PL206516B1

PL206516B1 - Okno dachowe z urządzeniem zabezpieczającym i urządzenie zabezpieczające

Info

Publication number: PL206516B1
Application number: PL362754A
Authority: PL
Inventors: Claes Lindgren; Birgitte Hansen; Samuel Howard Darmer; Falk Morten Reventlow; Lars Erdmann
Original assignee: Vkr Holding As
Priority date: 2001-01-19
Filing date: 2002-01-16
Publication date: 2010-08-31
Also published as: CN1223739C; EP1352136B1; PL362754A1; JP2004520503A; EP1352136A1; JP4270870B2; WO2002057565A1; CN1488025A

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 206516 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 362754 (51) Int.Cl.

(22) Data zgłoszenia: 16.01.2002 E04D 13/035 (2006.01) (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

16.01.2002, PCT/DK02/000028 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

25.07.2002, WO02/057565

Opis patentowy przedrukowano ze względu na zauważone błędy (54) Okno dachowe z urządzeniem zabezpieczającym i urządzenie zabezpieczające (30) Pierwszeństwo:

19.01.2001, DK, PA200100102 12.03.2001, US, 09/803,643 (43) Zgłoszenie ogłoszono:

02.11.2004 BUP 22/04 (73) Uprawniony z patentu:

VKR HOLDING A/S, S0borg, DK (72) Twórca(y) wynalazku:

CLAES LINDGREN, Farum, DK BIRGITTE HANSEN, Valby, DK SAMUEL HOWARD DARMER, Greenwood, US MORTEN FALK REVENTLOW,

Frederiksberg C, DK

LARS ERDMANN, Kopenhaga, DK (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.08.2010 WUP 08/10 (74) Pełnomocnik:

rzecz. pat. Grabowska Małgorzata

SULIMA GRABOWSKA SIERZPUTOWSKA

BIURO PATENTÓW I ZNAKÓW TOWAROWYCH spółka jawna

PL 206 516 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest okno dachowe z urządzeniem zabezpieczającym i urządzenie zabezpieczające.

Ze względu na warunki montażowe często jest pożądane instalowanie okien w nachylonej powierzchni dachu poprzez początkowe zamocowanie do konstrukcji nośnej dachu ościeżnicy okna, od której odłączono oszkloną ramę skrzydła okiennego. Po tej operacji ramę skrzydła okiennego zakłada się jak pokrywę na ościeżnicę, doprowadzając elementy połączeniowe ramy skrzydła okiennego do sprzęgnięcia z elementami połączeniowymi ościeżnicy. Oczywiście zasadnicze znaczenie ma właściwie zabezpieczenie ramy skrzydła okiennego przed niezamierzonym jej zdjęciem z ościeżnicy.

W swej najprostszej postaci takie zabezpieczenie moż na uzyskać tworzą c, po operacji wstę pnego sprzęgnięcia, trwałe połączenie pomiędzy elementami połączeniowymi ramy skrzydła okiennego i oś cież nicy.

Często jednak pożądane jest zachowanie możliwości rozłączania połączenia pomiędzy ramą skrzydła okiennego i ościeżnicą, np. w celu konserwacji.

Międzynarodowa publikacja patentowa WO 93/11332 ujawnia okno, w którym zastosowano środki zabezpieczające do utrzymywania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi ramy skrzydła okiennego i ościeżnicy, przy czym te środki stanowi klocek, który można przemieszczać w rowku w bocznym elemencie ramy skrzydła okiennego i który może służyć częściowo jako zaczep dla elementu blokującego zamocowanego w ościeżnicy zamontowanego okna i częściowo w celu rozłączalnego sprzęgnięcia z elementem roboczym urządzenia sterującego oknem, w przypadku okna otwieralnego. Wadą tego rozwiązania jest to, że celem zapewnienia właściwego funkcjonowania środki zabezpieczające są uzależnione od konkretnego rozwiązania konstrukcyjnego urządzenia sterującego.

W oknie ujawnionym w międzynarodowej publikacji patentowej WO 98/22685 środki zabezpieczające stanowią środki utrzymujące zamocowane do bocznych elementów ramy skrzydła okiennego we względnie małej odległości od osi obrotu. Te środki utrzymujące obejmują klocki z powierzchniami prowadzącymi w kształcie wycinków walca, mającymi oś w osi obrotu zawiasy. Ze względu na położenie blisko osi obrotu, podczas otwierania ramy skrzydła okiennego te klocki są poddawane dość dużemu obciążeniu.

Celem wynalazku jest dostarczenie okna dachowego, w którym warunki w odniesieniu do początkowego montażu i późniejszego demontażu ramy skrzydła okiennego są jeszcze lepsze.

Dalszym celem wynalazku jest dostarczenie okna dachowego, które, w porównaniu z dotychczasowymi konstrukcjami okien, ma mniej skomplikowaną konstrukcję.

Zgodne z wynalazkiem okno dachowe mające ościeżnicę do stacjonarnego połączenia ze środkami nośnymi konstrukcji dachu, oraz ramę skrzydła okiennego utrzymującą szybę, przy czym ościeżnica i rama skrzydła okiennego mają odpowiednio szereg elementów, z których każdy rozciąga się w kierunku wzdł u ż nym mię dzy swym pierwszym i drugim koń cem, i w którym to oknie rama skrzydł a okiennego jest połączona z ościeżnicą za pomocą co najmniej jednego połączenia zawiasowego na odpowiednim pierwszym elemencie ościeżnicy i pierwszym elemencie ramy skrzydła okiennego, przy czym rama skrzydła okiennego jest wychylna wokół osi obrotu równoległej do wzdłużnego kierunku tych pierwszych elementów względem ościeżnicy do pewnego kąta otwarcia, przy czym to połączenie zawiasowe jest rozłączalne z umożliwieniem zdjęcia ramy skrzydła okiennego z ościeżnicy, to co najmniej jedno połączenie zaś zawiera co najmniej jedną parę pierwszych i drugich elementów połączeniowych, połączonych odpowiednio z ościeżnicą i ramą skrzydła okiennego, a ponadto okno ma urządzenie zabezpieczające do utrzymywania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi tych par elementów połączeniowych w ustalonym zakresie kąta otwarcia ramy skrzydła okiennego, charakteryzuje się tym, że to urządzenie zabezpieczające ma co najmniej jeden element skrętny usytuowany na odpowiednim końcu tych pierwszych elementów ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego, przy czym ten co najmniej jeden element skrętny jest w stanie skrętnego ugięcia w kierunku otwierania ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy i ma środki sprzęgające do sprzęgania z odpowiednimi środkami sprzęgającymi usytuowanymi w pewnej odległości od tej osi obrotu wzdłuż drugiego elementu ramy skrzydła okiennego sąsiadującego z pierwszym elementem ramy skrzydła okiennego w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.

Poprzez wprowadzenie elementu skrętnego, który podąża za ruchem ramy skrzydła okiennego podczas otwierania okna w ustalonym zakresie kąta otwarcia, w którym urządzenie zabezpieczające jest aktywne, uaktywnianie i dezaktywacja urządzenia zabezpieczającego odbywają się samoczynnie.

PL 206 516 B1

Oprócz stworzenia zabezpieczenia przed niezamierzonym zdjęciem ramy skrzydła okiennego, element skrętny wspomaga ruch obrotowy ramy skrzydła okiennego od położenia zamkniętego do położenia wietrzenia.

Korzystnie, ten co najmniej jeden element skrętny ma pierwsze ramię i drugie ramię biegnące zasadniczo prostopadle do siebie, wychodzące z punktu połączenia, przy czym pierwsze ramię jest zamocowane do pierwszego elementu ościeżnicy i biegnie wzdłuż jego kierunku wzdłużnego, te środki sprzęgające zaś znajdują się na końcu drugiego ramienia, przeciwległym do punktu połączenia w celu rozłączalnego połączenia z odpowiednimi ś rodkami sprzę gającymi usytuowanymi na drugim elemencie ramy skrzydła okiennego w ustalonym zakresie kąta otwarcia.

Korzystnie, pierwsze ramię ma dwa oddalone od siebie i zasadniczo równoległe odcinki ramieniowe tworzące wąskie wydłużone „U” na końcu przeciwległym do punktu połączenia.

Korzystnie, środek sprzęgający drugiego ramienia elementu skrętnego stanowi wystający ku górze kołek, a odpowiedni środek sprzęgający drugiego elementu ramy skrzydła okiennego stanowi klocek mający wgłębienie, przy czym wystający ku górze kołek wchodzi we wgłębienie w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.

Korzystnie, środek sprzęgający drugiego ramienia elementu skrętnego stanowi część widełkowa, a odpowiedni środek sprzęgający tego drugiego elementu ramy skrzydła okiennego stanowi wystający kołek, który wchodzi w część widełkową w ustalonym zakresie kąta otwarcia.

Korzystnie, ten co najmniej jeden element skrętny stanowi sprężyna śrubowa połączona z oś cieżnicą oraz dź wignia mająca dwa końce, przy czym ta sprężyna śrubowa oddziałuje na dźwignię w punkcie przyłożenia usytuowanym na jednym końcu, ten środek sprzęgający zaś znajduje się na przeciwległym końcu.

Korzystnie, pierwszy element połączeniowy każdej z tych par ma wydłużoną część kołnierzową do zamocowania do pierwszego elementu ościeżnicy oraz wystającą wydłużoną część sprzęgającą sprzęgalną z torem zasadniczo w kształcie „V”, utworzonym w drugim elemencie połączeniowym tej samej pary.

Korzystnie, część sprzęgająca pierwszego elementu połączeniowego i tor w drugim elemencie połączeniowym są ukształtowane z powierzchniami sprzęgającymi zasadniczo w kształcie wycinków walca, wyznaczając oś obrotu ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy.

Korzystnie, tor w kształcie „V” jest ukształtowany z kątem wierzchołkowym od 20° do 30°, wyznaczając odpowiednio ograniczony zakres położeń wietrzenia dla ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy.

Korzystnie, część sprzęgająca pierwszego elementu połączeniowego jest ukształtowana z podłużnym kanałem o wydłużonym przekroju poprzecznym, odpowiadającym wymiarom pierwszego ramienia elementu skrętnego, do przyjęcia pierwszego ramienia.

Korzystnie, punkt połączenia ramion elementu skrętnego albo punkt przyłożenia sprężyny śrubowej jest usytuowany zasadniczo na osi obrotu ramy skrzydła okiennego.

Korzystnie, rama skrzydła okiennego ma co najmniej jeden element prowadzący sprzęgający się ze strefą narożną szyby i ukształtowany z częścią ustalającą sprzęgającą się z odpowiednim drugim elementem połączeniowym w każdej z tych par.

Okno korzystnie ma urządzenie sterujące oknem do otwierania ramy skrzydła okiennego do położenia wietrzenia.

Korzystnie, urządzenie sterujące oknem stanowi napędzane elektrycznie łańcuchowe urządzenie sterujące, zamocowane do elementu ościeżnicy oddalonego od tego pierwszego elementu i mające łańcuch roboczy połączony w sposób rozłączalny z odpowiednim elementem ramy skrzydła okiennego.

Okno korzystnie ma dwie pary pierwszych i drugich elementów połączeniowych usytuowane w pewnej odległości od siebie w kierunku wzdłużnym pierwszych elementów, odpowiednio oścież nicy i ramy skrzydł a okiennego.

Zgodne z wynalazkiem urządzenie zabezpieczające do utrzymywania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego otwieralnego okna dachowego w ustalonym zakresie kąta otwarcia ramy skrzydła okiennego, przy czym to urządzenie zabezpieczające ma co najmniej jeden element skrętny do połączenia z oknem, przy czym ten co najmniej jeden element skrętny jest w stanie skrętnego ugięcia w kierunku otwierania ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy, charakteryzuje się tym, że ma rozłączalne środki sprzęgające do sprzęgania z odpowiednimi środkami sprzęgającymi przewidzianymi do usytuowania na ramie skrzydła okiennego.

PL 206 516 B1

Korzystnie, ten co najmniej jeden element skrętny ma pierwsze i drugie ramię biegnące zasadniczo prostopadle do siebie, wychodzące z punktu połączenia, przy czym pierwsze ramię jest przeznaczone do zamocowania do ościeżnicy, te środki sprzęgające zaś znajdują się na końcu drugiego ramienia, przeciwległym do tego punktu połączenia w celu rozłączalnego połączenia z odpowiednimi środkami, przewidzianymi do usytuowania na sąsiadującym elemencie ramy skrzydła okiennego.

Korzystnie, pierwsze ramię ma dwa oddalone od siebie i zasadniczo równoległe odcinki ramieniowe tworzące wąskie wydłużone „U” na końcu przeciwległym do tego punktu połączenia.

Korzystnie, środek sprzęgający drugiego ramienia elementu skrętnego stanowi wystający ku górze kołek, a odpowiedni środek sprzęgający przewidziany do usytuowania na ramie skrzydła okiennego stanowi klocek mający wgłębienie, przy czym wystający ku górze kołek wchodzi we wgłębienie w tym ustalonym zakresie ką ta otwarcia.

Korzystnie, środek sprzęgający drugiego ramienia elementu skrętnego stanowi część widełkowa, a odpowiedni środek sprzęgający przewidziany do usytuowania na ramie skrzydła okiennego stanowi wystający kołek, przy czym wystający kołek wchodzi w część widełkową w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.

Korzystnie, ten co najmniej jeden element skrętny stanowi sprężyna śrubowa połączona z oś cież nicą oraz dź wignia mają ca dwa końce, przy czym sprężyna ś rubowa oddział uje na dź wignię w punkcie przyłożenia usytuowanym na jednym końcu, ten środek sprzęgający zaś znajduje się na przeciwległym końcu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia postać okna dachowego według wynalazku w widoku perspektywicznym; fig. 2 - przekrój poprowadzony wzdłuż linii II-II na fig. 1; fig. 3 - przekrój poprowadzony wzdłuż linii III-III na fig. 1; fig. 4 - szczegół postaci okna dachowego według wynalazku w rozstrzelonym widoku perspektywicznym; fig. 5 - szczegół postaci okna dachowego według wynalazku w widoku perspektywicznym; fig. 6 - postać okna dachowego w rzucie bocznym z częściowym przekrojem; fig. 7 - postać okna dachowego z fig. 6 w poł o ż eniu wietrzenia w ustalonym zakresie ką ta otwarcia w rzucie bocznym z częściowym przekrojem; fig. 8 - alternatywną postać okna dachowego w widoku odpowiadającym widokowi na fig. 7;

fig. 9 - kolejną alternatywną postać okna dachowego w widoku odpowiadającym widokowi na fig. 7.

Okno dachowe przedstawione na rysunku ma ościeżnicę 1, mającą w przedstawionej postaci górny element 2, dolny element 3 i dwa boczne elementy 4, 5. Okno dachowe jest przeznaczone do montażu w powierzchni dachu, w sposób znany per se, poprzez trwałe połączenie ościeżnicy 1 z konstrukcją dachu za pomocą dowolnych odpowiednich środków nośnych, np. wsporników montażowych zamocowanych do bocznych elementów 4, 5 ościeżnicy.

Rama 6 skrzydła okiennego, mająca górny element 7, dolny element 8 i boczne elementy 9, 10 obramowujące szybę 11, w przedstawionej postaci jest połączona z ościeżnicą 1 przy odpowiednich górnych elementach 7 i 2 za pomocą połączenia zawiasowego, które w przedstawionej postaci zawiera dwie pary pierwszych i drugich elementów połączeniowych 12, 13 przedstawionych na fig. 3. W dalszym ciągu opisu odniesienia będą dotyczyć elementów tylko jednej z par. Należy zauważyć, że elementy drugiej pary są skonstruowane w sposób zasadniczo odpowiadający pierwszej parze. Pierwszy element połączeniowy 12 jest zamocowany w poprzecznym zagłębieniu przypominającym rowek, w górnym elemencie 2 ościeżnicy, za pomocą wydłużonej części kołnierzowej 12a ukształtowanej jako jedna całość z wystającą wydłużoną częścią sprzęgającą 12b, która wchodzi w odpowiednią część sprzęgającą tworzącą tor 13b zasadniczo w kształcie V, w drugim elemencie połączeniowym 13, który z kolei jest zamocowany do górnego elementu 7 ramy skrzydła okiennego za pomocą kołnierza 13a. Część sprzęgająca 12b i tor 13b są ukształtowane z odpowiednią powierzchnią sprzęgającą w postaci wycinka walca, tak aby wyznaczyć oś obrotu ramy 6 skrzydła okiennego względem ościeżnicy 1. Tor 13b w kształcie V jest ukształtowany z kątem zawartym w zakresie od 20° do 30°, odpowiadającym żądanemu zakresowi kąta otwarcia, w którym operuje się oknem.

W celu utrzymania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi 12, 13 podczas otwierania ramy 6 skrzydła okiennego względem ościeżnicy 1 wprowadzono urządzenie zabezpieczające. Urządzenie zabezpieczające stanowi element skrętny 14 usytuowany na odpowiednim końcu górnych elementów 2, 1 ościeżnicy 7 i ramy 6 skrzydła okiennego. W pewnej odległości od osi obrotu wyznaczonej powierzchniami współpracującymi elementów połączeniowych 12, 13 wzdłuż każdego boku ramy skrzydła okiennego wprowadzono środki tak, aby utrzymywać ramę 6 skrzydła okiennego w rozłączalnym połączeniu z elementem skrętnym 14 w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia, który to element skrętny 14 jest z kolei zamocowany do ościeżnicy. W przedstawionej postaci element skrętny 14

PL 206 516 B1 ma pierwsze ramię 15 i drugie ramię 16, biegnące zasadniczo prostopadle do siebie, wychodzące z punktu 17 połączenia. Z powodów przedstawionych w dalszym ciągu korzystne jest, aby punkt 17 połączenia był usytuowany zasadniczo na osi obrotu okna.

W postaci przedstawionej na fig. 2-7 pierwsze ramię 15 ma dwa oddalone od siebie i zasadniczo równoległe odcinki ramieniowe 15a, 15b tworzące wąskie wydłużone „U” na końcu przeciwległym do punktu 17 połączenia i wchodzi w podłużny kanał 12c o wydłużonym przekroju poprzecznym, ukształtowany w części sprzęgającej 12b pierwszego elementu połączeniowego 12. Na końcu drugiego ramienia 16, przeciwległym do punktu 17 połączenia, znajduje się środek sprzęgający w postaci wystającego ku górze kołka 18. Wystający ku górze kołek 18 jest w sposób rozłączalny połączony z odpowiednim środkiem sprzęgającym usytuowanym na sąsiednim bocznym elemencie 9, 10 ramy skrzydła okiennego, stanowiącym klocek 19 mający wgłębienie 19a.

W przedstawionej na fig. 8 alternatywnej postaci, odpowiednio środka sprzęgającego elementu skrętnego 14 i ramy skrzydła okiennego, środek sprzęgający drugiego ramienia 16 elementu skrętnego 14 ma część widełkową 20, a odpowiedni środek sprzęgający bocznego elementu 9, 10 ramy skrzydła okiennego ma wystający kołek 21, który wchodzi w część widełkową 20 w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.

W każdym z powyższych przypadków element skrętny 14 jest w stanie skrętnego ugięcia w kierunku otwierania ramy 6 skrzydła okiennego względem ościeżnicy 1. W ustalonym zakresie kąta otwarcia ramy skrzydła okiennego wystający ku górze kołek 18 wchodzi tym samym we wgłębienie 19a w klocku 19 na bocznym elemencie 9 ramy skrzydła okiennego, a w alternatywnej postaci z fig. 8 wystający kołek 21 opiera się o część widełkową 20. W konsekwencji, podczas otwierania okna, obracając się wokół punktu 17 połączenia, drugie ramię 16 elementu skrętnego 14 podąża za ruchem obrotowym ramy skrzydła okiennego, dopóki element skrętny 14 nie osiągnie swego stanu odprężonego, który można dobrać zgodnie z pożądanym ustalonym zakresem kąta otwarcia. Stan sprężystego ugięcia przedstawiono na fig. 5, przy czym drugie ramię 16 przy braku fizycznego obciążenia przyjmuje tym samym położenie przedstawione linią kreskowo-punktową i biegnie w kierunku tworzącym pewien kąt z płaszczyzną wyznaczoną przez pierwsze ramię 15.

Oczywiście można sobie wyobrazić inne konstrukcje elementu skrętnego, włączając kolejną alternatywną postać przedstawioną na fig. 9, w której element skrętny stanowiący sprężynę śrubową 25 jest połączony z ościeżnicą. Sprężyna śrubowa 25 oddziałuje na dźwignię 26 w punkcie przyłożenia, korzystnie usytuowanym na osi obrotu ramy skrzydła okiennego, na jednym końcu dźwigni, środki sprzęgające zaś znajdują się na przeciwległym końcu. Środki sprzęgające mogą być skonstruowane tak, jak w postaci na fig. 7, bądź też alternatywnie, tak jak w postaci na fig. 8.

Korzystne jest, aby jeden element skrętny był usytuowany na odpowiednim końcu górnych elementów ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego. Można jednak wyobrazić sobie, że zastosowany będzie tylko jeden element skrętny.

Montaż okna dachowego według wynalazku można więc wykonać w następujący sposób: ościeżnicę 1 mocuje się do powierzchni dachu za pomocą odpowiednich środków nośnych. Po tej operacji ramę 6 skrzydła okiennego ustawia się w taki sposób, że górny element 7 ramy skrzydła okiennego jest usytuowany nad górnym elementem 2 ościeżnicy, tak że rama 6 skrzydła okiennego spoczywa na pierwszym elemencie połączeniowym 12 opierając się swą szybą 11, przy czym rama skrzydła okiennego tworzy pewien kąt z ościeżnicą. Elementy połączeniowe 12, 13 każdej z par tworzących połączenie zawiasowe doprowadza się do sprzęgnięcia ze sobą poprzez pociągnięcie ramy 6 skrzydła okiennego w kierunku dolnego elementu 3 ościeżnicy, przy czym rama 6 skrzydła okiennego nasuwa się obecnie na pierwszy element połączeniowy 12 poprzez element prowadzący 22 (pokazanym na fig. 3) wykonanym w górnym elemencie 7 ramy skrzydła okiennego. Gdy tylko uzyska się styk pomiędzy współpracującymi powierzchniami elementów połączeniowych 12, 13, ramę 6 skrzydła okiennego obraca się w kierunku zamykania wokół osi obrotu przy górnych elementach 2, 7 i urządzenie zabezpieczające uaktywnia się samoczynnie, jak przedstawiono na fig. 7, gdy wystający ku górze kołek 18 wchodzi we wgłębienie 19a w klocku 19, bądź alternatywnie, gdy wystający kołek 21 wchodzi w część widełkową 20.

Proces montażu ułatwia cecha pokazana na fig. 5, z której widać, że stan sprężystego ugięcia elementu skrętnego 14 dobrano w taki sposób, że przy braku fizycznego obciążenia drugie ramię 16 tworzy z pierwszym ramieniem 15 kąt δ, który jest nieco większy niż 90°. W efekcie, obracając ramę 6 skrzydła okiennego poza zakres położenia wietrzenia, tzn. do położenia, jakie pokazano na fig. 6,

PL 206 516 B1 drugie ramię 16 będzie wystawać na zewnątrz poniżej dolnych krawędzi bocznych elementów 9, 10 ramy 6 skrzydła okiennego.

Biorąc pod uwagę fakt, że sprzęgnięcie pomiędzy elementami połączeniowymi 12 i 13 ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego jest otwarte na obu końcach, element skrętny 14 dostarcza tym samym użytecznego środka prowadzącego, dopomagającego w dokładnym ustawieniu ramy 6 skrzydła okiennego względem ościeżnicy 1, gdy ramę skrzydła okiennego obraca się do położenia w ustalonym zakresie wietrzenia.

Odpowiednio do powyższego, dźwignia 26 postaci z fig. 9 może być skierowana nieco na zewnątrz względem wzdłużnego kierunku sąsiednich bocznych elementów ramy skrzydła okiennego.

Ramę 6 skrzydła okiennego można obecnie doprowadzić do jej położenia zamkniętego bez jakiegokolwiek ryzyka rozłączenia elementów połączeniowych 12, 13. Operowania oknem, tzn. otwierania ramy skrzydła okiennego do położenia wietrzenia, można dokonać za pomocą urządzenia sterującego 23 oknem zamontowanego na dolnym elemencie 3 ościeżnicy. Korzystnie, urządzenie sterujące oknem stanowi napędzane elektrycznie łańcuchowe urządzenie sterujące, mające łańcuch roboczy 24 połączony w sposób rozłączalny z dolnym elementem 8 ramy skrzydła okiennego. Długość robocza łańcucha roboczego 24 dobrana jest w taki sposób, że można otworzyć okno za pomocą urządzenia sterującego jedynie do maksymalnego położenia wietrzenia znajdującego się w ustalonym zakresie kąta otwarcia, w którym urządzenie zabezpieczające jest aktywne. W celu zdjęcia ramy 6 skrzydła okiennego z ościeżnicy 1 łańcuch roboczy 24 uwalnia się z dolnego elementu 8 ramy skrzydła okiennego i ramę 6 skrzydła okiennego obraca się dalej wokół jej osi obrotu, w wyniku czego środki sprzęgające na elemencie skrętnym, jak pokazano na fig. 6, zostają uwolnione ze sprzęgnięcia z odpowiednimi środkami sprzęgającymi na ramie skrzydła okiennego.

Wynalazku nie należy rozpatrywać jako ograniczonego do opisanych wyżej postaci, gdyż można realizować rozmaite zmiany i kombinacje przedstawionych postaci nie wychodząc poza zakres podanych dalej zastrzeżeń.

Przykładowo, można sobie wyobrazić inne konfiguracje geometryczne ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego niż przedstawiony i opisany wyżej kształt prostokątny. Ponadto połączenie zawiasowe może być w dowolny celowy sposób usytuowane w świetliku albo w oknie dachowym z utworzeniem osi obrotu, np. na dolnym albo bocznym elemencie.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Okno dachowe mające ościeżnicę do stacjonarnego połączenia ze środkami nośnymi konstrukcji dachu, oraz ramę skrzydła okiennego utrzymującą szybę, przy czym ościeżnica i rama skrzydła okiennego mają odpowiednio szereg elementów, z których każdy rozciąga się w kierunku wzdłużnym między swym pierwszym i drugim końcem, i w którym to oknie rama skrzydła okiennego jest połączona z ościeżnicą za pomocą co najmniej jednego połączenia zawiasowego na odpowiednim pierwszym elemencie ościeżnicy i pierwszym elemencie ramy skrzydła okiennego, przy czym rama skrzydła okiennego jest wychylna wokół osi obrotu równoległej do wzdłużnego kierunku tych pierwszych elementów względem ościeżnicy do pewnego kąta otwarcia, przy czym to połączenie zawiasowe jest rozłączalne z umożliwieniem zdjęcia ramy skrzydła okiennego z ościeżnicy, to co najmniej jedno połączenie zaś zawiera co najmniej jedną parę pierwszych i drugich elementów połączeniowych, połączonych odpowiednio z ościeżnicą i ramą skrzydła okiennego, a ponadto okno ma urządzenie zabezpieczające do utrzymywania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi tych par elementów połączeniowych w ustalonym zakresie kąta otwarcia ramy skrzydła okiennego, znamienne tym, że to urządzenie zabezpieczające ma co najmniej jeden element skrętny (14) usytuowany na odpowiednim końcu tych pierwszych elementów ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego, przy czym ten co najmniej jeden element skrętny jest w stanie skrętnego ugięcia w kierunku otwierania ramy (6) skrzydła okiennego względem ościeżnicy (1) i ma środki sprzęgające do sprzęgania z odpowiednimi środkami sprzęgającymi usytuowanymi w pewnej odległości od tej osi obrotu wzdłuż drugiego elementu (9) ramy skrzydła okiennego sąsiadującego z pierwszym elementem (7) ramy skrzydła okiennego w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.
2. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że ten co najmniej jeden element skrętny (14) ma pierwsze ramię (15) i drugie ramię (16) biegnące zasadniczo prostopadle do siebie, wychodzące z punktu (17) połączenia, przy czym pierwsze ramię (15) jest zamocowane do pierwszego elementu (2)

PL 206 516 B1 ościeżnicy i biegnie wzdłuż jego kierunku wzdłużnego, te środki sprzęgające zaś znajdują się na końcu drugiego ramienia (16), przeciwległym do punktu (17) połączenia w celu rozłączalnego połączenia z odpowiednimi środkami sprzęgającymi usytuowanymi na drugim elemencie (9) ramy skrzydła okiennego w ustalonym zakresie kąta otwarcia.
3. Okno dachowe według zastrz. 2, znamienne tym, że pierwsze ramię (15) ma dwa oddalone od siebie i zasadniczo równoległe odcinki ramieniowe (15a, 15b) tworzące wąskie wydłużone „U” na końcu przeciwległym do punktu (17) połączenia.
4. Okno dachowe według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że środek sprzęgający drugiego ramienia (16) elementu skrętnego (14) stanowi wystający ku górze kołek (18), a odpowiedni środek sprzęgający drugiego elementu (9) ramy skrzydła okiennego stanowi klocek (19) mający wgłębienie (19a), przy czym wystający ku górze kołek (18) wchodzi we wgłębienie (19a) w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.
5. Okno dachowe według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że środek sprzęgający drugiego ramienia (16) elementu skrętnego (14) stanowi część widełkowa (20), a odpowiedni środek sprzęgający tego drugiego elementu ramy skrzydła okiennego stanowi wystający kołek (21), który wchodzi w część widełkową (20) w ustalonym zakresie kąta otwarcia.
6. Okno dachowe według zastrz. 1, znamienne tym, że ten co najmniej jeden element skrętny stanowi sprężyna śrubowa (25) połączona z ościeżnicą (1) oraz dźwignia (26) mająca dwa końce, przy czym ta sprężyna śrubowa oddziałuje na dźwignię (26) w punkcie przyłożenia usytuowanym na jednym końcu, ten środek sprzęgający zaś znajduje się na przeciwległym końcu.
7. Okno dachowe według zastrz. 1-6, znamienne tym, że pierwszy element połączeniowy (12) każdej z tych par ma wydłużoną część kołnierzową (12a) do zamocowania do pierwszego elementu (2) ościeżnicy oraz wystającą wydłużoną część sprzęgającą (12b) sprzęgalną z torem (13b) zasadniczo w kształcie „V”, utworzonym w drugim elemencie połączeniowym (13) tej samej pary.
8. Okno dachowe według zastrz. 7, znamienne tym, że część sprzęgająca (12b) pierwszego elementu połączeniowego (12) i tor (13b) w drugim elemencie połączeniowym (13) są ukształtowane z powierzchniami sprzęgającymi zasadniczo w kształcie wycinków walca, wyznaczając oś obrotu ramy (6) skrzydła okiennego względem ościeżnicy (1).
9. Okno dachowe według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że tor (13b) w kształcie „V” jest ukształtowany z kątem wierzchołkowym od 20° do 30°, wyznaczając odpowiednio ograniczony zakres położeń wietrzenia dla ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy.
10. Okno dachowe według zastrz. 2 i zastrz. 7-9, znamienne tym, że część sprzęgająca (12b) pierwszego elementu połączeniowego (12) jest ukształtowana z podłużnym kanałem (12c) o wydłużonym przekroju poprzecznym, odpowiadającym wymiarom pierwszego ramienia (15) elementu skrętnego, do przyjęcia pierwszego ramienia (15).
11. Okno dachowe według zastrz. 2-10, znamienne tym, że punkt (17) połączenia ramion (15, 16) elementu skrętnego (14) albo punkt przyłożenia sprężyny śrubowej (25) jest usytuowany zasadniczo na osi obrotu ramy skrzydła okiennego.
12. Okno dachowe według zastrz. 1-11, znamienne tym, że rama skrzydła okiennego ma co najmniej jeden element prowadzący (22) sprzęgający się ze strefą narożną szyby (11) i ukształtowany z częścią ustalającą sprzęgającą się z odpowiednim drugim elementem połączeniowym w każdej z tych par.
13. Okno dachowe według zastrz. 1-12, znamienne tym, że ma urządzenie sterujące (23) oknem do otwierania ramy (6) skrzydła okiennego do położenia wietrzenia.
14. Okno dachowe według zastrz. 13, znamienne tym, że urządzenie sterujące (23) oknem stanowi napędzane elektrycznie łańcuchowe urządzenie sterujące, zamocowane do elementu ościeżnicy oddalonego od tego pierwszego elementu i mające łańcuch roboczy (24) połączony w sposób rozłączalny z odpowiednim elementem ramy skrzydła okiennego.
15. Okno dachowe według zastrz. 1-14, znamienne tym, że ma dwie pary pierwszych i drugich elementów połączeniowych (12, 13) usytuowane w pewnej odległości od siebie w kierunku wzdłużnym pierwszych elementów (2, 7), odpowiednio ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego.
16. Urządzenie zabezpieczające do utrzymywania sprzęgnięcia pomiędzy elementami połączeniowymi ościeżnicy i ramy skrzydła okiennego otwieralnego okna dachowego w ustalonym zakresie kąta otwarcia ramy skrzydła okiennego, przy czym to urządzenie zabezpieczające ma co najmniej jeden element skrętny do połączenia z oknem, przy czym ten co najmniej jeden element skrętny jest w stanie skrętnego ugięcia w kierunku otwierania ramy skrzydła okiennego względem ościeżnicy,

PL 206 516 B1 znamienne tym, że ma rozłączalne środki sprzęgające do sprzęgania z odpowiednimi środkami sprzęgającymi przewidzianymi do usytuowania na ramie (6) skrzydła okiennego.
17. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 16, znamienne tym, że ten co najmniej jeden element skrętny (14) ma pierwsze i drugie ramię (15, 16) biegnące zasadniczo prostopadle do siebie, wychodzące z punktu (17) połączenia, przy czym pierwsze ramię (15) jest przeznaczone do zamocowania do ościeżnicy (1), te środki sprzęgające zaś znajdują się na końcu drugiego ramienia (16), przeciwległym do tego punktu (17) połączenia w celu rozłączalnego połączenia z odpowiednimi środkami, przewidzianymi do usytuowania na sąsiadującym elemencie ramy skrzydła okiennego.
18. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 17, znamienne tym, że pierwsze ramię (15) ma dwa oddalone od siebie i zasadniczo równoległe odcinki ramieniowe (15a, 15b) tworzące wąskie wydłużone „U” na końcu przeciwległym do tego punktu (17) połączenia.
19. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 17 albo 18, znamienne tym, że środek sprzęgający drugiego ramienia (16) elementu skrętnego (14) stanowi wystający ku górze kołek (18), a odpowiedni środek sprzęgający przewidziany do usytuowania na ramie skrzydła okiennego stanowi klocek (19) mający wgłębienie (19a), przy czym wystający ku górze kołek (18) wchodzi we wgłębienie (19a) w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.
20. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 17 albo 18, znamienne tym, że środek sprzęgający drugiego ramienia (16) elementu skrętnego (14) stanowi część widełkowa (20), a odpowiedni środek sprzęgający przewidziany do usytuowania na ramie skrzydła okiennego stanowi wystający kołek (21), przy czym wystający kołek (21) wchodzi w część widełkową (20) w tym ustalonym zakresie kąta otwarcia.
21. Urządzenie zabezpieczające według zastrz. 16, znamienne tym, że ten co najmniej jeden element skrętny (14) stanowi sprężyna śrubowa (25) połączona z ościeżnicą (1) oraz dźwignia (26) mająca dwa końce, przy czym sprężyna śrubowa (25) oddziałuje na dźwignię (26) w punkcie przyłożenia usytuowanym na jednym końcu, ten środek sprzęgający zaś znajduje się na przeciwległym końcu.