PL205933B1 - Kurek kulowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kurek kulowy przeznaczony do odcinania przepływu różnego rodzaju mediów, a zwłaszcza gazu i cieczy.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 187 659 kurek kulowy, który zbudowany jest z korpusu z przelotowym kanałem, wewnątrz którego umieszczony jest zamykający czop w postaci obracanej trzpieniem kuli osadzonej w zespołach dociskająco-podtrzymujących, które są usytuowane na końcach korpusu przy tym przelotowym kanale. Te zespoły dociskająco-podtrzymujące są zaopatrzone w dwa pierścienie ustalające położenie tego czopa w korpusie, przy czym pierwszy pierścień ustalający jest wkręcony w korpus, zaś drugi pierścień ustalający osadzony jest w korpusie suwliwie i jest dociśnięty pierścieniem dociskającym przez jego wkręcenie w ten korpus. We wspomnianych pierścieniach ustalających osadzone są teflonowe pierścienie uszczelniające dociskane do wspomnianego czopa.

Niedogodnością takich kurków kulowych jest to, że w celu uzyskania pełnej ich szczelności konieczne jest bardzo mocne dociśnięcie wspomnianych teflonowych pierścieni do powierzchni kuli, co w znacznym stopniu utrudnia ich otwarcie lub zamknięcie i dlatego często w celu łatwiejszego otwarcia lub zamknięcia czopa stosowane są przekładnie, zwłaszcza w instalacjach o większych przekrojach przepływu oraz w instalacjach na wyższe ciśnienia.

Celem wynalazku jest uniknięcie tych niedogodności, a zwłaszcza wyeliminowanie wspomnianych przekładni obracających trzon, przy czym nieoczekiwanie cel ten osiągnięto przez odmienną budowę zespołów dociskająco-podtrzymujących oraz ich inne usytuowanie w korpusie.

Istotą kurka według wynalazku jest to, że te zespoły dociskająco-podtrzymujące są tak usytuowane w korpusie, że stykają się one z powierzchnią boczną trzonu głównego oraz trzonu dolnego.

Korzystnie jest, jeśli powierzchnie boczne trzonu głównego oraz trzonu dolnego posiadają po przeciwnych stronach ich osi wzdłużnych w miejscach styku z wspomnianymi zespołami dociskająco-podtrzymującymi spłaszczenia. Taki kształt trzonów sprawia, że ich obrót przy otwieraniu kurka powoduje odsunięcie zespołów dociskająco-podtrzymujących wraz ze wspomnianymi uszczelkami od powierzchni kuli oraz ich dosunięcie do powierzchni kuli przy zamykaniu kurka.

Korzystnie jest również, jeśli trzon główny oraz trzon dolny posiadają ułożyskowane siedliska.

Korzystnie jest także, jeśli powierzchnia boczna co najmniej jednego zespołu dociskająco-podtrzymującego od strony czopa posiada uzębienie, które współpracuje z uzębieniem czopa.

Korzystnie jest też, jeśli zewnętrzna powierzchnia boczna co najmniej jednego zespołu dociskająco-podtrzymującego jest zaopatrzona w gwint, który jest wkręcany w korpus przy otwieraniu kurka.

Korzystnym skutkiem kurka według wynalazku jest znaczne ograniczenie stosowania kosztownych przekładni umożliwiających sterowanie pracą kurków, jak również jego wykorzystanie do konstrukcji zaworów szybkozamykających, podnoszących bezpieczeństwo korzystania z wielu mediów, w tym z gazu.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym na fig. 1 przedstawiono widok kurka kulowego w przekroju poprzecznym oraz na fig. 2 i fig. 3 uwidoczniono przekrój poprzeczny trzona stykającego się z zespołem dociskająco-podtrzymującym, przy czym na fig. 2 przedstawiono, gdy trzon styka się powierzchnią spłaszczoną po przeciwnych stronach jego osi wzdłużnej, zaś na fig. 3 - gdy trzon styka się powierzchnią cylindryczną zespołu dociskająco-podtrzymującego.

Kurek kulowy posiada korpus 1 o kształcie tulei z dwoma kołnierzami, wewnątrz której to tulei umieszczony jest element zamykający w postaci kuli 2 z przelotowym otworem. W korpusie tym umieszczone są dwa zespoły dociskająco-podtrzymujące 3 z pakietem dociskowym oraz uszczelką 4 wspomnianej kuli. Krawędzie tych zespołów dociskająco-podtrzymujących stykają się ślizgowo z powierzchnią walcową spłaszczoną po przeciwnych stronach osi wzdłużnej trzonu głównego 6 oraz trzonu dolnego 7. Taki kształt trzonów powoduje, że gdy obraca się trzonem w celu otwarcia kurka, następuje rozwarcie - odsunięcie od powierzchni kuli zespołów dociskająco-podtrzymujących 3 z uszczelkami 4 kuli i odwrotnie, w momencie zamknięcia kurka, następuje zwarcie (dosunięcie do powierzchni kuli tych zespołów dociska ąco-podtrzymujących 3). W celu zachowania pełnej szczelności zastosowano uszczelniacze 8, 9, 10 typu „ring”.

Claims (3)

1. Kurek kulowy posiadający korpus z przelotowym kanałem, wewnątrz którego umieszczony jest obrotowo element zamykający w postaci zbliżonej do kuli, osadzonej w zespołach dociskająco-podtrzymujących usytuowanych przy tym przelotowym kanale, znamienny tym, że wspomniane zespoły dociskająco-podtrzymujące (3) stykają się z powierzchnią boczną trzonu głównego (6) oraz trzonu dolnego (7).

2. Kurek według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnie boczne trzonu głównego (6) oraz trzonu dolnego (7) posiadają po przeciwnych stronach ich osi wzdłużnych w miejscach styku z wspomnianymi zespołami dociskająco-podtrzymującymi spłaszczenia.

3. Kurek według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia boczna co najmniej jednego zespołu dociskająco-podtrzymującego (3) od strony czopa posiada uzębienie, natomiast zewnętrzna powierzchnia boczna co najmniej jednego zespołu dociskająco-podtrzymującego (3) jest zaopatrzona w gwint.