PL206949B1 - Implant międzykręgowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest implant międzykręgowy wyposażony w dolny wspornik zaopatrzony w komorę z umieszczonym wokół niej płaszczem i w element pozycjonujący przylegający do powierzchni kręgu umieszczonego poniżej implanta oraz w górny wspornik zaopatrzony w cylindryczny, osadzony w komorze dolnego wspornika trzpień z gwintem zewnętrznym i w element pozycjonujący współpracujący z powierzchnią kręgu umieszczonego nad implantem, oraz wyposażony w pierścień regulacyjny z gwintem wewnętrznym umieszczony między oboma wspornikami, przy czym oba wsporniki są połączone obrotowo-sztywno, zaś gwint wewnętrzny pierścienia jest połączony z gwintem zewnętrznym trzpienia górnego wspornika. Wsporniki dolny i górny oraz pierścień są umieszczone na wspólnej osi.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-A 196 22 827 jest znany implant, którego środkowa część wykonana jako pierścień zaopatrzony w gwint wewnętrzny jest połączona za pomocą tego gwintu z górną częścią. Z dolną częścią implanta pierścień jest połączony obrotowo i przesuwnie, przy czym dolna część implanta tworzy powierzchnię oporową ograniczającą ruch pierścienia w kierunku osiowym i jednocześnie jest łożyskiem ślizgowym dla tego pierścienia. Połączenie gwintowe umożliwia przesuwanie części górnej implanta względem dolnej w kierunku osiowym. Obie części implanta tworzą więc luźne połączenie, zaś w celu zabezpieczenia ich położenia wzdłuż osi implant jest wyposażony w otwór gwintowany, w którym umieszcza się śrubę blokującą. Niedogodnością tego znanego rozwiązania jest brak zabezpieczenia wzajemnego położenia obu części implanta po wstępnym montażu i podczas regulacji, co może spowodować wypadnięcie jednego z elementów podczas operacji.

Z europejskiego opisu patentowego EP-A 1 219 266 ULRICH jest znana proteza międzykręgowa wykonana w kształcie tulei teleskopowych, zaopatrzona w pierścień gwintowany wyposażony w stożkowy wieniec zębaty, który może być obracany za pomocą stożkowego zę bnika. Również w tym przypadku niedogodnoś cią rozwią zania jest brak zabezpieczenia połączenia mię dzy teleskopowymi tulejami i pierścieniem w kierunku osiowym. Implant jest mało stabilny i wymaga do obsługi specjalnych narzędzi. Inną niedogodnością jest zastosowane skomplikowane w obsłudze zazębienie stożkowe, które może rozsprzęglić się podczas operacji.

Celem wynalazku jest opracowanie implanta międzykręgowego o zwartej konstrukcji, który przy zachowaniu możliwie małych wymiarów wyeliminuje niedogodności rozwiązań znanych ze stanu techniki.

Cel ten został zrealizowany w implancie międzykręgowym, który charakteryzuje się tym, że pierścień regulacyjny jest połączony obrotowo i nieprzesuwnie w kierunku osi z dolnym wspornikiem implanta.

Szczególnie korzystnym rozwiązaniem według wynalazku jest obrotowe i jednocześnie nieprzesuwne w kierunku osiowym połączenie pierścienia regulacyjnego z dolnym wspornikiem implanta. Mechanizm zatrzaskowy łączący pierścień z dolnym wspornikiem implanta składa się korzystnie z wykonanego w pierś cieniu regulacyjnym podcię cia w kształ cie torusa i z osadzonego w tym podcię ciu pierścieniowatego zgrubienia umieszczonego na swobodnym końcu płaszcza komory dolnego wspornika. Dzięki takiemu rozwiązaniu pierścień obraca się względem osi wspólnej z oboma wspornikami implanta.

Pierścień jest korzystnie wyposażony w dolną powierzchnię wykonaną w kształcie okręgu skierowaną w stronę dolnego wspornika i w górną powierzchnię skierowaną w stronę górnego wspornika, przy czym dolna powierzchnia jest zaopatrzona w wieniec zębaty. Takie rozwiązanie umożliwia obrót pierścienia za pomocą narzędzia wyposażonego w odpowiedni zębnik oraz wymaga mniej miejsca do umieszczenia narzędzia do regulacji wysokości implanta. Większa jest również prędkość regulacji, ponieważ w przeciwieństwie do rozwiązań znanych ze stanu techniki nie jest konieczne osadzanie narzędzia w kolejnych otworach w pierścieniu. W celu ułatwienia regulacji, w płaszczu dolnego wspornika implanta jest wykonany otwór, zwłaszcza przelotowy, do podparcia zębnika i jego pozycjonowania względem wieńca zębatego.

W innym korzystnym rozwiązaniu według wynalazku trzpień gwintowany górnego wspornika jest wyposażony w wycięcie prowadzące ustawione równolegle względem osi, zaś na wewnętrznej powierzchni płaszcza dolnego wspornika, w okrągłym otworze przelotowym, jest umieszczony wystający do wewnątrz element prowadzący osadzony przesuwnie w tym wycięciu. Takie rozwiązanie uniemożliwia obrót obu wsporników względem siebie i zabezpiecza przed zmianą ustawienia implanta.

PL 206 949 B1

Ponieważ średnica trzpienia górnego wspornika jest mniejsza niż średnica wewnętrznej komory w dolnym wsporniku, oba te elementy nie stykają się ze sobą .

Gwint zewnętrzny trzpienia tworzy z gwintem wewnętrznym pierścienia układ samohamowny. Takie korzystne rozwiązanie według wynalazku umożliwia trwałe ustawienie dowolnej wysokości implanta bez konieczności stosowania dodatkowych elementów blokujących. Skok gwintu zewnętrznego i wewnętrznego wynosi korzystnie od 0,5 mm do 1,0 mm, zwłaszcza od 0,6 mm do 0,8 mm, dzięki czemu uzyskuje się szybką i dokładną regulację wysokości. Oba gwinty są gwintami prawoskrętnymi, wielokrotnymi, zwłaszcza dwukrotnymi. Ponieważ przy gwincie dwukrotnym jeden obrót pierścienia powoduje przesunięcie się górnego wspornika o dwie wielkości skoku gwintu, zwiększa się prędkość regulacji wysokości podczas operacji.

Wykonane w kształcie płyt elementy pozycjonujące są ustawione prostopadle względem osi implanta, zaś ich powierzchnie przylegania dolna i górna współpracują z powierzchniami kręgów sąsiadujących z implantem. Powierzchnie przylegania dolna i górna tworzą z osią kąt, który wynosi od 83° do 85°, zaś kąt między tymi powierzchniami wynosi od 10° do 14°. Takie rozwiązanie umożliwia lepsze dopasowanie implanta do kształtu kręgosłupa. Korzystne jest również rozwiązanie, w którym co najmniej jedna powierzchnia przylegająca, zwłaszcza powierzchnia górnego wspornika, jest wypukła. Jednocześnie druga powierzchnia przylegania, zwłaszcza powierzchnia dolnego wspornika, jest płaska.

Wieniec zębaty pierścienia regulacyjnego jest wykonany jako uzębienie proste.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskuje się implant o zwartej, nierozłącznej konstrukcji, łatwy do umieszczenia go w organizmie. Implant ten zwiększa bezpieczeństwo pacjenta oraz umożliwia skrócenie czasu operacji.

Implant według wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym rozwiązaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zmontowany implant w widoku perspektywicznym, fig. 2 ten sam implant rozłożony na elementy w widoku perspektywicznym, fig. 3 implant według fig. 1 w przekroju podłużnym wzdłuż osi, fig. 4 implant w widoku z przodu, fig. 5 elementy implanta według fig. 1 w przekroju podłużnym oraz fig. 6 elementy tego implanta w widoku z przodu.

Implant 1 składa się z wspornika dolnego 2 oraz wspornika górnego 5, między którymi jest umieszczony pierścień regulacyjny 9. Dolny wspornik 2 jest wyposażony w cylindryczną komorę 3 o osi 11, zaopatrzoną w płaszcz 14 oraz w dolny element pozycjonujący 4 przylegający do powierzchni kręgu graniczącego od dołu z implantem 1. Górny wspornik 5 jest wyposażony w cylindryczny trzpień 6 o osi 11, zaopatrzony w gwint zewnętrzny 7, który jest osadzony w komorze 3 dolnego wspornika 2 oraz w górny element pozycjonujący 8, który przylega do powierzchni kręgu znajdującego się nad implantem 1. Oba wsporniki 2, 5 są osadzone obrotowo sztywno względem osi 11. Pierścień 9 jest wyposażony w wewnętrzny gwint 10 współpracujący z gwintem zewnętrznym 7 górnego wspornika 5, przy czym oś 11 jest wspólną osią dla obu wsporników 2, 5 i pierścienia 9. Dzięki takiemu rozwiązaniu obracając pierścień 9 względem gwintu 7 trzpienia 6 zmienia się bezstopniowo odległość między elementami pozycjonującymi 4, 8. Pierścień 9 jest osadzony obrotowo na dolnym wsporniku 2, zaś jego ruch wzdłuż osi 11 jest zablokowany za pomocą połączenia zatrzaskowego. Połączenie to składa się z wykonanego w pierścieniu 9 podcięcia 21 w kształcie torusa i z osadzonego w tym podcięciu wykonanego w kształcie pierścienia zgrubienia 22 umieszczonego na swobodnym końcu płaszcza 14 dolnego wspornika 2. Pierścień 9 jest wyposażony w dolną pierścieniową powierzchnię 12 skierowaną w stronę dolnego wspornika 2 i w górną powierzchnię 13 skierowaną w stronę górnego wspornika 5. Dolna powierzchnia 12 pierścienia 9 jest zaopatrzona w wieniec zębaty 23, którego kształt umożliwia współpracę z odpowiednim zębnikiem. Dodatkowo w płaszczu 14 dolnego wspornika implanta 2 jest wykonany przelotowy otwór 15 do podparcia zębnika (nie przedstawionego na rysunku) i jego pozycjonowania względem wieńca zębatego 23.

W celu zablokowania obrotu górnego wspornika 5 względem dolnego 2 trzpień gwintowany 6 górnego wspornika 5 jest wyposażony w wycięcie prowadzące 16 ustawione równolegle względem osi 11, zaś na wewnętrznej powierzchni płaszcza 14 w okrągłym otworze przelotowym 18 jest umieszczony wystający do wewnątrz element prowadzący 17 osadzony przesuwnie w wycięciu 16. Gwint zewnętrzny 7 trzpienia 6 tworzy z gwintem wewnętrznym 10 pierścienia 9 układ samohamowny. Skok gwintu wewnętrznego 7 i zewnętrznego 10 wynosi 0,7 mm. Oba gwinty 7, 10 są prawe, dwukrotne.

Wykonane w kształcie płyt elementy pozycjonujące 4, 8 są ustawione prostopadle względem osi 11, zaś współpracujące z powierzchniami kręgów sąsiadujących z implantem 1 dolna powierzchnia przylegania 19 i górna 20 nie tworzą z osią 11 kąta 90° lecz są ustawione względem tej osi pod

PL 206 949 B1 kątem 85°. Kąt między powierzchniami 19 i 20 wynosi 10°. Górna powierzchnia przylegania 20 jest wybrzuszona na zewnątrz, natomiast dolna powierzchnia 19 jest płaska.

Implant 1 według wynalazku może być wykonany z typowych materiałów stosowanych do produkcji implantów, zwłaszcza korzystne jest stosowanie przepuszczalnego dla promieni Roentgena polietylenu PEEK, ponieważ umożliwia to sprawdzenie prawidłowego połączenia implanta z kręgosłupem.

Implant według wynalazku jest szczególnie korzystny do stosowania w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa.

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Implant międzykręgowy wyposażony w dolny wspornik zaopatrzony w komorę z umieszczonym wokół niej płaszczem i w element pozycjonujący przylegający do powierzchni kręgu umieszczonego poniżej implanta oraz w górny wspornik zaopatrzony w cylindryczny, osadzony w komorze dolnego wspornika trzpień z gwintem zewnętrznym i w element pozycjonujący współpracujący z powierzchnią kręgu umieszczonego nad implantem, oraz wyposażony w pierścień regulacyjny z gwintem wewnętrznym umieszczony między oboma wspornikami, przy czym oba wsporniki są połączone obrotowo-sztywno, zaś gwint wewnętrzny pierścienia jest połączony z gwintem zewnętrznym trzpienia górnego wspornika, a wsporniki dolny i górny oraz pierścień są umieszczone na wspólnej osi, znamienny tym, że pierścień (9) jest połączony obrotowo i nieprzesuwnie w kierunku osi (11) z dolnym wspornikiem (2) oraz jest wyposażony w wykonaną w kształcie okręgu dolną powierzchnię (12) skierowaną w stronę dolnego wspornika (2) i zaopatrzoną w wieniec zębaty (23).
2. 2. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że pierścień (9) jest połączony obrotowo z dolnym wspornikiem (2) za pomocą mechanizmu zatrzaskowego blokującego względny ruch tych elementów w kierunku równoległym do osi (11).
3. 3. Implant według zastrz. 2, znamienny tym, że mechanizm zatrzaskowy łączący pierścień (9) z dolnym wspornikiem (2) składa się z wykonanego w pierścieniu (9) podcięcia (21) w kształcie torusa i z osadzonego w tym podcięciu zgrubienia (22) wykonanego w kształcie pierścienia i umieszczonego na swobodnym końcu płaszcza (14) komory (3) dolnego wspornika (2).
4. 4. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że w płaszczu (14) dolnego wspornika implanta (2) jest wykonany otwór (15) do podparcia zębnika i jego pozycjonowania względem wieńca zębatego (23).
5. 5. Implant według zastrz. 4, znamienny tym, że otwór (15) w płaszczu (14) jest otworem przelotowym.
6. 6. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień gwintowany (6) górnego wspornika (5) jest wyposażony w wycięcie prowadzące (16) ustawione równolegle względem osi (11), zaś na wewnętrznej powierzchni płaszcza (14), w okrągłym otworze przelotowym (18) jest umieszczony wystający do wewnątrz element prowadzący (17) osadzony przesuwnie w wycięciu (16).
7. 7. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że średnica trzpienia (6) górnego wspornika (5) jest mniejsza niż średnica wewnętrznej komory (3) w dolnym wsporniku (2).
8. 8. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że gwint zewnętrzny (7) trzpienia (6) tworzy z gwintem wewnętrznym (10) pierścienia (9) układ samohamowny.
9. 9. Implant według zastrz. 8, znamienny tym, że skok gwintu zewnętrznego (7) i wewnętrznego (10) wynosi od 0,5 mm do 1,0 mm, zwłaszcza od 0,6 mm do 0,8 mm.
10. 10. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że gwint zewnętrzny (7) oraz wewnętrzny (10) są gwintami prawoskrętnymi.
11. 11. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że gwint zewnętrzny (7) trzpienia (6) oraz wewnętrzny gwint (10) pierścienia regulacyjnego (9) są gwintami wielokrotnymi, zwłaszcza dwukrotnymi.
12. 12. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że wykonane w kształcie płyt elementy pozycjonujące (4, 8) są ustawione prostopadle względem osi (11) i są wyposażone w dolną powierzchnię przylegania (19) i górną powierzchnię przylegania (20).
13. 13. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że dolna powierzchnia przylegania (19) i górna powierzchnia przylegania (20) tworzą z osią (11) kąt, który wynosi od 83° do 85°.
14. 14. Implant według zastrz. 13, znamienny tym, że kąt między powierzchniami przylegania (19, 20) wynosi od 10° do 14°.

    PL 206 949 B1
15. 15. Implant według zastrz. 12, znamienny tym, że co najmniej jedna powierzchnia przylegająca (19, 20), zwłaszcza powierzchnia (20) górnego wspornika (5), jest wypukła.
16. 16. Implant według zastrz. 12, znamienny tym, że powierzchnia przylegania (19) dolnego wspornika (2) jest powierzchnią płaską.
17. 17. Implant według zastrz. 4, znamienny tym, że wieniec zębaty (23) pierścienia regulacyjnego jest wykonany jako uzębienie proste.