PL206310B1 - Konstrukcja budowlana kopułowa - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja budowlana kopułowa.

Z opisów patentowych US Nr 4285174, 4665664, 4686801, 5170599 i EP-0773331A, znane są kopułowe konstrukcje budowlane zawierające kratownicę krokwi przechodzącą pomiędzy parami punków na wyimaginowanej powłoce zmontowanej z licznych odrębnych paneli.

W europejskim zgłoszeniu patentowym nr 0773331 opisano kopułową konstrukcję budowlaną zawierającą liczne koncentryczne części umieszczone jedna nad drugą i zawierające szczytową część centralną oraz jedną lub więcej części dolnych, z których każda tworzy odnośną część bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi i utworzoną przez liczne panele o prostych krawędziach, z których każdy przechodzi od górnej wewnętrznej krawędzi tej bryły do dolnej zewnętrznej krawędzi. Każde połączenie pomiędzy krawędziami paneli na każdej wspomnianej górnej krawędzi wewnętrznej tej lub każdej bryły jest przystające z odnośnym połączeniem pomiędzy krawędziami paneli na sąsiedniej krawędzi bryły lub szczytowej części centralnej bezpośrednio powyżej. Co najmniej jedna bryła zawiera panele zarówno czworokątne jak i panele trójkątne, a wierzchołek każdego trójkątnego panelu jest przystający z połączeniem pomiędzy panelami czworokątnymi, w górnej wewnętrznej krawędzi odnośnej bryły oraz posiada podstawę tworzącą odnośną część dolnej zewnętrznej krawędzi odnośnej bryły.

W opisie patentowym nr GB-2339806 ujawniono konstrukcję kopuł ową , w której dodatkowo każdy czworokątny panel jest trapezowy, gdzie krótsza z jego równoległych krawędzi leży w dolnej zewnętrznej krawędzi bryły, a dłuższa z jego równoległych krawędzi leży w górnej wewnętrznej krawędzi bryły.

Znane kopułowe konstrukcje budowlane tego typu są zasadniczo okrągłe w widoku z góry i wykazują, z mikroskopowego punktu widzenia, zasadniczo obrotową symetrię wokół centralnej osi pionowej. Taka forma wykazuje zalety w zakresie wytrzymałości i stabilności, lecz występują oczywiście okoliczności, w których przykładowo okrągły widok z góry nie jest idealny z innych powodów, na przykład gdy pożądane jest, aby kopuła otaczała prostokątny lub inny nieokrągły obiekt sportowy lub gdy pożądane jest maksymalne wykorzystanie płaskiego obszaru generalnie prostokątnego pola albo dostosowanie licznych podobnych struktur wzajemnie zbliżonych na gruncie bez utraty przestrzeni.

Konstrukcja budowlana kopułowa, według wynalazku, która jest nieokrągła w widoku z góry i jest uformowana z licznych, paneli o prostych krawę dziach, przy czym krawę dzie paneli są uł o ż one pomiędzy odnośnymi parami punktów na wyimaginowanej powłoce konstrukcji, zaś punkty są rozmieszczone w wybranych licznych poziomach w tej konstrukcji, przy czym w każdym poziomie niektóre punkty są ułożone na okręgu, charakteryzuje się tym, że dla każdego zestawu trzech sąsiednich poziomo rozstawionych punktów albo trzy punkty leżą na równych promieniach od wyznaczonego punktu na płaszczyźnie lub dwa sąsiednie z trzech punktów znajdują się w pierwszej równej promieniowej odległości od tego wyznaczonego punktu stanowiącego jednocześnie punkt ustalający, usytuowany na wspomnianej płaszczyźnie, a pozostały punkt znajduje się w tej samej odległości, jak punkt sąsiadujący z zestawem punktów, od punktu wyznaczonego na promieniu, od punktu ustalającego, do punktu sąsiadującego z nim lub od punktu wytwarzania, poza punktem ustalającym wymienionego ostatnio promienia.

Korzystnym jest gdy w każdym poziomie odległości dla wszystkich punktów na powłoce mają jedną z tylko dwóch wielkości ustalonych dla tego poziomu, a w szczególności w każdym poziomie odległości mają tylko jedną z trzech wielkości ustalonych dla danego poziomu.

Każdy punkt ustalający leży w tej samej płaszczyźnie pionowej względem punktu ustalającego usytuowanego na poziomach powyżej i poniżej.

Korzystnym jest gdy konstrukcja zawiera liczne części umieszczone jedna nad drugą oraz posiada część wierzchołkową i co najmniej jedną dolną część, z których każda formuje odnośną część bryły wyciętą płaszczyznami równoległymi, w sąsiedztwie części bezpośrednio powyżej.

Na każdym poziomie w konstrukcji, korzystnie poziome krawędzie paneli na poziomie w konstrukcji stanowią segmenty i mają tym większe długości, im większa jest promieniowa odległość od odnośnych punktów ustalających, a zwłaszcza na każdym poziomie konstrukcji stosunek poziomych długości każdego segmentu do jego promieniowej odległości od odnośnego punktu ustalającego jest dla segmentów jednakowy.

Linie łączenia segmentu paneli o tej samej długości przechodzą promieniowo do wspólnego punktu środkowego lub punktu ustalającego.

PL 206 310 B1

Zaletą proponowanego rozwiązania jest sztywność i stabilność konstrukcji pomimo nie okrągłego kształtu w rzucie z góry. Wynalazek umożliwia wytworzenie wydłużonej konstrukcji kopułowej, która nie wymaga żadnych dodatkowych podparć jak na przykład sklepione struktury. Zwiększa to ogromnie oszczędność konstrukcji oraz obniża koszt na tonę materiału składowanego w tej konstrukcji.

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładzie wykonania na podstawie rysunku na którym fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania konstrukcji kopułowej według wynalazku w widoku perspektywicznym z góry, fig. 2 - konstrukcję według fig. 1 w rzucie z boku, a fig. 3 jest widokiem z tyłu konstrukcji z fig. 1, fig. 4 - inny przykład konstrukcji kopułowej według wynalazku w rzucie z góry, fig. 5 konstrukcję z fig. 4 w rzucie z tyłu, a fig. 6 i 7 jest widokiem konstrukcji z fig. 4 w rzutach bocznych z przeciwnych koń ców, fig. 8, 9 i 10 - zasady obecnego wynalazku w podobnym ukł adzie schematycznym, fig. 11 - dalsze właściwości korzystnych przykładów wykonania według fig. 8, 9 i 10, w podobnym ukł adzie schematycznym.

Przechodząc do fig. 1 do 3, pokazana konstrukcja kopułowa zawierająca kratownicę krokwi przechodzących pomiędzy odnośnymi parami punków na wyimaginowanej powłoce kratownicy zmontowanej z licznych odrębnych paneli. Konstrukcja ta tworzy dach lub poszycie utworzone przez liczne odrębne, płaskie, panele o prostych krawędziach, które są połączone ze sobą doczołowo. Panele mogą tworzyć całą konstrukcję nośną kopuły lub mogą być podparte przez leżącą poniżej kratownicą lub usztywnieniem. Panele mogą być oddzielnie oszklonymi ramami połączonymi członami ramowymi bądź krokwiami lub mogą być jednolitymi panelami o prostych krawędziach z metalu, tworzywa sztucznego, sklejki, itp.

Konstrukcja kopułowa pokazana na fig. 1 do 3 zawiera centralną część szczytową 20 i umieszczone na zewnątrz i poniżej liczne części 20, koncentryczne pierścienie lub części bryły wycięte dwoma płaszczyznami równoległymi, każda utworzona przez pierścień paneli połączonych krawędziami doczołowo. Każdy panel przebiega od górnej wewnętrznej krawędzi odnośnej części bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi do jej krawędzi dolnej. W układzie pokazanym na fig. 1 część centralna 20 ma kształt łódki odwróconej do góry dnem, utworzonej przez parę przylegających trójkątnych paneli 22 w każdym końcu i szeregów przylegających czworokątnych paneli 24 po każdej stronie. Szeregi te przechodzą od trójkątnego panelu 22 w jednym końcu do trójkątnego panelu 22 w drugim końcu po jednej stronie. Dolne krawędzie paneli 22 i 24 tworzą obwód w części 20. Bezpośrednio na zewnątrz i poniżej części 20 umieszczono część bryły wyciętą dwoma płaszczyznami równoległymi lub pierścień utworzony przez szeregi wzajemnie połączonych trapezowych paneli 25 (w końcach tej bryły trójkątnych paneli 25a), gdzie górna krawędź każdego panelu 25 przystaje do podstawy odnośnego panelu 22 lub 24.Dolna krawędź każdego panelu 25 jest równoległa do górnej krawędzi i tworzy część dolnej krawędzi pierścienia lub części bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi, panele 25 spotykają się ze sobą wzdłuż odnośnych linii długości geograficznej tej konstrukcji (tzn. linii leżących w odnośnych płaszczyznach pionowych). Podobnie, w pokazanym układzie część bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi posiada w każdym z obu końców 25, 25a pięć trójkątnych paneli 25 przyległych bokami, wierzchołki paneli 25a w ich górnych końcach są przystające do punktu dziobu lub rufy części w kształcie łódkowym 20, a ich podstawy tworzą odnośne części dolnego obwodu bryły wyciętej dwoma płaszczyznami. Każdy panel 25 w sąsiedztwie każdego końca części bryły ma jeden bok przystający do boku przyległego panelu 25a. Podobnie, na zewnątrz i poniżej bryły paneli 25, 25a występuje następna część bryły utworzona przez panele trapezowe 26, z których każdy posiada krótszą krawędź tworzącą cześć wewnętrznej i górnej krawędzi tej bryły przylegającą i przystającą z dolną krawędzią odnośnego panelu 25, 25a. Każdy panel 26 posiada równoległą krawędź tworzącą odnośną część dolnej i zewnętrznej krawędzi odnośnej bryły paneli 26.

W ten sam sposób część panelowa 26 bryły przechodzi w następną część panelową 26 bryły, która z kolei przechodzi w część panelową 30 bryły przechodzącą w część panelową 32 bryły, która z kolei przechodzi w część panelową 34 bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi. Część panelowa 34 bryły ostatecznie przechodzi w pierścień paneli 36. Górne i dolne krawędzie każdej części bryły leżą w odnośnych płaszczyznach poziomych, przy czym połączenie pomiędzy panelami w górnej krawędzi każdej bryły jest przystające z odpowiadającym połączeniem pomiędzy panelami przylegającej bryły powyżej. Krawędzie paneli przechodzące pomiędzy takimi górnymi i dolnymi krawędziami leżą w odnośnych liniach długości geograficznej (jak określono powyżej). W najniższej sekcji tej konstrukcji mogą występować panele 36, które są pionowe i tworzą pionową obwodową ścianę konstrukcji, przez co najniższa sekcja jest raczej walcem niż częścią bryły wyciętą dwoma płaszczyznami

PL 206 310 B1 równoległymi. Należy również zauważyć, że najniższy pierścień paneli 36 i dwie sekcje brył 34, 32 powyżej przenikają w dwóch miejscach (jak pokazano) układy otworów drzwiowych lub portyków 40.

Według fig. 4 do 7 nie jest to konstrukcja okrągła w widoku z góry, jak w przypadku tradycyjnych konstrukcji kopułowych, lecz w tym przypadku jest to konstrukcja według fig. 1 do 7 owalna w widoku z góry. Zgodnie z wynalazkiem inne przykłady wykonania mogą mieć inne kształty w widoku z góry, jak przykładowo pokazano na fig. 10, może to być kształt zbliżony do kwadratu z zaokrąglonymi rogami. Kołowy kształt w widoku z góry dla tradycyjnej konstrukcji kopułowej jest ważnym środkiem odpowiedzialnym za sztywność i stabilność takich kopułowych konstrukcji, a odstępstwo od tradycyjnej okrągłej konfiguracji kopułowych struktur generalnie prowadzi do znacznego zmniejszenia sztywności i stabilności bez zastosowania przykładowo dodatkowego wzmocnienia i/lub lin naprężających. Twórca odkrył, że można uniknąć zmniejszenia stabilności i sztywności lub w znacznym stopniu mu zapobiec poprzez konfigurację takich nieokrągłych konstrukcji kopułowych zgodną ze zbiorem reguł objaśnionych poniżej. Mianowicie, twórca odkrył, że stabilność i sztywność można w znacznym stopniu poprawić jeśli nieokrągła konstrukcja kopułowa będzie taka, że w wybranych licznych poziomach tej konstrukcji dla każdego zestawu trzech przyległych poziomo rozstawionych punktów w otoczce lub kratownicy tej konstrukcji wszystkie trzy punkty leżą na równych promieniach od punktu w tej samej płaszczyźnie lub dwa z tych trzech przyległe punkty znajdują się w pierwszej równej odległości promieniowej od punktu (nazwanego tu punktem ustalającym) w takiej płaszczyźnie poziomej, a pozostały punkt leży w tej samej odległości jak punkt przyległy wspomnianego zestawu od punktu na promieniu od wspomnianego punktu ustalającego do wspomnianego punktu połączenia lub od punktu przy wytwarzaniu poza wspomnianym punktem ustalającym ostatnio wspomnianego promienia. A zatem, każdy segment tworzy w płaszczyźnie podstawę równoramiennego trójkąta, którego boki wyznaczają promienie do odnośnego punktu ustalającego.

Na fig. 8 pokazano schematycznie fragment poziomego przekroju konstrukcji kopułowej zgodnie z wynalazkiem. Wspomniany poziomy fragment zawiera pierwszą część utworzoną przez szereg segmentów 44 połączonych czołowo oraz drugą i trzecią sekcję po obu stronach sekcji pierwszej zawierającą segmenty 46a i 46b czołowo połączone w punktach 52a i 52b. Segmenty 44, 46a, 46b na fig. 8 mogą przedstawiać poziomo górne lub dolne krawędzie pierścienia lub bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi posiadającej liczne nałożone na siebie takie pierścienie lub bryły, dobrane wymiarowo lub skonfigurowane do utworzenia takiej konstrukcji (nie pokazano). Segmenty 44, 46a, 46b tworzące ciągłą rozpiętość lub łuk na fig. 8 mogą być poziomymi dźwigarami wyznaczającymi górne lub dolne krawędzie bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi w strukturze zawierającej kratownicę takich dźwigarów lub mogą tworzyć górne lub dolne krawędzie paneli tworzących odnośną bryłę, a nawet mogą przedstawiać poziome przekroje takich paneli poprowadzone pomiędzy górnymi i dolnymi krawędziami takiej bryły.

W układzie według fig. 8 sąsiednie segmenty 44 łączą się doczołowo w punktach 48 leżących w różnej promieniowej odległości przedstawionej promieniem 50 na fig. 8 od punktu ustalającego CP-1 w tej samej płaszczyźnie. Segmenty 46a drugiej sekcji łączą się ze sobą doczołowo w punktach 52, natomiast segment 46a drugiej sekcji najbliższy pierwszej sekcji łączy się z przylegającym segmentem 44 w punkcie 47a. Podobnie segmenty 46b drugiej sekcji łączą się doczołowo w następnych punktach 52b, a segment 46b drugiej sekcji najbliższej pierwszej sekcji łączy się z przyległym segmentem 44 pierwszej sekcji w następnym punkcie 47b. Punkty 47a, 47b i 48 znajdują się w tej samej odległości promieniowej (oznaczonej promieniami odpowiednie 50, 50a i 50b) od punktu ustalającego CP-1. Punkty 52a drugiej sekcji i punkt 47a znajdują się w mniejszych równych odległościach (promień 53 na fig. 8) od wspólnego punktu ustalającego CP-2 na promieniu 50a. Podobnie punkty 52b trzeciej sekcji i punkt 47b znajdują się w bliższej równej promieniowej odległości (punkt 53b) od następnego wspólnego punktu ustalającego CP-3 na promieniu 50b. Należy zauważyć, że na fig. 8 choć segmenty 44, 46 i 46b przedstawiają fizyczne elementy składowe, zilustrowane promienie 50, 50a, 50b, 53a i 53b przedstawiają jedynie odległości od odnośnych punktów CP-1, CP-2 i CP-3 i niekoniecznie muszą odpowiadać jakimkolwiek składowym elementom fizycznym. W podobny sposób punkty CP-1, CP-2 i CP-3 nie muszą odpowiadać żadnym składowym elementom fizycznym.

Na fig. 9 pokazano schemat podobny do fig. 8, w którym jednakże pierwsza sekcja obwodu bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi zawiera pierwszy szereg segmentów 44 doczołowo połączonych w punktach 48, a druga sekcja zawiera segment 46 połączony do sąsiedniego segmentu 44 w punkcie 47 w tej samej odległości promieniowej 50 od punktu ustalającego CP-1 jak punkty 48, a trzecia sekcja zawiera segmenty 49 połączone ze sobą doczołowo w punktach 42, segment 46

PL 206 310 B1 połączono z sąsiednim segmentem 49 w punkcie 54. Punkt 54 i punkt 47 znajdują się w jednakowych promieniowych odległościach (oznaczonych jako „promień 2”, krótszy od promienia 50) od punktu CP-2 na promieniu od punktu CP-1 do punktu 47. Punkt 54 i punkty 52 znajdują się w równych promieniowych odległościach (oznaczonych jako „promień 3”) od punktu ustalającego CP-3 na promieniu od punktu CP-2 do punktu 54.

Na fig. 10 pokazano schematycznie konstrukcję kopułową według wynalazku w poziomym przekroju, wykonaną według zasad przykładowo pokazanych w odniesieniu do fig. 8 i 9. Na fig. 10 wielokątny kształt 66 przypomina kwadrat z zaokrąglonymi rogami i może przedstawiać poziome górne lub dolne krawędzie paneli pierścienia lub bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi konstrukcji kopułowej zawierającej liczne nałożone na siebie takie pierścienie lub bryły dobrane wymiarowo lub skonfigurowane do utworzenia generalnie konstrukcji kopułowej (nie pokazano). Segmenty liniowe tworzące wielokąt 66 mogą przedstawiać poziome dźwigary tworzące górne lub dolne krawędzie bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi w konstrukcji zawierającej kratownicę takich dźwigarów lub mogą przedstawiać górne lub dolne krawędzie paneli tworzących odnośną bryłę lub mogą przedstawiać poziomy przekrój poprzez taki panel.

Wielokątne obrzeże bryły wyciętej dwoma płaszczyznami zilustrowane na fig. 10 zawiera cztery podobne sekcje boczne i cztery podobne sekcje narożne umieszczone pomiędzy dwoma sąsiednimi sekcjami bocznymi. W każdej sekcji bocznej występują dwa jednakowe segmenty 67, których końce znajdują się w równych odległościach promieniowych reprezentowanych promieniami 50 od odnośnego punktu ustalającego CP-1 w tej samej płaszczyźnie (oraz w tym przypadku na zewnątrz wielokąta 66), natomiast sekcje narożne zawierają szereg czterech równych segmentów 74, których końce znajdują się w równych krótszych odległościach promieniowych reprezentowanych promieniami 76 od odnośnego wspólnego punktu ustalającego CP-2 wewnątrz bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi 66. Dwa segmenty 67 w każdej sekcji bocznej łączą się doczołowo w odnośnym punkcie 68 oraz łączą się z przyległymi segmentami 74 w odnośnych punktach 71. Segmenty 74 każdej sekcji narożnej łączą się doczołowo w punktach 75. Każdy punkt CP-2 leży na promieniu od połączenia 71 pomiędzy odnośnym segmentem 74 w końcu sekcji narożnej i segmentem przyległym 67, od odnośnego punktu ustalającego CP-1 dotyczącego ostatnio wspomnianego segmentu 67. Dla jasności, promienie 50 pokazano na fig. 10 dla tylko dwóch sekcji bocznych, a promienie 76 dla tylko jednej sekcji narożnej.

Ponadto, wg fig. 1 do 10 można zauważyć że dla paneli 25 do 35 (i odpowiadające segmenty 44 do 49; 67, 74 itd.) w każdej bryle wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi promieniowa odległość 50, 76 do odnośnego punktu ustalającego CP-1, CP-2, CP-3 jest większym poziomym wymiarem odnośnego segmentu lub panelu. Zasadę tę można zastosować w różny sposób. Przykładowo, konstrukcję można tak skonfigurować, aby w poziomie każdej bryły równoramienny trójkąt utworzony przez odnośny segment lub poziomą krawędź panelu i dwa równe promienie dochodzące do odnośnego punktu ustalającego był podobny w geometrycznym sensie do innych takich trójkątów na tym poziomie tej bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi. Typowo, również takie trójkąty na poziomie górnej lub dolnej krawędzi każdej poziomej bryły wyciętej dwoma płaszczyznami równoległymi w tej konstrukcji mogą być również podobne, w sensie geometrycznym, do takich trójkątów na poziomach górnych lub dolnych granic każdej innej bryły w tej konstrukcji.

Tak więc według fig. 11 przedstawiającego schemat podobny do fig. 8, 9 i 10 poziome długości odnośnych segmentów lub poziomych krawędzi panelu oznaczono L-1, L-2 i L-3 dla segmentów posiadających punkty ustalające CP-1, CP-2 i CP-3 w promieniowych odległościach RAD-1, RAD-2 i RAD-3 od odnośnych punktów ustalających. RAD-1 jest większy od RAD-2, który jest z kolei większy od RAD-3 i odpowiednie L-1 jest większe od L-2, które z kolei jest większe od L-3. Korzystnie L-1/RAD-1 = L-2/RAD-2 = L-3/RAD-3.

Generalnie, w porównaniu z konstrukcją kopułową posiadającą kołowy kształt w rzucie z góry poprzez stopniowe zwiększenie poziomych długości paneli zmieniono kształt tego rzutu. Dla konstrukcji korzystne będzie zapewnienie, aby linie połączeń segmentu paneli o tej samej długości wystawały promieniowo do wspólnego punktu środkowego lub punktu ustalającego.

Jest oczywiste, że dźwigary lub panele tworzące tę konstrukcję będą miały skończoną grubość i że w praktyce może wystarczyć spełnienie przez punkty wspomnianych powyżej warunków geometrycznych umiejscowionych wewnątrz takiej grubości lub nawet nieco z zewnątrz lub wewnątrz panelu fizycznego lub dźwigara bez znacznej utraty korzyści według wynalazku, a zatem bez wykraczania poza zakres tego wynalazku.

PL 206 310 B1

Rozwiązanie według wynalazku zmniejsza potrzebę zastosowania dodatkowego usztywnienia lub podparcia to proponowana konstrukcja kopułowa może być usztywniona wewnętrznie lub zewnętrznie, na przykład poprzez pręty ściskane lub rozciągane przebiegające pomiędzy nie sąsiednimi łączami paneli lub pomiędzy takimi złączami i niezależnymi punktami zakotwienia.

Choć dla prostoty opisane powyżej przykłady wykonania wynalazku składają się z licznych nałożonych części bryły wyciętych dwoma płaszczyznami równoległymi lub poziomych plastrów, z których każdy posiada bardziej lub mniej niezależną identyczność strukturalną będzie zrozumiałym, że wynalazek nie ogranicza się do struktur skonstruowanych w ten sposób i że te same zasady znajdują zastosowanie do struktur utworzonych przez grzebieniowe panele wielokątne w różnych panelach poziomych lub które przykładowo wykonano jako szeregi łączących się pionowych sektorów lub plastrów.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Konstrukcja budowlana kopułowa, która jest nieokrągła w widoku z góry i jest uformowana z licznych paneli o prostych krawędziach, przy czym krawędzie paneli są ułożone pomiędzy odnośnymi parami punktów na wyimaginowanej powłoce konstrukcji, zaś punkty są rozmieszczone w wybranych licznych poziomach w tej konstrukcji, przy czym na każdym poziomie niektóre punkty są ułożone na okręgu, znamienna tym, że dla każdego zestawu trzech sąsiednich poziomo rozstawionych punktów albo trzy punkty leżą na równych promieniach od wyznaczonego punktu na płaszczyźnie lub dwa sąsiednie z trzech punktów znajdują się w pierwszej równej promieniowej odległości od tego wyznaczonego punktu stanowiącego jednocześnie punkt ustalający, usytuowany na wspomnianej płaszczyźnie, a pozostały punkt znajduje się w tej samej odległości, jak punkt sąsiadujący z zestawem punktów, od punktu wyznaczonego na promieniu, od punktu ustalającego, do punktu sąsiadującego z nim lub od punktu wytwarzania, poza punktem ustalającym wymienionego ostatnio promienia.
2. 2. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że w każdym poziomie odległości dla wszystkich punktów na powłoce mają jedną z tylko dwóch wielkości ustalonych dla tego poziomu.
3. 3. Konstrukcja według zastrz. 3, znamienna tym, że w każdym poziomie odległości mają tylko jedną z trzech wielkości ustalonych dla danego poziomu.
4. 4. Konstrukcja według zastrz. 1, znamienna tym, że każdy punkt ustalający leży w tej samej płaszczyźnie pionowej względem punktu ustalającego usytuowanego na poziomach powyżej i poniżej.
5. 5. Konstrukcja według zastrz.1, znamienna tym, że zawiera liczne części umieszczone jedna nad drugą oraz posiada część wierzchołkową i co najmniej jedną dolną część, z których każda formuje odnośną część bryły wyciętą płaszczyznami równoległymi, w sąsiedztwie części bezpośrednio powyżej.
6. 6. Konstrukcja według zastrz.1, znamienna tym, że na każdym poziomie w konstrukcji, poziome krawędzie paneli na poziomie w konstrukcji stanowią segmenty i mają tym większe długości, im większa jest promieniowa odległość od odnośnych punktów ustalających.
7. 7. Konstrukcja według z zastrz. 6, znamienna tym, że na każdym poziomie konstrukcji stosunek poziomych długości każdego segmentu do jego promieniowej odległości od odnośnego punktu ustalającego jest dla segmentów jednakowy.
8. 8. Konstrukcja według zastrz. 7, znamienna tym, że linie łączenia segmentu paneli o tej samej długości przechodzą promieniowo do wspólnego punktu środkowego lub punktu ustalającego.