajdują się główne płytki łączące 34, które są wprowadzane przez końcową szczelinę 35 w środnikowej części 31 innej prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty i zaginane wokół końcowej szczeliny 35. Następnie montuje się płyty okładzinowe 200 do powierzchni czołowej 38 belki kraty na prostoliniowych teowych głównych belkach 30 kraty i na prostoliniowych teowych poprzecznych belkach 36 kraty.

Na figurze 2A pokazano podobny typ miejsca przecięcia jak to na fig. 2, w którym stosuje się poprzeczny kanał 39 zamiast prostoliniowej teowej poprzecznej belki 36 kraty. Poprzeczny kanał 39 jest podłużną belką w kształcie litery „U” mającą ściany boczne 40 kanału. Ściany boczne 40 kanału mogą być pochylone do wewnątrz i można je wprowadzać w szczeliny 41 poprzecznego kanału znajdujące się na prostoliniowej teowej głównej belce 30 kraty. Powstała siła sprężynująca pochylonych ścian bocznych 40 kanału trzyma w miejscu poprzeczny kanał 39. Poprzeczny kanał 39, razem z powierzchnią czołową 38 belki kraty prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty tworzą powierzchnię czołową kraty, na której można montować płyty okładzinowe 200.

Na figurze 3 pokazano podwieszony pokryty płytami okładzinowymi sufit z płaskimi częściami 120 i sklepieniową częścią 130. Płaskie części 120 sufitu są utworzone przez prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty biegnące od profilu kanałowego 82, który jest zamontowany do ścian 100 pokoju. Profil kanałowy 82 jest używany do trzymania końca prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty kończących się na ścianie 100.

Część sklepieniowa 130 jest utworzona przez połączenie końca każdej prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty z końcem wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty, jak pokazano na fig. 4. Do łączenia końców obu belek, prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty i wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty, w każdym takim punkcie przejściowym wewnątrz podwieszonej kraty stosuje się zmodyfikowane złączki łączące 65, jak pokazano na fig. 3. Zmodyfikowana złączka łącząca 65 jest złączką łączącą 64 (widoczną na fig. 7) przeciętą na pół i połączoną razem w punkcie obrotu 70, co umożliwia zatem łączenie prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty z końcem wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty pod dowolnym kątem. Złączka łącząca 65 wchodzi na część łebkową 32 i opiera się o część środnikową 31 zarówno prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty, jak i wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty. Złączka łącząca 64 oraz zmodyfikowana złączka łącząca 65 są przedmiotem zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 08/991936 złożonego 16 grudnia 1998, włączonego w niniejszym opisie przez odniesienie. Pewna liczba prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty jest połączona w układzie poprzecznym z prostoliniowymi teowymi głównymi belkami 30 kraty i wklęsłymi zakrzywionymi teowymi belkami 42 kraty, tworząc w ten sposób kompletną podwieszoną kratę widoczną na fig. 3. Wzdłuż narożnika utworzonego pomiędzy płaskimi częściami 120 a sklepieniową częścią 130 sufitu znajduje się profil kątowy 80, jak pokazano na fig. 4. Następnie formuje się płyty okładzinowe 200 i montuje do powierzchni czołowych 38 belek kraty podwieszonej kraty.

Na figurze 5 pokazano alternatywny przykład wykonania miejsca przejściowego pomiędzy prostoliniową teową główną belką 30 kraty a wklęsłą zakrzywioną teową belką 42 kraty w podwieszonym suficie pokrytym płytami okładzinowymi z częścią sklepieniową podobną do pokazanej na fig. 3. W tym przykładzie wykonania użyto złączkę przejściową 66 do połączenia końca wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty, która jest prostopadła do prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty. Złączka przejściowa 66 jest złączką prostokątną montowaną zarówno na wklęsłej zakrzywionej teowej belce 42 kraty, jak i prostoliniowej teowej głównej belce 30 kraty i jest przymocowana do nich wkrętami. Złączka przejściowa 66 wchodzi na część łebkową 32 i opiera się na części środnikowej 31 zarówno prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty, jak i wklęsłej, zakrzywionej teowej belki 42 kraty. Złączka przejściowa 66 i jej specyficzne zastosowania są przedmiotem zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 08/991935, złożonego 16 grudnia 1998, włączonego do niniejszego opisu przez odniesienie.

Podwieszony pokryty płytami okładzinowymi sufit z częścią sklepieniową 130 i częścią dolinową 140 pokazano na fig. 6. W zastosowaniu tego typu, wklęsłe zakrzywione teowe belki 42 kraty są używane do tworzenia części sklepieniowej 130 sufitu, a wypukłe zakrzywione teowe belki 44 kraty są

PL 205 099 B1 używane do tworzenia części dolinowej 140 sufitu. Pewna liczba prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty jest połączona w układzie poprzecznym z prostoliniowymi teowymi głównymi belkami 30 kraty, wklęsłymi zakrzywionymi teowymi belkami 42 kraty i wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami 44 kraty, w wyniku czego powstaje kompletna podwieszona krata pokazana na fig. 3. Belki te są połączone ze sobą za pomocą dowolnych z opisanych tu środków. Prostoliniowe teowe poprzeczne belki 36 kraty są zazwyczaj połączone z poprzecznymi belkami (30, 42 i 44) za pomocą płytek złącznych 37 znajdujących się na końcu prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty. Płytki złączne 37 wprowadza się w klinową szczelinę 33 na środnikowej części 31 innych usytuowanych poprzecznie belek (30, 42 i 44).

Na figurze 7 pokazano miejsce przejściowe pomiędzy wklęsłą zakrzywioną teową belką 42 kraty a prostoliniową teową główną belką 30 kraty pokazaną na fig. 6. Na obu belkach jest zamontowana złączka łącząca 64 i zamocowana do nich wkrętami. Złączka łącząca 64 wchodzi na część łebkową 32 i opiera się na integralnie ciągłej części środnikowej 31 wklęsłej zakrzywionej teowej belki 42 kraty i prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty.

Na figurze 8 pokazano miejsce przejściowe pomiędzy wklęsłą zakrzywioną teową belką 42 kraty, a wypukłą zakrzywioną teową belką 44 kraty pokazaną na fig. 6. Płytka łącząca 68 jest zaopatrzona w płytki 69, które wprowadza się przez szczeliny końcowe 45 zakrzywionych belek, znajdujące się zarówno na wklęsłej zakrzywionej teowej belce 42 kraty, jak i wypukłej zakrzywionej teowej belce 44 kraty i zagina się wokół szczelin, mocując w ten sposób obie belki ze sobą.

Na figurze 9 pokazano podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi skonstruowany z podwieszonej kraty ze skrzynkową podsufitką 92. Skrzynkową podsufitką 92 konstruuje się z pewnej liczby prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty. Zarówno prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty, jak i prostoliniowe teowe poprzeczne belki 36 kraty, można umieszczać zarówno w położeniu „głównym”, jak i „poprzecznym” i dlatego są zamienne.

Na figurze 10 przedstawiono miejsce przejściowe pomiędzy prostoliniową teową główną belką 30 kraty a prostoliniową teową poprzeczną belką 36 kraty, poprzecznymi do siebie i tworzącymi z profilem kątowym 80 zewnętrzny dolny narożnik 102 skrzynkowej podsufitki 92 pokazanej w podwieszonej kraty okładzinowej z fig. 9. Prostoliniowa teowa główna belka 30 kraty i prostoliniowa teowa poprzeczna belka 36 kraty są połączone ze sobą za pomocą prostokątnej złączki przejściowej 66. Złączkę przejściową 66 montuje się do teowych belek 30 i 36 kraty i mocuje do nich za pomocą wkrętów.

Na figurze 11 pokazano miejsce przejściowe pomiędzy prostoliniową teową główną belką 30 kraty a prostoliniową teową poprzeczną belką 36 kraty poprzecznymi do siebie i tworzącymi z profilem kątowym 80 wewnętrzny górny narożnik 104 skrzynkowej podsufitki 92 pokazanej w podwieszonej kracie okładzinowej z fig. 9. W konfiguracji pokazanej na fig. 11, koniec prostoliniowej teowej poprzecznej belki 36 kraty opiera się o powierzchnię czołową 38 prostoliniowej teowej głównej belce 30 kraty, tworząc w ten sposób wewnętrzny narożnik 104 skrzynkowej podsufitki 92. Złączka przejściowa 66 jest montowana do obu teowych belek 30 i 36 kraty i mocowana do nich wkrętami. W tej konfiguracji, złączka przejściowa 66 jest montowana bezpośrednio do powierzchni czołowej 38 prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty i nie opiera się o część środnikową 31 tej belki.

Na figurze 12 pokazano podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi skonstruowany z podwieszonej kraty okładzinowej, w skład której wchodzą wklęsłe i wypukłe teowe belki 42 i 44 kraty oraz prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty i prostoliniowe teowe poprzeczne belki 36 kraty tworzące podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z falistą podsufitką 94.

Na figurze 13 pokazano szczegółową konstrukcję narożnika wewnętrznego 106 i narożnika zewnętrznego 108 falistej podsufitki 94 w podwieszonej kraty okładzinowej z fig. 12. W konstrukcji tej, pionowa prostoliniowa teowa poprzeczna belka 36 kraty znajduje się w układzie poprzecznym pomiędzy dwiema wypukłymi zakrzywionymi teowymi belkami 44 kraty. Złączka łącząca 64 jest wygięta pod kątem prostym tak, że można ją montować zarówno do pionowej krótkiej prostoliniowej teowej poprzecznej belki 36 kraty, jak i wypukłej zakrzywionej teowej belki 44 kraty w układzie poprzecznym względem siebie. Ten typ ukształtowania złączki łączącej 64 jest używany na obu końcach pionowej prostoliniowej teowej poprzecznej belki 36 kraty. Płaskie części sufitu są skonstruowane przy użyciu prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty.

Na figurze 14 pokazano podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi skonstruowany z podwieszonej kraty okładzinowej z wypukłych zakrzywionych teowych belek 44 kraty i prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty oraz prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty tworzących podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi ze skrzynkową podsufitką 94 i zakrzywioną

PL 205 099 B1 podsufitką 96. W tej konfiguracji sufitu, zakrzywiona podsufitka 96 styka się ze skrzynkową podsufitką 94 w miejscu przejściowym pomiędzy wypukłą zakrzywioną teową belką 44 kraty a prostoliniową teową główną belką 30 kraty, tworząc narożnik 110, jak pokazano na fig. 15. Do łączenia końca wypukłej zakrzywionej teowej belki 44 kraty z powierzchnią czołową 38 prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty są używane zmodyfikowane złączki przejściowe 67. Zmodyfikowana złączka przejściowa 67 jest złączką przejściową 66 (pokazaną na fig. 5) podzieloną na dwie części, które są połączone razem w punkcie obrotu 70. Zmodyfikowaną złączkę przejściową 67 i jej zastosowania ujawniono w zgłoszeniu patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 08/991 935, złożonym 16 grudnia 1998, włączonym do niniejszego opisu przez odniesienie. Dodaje się profil kątowy 80 w celu wzmocnienia narożnika 110 powstałego pomiędzy skrzynkową podsufitką 94 a zakrzywioną podsufitką 96.

Na figurze 16 pokazano podwieszany sufit pokryty płytami okładzinowymi skonstruowany z podwieszonej kraty pokrytej płytami okładzinowymi mającej wklęsłe i wypukłe zakrzywione teowe belki 42 i 44 kraty, prostoliniowe teowe główne belki 30 kraty oraz prostoliniowe teowe poprzeczne belki 36 kraty tworzące płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi z falistym pasem 98 i kołowym pasem 99.

Na figurze 17 pokazano konstrukcję pomiędzy zakrzywionymi teowymi belkami 44 kraty tworzącymi falisty pas 98 z fig. 16. Profil kanałowy 82 jest ucięty i nacięty tak, że możne być zagięty na górnej wypukłej zakrzywionej teowej belce 44 kraty i odchylony pod kątem w dół ku prostoliniowej teowej głównej belce 30 kraty. Płytki 83 są wyginane na zewnątrz tak, że profil kanałowy 82 leży płasko na powierzchni czołowej 38 zakrzywionych teowych belek 44 kraty i tworzy czołową powierzchnię kanałową 84. Prostoliniową teową główną belkę 30 kraty montuje się do dolnej zakrzywionej teowej belki 44 kraty za pomocą wygiętej złączki przejściowej 66. Łącznik przejściowy 66 jest wygięty pod kątem prostym, umożliwiając w ten sposób montowanie go do prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty i dolnej zakrzywionej teowej belki 44 kraty w układzie poprzecznym względem siebie, jak pokazano na fig. 17. Powierzchnia czołowa 38 zakrzywionych teowych belek 44 kraty i kanałowa powierzchnia czołowa 84 tworzą powierzchnię, na której można montować płyty okładzinowe 200 w celu utworzenia falistego okapu 98.

Na figurze 18 pokazano miejsce przecięcia pomiędzy prostoliniową teową główną belką 30 kraty, a wklęsłą zakrzywioną teową belką 42 kraty kołowego pasa 99 z fig. 16. Zamiast prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty można również zastosować prostoliniową teową poprzeczną belkę 36 kraty (jak widać na fig. 2). W takiej konfiguracji, wklęsłą zakrzywioną teową belkę 42 kraty montuje się bezpośrednio do górnej części łebkowej 32 prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty za pomocą wkrętów 72.

Na figurze 19 pokazano płaski podwieszony sufit pokryty płytami okładzinowymi skonstruowany z podwieszonej kraty pokrytej płytami okładzinowymi, złożonej z prostoliniowych teowych głównych belek 30 kraty i prostoliniowych teowych poprzecznych belek 36 kraty i mającej części z co najmniej jednym końcem belki każdej prostoliniowej teowej belki 30 i 36 kraty tworzącym zmienną krawędź 90 mającą prostoliniowe i faliste części w płaskim podwieszonym suficie pokrytym płytami okładzinowymi.

Na figurze 20 pokazano prostoliniową część pasa wykonanego z prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty biegnącej równolegle do zmiennej krawędzi 90. Zamiast prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty nożna również użyć prostoliniową teową poprzeczną belkę 36 kraty (widoczną na fig. 2). Do części środnikowej 91 prostoliniowej teowej belki 30 kraty jest przymocowana złączka wyrównawcza 88 powierzchni czołowej z częścią złączną 89. Część złączna 89 jest obrotowa w położeniu równoległym do prostoliniowej teowej belki 30 kraty tak, że element wyrównawczy 86 może być przymocowany w miejscu wzdłuż zmiennej krawędzi 90. Złączka wyrównawcza 88 powierzchni czołowej i jej różne konfiguracje Instalacyjne są przedmiotem zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr seryjny 09/025 272, złożonego 18 lutego 1998, włączonego w niniejszym opisie przez odniesienie.

Na figurze 21 pokazano miejsce przejściowe pomiędzy końcem prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty a elementem wyrównawczym 86 usytuowanym prostopadle do końca belki kraty. Zamiast prostoliniowej teowej głównej belki 30 kraty można również użyć prostoliniową teowej poprzeczną belkę 36 kraty (pokazaną na fig. 2). Złączka wyrównawcza 88 powierzchni czołowej z częścią złączną 89 jest montowana do części środnikowej 31 teowej belki 30 kraty, a część złączna 89 jest obrotowa, co umożliwia montowanie elementu wyrównawczego 86 do złączki wyrównawczej 88 w układzie poprzecznym do teowej belki 30 kraty. Obrót części złącznej 89 umożliwia przecinanie się końca belki kraty prostoliniowe j teowej belce 30 kraty ze zmienną krawędzią 90 pod dowolnym kątem.

PL 205 099 B1

Podczas gdy w niniejszym opisie przedstawiono konkretne przykłady wykonania wynalazku dla celów objaśnienia korzystnych i alternatywnych przykładów wykonania, należy rozumieć, że załączone zastrzeżenia patentowe obejmują szeroki zakres rozwiązań ekwiwalentnych oraz mają szerszy zasięg niż ujawnione przykłady wykonania.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ podwieszony pokryty płytami okładzinowymi zawierający wiele belek (30, 36) kraty mających powierzchnie czołowe (38) belek kraty, w którym wiele belek (30, 36) kraty zawiera nie fasetowane zakrzywione belki (42, 44) kraty mające integralnie ciągłe części środnikowe (31) biegnące wzdłuż ich długości, przy czym wiele belek (30, 36) kraty tworzy wielokierunkową kratę mającą wiele miejsc przecięcia belek kraty i miejsc przejściowych belek kraty, zaś powierzchnie czołowe (38) wielu belek (30, 36) kraty tworzą wielokierunkową powierzchnię kraty, która zawiera co najmniej jedną płaską część i co najmniej jedną zakrzywioną część oraz układ zawiera wiele złączek (64, 65, 66) kraty połączonych z belkami kraty w miejscach przecięcia się i miejscach przejściowych belek kraty wielokierunkowej kraty oraz płyty okładzinowe (200) uformowane i ukształtowane tak, żeby pasowały do wielokierunkowej powierzchni kraty w wielokierunkowej kracie, przy czym płyty okładzinowe (200) są montowane do powierzchni czołowych belek wielokierunkowej kraty, znamienny tym, że wstępnie zakrzywione belki (42, 44) kraty tworzą wypukłą i/lub wklęsłą zakrzywioną część wielokierunkowej powierzchni kraty, dla utworzenia sklepieniowych części (130) i/lub dolinowych części (140) sufitu.
2. 2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wielokierunkowa krata zawiera co najmniej jedną część podsufitkową (92, 94, 96).
3. 3. Układ według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wielokierunkowa krata ma co najmniej jedną zmienną krawędź (90).
4. 4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka przejściowa (66, 67).
5. 5. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka łącząca (64, 65).
6. 6. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że w skład wielu złączek kraty wchodzi co najmniej jedna złączka wyrównawcza (88) powierzchni czołowej.
7. 7. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że płyty okładzinowe (200) są montowane do wielokierunkowej powierzchni kraty za pomocą wkrętów.
8. 8. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że miejsca przejściowe belek kraty zawierają miejsca, w których co najmniej dwie belki kraty przylegają do siebie na jednym końcu każdej belki kraty oraz miejsca, w których co najmniej koniec jednej belki kraty styka się prostopadle z co najmniej jedną inną belką kraty wzdłuż jej długości.
9. 9. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że zakrzywione belki (42, 44) kraty mają ponadto stałą długość cięciwy oraz kąt łukowy o wartości 30, 45, 60 lub 90 stopni.
10. 10. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ponadto zmodyfikowaną złączkę łączącą (65) mającą dwie części połączone obrotowo ze sobą, która to złączka łącząca (65) jest połączona z dwiema belkami kraty w jednym miejscu przejściowym wielokierunkowej kraty, gdzie to miejsce przejściowe jest utworzone przez jeden koniec jednej z tych dwóch belek kraty stykający się z jednym końcem pozostałej z tych dwóch belek kraty pod pewnym kątem, i/lub układ zawiera zmodyfikowaną złączkę przejściową (67) mająca dwie części, z których jedna część jest wygięta poprzecznie względem drugiej części, przy czym ta zmodyfikowana złączka przejściowa (67) jest połączona z dwiema belkami kraty w jednym miejscu przejściowym wielokierunkowej kraty, które to miejsce przejściowe kraty jest utworzone przez koniec jednej belki kraty stykający się prostopadle z drugą belką kraty wzdłuż jej długości.