PL206523B1 - Sposób i układ do transmisji sygnałów do węzłów w układzie - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA POLSKA	(12) OPIS PATENTOWY (19) PL	(11) 206523
0	(21) Numer zgłoszenia: 370433 (22) Data zgłoszenia: 03.01.2002	(13) B1 (51) Int.Cl. H04L 12/28 (2006.01)
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej	(86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego: 03.01.2002, PCT/DK02/000007 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:	H04L 12/00 (2006.01)
10.07.2003, WO03/056760	Opis patentowy
	przedrukowano ze względu na zauważone błędy

(54)

Sposób i układ do transmisji sygnałów do węzłów w układzie

	(73) Uprawniony z patentu: HOMECONTROL A/S, H0rsholm, DK SOMFY SAS, Cluses, FR
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 30.05.2005 BUP 11/05	(72) Twórca(y) wynalazku: MARTIN SANDAL NIELSEN, Nr. Nebel, DK ERIK BUNDSBAEK MOURIDSEN, Skjern, DK HENNING S0RENSEN, Lem, DK JAKOB TRELBORG, Hemmet, DK
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 31.08.2010 WUP 08/10	(74) Pełnomocnik:
	rzecz. pat. Grabowska Małgorzata SULIMA GRABOWSKA SIERZPUTOWSKA BIURO PATENTÓW I ZNAKÓW TOWAROWYCH spółka jawna

PL 206 523 B1

Opis wynalazku

Dziedzina wynalazku

Wynalazek dotyczy sposobu transmitowania sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci sterowanej jednostki związanej z urządzeniem, np. urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., jak to podano w części przedznamiennej zastrzeżenia 1.

Wynalazek dotyczy ponadto układu do transmisji sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci sterowanej jednostki związanej z urządzeniem, np. z urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., jak to podano w części przedznamiennej zastrzeżenia 9.

Tło wynalazku

W dotychczasowym stanie techniki układy do transmitowania sygnałów, np. sygnałów sterujących, do urządzeń sterowanych, takich jak urządzenia do otwierania drzwi, bram, okien itp. realizowano zwykle w postaci przewodowych układów sterowania. Takie układy nie są jednakże przyjazne dla użytkownika, ponieważ ich konfigurowanie nie jest elastyczne, np. niemożliwe jest stosowanie przenośnych urządzeń do zdalnego sterowania.

Oferowane są jednakże również układy bezprzewodowe, np. wykorzystujące sygnały radiowe, sygnały podczerwone itp., które są bardziej przyjazne dla użytkownika, np. dzięki stosowaniu bezprzewodowych urządzeń do zdalnego sterowania. Takie rozwiązania bezprzewodowe mają jednak wiele wad, np. występują w nich problemy polegające na tym, że transmitowany sygnał sterujący nie zawsze może być odebrany przez zamierzone urządzenie sterowane, np. na skutek nieoptymalnych warunków transmisji, efektów ekranowania powodowanych przez ściany i inne struktury itd.

Celem tego wynalazku jest dostarczenie sposobu i układu do transmisji sygnałów, jak wyżej określono, za pomocą których będzie można wyeliminować wady związane z układami z dotychczasowego stanu techniki.

Celem wynalazku jest dostarczenie sposobu i układu do transmisji sygnałów, jak wyżej określono, za pomocą których będzie można integrować układy sterowania zawierające szereg jednostek sterowanych wykorzystujących połączenia zarówno bezprzewodowe, jak i przewodowe.

Jeszcze innym celem tego wynalazku jest dostarczenie takiego sposobu i układu, za pomocą których będzie można szeregować operacje pod względem ważności w odniesieniu do jednostek sterowanych występujących w układzie.

Te i inne cele osiąga się dzięki wynalazkowi objaśnionemu w dalszej części opisu.

Skrócony opis wynalazku

Jak określono w zastrzeżeniu 1, wynalazek dotyczy sposobu transmitowania sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci sterowanej jednostki związanej z urządzeniem, np. urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., w którym ta jednostka sterowana może być połączona z co najmniej jednym dalszym węzłem za pomocą szyny komunikacyjnej, przy czym co najmniej jeden z tych węzłów zawiera odbiornik radiowy, przy czym sposób obejmuje etapy:

a) transmitowania sygnału z kontrolera,

b) odbierania tego sygnału przez co najmniej taki węzeł zawierający odbiornik radiowy,

c) wykrywania co najmniej części tego sygnału wskazującego węzeł docelowy oraz

d) retransmitowania tego sygnału lub części tego sygnału przez ten węzeł zawierający odbiornik radiowy, do tego węzła docelowego za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej.

Zgodnie z korzystną postacią wykonania, jak określono w zastrzeżeniu 2, sposób może obejmować procedurę wyznaczania szczeliny czasowej, w której ta retransmisja może być wykonywana przez ten węzeł zawierający odbiornik radiowy.

Zgodnie z dalszą korzystną postacią wykonania, jak określono w zastrzeżeniu 3, ta procedura wyznaczania szczeliny czasowej może obejmować losowe wybieranie szczeliny czasowej.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 4, ten sygnał może być odbierany przez co najmniej dwa węzły zawierające odbiorniki radiowe, i że ta retransmisja może być wykonywana przez węzeł, dla którego została wybrana szczelina czasowa występująca najwcześniej.

Zgodnie z postacią wykonania określoną w zastrzeżeniu 5, ta co najmniej część tego sygnału wskazująca na węzeł docelowy może zawierać identyfikator węzła docelowego, np. adres.

PL 206 523 B1

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 6, ta retransmisja tego odebranego sygnału może być wykonywana za pomocą przewodowej szyny komunikacyjnej.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 7, ten sygnał może być transmitowany do tego węzła zawierającego odbiornik radiowy za pomocą bezprzewodowego kontrolera zdalnego sterowania.

Zgodnie z kolejną korzystną postacią wykonania, jak określono w zastrzeżeniu 8, sposób może ponadto obejmować transmisję sygnału odpowiedzi z węzła docelowego, przy czym ten sygnał odpowiedzi jest transmitowany za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej i za pomocą tego węzła, który transmitował sygnał do kontrolera, który transmitował ten sygnał, np. przez skierowanie sygnału odpowiedzi odpowiednio do trasy tego sygnału.

Wynalazek dotyczy również układu, jak określono w zastrzeżeniu 9, do transmisji sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci jednostki sterowanej związanej z urządzeniem, np. urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., w którym ta jednostka sterowana może być połączona z co najmniej jednym dalszym węzłem za pomocą szyny komunikacyjnej, przy czym co najmniej jeden z tych węzłów zawiera odbiornik radiowy do odbioru sygnałów transmitowanych z co najmniej jednego kontrolera występującego w układzie i w którym ten co najmniej jeden węzeł zawierający odbiornik radiowy do odbioru sygnałów ma środki do retransmitowania odebranego sygnału albo informacji w nim zawartych, za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej.

W korzystnej postaci wykonania, jak określono w zastrzeżeniu 10, ten układ może zawierać szereg takich węzłów w postaci sterowanych jednostek, przy czym każda z nich jest związana z urządzeniem, i ten układ może zawierać jeden lub większą liczbę szyn komunikacyjnych, przy czym każda definiuje podsieć w układzie i każda jest połączona z co najmniej jednym z tych węzłów zawierających odbiornik radiowy.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 11, te węzły mogą zawierać środki identyfikacyjne, np. środki do przechowywania np. adresu, oraz środki do identyfikowania części identyfikacyjnej odbieranego sygnału.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 12, ten co najmniej jeden węzeł zawierający odbiornik radiowy może zawierać środki do inicjowania retransmisji odebranego sygnału lub jego części, np. w przypadku odebrania sygnał u z częścią identyfikacyjną róż n ą od identyfikatora danego wę z ł a.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 13, ten co najmniej jeden kontroler może zawierać środki zdalnego sterowania do transmisji tych sygnałów do jednego lub większej liczby tych węzłów występujących w układzie.

W kolejnej postaci wykonania, jak okreś lono w zastrzeż eniu 14, ta szyna komunikacyjna może zawierać kanał komunikacyjny obsługiwany za pomocą połączeń przewodowych.

W kolejnej korzystnej postaci wykonania, jak okreś lono w zastrzeż eniu 15, ten co najmniej jeden z tych węzłów zawierających odbiornik radiowy może zawierać środki do ustanawiania i przechowywania tablicy zawierającej identyfikatory węzłów docelowych połączonych szyną komunikacyjną, np. występujących w podsieci układu.

W jeszcze innej korzystnej postaci wykonania, jak określono w zastrzeżeniu 16, te węzły mogą zawierać środki zasilające, korzystnie połączone z szeregiem tych węzłów za pomocą linii zasilającej.

Korzystnie, jak określono w zastrzeżeniu 17, ta szyna komunikacyjna może zawierać kanał komunikacyjny obsługiwany za pomocą tej linii zasilającej, np. za pomocą techniki modulacji, techniki superpozycji itp.

W jeszcze innej korzystnej postaci wykonania, jak okreś lono w zastrzeż eniu 18, co najmniej jeden z tych węzłów w podsieci może zawierać środki sterujące do sprawowania ogólnej kontroli nad równocześnie i/lub sekwencyjnie wykonywanymi operacjami przez urządzenia występujące w układzie, np. w celu szeregowania operacji według priorytetu z uwzględnieniem pewnych zasobów, takich jak dostępna moc itp., przy czym te środki sterujące zawierają środki do kontroli dostępnych zasobów, środki do akceptowania lub odrzucania żądań od węzłów w podsieci, środki do przerywania bieżących operacji tych węzłów i/lub środki do oceny żądań i/lub bieżących operacji pod względem wartości priorytetu.

Wreszcie, jak określono w zastrzeżeniu 19, ten odbiornik radiowy może mieć postać nadajnikaodbiornika, np. w celu odpowiadania na odbierane sygnały.

Figury

Wynalazek zostanie objaśniony bardziej szczegółowo w odniesieniu do załączonego rysunku figur, z którym fig. 1 przedstawia ogólny widok układu zawierającego szereg węzłów i pewną liczbę podsieci według wynalazku, fig. 2 - ogólny widok układu według pierwszej postaci wykonania wyna4

PL 206 523 B1 lazku, fig. 3 - układ według innej postaci wykonania wynalazku, fig. 4 - jednostkę odbiorczą do stosowania w połączeniu z postacią wykonania wynalazku, fig. 5 - inną jednostkę odbiorczą do stosowania w połączeniu z inną postacią wykonania wynalazku, oraz fig. 6 - układ według jeszcze innej postaci wykonania wynalazku, pokazany w sposób odpowiadający fig. 2 i 3.

Szczegółowy opis wynalazku

Na figurze 1 pokazano ogólny wygląd układu według postaci wykonania wynalazku. Układ ogólnie zaznaczono odnośnikiem 1 i zawiera on szereg jednostek albo węzłów 6, 7, 8, 10, 11, 12, 16, 17, 18, 20 i 21 i 22. Niektóre z tych węzłów, np. 6, 7 i 8 spełniają funkcję kontrolerów, np. jednostek sterujących, za pomocą których jest możliwe transmitowanie sygnałów sterujących lub innego typu sygnałów do jednego lub większej liczby jednostek lub węzłów U w układzie.

Jednostki albo węzły 10, 11, 12, 16, 17, 18, 20 i 21 i 22 spełniają funkcję jednostek lub węzłów sterowanych, które w odpowiedzi na sygnał sterujący lub sygnał odbierany w podobnej postaci mogą wykonywać działania. Niektóre albo wszystkie z tych jednostek zawierają odbiornik/nadajnik-odbiornik radiowy, jak to pokazano na rysunku. Te jednostki lub węzły są, jak zilustrowano na rysunku, ulokowane w podsieciach, np. 2, 3 i 4. Podsieć zawiera co najmniej jedną jednostkę, która zawiera odbiornik lub nadajnik-odbiornik radiowy. Podsieć może zawierać tylko jeden węzeł, ale zwykle zawiera szereg jednostek, np. co najmniej dwie. Rzeczywista liczba węzłów albo jednostek w podsieci będzie zależeć od rzeczywistego zastosowania, rzeczywistej fizycznej lokalizacji występujących w układzie jednostek i/lub wykorzystania jednostek. Jednostki, które występują w podsieci, którą będzie się nazywać również układem typu Powerlink, będą, jak to pokazano na rysunku, połączone wzajemnie za pomocą układu szyny, np. odpowiednio 15, 19 i 23. Ten układ szyny może być połączeniem przewodowym, za pośrednictwem którego jednostki w podsieci mogą się komunikować ze sobą, co zostanie objaśnione w dalszej części opisu.

Jest rzeczą zrozumiałą, że układ może zawierać więcej lub mniej niż trzy podsieci, które przedstawiono, np. jedną, dwie, cztery itp. podsieci albo układy typu Powerlink.

Dwa z przedstawionych kontrolerów C, np. 6 i 7 spełniają funkcję jednostek zdalnego sterowania, które wyposażono w nadajniki lub nadajniki-odbiorniki radiowe po to, aby mogły komunikować się z jednostkami U wyposażonymi w odbiorniki lub nadajniki-odbiorniki radiowe. Układ według wynalazku będzie zawierać co najmniej jeden kontroler, który może komunikować się z jednostkami za pomocą sygnałów radiowych itp.

Układ może jednakże zawierać również innego typu kontrolery C, na przykład kontroler 8, który będzie mógł transmitować sygnały do jednego lub większej liczby jednostek U za pośrednictwem np. przewodów, np. sygnałów elektrycznych lub za pomocą sygnałów podczerwonych, innych środków do sygnalizacji optycznej, sygnalizacji elektromagnetycznej itp.

Obecnie zostanie objaśnione działanie układu według wynalazku z odniesieniem do fig. 2, która przedstawia (część) układ z podukładem mającym tylko jedną jednostkę U z odbiornikiem/nadajnikiem-odbiornikiem radiowym. Układ zawiera szereg jednostek albo węzłów 30, 31, 32, 33 (U1-Un) zawierających lub połączonych np. z jednostkami napędowymi różnych urządzeń 35, 36, 37, 38. Te urządzenia mogą być np. różnego rodzaju urządzeniami uruchamiającymi różnych typów stosowanymi w szeregu zastosowań, co zostanie objaśnione później. Jednostki mogą również, albo zamiast tego, zawierać lub być przyłączone do wybranego urządzenia, urządzeń pomiarowych, urządzeń wskazujących, kontrolerów itp., które muszą odbierać informacje, sygnały sterujące itp. w określonych momentach. Wspólną cechą jednostek 30, 31, 32, 33 jest to, że konieczna lub korzystna jest możliwość wysyłania pewnego rodzaju informacji, sygnałów itp. do jednostek. Ponadto konieczna lub korzystna może być możliwość odbierania informacji albo sygnałów od jednostek, np. sygnałów potwierdzających, sygnałów potwierdzenia, itp.

W postaci wykonania pokazanej na fig. 2, jednostka 31 jest wyposażona w odbiornik sygnałów radiowych, np. zawierający antenę 40. Każda jednostka zawiera np. jednostkę napędową z silnikiem lub jednostkę sterującą i jest przyłączona do elementu napędzanego lub sterowanego 35, 36, 37, 38. Jest rzeczą zrozumiałą, że środki napędzane, sterowane itp. przez jednostkę mogą być z nią zintegrowane.

Układ zawiera ponadto węzeł w postaci kontrolera, np. jednostki 42 zdalnego sterowania przeznaczonej do transmisji sygnałów za pomocą nadajnika radiowego, np. zawierającego antenę 43. Ta jednostka zdalnego sterowania może być używana do transmitowania sygnałów sterujących lub innego typu sygnałów do jednego lub większej liczby jednostek albo węzłów U1-Un w układzie.

PL 206 523 B1

Jak to pokazano na rysunku, układ może zawierać co najmniej jeden dodatkowy kontroler, np. kontroler zdalnego sterowania 44, podobny do pierwszego kontrolera zdalnego sterowania, przeznaczony np. do transmisji sygnałów za pośrednictwem nadajnika radiowego, np. zawierającego antenę 45, albo odmienny od pierwszego kontrolera zdalnego sterowania, np. przeznaczony do transmisji za pośrednictwem innych środków, takich jak przewody, środki do transmisji sygnałów podczerwonych itp., jak to wyjaśniono wyżej.

Jednostki 30, 31, 32, 33, jak to przedstawiono na rysunku i opisano wyżej, są połączone za pomocą środków komunikacyjnych 50, które mają postać przewodowej szyny komunikacyjnej. Komunikacja może się odbywać według ustalonego protokołu, przy czym środki komunikacyjne 50 mogą służyć do ułatwienia co najmniej jednej funkcji lub usługi albo kombinacji takich funkcji lub usług, pewnej liczby funkcji lub usług związanych z działaniem układu, np. dotyczących odbierania i/lub transmisji sygnałów, dotyczących działania odpowiednich jednostek itp. Te funkcje lub ich usługi i opcje zostaną dokładniej opisane w dalszej części opisu.

Gdy sygnał jest transmitowany z kontrolera, np. kontrolera zdalnego sterowania, np. kontrolera zdalnego sterowania 42, sygnał będzie w pierwszej korzystnej postaci wykonania odbierany przez jedną z jednostek 30, 31, 32, 33, które są wyposażone w odbiorniki radiowe i które będą nazywane jednostkami nadrzędnymi, w przedstawionym przykładzie odbierany przez jednostkę 31 Odebrany sygnał, np. ramka lub pakiet danych będzie zawierać informacje, np. adres, dotyczące węzła docelowego, np. jednostki docelowej, a jednostka nadrzędna 31 wyznaczy adresata każdego odbieranego sygnału.

Jeśli adresat, tzn. węzeł docelowy jest sam w sobie jednostką nadrzędną, będzie działać zgodnie z informacją zawartą w odebranym sygnale. Jeśli adresat jest jedną z innych jednostek, np. jednostką 33, jednostka nadrzędna 31 będzie retransmitować odebrany sygnał za pośrednictwem kanału komunikacyjnego 50 zgodnie z protokołem komunikacyjnym. Każda z innych jednostek 30 będzie odczytywać sygnał, ale tylko jednostka zaadresowana w sygnale, np. jednostka 33, odbierze sygnał i zadziała zgodnie z informacjami użytkowymi, np. poleceniem zawartym w sygnale.

Jednostka nadrzędna, np. jednostka 31 może zawierać tablicę zawierającą listę adresów wszystkich węzłów albo jednostek występujących w układzie, tzn. w podsieci przyłączonej za pomocą szyny komunikacyjnej 50. Ta tablica jest ustanawiana podczas włączania zasilania podukładu. Jeśli taka tablica zostanie ustanowiona, jednostka nadrzędna będzie mogła określać, czy węzeł (węzły) docelowy zawarty w odebranym sygnale, np. odebranej ramce wiadomości, jest usytuowany w podsieci związanej z daną jednostką nadrzędną. Jeśli tak jest, wiadomość zostanie retransmitowana szyną komunikacyjną 50. Jeśli nie, np. ze względu na to, że węzeł docelowy znajduje się w innej podsieci związanej z układem, wiadomość nie będzie retransmitowana. Jeśli węzłem docelowym jest sama jednostka, tzn. jednostka, która odebrała sygnał radiowy, wiadomość również nie będzie retransmitowana. Ustanowienie takiej tablicy można pominąć i wtedy wszystkie sygnały będą retransmitowane, przez co mogą być wykonywane niepotrzebne retransmisje, ale dzięki czemu można będzie uniknąć/zmniejszyć przetwarzanie danych i ich przechowywanie.

Sygnał transmitowany z kontrolera zdalnego sterowania, np. 42, może być adresowany do więcej niż jednej jednostki w układzie albo nawet do wszystkich z nich. W tym przypadku sygnał, tak jak to opisano wyżej, będzie odbierany przez jednostkę nadrzędną, np. 31 i węzły docelowe, np. docelowe odbiorniki będą wyznaczone przez jednostkę nadrzędną. Sygnał może być retransmitowany do innych danych jednostek szyną komunikacyjną 50, a jednostki, których to dotyczy, mogą wykonywać polecenia zawarte w sygnale.

W zmodyfikowanej postaci wykonania jednostka nadrzędna, np. jednostka wyposażona w odbiornik/nadajnik-odbiornik radiowy, może wykonywać sekwencyjnie polecenia zawarte w odbieranym sygnale. Po odebraniu sygnału, jednostka nadrzędna wyznaczy odbiorniki docelowe i ewentualnie również typ polecenia (poleceń) zawartego w sygnale, np. ewentualnie dotyczącego każdego z odbiorników docelowych. Na podstawie tych informacji, zgodnie z protokołem i w miarę możliwości zgodnie z innymi ustalonymi regułami dotyczącymi działania omawianego układu, jednostka nadrzędna może retransmitować sygnał, np. transmitować poszczególne sygnały zawierające poszczególne adresy i odpowiednie polecenia kolejno i ewentualnie w poszczególnych i/lub ustalonych przedziałach czasu.

Ponadto transmisja poszczególnych sygnałów sterujących może, jak powiedziano, być wykonywana zgodnie z określonymi regułami. Dla przykładu, po retransmisji danego pierwszego sygnału do pierwszej jednostki, transmisja następnego sygnału do drugiej jednostki może się odbyć w zależności od sygnału od pierwszej jednostki, np. sygnału potwierdzającego odebranie pierwszego sygnału,

PL 206 523 B1 potwierdzającego, że polecenie zostało wykonane albo sygnału oznaczającego, że polecenie nie zostało wykonane. Wówczas może nastąpić transmisja następnego sygnału, ewentualnie po upływie ustalonego przedziału czasowego. Definiować można i inne reguły.

Ponadto, działanie układu według protokołu komunikacyjnego może obejmować obsługę sygnałów sterujących emitowanych z jednego lub większej liczby kontrolerów zdalnego sterowania i/lub szeregu sygnałów sterujących emitowanych z jednego kontrolera zdalnego sterowania, np. sygnałów sterujących transmitowanych wtedy, kiedy układ faktycznie wykonuje operacje dotyczące poprzedniego sygnału sterującego, np. sygnału sterującego z tego samego kontrolera zdalnego sterowania albo z innego kontrolera zdalnego sterowania zwią zanego z ukł adem.

W takich sytuacjach jednostka nadrzędna, np. jednostka wyposaż ona w odbiornik/nadajnik-odbiornik radiowy, może wykonywać operacje zgodnie z ustalonymi regułami, które można ustanawiać w odniesieniu do rzeczywistego zastosowania i rzeczywistych potrzeb. Dla przykładu, jednostka nadrzędna może oczywiście kończyć bieżące operacje, zanim przystąpi do zbadania kolejnego odbieranego sygnału(ów), i działać zgodnie z nimi. Zamiast tego, jednostka nadrzędna może wyznaczać adres(y) i dane sterujące następnego odebranego sygnału i może, zgodnie z ustalonymi regułami, przerwać niektóre lub wszystkie bieżące operacje i inicjować niektóre albo wszystkie operacje wskazywane przez następny odebrany sygnał. Może to mieć np. miejsce wtedy, kiedy następny odebrany sygnał żąda wykonania operacji, która jest w sprzeczności z bieżącą operacją, np. w przypadku układu obsługującego okna, kiedy bieżąca operacja dotyczy otwarcia co najmniej jednego okna, a następny sygnał wskazuje na zamknięcie co najmniej tego samego okna.

Jak to pokazano na fig. 3, więcej niż jedna jednostka albo węzeł 30-33 w podsieci lub w układzie typu Powerlink może zawierać środki, np. obejmujące anteny 40, 46, 47, 48 do odbioru sygnałów sterujących z np. kontrolerów zdalnego sterowania 42, 44.

W tym przypadku jednostki, których to dotyczy, np. jednostki przeznaczone do odbioru sygnałów radiowych i przyłączone do tej samej podsieci, będą działać na takich samych warunkach, tzn. żadna z tych jednostek nie będzie wyznaczona jako jednostka nadrzędna per se. Jednostki wyposażone w odbiorniki radiowe będą miały za zadanie pomagać sobie nawzajem, gdyż sygnał transmitowany z kontrolera zdalnego sterowania będzie z większym prawdopodobieństwem odbierany (poprawnie, np. sprawdzany za pomocą cyklicznego kodu nadmiarowego CRC) przez co najmniej jedną z tych jednostek niż wtedy, gdy tylko jedna jednostka w podsieci jest zdolna do odbierania radiowych sygnałów sterujących. Jest to szczególnie ważne wtedy, kiedy jednostka w podsieci jest usytuowana w miejscu, w którym może zachodzić tłumienie sygnałów radiowych, np. spowodowane przez ściany lub inne struktury budynku, meble itp. i może wynikać z odległości pomiędzy węzłami, np. pomiędzy kontrolerem a jednostką w podsieci. W takich przypadkach transmitowany sygnał sterujący może być odbierany przez jedną z jednostek wyposażonych w odbiornik radiowy, np. jednostkę najbliższą kontrolerowi zdalnego sterowania albo usytuowaną „w linii widzenia” względem kontrolera zdalnego sterowania. Jednostka, która odbiera sygnał, będzie w sposób opisany wcześniej wyznaczać węzeł docelowy, sprawdzać tablicę z adresami pod kątem adresów docelowych i retransmitować sygnał, np. ramkę lub pakiet danych, jeśli węzeł docelowy jest związany z daną podsiecią i jeśli węzeł docelowy nie jest tą samą jednostką. Jeśli jednostka nie zawiera tablicy z adresami, sygnał będzie retransmitowany szyną komunikacyjną 50 we wszystkich przypadkach, jak to objaśniono wyżej.

Jeśli jednak więcej niż jedna jednostka wyposażona w odbiornik radiowy, np. węzły radiowe odbiorą poprawnie emitowany sygnał sterujący (np. sprawdzony za pomocą cyklicznego kodu nadmiarowego CRC), to te jednostki będą gotowe do retransmisji sygnału. Zgodnie z wynalazkiem, węzły radiowe, które odebrały sygnał będą w sposób losowy wybierać szczeliny czasowe. Układ według wynalazku może na przykład funkcjonować z 32 szczelinami czasowymi, i każdy z węzłów radiowych, który odebrał dany sygnał, będzie wybierać jedną z nich. Gdy pojawi się odpowiednia szczelina czasowa, węzły radiowe, których to dotyczy, będą inicjowały retransmisję za pośrednictwem szyny komunikacyjnej 50. Węzeł radiowy, który wybierze najniższą, tzn. występującą najwcześniej szczelinę czasową, będzie retransmitować sygnał, np. ramkę albo pakiet. Inne węzły radiowe (lub węzeł), które również odebrały sygnał, będą wykrywać, że transmisja odbywa się za pośrednictwem szyny komunikacyjnej i będą losowo wybierać numer nowej szczeliny czasowej i próbować transmitować, gdy ta szczelina czasowa wystąpi i gdy szyna komunikacyjna jest pusta.

Jeśli dwa (lub większa liczba) węzłów radiowych wybierze ten sam numer szczeliny czasowej, będą próbowały realizować transmisję równocześnie. Jednakże układ umożliwia wykrywanie kolizji i w takich sytuacjach transmisja zostanie przerwana. Węzły radiowe usiłujące wykonywać retransmisję

PL 206 523 B1 odebranego sygnału będą losowo wybierać nowy numer szczeliny czasowej, a retransmisja zostanie wykonana przez węzeł, który wybrał najmniejszy numer szczeliny czasowej analogicznie do tego, co zostało wyjaśnione wyżej. Jednakże w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nowej kolizji, podczas wybierania nowego numeru szczeliny czasowej, liczba szczelin czasowych może zostać zwiększona, np. podwojona. Ta procedura może być powtarzana w razie wystąpienia nowej kolizji.

Węzeł, który jest w trakcie inicjowania lub wykonywania transmisji odebranego sygnału, przerwie transmisję, jeśli wykryje się, że sygnał, np. ramka, która ma być transmitowana, jest odebrana np. w buforze odbiorczym węzła. Wystąpi to wtedy, kiedy inny węzeł już wykona retransmisję sygnału, np. ramki z taką samą zawartością, i w tych przypadkach układ według wynalazku będzie zapobiegał niepotrzebnej retransmisji sygnału, np. ramki albo pakietu danych (jeden albo większą liczbę razy oprócz retransmisji „oryginalnej”).

Jest rzeczą zrozumiałą, że ten sam proces, np. wybieranie numeru szczeliny czasowej itp. może być wykonywany przez węzeł radiowy, który jest jedynym węzłem radiowym związanym z podsiecią. Dzięki temu węzły radiowe można realizować podobnie bez względu na ich rzeczywiste zastosowanie.

Gdy węzeł docelowy w podsieci odbierze sygnał, np. ramkę, będzie on zwykle musiał wysłać z powrotem do kontrolera, tzn. jednostki zdalnego sterowania, odpowiedź , np. potwierdzenie, wartość pomiarową itp. Ta odpowiedź będzie zgodnie z protokołem komunikacyjnym kierowana tą samą drogą, co sygnał odebrany, np. sygnał sterujący.

Można to zilustrować w odniesieniu do fig. 1. Załóżmy, że podsieć 3 zawiera dwa węzły z odbiornikami radiowymi, np. 16 i 17, i że sygnał sterujący jest transmitowany z kontrolera zdalnego sterowania 6 z jednostką 18 jako węzeł docelowy. Sygnał jest (poprawnie) odbierany przez np. węzeł radiowy 16 i retransmitowany szyną komunikacyjną 19 do węzła 18. Sygnał odpowiedzi z węzła 18 zostanie skierowany za pośrednictwem węzła radiowego 16 z powrotem do kontrolera 6. Ponieważ sygnał sterujący został odebrany przez węzeł radiowy 16, a nie węzeł radiowy 17, można oczekiwać, że transmisja pomiędzy węzłem 16 i kontrolerem 6 doprowadzi znowu do pozytywnego rezultatu i dlatego można oczekiwać stosunkowo wysokiego prawdopodobieństwa udanej transmisji sygnałów odpowiedzi z powrotem do kontrolerów zdalnego sterowania.

Postać wykonania pokazana na fig. 3 będzie cechować się tą zaletą, że sygnał sterujący emitowany przez kontroler zdalnego sterowania z miejsca powodującego niedostateczny odbiór w miejscu jednostki wyposażonej w odbiornik radiowy, np. 31, może być odbierany przez inną jednostkę, np. 31, 32, 33, przez co zapewnia się, że układ według opisanej postaci wykonania będzie lepiej odbierać sygnały sterujące w sytuacjach, w których kontroler zdalnego sterowania albo raczej kontroler zdalnego sterowania obsługiwany przez użytkownika, jest usytuowany daleko od jednego lub większej liczby jednostek albo w miejscu powodującym gorszą transmisję.

Jednostka lub węzeł sterowany, np. 10, 11, 12, 16, 17, 18, 20 i 21 i 22 według wynalazku zostanie dokładniej opisana w odniesieniu do fig. 4, gdzie jednostkę lub węzeł sterowany oznaczono ogólnie odnośnikiem 30 i gdzie przedstawiono główne części postaci wykonania jednostki sterowanej według wynalazku. Jak to opisano wyżej, jednostka ta zawiera antenę 46 połączoną z odbiornikiem albo korzystnie z nadajnikiem-odbiornikiem 51 do odbioru sygnałów sterujących. Jest rzeczą zrozumiałą, że zgodnie z wynalazkiem można dodatkowo wykorzystywać przewody do transmisji sygnałów sterujących do jednostki 30, jeśli zachodzi taka potrzeba. Odbiornik/nadajnik-odbiornik 51 jest przyłączony do szyny wewnętrznej 52 w celu połączenia go z procesorem 53, środkami sterującymi 54 i zasilaniem 56. Procesor 53 jest przeznaczony i/lub jest zaprogramowany do pracy według protokołu zgodnie z wynalazkiem i zgodnie z ustalonymi przez użytkownika i/lub ustalonymi przez zastosowanie warunkami, włącznie ze sterowaniem komunikacją za pośrednictwem szyny komunikacyjnej 50. Środki sterujące 54 są przeznaczone do wykonywania żądanych operacji, np. sterowania, zapytywania itp., i mogą być połączone przewodami, transmisją bezprzewodową itp. 55 z różnymi urządzeniami (nie pokazanymi na fig. 4). Zasilanie 56 można zrealizować w rozmaity sposób, co jest rzeczą oczywistą dla fachowca, np. w postaci zasilania bateryjnego, transformatora zasilanego z sieci zasilającej, lokalnego zasilacza prądu stałego, np. zasilacza 24 V, zasilacza w postaci ogniw słonecznych oraz kombinacji tych i innych znanych układów zasilania. Ponadto jest rzeczą zrozumiałą, że zasilanie 56 może również zasilać sterowanie i funkcjonowanie poszczególnych urządzeń przyłączonych do jednostki.

Kolejną postać wykonania jednostki lub węzła sterowanego według wynalazku przedstawiono na fig. 5. Jak to opisano wyżej, jednostka zawiera antenę 46, odbiornik 51, szynę wewnętrzną 52, procesor 53, środki sterujące 54 i zasilacz 56'. Zasilacz 56' jest jednak zasilany za pośrednictwem części połączeniowej 57 od wspólnej szyny zasilającej 60, np. dwuprzewodowym kablem itp., przyłą8

PL 206 523 B1 czonym do jednostki zasilającej 58, która może być wspólna dla wszystkich jednostek lub węzłów w podsieci albo układzie typu Powerlink według wynalazku. Ta szyna zasilająca 60 służy również jako szyna komunikacyjna do komunikacji pomiędzy jednostkami albo węzłami sterowanymi zawartymi w podsieci albo układzie typu Powerlink według wynalazku. Komunikacja może być realizowana na szereg różnych sposobów, oczywistych dla fachowca, np. w postaci komunikacji modulowanej, komunikacji z superpozycją itp. Zasilacz 56' może stanowić połączenie pomiędzy jednostką 30 a szyną komunikacyjną/szyną zasilającą 60 za pośrednictwem części połączeniowej 57, działając w ten sposób jako środki filtrujące do przesyłania sygnałów komunikacyjnych do/od szyny wewnętrznej 52.

Wreszcie opisana zostanie kolejna postać wykonania w odniesieniu do fig. 6, która pokazuje układ zawierający podsieć albo układ typu Powerlink według wynalazku, w sposób odpowiadający fig. 2 i 3.

Tutaj komunikacja pomiędzy jednostkami sterowanymi 30-33 jest zgodnie z wynalazkiem realizowana za pośrednictwem oddzielnej i wyznaczonej szyny komunikacyjnej 50, która może pracować za pomocą przewodów. Ponadto pokazano, że zasilanie jednostek 30-32 i korzystnie również związanych z nimi urządzeń 35-38 odbywa się za pomocą centralnego/lokalnego zasilacza 58 przyłączonego za pośrednictwem szyny zasilającej 62 i połączeń 64 do odpowiednich jednostek/węzłów/urządzeń.

Ponadto zgodnie z postacią wykonania wynalazku, opisany sposób i układ może być wykorzystywany do monitorowania i/lub sterowania poborem mocy i/lub zapotrzebowaniem albo innymi (ograniczonymi) zasobami związanymi z pracą układu, co zostanie wyjaśnione szczegółowo w dalszej części opisu.

Zasilanie dostępne np. z jednostki zasilającej 58 będzie w praktyce ograniczone, np. ze względu na prąd szczytowy, moc znamionową itp. jednostki zasilającej i oprzewodowanie. Zatem będzie rzeczą zrozumiałą, że jeśli np. dwa silniki elektryczne dostarczające mocy wykonawczej dwóm z urządzeń 35-38 pracują równocześnie, odpowiednio do tego trzeba będzie zaprojektować zasilanie i oprzewodowanie, przy czym będzie rzeczą zrozumiałą, że możliwe będą oszczędności, o ile tego rodzaju równoczesnego obciążenia da się uniknąć.

Zgodnie z ważnym aspektem wynalazku, jakiś węzeł w podsieci można wyznaczyć jako nadzorcę zasobów w celu np. kontrolowania stopnia wykorzystania skromnych i/lub ograniczonych zasobów. Takimi zasobami może być np. dostępna moc - patrz objaśnienia wyżej - ale i inne zasoby mogą być przedmiotem kontroli przez nadzorcę zasobów, zgodnie z tą postacią wykonania wynalazku.

Węzeł wyznaczony na nadzorcę zasobów jest wybierany według ustalonej reguły, np. jako węzeł mający najniższy lub najwyższy adres w podsieci. Do wyznaczania węzła jako nadzorcy zasobów można stosować inne środki, co będzie rzeczą oczywistą dla fachowca.

Gdy węzeł w podsieci odbierze polecenie, oznaczające konieczność dostarczenia do węzła ograniczonej ilości zasobów, np. do pracy silnika elektrycznego wymagającego prądu np. 1A, dany węzeł będzie musiał wysłać żądanie do nadzorcy zasobów za pośrednictwem szyny komunikacyjnej. Nadzorca zasobów wyznaczy dostępne zasoby, np. uwzględniając inne węzły wykorzystujące zasoby w tym czasie albo żądające użycia zasobów w tym samym czasie. Jeśli żądane zasoby są dostępne, nadzorca zasobów odpowie żądającemu węzłowi, że żądane zasoby mogą zostać użyte. Jeśli żądana ilość zasobów nie jest dostępna, żądający węzeł zostanie poinformowany o konieczności oczekiwania. Gdy żądane zasoby staną się dostępne, nadzorca zasobów powiadomi żądający węzeł, że teraz może zainicjować działanie.

Jednakże żądanie od węzła może również zawierać priorytet, wskutek czego nadzorca zasobów, jeśli inne węzły aktualnie korzystają z zasobów, np. mocy, do operacji o niższym priorytecie, może przerwać jedną lub większą liczbę z tych operacji o niższym priorytecie, udostępniając tym samym żądaną ilość zasobów węzłowi z żądaniem o wyższym priorytecie. Gdy operacja o wyższym priorytecie zostanie zakończona, nadzorca zasobów wskaże węzłowi lub węzłom, które operacje zostały przerwane, że mogą działać dalej, ponieważ żądana moc jest z powrotem dostępna. Priorytet będzie dotyczyć rzeczywistej operacji, jaką żądający węzeł chce wykonać, a nie samego węzła. Dla przykładu, węzeł żądający użycia mocy do zamknięcia okna ze względu na zasygnalizowanie deszczu przez czujnik może mieć wyższy priorytet niż węzeł żądający mocy do obsługi rolet okiennych, itp.

Jest rzeczą zrozumiałą, że jeśli zachodzi potrzeba takiego sterowania poborem mocy (lub sterowania innymi zasobami), dany układ albo podsieć będzie musiała zawierać tablicę z listą adresów jednostek w podsieci i ewentualnie innymi informacjami, np. znamionowym poborem mocy, funkcjami związanego z nim urządzenia sterowanego itp. Ponadto jest rzeczą zrozumiałą, że szyna komunikacyjna będzie środkiem do komunikowania żądań, sygnałów sterujących i odpowiedzi od nadzorcy

PL 206 523 B1 zasobów i że wszystkie węzły przyłączone do tego samego źródła zasobów będą sterowane przez nadzorcę zasobów, np. wszystkie węzły w podsieci.

Podczas obsługi urządzeń, itp. związanych z jednostkami sterowanymi mogą wystąpić pewne aspekty bezpieczeństwa lub zabezpieczeń, na przykład to, czy określony kontroler zdalnego sterowania może powodować np. odryglowanie drzwi, otwieranie okna itp. W takich okolicznościach układ według wynalazku można skonfigurować w taki sposób, że decyzja o tym, czy określone urządzenie może zadziałać po odebraniu pewnego sygnału sterującego od określonego kontrolera jest podejmowana w węźle docelowym. Przez to poziom bezpieczeństwa i parametry zostaną wyznaczone przez konfigurację węzła sterowanego obsługującego określone urządzenia, a transmisja i retransmisja będzie niewrażliwa na takie aspekty bezpieczeństwa i/lub zabezpieczeń.

Wynalazek został wyżej opisany w sposób ogólny, ale jest rzeczą zrozumiałą, że wynalazek może być szczególnie korzystny w połączeniu ze zdalnym sterowaniem urządzeń związanych z budynkami, mieszkaniami itp., w miejscach gdzie mogą występować przeszkody w transmisji sygnałów radiowych. Takie urządzenia mogą być np. sterowanymi elementami otworowymi, np. funkcjonującymi oknami, drzwiami itp., mającymi człony, które mogą być otwierane lub zamykane. Ponadto wynalazek może być wykorzystywany w połączeniu z dowolnym członem związanym np. z oknem, drzwiami albo podobnym elementem otworowym budynku, gdzie pożądaną i/lub korzystną jest możliwość obsługiwania członu ruchomego, takiego jak zasłona, roleta itp.

Jest rzeczą zrozumiałą, że wynalazek nie ogranicza się do szczególnych przykładów opisanych wyżej, ale może być wykorzystywany w połączeniu z szeroką gamą zastosowań. Ponadto jest rzeczą zrozumiałą, że układ według wynalazku można realizować w wielu różnych wersjach w zakresie wynalazku, jak to określono w zastrzeżeniach patentowych.

Lista odnośników

1	Cały układ
2, 3, 4	Podsieci
6, 7	Jednostki zdalnego sterowania, kontroler, węzły
8	Jednostka sterująca, kontroler, węzeł
10, 11, 12, 16, 17, 18	Jednostki sterowane, węzły
20, 21, 22	Jednostki sterowane, węzły
15, 19, 23	Układ szyny podsieci
30, 31, 32, 33	Jednostki sterowane, węzły
35, 36, 37, 38	Urządzenia sterowane
40	Antena
42, 44	Jednostki zdalnego sterowania
43, 45	Antena
46, 47, 48	Antena
50	Szyna komunikacyjna
51	Odbiornik
52	Szyna wewnętrzna
53	Procesor
54	Sterowanie
55	Połączenie z urządzeniem sterowanym
56	Zasilanie
56'	Zasilacz i interfejs
57	Część połączeniowa
58	Wspólne zasilanie
60	Szyna zasilająca/szyna komunikacyjna
62	Szyna zasilająca
64	Połączenie szyny zasilającej

Zastrzeżenia patentowe

Claims (19)

1. Sposób transmitowania sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci sterowanej jednostki związanej z urządzeniem, np. urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., w którym ta jednostka sterowana może być połączona z co

PL 206 523 B1 najmniej jednym dalszym węzłem za pomocą szyny komunikacyjnej, przy czym co najmniej jeden z tych węzłów zawiera odbiornik radiowy, przy czym sposób obejmuje etapy:

a) transmitowania sygnału z kontrolera wykorzystującego nadajnik radiowy,

b) odbierania tego sygnału przez co najmniej taki węzeł zawierający odbiornik radiowy,

c) wykrywania co najmniej części tego sygnału wskazującego węzeł docelowy oraz

d) retransmitowania tego sygnału lub części tego sygnału przez ten węzeł zawierający odbiornik radiowy do tego węzła docelowego za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obejmuje procedurę wyznaczania szczeliny czasowej, w której ta retransmisja jest wykonywana przez ten węzeł zawierający odbiornik radiowy.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że ta procedura wyznaczania szczeliny czasowej obejmuje losowe wybieranie szczeliny czasowej.

4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że ten sygnał może być odbierany przez co najmniej dwa węzły zawierające odbiorniki radiowe i że ta retransmisja jest wykonywana tylko przez węzeł, dla którego została wybrana szczelina czasowa występująca najwcześniej.

5. Sposób według jednego lub większej liczby zastrz. 1-4, znamienny tym, że ta co najmniej część tego sygnału wskazująca węzeł docelowy zawiera identyfikator węzła docelowego, np. adres.

6. Sposób według jednego lub większej liczby zastrz. 1-5, znamienny tym, że ta retransmisja tego odebranego sygnału jest wykonywana za pomocą przewodowej szyny komunikacyjnej.

7. Sposób według jednego lub większej liczby zastrz. 1-6, znamienny tym, że ten sygnał jest transmitowany do tego węzła zawierającego odbiornik radiowy za pomocą bezprzewodowego radiowego kontrolera zdalnego sterowania.

8. Sposób według jednego lub większej liczby zastrz. 1-7, znamienny tym, że obejmuje ponadto transmisję sygnału odpowiedzi z węzła docelowego, przy czym ten sygnał odpowiedzi, np. potwierdzenie, zgłoszenie, wartość zmierzona itp., jest transmitowany za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej i za pomocą tego węzła, który transmitował sygnał do kontrolera, który transmitował ten sygnał, np. przez skierowanie sygnału odpowiedzi odpowiednio do trasy tego sygnału.

9. Układ do transmisji sygnałów, np. sygnałów sterujących, sygnałów zgłoszenia, sygnałów zapytania itp., do węzła w postaci jednostki sterowanej związanej z urządzeniem, np. urządzeniem sterowanym, środkami pomiarowymi itp., w którym ta jednostka sterowana może być połączona z co najmniej jednym dalszym węzłem za pomocą szyny komunikacyjnej, przy czym co najmniej jeden z tych węzłów zawiera odbiornik radiowy do odbioru sygnałów transmitowanych z co najmniej jednego kontrolera wykorzystującego nadajnik radiowy występującego w układzie i w którym ten co najmniej jeden węzeł zawierający odbiornik radiowy do odbioru sygnałów radiowych ma środki do wykrywania co najmniej części tych sygnałów wskazujących węzeł docelowy oraz środki do retransmitowania odebranego sygnału albo informacji w nim zawartych, za pośrednictwem tej szyny komunikacyjnej.

10. Układ według zastrz. 9, znamienny tym, że ten układ zawiera szereg takich węzłów w postaci sterowanych jednostek, przy czym każda jest związana z urządzeniem, i że ten układ zawiera jeden lub większą liczbę szyn komunikacyjnych, przy czym każda definiuje podsieć w układzie i każda jest połączona z co najmniej jednym z tych węzłów zawierających odbiornik radiowy, przy czym transmisja sygnałów do i/lub z tej podsieci może być realizowana przez nadajnik radiowy.

11. Układ według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że te węzły zawierają środki identyfikacyjne, np. środki do przechowywania np. adresu oraz środki do identyfikowania części identyfikacyjnej odbieranego sygnału.

12. Układ według zastrz. 9 albo 10, albo 11, znamienny tym, że ten co najmniej jeden węzeł zawierający odbiornik radiowy zawiera środki do inicjowania retransmisji odebranego sygnału lub jego części, np. w przypadku odebrania sygnału z częścią identyfikacyjną różną od identyfikatora danego węzła.

13. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-12, znamienny tym, że ten co najmniej jeden kontroler wykorzystujący nadajnik radiowy zawiera środki zdalnego sterowania do transmisji tych sygnałów do jednego lub większej liczby tych węzłów występujących w układzie.

14. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-13, znamienny tym, że ta szyna komunikacyjna zawiera kanał komunikacyjny obsługiwany za pomocą połączeń przewodowych.

15. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-14, znamienny tym, że ten co najmniej jeden z tych węzłów zawierających odbiornik radiowy zawiera środki do ustanawiania i przechowywania tablicy zawierającej identyfikatory węzłów docelowych połączonych szyną komunikacyjną, np. występujących w podsieci układu.

PL 206 523 B1

16. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-15, znamienny tym, że te węzły zawierają środki zasilające, korzystnie połączone z szeregiem tych węzłów za pomocą linii zasilającej.

17. Układ według zastrz. 16, znamienny tym, że ta szyna komunikacyjna zawiera kanał komunikacyjny obsługiwany za pomocą tej linii zasilającej, np. za pomocą techniki modulacji, techniki superpozycji, itp.

18. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-17, znamienny tym, że co najmniej jeden z tych węzłów w podsieci zawiera środki sterujące do sprawowania ogólnej kontroli nad równocześnie i/lub sekwencyjnie wykonywanymi operacjami przez urządzenia występujące w układzie i względem innych węzłów w układzie, np. w celu szeregowania operacji według priorytetu z uwzględnieniem pewnych zasobów, takich jak dostępna moc itp., przy czym te środki sterujące zawierają środki do kontroli dostępnych zasobów, środki do akceptowania lub odrzucania żądań od węzłów w podsieci, do których to węzłów odnoszą się te urządzenia, środki do przerywania bieżących operacji tych węzłów i/lub środki do oceny żądań i/lub bieżących operacji pod względem wartości priorytetu.

19. Układ według jednego lub większej liczby zastrz. 9-18, znamienny tym, że ten odbiornik radiowy może mieć postać nadajnika-odbiornika, np. w celu odpowiadania na odbierane sygnały przez transmitowanie sygnału odpowiedzi zawierającego np. potwierdzenie, zgłoszenie, wartość zmierzoną, itp.