PL205981B1 - Armatura przyłączeniowa grzejnika oraz sposób mocowania armatury do grzejnika - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest armatura przyłączeniowa grzejnika składająca się z korpusu, posiadającego pierwszy otwór grzejnikowy i drugi otwór grzejnikowy, przy czym osie środkowe obu otworów grzejnikowych są równoległe względem siebie, oraz trzpień mocujący, który poprzez pierwszy otwór grzejnikowy przykręcany jest do grzejnika. Ponadto przedmiotem wynalazku jest sposób mocowania armatury składającej się z korpusu, posiadającego pierwszy otwór grzejnikowy i drugi otwór grzejnikowy, do grzejnika, obejmujący wykonanie dwóch połączeń gwintowanych pomiędzy grzejnikiem a armaturą.

Armatura przyłączeniowa stosowana jest często, dla utworzenia połączenia pomiędzy przyłączem dopływowym i przyłączem odpływowym danego grzejnika z jednej strony a układem przyłącz zasilających z drugiej strony, posiadającym ułożone na stałe przewody zasilające. W wielu przypadkach armatura przyłączeniowa najpierw łączona jest z grzejnikiem. Następnie wykonywane jest połączenie z przewodami grzewczymi ułożonymi na stałe w budynku.

Z opisu patentowego DE 298 12 233 U1 znana jest armatura grzejnikowa, która dla obu otworów grzejnikowych posiada po jednym króćcu, wyposażonym w nakrętkę złączkową. Nakrętka złączkowa jest nakręcana na odpowiedni króciec przyłączeniowy grzejnika. Pomiędzy króćcem, znajdującym się przy korpusie armatury, i króćcu grzejnikowym umieszczone jest uszczelnienie, mające zapewnić szczelne połączenie. Armatura tego rodzaju wymaga pewnej zręczności przy montażu, ponieważ dokręcanie nakrętki złączkowej przy jednym otworze grzejnikowym utrudnia króciec przyłączeniowy przy drugim otworze grzejnikowym.

Dlatego też w opisie patentowym DE 101 08 609 A1 zaproponowano mocowanie korpusu do grzejnika za pomocą dwóch trzpieni mocujących, które przechodzą przez korpus armatury. Trzpienie mocujące są wtedy wkręcane w króćce przyłączeniowe grzejnika. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że trzpienie mocujące mogą być obracane od strony przeciwnej do grzejnika. Manipulowanie odpowiednim narzędziem nie jest więc utrudnione.

Takie rozwiązanie okazało się niezawodne. Wymaga ono jednak jeszcze pewnego wysiłku.

Celem wynalazku jest dostarczenie ekonomicznego przyłącza grzejnikowego.

Istotą wynalazku jest armatura przyłączeniowa, w której według wynalazku korpus lub część z nim połączona mają w strefie drugiego otworu grzejnikowego gwint, którym korpus przykręcony jest do jednego z przyłączy grzejnika.

Taka konstrukcja umożliwia jeszcze prostsze mocowanie armatury przyłączeniowej do grzejnika. Korpus jest po prostu wkręcany w gwint w grzejniku. Pojęcie „Wkręcanie nie powinno być przy tym ograniczone tylko do wkręcania gwintu w odpowiednie przyłącze grzejnika. Możliwe jest również nakręcanie gwintu na grzejnik. Przy tym cały korpus może być obracany wokół osi gwintu; ponieważ w tej fazie montaż u oprócz połączenia tworzonego przez gwint nie wystę puje ż adne inne połączenie pomiędzy grzejnikiem i armaturą. Gwint można mocować przy korpusie już przy produkcji armatury w taki sposób, ż e stanowi on jeden element z korpusem. W niektórych przypadkach gwint mocowany jest nawet do elementu połączonego na stałe z korpusem. W dalszym ciągu należy więc go uważać za gwint korpusu. Przy mocowaniu korpusu do grzejnika w strefie drugiego otworu grzejnikowego nie trzeba więc operować żadnym osobnym podzespołem. Co więcej, wystarczy operowanie pojedynczym podzespołem, a mianowicie korpusem armatury. Przy wkręcaniu korpusu w grzejnik z reguły nie jest wymagane żadne narzędzie, ponieważ ramię dźwigni utworzone przez korpus wystarczy do uzyskania wymaganego momentu obrotowego.

Korzystnie gwint ma postać gwintu zewnętrznego na króćcu gwintowanym, otaczającym drugi otwór grzejnikowy. Przy takim ukształtowaniu możliwe jest ukrycie części korpusu z gwintem, a mianowicie króćców gwintowanych, w grzejniku, w taki sposób, aby osiągnąć optycznie przyjemny kształt. Na połączeniu pomiędzy armaturą przyłączeniową i grzejnikiem nie ma przy tym żadnych zakłócających zgrubień, jakie przykładowo tworzy nakrętka złączkowa.

Korzystnie gwint jest wyposażony w uszczelnienie. Jako uszczelnienie można przykładowo zastosować sznur uszczelniający, taśmę politetrafluoretylenową lub inne podobne niezależne uszczelnienie. Połączenie gwintowane jest wtedy szczelne po osiągnięciu pewnej głębokości wkręcenia i to niezależnie od głębokości wkręcenia króćca gwintowanego w grzejnik.

Korzystnie króciec gwintowany w strefie za gwintem jest otoczony pierścieniem uszczelniającym. Pierścień uszczelniający można zastosować jako uszczelnienie dodatkowe lub alternatywne

PL 205 981 B1 względem uszczelnienia na gwincie. Zapewnia on również szczelność połączenia pomiędzy korpusem armatury przyłączeniowej i grzejnikiem w strefie drugiego otworu grzejnikowego.

Korzystnie jest, aby pierścień uszczelniający miał predefiniowaną rozszerzalność w kierunku równoległym do osi środkowej króćca gwintowanego. Wkręcenie korpusu z króćcem gwintowanym w grzejnik powoduje ściśnię cie pierścienia uszczelniającego, przy czym po osiągnięciu określonej głębokości wkręcenia można zapewnić odpowiednią szczelność, bez konieczności całkowitego ściśnięcia pierścienia uszczelniającego.

Korzystne jest również, aby pierścień uszczelniający rozszerzał się stożkowo w kierunku od gwintu. Działanie uszczelniające powstaje wtedy nie tylko na stosunkowo wąskiej, czołowej powierzchni styku pomiędzy pierścieniem uszczelniającym a odpowiednią powierzchnią czołową przyłącza grzejnikowego, ale również dzięki temu, że pierścień uszczelniający przylega promieniowo od wewnątrz do grzejnika.

Korzystnie pierścień uszczelniający na końcu skierowanym od gwintu otoczony jest pierścieniowym kołnierzem króćca korpusu. Pierścieniowy kołnierz zapobiega wyciśnięciu pierścienia uszczelniającego przy wkręcaniu króćca gwintowanego w grzejnik. Ponadto kołnierz utrzymuje pierścień uszczelniający w wymaganej pozycji.

Korzystnie w przedłużeniu drugiego otworu grzejnikowego umieszczono zawór. Zapewnia to szczególnie korzystne mocowanie armatury za pomocą gwintu przy grzejniku, ponieważ dostępne jest wystarczająco dużo miejsca, aby umieścić tam zawór. Nie trzeba planować dodatkowej przestrzeni, poprzez którą można by poprowadzić trzpień mocujący również dla drugiego otworu grzejnikowego.

Korzystnie przez wydrążony trzpień mocujący przechodzi elektryczny pręt grzejny. Umożliwia to korzystanie z grzejnika w okresach, w których instalacja grzewcza danego domu jest wyłączona, przykładowo w lecie, kiedy mogą występować chłodniejsze okresy, w czasie których na przykład w łazience pewne podwyższenie temperatury jest przyjemne.

Istotą wynalazku jest także sposób mocowania armatury, w którym korpus z gwintem otaczającym drugi otwór grzejnikowy wkręca się w grzejnik, pierwszy otwór grzejnikowy wyrównuje się względem pierwszego otworu przyłącza grzejnika, wydrążony trzpień mocujący wkręca się w grzejnik, poprzez korpus i pierwszy otwór grzejnikowy, od przeciwnej do grzejnika strony korpusu.

Dzięki temu można znacznie ułatwić mocowanie armatury do grzejnika. Mocowanie armatury odbywa się w pierwszym etapie w ten sposób, że gwint otaczający drugi otwór grzejnikowy przystawia się do grzejnika i obraca całą armaturę grzejnikową tak długo, aż gwint jest wkręcony wystarczająco głęboko w grzejnik. Po wykonaniu tej czynności uzyskuje się szczelne mocowanie do grzejnika, które zapewnia wystarczającą stabilność montażową. Armaturę można więc bez obaw puścić, bez zagrożenia, że odłączy się ona od grzejnika i opadnie. Ponadto armaturę można teraz ustawić w odpowiedniej pozycji wobec grzejnika tak, aby oba otwory grzejnikowe znajdowały się naprzeciwko odpowiadającym im przyłączom grzejnika. Dla drugiego otworu grzejnikowego zapewnia to połączenie gwintowane. Dopiero potem następuje ostateczne zamocowanie armatury do grzejnika poprzez wkręcenie wydrążonego trzpienia gwintowanego w grzejnik poprzez korpus. Trzpień gwintowany przechodzi przy tym przez pierwszy otwór grzejnikowy. Po stronie przeciwległej do grzejnika znajduje się wystarczająca ilość wolnej przestrzeni dla przyłożenia narzędzia do obracania trzpienia gwintowanego. W znacznej mierze ułatwia to montaż.

Korzystnie gwint otaczający drugi otwór grzejnikowy korpusu ma niezależne uszczelnienie, zapewniające szczelność niezależnie od ustawienia korpusu. Zapewnia to zawsze możliwość ustawienia pierwszego otworu grzejnikowego tak, aby pokrywał się z odpowiednim otworem przyłączeniowym w grzejniku bez rozszczelniania w strefie drugiego otworu grzejnikowego.

Wynalazek opisano bliżej na podstawie korzystnego przykładu wykonania w połączeniu z rysunkiem, na którym:

fig. 1 przedstawia schematyczny przekrój armatury przyłączeniowej wzdłuż linii I-I z rysunku fig. 2, a fig. 2 przedstawia schematyczny przekrój armatury przyłączeniowej wzdłuż linii ll-ll z rysunku fig. 1. Armatura przyłączeniowa 1 do grzejnika, z którego przedstawiono jedynie przyłącza 2, 3, służy do połączenia grzejnika z przewodami, ułożonymi na stałe w budynku.

Armatura 1 posiada korpus 4 z przyłączem dopływowym 5 oraz przyłączem odpływowym 6. Przyłącze dopływowe 5 umieszczono w króćcu 7 z gwintem zewnętrznym 8. Przyłącze odpływowe 6 umieszczono w króćcu 9 z gwintem zewnętrznym 10. Do obu gwintów zewnętrznych 8, 10 można przykręcić nakrętki złączkowe, mocowane do przewodów ułożonych na stałe w budynku, dla utworze4

PL 205 981 B1 nia połączenia pomiędzy korpusem 4 a tymi przewodami. Oczywiście dopuszczalne są również inne możliwości połączenia.

W korpus wkręcono zawór 11 zaznaczony linią przerywaną, którego zawieradło 12 współdziała z gniazdem zaworowym 13 utworzonym w korpusie.

Do połączenia z grzejnikiem korpus posiada pierwszy otwór grzejnikowy 14 i drugi otwór grzejnikowy 15. Pierwszy otwór grzejnikowy 14 umieszczono w wystającym z korpusu króćcu 16, który otacza kanał 17. Kanał 17 przedłuża się po stronie przeciwległej do pierwszego otworu grzejnikowego 14 korpusu 4 i kończy się otworem montażowym 18. W otwór montażowy 18 można wprowadzić wydrążony trzpień mocujący 19, posiadający w górnym końcu (w odniesieniu do rysunku fig. 1) gwint zewnętrzny 20, który można wkręcić w odpowiedni gwint wewnętrzny 21 przyłącza 2 grzejnika, celem połączenia korpusu 4 armatury przyłączeniowej 1 z grzejnikiem.

Drugi otwór grzejnikowy 15 umieszczono w króćcu 22. Króciec 22 otacza kanał dopływowy 23. Króciec 22 dokładnie tak jak króciec 16, połączono w taki sposób, że stanowi on jeden element wraz z korpusem 4. Króciec ten można ukształtować również, jako oddzielny element, połączony na stałe z korpusem 4. Na końcu króćca 22 umieszczono gwint zewnętrzny 24, który można wkręcić w odpowiedni gwint wewnętrzny 25 przyłącza 3 grzejnika.

Oba króćce 16, 22 mają taką samą średnicę jak przyłącza 2, 3 a ich osie są równoległe względem siebie. Oznacza to, że po zamontowaniu powstaje gładkie przejście pomiędzy przyłączami 2, 3 a armaturą przyłączeniową 1.

Za gwintem zewnętrznym 24 umieszczono pierścień uszczelniający 26, otaczający króciec 22. Pierścień uszczelniający 26 ma predefiniowaną rozszerzalność w kierunku wzdłużnym, to znaczy rozszerza się równolegle do osi 27 kanału dopływowego 23. Ponadto rozszerza się on stożkowo w kierunku od gwintu zewnę trznego 24. Wkręcenie korpusu 4 króćcem 22 w przyłącze 3 powoduje przyleganie pierścienia uszczelniającego 26 przede wszystkim promieniowo do wnętrza przyłącza 3. Oczywiście, dodatkowo pierścień uszczelniający 26 zostaje nieco ściśnięty zapewniając dodatkowe uszczelnienie powierzchni czołowej przyłącza 3.

Pierścień uszczelniający 26 jest otoczony obwodowym kołnierzem 28 króćca 22. Kołnierz 28 zapobiega wyciśnięciu pierścienia uszczelniającego 26 w trakcie montażu korpusu 4 do przyłącza 3 z przestrzeni pomię dzy przyłączem 3 a korpusem 4.

Strona czołowa kołnierza 28 tworzy ogranicznik wkręcania gwintu 24 w rurę przyłączeniową 3. Jednakże granica ta nie zawsze jest osiągana, ponieważ króciec 16 i przyłącze 2 przy każdym obrocie korpusu 4 tylko jeden raz pokrywają się ze sobą. Skok gwintu 24 dla jednego obrotu wynosi na przykład 1.5 mm. Z tego względu, celem maksymalnego ograniczenia skośnego położenia korpusu, powierzchnia czołowa króćca 16 jest przesunięta w stosunku do powierzchni czołowej kołnierza 28 o połowę skoku gwintu, czyli w tym przypadku o 0.75 mm. Gdyby powierzchnie czołowe znajdowały się na tej samej wysokości, maksymalne możliwe do uzyskania położenie skośne byłoby dwa razy większe.

Oczywiście przy wydrążonym trzpieniu mocującym 19 przewidziano również uszczelnienia 29, 30, na przykład w postaci pierścieni uszczelniających o przekroju okrągłym (O-ring).

Pręt grzejny 31, który można wkręcić w wydrążony trzpień mocujący 19 zaznaczono schematycznie linią przerywaną

Montaż armatury jest stosunkowo prosty. Wyposażona już w pierścień uszczelniający 26 armatura 1 wkręcana jest gwintem zewnętrznym 24 w gwint wewnętrzny 25 rury przyłączeniowej 3. Przy wykonywaniu tej czynności z reguły nie jest potrzebne żadne narzędzie, ponieważ korpus 4 tworzy dźwignię wystarczająco długą, aby monter ręką wytworzył konieczny moment obrotowy. Oczywiście dodatkowo lub alternatywnie do pierścienia uszczelniającego 26, na gwincie zewnętrznym 24 można zastosować również inne nieprzedstawione szczegółowo uszczelnienie, na przykład w postaci sznura uszczelniającego, taśmy politetrafluoretylenowej lub uszczelnienia gumowego.

Gwint zewnętrzny 24 wkręcany jest do oporu w gwint wewnętrzny 25. Jednakże nie jest wymagane, aby króciec 22 zetknął się przy tym z rurą przyłączeniową 3. Wystarczającą szczelność uzyskuje się po pokonaniu pewnej długości wkręcenia.

Kiedy gwint zewnętrzny 24 jest wkręcony na wystarczającą odległość w gwint wewnętrzny 25, pierwszy otwór grzejnikowy 14 ustawia się odpowiednio do przyłącza 2 grzejnika. Również i to jest stosunkowo prostą czynnością. Dokładne ustawienie nie jest przy tym wymagane. Wystarcza takie ustawienie korpusu 4 w stosunku do grzejnika, aby można było wprowadzić wydrążony trzpień mocujący 19 poprzez kanał 17 do przyłącza 2 i wkręcić go w nie. Bezpośrednio po wykonaniu tej czynności armatura 1 jest przymocowana do grzejnika.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Armatura przyłączeniowa grzejnika składająca się z korpusu, posiadającego pierwszy otwór grzejnikowy i drugi otwór grzejnikowy, przy czym osie środkowe obu otworów grzejnikowych są równoległe względem siebie, oraz trzpień mocujący, który poprzez pierwszy otwór grzejnikowy przykręcany jest do grzejnika, znamienna tym, że korpus (4) lub część z nim połączona mają w strefie drugiego otworu grzejnikowego (15) gwint (24), którym korpus (4) przykręcony jest do jednego z przyłączy (2, 3) grzejnika.
2. 2. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 1, znamienna tym, że gwint (24) ma postać gwintu zewnętrznego na króćcu gwintowanym (22), otaczającym drugi otwór grzejnikowy (15).
3. 3. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że gwint (24) jest wyposażony w uszczelnienie.
4. 4. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 2, znamienna tym, króciec gwintowany (22) w strefie za gwintem (24) jest otoczony pierścieniem uszczelniającym (26).
5. 5. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 4, znamienna tym, że pierścień uszczelniający (26) ma predefiniowaną rozszerzalność w kierunku równoległym do osi środkowej (27) króćca gwintowanego (22).
6. 6. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 4 albo 5, znamienna tym, że pierścień uszczelniający (26) rozszerza się stożkowo w kierunku od gwintu (24).
7. 7. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 4 albo 5, znamienna tym, że pierścień uszczelniający (26) na końcu skierowanym od gwintu otoczony jest pierścieniowym kołnierzem (28) króćca (22) korpusu (4).
8. 8. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 1 albo 2 albo 4 albo 5, znamienna tym, że w przedłużeniu drugiego otworu grzejnikowego (15) umieszczono zawór (11).
9. 9. Armatura przyłączeniowa według zastrz. 1 albo 2 albo 4 albo 5, znamienna tym, że przez wydrążony trzpień mocujący (19) przechodzi elektryczny pręt grzejny (31).
10. 10. Sposób mocowania armatury składającej się z korpusu, posiadającego pierwszy otwór grzejnikowy i drugi otwór grzejnikowy, do grzejnika, obejmujący wykonanie dwóch połączeń gwintowanych pomiędzy grzejnikiem a armaturą, znamienny tym, że korpus (4) z gwintem (24) otaczającym drugi otwór grzejnikowy (15) wkręca się w grzejnik, pierwszy otwór grzejnikowy (14) wyrównuje się względem pierwszego otworu przyłącza (2, 3) grzejnika, wydrążony trzpień mocujący (19) wkręca się w grzejnik, poprzez korpus (4) i pierwszy otwór grzejnikowy (14), od przeciwnej do grzejnika strony korpusu.
11. 11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że gwint (24) otaczający drugi otwór grzejnikowy (15) ma niezależne uszczelnienie.