PL206354B1 - Złącze mufowe prętów zbrojeniowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze mufowe prętów zbrojeniowych, których końce są wyposażone w wewnętrzną i w zewnętrzną część złącza, przy czym wewnętrzna część złącza jest zaopatrzona na jednym ze swych końców w otwór do osadzenia i zamocowania w nim jednego z prętów zbrojeniowych, zaś na drugim końcu w czop z gwintem zewnętrznym, natomiast zewnętrzna część złącza jest zaopatrzona w otwór do osadzenia i zamocowania w nim drugiego pręta zbrojeniowego. Część tego otworu, od strony wewnętrznej części złącza, jest zaopatrzona w gwint wewnętrzny, w który wkręcany jest gwint zewnętrzny czopa części wewnętrznej, a ponadto przynajmniej jedna powierzchnia czołowa łączonych ze sobą części wewnętrznej i zewnętrznej jest zaopatrzona w element odkształcalny, współpracujący z powierzchnią czołową drugiej części zewnętrznej albo wewnętrznej, przy czym w wyniku odkształcenia tego elementu występuje osiowe naprężenie wstępne.

Budowa elementów o szczególnych wymaganiach jakościowych lub wysokich wymaganiach konstrukcyjnych wymaga często połączenia ze sobą prętów zbrojeniowych dokładnie wzdłuż jednej osi. W innych, mniej ważnych przypadkach styka się końce prętów zbrojeniowych na zakładkę i spawa się te końce ze sobą.

W stanie techniki znane są rozwią zania, w których umieszczone wzdł u ż jednej osi prę ty zbrojeniowe łączy się za pomocą gwintowanych złącz mufowych. W tych znanych rozwiązaniach wewnętrzna i zewnętrzna część złącza zostaje wciśnięta na końce łączonych prętów zbrojeniowych względnie, po uprzednim ich nagwintowaniu, nakręcona na gwint zewnętrzny końcówek tych prętów. Następnie dokonuje się montażu złącza mufowego przez wkręcenie gwintu zewnętrznego wewnętrznej części złącza w gwint wewnętrzny jego części zewnętrznej.

Celem uzyskania zgody nadzoru budowlanego na zastosowanie takiego złącza mufowego konieczne jest, by w celu uniknięcia pęknięć betonu, w miejscu połączenia ze sobą prętów zbrojeniowych, ograniczyć możliwość względnego przemieszczenia części złącza pod wpływem sił działających w betonie. Całkowite łączne wzajemne przemieszczenie wszystkich elementów takich złącz, czyli pierwszego pręta zbrojeniowego względem wewnętrznej części złącza, wewnętrznej części złącza względem zewnętrznej części złącza i zewnętrznej części złącza względem kolejnego pręta zbrojeniowego nie powinno przekraczać 0,1 mm.

Celem ograniczenia możliwego przemieszczenia między wewnętrzną i zewnętrzną częścią złącza w znanych złączach mufowych obydwie: wewnętrzna i zewnętrzna część złącza są skręcone ze sobą z określoną siłą, mierzoną za pomocą klucza dynamometrycznego. Uzyskane naprężenie wstępne przeciwdziała skutecznie wzajemnemu przemieszczeniu obydwu części złącza pod wpływem działania sił zewnętrznych. Niestety na budowie nie ma zwykle kluczy dynamometrycznych, a nawet przy ich użyciu uzyskanie naprężenia wstępnego odpowiedniej wielkości nie jest zagwarantowane.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 816 586 znane jest złącze mufowe dla prę tów zbrojeniowych składające się z części zewnętrznej w postaci tulei o gwincie wewnętrznym, osadzonej zaciskowo na końcu jednego łączonego pręta zbrojeniowego, który to koniec jest zaopatrzony w dokładnie obrobione ostrze, oraz z części wewnętrznej, zaopatrzonej z jednej strony w czop z gwintem zewnętrznym, a z drugiej w otwór, w którym jest osadzony i zaspawany drugi łączony pręt zbrojeniowy. Po siłowym wkręceniu gwintowanego czopa w gwintowany otwór tulei następuje odkształcenie ostrza pierwszego pręta zbrojeniowego, wgniatanego do czołowej powierzchni czopa, i powstaje osiowe naprężenie wewnętrzne złącza. Głębokość wkręcenia czopa, dla uzyskania niezbędnej wartości naprężenia, jest ograniczona zetknięciem się czołowej powierzchni ograniczającego go kołnierza z czołową powierzchnią tulei. W innych rozwiązaniach konstrukcyjnych stosuje się wskaźnik w postaci rowka umieszczonego na obwodowej powierzchni czopa oraz drugi wskaźnik na czołowej powierzchni tulei.

Niedogodnością tego rozwiązania konstrukcyjnego złącza mufowego jest konieczność wykonywania stosunkowo dokładnej obróbki skrawaniem końca pręta zbrojeniowego dla uzyskania ostrza o wł a ś ciwych wymiarach, co w warunkach budowy nie zawsze jest moż liwe. Ponadto moment obrotowy ostrza o niewielkiej średnicy jest często niewystarczający dla uzyskania żądanej wielkości naprężenia wstępnego. Ponadto montaż takiego złącza wymaga obracania nie tylko części złącza, ale również całego pręta zbrojeniowego zakończonego ostrzem.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego złącza mufowego prętów zbrojeniowych, które wyeliminuje wymienione wyżej niedogodności znanych dotychczas złącz i zapewni nieprzekroczenie granicznej wielkości przemieszczenia bez konieczności zastosowania klucza dynamometrycznego.

PL 206 354 B1

Cel ten realizuje złącze mufowe prętów zbrojeniowych według wynalazku, które charakteryzuje się tym, że element odkształcalny ma postać pierścieniowego występu współpracującego z czołową powierzchnią części wewnętrznej względnie części zewnętrznej złącza.

Odkształcalny, pierścieniowy występ korzystnie przynajmniej częściowo wystaje z jednej części złącza w kierunku współpracującej z nim powierzchni czołowej drugiej części złącza.

Czołowa powierzchnia znajduje się korzystnie na końcu wewnętrznej części albo zewnętrznej części złącza.

Odkształcalny występ jest wykonany korzystnie z materiału sprężystego, zwłaszcza z gumy.

Odkształcalny występ ma korzystnie postać pierścienia osadzonego w rowku na powierzchni czołowej zewnętrznej części względnie wewnętrznej części złącza.

Drugi odkształcalny występ ma korzystnie postać obwodowych żeber, nachylonych do powierzchni czołowej i wykonanych z materiału odpowiedniej części zewnętrznej lub części wewnętrznej złącza i wystaje ukośnie w stosunku do osi odpowiedniej części zewnętrznej lub części wewnętrznej z powierzchni czoł owej tej części.

Po przeciwnej stronie elementu odkształcalnego znajduje się korzystnie pierścieniowe zagłębienie, którego szerokość jest równa lub większa od szerokości elementu odkształcalnego, przy czym odkształcalny występ ma postać stożkowego pierścienia, zaś zagłębienie ma postać obwodowego wpustu powierzchni czołowej.

Trzeci odkształcalny występ stanowi korzystnie integralny element wewnętrznej albo zewnętrznej części złącza i ma postać pierścieniowego, wystającego promieniowo występu o przekroju poprzecznym prostokątnym lub trapezowym.

Szerokość i wysokość odkształcalnego występu korzystnie dobiera się w zależności od żądanego osiowego naprężenia wstępnego w złączu.

Część wewnętrzna złącza oraz jego część zewnętrzna są korzystnie ze sobą wzajemnie połączone za pomocą dodatkowych elementów złącznych, przy czym odkształcalne występy znajdują się zamiennie albo w części wewnętrznej względnie w części zewnętrznej złącza, albo też w pośrednich elementach złącznych, przy czym te ostatnie stanowią: gwintowany pręt, długa nakrętka tulejowa oraz dwie przeciwnakrętki nakręcone na ten gwintowany pręt.

Badania eksploatacyjne złącza mufowego prętów zbrojeniowych według wynalazku wykazały, że zapewnia ono dokładną współosiowość łączonych prętów zbrojeniowych, przy czym stosując odpowiednią szerokość i wysokość odkształcalnych występów stosowanych w wewnętrznej oraz/lub w zewnętrznej części złącza, w zależności od średnicy pręta zbrojeniowego, można łatwo uzyskać taką wartość naprężeń wstępnych złącza, która wyeliminuje albo ograniczy ich wzajemne łączne przemieszczenie do wartości poniżej dopuszczalnej wielkości.

Złącze mufowe prętów zbrojeniowych według wynalazku jest uwidocznione w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym: fig. 1 - przedstawia wewnętrzną i zewnętrzną część złącza wraz z odkształcalnym występem zewnętrznej części złącza, w przekroju podłużnym; fig. 2 - końcowy fragment zewnętrznej części złącza, w przekroju podłużnym; fig. 3a - końcowy fragment odmiany konstrukcyjnej zewnętrznej części złącza wraz z odkształcalnym występem, w przekroju podłużnym; fig. 3b - zewnętrzną część złącza według fig. 3a, po jej dokręceniu, w przekroju podłużnym; fig. 4a - odmianę konstrukcyjną wewnętrznej części złącza, zaopatrzoną w odkształcalny występ, w przekroju podłużnym; fig. 4b - występ wewnę trznej części złącza według fig. 4a, w przekroju podłużnym i w powiększeniu; fig. 4c - występ według fig. 4b, po jego odkształceniu, w przekroju podłużnym i w powiększeniu, a fig. 5 - złącze mufowe wyposażone w pośrednie elementy złączne, w przekroju podłużnym.

Fig. 1 przedstawia z lewej strony wewnętrzną część 1 złącza mufowego niewidocznych na rysunku prętów zbrojeniowych, która swym, zaopatrzonym w dopasowany do zewnętrznej średnicy pręta zbrojeniowego cylindryczny otwór 3, końcem 2 jest osadzona z zaciskiem na końcu łączonego pręta zbrojeniowego.

Z czołowej powierzchni 4 przeciwległego końca wewnętrznej części 1 złącza mufowego wystaje cylindryczny czop 5, zaopatrzony w zewnętrzny gwint 6. Za pomocą tego zewnętrznego gwintu 6 wewnętrzna część 1 złącza mufowego może zostać wkręcona w wewnętrzny gwint 12, usytuowany w otworze 11 zewnętrznej części 10 złącza mufowego przedstawionej z prawej strony fig. 1. Zewnętrzna część 10 złącza mufowego jest zakończona od strony wewnętrznej czołową powierzchnią 13, zaopatrzoną w obwodowe zagłębienie 14 z umieszczonym w nim sprężystym występem, stanowiącym pierścień gumowy 15 (fig. 2), wystający nieco z zagłębienia 14. Podczas skręcania ze sobą

PL 206 354 B1 części 1, 10 złącza mufowego, po wkręceniu na odpowiednią głębokość czopa 5, pierścień gumowy 15 zostaje dociśnięty do czołowej powierzchni 4 wewnętrznej części 1 złącza mufowego.

Dalsze wkręcanie czopa 5 powoduje ślizganie pierścienia gumowego 15 do momentu, gdy czołowa powierzchnia 13 zewnętrznej części 10 złącza mufowego prawie przylega do czołowej powierzchni 4 wewnętrznej części 1 złącza mufowego. Ściśnięty pierścień gumowy 15 powoduje wówczas powstanie osiowego naprężenia wstępnego, przeciwdziałającego poślizgowi wzajemnemu obu części gwintu. Określone parametry dla uzyskania tego naprężenia wstępnego, jak twardość, kształt i wielkość pierścienia gumowego 15, wysokość jego wystawania z czołowej powierzchni 13 zewnętrznej części 10 złącza mufowego, jak również parametry obu części złącza mufowego są tak dobrane, aby uzyskać przeciwdziałanie z odpowiednią siłą osiową wzajemnemu przemieszczeniu obu części gwintu.

W ramach rozwiązania konstrukcyjnego złącza według wynalazku można ewentualnie umieścić pierścień gumowy wyłącznie na czołowej powierzchni 4 wewnętrznej części 1, a nie zewnętrznej części 10 złącza mufowego. Możliwe jest również zastosowanie jednego albo kilku sprężystych występów w obu częściach złącza mufowego.

Fig. 3a i 3b przedstawiają odmianę rozwiązania konstrukcyjnego odkształcalnych występów umieszczonych na czołowej powierzchni zewnętrznej części 10 złącza mufowego.

Fig. 3a przedstawia zewnętrzną część 10 złącza mufowego, zaopatrzoną w otwór 21 z wewnętrznym gwintem 24, przy czym w odróżnieniu od fig. 1 zastosowano w tym rozwiązaniu występ 22, wystający ukośnie do przodu z czołowej powierzchni zewnętrznej części 10 złącza mufowego, otaczającej otwór 21. Występ 22 ma grubość wynoszącą kilka milimetrów i ma postać obwodowego, odkształcalnego pierścienia wystającego ukośnie z powierzchni czołowej i oddzielonego od niej za pomocą pierścieniowego obwodowego zagłębienia 25. W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 3a występ 22 stanowi zakończenie stożkowego otworu 21, zaś zagłębienie 25 ma przekrój równoległy do zewnętrznej, stożkowej powierzchni występu 22.

Po skręceniu ze sobą obu części złącza mufowego występ 22, po zetknięciu się z czołową powierzchnią wewnętrznej części złącza mufowego, zostaje odkształcony sprężyście oraz korzystnie również plastycznie do tego stopnia, że chowa się w otaczającym go obwodowym zagłębieniu 25 (fig. 3b), zaś po całkowitym skręceniu ze sobą obu części złącza mufowego, czołowa powierzchnia 23 przylega do odpowiedniej czołowej powierzchni wewnętrznej części złącza mufowego.

Również w tym rozwiązaniu konstrukcyjnym złącza odkształcenie występu 22 powoduje powstanie osiowego naprężenia wstępnego między obydwiema częściami złącza mufowego.

Fig. 4a do 4c przedstawiają alternatywne rozwiązanie konstrukcyjne złącza mufowego, w którym - w przeciwieństwie do przedstawionych poprzednio rozwiązań - odkształcalny występ znajduje się w wewnętrznej części 30 złącza mufowego.

Wewnętrzna część 30 złącza mufowego jest w tym przypadku (podobnie jak wewnętrzna część 1 złącza mufowego według fig. 1) zaopatrzona w otwór 31, za pomocą którego jest zaciskowo osadzona na łączonym pręcie zbrojeniowym, oraz w wystający z czołowej powierzchni 32 czop 33, zaopatrzony w gwint zewnętrzny 34, za pomocą którego wewnętrzna część 30 złącza jest wkręcana w gwintowany otwór nieuwidocznionej zewnętrznej części złącza mufowego.

W obszarze przejściowym 35, między czopem 33 i zewnętrzną powierzchnią wewnętrznej części 30 złącza mufowego (fig. 4b), jest usytuowany odkształcalny występ 36, wystający z powierzchni czołowej 32 w kierunku gwintu zewnętrznego 34.

Występ 36 może być utworzony przez obwodowe podcięcie 37, w którym się znajdzie po odkształceniu. Na stronie występu 36, przeciwnej względem podcięcia 37, jest utworzone zagłębienie 38, dzięki któremu występ 36 wystaje ukośnie w kierunku do przodu i promieniowo na zewnątrz.

Podczas wkręcania wewnętrznej części 30 złącza mufowego według fig. 4 do gwintowanego otworu, niepokazanej na rysunku części zewnętrznej złącza, występ 36 - po zetknięciu się z powierzchnią czołową tej części zewnętrznej - zostaje odkształcony przez odgięcie do tyłu (fig. 4c) i po całkowitym jej wkręceniu pozostaje odkształcony w obszarze przejściowym 35. Oparcie się wierzchołkowej części powierzchni bocznej odkształconego występu 36 o czołową powierzchnię 32 stanowi widoczny dowód zakończenia wkręcania, w efekcie którego uzyskuje się wystarczające osiowe naprężenie wstępne. Unika się w ten sposób niepotrzebnego, zbyt silnego połączenia ze sobą obu części złącza mufowego, a równocześnie sprężyste i plastyczne odkształcenie występu 36 powoduje powstanie określonego minimalnego naprężenia wstępnego między obydwiema częściami złącza mufowego.

Ponieważ opór przeciwko temu odkształceniu, tak jak w omówionych powyżej rozwiązaniach konstrukcyjnych, powoduje powstanie wstępnego naprężenia między obydwiema częściami złącza

PL 206 354 B1 mufowego, to odkształcenie plastyczne powoduje powstanie naprężenia równomiernie rozłożonego na całej płaskiej powierzchni czołowej.

Fig. 5 przedstawia złącze mufowe dla takich przypadków, w których obie części złącza nie mogą być obracane względnie mogą być obracane tylko w ograniczonym zakresie, albo gdy z różnych powodów nie mogą być ze sobą skręcone bezpośrednio. W takim przypadku obie części złącza mają podobną konstrukcję jak przedstawiona na fig. 1, przy czym wewnętrzna część 1 złącza jest zaopatrzona w odkształcalny występ 36 według fig. 4.

Między wewnętrzną częścią 1 a zewnętrzną częścią 10 złącza mufowego jest umieszczony gwintowany pręt 40, którego zewnętrzny gwint 41 jest taki sam jak zewnętrzny gwint wewnętrznej części 1 złącza. Gwintowany pręt 40 jest wyposażony w stosunkowo długą nakrętkę tulejową 50 oraz w dwie przeciwnakrętki 60 i 70.

Połączenia obu części: wewnętrznej 1 i zewnętrznej 10 złącza mufowego według fig. 5 dokonuje się w następujący sposób. Najpierw nakręca się gwintowany pręt 40 w usytuowaną z prawej strony zewnętrzną część 10 złącza mufowego tak daleko, aż przeciwnakrętka 70 zetknie się z powierzchnią czołową tej zewnętrznej części 10, a następnie dokręca się przeciwnakrętkę 70 tak silnie, aby znajdujący się na jej prawej powierzchni odkształcalny występ 36 został zarówno sprężyście, jak i plastycznie odkształcony (fig. 4c). Uzyskuje się wówczas naprężenie wstępne między gwintowanym prętem 40 i zewnętrzną częścią 10 złącza mufowego.

Wówczas przesuwa się, obracając ją, nakrętkę tulejową 50 w lewo i nakręca się ją na zewnętrzny gwint 34 wewnętrznej części 1 złącza mufowego w położenie, w którym naciska ona na odkształcalny występ 36 tej części 1 złącza, po czym dokręca się ją tak silnie, aż odkształcalny występ 36 zostanie odkształcony sprężyście i plastycznie. Uzyskuje się wówczas naprężenie wstępne między wewnętrzną częścią 1 złącza mufowego i nakrętką tulejową 50.

Gwintowany pręt 40 jest w rzeczywistości odpowiednio dłuższy od przedstawionego na fig. 5.

W celu wytworzenia naprężenia wstępnego między nakrętką tulejową 50 i gwintowanym prętem 40, dokręca się drugą przeciwnakrętkę 60 do powierzchni czołowej nakrętki tulejowej 50 tak silnie, aby jej odkształcalny występ 36 został odpowiednio plastycznie odkształcony, wytwarzając wymagane naprężenie wstępne między wszystkimi elementami złącza mufowego wyposażonego w pośrednie elementy złączne.

Oczywiście możliwa jest również taka konstrukcja złącza mufowego wyposażonego w pośrednie elementy złączne, w którym wszystkie występy odkształcalne znajdują się wyłącznie w pośrednich elementach złącznych. Występ odkształcalny 36 znajduje się wówczas na lewej powierzchni czołowej nakrętki tulejowej 50.

W przedstawionych rozwiązaniach konstrukcyjnych złącza mufowego występ ma postać jednego elementu obwodowego, ale zamiast niego może być również zastosowanych kilka mniejszych występów rozmieszczonych na obwodzie części złącza.

W rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku uzyskuje się automatycznie powstanie żądanego naprężenia wstępnego, co do tej pory było możliwe tylko przez użycie klucza dynamometrycznego. Zwłaszcza przez wykorzystanie sprężystego i plastycznego odkształcenia występu może być uzyskane prawie stałej wielkości naprężenie wstępne, niezależnie od wielkości pozostałej ewentualnie szczeliny.

Claims (14)

Zastrzeżenia patentowe

1. Złącze mufowe prętów zbrojeniowych, których końce są wyposażone w wewnętrzną i w zewnętrzną część złącza, przy czym wewnętrzna część złącza jest zaopatrzona na jednym ze swych końców w otwór do osadzenia i zamocowania w nim jednego z prętów zbrojeniowych, zaś na drugim końcu w czop z gwintem zewnętrznym, natomiast zewnętrzna część złącza jest zaopatrzona w otwór do osadzenia i zamocowania w nim drugiego pręta zbrojeniowego, przy czym część tego otworu, od strony wewnętrznej części złącza, jest zaopatrzona w gwint wewnętrzny, w który wkręcany jest gwint zewnętrzny czopa części wewnętrznej, a ponadto przynajmniej jedna powierzchnia czołowa łączonych ze sobą części wewnętrznej i zewnętrznej jest zaopatrzona w element odkształcalny, współpracujący z powierzchnią czołową drugiej części zewnętrznej albo wewnętrznej, przy czym w wyniku odkształcenia tego elementu występuje osiowe naprężenie wstępne, znamienne tym, że element odkształ6

PL 206 354 B1 calny ma postać pierścieniowego występu (15, 22, 36) współpracującego z czołową powierzchnią (4, 13, 23, 32) części wewnętrznej (1) względnie części zewnętrznej (10) złącza.

2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że odkształcalny, pierścieniowy występ (15, 22, 36) przynajmniej częściowo wystaje z jednej części (1) lub (10) złącza w kierunku współpracującej z nim powierzchni czołowej (4, 13) drugiej części złącza (10, 1).

3. Złącze według zastrz. 2, znamienne tym, że czołowa powierzchnia (13, 23) znajduje się na końcu wewnętrznej części (1) albo zewnętrznej części (10) złącza.

4. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że odkształcalny występ (15) jest wykonany z materiału sprężystego, zwłaszcza z gumy.

5. Złącze według zastrz. 4, znamienne tym, że odkształcalny występ (15) ma postać pierścienia osadzonego w rowku (14) na powierzchni czołowej (13) zewnętrznej części (10) względnie wewnętrznej części (1) złącza.

6. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że odkształcalny występ (22) ma postać obwodowych żeber, nachylonych do powierzchni czołowej (23) i wykonanych z materiału odpowiedniej części zewnętrznej (10) lub części wewnętrznej (1) złącza.

7. Złącze według zastrz. 6, znamienne tym, że odkształcalny występ (22) wystaje ukośnie w stosunku do osi odpowiedniej części zewnętrznej (10) lub części wewnętrznej (1) z powierzchni czołowej (23) tej części.

8. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że po przeciwnej stronie elementu odkształcalnego (22) znajduje się pierścieniowe zagłębienie (25), którego szerokość jest równa lub większa od szerokości elementu odkształcaInego (22).

9: Złącze według zastrz. 8, znamienne tym, że odkształcalny występ (22) ma postać stożkowego pierścienia, zaś zagłębienie (25) ma postać obwodowego wpustu powierzchni czołowej (23).

10. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że odkształcalny występ (36) stanowi integralny element wewnętrznej części (1, 30) albo zewnętrznej części (10, 20) złącza.

11. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że odkształcalny występ (36) ma postać pierścieniowego, wystającego promieniowo występu o przekroju poprzecznym prostokątnym lub trapezowym.

12. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że szerokość i wysokość odkształcalnego występu (15, 22, 36) dobiera się w zależności od żądanego osiowego naprężenia wstępnego w złączu.

13. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że część wewnętrzna (1, 30) złącza oraz jego część zewnętrzna (10, 20) są ze sobą wzajemnie połączone za pomocą dodatkowych elementów złącznych (40, 50, 60, 70). przy czym odkształcalne występy (15, 22, 36) znajdują się zamiennie albo w części wewnętrznej (1, 30) względnie w części zewnętrznej (10, 20) złącza, albo też w pośrednich elementach złącznych (40, 50, 60, 70).

14. Złącze według zastrz. 13, znamienne tym, że pośrednie elementy złączne stanowią: gwintowany pręt (40), długa nakrętka tulejowa (50) oraz dwie przeciwnakrętki (60, 70) nakręcone na ten gwintowany pręt (40).