PL205617B1 - Osadnik lamelowy i sposób czyszczenia osadnika lamelowego - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest osadnik lamelowy i sposób czyszczenia osadnika lamelowego, który służy do klarowania cieczy.

Z dokumentu FR 2 754 733 znany jest osadnik lamelowy zawierają cy a) zbiornik cieczy do sklarowania, b) środki do doprowadzenia cieczy do dolnej strefy zbiornika, c) środki do odprowadzenia cieczy z górnej strefy zbiornika, oraz d) zestaw płyt sedymentacyjnych umieszczonych wewnątrz zbiornika, przy czym te płyty są wyraźnie równoległe i rozmieszczone w regularnych odstępach w taki sposób, aby utworzyć kanały przepływowe w przestrzeni pomiędzy strefą dolną i strefą górną.

W takim osadniku według dawnej technologii, płyty sedymentacyjne są sztywno połączone z osiami obrotu, które same zamontowane są obrotowo w wycięciach utworzonych w ściankach zbiornika osadnika.

Ponieważ między tymi osiami obrotu i ściankami zbiornika występuje znaczne tarcie, trzeba przewidzieć wystarczająco ciężkie środki, aby przezwyciężyć to tarcie, kiedy chce się zmienić nachylenie płyt sedymentacyjnych.

Poza tym, że takie środki wymagają dużego wysiłku podczas manewrowania, to ich produkcja jest kosztowna.

Inny osadnik znany ze stanu techniki ujawniono w dokumencie JP 1103310. Zawiera on wiele płyt sedymentacyjnych przymocowanych do ścianek zbiornika. W osadniku tym również występuje podobny problem tarcia.

Celem wynalazku jest dostarczenie uproszczonego osadnika, pozbawionego tych wad.

Osadnik lamelowy według wynalazku zawiera zbiornik cieczy do sklarowania, środki do doprowadzenia cieczy do dolnej strefy zbiornika, środki do odprowadzenia cieczy z górnej strefy zbiornika, i zestaw płyt sedymentacyjnych rozmieszczonych wewnątrz zbiornika, przy czym te płyty są zasadniczo wzajemnie równoległe i rozmieszczone w regularnych odstępach w taki sposób, że tworzą kanały przepływowe w przestrzeni pomiędzy strefą dolną i strefą górną.

Osadnik lamelowy według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera ponadto elementy rurowe, sztywno połączone z płytami i wahadłowe środki mocujące włożone pomiędzy elementy rurowe i zbiornik.

Korzystnie, osadnik zawiera środki do regulacji strumienia cieczy pomiędzy wyżej wspomnianymi kanałami przepływowymi i strefą górną.

Ewentualnie, osadnik zawiera środki do jednoczesnej zmiany nachylenia płyt sedymentacyjnych.

Środki do zmiany nachylenia korzystnie zawierają co najmniej jeden pręt do poruszania, połączony złączem typu czopa ślizgowego z płytami sedymentacyjnymi.

Sposób według wynalazku, dotyczący czyszczenia osadnika według wynalazku charakteryzuje się tym, że obraca się elementy rurowe, zawieszone obrotowo na ściankach zbiornika, a płyty sedymentacyjne umieszcza się w położeniu zasadniczo równoległym do pionu.

Sposób czyszczenia osadnika według odmiany wynalazku charakteryzuje się tym, że obraca się elementy rurowe, zawieszone obrotowo na ściankach zbiornika, a płyty sedymentacyjne umieszcza się w położeniu odwrotnie w stosunku do ich ustawienia podczas działania.

Wahadłowe zawieszenie płyt sedymentacyjnych na ściankach zbiornika umożliwia znaczne zmniejszenie tarcia, występującego podczas obracania tych płyt, a przez to maksymalne zmniejszenie ciężaru elementu konstrukcyjnego do poruszania płyt, i w konsekwencji, wykonanie osadnika łatwego do manewrowania i stosunkowo taniego.

Przedmiot wynalazku zostanie objaśniony z odniesieniem do załączonego rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny osadnika według wynalazku, fig. 2 - przekrój cząstkowy w pł aszczyź nie P z fig. 1 osadnika z tej figury, kiedy znajduje się on w ukł adzie dział ania, fig. 3 - przekrój analogiczny jak na fig. 2, przy czym osadnik znajduje się w pierwszym układzie czyszczenia, i fig. 4 - przekrój analogiczny jak na fig. 3, przy czym osadnik znajduje się w drugim ukł adzie czyszczenia.

Na rysunku jednakowe odnośniki oznaczają elementy lub zespoły elementów identyczne lub analogiczne.

Na fig. 1 widoczne jest, że osadnik 1 według wynalazku zawiera zbiornik 3 cieczy do sklarowania 5, zaopatrzony z jednej strony w przewód dopływu cieczy 7 dochodzący do dolnej strefy 9 zbiornika 3, a z drugiej strony w przewód odpływu cieczy 11, połączony z górną strefą 13 zbiornika 3 na przykład poprzez rynnę 15 do odbioru cieczy 5.

PL 205 617 B1

Wewnątrz zbiornika 3 znajduje się zestaw płyt sedymentacyjnych Di.

Elementy rurowe Ti są sztywno połączone z tymi płytami.

Na fig. 2 widoczne są detale ustawienia płyt Di i elementów rurowych Ti wewnątrz zbiornika 3.

Jak widać na tej figurze, płyty Di są wyraźnie równoległe do siebie i rozmieszczone w regularnych odstępach tak, aby wyznaczyć kanały przepływowe ni w przestrzeni pomiędzy strefą dolną 9 i strefą górną 13 zbiornika 3.

Elementy rurowe Ti są połączone ze ściankami zbiornika 3 w sposób wahadłowy, to znaczy ścianki wewnętrzne Pi każdego z elementów Ti opierają się na sworzniach Δι sztywno połączonych ze ściankami zbiornika 3.

Każdy element rurowy Ti jest nacięty na swojej długości tak, aby umieścić w nim płytę Di, przy czym tradycyjne środki mocujące (nie przedstawione), takie jak kołki, umożliwiają sztywne połączenie pomiędzy elementami rurowymi i płytami.

Osadnik według wynalazku może lub nie zawierać środki do regulacji strumienia cieczy (5) pomiędzy kanałami przepływowymi (ni) i strefą górną (13) zbiornika 3.

Płyty Di mogą być wykonane na przykład z blachy, a elementy rurowe Ti na przykład z tworzywa sztucznego.

Korzystnie, elementy rurowe są zaślepione na końcówkach, to znaczy, że dwie ścianki zamykają wnętrze każdego z tych elementów w pobliżu jego dwóch końcówek

Należy również zauważyć, że korzystnie przewiduje się, tak jak to widać na fig. 2 i 3, co najmniej jeden pręt 17, a korzystniej dwa pręty równoległe do siebie, ułożone w dolnej strefie 9 zbiornika 3.

Pręty 17 są połączone z każdą z płyt Di złączem Li typu czopa ślizgowego, tak, że przemieszczenie czysto poziome (to znaczy równolegle i w stałej odległości od dna zbiornika 3) tych prętów pociąga za sobą zmianę nachylenia płyt Di, na przykład, aby przejść z położenia zwanego „położeniem działania” przedstawionego na fig. 2, w którym płyty Di są nachylone w stosunku do linii pionowej ZZ', do pierwszego położenia zwanego „położeniem czyszczenia” przedstawionego na fig. 3, w którym płyty Di są wyraźnie równoległe do tej linii pionowej, lub do drugiego położenia czyszczenia przedstawionego na fig. 4, w którym płyty Di są nachylone odwrotnie w stosunku do ich położenia pracy (to znaczy w ustawieniu wyraźnie symetrycznym w stosunku do linii pionowej).

Poniżej opisano działanie i zalety osadnika według wynalazku.

Trasę przepływu klarowanej cieczy, kiedy osadnik jest w trakcie działania, pokazano na fig. 1 i 2 strzałkami.

Jak widać na fig. 1, dekantacja cieczy 5 rozpoczyna się od jej wpłynięcia przewodem dopływowym 7 do dolnej strefy 9 zbiornika 3.

Następnie, tak jak widać na fig. 2, ciecz do sklarowania 5 wznosi się do góry w kanałach przepływowych ni, przepływa pomiędzy elementami rurowymi Ti aż do górnej strefy 13 zbiornika 3, a następnie odprowadzana jest z tego zbiornika rynną 15 i przewodem 11.

Podczas ruchu wznoszącego cieczy 5 wzdłuż płyt Di, zawiesiny zawarte w tej cieczy odkładają się na płytach Di, a następnie większość z nich ześlizguje się do dna zbiornika 3.

Stwierdzono, że dekantacja przebiega w sposób całkowicie zadowalający, nawet przy braku środków do regulacji strumienia na wypływie z kanałów przepływowych ni.

Jednakże, część zawiesin pozostaje przyklejona do płyt Di, tworząc osad lub „szlam”, tak, że okresowo należy zatrzymać proces dekantacji i przystąpić do czyszczenia płyt Di.

W tym celu można poruszać prętami 17, tak, aby doprowadzić płyty Di od położenia pochyłego, przedstawionego na fig. 2, do położenia pionowego przedstawionego na fig. 3.

Kiedy już płyty Di znajdą się w położeniu wyraźnie pionowym, przyklejony do tych płyt osad opada pod własnym ciężarem na dno zbiornika 3.

Jeśli to konieczne, można nachylić płyty Di „na odwrót”, tak jak przedstawiono na fig. 4, aby spowodować opadnięcie opornego osadu.

Można ponadto wprowadzić na przykład strumień wody pomiędzy płyty Di w celu usunięcia pozostałości osadu przyklejonego do płyt.

Jak to jasno wynika z powyższego opisu, osadnik lamelowy według wynalazku umożliwia uzyskanie dobrych wyników, a równocześnie jego koncepcja jest znacznie uproszczona w porównaniu ze znanymi dotychczas sposobami.

Przegubowe połączenie typu wahadłowego elementów rurowych Ti na ściankach zbiornika 3 umożliwia zmniejszenie tarcia występującego podczas obrotu płyt Di, i w konsekwencji maksymalne zmniejszenie ciężaru konstrukcji umożliwiającej poruszanie tymi płytami, to znaczy prętów 17.

PL 205 617 B1

Zmniejszenie tarcia umożliwia również stosowanie prostych połączeń Li typu czopa ślizgowego, dzięki którym pręty 17 mogą przesuwać się w stałej odległości od dna zbiornika 3.

W przypadku braku środków do regulacji przepływu nad płytami sedymentacyjnymi, można uzyskać większe odchylenie tych płyt podczas ich ruchu obrotowego.

Można zatem doprowadzić te płyty prawie aż do położenia wyraźnie równoległego do linii poziomej, co może okazać się bardzo użyteczne przy obróbce cieczy trudnych do sklarowania.

Oczywiście, niniejszy wynalazek nie jest ograniczony do opisanego sposobu realizacji, przedstawionego tytułem przykładu bez ograniczania innych rozwiązań.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Osadnik lamelowy zawierający zbiornik cieczy do sklarowania, środki do doprowadzenia cieczy do dolnej strefy zbiornika, środki do odprowadzenia cieczy z górnej strefy zbiornika, i zestaw płyt sedymentacyjnych rozmieszczonych wewnątrz zbiornika, przy czym te płyty są zasadniczo wzajemnie równoległe i rozmieszczone w regularnych odstępach w taki sposób, że tworzą kanały przepływowe w przestrzeni pomiędzy strefą dolną i strefą górną, znamienny tym, że zawiera ponadto elementy rurowe (Ti), sztywno połączone z płytami (Di) i wahadłowe środki mocujące (Δΐ) włożone pomiędzy elementy rurowe (Ti) i zbiornik (3).
2. 2. Osadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera środki do regulacji strumienia cieczy pomiędzy wyżej wspomnianymi kanałami przepływowymi (ni) i strefą górną (13).
3. 3. Osadnik według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera środki (Δϊ, 17) do jednoczesnej zmiany nachylenia płyt sedymentacyjnych (Di).
4. 4. Osadnik według zastrz. 3, znamienny tym, że środki do zmiany nachylenia zawierają co najmniej jeden pręt do poruszania (17) połączony złączem typu czopa ślizgowego z płytami sedymentacyjnymi (Di).
5. 5. Sposób czyszczenia osadnika określonego w którymkolwiek z poprzednich zastrz., znamienny tym, że obraca się elementy rurowe (Ti), zawieszone obrotowo na ściankach zbiornika (3), a płyty sedymentacyjne (Di) umieszcza się w położeniu zasadniczo równoległym do pionu.
6. 6. Sposób czyszczenia osadnika określonego którymkolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że obraca się elementy rurowe (Ti), zawieszone obrotowo na ściankach zbiornika (3), a płyty sedymentacyjne (Di) umieszcza się w położeniu odwrotnie w stosunku do ich ustawienia podczas działania.