PL205223B1 - Łącznik wtykowy prosty dla profili wydrążonych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest łącznik wtykowy prosty dla profili wydrążonych o cechach według części przedznamiennej zastrzeżenia niezależnego.

Takiego rodzaju łącznik wtykowy prosty znany jest z opisu zgłoszenia europejskiego nr EP-A-0 283 689. Został on zaprojektowany dla profili wydrążonych ram rozpórek izolacyjnych szyb szklanych i posiada korpus, który ma kilka odcinków, które s ą ułożone w jednej linii w kierunku wprowadzania profili wydrążonych i zderzaków środkowych. Łącznik wtykowy ma ściankę środkową i dwie przylegające do niej ścianki boczne z kilkoma usytuowanymi na tej samej wysokości elementami zatrzymującymi.

Opis niemieckiego wzoru użytkowego DE 295 11 885 U1 przedstawia podobny łącznik wtykowy prosty, ze zderzakami środkowymi i znajdującymi się na tej samej wysokości elementami zatrzymującymi. W celu przyłączenia profili szczebelkowych na ramie rozpórki za pomocą wstrzelonych klamer, łącznik wtykowy prosty posiada dodatkowe otwory w żebrze środkowym dla przejścia klamer.

Patent US-A-3 643 989 zajmuje się wygiętymi lub w kształcie odłamka łącznikami wtykowymi dla elementów meblowych. Łączniki wtykowe mają tylko po jednej stronie kilka jeden z drugim usytuowanych elementów zatrzymujących, które wczepiają się w wykonane z tworzywa sztucznego ścianki komór wtykowych lub wydrążonych. Łączniki wtykowe składają się z korpusu podstawowego z tworzywa sztucznego i mają z jednej strony szynę przyjmującą dla płytki metalowej wsuwanej z boku i utrzymywanej za pomocą tarcia, z wystającymi skośnie, sprężynującymi i mającymi ostre krawędzie lancami, które tworzą elementy zatrzymujące. Na przeciwległej stronie łącznik wtykowy ma płaską i gładką ściankę korpusu, która przylega do ścianki komory wydrążonej. Aby uniknąć pozaginania cienkich ścianek z tworzywa sztucznego, lance mogą mieć różnie ukształtowane krawędzie przednie.

Zadaniem niniejszego wynalazku jest wskazanie łącznika wtykowego opisanego rodzaju z ulepszonymi elementami zatrzymującymi.

Wynalazek rozwiązuje to zadanie za pomocą cech znamiennych zastrzeżenia głównego.

Przesunięta konfiguracja i wzajemny odstęp elementów zatrzymujących poprzecznie do kierunku wprowadzania na obu ściankach bocznych mają tę zaletę, że elementy zatrzymujące mogą się zazębiać w różnych miejscach na sąsiedniej ściance bocznej profili wydrążonych. Poprawia to utrzymanie łącznika wtykowego w profilu wydrążonym, ponieważ różne elementy zatrzymujące wykonują swoją funkcję utrzymywania w większej ilości i bardziej równomiernie.

W stanie techniki dotyczą cym tej dziedziny, wszystkie elementy zatrzymujące usytuowane są w szeregu w kierunku wprowadzania, jeden za drugim, dzię ki czemu mają , uwarunkowaną tolerancjami, różną zdolność do utrzymywania. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, kiedy elementy zatrzymujące przy wprowadzaniu wgłębiają się w ściankę boczną profilu wydrążonego i przy tym, podczas wprowadzania, kształtują w ściance bocznej ścieżkę lub zagłębienie w postaci rynny. W tę wspólną ścieżkę zagłębia się przede wszystkim najdalej na bok wystający element zatrzymujący, który wyznacza również głębokość wgłębiania. Inne, mniej wystające elementy zatrzymujące mają w tych okolicznościach mniejszy kontakt dotykowy z tą ścieżką lub nie mają żadnego i mają odpowiednio mniejsza funkcję zatrzymywania. Ta problematyka zostaje wyeliminowana przy przesuniętej konfiguracji i wzajemnym odstępie elementów zatrzymujących poprzecznie do kierunku wprowadzania.

Przesunięta konfiguracja może występować we wszystkich częściach lub tylko w jednej części elementów zatrzymujących. Występuje ona przede wszystkim każdorazowo na ściankach bocznych odcinków korpusu, ponieważ te elementy zatrzymujące razem oddziałują na ściankę boczną profilu wydrążonego. Elementy zatrzymujące na innych ściankach bocznych lub odcinkach korpusu oddziałują na inne ścianki profili wydrążonych.

Przesunięta konfiguracja elementów zatrzymujących jest ukształtowana korzystnie jako przesunięcie wysokości. Jest to korzystne zwłaszcza dla zwykłych łączników wtykowych o prostokątnym w zasadzie zarysie przekroju poprzecznego. Dalej, zgodne z wynalazkiem ukształtowanie przynosi korzyści dla przyłączania profili szczebelkowych i przepływu środka suszącego w miejscu połączenia. Dla tego celu odbija się korzystnie polepszone osadzenie i zatrzymanie łącznika wtykowego w profilach wydrążonych.

Przesunięcie wysokości jest korzystnie stałe i równomiernej wielkości. Element zatrzymujący o największej wysokości może, do wyboru, znajdować się w obszarze środka lub strony czołowej leżącej na zewnątrz. Następne elementy zatrzymujące są wtedy usytuowane w stałym szeregu, niżej. Przy tym, co najmniej element zatrzymujący o największej wysokości może wystawać od strony kraPL 205 223 B1 wędzi na wysokość poza ściankę boczną łącznika wtykowego i zapewniać dodatkowe mocowanie łącznika wtykowego w profilu wydrążonym lub profilu szczebelkowym.

Łącznik wtykowy może być poza tym ukształtowany w dowolny inny sposób. Może tu chodzić o łącznik prosty, łącznik kątowy lub inny podobny łącznik dla ram rozpórek izolacyjnych szyb szklanych. Dalej, łącznik wtykowy może być łącznikiem prostym lub krzyżowym dla profili szczebelkowych. To są preferowane dziedziny stosowania. Ponadto łączniki wtykowe mogą być stosowane również do innych dowolnych zastosowań i innych profili wydrążonych. Łączniki wtykowe mogą przy tym mieć dowolne kształty przekroju poprzecznego i być ukształtowane jako, co najmniej w niektórych miejscach, wydrążone lub pełne elementy konstrukcyjne.

Szczególne korzyści wynikają dla łączników wtykowych, które są ukształtowane jako elementy metalowe wykrawane tłocznikiem. Tu można szczególnie dobrze i skutecznie ukształtować przesunięte elementy zatrzymujące. Poza tym, łączniki wtykowe mogą być również wykonane, przykładowo, z tworzywa sztucznego, materiału wielowarstwowego lub podobnych.

W zastrzeż eniach zależ nych podane został y dalsze korzystne ukształ towania wynalazku.

Wynalazek w przykładzie wykonania został przestawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia prosty łącznik wtykowy w widoku z przodu, z profilem wydrążonym, w przekroju; fig. 2 - odmianę łącznika wtykowego z fig. 1 w postaci kątownika; fig. 3 - powiększone przedstawienie elementów zatrzymujących na łączniku wtykowym w widoku z boku; fig. 4 - schematyczny widok od czoła łącznika wtykowego w profilu wydrążonym z elementami zatrzymującymi o różnych wysokościach; fig. 5 - odmianę łącznika wtykowego z fig. 1 w widoku z boku; fig. 6 - widok z góry prostego łącznika wtykowego z dodatkowymi otworami w ś ciance środkowej; fig. 7 - widok z boku łącznika wtykowego w profilach wydrążonych na przyłączu szczebelkowym; fig. 8 do fig. 10 - odmianę łącznika wtykowego z innymi elementami zatrzymującymi i sprężynującym zderzakiem środkowym w trzech widokach; fig. 11 do fig. 13 dalszą odmianę łącznika wtykowego z innymi elementami zatrzymującymi i stałym zderzakiem środkowym w dwóch widokach i w przekroju i fig. 14 - powiększony widok z boku łącznika wtykowego.

Na figurach rysunku przedstawiony został łącznik wtykowy 1 dla profili wydrążonych 24. Profile wydrążone 24 mają dowolny odpowiedni przekrój poprzeczny i są w preferowanej postaci wykonania ukształtowane jako profile wydrążone ram rozpórek lub jako profile szczebelkowe, które w obydwu postaciach znajdują zastosowanie przy izolacyjnych szybach szklanych. W profilach wydrążonych 24 może się znajdować granulowany środek suszący 27, jak to uwidoczniono na fig. 4. Oprócz tego, profile wydrążone 24 mogą mieć również dowolne inne ukształtowanie i inny cel stosowania. Fig. 1, 2 i 7 przedstawiają jeden lub dwa profile wydrążone 24 w widoku z boku. Fig. 4 przedstawia profil wydrążony 24 w przekroju poprzecznym.

Na fig. 1 i 5 do fig. 14 łącznik wtykowy 1 jest ukształtowany jako łącznik prosty dla profili wydrążonych 24 ram rozpórek lub dla profili szczebelkowych. Fig. 2 przedstawia odmianę w postaci kątownika, dla takich samych profili wydrążonych ram rozpórek. W nie przedstawionym wariancie łącznik wtykowy 1 może być ukształtowany w postaci łącznika krzyżowego dla profili szczebelkowych.

Łącznik wtykowy 1 w pokazanych postaciach wykonania ma korpus 2 z przekrojem poprzecznym zwykle w zasadzie prostokątnym, dopasowanym do przekroju profilu wydrążonego. Łącznik wtykowy 1 może być przy tym ukształtowany, jako co najmniej częściowo wydrążony element konstrukcyjny o przekroju w kształcie U lub skrzynkowym. Posiada on szczególnie szeroko otwarte strony czołowe 11 i umożliwia przepływ środka suszącego 27. Łącznik wtykowy 1 może być również w dużym stopniu lub całkowicie pełny. Strony czołowe 11 mogą być otwarte lub zamknięte.

Przy prostym łączniku wtykowym z fig. 1, 5, 8 i 11, obydwa odcinki 3, 4 leżą w jednej linii. Te łączniki wtykowe 1 są symetryczne względem środka 10. Przy kątowniku z fig. 2 odcinki korpusu 3, 4 są usytuowane względem siebie pod dowolnym odpowiednim kątem, korzystnie pod kątem prostym.

Przy preferowanym, prostokątnym kształcie przekroju poprzecznego, łącznik wtykowy 1 ma ściankę środkową 5 i dwie ścianki boczne 6 zagięte na jej krawędziach. W tym ukształtowaniu łącznik wtykowy 1 jest w przekroju w kształcie litery U. Przy przekroju skrzynkowym ma on drugą ściankę środkową. W preferowanym wykonaniu, jako prosty łącznik wtykowy 1 dla profili wydrążonych rozpórek, łącznik wtykowy 1 jest tak montowany w profilach wydrążonych 24, że ma ściankę środkową 5 skierowaną w stronę wewnętrznej ramy rozpórki, podczas gdy swobodne krawędzie 7 ścian bocznych 6 są skierowane ku stronie zewnętrznej 8. Ten układ odpowiada układowi łącznika wtykowego z opisu EP-A-0 283 689. Pozycjonowanie może również być odwrotne.

W łączniku wtykowym 1 ścianka środkowa 5 jest skierowana w kierunku ścianki zewnętrznej 8. Również tutaj układ może być odwrotny.

PL 205 223 B1

Łącznik wtykowy 1 jest osadzany każdorazowo w kierunku wprowadzania 9 w profilach wydrążonych 24. Droga przesuwu ograniczona jest tu przez zderzaki środkowe 20 na środku 10 łącznika wtykowego 1.

W łączniku prostym z fig. 1 i 8 do 10, zderzaki środkowe 20 są ukształtowane jako noski sprężyste skierowane przeciw sobie, które są usytuowane na krawędziach 7 ścian bocznych 6 i są wygięte na boki. Taka konfiguracja odpowiada opisowi EP-A-0 283 689.

W łączniku prostym z fig. 5 i 11 do 13 zderzaki środkowe 20 są ukształtowane jako centralne zderzaki stałe odpowiednio do opisu DE-U-94 11 067 lub WO 98/05843. Fig. 11 do 12 przedstawiają do tego dwie różne postaci wykonania. W jednym wariancie, przedstawionym na lewej połowie rysunku fig. 11 i 13 jak również w widoku złożonym z fig. 12, zderzak środkowy wystaje w przedłużeniu ścianki bocznej 6 poza jej swobodną krawędź 7. W wariancie przedstawionym na prawej połowie fig. 11 i 13 zderzak środkowy 20 jest wygięty na bok na zewnątrz i wystaje z boku poza ściankę boczną 6.

W łączniku kątowym z fig. 2 występują w obszarze narożnika zderzaki środkowe 20 i wystające tam boczne sztywne elementy ścianki. Poza tym zderzaki środkowe 20 mogą być utworzone w dowolny inny sposób lub ewentualnie mogą nie występować.

Łącznik wtykowy 1 wyposażony jest w kilka elementów zatrzymujących 12, 13, 14, które mają zapobiegać wyciąganiu łącznika wtykowego 1 z profili wydrążonych 24. Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 mogą w tym celu być ukształtowane w dowolny odpowiedni sposób. Znajdują się one przed wszystkim na ściankach bocznych 6 i wystają na bokach na zewnątrz. Ewentualnie wystają one również do góry lub na dół. Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 współpracują z korzystnie gładkimi stronami wewnętrznymi ścianek bocznych profili wydrążonych 24 i wchodzą w styk tarciowy z nimi albo ewentualnie tworzą również połączenie kształtowe.

W preferowanej postaci wykonania, elementy zatrzymujące 12, 13, 14 ukształtowane są jako noski zatrzymujące 15 wystające na boki, które przylegają swoimi zakończeniami do ścianek bocznych profili wydrążonych 24 i, korzystnie, przy wprowadzaniu również się w te ścianki boczne wgłębiają.

Co najmniej część elementów zatrzymujących 12, 13, 14 łącznika wtykowego 1 jest usytuowana poprzecznie do kierunku wprowadzania 9 z wzajemnym przesunięciem w odstępie 16, 17. Fig. 3 i 14 pokazują tę konfigurację w powiększonym widoku z boku. W preferowanym, w zasadzie prostokątnym, kształcie przekroju poprzecznego łącznika wtykowego 1, elementy zatrzymujące 12, 13, 14 przyjmują przy tym przy ściankach bocznych 6 różne położenie na wysokości h12, h13, h14. Przy tym, usytuowane z przesunięciem elementy zatrzymujące 12, 13, 14 w różnych miejscach zazębiają się z profilem wydrążonym 24. Przy wprowadzaniu, noski zatrzymujące 15 zarysowują przy tym, przedstawione na fig. 1 i 2 i usytuowane na różnych wysokościach, ścieżki 21, 22, 23 w ściance bocznej profilu wydrążonego.

W pokazanych postaciach wykonania, wzajemne przesunięcie lub odstęp 16, 17 występuje przede wszystkim pomiędzy elementami zatrzymującymi 12, 13, 14 każdej oddzielnej ścianki bocznej 6 odcinków 3, 4. Korzystnie, wszystkie elementy zatrzymujące 12, 13, 14 mają przy tym wzajemny odstęp 16, 17, tak, że wszystkie one zazębiają się z sąsiednią ścianką boczną 6 profilu wydrążonego 24.

Różne ścianki boczne lub odcinki ścianek bocznych 6 mogą przy tym mieć tę samą konfigurację elementów zatrzymujących 12, 13, 14, ponieważ te działają na różne ścianki boczne różnych profili wydrążonych 24. W odmianie przedstawionej postaci wykonania, wszystkie elementy zatrzymujące 12, 13, 14 łącznika wtykowego 1 mogą mieć przesuniętą konfigurację.

W dalszej, nie przedstawionej odmianie, jest możliwe, że odstępy na różnych ściankach bocznych występują również tylko częściowo pomiędzy tamtejszymi elementami zatrzymującymi, przy czym niektóre elementy zatrzymujące mogą również być umieszczone na jednakowej wysokości, jedne za drugimi i wchodzić w zazębienie z tą samą osiową ścieżką na przynależnej ściance bocznej profilu wydrążonego.

Pokazany łącznik wtykowy 1 w preferowanej postaci wykonania jest ukształtowany jako metalowy element wyginany w tłoczniku. Składa się on, korzystnie, z taśmy stalowej walcowanej na zimno elektrolitycznie cynkowanej lub niepokrytej. Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 ukształtowane są jako swobodnie wykrawane i na bokach wygięte noski zatrzymujące 15, które są stosunkowo sztywne i tylko w małym stopniu podatne są sprężyście na siły boczne. W korzystnej postaci wykonania, na czterech różnych odcinkach ścianki bocznej 6 znajdują się po trzy elementy zatrzymujące 12, 13, 14. Fig. 1 do 7 i 8 do 14 pokazują do tego dwie różne postaci wykonania dla konfiguracji elementów zatrzymujących 12, 13, 14.

PL 205 223 B1

Jak to uwidaczniają fig. 3 i 5, w jednym wariancie element zatrzymujący 12 leżący najbliżej strony czołowej 11 znajduje się na swobodnej krawędzi 7 ścianki bocznej 6. Ma on odstęp od ścianki środkowej 5 lub wysokość h12. Do niego przylega, przeciwnie do kierunku wprowadzania 9, wykrój otwarty 19, który następnie znowu narasta do normalnej wysokości krawędzi 7. Przylegający środkowy element zatrzymujący 13 jest usytuowany o odstęp 16 głębiej i ma mniejszą wysokość h13. W tym celu krawędź 7 przechodzi najpierw w obniżone osiowe odsadzenie 18, na którego końcu znajduje się element zatrzymujący 13. Również tu przylega wykrój otwarty 19, który następnie, korzystnie, znowu podnosi się do normalnej wysokości krawędzi. Trzeci element zatrzymujący 14, sąsiadujący ze środkiem 10, jest względem środkowego elementu zatrzymującego 13 znów położony głębiej o odstęp 17 i ma wysokość h14. Należące do niego odsadzenie 18 jest, odpowiednio do tego, przesunięte dalej od krawędzi 7 w kierunku ścianki środkowej 5. Również tu przylega znowu wykrój otwarty 19 z sąsiednim wzniesieniem do normalnej wysokości krawędzi.

W wariancie z fig. 8 do 14, konfiguracja i przesunięcie wysokości elementów zatrzymujących 12, 13, 14 są odwrotne do opisanej konfiguracji. Jak to uwidaczniają zwłaszcza fig. 12 i 14, element zatrzymujący 14 leżący najbliżej środka 10 ma największą wysokość h14. Następny w kierunku wprowadzania 9 element zatrzymujący 13 jest umieszczony niżej o odstęp 16 i ma mniejszą wysokość h13. Trzeci element zatrzymujący 12 jest znowu położony o odstęp 17 niżej niż poprzedni element zatrzymujący 13 i ma najmniejszą wysokość h12.

W wariancie z fig. 8 do 14 wykroje otwarte 19 są większe niż w pierwszym przykładzie wykonania. Są one w kształcie litery L i podcinają elementy zatrzymujące w większym stopniu, przy czym podcięcie na końcu ma nieco powiększające się zaokrąglenie. W postaci wykonania z fig. 8 do 14 element zatrzymujący 14, który ma największą wysokość h14, wystaje poza tym nieco ponad krawędź 7 ścianki bocznej 6. Zakończenie jego noska 15 wychodzi, w kierunku rozciągania się ścianki bocznej 6, poza krawędź 7. Przy tym, element zatrzymujący 14 jest również wygięty skośnie do góry w kierunku krawędzi 7. Fig. 14 pokazuje tę konfigurację.

Elementy zatrzymujące 12, 13 mają w tym wariancie również osiowe odsadzenie 18, które jest obniżone względem krawędzi 7. Odsadzenie 18 środkowego elementu zatrzymującego 13 może przy tym, wznosząc się na wysokość krawędzi 7 przejść w zaokrąglenie 34, które umożliwia lepsze ślizganie się i podparcie w profilach wydrążonych 24. Leżące głębiej odsadzenie 18 leżącego na zewnątrz elementu zatrzymującego 12, przeciwnie, przechodzi w ostrzejsze naroże, z którego krawędź 7 następnie znów opada ku stronie czołowej 11.

Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 są skierowane przeciwnie do kierunku wprowadzania 9 i tworzą zazębienie zaciskające na ściankach bocznych profili wydrążonych lub na ścieżkach 21, 22, 23 albo tak zwanych torach zaciskowych.

Odstępy 16, 17 są w pokazanej postaci wykonania są jednakowej wielkości. Mogą mieć jednak różną wielkość.

Zmiana przesunięcia na wysokości jest korzystnie, stała, przy czym wysokości h12 do h14 w sposób ciągły wzrastają lub zmniejszają się. Pokazany rząd wielkości i przyporządkowanie elementów zatrzymujących 12, 13, 14 o różnych wysokościach może się również dowolnie zmieniać albo zwłaszcza być odwrócony lub wymieniony. Konfiguracja elementów zatrzymujących 12, 13, 14 na dalszych trzech ściankach bocznych lub odcinkach ścianki bocznej 6 jest ukształtowana odpowiednio.

W pokazanej postaci wykonania, wszystkie elementy zatrzymujące 12, 13, 14 wystają, w ramach możliwości tolerancji, jednakowo daleko na boki. Ta odległość wystawania, przy zmienionej postaci wykonania może także mieć inną wielkość. Przy pomocy różnych odległości wychylenia elementów zatrzymujących 12, 13, 14 można dostosować się do różnych czułości na odkształcenie lub zginanie. Przy tym, przykładowo, na fig. 8 i 11, wyższe elementy zatrzymujące 14 są dalej wychylone niż niższe elementy zatrzymujące 13, 12. Konfiguracja może być również odwrotna, taka, jak na fig. 6. Poza tym, różne odległości wychylenia na boki można dostosować do innych celów i wymagań i można je odpowiednio inaczej ukształtować.

W dalszym wariancie pokazanej postaci wykonania łączniki wtykowe 1, zwłaszcza proste łączniki wtykowe z fig. 1,5 i 8 do 14 mogą mieć, na ściance środkowej 5 dodatkowe elementy zatrzymujące w postaci swobodnie wykrojonych i wygiętych nosków sprężystych. Ma to miejsce przede wszystkim przy odwrotnej konfiguracji łącznika wtykowego 1 w profilach wydrążonych 24, kiedy również ścianka środkowa 5 skierowana jest ku stronie zewnętrznej. Taki łącznik wtykowy może być ukształtowany, przykładowo, odpowiednio do opisu EP-A-0 698 172 i mieć w środku 10 lub w miejscu połączenia profili wydrążonych, wąską płytkę denną. W innych przypadkach mogą istnieć na ściance środ6

PL 205 223 B1 kowej 5 również trójkątne lub inaczej ukształtowane wybrania na połączenie kształtowe z doszczelnieniami na ściance zewnętrznej profilu wydrążonego.

Ścianka środkowa 5 według fig. 4 może, poza tym, mieć również przebiegające wzdłuż odkształcenia 26 w celu pokrycia ewentualnie prowadzenia na wewnętrznych liniach perforacji 25 profili wydrążonych 24.

Dalej, ścianka środkowa 5 według fig. 6, 7, 8 i 11 może mieć po obu stronach środka 10 osiowe i, korzystnie, owalne otwory 29, na przykład dla przyłącza szczebelkowego 30. Przy tym, w miejscu połączenia 10 mogą być wstrzelone igły mocujące 32 przez profile wydrążone 24 i łącznik wtykowy 1, w korek przyłączeniowy w czołowym końcu profilu szczebelkowego 31. Poza tym, na ściance środkowej 5, w obszarze końców czołowych 11 mogą występować również otwory unieruchamiające lub centrujące 28.

W odmianie pokazanej postaci wykonania, łącznik wtykowy 1 może być ukształtowany, jako, co najmniej w dużym stopniu pełny, element odlewany ciśnieniowo z metalu lekkiego lub z tworzywa sztucznego, zwłaszcza jako wypraska. Przy tym elementy zatrzymujące 12, 13, 14 mogą być ukształtowane jako wystające na boki żebra, jako kliny lub w inny dowolny odpowiedni sposób. Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 mogą być w dużym stopniu sztywne lub również, co najmniej w pewnych granicach sprężynująco podatne. Mogą również być umieszczone w dowolnym innym miejscu ścianki bocznej 6 i zwłaszcza również w obszarze miejsca przejścia do ścianki środkowej 5. Elementy zatrzymujące 12, 13, 14 mogą mieć przy tym, poza wzajemnymi odstępami 16, 17, również różne wielkości, zwłaszcza długości lub szerokości. W preferowanej i przedstawionej postaci wykonania, noski zatrzymujące 15 mają w dużym stopniu jednakowy kształt.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Łącznik wtykowy dla profili wydrążonych (24), zwłaszcza dla ram rozpórek lub profili szczebelkowych izolacyjnych szyb szklanych, ze ścianką środkową (5) i dwiema przyległymi do niej ściankami bocznymi (6) z kilkoma bocznymi elementami zatrzymującymi (12, 13, 14) usytuowanymi jeden za drugim, w kierunku wprowadzania (9) profili wydrążonych (24), znamienny tym, że na obu ściankach bocznych (6), co najmniej część elementów zatrzymujących (12, 13, 14) usytuowana jest poprzecznie do kierunku wprowadzania (9) z przesunięciem, z wzajemnym odstępem (16, 17).
2. 2. Łącznik wtykowy według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy zatrzymujące (12, 13, 14) na ściankach bocznych (6) zajmują różne położenia pod względem wysokości (h12, h13, h14).
3. 3. Łącznik wtykowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że usytuowane z przesunięciem elementy zatrzymujące (12, 13, 14) zazębiają się z profilem wydrążonym (24) w różnych miejscach.
4. 4. Łącznik wtykowy według zastrz. 1,2 albo 3, znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) ma korpus (2) z kilkoma, znajdującymi się w jednej linii w kierunku wprowadzania (9) lub pod kątem odcinkami (3, 4), przy czym, elementy zatrzymujące (12, 13, 14) znajdujące się na ściankach bocznych (6) odcinków (3, 4) są usytuowane z przesunięciem jeden pod drugi, w odstępie (16, 17).
5. 5. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że wszystkie elementy zatrzymujące (12, 13, 14) przyporządkowane są ściance bocznej (6) odcinka (3, 4) z przesunięciem wzajemnym w odstępie (16, 17).
6. 6. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) na obu ściankach bocznych (6) swoich odcinków (3, 4) ma po trzy lub więcej usytuowanych z przesunięciem elementów zatrzymujących (12, 13, 14).
7. 7. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że elementy zatrzymujące (12, 13, 14) są ukształtowane jako noski zatrzymujące (15) wygięte na boki i działające przeciwnie do kierunku wprowadzania (9).
8. 8. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że elementy zatrzymujące (12, 13, 14) znajdują się w, skierowanym ku stronie zewnętrznej (8) profilu wydrążonego (24), obszarze krawędzi (7) ścianki bocznej (6).
9. 9. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) ukształtowany jest z metalu jako element wyginany w tłoczniku, o przekroju poprzecznym w zasadzie w kształcie U, przy czym przesunięte noski zatrzymujące (15) mają otwarte wykroje (19) o różnej głębokości i odsadzenia (18) od strony krawędzi.

   PL 205 223 B1
10. 10. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że elementy zatrzymujące (12, 13, 14) wystają na boki na różną odległość poza ściankę boczną (6).
11. 11. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) jest ukształtowany jako łącznik prosty i ma sprężynujący lub stały zderzak środkowy (20).
12. 12. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) ma w ściance środkowej (5), z obu stron miejsca połączenia (10), otwory (29) dla przyłącza szczebelkowego (30).
13. 13. Łącznik wtykowy według jednego z poprz. zastrz., znamienny tym, że łącznik wtykowy (1) ma w ściance środkowej (5), z obu stron miejsca połączenia (10), otwory unieruchamiające (28).