PL206399B1 - Zespół żaluzji do zamykania otworów - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół żaluzji do zamykania otworów.

Z opisu zgł oszeniowego WO95/30064 oraz opisów patentowych EP 0 0272 733 i EP 0 587 586 znane jest urządzenie zamykające, w którym boczne krawędzie żaluzji są prowadzone w torach prowadzących. Gdy siła pociągowa jest przyłożona na krawędzie żaluzji poprzecznie do wzdłużnego kierunku, żaluzja uwalnia się z torów prowadzących.

W tego rodzaju urządzeniu, boczne krawędzie żaluzji mogą zostać uszkodzone podczas uwalniania jej z torów prowadzących co związane jest z koniecznością dokonania naprawy, a co za tym idzie związane jest ze znacznymi kosztami. Ponadto, żaluzja powoduje duży hałas, gdy jest przemieszczana z torów prowadzących.

Zespół żaluzji do zamykania otworów, według wynalazku, zawierający żaluzję ruchomo osadzoną w co najmniej jednym torze prowadzącym, charakteryzuje się tym, że zawiera elementy prowadzące roboczo połączone z torami prowadzącymi, ruchome we wzdłużnym kierunku torów prowadzących, przy czym elementy prowadzące mają usytuowanie, pomiędzy krawędziami żaluzji i torami prowadzącymi, przy którym w położeniu działania siły pociągowej na boczne krawędzie żaluzji, w kierunku poprzecznym do wzdłużnego kierunku torów prowadzących, elementy prowadzące są w położeniu co najmniej częściowego oddzielenia od krawędzi żaluzji.

Elementy prowadzące mają zaczepy mocowania rozłącznego do bocznych krawędzi żaluzji.

Korzystnym jest gdy zaczepy mają szereg zacisków, oddzielonych od siebie, a w szczególności zaczepy mają postać ciągłego zacisku do rozłącznego zaciskania bocznych krawędzi żaluzji.

Zaczepy mają elementy ściskające, do wywierania elastycznego nacisku na obu bokach krawędzi żaluzji, korzystnie pomiędzy zaczepami i bocznymi krawędziami żaluzji jest usytuowany łącznik osłabiony na krawędzi usytuowanej bliżej swobodnej krawędzi żaluzji. Żaluzja ma boczne krawędzie ułożone w płaszczyźnie żaluzji.

Elementy prowadzące są wyposażone w szereg wnęk oddzielonych od siebie w kierunku przemieszczania żaluzji, przy czym wnęki są w połączeniu roboczym z elementami napędowymi, zaś żaluzja jest ruchoma w kierunku równoległym do torów prowadzących.

Korzystnym jest gdy elementy napędowe zawierają koło zębate, którego zęby są oddzielone od siebie, przy czym zęby są w połączeniu roboczym z wnękami.

Styczna do podstawy zęba usytuowana w płaszczyźnie symetrii koła zębatego przecina jego oś obrotu.

Korzystnie zespół żaluzji, zawiera zabezpieczenie elementów prowadzących w postaci bloku przeciwzakłóceniowego rozciągającego się co najmniej częściowo wokół elementów napędowych, zwłaszcza zawiera elementy ponownego sytuowania elementów prowadzących i żaluzji w położeniu otwarcia lub zamknięcia, po oddzieleniu żaluzji od elementów prowadzących, przy czym elementy ponownego sytuowania zawierają człony umożliwiające sile ściskającej działanie na bok krawędzi żaluzji w kierunku mającym składową równoległą do płaszczyzny żaluzji i skierowaną do boku jej krawędzi.

Elementy umożliwiające sile ściskającej działanie na bok krawędzi żaluzji zawierają co najmniej jeden krążek, mający umocowanie przy którym działa siła ściskająca w kierunku elementów prowadzących na wystającą część boku krawędzi żaluzji, w położeniu oddzielenia żaluzji od elementów prowadzących.

Elementy ponownego sytuowania zawierają krążki umieszczone na drugiej płaszczyźnie żaluzji, korzystnie symetrycznie.

Korzystnie elementy prowadzące mają człony prowadzące roboczo połączone z torami prowadzącymi do przemieszczania elementów prowadzących w kierunku wzdłużnym torów prowadzących.

Elementy prowadzące mają występy, ruchome przesuwnie w ciągłej szczelinie w torach prowadzących i stanowią blok ślizgowy w ich kierunku wzdłużnym.

Występy rozciągają się na dwóch bokach, korzystnie prostopadle do płaszczyzny elementów prowadzących.

Zespół żaluzji zawiera elementy wykrywające, do wykrywania rozłączenia elementów hakowych i bocznych krawędzi żaluzji.

Elementy wykrywające zawierają przewodnik elektryczny stanowiący część elektrycznego obwodu i łączący elementy prowadzące do odpowiednich krawędzi bocznych żaluzji, blisko swobodnej

PL 206 399 B1 krawędzi, przy czym elementy wykrywające wykrywają rozłączenie zaczepów i jednej bocznej krawędzi w pobliżu swobodnej krawędzi żaluzji.

Elementy prowadzące zawierają ciągłą wstęgę z giętkiego materiału, korzystnie w postaci metalowej wstęgi rozciągniętej w płaszczyźnie żaluzji i poprzecznie do całkowitej długości bocznych krawędzi żaluzji.

Boczne krawędzie żaluzji mają zawinięte obrzeże do którego są dopasowane zaczepy.

Elementy prowadzące zawierają ciągłą, giętka taśmę ułożoną w płaszczyźnie żaluzji i poprzecznie do całkowitej długości krawędzi bocznych, przy czym giętka taśma jest wyposażona w zaczepy mające szereg elementów sztywnych, które są we wzajemnym swobodnym podparciu.

Zaletą proponowanego rozwiązania jest prosta konstrukcja i nieskomplikowana obsługa. Urządzenie według wynalazku mniej zużywa się niż znane ze stanu techniki urządzenia i powoduje mniej hałasu. Jest również ważne, że występuje bardzo małe tarcie w torach prowadzących, gdy żaluzja zmienia swoje położenie, co oznacza, że proponowane urządzenie wymaga zużycia mniejszej energii.

Przedmiot wynalazku jest opisany w przykładach wykonania na podstawie rysunku na którym, fig. 1 jest schematycznym widokiem bocznym przekroju z częściowym odcięciem jednego szczególnego przykładu żaluzji proponowanej przez wynalazek, fig. 2 jest schematycznym widokiem z przodu żaluzji według wynalazku, w rzucie pionowym, z wieloma częściami, fig. 3 jest schematycznym widokiem perspektywicznym, w powiększonej skali, części żaluzji z elementami przenoszącymi, według pierwszego korzystnego przykładu wykonania, fig. 4 jest widokiem perspektywicznym części żaluzji mającej elementy przenoszące według drugiego przykładu wykonania wynalazku, fig. 5 jest perspektywicznym widokiem trzeciego przykładu wykonania, według wynalazku, fig. 6 jest widokiem perspektywicznym części elementów przenoszących według czwartego przykładu wykonania, fig. 7 jest widokiem z przodu elementów przenoszących pokazanych na fig. 6, fig. 8 do 11 przedstawia schematycznie widoki w przekroju elementów przenoszących zaciśniętych na krawędzi żaluzji, opisujący różne przykłady, fig. 12 jest schematycznym widokiem z przodu jednego z przykładów wykonania zębatego koła, według wynalazku, fig. 13 jest schematycznym widokiem z boku koła zębatego pokazanego na fig. 12, fig. 14 jest szczegółowym przedstawieniem w powiększonej skali zęba koła zębatego pokazanego na fig. 12, fig. 15 jest schematycznym widokiem z przodu innego przykładu wykonania zębatego koła według wynalazku, fig. 16 jest schematycznym widokiem zębatego koła przedstawionego na fig. 16, fig.17 jest szczegółem w powiększonej skali zęba koła zębatego przedstawionego na fig. 15, fig. 18 jest schematycznym widokiem bloku przeciw zakłóceniowego bloku według wynalazku, fig. 19 jest przekrojem, w powiększonej skali, ponownie sytuujących elementów wzdłuż linii XIX-XIX z fig. 1, fig. 20 jest przekrojem, w powiększonej skali wzdłuż linii XX-XX z fig. 1, fig. 21 jest przekrojem, w powiększonej skali wzdłuż linii XXI - XXI z fig. 1, fig. 22 jest schematycznym widokiem perspektywicznym części swobodnej krawędzi elementów przesyłających zaciskających swobodna boczna krawędź żaluzji, fig. 23 jest schematycznym widokiem perspektywicznym części swobodnej krawędzi żaluzji częściowo zwolnionej z elementów przenoszących, fig. 24 jest schematycznym ukazaniem elektrycznego obwodu umożliwiającego zatrzymanie żaluzji, gdy przeszkoda jest umieszczone poniżej żaluzji, fig. 25 do 30 opisuje schematycznie widoki boczne różnych ścieżek wzdłuż których żaluzja może być przemieszczona według wynalazku, fig. 31 jest schematycznym poziomym przekrojem opisującym tor prowadzenia z elementami przenoszącymi, w piątym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 32 jest detalem z fig. 31 w położeniu, w którym siła została przyłożona do żaluzji w kierunku poprzecznym do płaszczyzny żaluzji, fig. 33 ukazuje elementy przenoszące pokazane na fig. 31 i 32, gdy żaluzja jest oddzielona od nich, fig. 34 jest przekrojem wzdłuż linii XXXIV-XXXIV z fig. 31, fig. 35 jest częściowym schematycznym widokiem perspektywicznym elementu hakowego w szóstym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 36 ilustruje zwolnienie żaluzji z elementu hakowego pokazanego na fig. 35, fig. 37 jest schematycznym widokiem perspektywicznym elementu hakowego w siódmym przykł adzie wykonania wedł ug wynalazku, fig. 38 do 42 ilustrują kolejne etapy deformacji łoża, gdy żaluzja rozpoczyna oddzielanie się od elementów przenoszących, fig. 43 do 47 ilustruje kolejne etapy deformacji innego przykładu, gdy żaluzja zaczyna oddzielać się od elementów przenoszących, fig. 48 do 50 przedstawia kolejne etapy deformacji zatrzasku, gdy żaluzja zaczyna oddzielać się od elementów przenoszących, fig. 51 do 54 ilustruje kolejne etapy deformacji zatrzasku i łoża, gdy żaluzja rozpoczyna oddzielanie się od elementów przenoszących, fig. 55 przedstawia właściwe łoże z zatrzaskiem, fig. 56 ilustruje kolejne łoż e wyposażone w giętkie pokrycie, fig. 57 przedstawia złoże z zatrzaskiem, które jest wyposaż one w sprężynę , fig. 58 jest widokiem z przodu bardzo praktycznego przykładu wykonania elementu z żaluzją według wynalazku, fig. 59 jest przekrojem elementów prze4

PL 206 399 B1 noszących i żaluzji pokazanej na fig. 58 z właściwymi torami prowadzącymi, według wynalazku, fig. 60 jest schematycznym widokiem z boku żaluzji ze sztywną płytką w jednym z przykładów wykonania według wynalazku, fig. 61 jest przekrojem toru prowadzącego, według wynalazku, wyposażonego w ukł ad blokują cy, fig. 62 jest przekrojem toru prowadz ą cego, wedł ug wynalazku, zamocowanego z róż nym ukł adem blokują cym, fig. 63 jest schematycznym widokiem z przodu koł a zę batego z elementami przenoszącymi, według wynalazku, fig. 64 jest przekrojem poprzez koło zębate i elementy przenoszące wzdłuż linii LXIV-LXIV z fig. 63, fig. 65 jest przekrojem w powiększonej skali wzdłuż linii LXV-LXV z fig. 64, fig. 66 jest szczegółowym schematycznym widokiem części elementów przenoszących i zębatego koła według wynalazku.

Te same odnośniki zostały użyte do oznaczenia tych samych elementów lub podobnych na różnych rysunkach. Jak to przedstawiono na fig. 1 i 2 urządzenie proponowane przez wynalazek ma postać zespołu żaluzji zawierającego żaluzję 1, która jest przemieszczana w torze prowadzącym, w kierunku oznaczonym strzałką 2, pomiędzy zamkniętym i otwartym położeniem i jest przeznaczona do zamykania n otworów 3 lub każdego otworu z osobna, korzystnie przejść w ścianie 4 i tym podobne. Na fig. 1 i 2 zespół żaluzji jest zilustrowane w zamkniętym położeniu, przy czym żaluzja 1 ma swobodną krawędź 16 względem podłoża 17.

Poprzez słowa „ żaluzja w kontekście obecnego wynalazku rozumie się każdy element który jest co najmniej częściowo giętki, sztywny lub półsztywny, taki jak brezent impregnowany, taśma materiału z tworzywa sztucznego, zespół połączonych przegubowo płyt, krata i tym podobne.

Jakkolwiek należy zauważyć, że preferencje daje się żaluzji z materiału giętkiego takiego jak brezent impregnowany. Na figurach zilustrowano żaluzję składającą się z brezentu impregnowanego, której krawędzie boczne 9 i 10 są wyposażone we wstęgę, opcjonalnie wykonaną z różnego materiału, który musiał by być giętki tylko w jego wzdłużnym kierunku, na przykład. Ta wstęga została zamocowana do brezentu impregnowanego na skutek spojenia, zgrzewania lub za pomocą innych środków.

Żaluzja 1 jest prowadzona za pomocą elementów prowadzących 5 i 6 w torach prowadzących 7 i 8, które mają pionowe części usytuowane na obu bokach otworów 3 i część rozciągającą się poziomo na poziomie usytuowanym powyżej otworu 3. Gdy żaluzja 1 jest otwarta, jest ona przemieszczona od części pionowej torów prowadzących 7 i 8 aż do poziomej części zapewniając dostęp poprzez otwór 3. Tory prowadzące 7 i 8 są zamocowane do ściany 4 za pomocą kątownika 15.

Elementy prowadzące 5 i 6 współpracują ze środkami napędzającymi, tak, że umożliwiają przemieszczenie żaluzji 1 w kierunku strzałki 2. Te środki napędzające zawierają dwa koła zębate 35, usytuowane w sąsiedztwie dwóch bocznych krawędzi 9 i 10 żaluzji 1 i mają wspólny wał obrotowy 12. Wał jest napędzany za pomocą elektrycznego silnika 13. Otwór 3 jest zamknięty przez żaluzje 1 na skutek obrotu kół zębatych 35 w kierunku strzałki 18.

Fig. 3 opisuje właściwy przykład wykonania elementów prowadzących 5 lub 6. Ten ostatni zawiera ciągła wstęga 19 w postaci giętkiej, metalowej taśmy jest wyposażona w zaczepy 20 za pomocą których metalowa taśma 1 jest zamocowana na krawędziach bocznych 9 i 10 żaluzji 1. Metalowa taśma rozciąga się w poprzek całkowitej długości żaluzji 1 w jej płaszczyźnie. Zaczepy 20 stanowiące elementy hakowe mają szereg zacisków umieszczonych oddzielnie względem siebie.

W celu umożliwienia im bezpiecznego zamocowania do krawędzi bocznych 9 i 10 żaluzji 1, zaciski zaczepów 20 są ustawione w płaszczyźnie żaluzji 1. W szczególności, te boczne krawędzie 9 i 10 są wyposażone zawinięte obrzeże 21 stanowiące łoże do których są zaciski zaczepów 20 dostosowane. Pogrubienie 22 jest także umieszczone na krawędziach bocznych 9 i 10, sąsiadujące z łożami i na każdym boku płaszczyzny żaluzji 1, z czołami 23 i 24 na jego obu bokach prostopadłych do płaszczyzny żaluzji 1. Cel zastosowania powierzchni czołowych 23 i 24 będzie opisany poniżej.

Zaciski zaczepów 20 składają się z dwóch cienkich płytek metalowych 25 i 26 zamocowanych za pomocą nitów na każdym boku taśmy 19. Te cienkie płytki 25 i 26 mają zakrzywioną część 27, 28 odpowiednio, które rozciągają się poza krawędź ciągłą 19 tak, że zawinięte obrzeże 21 jest zaciśnięte pomiędzy tymi cienkimi płytkami. Zaciski 20 mogą być elastycznie zdeformowane w celu umożliwienia żaluzji 1 uwolnienia się z metalowej taśmy 19 i ponowne zamocowanie na żaluzji.

Zapewnione na końcu cienkich płytek 25 i 26 przeciwlegle do nich zakrzywione części 27 i 28 środków prowadzących pozwalają na to aby elementy przenoszące, to jest metalowa taśma 19, przemieszczały się w kierunku wzdłużnym torów prowadzących 7 i 8. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 3 te środki prowadzące zawierają występy prowadzące 29 i 30. Wspomniane występy 29

PL 206 399 B1 i 30 są uformowane przez końce cienkich płytek 25 i 26 zagiętych od płaszczyzny metalowej taśmy 19 pod kątem prostym.

Występy 29 i 30 są prowadzone w zasadniczo ciągłych szczelinach w torach prowadzących 7 i 8, aby utworzyć prowadzący pręt w ich kierunku wzdłużnym.

Wzdłuż ich przeciwległych krawędzi, które skierowane są do żaluzji 1, metalowa taśma 19 ma szereg umieszczonych z odstępem wnęk 31 Odległość i wymiary wnęk 31 są takie, że koło zębate 35 jest w stanie zazębić się z wstęgą 19 w postaci metalowej taśmy i przemieścić ją w kierunku równoległym do torów prowadzących 7 i 8.

Fig. 4 ilustruje kolejny przykład wykonania elementów prowadzących 5 lub 6 z fig. 3. Te elementy prowadzące 5 lub 6 są wyposażone w zaczepy 20 mające serię zacisków zawierających dwie cienkie płytki 25 i 26 symetrycznie usytuowane po każdej stronie metalowej taśmy, do której są one zaczepione za pomocą zgrzewania lub spajania. Część każdej cienkiej płytki 25 i 26 rozciąga się poza krawędź metalowej taśmy i wygięta do tyłu w postać haka tak, że zaciska łoże w postaci zawiniętego łoża 21. Koniec 34 cienkich płytek 25 i 26 podgięty w kierunku na zewnątrz, jak to pokazano na fig. 3, tak, że łoże żaluzji 1 może być łatwo zamocowane powtórnie pomiędzy zaciskami zaczepów 20 gdy wyzwolą się z tych zacisków.

Taśmy kształtujące krawędzie boczne 9 i 10 żaluzji są wyposażone w pogrubienie 22 rozciągające się wzdłuż łoża 21 na dwóch bokach płaszczyzny taśm.

Na fig. 5, elementy przenoszące 5 i 6 są wyposażone w ciągłą wstęgę 19 w postaci metalowej taśmy, która tworzy integralną część z zaciskami zaczepów 20. Zaciski są wycięte poprzez wykrawanie i są następnie kształtowane tak, że cienkie płytki rozciągają się naprzemiennie na jednym boku płaszczyzny metalowej taśmy i na jej przeciwległej stronie. Cienkie płytki umieszczone na jednym boku wspomnianej płaszczyzny są przesunięte od tych usytuowanych na drugiej stronie płaszczyzny. Występy 29 i 30 prowadzące są uformowane w podobny sposób.

Swobodny koniec cienkich płytek skierowano w kierunku żaluzji 1, nie pokazany na fig. 5, jest odgięty w kierunku na zewnątrz mniej lub więcej w kształt lejka w celu ułatwienia zamocowania w zawiniętym obrzeżu 21 w zaciskach uformowanych przez te cienkie płytki.

Fig. 8 do 11 ilustrują różne przykłady krawędzi bocznych 9 i 10 żaluzji 1, w których te krawędzie boczne 9 i 10 mają taśmę 32, zamocowaną do żaluzji 1.

Fig. 8 opisuje żaluzję 1 mającą tylko łoże i nie pogrubioną.

Boczne krawędzie 9 i 10 żaluzji 1 pokazane są na fig. 9 i mają łoże oddzielone powtórnie od pogrubienia 22.

Fig. 10 i 11 przedstawiają żaluzję 1 z łożem 21 i pogrubieniem 22, które są zasadniczo takie same jak pokazane na fig. 3.

Na fig. 10, taśma 32 jest zamocowana do obu boków płaszczyzny żaluzji 1 podczas gdy na poprzednich fig. taśma 32 jest zamocowana tylko do jednego boku żaluzji 1.

Fig. 12 do 14 ilustrują koło zębate 35, które stanowi część środków napędowych. Koło zębate 35 ma centralny, cylindryczny otwór 38 dla zamocowania na wale 12 i ma zęby 36 usytuowane z odstępem od siebie wokół jego obwodu.

Dla zapewnienia dobrego sprzęgnięcia z elementami przenoszącymi 5 lub 6 styczna 50 w podstawie zębów 36, usytuowana w płaszczyźnie symetrii koła zębatego 35, rozciąga się promieniowo odpowiednio do koła zębatego. To zabezpiecza przed jakąkolwiek siłą wywieraną przez koło 35 na elementy prowadzące i w szczególności na wstęgę 19 w postaci metalowej taśmy, która jest promieniowo oddalona od koła zębatego 35. Jak to jasno wynika z fig. 14, zęby 36 mają sekcje w kształcie pół-elipsy.

Kolejny przykład wykonania koła zębatego według wynalazku, jest pokazany na fig. 15 do 17. W tym przykładzie wykonania, koło zębate 35 różni się od poprzednich rysunków z powodu kształtu zębów 36. Są one w kształcie pół elipsoidalnym.

W celu napędu koła 35 wokół osi, nylonowy nadlew 39 współosiowy z nim, jest zamocowany względem jednej z jego bocznych powierzchni czołowych. Nadlew 39 jest napędzany przez wał 12, który współpracuje z elektrycznym silnikiem 13.

Fig. 18 ilustruje prowadzący blok przeciwzakłóceniowy 40, będący w położeniu zamocowania, który musi być umieszczony w torze koła zębatego 35 tak, aby zabezpieczyć elementy prowadzące wyzwalające się z torów. Ten blok przeciwzakłóceniowy 40 częściowo zazębia się o kontur koła zębatego 35, a na boku skierowanym w kierunku koła jest umieszczona wnęka 41, która rozciąga się wzdłuż pozornie jednej ćwiartki konturu koła zębatego 36 w celu przemieszczenia w tej wnęce 41 gdy

PL 206 399 B1 koło zębate 35 jest obrócone wokół jego osi. Ciągła wstęga 19 w postaci metalowej taśmy jest następnie przemieszczana pomiędzy blokiem przeciwzakłóceniowym 40 i kołem zębatym 35 korzystnie bez stykania się z metalową taśmą. To zapewnia brak tarcia pomiędzy blokiem przeciwzakłóceniowym 40 i metalową taśmą.

Gdy przeszkody stykają się z żaluzją, gdy jest ona otwarta lub zamknięta lub jeśli żaluzja 1 jest całkowicie lub częściowo zamknięta lub otwarta, siła pociągowa jest przyłożona na jedną krawędź 9 lub 10 żaluzji odpowiednio do metalowej taśmy, poprzecznie do wzdłużnego kierunku torów prowadzących. Jeśli ta siła jest duża, boczne krawędzie 9 i 10 oddzielają się od metalowej taśmy, co najmniej do pewnego wydłużenia, uwalniając wspomniane zawinięte obrzeże 21 od zacisków 20.

Ponieważ żaluzja 1 została co najmniej częściowo wyciągnięta z torów prowadzących 7 i 8, nie może być zniszczona lub spowodować serię wypadków.

Aby ponowne zamocować boczne krawędzie 9 i 10 i przez to przywrócić połączenie pomiędzy elementami prowadzącymi 5 i 6 oraz żaluzja 1, elementy ponownego usytuowania 42 są dostarczone dla każdego toru prowadzącego 7 i 8 blisko do górnej krawędzi otworu 3.

Jak to pokazano na fig.19, elementy ponownego usytuowania 42 zawierają człony, które umożliwiają sile pociągowej przyłożenie na bocznych krawędziach 9 i 10 żaluzji 1 w kierunku mającym składowa równoległą do płaszczyzny żaluzji 1 i skierowaną w kierunku bocznych krawędzi 9 i 10.

Wspomniane człony są dostarczone w postaci krążków 43 i 44, które są tak usytuowane, że umożliwiają wywieranie wystarczającej siły ściskającej na część wystającą bocznych krawędzi 9 i 10 ukształtowanych poprzez zgrubienia 22. W wyniku działania tych sił ściskających podczas otwierania lub zamykania żaluzji 1, zawinięte obrzeże 21 krawędzi bocznych 9 i 10 jest zaproponowane względem swobodnych, zawiniętych do tyłu końców zacisków zaczepów 20.

Początkowo, zawinięte obrzeże 21 stanowiące łoże jest elastycznie ściskane a następnie zaciski zaczepów 20 są elastycznie deformowane, tak, że łoże może ślizgać się z powrotem pomiędzy częściami wystającymi zacisków zaczepów 20 pod wpływem działania krążków 43 i 44, przywracając połączenie pomiędzy bocznymi krawędziami 9 i 10 i elementami prowadzącymi 5 i 6.

Krążki 43 i 44 pokazane na fig. 19 są ukośnie i symetrycznie usytuowane na każdym boku płaszczyzny żaluzji 1. To zabezpiecza boczne krawędzie 9 i 10 przed blokowaniem pomiędzy torami prowadzącymi 7 i 8 i krążkami 43 i 44, na przykład. Korzystnie, odległość około 1 mm jest utrzymywana pomiędzy żaluzją i krążkami 43 i 44 w celu uniknięcia tarcia pomiędzy żaluzją 1 i tymi krążkami 43 i 44 ponieważ krążki są prowadzone przez tory prowadzące 7 i 8 podczas przemieszczania pomiędzy ich otwartymi i zamkniętymi położeniami.

W pewnych sytuacjach, korzystnie jest gdy krawędzie boczne 9 i 10 żaluzji 1 nie są giętkie, generalnie nie jest konieczne dostarczenie jakichkolwiek elementów ponownie sytuujących. Ponieważ żaluzja 1 jest otwarta, łoże jest automatycznie ponownie wprowadzane w zaczep 20 z powodu sztywności krawędzi bocznych 9 i 10 żaluzji 1.

Tory prowadzące 7 i 8 są przeznaczone do tego aby tworzyć blok ślizgowy dla elementów prowadzących 5 i 6. W przykładzie wykonania tor prowadzący 7 i 8 jest przedstawiony w przekroju poprzecznym na fig. 20, ten tor prowadzący 7 i 8 zawiera cztery zasadniczo ciągłe L kształtne profilowane sekcje 45, które są symetrycznie zamocowane odpowiednio do metalowej taśmy elementów prowadzących 5 lub 6.

Profilowane sekcje 45 są umieszczone tak, że tworzą swobodne przestrzenie w kształcie krzyża w których metalowa taśma wyposażona w prowadzące występy 29 i 30 może być przemieszczona. W celu uzyskania stałego odstępu pomiędzy profilowanymi sekcjami dla umożliwienia przejścia dla prowadzących występów 29 i 30 płyta podporowa 46 rozciągająca się poprzecznie do płaszczyzny żaluzji 1 jest zamocowana pomiędzy profilowanymi sekcjami.

W celu utrzymania stałej odległości pomiędzy profilowanymi sekcjami 45, koniecznej w celu umożliwienia ślizgania metalowej taśmie pomiędzy profilowanymi sekcjami 45, sekcja 47 mająca przekrój U kształtny jest zamocowana do płyt podporowych 46 za pomocą śrub 51. Część ciągłej wstęgi 19 w postaci metalowej taśmy mająca wnęki 31 współpracuje ze środkami napędowymi i jest usytuowana we wnęce uformowanej przez sekcję 47.

Profilowane sekcje 45 są korzystnie wykonane z materiału elektrycznie izolującego, takiego jak na przykład nylon.

Fig. 21 ilustruje tor prowadzący 7 albo 8 z fig. 20 na poziomie wspomnianego koła zębatego 35 jak to jasno widać na rysunku, metalowa taśma jest usytuowana pomiędzy kołem zębatym 35 i przePL 206 399 B1 ciw zakłóceniowemu blokowi 40, podczas gdy zęby 36 rozciągają się poprzez wnęki 31 metalowej taśmy do wnęki 41 przeciw zakłóceniowego bloku 40. Na tej wysokości, sekcja 47 jest nie przerwana.

Odpowiednio, obwód elektryczny jest zestawiony, jak to schematycznie pokazano na fig. 24, i podłączony do sterownika 64, tak, że kiedy obwód elektryczny jest przerwany, przemieszczenie żaluzji 1 jest natychmiast zatrzymane.

Jeśli nie ma przeszkód poniżej żaluzji, ponieważ jest zamknięta, żaluzja 1 jest natychmiast zatrzymywana, a swobodna krawędź 16 jest w położeniu styku z przeszkodą i jest automatycznie zawracana do swojego położenia otwarcia.

W celu stwierdzenia czy istnieje przeszkoda w otworze 3, są dostarczone środki wykrywające jak to pokazano na fig. 22 i 23. Te środki wykrywające zawierają przewodnik elektryczny 48 wprowadzony w swobodną krawędź 16 żaluzji 1 i rozciągający się w poprzek całkowitej szerokości żaluzji tak, że powoduje styk z elementami prowadzącymi 5 i 6, a po drugie materiał przewodzący elektryczność kształtuje część elementów prowadzących i zestawia wspomniany obwód elektryczny w koniunkcji z elektrycznym przewodnikiem 48.

Konsekwentnie, ten elektryczny obwód składa się z ciągłych wstęg 19 w postaci metalowych taśm, elektrycznego przewodnika 48 i dwóch elektrycznych przewodów 65 i 66, które łączą jednostkę sterującą 64 do każdej metalowej taśmy 19 poprzez styk z przewodzącymi szczotkami 67 i 68. Metalowe taśmy są elektrycznie izolowane od torów prowadzących 7 i 8, ponieważ są prowadzone przez sekcje 45, które nie przewodzą prądu. Zębate koła 35 są także wykonane z materiału takiego jak nylon i nie przewodzą elektryczności. Koła zębate 35 mogą opcjonalnie być wykonane z cylindrycznie ukształtowanej metalowej taśmy zawierającej cylindryczny rdzeń z nylonu w celu uniknięcia zużycia koła zębatego 35 i dla zapewnienia że metalowa taśma 19 i przez to ten elektryczny obwód jest elektrycznie izolowany od innych elementów zamkniętego urządzenia.

W korzystnym przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 22 i 23, materiał przewodzący jest zapewniony w postaci metalicznej powierzchni czołowej stanowiącej element wykrywający 49, pokrywającej wystającą krawędź boczną żaluzji 1 w sąsiedztwie swobodnej krawędzi 16 żaluzji i tworzącej elektryczny styk z elementami prowadzącymi, w szczególności metalowej taśmy.

Obwód elektryczny jest przerwany jeśli boczna krawędź 9 lub 10 jest oddzielona od elementów prowadzących 5 lub 6, a sygnał jest emitowany do elementów wykrywających 64 stanowiących jednostki sterujące z automatycznym zatrzymaniem otwierania żaluzji 1 poprzez działanie na dostarczanie lub sterowanie silnikiem 13 środków napędowych żaluzji 1.

Połączenie pomiędzy zaczepami 20, na przykład zaciskami, i bocznymi krawędziami 9 lub 10 jest korzystnie osłabione bliżej swobodnej krawędzi 16 niż w innym miejscu.

Fig. 25 i 30 ilustrują inne przykłady, lecz nie w sposób restrykcyjny, w których żaluzja 1 jest przemieszczona z jej położenia zamknięcia do położenia otwarcia.

Fig. 25 ilustruje te same przykłady jakie były przedstawione na fig. 1, na których żaluzja 1, w swoim położeniu otwarcia, rozciąga się poziomo na wysokości umieszczonej powyżej otworu 3.

Korzystny przykład wykonania przedstawiony na fig. 26 różni się od tego z fig. 25 z powodu faktu, że w celu doprowadzenia do położenia otwarcia, żaluzja 1 jest podana z obrotem o 180 stopni w dół, zaczynając od poziomego położenia pokazanego na fig. 25. W innym wariancie tego rozwiązania, ten obrót o 180 stopni może być wykonany do góry.

Na fig. 27, żaluzja jest w położeniu otwarcia, i jest zakręcona spiralnie wokół poziomej osi równolegle do kół zębatych środków napędowych. W innym wariancie, oś nawijania może być koincydencjalna z osią kół zębatych. To jest ten przypadek, gdy środki napędowe będą zawierać teleskopowe ramie z końcem na wierzchołku krawędzi bocznych żaluzji 1.

Jak to pokazano na fig. 28 w celu przejścia od położenia zamknięcia do jej położenia otwarcia, żaluzja 1 współpracuje z kołami zębatymi i jest następnie odchylona do góry w następstwie poziomego przemieszczenia.

W przykładzie przedstawionym na fig. 29, w jej położeniu otwarcia, żaluzja 1 fałduje się zygzakowato po współpracy z kołami zębatymi.

Ostatecznie, na fig. 30 żaluzja 1 jest usunięta z położenia zamknięcia do jej położenia otwarcia poprzez pionowe przemieszczenie w jej płaszczyźnie. Wybór jednego z tych rozwiązań będzie zależał od dostępu dostarczonego przez przestrzeń powyżej otworu 3 a po drugie przez sam rodzaj żaluzji 1.

W niektórych przykładach, na przykład dla drzwi o dużej szerokości, żaluzja 1 i wstęga 19 mogą zwijać się swobodnie w zygzakowaty układ w obudowie powyżej otworu 3 pod warunkiem, że będzie ona otwarta.

PL 206 399 B1

Fig. 31 do 34 ilustrują szczególnie praktyczne elementy prowadzące 5 i 6 dla żaluzji o dużej powierzchni obszaru. Te elementy prowadzące 5 i 6 zawierają łańcuch 52 mający szereg równoległych, oddalonych od siebie prętów 53 połączonych ze sobą poprzez przegubowe płyty 54 na końcach tych prętów 53. W szczególności, jest to łańcuch 52, który wygląda jak łańcuch rowerowy.

Tory prowadzące 7 i 8 wprowadzają sekcję 55 mającą dwa ramiona 56 i 57 z L kształtnym przekrojem rozciągające się wzdłuż torów prowadzących 7 i 8, tak, że szczelina jest uformowana pomiędzy końcami ramion 56 i 57 penetrowana przez pręty 53 tak, że ich oś jest skierowana poprzecznie do kierunku w którym żaluzja 1 się przemieszcza.

Ramiona 55 i 57 tworzą występy względem których płyty 54 przenoszą się od jednego boku prętów 53 w celu zabezpieczenia łańcucha przed wyzwoleniem od sekcji 55.

Płyty 54 na jednym boku żaluzji 1 mają występ, który rozciąga się w płaszczyźnie równoległej do żaluzji 1 dostarczając środków mocujących łańcuch 52 do żaluzji 1 poprzez śruby 58.

Śruby są korzystnie wykonane o stosunkowo niskim module sztywności, takim jak nylon, tak, że gdy siła jest przykładana do żaluzji 1 z powodu przeszkód stykających się z żaluzją 1 w kierunku strzałki 59, śruby 58 będą przerwane, zaś żaluzja 1 będzie co najmniej częściowo rozrywać się od łańcucha 52, jak to pokazano na fig. 33.

Fig. 35 i 36 ukazuje zaczepy 20 w postaci ciągłych zacisków, rozciągające się w poprzek całkowitej długości krawędzi bocznych 9 i 10 żaluzji 1 zawinięte obrzeże 21 ma trójkątny kształt przekroju tak, że może być łatwo zaciśnięty w ciągłym zacisku zaczepu 20.

Gdy siła pociągowa jest dostarczona na krawędzie boczne 9 i 10 żaluzji, cienkie płytki 25 i 26 tworzące zacisk zaczepu 20 poruszają się zgodnie z kierunkiem strzałek 60 i 61, zaś żaluzja 1 jest oddzielona od zacisku zaczepu 20.

Jak to wynika z przykładu wynalazku, zaciski 20 są korzystnie giętkie w kierunku poprzecznym do płaszczyzny żaluzji 1, tak, że elementy przemieszczające mogą być prowadzone w torach prowadzących 7 i 8, które nie są prostoliniowe, tak, że pozwalają na przejście wokół krzywizn i pozwalają na zwijanie.

W przykładzie wynalazku pokazanym na fig. 37, zaczepy są dostarczone w postaci dwóch tkanych taśm 62 i 63, które przylepiają się do siebie gdy są w styku. Są to taśmy w postaci gniazda i w postaci wtyku. Jedna z tych taśm jest zamocowana do bocznej krawędzi żaluzji 1, podczas gdy druga jest połączona do ciągłej wstęgi 19 w postaci metalowej taśmy.

To zapewnia odłączne połączenie pomiędzy elementami przenoszącymi 5 i 6 i żaluzją 1.

Elementy ponownego usytuowania mogą być wybrane do pasujących jakichkolwiek haków. Jeśli te elementy hakowe składają się z taśm 62 i 63, które zlepiają się poprzez styk, środki ponownego usytuowania mogą być krążkami, na przykład usytuowanymi na każdym boku wstęgi 19, tak, że podczas gdy żaluzja 1 jest otwierana lub zamykana te krążki popychają taśmy 62 i 63 względem siebie w celu wznowienia połączenia pomiędzy żaluzją 1 i metalową wstęgą 19.

Fig. 38 do 42 ilustrują kolejne etapy w których nadające się do ściskania zawinięte obrzeże 21 o przekroju trójkątnym jest deformowane, gdy żaluzja oddziela się od zaczepów 20.

Fig. 43 do 47 przedstawiają kolejne etapy w których T kształtne krawędzie boczne 9 i 10 deformują się gdy żaluzja 1 jest oddzielona od elementów przenoszących. Ponieważ krawędzie boczne cofają się od zacisków zaczepów 20, dwa ramiona T kształtne są zwijane jeden względem drugiego, pozwalając na łatwe wyzwolenie się.

Fig. 48 do 50 pokazują kolejne etapy w których zaczepy 20 są deformowane, ponieważ żaluzja 1 jest oddzielona od elementów przenoszących w przypadku gdy żaluzja jest elastyczna a zawinięte obrzeże 21 stanowiące łoże jest nie ściśliwe.

W przypadku pokazanym na fig. 51 do 54, zaciski zaczepów 20 i łoże są wykonane z elastycznego materiału, tak, że są możliwe deformacje elastyczne, gdy żaluzja 1 oddziela się od elementów przenoszących.

W celu zapewnienia, że żaluzja 1 jest utrzymywana w stanie naprężonym pomiędzy torami prowadzącymi 7 i 8 i zapewniona jest tolerancja dla montażu i wytwarzania bez oddzielania od elementów przenoszących, korzystnym jest zastosowanie zamocowania do elementów przenoszących za pomocą elastycznego pasowania.

Na fig. 55, zawinięte obrzeże 21 stanowiące łoże jest dostarczone na bocznych krawędziach 9 i 10 żaluzji 1 i ma powierzchnię czołową 69 i 70 na każdym jej boku, który jest pochylony odpowiednio do płaszczyzny żaluzji 1, tak, że tworzy naroże. Zaciski zaczepów 20 są oparte względem powierzchni czołowej 69 i 70. Kiedy boczne krawędzie 9 lub 10 żaluzji 1 są przemieszczone na pewne odległości z powodu siły przyłożonej do żaluzji, zaczepy 20 ślizgają się na powierzchni czołowej 69 i 70 łoża, bez

PL 206 399 B1 wychodzenia żaluzji z zacisków zaczepów 20, doprowadzona siła nie jest wystarczająca do tego aby spowodować wyjście zacisków z żaluzji 1. Ta sytuacja jest pokazana na zaciskach oznaczonymi przerywanymi liniami. Ta siła nie działa dłużej na żaluzję 1, zaciski są prowadzone przez powierzchnie czołowe 69 i 70 w kierunku żaluzji 1 i naciągają ją.

Innym wariantem łoża z fig. 55 jest ilustracja na fig. 56.

Na tym rysunku, łoże 21 także ma dwie powierzchnie czołowe 69 i 70 pochylone pod kątem do płaszczyzny żaluzji 1. Te powierzchnie czołowe 69 i 70 są pokryte przez materiał nadający się do elastycznego ściskania 71, tak, że żaluzja 1 zawsze pozostaje naprężona, gdy jest połączona do zacisków 20 z powodu elastycznej deformacji materiału zacisków, który może być gumą na przykład.

Na fig. 57, część zacisków 20 jest pokazana w postaci sprężyny 72, która może być elastycznie zdeformowana w kierunku strzałki 73 w celu umożliwienia żaluzji 1 podtrzymywać naprężenie.

Zaczepy nie koniecznie muszą być zaciskami. Na fig. 58 na przykład, żaluzja 1 ma szereg małych oddzielonych bloków 74 na bocznych krawędziach 9 i 10, korzystnie połączonych ze sobą w sposób sprężysty. Te bloki 74 są uformowane w postać zamka błyskawicznego.

Jak to pokazano na fig. 59, każdy tor prowadzący 7 i 8 zawiera dwie wzdłużne sekcje 77 i 78 prostokątnym przekroju poprzecznym. Te sekcje są wyposażone w występy 75 i 76 rozciągające się na każdym boku bocznych krawędzi 9 i 10 żaluzji 1. Występy 75 i 76 są skierowane do siebie tak, że częściowo zawierają małe bloki 74.

Zapewniona ciągła wstęga 19 w postaci metalowej współpracuje ze środkami napędowymi mającymi zaczepy w postaci krawędzi zębatych 79. Jak to pokazano na fig. 58, krawędzie zębate zazębiają się z szeregiem małych bloków 74 zamocowanych do bocznych krawędzi 9 i 10 żaluzji 1.

Metalowa taśma jest prowadzona w spasowanych wnękach dostarczonych pomiędzy sekcje 77 i 78 i jest napędzana przez koło zębate 35, nie pokazane na fig. 58 i 59.

Gdy pewne siły pociągowe są przyłożone na boczne krawędzie 9 i 10 żaluzji 1 poprzecznie do torów prowadzących 7 i 8, te ostatnie są oddzielone od metalowej wstęgi 19 poprzez wyzwolenie bloków 74 od torów prowadzących 7 i 8 z powodu elastycznej deformacji występów 75 i 76.

Znany system ponownego usytuowania może być wykorzystany w celu ponownego zamocowania bloków 74 w torach prowadzących 7 i 8.

Fig. 60 ilustruje dodatkowe urządzenie, w którym tylko jedno koło zębate jest zapewnione w jednym z dwóch torów prowadzących 7 i 8. Dla zachowania przejrzystości, te tory prowadzące nie są pokazane na figurach.

W korzystnych przykładach wykonania wynalazku, żaluzja 1 jest wyposażona w sztywną płytę 80, która rozciąga się w poprzek całkowitej szerokości żaluzji 1 i która jest stale połączona do metalowej wstęgi 19 bocznych krawędzi 9 i 10 żaluzji 1.

Gdy otwór 3 jest zamknięty przez żaluzję 1, sztywna płyta 80 pozostaje powyżej bloku prowadzącego 40 i koła zębatego 35.

Fig. 61 ilustruje układ blokujący zawierający dwa pręty 81 i 82 rozciągające się równolegle do torów prowadzących 7 i 8, które mogą być przemieszczone w kierunku oznaczonym strzałką 83 pomiędzy nie zablokowanym położeniem oznaczonym przerywanymi liniami i położeniem zablokowanym, oznaczonym ciągłą linią. W położeniu zablokowanym, pręty 81 i 82 są rozciągnięte wzdłuż bocznych krawędzi 9 i 10 żaluzji 1, tak, że zaciski zaczepów 20 są złapane pomiędzy te pręty 81 i 82 zabezpieczając zawinięte obrzeże 21 żaluzji 1 przed uwolnieniem się z zacisków.

Fig. 62 ilustruje inny wariant układu blokującego w którym pręty 81 i 82 mogą wahać się wokół osi 84 i 85 pomiędzy położeniem nie zablokowanym i zablokowanym.

Pręty 81 i 82 mogą być ręcznie lub mechanicznie zablokowane gdy otwór 3 jest zamknięty przez żaluzję 1.

Fig. 63 do 66 pokazują w szczególności praktyczny przykład wykonania wynalazku. W tym przykładzie, elementy przemieszczające składają się z taśmy giętkiej 86, takiej jak włókienniczy pasek, wyposażony w szereg zacisków zaczepów 20, które mogą być zamocowane do bocznych krawędzi żaluzji 1, nie pokazanych na rysunkach.

Taśma 86 jest napędzana poprzez zaciski za pomocą koła zębatego 35 mającego dwa koła pasowe 87 i 88 zamocowane równolegle na pewnych odległościach jeden od drugiego na wspólnym obrotowym wale 12 i wyposażonym w zęby 36.

Zaciski zaczepów 20 mają dwa sztywne elementy 90 i 91 w postaci płyt, zamocowane na każdym boku względem taśmy giętkiej 86 za pomocą nitów 89. Płyty 90 skierowane w kierunku koła zę10

PL 206 399 B1 batego 35 są oddalone od siebie na wystarczającą odległość tak, aby taśma 86 była zagięta co najmniej na części obwodu koła zębatego 35.

Sztywne elementy 91 skierowane w kierunku przeciwległych boków koła zębatego 35, są swobodnie podparte jedna względem drugiej ponieważ giętka taśma 86 jest w prostoliniowych torach. Odpowiednio, siła oporu może być dostarczona do giętkiej taśmy 86 w kierunku pokazanym strzałką 92 poprzez obrót koła zębatego 35 w celu zamknięcia otworu przez żaluzje 1, która jest zamocowana do zacisków zaczepów 20.

Krawędzie 94 i 95 elementów sztywnych 91 rozciągają się pomiędzy kołami pasowymi 87 i 88 oraz są wywinięte poprzecznie do płaszczyzny tych płyt. Te poprzeczne boki krawędzi tak uformowane są następnie podparte względem siebie ponieważ żaluzja 1 jest zamknięta.

Sztywne elementy 91 skierowane w kierunku otworu koła zębatego 35 są większe w szerokości niż odległość pomiędzy kołami pasowymi 87 i 88 koła zębatego 35, podczas gdy sztywne płyty 90 i giętkie taśmy 86 mają szarość mniejszą niż ta odległość. Tak więc zęby 36 mogą współpracować z nimi, zaś elementy sztywne 91 mają wnęki 93 na każdym narożu, w których ząb 36 może zazębiać się.

Jest oczywistym, że elementy sztywne 90 skierowane w kierunku koła zębatego 35 nie koniecznie muszą być sztywnymi płytami. W wariancie według wynalazku, zaciski zaczepów 20 mogą być w postaci pojedynczej sztywnej płyty zamocowanej do boku giętkiej taśmy 86 oddalonej od koła zębatego 35.

Należy zauważyć, że wynalazek nie jest ograniczony do różnych przykładów wykonania opisanych powyżej i innych wariantów, które mogłyby być możliwe bez wychodzenia poza zakres ujawnionego wynalazku, w szczególności w odniesieniu do elementów przenoszących i środków napędowych, jak również konstrukcji żaluzji i układu ponownego sytuowania.

Odpowiednio, w pewnych przykładach, jeśli żaluzja jest wykonana z materiału giętkiego, usztywniające lub obciążające pręty mogłyby być wprowadzone do żaluzji.

Ponadto, tory prowadzące 7 i 8 nie koniecznie muszą być całkowicie prostoliniowe, ale mogą być krzywe. Ponadto, żaluzja według wynalazku nie jest ograniczona do zastosowania jedynie do drzwi z pionowymi torami prowadzącymi, ale mogą także mieć poziome tory prowadzące.

W pewnych przypadkach, byłoby możliwe zastosowanie tylko jednego poziomego toru prowadzącego na górnej części otworu, w którym to przypadku żaluzja może być zawieszona od toru prowadzącego.

Żaluzja może być zamknięta od dołu raczej niż od góry, gdy tory prowadzące rozciągają się pionowo.

Zaczepy mogą mieć różne kształty. Na przykład byłoby możliwe zastosowanie zacisków zaczepów na krawędziach bocznych żaluzji raczej niż na metalowej taśmie. Zaciski mogą być zastąpione taśmami magnetycznymi. Ponadto, łoże nie koniecznie musi być ciągłe, ale może być wyposażone na przykład w szereg małych bloków.

W praktyce, wynalazek obejmuje każdą żaluzję w której odłączalne elementy przenoszące są usytuowane pomiędzy żaluzją i torami prowadzącymi. Elementy przenoszące nie koniecznie muszą zawierać metalową taśmę, ta taśma może być wykonana z innych wystarczająco mocnych materiałów, które są giętkie lub sztywne.

Claims (22)

1. Zespół żaluzji do zamykania otworów, zawierający żaluzję ruchomo osadzoną w co najmniej jednym torze prowadzącym, znamienny tym, że zawiera elementy prowadzące (5, 6) roboczo połączone z torami prowadzącymi (7, 8), ruchome we wzdłużnym kierunku torów prowadzących (7, 8), przy czym elementy prowadzące (5, 6) mają usytuowanie, pomiędzy krawędziami (9, 10) żaluzji (1) i torami prowadzącymi (7, 8), przy którym w położeniu działania siły pociągowej na boczne krawędzie (9, 10) żaluzji (1), w kierunku poprzecznym do wzdłużnego kierunku torów prowadzących (7, 8) elementy prowadzące (5, 6) są w położeniu co najmniej częściowego oddzielenia od krawędzie (9, 10) żaluzji (1).

2. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy prowadzące (5, 6) mają zaczepy (20) mocowania rozłącznego do bocznych krawędzi (9, 10) żaluzji (1).

3. Zespół żaluzji, według zastrz. 2, znamienny tym, że zaczepy (20) mają szereg zacisków, oddzielonych od siebie.

PL 206 399 B1

4. Zespół żaluzji, według zastrz. 2, znamienny tym, że zaczepy (20) mają postać ciągłego zacisku do rozłącznego zaciskania bocznych krawędzi (9, 10) żaluzji (1).

5. Zespół żaluzji, według zastrz. 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że zaczepy (20) mają elementy ściskające, do wywierania elastycznego nacisku na obu bokach krawędzi (9, 10) żaluzji (1).

6. Zespół żaluzji, według zastrz. 2, znamienny tym, że pomiędzy zaczepami (20) i bocznymi krawędziami (9, 10) żaluzji (1) jest usytuowany łącznik osłabiony na krawędzi usytuowanej bliżej swobodnej krawędzi (16) żaluzji (1).

7. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że żaluzja (1) ma boczne krawędzie (9, 10) ułożone w płaszczyźnie żaluzji (1).

8. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy prowadzące (5, 6) są wyposażone w szereg wnęk (31) oddzielonych od siebie w kierunku przemieszczania żaluzji (1), przy czym wnęki (31) są w połączeniu roboczym z elementami napędowymi, zaś żaluzja (1) jest ruchoma w kierunku równoległym do torów prowadzących (7, 8).

9. Zespół żaluzji, według zastrz. 8, znamienny tym, że elementy napędowe zawierają koło zębate (35), którego zęby (36) są oddzielone od siebie, przy czym zęby (36) są w połączeniu roboczym z wnękami (31).

10. Zespół żaluzji, według zastrz. 9, znamienny tym, że styczna (50) do podstawy zęba (36) usytuowana w płaszczyźnie symetrii koła zębatego (35) przecina jego oś obrotu.

11. Zespół żaluzji, według zastrz. 8, znamienny tym, że zawiera zabezpieczenie elementów prowadzących (5, 6) w postaci bloku przeciwzakłóceniowego (40) rozciągającego się co najmniej częściowo wokół elementów napędowych.

12. Zespół żaluzji, według zastrz.1 znamienny tym, że zawiera elementy ponownego sytuowania (42) elementów prowadzących (5, 6) i żaluzji (1 w położeniu otwarcia lub zamknięcia, po oddzieleniu żaluzji (1) od elementów prowadzących (5, 6), przy czym elementy ponownego sytuowania (42) zawierają człony umożliwiające sile ściskającej działanie na bok krawędzi (9, 10) żaluzji (1) w kierunku mającym składową równoległą do płaszczyzny żaluzji (1) i skierowaną do boku jej krawędzi (9, 10).

13. Zespół żaluzji, według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy umożliwiające sile ściskającej działanie na bok krawędzi (9, 10) żaluzji (1) zawierają co najmniej jeden krążek (43, 44), mający umocowanie przy którym działa siła ściskająca w kierunku elementów prowadzących (5, 6) na wystającą część boku krawędzi (9, 10) żaluzji (1), w położeniu oddzielenia żaluzji (1) od elementów prowadzących (5, 6).

14. Zespół żaluzji, według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy ponownego sytuowania (42) zawierają krążki (43, 44) umieszczone na drugiej płaszczyźnie żaluzji (1), korzystnie symetrycznie.

15. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy prowadzące (5, 6) mają człony prowadzące roboczo połączone z torami prowadzącymi (7, 8) do przemieszczania elementów prowadzących (5, 6) w kierunku wzdłużnym torów prowadzących (7, 8).

16. Zespół żaluzji, według zastrz. 15, znamienny tym, że elementy prowadzące mają występy (30), ruchome przesuwnie w ciągłej szczelinie w torach prowadzących (7, 8) i stanowią blok ślizgowy w ich kierunku wzdłużnym.

17. Zespół żaluzji, według zastrz. 16, znamienny tym, że występy (30) rozciągają się na dwóch bokach, korzystnie prostopadle do płaszczyzny elementów prowadzących (5, 6).

18. Zespół żaluzji, według zastrz. 2, znamienny tym, że zawiera elementy wykrywające (48, 49, 60), do wykrywania rozłączenia elementów hakowych (20) i bocznych krawędzi (7, 8) żaluzji (1).

19. Zespół żaluzji, według zastrz. 18, znamienny tym, że elementy wykrywające (48) zawierają przewodnik elektryczny stanowiący część elektrycznego obwodu i łączący elementy prowadzące (5, 6) do odpowiednich krawędzi bocznych (9, 10) żaluzji (1), blisko swobodnej krawędzi (16), przy czym elementy wykrywające (48) wykrywają rozłączenie zaczepów (20) i jednej bocznej krawędzi (9, 10) w pobliżu swobodnej krawędzi (16) żaluzji (1).

20. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy prowadzące (5, 6) zawierają ciągłą wstęgę (19) z giętkiego materiału, korzystnie w postaci metalowej wstęgi rozciągniętej w płaszczyźnie żaluzji (1) i poprzecznie do całkowitej długości bocznych krawędzi (9, 10) żaluzji (1).

21. Zespół żaluzji, według zastrz. 1, znamienny tym, że boczne krawędzie (9, 10) żaluzji (1) mają zawinięte obrzeże (21) do którego są dopasowane zaczepy (20).

22. Zespół żaluzji, według zastrz. 2, znamienny tym, że elementy prowadzące (5, 6) zawierają ciągłą, giętką taśmę (86) ułożoną w płaszczyźnie żaluzji (1) i poprzecznie do całkowitej długości krawędzi bocznych (9, 10), przy czym giętka taśma (86) jest wyposażona w zaczepy (20) mające szereg elementów sztywnych (91), które są we wzajemnym swobodnym podparciu.