PL205626B1 - Mechanizm roboczy żaluzji weneckiej i żaluzja wenecka - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm roboczy żaluzji weneckiej, zwłaszcza żaluzji zewnętrznej montowanej na zewnątrz budynku i żaluzja wenecka.

W szczególnoś ci, przedmiotem wynalazku jest ż aluzja wenecka z mechanizmem roboczym, dla podnoszenia, obniżania i odchylania listewek i mechanizm napędowy dla napędzania mechanizmu roboczego w przeciwnych kierunkach tak, że mechanizm roboczy może odchylać listewki podczas zmiany kierunku ruchu pomiędzy opuszczaniem i podnoszeniem. Przedmiotem wynalazku jest zwłaszcza żaluzja wenecka mająca mechanizm roboczy z pośrednim położeniem pochylenia, które można obejść przez odwrotny obrót listewek. Przedmiotem wynalazku jest zwłaszcza mechanizm roboczy mający regulowany ogranicznik pełnego otwarcia, tak, że mogą być zastosowane dwa lub więcej mechanizmy robocze, na przykład w tandemie, dla obsługi dwóch lub więcej sekcji listewek (np. górnej i dolnej) w żaluzji, dla uzyskania różnych kątów pełnego zamknięcia. Przedmiotem wynalazku jest także przekładnia, która jest położona roboczo pomiędzy mechanizmem roboczym i mechanizmem napędowym, dla zmniejszenia prędkości ruchu mechanizmu roboczego, podczas odchylania listewek. Przedmiotem wynalazku jest także szpula nawijająca taśmę, która może być regulowana dla dostosowania różnicy w długości taśmy podnoszącej żaluzji, na przykład dla dokładnego dopasowania poziomu jej dolnej szyny podczas instalowania żaluzji, lub dla skompensowania różnic wydłużenia taśmy w przeciągu czasu.

Żaluzje weneckie z mechanizmami roboczym i napędowymi są ogólnie znane, na przykład z EP 0 684 361, EP 0 356 690, EP 0 097 627, DE 37 18 513(C2), DE 33 13 833(C2), GB 1 599 608 i US 2 237 539. Takie mechanizmy robocze są czasem dość trudne w obsłudze, bowiem odchylanie listewek żaluzji od jednego skrajnego położenia do drugiego lub kontynuowanie odchylenia za jednym z położeń krańcowych, może łatwo spowodować niezamierzone ponowne rozpoczęcie podnoszenia żaluzji. Takie mechanizmy robocze są także często trudne do montażu, co w pewnych przypadkach może być przyczyną ich nieprawidłowego działania. Ponadto, prędkość odchylania listewek żaluzji jest taka sama jak prędkość podnoszenia i opuszczania listewek. W wyniku tego, zwiększenie prędkości podnoszenia i opuszczania listewek powoduje zwiększenie prędkości odchylania listewek, co powoduje, że dokładna kontrola nachylenia listewek jest utrudniona. Jest to istotny problem w żaluzji weneckich jak opisano w EP 0 684 361 i US 2 237 539, które zawierają parę mechanizmów roboczych dla odchylania dolnych i górnych sekcji listewek, pomiędzy różnymi położeniami zamknięcia.

Regulowana szpula zwijająca taśmę jest także ogólnie znana, na przykład z DE 22 25 853. Jednakże taka szpula nie jest zwykle łatwo dostępna, dla wykonania regulacji, a także wymaga wielu dodatkowych składników w mechanizmie roboczym, aby działać poprawnie.

Według wynalazku, jest zrealizowany mechanizm roboczy, który może podnosić, opuszczać i odchylać listewki żaluzji weneckiej zwłaszcza żaluzji zewnętrznej montowanej na zewnątrz budynku i który zawiera: korpus wspierający dla obrotowego przyjmowania obrotowego wału napędowego; wyłączalny mechanizm sprzęgający, mający co najmniej pierwszy element zamontowany dla obracania się na wale napędowym i drugi element odłączalnie połączony z tym pierwszym elementem, dla poruszania listewek pomiędzy przeciwnymi pierwszym i drugim położeniem kątowym; elementy określające pierwsze i drugie położenie kątowe, elementy zatrzymujące na korpusie wspierającym przystosowane do współpracy z drugim elementem, dla ustalenia przeciwnych pierwszego i drugiego położenia kątowego; cofany ogranicznik łączony z drugim elementem dla zatrzymania drugiego elementu w położeniu pośrednim pomiędzy przeciwnymi pierwszym i drugim położeniem i mechanizm poślizgowy położony pomiędzy wałem napędowym, a cofanym ogranicznikiem, dla połączenia cofanego ogranicznika z drugim elementem, tylko po określonej liczbie obrotów wału napędowego.

Ten mechanizm roboczy może niezawodnie i skutecznie pracować również we niesprzyjającym otoczeniu, na zewnątrz budynku. Może on być także łatwiej i taniej montowany i uruchamiany.

Korzystnie, elementy określające pierwsze i drugie końcowe położenie kątowe mechanizmu roboczego zawierają elementy zatrzymujące w korpusie wspierającym, przystosowane do roboczej współpracy z drugim elementem.

Także korzystnie, drugi element wyłączalnego mechanizmu sprzęgającego jest przystosowany do poruszania listewek za pomocą obrotowego elementu odchylającego, zawierającego pierwszy pierścień, drugi pierścień i pierścień zliczający, wszystkie połączone obrotowo z pierwszym elementem, obrotowy element odchylający jest przez to przystosowany do odchylania listewek pomiędzy przeciwnymi pierwszym i drugim położeniem kątowym.

PL 205 626 B1

Także korzystnie, mechanizm poślizgowy zawiera człon napędowy połączony z wałem napędowym, dla jego napędzania i mający pierwszy występ obwodowy; co najmniej jedną tarczę poślizgową mającą drugi występ obwodowy; i pierścieniowy człon krzywkowy. Pierwszy występ jest przystosowany do łączenia tarczy poślizgowej tylko po określonej liczbie obrotów, po każdej zmianie kierunku obrotów, a drugi występ jest z kolei przystosowany do łączenia pierścieniowego członu krzywkowego.

Ponadto według wynalazku, żaluzja wenecka jest wyposażona w przekładnię, która jest roboczo umieszczona pomiędzy mechanizmem napędowym żaluzji, a mechanizmem roboczym według wynalazku i która zawiera: przekładnię obiegową, której obudowa jest sztywno zamocowana do szyny głównej żaluzji weneckiej; środkowe koło zębate, połączone napędowo z mechanizmem napędowym, dla wykonywania obrotów w przeciwnych kierunkach; wiele kół obiegowych połączonych napędowo z kołem środkowym; nośnik wyjściowy przekładni obiegowej niosący koła obiegowe i połączony napędowo z mechanizmem roboczym; koronowe koło zębate, uzębione wewnętrznie, otaczające wiele kół obiegowych i połączone z nimi napędowo; nawiniętą sprężynę umieszczoną koncentrycznie pomiędzy obudową, a koronowym kołem zębatym, aby elastycznie blokować koło zębate w obudowie, dla uniemożliwienia obrotów; koronowe koło zębate mające występ połączony z trzpieniem na jednym końcu drugiej nawiniętej sprężyny; i palec na nośniku obiegowym połączony z trzpieniem na drugim końcu nawiniętej sprężyny w kierunku odsunięcia nawiniętej sprężyny i koła koronowego od obudowy, dla obracania się z środkowym kołem zębatym, po wykonaniu określonej liczby obrotów, w jednym z przeciwnych kierunków. Przy takiej przekładni jest możliwe uzyskanie redukcji prędkości w zakresie od 2:1 i 4:1, zależnie od wymiarów szyny głównej i sił jakie maja być przenoszone.

Ponadto, według wynalazku żaluzja wenecka, zwłaszcza żaluzja zewnętrzna montowana na zewnątrz budynku, jest wyposażona i zawiera mechanizm roboczy lub/i przekładnię według wynalazku. Korzystnie, żaluzja wenecka zawiera co najmniej dwa mechanizmy robocze, górnej sekcji listewek i dolnej sekcji listewek, gdzie pierwszy mechanizm roboczy ma jedno ze swoich położeń krańcowych różne od położenia krańcowego drugiego mechanizmu roboczego i gdzie pierwszy mechanizm roboczy jest przystosowany do odchylania listewek dolnej sekcji, a drugi mechanizm roboczy jest przystosowany do odchylania listewek górnej sekcji.

Ponadto, żaluzja wenecka według wynalazku jest wyposażona w regulowaną szpulę nawijającą taśmę, która może być zastosowana w mechanizmie roboczym według wynalazku, która może być regulowana dla dostosowania różnicy w długości taśmy podnoszącej żaluzji i która zawiera koło pasowe ze szpulą pomiędzy parą kołnierzy koła. Szpula ma gwint, na którym jest obrotowo umieszczona śrubowa wkładka regulująca, korzystnie mająca szerokość w przybliżeniu równą odległości pomiędzy kołnierzami koła.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, którego: fig. 1 przedstawia poprzeczny rzut pionowy mechanizmu roboczego według wynalazku, dla poruszania żaluzji weneckiej; fig. 2 przedstawia przekrój podłużny mechanizmu roboczego wzdłuż linii II-II z fig. 1; uwidoczniona tu część przednia dźwigni oporowej jest połączona z pierścieniem zliczającym mechanizmu sprzęgającego, zaś część tylna dźwigni oporowej następuje za krzywką mechanizmu poślizgowego; fig. 3 przedstawia widok rozłożonego mechanizmu sprzęgającego, pokazanego na fig. 2; fig. 3A przedstawia widok perspektywiczny pierwszego pierścienia mechanizmu sprzęgającego, pokazanego na fig. 3; fig. 3B przedstawia widok perspektywiczny drugiego pierścienia zliczającego mechanizmu sprzęgającego, pokazanego na fig. 3; fig. 3C przedstawia widok perspektywiczny pierścienia zliczającego mechanizmu sprzęgającego, pokazanego na fig. 3, dla określenia położenia obrotowego listewek żaluzji; fig. 4 przedstawia widok rozłożonej dźwigni oporowej i mechanizmu poślizgowego mechanizmu roboczego pokazanego na fig. 2; fig. 4A przedstawia widok perspektywiczny tarczy poślizgowej mechanizmu poślizgowego pokazanego na fig. 4, ale widzianego z przeciwnej strony; fig. 4B przedstawia rzut pionowy pierścieniowego członu krzywkowego mechanizmu poślizgowego pokazanego na fig. 4, ale widzianego z przeciwnej strony; fig. 4C przedstawia widok z dołu pierścieniowego członu krzywkowego pokazanego na fig. 4B, gdzie widać rozciągniętą osiowo krzywkę; fig. 4D przedstawia widok perspektywiczny pierścieniowego członu krzywkowego pokazanego na fig. 4, 4B i 4C; fig. 4E przedstawia widok perspektywiczny napędzanego członu wstawionego, pokazanego na fig. 4; fig. 4F przedstawia widok perspektywiczny dźwigni oporowej, pokazanej na fig. 4; fig. 5 przedstawia przekrój podłużny, podobny do pokazanego na fig. 2, pokazujący mechanizm roboczy z cofaną dźwignią oporową odłączoną od pierścienia zliczającego mechanizmu sprzęgającego; fig. 6 przedstawia widok z przodu innego przykładu wykonania żaluzji weneckiej wyposażonej w cztery mechanizmy robocze z fig 1-5 napędzane jednym urządzeniem napędowym i parą przekładni; fig. 7 przedstawia

PL 205 626 B1 uproszczony widok jednego wzdłużnego boku przekładni z fig. 6, widzianej wzdłuż linii VII-VII z fig. 6, ale bez szyny głównej żaluzji; fig. 8 przedstawia przekrój przez przekładnię z fig. 7, widziany wzdłuż linii VIII-VIII z fig. 7; fig. 9 przedstawia widok rozłożonego zespołu jednej z przekładni z fig. 6-8.

Na tych figurach odpowiednie części w różnych przykładach wykonania wynalazku są określane tymi samymi nazwami i mają takie same dwie ostatnie cyfry oznaczenia odsyłającego.

Mechanizm roboczy 1 według wynalazku jest pokazany na fig, 1-5. Zawiera on korpus wspierający 3, który razem z pokrywą 5 korpusu wspierającego tworzy obudowę obejmującą element mechanizmu sprzęgającego 4 dla łączenia i rozłączania tylnych i przednich bocznych linek drabinkowych 7 i 9, które obrotowo odchylają listewki 11, poza tym konwencjonalnej żaluzji weneckiej 12.

Korpus wspierający 3, jak najlepiej pokazano na fig. 3, ma biegnący wzdłużnie obrotowy wał napędowy 13, biegnący przez korpus. Wał napędowy 13 jest napędzany konwencjonalnym silnikiem nawrotnym lub podobnym, albo bezpośrednio, albo przez przekładnię, jak pokazano na fig. 7-9. Mechanizm sprzęgający 4, wewnątrz korpusu wspierającego, jest tak zamontowany, aby był obracany przez wał napędowy 13. Mechanizm sprzęgający zawiera: jako pierwszy element koło pasowe 15, które obraca się z wałem napędowym 13; i jako drugi element nawiniętą sprężynę 17, która jest, przez tarcie, elastycznie połączona z kołem pasowym 15. Koło pasowe 15 ma kształt konwencjonalnego koła pasowego dla szpuli nawijającej taśmę podnoszącą (niepokazana), dla podnoszenia listewek żaluzji. Koło pasowe 15 zawiera, cylindryczną na zewnątrz, wystającą do tyłu, pierwszą piastę 19, dla umieszczenia pierwszej nawiniętej sprężyny 17, na jej powierzchni zewnętrznej, a wewnątrz środkowy, nie kolisty, biegnący osiowo pierwszy otwór 21. Pierwszy otwór 21 ma kształt przekroju komplementarny z prostokątnym przekrojem wału napędowego 13, umieszczonego w nim. Koło pasowe 15 zawiera także tylny kołnierz koła pasowego 23 i drugi przedni kołnierz 25 koła pasowego, które są równoległe, a wspólnie tworzą szpulę dla zwijania taśmy podnoszącej (niepokazana), z przodu koła pasowego. Drugi kołnierz 25 koła pasowego, jest korzystnie wykonany jako oddzielny element, co upraszcza wykonawstwo koła pasowego 15.

Jak również pokazano na fig. 3, pierwsza nawiniętą sprężyna 17 ma, promieniowo, na zewnątrz odchylony trzpień lub koniec 27 i drugi, promieniowo, na zewnątrz odchylony trzpień 29. Pierwszy trzpień pierwszej nawiniętej sprężyny 17, łączy się z pierwszym pierścieniem 31, a drugi jej trzpień łączy się z drugim pierścieniem 33, który jest obok, z tyłu pierwszego pierścienia. W tym celu z przodu pierwszego pierścienia 31 jest otwarty do przodu, biegnący promieniowo pierwszy rowek 31A, (pokazany na fig. 3A), w którym w konwencjonalny sposób jest umieszczany pierwszy koniec 27 pierwszej nawiniętej sprężyny 17, a z przodu drugiego pierścienia 33 jest otwarty do przodu, biegnący promieniowo drugi rowek 33A, (pokazany na fig. 3B), w którym w konwencjonalny sposób jest umieszczany drugi koniec 29 pierwszej nawiniętej sprężyny 17. Pierwszy pierścień 31 ma także biegnący do tyłu pierwszy palec 35, oddalony promieniowo od wału napędowego 13.

Środkowy, osiowy drugi otwór 37 przechodzący przez pierwszy pierścień 31, umożliwia jego osadzenie na pierwszej piaście 19 obrotowego koła pasowego 15, zostawiając, przy tym szczelinę kątową wokół części czołowej pierwszej piasty, dla umieszczenia pierwszej nawiniętej sprężyny 17. Biegnący promieniowo pierwszy rowek 31A z przodu pierwszego pierścienia 31 jest także otwarty w stronę drugiego otworu 37. Drugi pierścień 33, ma środkowy, osiowy, trzeci otwór 39, przez który drugi pierścień jest osadzany na cylindrycznej na zewnątrz, wystającej do tyłu drugiej piaście 41 pierwszego pierścienia 31 Pierwszy pierścień 31 i przód drugiej piasty 41, ma biegnący promieniowo i osiowo trzeci rowek 43, dla umieszczenia drugiego końca 29 pierwszej nawiniętej sprężyny 17, podczas osadzania drugiego pierścienia 33 na drugiej piaście 41. Biegnący promieniowo pierwszy rowek 31A z przodu drugiego pierścienia 33 jest także otwarty w stronę trzeciego otworu 39 i trzeciego rowka 43 pierwszego pierścienia, w złożonym mechanizmie roboczym 1.

Drugi pierścień 33 ma cylindryczną na zewnątrz, wystającą do tyłu, trzecią piastę 44 i otwarty osiowo, zakrzywiony promieniowo otwór 45 w pewnej odległości promieniowej od wału napędowego 13, w takiej samej odległości jak pierwszy palec 35. Przód drugiego pierścienia 33 ma człon powierzchniowy 46, który przykrywa przód okna 45 pomiędzy drugim rowkiem 33A drugiego pierścienia i przyległą boczną stroną 45A okna. Pierwszy palec 35 pierwszego pierścienia 31 biegnący do tyłu do okna 45, przylega do bocznej strony 45A okna i członu powierzchniowego 46, gdy pierwszy i drugi pierścień 31 i 33 są koncentrycznie nałożone na pierwszą piastę 19 koła pasowego 15 mechanizmu roboczego 1. Pierwszy palec 35 może poruszać się w oknie 45, poprzecznie, z dala od bocznej strony 45A okna, ale jest chroniony przez pierwszy koniec 27 nawiniętej sprężyny 17 przed ruchem bocznym w stronę bocznej strony 45A okna.

PL 205 626 B1

Zewnętrzny obwód pierwszego pierścienia 31 ma pierwszą wnękę 47, która jest otwarta w bok, dla przyjęcia i utrzymania biegnącego stycznie końca pierwszej linki 49 odchylającej listewki, który jest częścią tylnej drabinkowej linki bocznej 7 lub jest do niej dołączony. Zewnętrzny obwód drugiego pierścienia 33 ma podobną drugą wnękę 51, która jest otwarta w stronę przeciwnego boku, dla przyjęcia i utrzymania biegnącego stycznie końca drugiej linki 53 odchylającej listewki, który jest częścią tylnej drabinkowej linki bocznej 9 lub jest do niej dołączony. W wyniku tego, łączny obrót pierwszego i drugiego pierścienia 31, 33 powoduje, że linki 49, 53 odchylające listewki są nawijane w przeciwnych kierunkach wokół pierwszego i drugiego pierścienia, co powoduje, że przednia i tylna, drabinkowe linki boczne 7, 9 poruszają się w przeciwnych kierunkach w pionie, powodując przez to, że przednie i tylne krawędzie listewek 11 żaluzji 12 poruszają się w pionie w przeciwnych kierunkach, pomiędzy pierwszym i drugim położeniem kątowym (to jest położeniami zamknięcia i otwarcia).

Jak ponadto pokazano na fig. 3, drugi pierścień 33 ma wystający do tyłu drugi palec 55. Drugi palec 55 oddalony jest promieniowo od wału napędowego 13, o taką samą odległość jak pierwszy palec 35. Drugi palec 55 graniczy obwodowo z jednym końcem otwartego osiowo otworu 45. Drugi palec 55 wchodzi do współpracującego, z przodu promieniowo zakrzywionego, czwartego rowka (niepokazany), z przodu pierścienia zliczającego 57, który jest obok, zwrócony tyłem do drugiego pierścienia. W tym celu, czwarty rowek jest oddalony promieniowo, od wału napędowego 13 o taką samą odległość jak drugi palec 55 i ma w przybliżeniu taką samą długość i szerokość jak drugi palec 55.

Pierścień zliczający 57 ustala pierwsze i drugie położenie kątowe listewek 11. Pierścień zliczający 57 łączy się i obraca współosiowo razem z pierwszym i drugim pierścieniem 31, 33. W tym celu, pierścień zliczający 57 ma środkowy, osiowy, czwarty otwór 58, przez który jest osadzany na trzeciej piaście 44 drugiego pierścienia 33 i wychodzącym do przodu trzecim palcu 59 (pokazany na fig. 3C). Trzeci palec 59 jest oddalony promieniowo, od wału napędowego 13 o taką samą odległość jak pierwszy i drugi palec 35, 55 i jest umieszczony na obwodzie z przodu pierścienia zliczającego, pomiędzy pierwszym i drugim palcem w mechanizmie roboczym 1. Trzeci palec 59 wchodzi do tylnej części otwartego osiowo otworu 45 drugiego pierścienia 33 pomiędzy znajdującymi się blisko przy sobie pierwszym i drugim palcem 35, 55 i z tyłu członu 46 powierzchni czołowej drugiego pierścienia, gdy pierwszy i drugi pierścień oraz pierścień zliczający są wszystkie nałożone współosiowo na pierwszej piaście 19 koła pasowego 15. Tył pierścienia zliczającego 57 (pokazany na fig. 3C) ma dla listewek odchylonych do położenia otwartego, ogranicznik 61 położenia kątowego, a dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego, ogranicznik 63 położenia kątowego, położone w różnych miejscach na obwodzie, jak opisano poniżej.

Korpus wspierający 3 jest przystosowany do współpracy z umieszczonymi na pierścieniu zliczającym 57 ogranicznikami 61, 63 dla listewek odchylonych do położenia otwartego i dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego. Przez to przy współpracy z pierwszym i drugim pierścieniem 31, 33 i pierwszą nawiniętą sprężyną 17, korpus wspierający może być zastosowany dla ustalenia przeciwnych, pierwszej i drugiej pozycji kątowej dla listewek 11. W tym celu, występ oporowy, lub kołek blokujący 65 może być włożony w wybrany jeden z wielu z wychodzących do przodu otworów 67 w tyle korpusu wspierającego 3. Jak pokazano na fig. 3, otwory 67 są ułożone w łuk wokół obwodu wału 13. Także w tym celu, dolny tylny kraniec korpusu wspierającego 3, jest wyposażony w środkowy otwór 69, pomiędzy otworami 67, jak pokazano na fig. 3 i opisano poniżej.

Jak pokazano na fig. 2, 4 i 5, wydłużona, cofana dźwignia hamująca 71 przechodzi czołowo przez środkowy otwór 69 korpusu wspierającego 3. Jak pokazano na fig. 4F, tylny koniec 72 dźwigni hamującej służy jako rączka, a część przednia 72A może działać, przez środkowy otwór 69, na ogranicznik 73 położenia pośredniego, na tyle pierścienia zliczającego 57, położonego na obwodzie pomiędzy ogranicznikami 61, 63 dla listewek odchylonych do położenia otwartego i dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego.

Gdy wymusza się, aby przedni koniec 72A dźwigni hamującej 71 działał czołowo na ogranicznik 73 położenia pośredniego, dźwignia zatrzymuje obrót pierścienia zliczającego 57, a przez to zatrzymuje obrót pierwszego i drugiego pierścienia 31, 33 w kierunku obniżania listewek żaluzji (to jest w kierunku pokazanym strzałką C na fig. 3). Jednakże pierwsza piasta 19 koła pasowego 15 może kontynuować obrót w tym kierunku z wałem napędowym 13 wewnątrz czwartego otworu 58 pierścienia zliczającego 57, podczas gdy pierwszy i drugi pierścienie 31, 33 utrzymują pierwszą piastę 19 w położeniu pośrednim odchylenia kątowego pomiędzy zamkniętym i otwartym położeniem listewek 11. Ponadto pierwszy pierścień 31 może kontynuować obrót na małą odległość z pierwszym końcem 27 nawiniętej sprężyny, w stosunku do drugiego pierścienia 33 i drugiego końca 29 nawiniętej sprężyny, ponieważ nawinięta sprężyna kontynuuje

PL 205 626 B1 połączenie cierne z pierwszą piastą 19. To rozluźnia nieco przyczepność nawiniętej sprężyny 17 do pierwszej piasty 19, pozwalając, aby koło pasowe 15 i wał napędowy 13 kontynuowały obrót, nawet po tym gdy pierwszy i drugi pierścień 31, 33 i pierścień zliczający 57 już się nie obracają.

Jak pokazano na fig. 4 i 5, mechanizm poślizgowy 74 jest położony funkcjonalnie pomiędzy wałem napędowym 13, a dźwignią hamującą 71. Mechanizm poślizgowy 74 jest przystosowany do przesuwania osiowego dźwigni hamującej 71, tak że jest ona połączona lub rozłączona z ogranicznikiem 73 położenia pośredniego pierścienia zliczającego 57 tylko po określonej liczbie obrotów wału napędowego 13. Mechanizm poślizgowy 74 zawiera napędzany człon wprowadzający 75 (pokazany na fig. 4E) połączony bezpośrednio z wałem napędowym 13. Z przodu człon wprowadzający 75 ma kołnierz 77, połączony z cylindryczną na zewnątrz, wystającą do tyłu, czwartą piastą 79. Pierwszy występ łączący 81 wychodzi do tyłu z tyłu pierścienia 77. Tył czwartej piasty 79 ma wiele rozłożonych na obwodzie, wychodzących do tyłu elastycznych występów 83, oddzielonych osiowymi szczelinami 85, a każdy niesie występ zaczepowy 87, na swoim wolnym, tylnym końcu.

Mechanizm poślizgowy 74 (pokazany na fig. 4) zawiera także dwie identyczne sąsiednie tarcze poślizgowe 89, 90 (pokazane na fig. 4A) i sąsiedni pierścieniowy człon krzywkowy 91 (pokazany na fig. 4B-D). Obie tarcze poślizgowe 89, 90 i człon krzywkowy 91 są obrotowo osadzone na czwartej piaście 79 napędzanego członu wprowadzającego 75, będąc osiowo na niej utrzymane przez występy zaczepowe 87. Tył każdej tarczy poślizgowej 89, 90 ma zwrócone do tyłu drugie występy łączące 93, 94, a z przodu każdej tarczy poślizgowej (pokazanej na fig. 4A) jest pierścieniowy pierwszy rowek 95, 96, który jest otwarty do przodu. W czasie pracy, pierwszy występ łączący 81 członu wprowadzającego 75 łączy się z pierwszym rowkiem 95 sąsiedniej tarczy poślizgowej 89, a następnie drugi występ łączący 93 sąsiedniej tarczy poślizgowej 89 łączy się z pierwszym rowkiem 96 drugiej tarczy poślizgowej 90. Przód członu krzywkowego 91 (pokazany na fig. 4B) jest także wyposażony w pierścieniowy drugi rowek 97, który jest otwarty do przodu i łączy się z drugim występem łączącym 94 sąsiedniej tarczy 90. Korzystnie, zakres kątowy każdego pierścieniowego rowka 95, 97 wynosi około 300°, co zapewnia poślizg około 900° obrotu wału napędowego 13, ale rowki mogą mieć mniejszy lub większy zakres, dla zapewnienia mniejszego lub większego poślizgu.

Na przeciwnych stronach, człon krzywkowy 91 ma nachylone na zewnątrz obwodowe segmenty hamulcowe 99 i 101, które są ciernie połączone z wewnętrzną, ogólnie cylindryczną obudową 102 mechanizmu poślizgowego 74. Tył obudowy 102 ma kołowy otwór 103, którego krawędź jest przystosowana do połączenia z występami zaczepowymi 87 na tylnych elastycznych występach 83 czwartej piasty 79 członu wprowadzającego 75, gdy tył czwartej piasty niosący osadzone tarcze poślizgowe 89, 90 i człon krzywkowy 91 jest przesunięty do tyłu przez otwór 103, dla złożenia mechanizmu poślizgowego 74.

Na dole obudowy 102 jest biegnące osiowo, przedłużenie w kształcie kanału, w którym jest umieszczona dźwignia hamująca 71. Część dolna 105 przedłużenia 104 biegnie do tyłu obudowy 102. Na dolnej powierzchni obudowy 102, wewnątrz przedłużenia 104 znajduje się czop 106 biegnący w bok i w dół. Jak pokazano na fig. 2, 4 i 5, dół skierowanej do góry i do przodu sprężyny 107 jest pochylony do tyłu i do góry do pionowego występu (niepokazany) na dole przedłużenia 104 obudowy 102. Część przednia sprężyny 107 obejmuje skierowany do tyłu występ 107A na dole dźwigni hamującej 71, tak, że czoło sprężyny dociska dźwignię hamującą do góry i do przodu do dźwigni hamującej w stronę pierścienia zliczającego 57. W wyniku tego czołowa część 109 dźwigni hamującej 71 jest dopychana do przodu i do góry opierając się o tył pierścienia zliczającego 57. Biegnący w bok płytki rowek 110 znajdujący się na górze środkowej części dźwigni hamującej jest pchany do góry i do przodu do czopa 106, a tylny schodkowy koniec 111 jest pchany do góry i do przodu przez biegnący wzdłużnie otwór (niepokazany), w dole obudowy 102 i do tyłu członu krzywkowego 91

Tył członu krzywkowego 91 (pokazany na fig. 4C-D) ma skierowaną do tyłu obwodową powierzchnię krzywkową 112, która zawiera tylną powierzchnię jego segmentów hamulcowych 99 i 101. Człon krzywkowy 91 ma pomiędzy segmentami hamulcowymi 99 i 101 skierowany do tyłu występ 113 na powierzchni krzywkowej 112. Występ 113 ma parę przeciwnych boków 113A, które zbiegają się promieniowo do wnętrza członu krzywkowego 91, (jak pokazano linią przerywaną na fig. 4C) i które zbiegają się także do tyłu w stronę biegnącego promieniowo płaskiego boku tylnego 113B. W wyniku obrotu członu krzywkowego 91 biegnący do góry tylny schodkowy koniec 111 dźwigni hamującej 71, posuwa się za powierzchnią krzywki 112 wokół tyłu członu krzywkowego, aż część tylna 111 dochodzi do występu 113. Gdy część tylna 111 kontynuuje posuwanie za powierzchnią krzywki 112, część tylna jest przemieszczana do tyłu przez boki 113A występu 113, aż część tylna osiągnie płaski tylny bok 113B występu. To powoduje, że część przednia 109 dźwigni hamującej 71 także porusza się do tyłu

PL 205 626 B1 z dala od pierścienia zliczającego 57 (to jest w kierunku od położenia pokazanego na fig. 5 do położenia pokazanego na fig. 2).

Ruch dźwigni hamującej 71 jest następnie kierowany przez schodkowy tor prowadzący 114, jak najlepiej pokazano na fig. 3C. Schodkowy tor prowadzący 114 jest ogólnie utworzony przez zwrócony do tyłu, promieniowo wewnętrzny, wznoszący tor pierścieniowy 115 i zwrócony do tyłu, promieniowo zewnętrzny, tor pierścieniowy 117 z przodu toru wewnętrznego 115. Każdy tor 115, 117 biegnie obwodowo pomiędzy ogranicznikami 61, 63 dla listewek odchylonych do położenia otwartego i dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego na tyle pierścienia zliczającego 57. Ogranicznik pośredni 73 jest utworzony jako część wnęki 119 na torze 115. Wnęka 119, w jednym kierunku obrotów pierścienia zliczającego 57 jest ograniczona ogranicznikiem pośrednim 73, a w przeciwnym kierunku obrotów jest ograniczona powierzchnią klina 121 prowadzącą do toru zewnętrznego 117.

Gdy dźwignia hamująca 71 jest w położeniu z fig. 2 (gdzie żaluzja 12 jest otwarta, a jej listewki 11 są zasadniczo poziome) jej część przednia 109 jest czołowo dociskana przez sprężynę 107 do toru wewnętrznego 115 pierścienia zliczającego 57. W tym położeniu, jeśli kierunek obrotu wału napędowego 13 jest zmieniony z kierunku podnoszenia listewek 11 żaluzji 12 (to jest kierunek strzałki O na fig. 3 i 3C) na kierunek opuszczania listewek (to jest kierunek strzałki C na fig. 3 i 3C), koło pasowe 15 obraca się z wałem napędowym, powodując że: pierwsza nawinięta sprężyna 17 obraca się z kołem pasowym; pierwszy pierścień 31 i jego pierwszy palec 35 i drugi pierścień 33 i jego drugi palec 55 obracają się z nawiniętą sprężyną; pierwsza linka 49 odchylająca listewki jest nawijana wokół obwodu pierwszego pierścienia 31, a druga linka 53 odchylająca listewki jest odwijana z obwodu drugiego pierścienia 33; i dlatego tylna boczna linka drabinkowa 7 porusza się do góry, a przednia boczna linka drabinkowa 9 porusza się do dołu, tak że odchylają listewki 11 żaluzji 12 przodem w dół. Taki obrót drugiego palca 55 drugiego pierścienia 33 także powoduje że: pierścień zliczający 57 (który był w położeniu spoczynkowym przy ograniczniku 61 położenia kątowego i dla listewek odchylonych do położenia otwartego) i jego trzeci palec 59 obraca się z drugim palcem; a część czołowa 109 dźwigni hamującej 71 porusza się wzdłuż toru wewnętrznego 115 pierścienia zliczającego 57, aż część czołowa 109 osiągnie i będzie pchana czołowo i w górę przez sprężynę 107 do wnęki 119, gdzie część czołowa oprze się o ogranicznik pośredni 73. Następnie ten obrót pierścienia zliczającego 57 i pierwszego i drugiego pierścienia 31, 33 będzie zatrzymany przez dźwignię hamującą 71, powodując zatrzymanie pionowego ruchu bocznych linek drabinkowych 7, 9. Przez to listewki 11 nie będą się dalej odchylać i przyjmą kąt odchylenia odpowiadający tylko częściowemu zamknięciu. Jest to pożądane z punktu widzenia użytkownika, ponieważ będzie on chciał tylko częściowo zaciemnić wnętrze pokoju podczas obniżania listewek żaluzji.

Jeśli kierunek obrotu wału napędowego 13 jest następnie znowu zmieniony (to jest w kierunku strzałki O na fig. 3 i 3C), mały obrót pierścieni 31, 33, 57 przy obrocie wału spowoduje, że czołowa część 109 dźwigni hamującej 71 odchodzi od styku z ogranicznikiem pośrednim 73 pierścienia zliczającego 57, a następnie do przodu i w dół wychodzi z wnęki 119, poprzez nachylony klin 121 do toru zewnętrznego 117. W tym położeniu dźwigni hamującej 71, pokazanym na fig. 5, pierścień zliczający 57 i połączone z nim roboczo pierwszy i drugi pierścień 31, 33 i pierwsza nawinięta sprężyna 17 mogą być dalej obracane wałem w dowolnym kierunku (to jest w kierunku strzałki O lub strzałki C na fig. 3 i 3C) pomiędzy ogranicznikami 61, 63 dla listewek odchylonych do położenia otwartego i dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego, na pierścieniu zliczającym 57. W tym celu, każdy ogranicznik położenia kątowego 61, 63 będzie się obracał z pierścieniem zliczającym 57 wokół wału napędowego 13, aż obrót kątowy spowoduje, że uderzy on o kołek blokujący 65 włożony do jednego z otworów 67 w korpusie wspierającym 3, z dowolnej strony położonej środkowo dźwigni hamującej 71.

Gdy ogranicznik położenia kątowego 61, 63 uderzy o kołek blokujący 65, jest to moment takiego odchylenia listewek 11, w którym są one albo w położeniu całkowitego otwarcia, albo w położeniu całkowitego zamknięcia. Następujący po tym dalszy obrót wału napędowego 13 może służyć do zamknięcia albo do otwarcia żaluzji 12, ale nie do dalszego odchylania w celu otwierania lub w celu zamykania listewek 11. Dalszy obrót wału napędowego 13 będzie także powodował obrót członu wprowadzającego 75, tarcz poślizgowych 89, 90 i członu krzywkowego 91 z jego powierzchnią krzywkową 112 i skierowanym do tyłu występem 113. To spowoduje, że tylny koniec 111 dźwigni hamującej 71, będzie się przesuwał po powierzchni 112, dla przesunięcia do tyłu wzdłuż boków 113A występu 113, co z kolei spowoduje, że czołowa część 109 dźwigni hamującej 71 także przesuwa się do tyłu z zewnętrznego pierścienia 117 pierścienia zliczającego 57 na jego pierścień wewnętrzny 115 (to jest w kierunku od położenia pokazanego na fig. 5 do położenia pokazanego na fig. 2).

PL 205 626 B1

Funkcją mechanizmu poślizgowego 74 jest opóźnianie powrotu lub ponownego ustawienia dźwigni hamującej 71 do położenia z fig. 2 (to jest wejścia na tor wewnętrzny 115 wewnętrznego pierścienia zliczającego 57), aż do nastąpienia określonej liczby obrotów wału napędowego 13, po zmianie jego kierunku obrotów. Jak wyjaśniono powyżej, każdy z występów łączących 81, 93, 94 członu wprowadzającego 75 i tarcz poślizgowych 89, 90 jest wprowadzony w pierścieniowy rowek 95, 96, 97 sąsiedniej tarczy 89, 90 lub członu krzywkowego 91 mechanizmu poślizgowego. Każdy z występów łączących 81, 93, 94 nie będzie obracał swojej sąsiedniej tarczy poślizgowej lub członu krzywkowego zanim poprzednia nie połączy się z końcem pierścieniowych rowków 95, 96, 97 tej ostatniej. W mechanizmie poślizgowym z fig. 4 nastąpi to powyżej dwóch, ale poniżej trzech pełnych obrotów opóźnienia poślizgowego przed członem krzywkowym 91 obracającym się w jednym kierunku, na skutek obrotów członu wprowadzającego 75, co spowoduje obroty w przeciwnym kierunku, na skutek zmiany kierunku obrotów członu wprowadzającego.

Ponieważ przestawienie dźwigni hamującej 71 na wewnętrzny tor 115 pierścienia zliczającego 57 powoduje że może się on ewentualnie natknąć na ogranicznik pośredni 73, może to wywołać niepożądany wpływ na obroty wsteczne wału napędowego 13, gdy ustawienie kątowe listewek zmienia się tam i z powrotem - bez chęci podnoszenia żaluzji 12, (co może zachodzić, gdy obroty wsteczne od położenia zamknięcia listewek są kontynuowane zbyt daleko). Z tego powodu, korzystnie realizowany jest poślizg na dwa lub więcej obrotów, co na ogół zapewnia, że mechanizm roboczy pozostaje w trybie pełnego odchylenia. Zmniejszenie poślizgu lub jego likwidacja w jednej lub wielu tarczach poślizgowych 89, 90 i członie krzywkowym 91 mechanizmu poślizgowego 74, może być zrealizowana niezależnie przez skrócenie długości kątowej lub zasięgu jednego lub więcej pierścieniowych rowków 95, 96, 97 albo przez wprowadzenie otworów 122, 123 z przodu jednej lub obu tarcz poślizgowych (jak pokazano na fig. 4A) i/lub podobnych otworów (niepokazane) z przodu członu krzywkowego 91, w który to otwór (otwory) mogą być wprowadzone współpracujące występy 81, 93, 94. W ten sposób wytwórca lub właściciel żaluzji 12 może modyfikować mechanizm roboczy 1, aby uzyskać wielkość poślizgu odpowiednią dla żaluzji.

Jak pokazano na fig. 1,2 i 5 prostokątny wał napędowy 13 przechodzi przez środek złożonego mechanizmu roboczego 1 i mechanizmu sprzęgającego 4 oraz mechanizmu poślizgowego 74 wewnątrz korpusu wspierającego 3. Aby zmontować mechanizm roboczy, korpus wspierający 3 ma otwór przyjmujący 125 pomiędzy najniższymi biegnącymi osiowo otworami 67, a otworem środkowym 69 i wnękę 127 w swojej pokrywie 5, jak pokazano na fig. 3. Jak pokazano na fig. 4 podłużny występ 129 z dołu obudowy 102 dla mechanizmu poślizgowego 74 może być mocowany zatrzaskowo w otworze przyjmującym 125, a występ 131 na górze obudowy 102 może być mocowany zatrzaskowo we wnęce 127.

Jak pokazano na fig. 4, przedłużenie 104 obudowy 102 ma otwarte do tyłu wnęki 133, 134 w bocznych przeciwnych, tylnych, pionowych ściankach 135, części dolnej 105. Wnęki 133, 134 są przystosowane do chwilowego trzymania wystających w bok kołków 137, na bocznych przeciwnych stronach tylnej części 111 dźwigni hamującej 71, gdy obudowa 102 ma być przymocowana do korpusu wspierającego 3 i mechanizmu sprzęgającego 1, pokazanego na fig. 3. Po montażu, kołki 137 powinny być usunięte z wnęk 133, 134 i podniesione, tak że kołki mogą następnie przesunąć się swobodnie osiowo po gładkich poziomych powierzchniach 138 górnej i dolnej części 105 przedłużenia 104 pomiędzy jego tylnymi, pionowymi ściankami 135 i tyłem obudowy 102, a przez to umożliwić swobodny ruch osiowy dźwigni hamującej 71, wewnątrz przedłużenia 104.

Jak także pokazano na fig. 2, 3 i 5 szpula 140 koła pasowego 15 jest wyposażona w gwint śrubowy 139, dla obrotowego przyjęcia śrubowej wkładki regulacyjnej 141. Korzystnie długość śrubowej wkładki regulacyjnej 141 jest równa odległości osiowej pomiędzy kołnierzami koła pasowego 23 i 25. Przez wkręcanie lub wykręcanie wkładki 141 ze szpuli 140, można zmieniać średnicę szpuli dla nawijania taśmy podnoszącej (niepokazana). Szpula 140 może być w ten sposób dopasowywana do przyjęcia różnych długości taśmy podnoszącej. Może to być stosowane dla dokładnego dopasowania poziomu dolnej szyny żaluzji 12 podczas jej instalowania, lub dla skompensowania różnic wydłużenia taśmy w przeciągu czasu.

Na fig. 3 pokazano użycie tylko jednego kołka blokującego 65, chociaż mogą być użyte dwa, dla ustalenia ograniczeń obrotu, ogranicznikami 61, 63 dla listewek odchylonych do położenia otwartego i dla listewek odchylonych do położenia zamkniętego na pierścieniu zliczającym 57. Ogranicznik zamykania listewek dla uzyskania pełnego zamknięcia jest korzystnie wykonany jako zamocowany na stałe układ ogranicznika lub oparcia wewnątrz korpusu wspierającego 3. Ogranicznik otwierania listewek, może podobnie być wykonany jako zamocowany na stałe układ ogranicznika lub oparcia wewnątrz korpusu wspierającego 3. Jednakże jest korzystne, aby ogranicznik otwierania listewek był wykonany w postaci kołka blokującego 65, który może być wybiorczo wkładany w jeden z otworów 67

PL 205 626 B1 półkolistego zestawu otworów z tyłu korpusu wspierającego 3. Ten regulowany ogranicznik pełnego otwarcia umożliwi zastosowanie jednego typu mechanizmu roboczego, według wynalazku na wiele różnych sposobów. Na przykład dwa lub więcej takich mechanizmów roboczych może być łatwo stosowane w układzie tandemu, jak opisano poniżej, dla manipulowania górną i dolną sekcją listewek, dla uzyskania różnych kątów pełnego otwarcia listewek.

Fig. 6 pokazuje taki alternatywny przykład wykonania żaluzji weneckiej 212, która jest podobna do żaluzji 12 z fig. 1 i dla której odpowiednie numery oznaczeń odsyłających (większe od 200) są użyte poniżej, dla oznaczenia odpowiednich części.

Żaluzja 212 ma konwencjonalną, biegnącą wzdłużnie szynę główną 214, w której jest umieszczone wiele mechanizmów roboczych 201A, 201B, 201C i 201D według wynalazku, z których każdy jest taki sam jak mechanizm roboczy 1 z fig. 1-5.

Żaluzja 212 ma także działające oddzielne, górną sekcję 216 listewek 211 i dolną sekcję 218 listewek 211.

Pierwsza para mechanizmów roboczych 201B i 201D odchyla górną sekcję 216 listewek 211, za pomocą konwencjonalnych linek drabinkowych 220 i 222, z których każda jest połączona odpowiednio z jednym z mechanizmów roboczych 201B i 201D. Każdy z pierwszych mechanizmów roboczych 201B i 201D jest także połączony odpowiednio z jedną parą konwencjonalnych taśm podnoszących 224, 226, za pomocą których pierwsze mechanizmy robocze mogą podnosić i opuszczać obie górną i dolną sekcję 216, 218 listewek 211.

Druga para mechanizmów roboczych 201A i 201C, z których każdy jest odsunięty w lewo odpowiednio od jednego z mechanizmów roboczych 201B i 201D odchyla dolną sekcję 218 listewek 211, za pomocą drugiej pary konwencjonalnych linek drabinkowych 230 i 232, z których każda jest połączona odpowiednio z jednym z mechanizmów roboczych 201A i 201C. Aby linki drabinkowe 220, 222, 230, 232 i taśmy podnoszące 224, 226 nie zasłaniały zbytnio widoku żaluzji 212, drugie linki drabinkowe 230, 232 (dla dolnej sekcji 218) są prowadzone i biegną w bezpośredniej bliskości pierwszych linek drabinkowych 220, 222 (dla górnej sekcji 216). W tym celu szyna główna 214 jest wyposażona w kołki prowadzące 234 i 236, wokół których przechodzą drugie linki drabinkowe 230, 232.

Żaluzja pokazana na fig. 6, jest więc specjalnie dostosowana do regulowania ilości światła dziennego przechodzącego przez okno do pokoju, tak aby na przykład nie utrudniało korzystania z komputera w pokoju. W tym celu kołki blokujące 65 (pokazane tylko na fig. 1-5) pierwszych mechanizmów roboczych 201B i 201D, mogą być tak umieszczone, aby umożliwić większy kąt otwarcia listewek 211 górnej sekcji 216 niż dolnej sekcji 218 dozwolony przez położenie kołków blokujących 65 w drugich mechanizmach roboczych 201A i 201C. Może to zapewnić ochronę pokoju przed oślepiającym blaskiem promieni słonecznych (wchodzących przez dolną sekcję 218) i wystarczające oświetlenie (wchodzące przez górną sekcję 216). W wyniku tego można ograniczyć sztuczne oświetlenie pokoju, co jest pożądane z punktu widzenia środowiska.

Chociaż korzyści z regulowania światła dziennego w pokoju przez kontrolowanie ustawienia listewek żaluzji weneckiej są dobrze znane (np. z EP 0 684 361), żaluzja 212 z fig. 6 zapewnia taką kontrolę przy wykorzystaniu tylko mechanizmów roboczych 201A - 201D zawierających na ogół konwencjonalne elementy. Ponadto regulacja światła przy zastosowaniu żaluzji 212 może być uzyskana w znany sposób (np. z EP 0 303 107), przez wyposażenie listewek 211 górnej sekcji 216 i listewek 211 dolnej sekcji 218 w różne właściwości odbijania i/lub różne kształty i/lub profile i/lub przez zapewnienie różnych właściwości odbijania górnym i dolnym powierzchniom listewek.

Ponieważ drugie mechanizmy robocze 201A i 201C dla listewek dolnej sekcji 218 nie wymagają taśmy podnoszącej, ich elementy szpuli 23, 25 (pokazane tylko na fig. 1-5), mogą być oczywiście pominięte, dla zmniejszenia kosztów.

Jak pokazano na fig. 6, mechanizmy robocze 201A - 201D są korzystnie napędzane biegnącym wzdłużnie wałem 238, napędzanym silnikiem. Napędzany silnikiem wał 238 jest połączony z nawrotnym silnikiem elektrycznym 240 i jest stosowany zarówno do stosunkowo szybkiego opuszczania i podnoszenia listewek 211, jak również i do ustawiania ich kąta nachylenia z umiarkowaną prędkością.

Dla uzyskania mniejszej prędkości odchylania, przy możliwie dużej prędkości opuszczania i podnoszenia listewek 211 żaluzji 212, przeciwne strony napędzanego silnikiem wału 238 są wyposażone w parę przekładni zębatych, ogólnie 400, 402 dołączonych odpowiednio do pary mechanizmów roboczych 201A, 201B, dla linek drabinkowych 230 i 220 na jednej podłużnej stronie żaluzji 212; i do mechanizmów roboczych 201C, 201D dla pary linek drabinkowych 232, 222 na drugiej podłużnej stronie żaluzji. Każda przekładnia zębata 400, 402 jest napędzana wałem 238 napędzanym silnikiem.

PL 205 626 B1

Wał 238 wychodzi z przeciwnych stron silnika 240. Mechanizmy robocze są napędzane wałami wyjściowymi 404 i 406 z przekładni zębatych dochodzących do i przechodzących przez pary mechanizmów roboczych, odpowiednio 201A, 201B i 201C, 201D, z przeciwnych stron żaluzji,

Fig. 7-9 pokazują jedną przekładnię zębatą 400, która jest korzystnie identyczna z drugą przekładnią zębatą 402. Przekładnia 400, korzystnie jest zębatą przekładnią obiegową lub planetarną mającą stałą obudowę 408. Obudowa 408 jest wyposażona w elementy trzymające 410, 412, 414 i 416 dla sztywnego zamocowania obudowy na szynie głównej (niepokazana na fig. 7-9). Przekładnia 400 ma wejściowy człon napędowy 418, który jest połączony napędowo z wałem 238, napędzanym silnikiem (patrz fig. 6) i jest utworzony łącznie ze środkowym kołem zębatym 420, które może się obracać wokół wspólnej, wzdłużnej osi wału napędowego wejściowego członu napędowego i obudowy 408. Ze środkowym kołem zębatym 420 są połączone napędowo cztery rozłożone na obwodzie obiegowe koła zębate 422, 424, 426 i 428, które mogą się obracać wokół osi obudowy 408 i są obrotowo osadzone na nośniku wyjściowym przekładni 430. Nośnik wyjściowy przekładni obiegowej 430 ma na wzdłużnie przeciwnych stronach, pierwszą połowę 430A (osadzoną na wejściowym członie napędowym 418) i drugą połowę 430B (połączoną z wałem wyjściowym 404). Każda połowa nośnika przekładni obiegowej 430A, 430B jest utworzona łącznie z czterema czopami wału 432A, 434A, 436A, 438A i 432B, 434B, 436B, 438B dla obiegowych kół zębatych 422, 424, 426, 428.

Czopy wału 432A-438A, 432B-438B i połowy 430A, 430B nośnika przekładni obiegowej są wzajemnie połączone wewnątrz obiegowych kół zębatych 422, 424, 426, 428 i utrzymywane razem przez dopasowane zatrzaskowo ramiona 440A, 442A, 444A i 446A, na pierwszej połowie 430A nośnika przekładni obiegowej, oraz, wpuszczone w dopasowane zatrzaskowo otwory 440B, 442B, 444B i 446B, na drugiej połowie 430B nośnika przekładni obiegowej. Nośnik przekładni obiegowej 430 ma także wystający wyjściowy wypust rurowy 447 na swej drugiej połowie 430B, dla napędowego połączenia z sąsiednim wałem wyjściowym 404 (patrz fig. 6).

Korzystnie, wejściowy człon napędowy 418 przekładni zębatej 400 przyjmuje napędzany silnikiem sześciokątny wał 238, a wyjściowy wypust rurowy 447 przyjmuje kwadratowy, pusty wał wyjściowy 404, podobny do wału napędowego 13 z fig. 1-5. W ten sposób, napędzany silnikiem sześciokątny wał 238, może być obrotowo przyjęty i umieszczony w pustym wnętrzu wału wyjściowego 404. To umożliwia użycie każdej przekładni dla szerszej żaluzji niż pokazana na fig. 6, gdzie są potrzebne dodatkowe zestawy linek drabinkowych.

Przekładnia 400 ma także uzębione wewnętrznie koło zębate koronowe 448, otaczające i zazębione z obiegowymi kołami zębatymi 422, 424, 426, 428. Druga nawinięta sprężyna 450 jest umieszczona koncentrycznie pomiędzy stałą obudową 408 i kołem zębatym koronowym 448, aby elastycznie utrzymywać koło zębate w obudowie i zapobiegać obracaniu koła koronowego. W tym celu, jeden lub więcej, korzystnie para występów 452 i 454 na zewnętrznym obwodzie zębatego koła koronowego 448 łączy się z drugą nawiniętą sprężyną 450, pomiędzy jej promieniowo do wnętrza odchylonymi końcami 456 i 458. Obrót koła koronowego 448 w stosunku do obudowy 408 jest uniemożliwiony przez jeden z występów 452, 454 działających na przyległy jeden z końców 456 i 458 w kierunku naciągania nawiniętej sprężyny 450 do wewnętrznej cylindrycznej powierzchni 460 obudowy 408, a takie połączenie cierne jest wzmocnione przez siłę oddziaływania koła koronowego 448, przez jego występy 452 i 454, działające na końce drugiej nawiniętej sprężyny.

Nośnik przekładni obiegowej 430 ma także czwarty palec 462 wystający z jego pierwszej połowy 430A i wprowadzany do otworu 464 w jego drugiej połowie 430B. Czwarty palec 462 obraca się z nośnikiem przekładni obiegowej 430, aby przechodzić przez wygięty w łuk tor, dostępny pomiędzy drugą nawiniętą sprężyną 450 i zębatym kołem koronowym 448 i łączyć się na przeciwnych końcach tego toru z jednym z końców 456, 458 drugiej nawiniętej sprężyny, w kierunku ściskania drugiej nawiniętej sprężyny, dla odsunięcia jej od powierzchni wewnętrznej 460 obudowy 408.

Działanie każdej zębatej przekładni obiegowej jest na ogół jak następuje. Żaluzja 212 z fig. 6 i jej dolna szyna 228 oraz górna i dolna sekcja 216, 218 listewek 211 są opuszczane przez odwijanie taśm podnoszących 224, 226 z ich szpul 23, 25 (pokazane tylko na fig. 1-5) w pierwszych mechanizmach roboczych 201B i 201D. W wyniku tego, palec 462 na nośniku wyjściowym przekładni 430 obraca się w tym samym kierunku jak koło środkowe, a zębate koła obiegowe 422-428 krążą. To trwa aż do momentu, gdy czwarty palec opiera się o jeden z końców 456, 458 nawiniętej sprężyny, a przez to o jeden z występów 452 i 454 na zębatym kole koronowym 448, powodując, że także koło koronowe obraca się w tym samym kierunku co środkowe koło zębate 420.

PL 205 626 B1

Gdy kierunek obrotów silnika 240 i napędzanego silnikiem wału 238 zmienia się na przeciwny, mechanizm poślizgowy 74 (pokazane tylko na fig.1-5) na każdym mechanizmie roboczym 201A-201D umożliwia odchylenie listewek 211, zanim dolna szyna 228 i listewki zaczynają być podnoszone. Jednocześnie z działaniem odchylającym, czwarty palec 462 uwalnia się od sąsiedniego końca 456 lub 458 drugiej nawiniętej sprężyny i rozpoczyna ruch w przeciwnym kierunku obrotowym z środkowym kołem zębatym 420 i kołami obiegowymi 422-428. To powoduje, że występy 452, 454 koła koronowego stykają się z końcami 456, 458 drugiej nawiniętej sprężyny w kierunku rozciągania nawiniętej sprężyny 450 do wewnętrznej cylindrycznej powierzchni 460 obudowy 408, tak aby zablokować koło koronowe przy obudowie. To powoduje zmniejszenie prędkości pomiędzy wałem napędowym 213 napędzającym mechanizmy robocze 201A201D i wałami wyjściowymi 404 i 406, podczas zasadniczej części pełnego obiegu każdego koła obiegowego nośnika przekładni 430. Przy opisanych przekładniach 400, 402 możliwy jest zakres zmniejszenia prędkości 3-do-1. Przy takim zmniejszeniu prędkości obrotowej podczas odchylania, można bardzo dokładnie odchylać listewki 211 górnej i dolnej sekcji 216, 218 do pożądanego położenia, przy czym zapewniona jest wystarczająca prędkość dla podnoszenia i opuszczania żaluzji 212.

Jak również pokazano na fig. 8 i 9, wewnętrzna tuleja 466 jest ściśle dopasowana do drugiej nawiniętej sprężyny 450, dla kontrolowania i ograniczania jej ściśnięcia wewnętrznego. Bez tej tulei 466 druga nawinięta sprężyna 450 miałaby tendencję do tego, aby się raczej odkształcać w obszarze końców 456, 458, niż do odkształcania się w sposób bardziej pożądany, przez ciągłe ściskanie na całej długości jej uzwojeń. Wewnętrzna tuleja 466 zasadniczo eliminuje tę niekorzystną tendencję, którą na ogół mają wszystkie nawinięte sprężyny z promieniowo odwiniętymi końcami.

Jak również pokazano na fig. 9, każdy występ 452 i 454 zębatego koła koronowego ma część zagłębioną, odpowiednio 468 i 470 dla przyjęcia sąsiedniego końca 456, 458 nawiniętej sprężyny. Pozostałe powierzchnie zewnętrzne każdego występu 452 i 454 zębatego koła koronowego wywierają siłę dociskającą raczej bezpośrednio na czwarty palec 462 nośnika przekładni 430, niż tylko poprzez końce 456, 458 nawiniętej sprężyny. Jest to pożądane, ponieważ podczas podnoszenia żaluzji 212, cała siła z wejściowego członu napędowego 418 wywierana na wyjściowy wypust rurowy 447 będzie przenoszona przez czwarty palec 462 nośnika przekładni 430 i występy 452 i 454 zębatego koła koronowego.

Jak pokazano ponadto na fig. 9, wyjmowany kołek blokujący 472 może być zastosowany do każdej przekładni zębatej 400, 402, na jednym z jej końców. Kołek blokujący 472 może być zastosowany do synchronizowania działania przekładni zębatych 400, 402, co jest korzystne na przykład, jeśli jest pożądane, aby przekładnie, jak pokazano na fig. 6 obracały się w przeciwnych kierunkach. Każdy kołek blokujący 472 może być włożony do przekładni zębatych 400, 402 przed zamontowaniem w żaluzji 212, ale będzie usunięty po montażu, a przed rozpoczęciem eksploatacji żaluzji. Kołek blokujący 472 może być także pomocny przy montażu samej przekładni, która może być następnie zawsze montowana, na przykład jako prawa przekładnia napędowa.(W przypadku, gdy jest pożądana lewa przekładnia napędowa, można po prostu wyjąć kołek blokujący, obrócić środkowe koło zębate 420 i nośnik przekładni 430, o pełen obrót w przeciwnym kierunku, a następnie znowu włożyć kołek blokujący).

Wynalazek nie ogranicza się do przykładów opisanych powyżej, lecz obejmuje także możliwe modyfikacje, które mogą być dokonane bez wychodzenia poza zakres wynalazku lub rezygnacji z wszystkich jego zalet. W tym celu, terminy stosowane w powyższym opisie i w poniższych zastrzeżeniach, takie jak wzdłużnie, bocznie osiowo, do góry, do dołu, promieniowo, stycznie, poziomy, pionowy, przód, tył są użyte tylko jako terminy względne, dla opisania zależności między rozmaitymi elementami mechanizmu żaluzji weneckiej i zalecanej dla niej przekładni. Na przykład mechanizmy robocze 201A-201D żaluzji 212 z fig. 6, mogą także być konwencjonalnymi mechanizmami roboczymi, jak te opisane w GB 1 599 608, EP 0 190 626 lub EP 0 097 627.

Claims (12)

Zastrzeżenia patentowe

1. Mechanizm roboczy (1) żaluzji weneckiej (12) do podnoszenia, opuszczania i odchylania listewek (11) żaluzji weneckiej (12), zawierający korpus wspierający (3) dla obrotowego przyjmowania obrotowego wału napędowego (13) i wyłączalny mechanizm sprzęgający, znamienny tym, że wyłączalny mechanizm sprzęgający ma co najmniej pierwszy element (15) zamontowany obrotowo na wale napędowym i drugi element (17, 31, 33, 57) odłączalnie połączony z tym pierwszym elementem (15), dla poruszania listewek pomiędzy przeciwnymi pierwszym i drugim położeniem kątowym; elementy określające pierwsze i drugie końcowe położenie kątowe, cofany ogranicznik (71) połączony

PL 205 626 B1 roboczo z drugim elementem (17, 31, 33, 57) dla zatrzymania drugiego elementu w położeniu pośrednim pomiędzy pierwszym i drugim końcowym położeniem kątowym; i mechanizm poślizgowy (74) usytuowany pomiędzy wałem napędowym (13), a cofanym ogranicznikiem (71), dla aktywacji i dezaktywacji połączenia roboczego cofanego ogranicznika (71) z drugim elementem (17, 31, 33, 57), tylko po wstępnie określonej liczbie obrotów wału napędowego (13).

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy określające pierwsze i drugie końcowe położenie kątowe (61, 63, 65) zawierają elementy zatrzymujące (65) na korpusie wspierającym (3) do roboczej współpracy z drugim elementem (31, 33, 57).

3. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że drugi element (17, 31, 33, 57) zawiera obrotowy element odchylający do odchylania listewek (11) pomiędzy pierwszym i drugim końcowym położeniem kątowym i ten obrotowy element odchylający zawiera pierwszy pierścień (31), drugi pierścień (33) i pierścień zliczający (57), które wszystkie są połączone obrotowo z pierwszym elementem (15).

4. Mechanizm według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścień zliczający (57) ma ogranicznik (61) odchylenia listewek do położenia otwartego i ogranicznik (63) odchylenia listewek do położenia zamkniętego.

5. Mechanizm według zastrz. 4, znamienny tym, że pierścień zliczający (57) ma ogranicznik pośredni (73) pomiędzy ogranicznikiem (61) odchylenia listewek do położenia otwartego i ogranicznikiem (63) odchylenia listewek do położenia zamkniętego.

6. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że mechanizm poślizgowy (74) zawiera człon napędowy (75) połączony z wałem napędowym (13), dla jego napędzania i mający: tarczę poślizgową (89, 90) pierwszy występ obwodowy (81) do łączenia tarczy poślizgowej (89, 90) tylko po określonej liczbie obrotów, po każdej zmianie kierunku obrotów i pierścieniowy człon krzywkowy (91), przy czym tarcza poślizgowa (89, 90) ma drugi występ obwodowy (93, 94) do łączenia pierścieniowego członu krzywkowego (91).

7. Mechanizm według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścień zliczający (57) zawiera schodkowy pierścieniowy tor prowadzący (114) mający wewnętrzny, wznoszący tor pierścieniowy (115) i zewnętrzny tor pierścieniowy (117), a cofany ogranicznik (71) wchodzi albo w wewnętrzny, albo w zewnętrzny tor pierścieniowy (115, 117).

8. Mechanizm według zastrz. 7, znamienny tym, że ogranicznik pośredni (73) jest utworzony w wewnętrznym torze pierścieniowym (115).

9. Mechanizm według zastrz. 2, znamienny tym, że elementem zatrzymującym (65) korpusu wspierającego jest kołek blokujący (65), który jest wybiórczo wkładany w wybrany jeden z wielu otworów (67), ułożonych w formie łuku na korpusie wspierającym.

10. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pierwszym elementem (15) jest koło pasowe, które obraca się z wałem napędowym (13), a drugim elementem (17, 31, 33, 57) jest pierwsza nawinięta sprężyna (17), która jest połączona rozłącznie, korzystnie przez tarcie, z kołem pasowym (15), przy czym koło pasowe (15) zawiera, cylindryczną na zewnątrz, biegnąca osiowo piastę (19), dla umieszczenia na jej powierzchni zewnętrznej pierwszej nawiniętej sprężyny (17) i wewnątrz, środkowy, nie kolisty, biegnący osiowo otwór (21), mający kształt przekroju komplementarny z przekrojem wału napędowego (13), umieszczonego w nim.

11. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pierwszy element (15) zawiera: koło pasowe z parą oddalonych od siebie nawzajem kołnierzy (23, 25) wyznaczających między nimi szpulę, przy czym szpula ma gwint (139), na którym jest obrotowo umieszczona śrubowa wkładka regulująca (141) mająca szerokość w przybliżeniu równą odległości pomiędzy kołnierzami (23, 25) koła, tworząc razem regulowaną średnicowo szpulę nawijającą taśmę przyjmującą różne długości taśmy podnoszącej za pomocą dokręcania i odkręcania śrubowej wkładki regulującej (141).

12. Żaluzja wenecka, zawierająca mechanizm roboczy (1) żaluzji weneckiej (12) do podnoszenia, opuszczania i odchylania listewek (11) żaluzji weneckiej (12), zawierający korpus wspierający (3) dla obrotowego przyjmowania obrotowego wału napędowego (13) i wyłączalny mechanizm sprzęgający, znamienny tym, że wyłączalny mechanizm sprzęgający ma co najmniej pierwszy element (15) zamontowany obrotowo na wale napędowym i drugi element (17, 31, 33, 57) odłączalnie połączony z tym pierwszym elementem (15), dla poruszania listewek pomiędzy przeciwnymi pierwszym i drugim położeniem kątowym; elementy określające pierwsze i drugie końcowe położenie kątowe, cofany ogranicznik (71) połączony roboczo z drugim elementem (17, 31, 33, 57) dla zatrzymania drugiego elementu w położeniu pośrednim pomiędzy pierwszym i drugim końcowym położeniem kątowym; i mechanizm poślizgowy (74) usytuowany pomiędzy wałem napędowym (13), a cofanym ogranicznikiem (71), dla aktywacji i dezaktywacji połączenia roboczego cofanego ogranicznika (71) z drugim elementem (17, 31, 33, 57), tylko po wstępnie określonej liczbie obrotów wału napędowego (13).