PL207155B1 - Urządzenie do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanałach - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanałach, w szczególności w kanałach ściekowych, posiadające mieszczącą przewody, składającą się z pojedynczych, połączonych ze sobą segmentów osłonę kablową, która ma dno, od którego odstają ścianki boczne.

Przez pojęcie „przewody należy rozumieć przede wszystkim kable, a mianowicie w szczególności kable światłowodowe, ale także inne przewody przewodzące prąd i/lub transportujące medium ciekłe lub gazowe.

W ostatnich czasach występuje rosnące zapotrzebowanie na układanie przewodów światłowodowych na pojedynczych działkach lub w budynkach znajdujących się na tych działkach. Aby uniknąć rozległych wykopów znane jest układanie tych przewodów w kanałach ściekowych. W tym celu, w szczególności w nadających się do chodzenia głównych kanałach, na ścianie kanału są zamocowane osłony kablowe, w których są podparte kable światłowodowe. W wypadku nienadających się do chodzenia kanałów zmontowanych z rur, w których w określonych odstępach są przewidziane prowadzące do powierzchni studzienki rewizyjne lub studzienki do czyszczenia, umieszczenie dotychczas powszechnie używanych osłon kablowych napotyka jednakże na trudności. Co prawda możliwe jest wprowadzenie ciągów kablowych przez studzienki do takich kanałów ściekowych; rozmieszczenie takich ciągów kablowych w kanałach ściekowych jest jednakże trudne, dlatego, gdyż odgałęzienia kanałów, na przykład do przyłączy domowych, nie mogą być zatarasowane przez takie ciągi kablowe, aby zapobiec zapychaniu ich przez osadzające się na takich ciągach kablowych substancje stałe.

Z austriackiego opisu zgł oszeniowego nr AT 408 129 B znane jest podpieranie elastycznych rurociągów w złożonych z odcinków profilach nośnych, które składają się ze ścianek bocznych wystających ponad podłogą i połączonych w jedną część z podłogą. Pojedyncze odcinki zbiegając się na końcu są połączone ze sobą za pomocą odpowiednich elementów łączących. Dzięki takiemu wykonaniu możliwe jest zamocowanie rurociągów, w szczególności z tworzywa sztucznego, które ulegają znacznej dylatacji cieplnej i skompensowanie powstających wskutek tego zmian długości rurociągu.

Z amerykańskiego dokumentu US 3053358 znane jest urządzenie do prowadzenia kabli w kanałach, które są zbudowane z poszczególnych członów połączonych ze sobą przegubowo. W tym urządzeniu, które nie posiada ciągłego, elastycznego dna do podpierania kabli, a jedynie poprzeczki rozmieszczone we wzajemnych odstępach i łączące poszczególne ścianki boczne, poszczególne człony są połączone każdorazowo za pomocą dwóch przegubów znajdujących się w każdej ściance bocznej, mających każdorazowo oś równoległą do przebiegu „poziomych poprzeczek.

To znane urządzenie ma z jednej strony tę wadę, że konieczne są po dwa przeguby na każdy człon i z drugiej strony, że tam możliwy jest tylko ruch wychylania członów w górę i w dół w kierunku rozciągania się ścianek bocznych, podczas gdy niemożliwe jest wychylanie w kierunku poprzeczek.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanałach, w szczególności w kanałach ściekowych, które może być zamocowane za pomocą robotów kanałowych na ścianach także nienadających się do chodzenia kanałów ściekowych i przy tym może być dostosowane do każdorazowych potrzeb. Tak więc konieczne jest, żeby zamocowanie osłon kablowych następowało w położeniu, w którym przepływ w kanale nie jest utrudniony, zatem w szczycie sklepienia kanału, przy czym jednakże musi być możliwa zmiana każdorazowego położenia w obszarze ujść do kanału, aby zapobiec utrudnieniom dopływu.

Zgodnie z wynalazkiem urządzenie do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanałach, w szczególności w kanałach ściekowych, posiadające mieszczącą przewody, składającą się z pojedynczych połączonych ze sobą segmentów osłonę kablową, która ma dno, od którego odstają ścianki boczne, charakteryzuje się tym, że dna sąsiednich segmentów, korzystnie wykonane z blachy metalowej, są ze sobą połączone przegubowo wychylnie wokół osi przebiegających zasadniczo prostopadle do płaszczyzny den i że odstające ścianki boczne są wykonane z giętkiego materiału, korzystnie z tworzywa sztucznego i mają boczne szczeliny, w których są zamocowane boczne brzegi den segmentów.

Korzystnie, brzegi segmentów zamocowane za pomocą szczelin są wygięte łukowato.

Korzystnie także, sąsiednie segmenty są połączone za pomocą nitów otworowych, wychylnie wokół ich osi przebiegających w przybliżeniu prostopadle do płaszczyzny den,

Korzystnie również, przez nity otworowe przechodzą środki mocujące zakotwione w ścianie kanału, korzystnie samonacinające śruby.

PL 207 155 B1

Zgodnie z wynalazkiem co najmniej jedna ścianka boczna jest zaopatrzona w co najmniej jedną komorę przebiegającą w kierunku podłużnym przewodu.

Korzystnie przy tym komora ma boczny otwór, korzystnie zamykany, co najmniej częściowo za pomocą co najmniej jednej elastycznej wargi.

Zgodnie dalej z wynalazkiem w osłonie kablowej jest przewidziana odstająca od dna rozpórka, korzystnie zakrywająca nity otworowe.

Korzystnie rozpórka jest wykonana ze sztywnego tworzywa piankowego.

Zgodnie także z wynalazkiem samonacinająca śruba jest otoczona wzdłuż odcinka gwintowanego masą uszczelniającą, korzystnie z silikonu.

Zgodnie z kolejną cechą wynalazku osłona kablowa jest połączona z przewidzianą w studzience mającej ujście w kanale skrzynką rozgałęźną, która ma nasadkę połączoną z osłoną kablową mieszczącą przewód.

Korzystnie przy tym, skrzynka rozgałęźna w swoim obszarze końcowym mającym nasadkę, na swojej stronie zewnętrznej jest zaopatrzona w zaokrągloną powierzchnię prowadzącą.

Korzystnie powierzchnia prowadząca jest ograniczona przez odstające z boku ścianki.

Korzystnie dalej, skrzynka rozgałęźna jest zaopatrzona w wystające z boku czopy walcowe.

Zgodnie z wynalazkiem ścianki boczne mają pewną liczbę odchodzących z podstawy żeber, w szczególności równoległych do dna, z których dwa sąsiednie żebra ograniczają komorę.

Dalej zgodnie z wynalazkiem, w oddalonym od dna obszarze końcowym ścianki bocznej lub podstawy ścianki bocznej jest wykonany lub ukształtowany jednoczęściowo, korzystnie przebiegający prostopadle do dna, występ dystansowy lub ramię dystansowe.

Korzystnie występ dystansowy odchodzi od najdalszego od dna żebra odchylony o kąt, co najwyżej 20° względem prostopadłej do żebra, korzystnie pod kątem prostym do żebra.

Korzystnie wreszcie na podstawie ścianki bocznej jest ukształtowane korzystnie giętkie lub podatne lub sprężyste ramię, które korzystnie przebiega nachylone pod kątem wynoszącym od 0° do 60° do dna i jest ukształtowane w obszarze ścianki bocznej oddalonym od dna, i jest skierowane lub odchodzi w kierunku przeciwległej ścianki bocznej.

Takie wykonanie umożliwia skręcenie kanału kablowego w płaszczyźnie dna, przy czym pojedyncze segmenty obracają się wokół połączenia przegubowego wokół osi przebiegających zasadniczo prostopadle do płaszczyzny den, a boczne ścianki w następstwie ich wykonania z giętkiego materiału dostosowują położenie do segmentów tworzących dno. Dzięki temu jest możliwe, żeby osłona kablowa miała wymagany przebieg.

Wykonanie według wynalazku umożliwia także łatwy montaż osłony kablowej w obszarze studzienki. Segmenty są obracane w ten sposób wokół połączenia przegubowego, że umieszczone jeden nad drugim tworzą stos, który może być przez studzienkę wprowadzony do ujścia kanału, gdzie stos segmentów rozkłada się i pojedyncze segmenty są połączone za pomocą giętkich i dlatego dających się transportować jako rolka ścianek bocznych. W tym celu według wynalazku ścianki boczne są zaopatrzone w boczne szczeliny, w których są zamocowane brzegi segmentów tworzących dno.

Brzegi segmentów zamocowane za pomocą szczeliny są wygięte łukowato, tak że te brzegi wskutek przekręcenia ścianek bocznych wzdłuż promienia zakrzywienia wprowadza się w szczelinę i w konsekwencji powstaje ich skuteczne połączenie ze ś ciankami bocznymi.

Sąsiednie segmenty są połączone za pomocą nitów otworowych, wychylnie wokół ich osi przebiegających w przybliżeniu prostopadle do płaszczyzny den, dzięki czemu uzyskuje się w prosty sposób połączenie przegubowe poszczególnych segmentów, przy czym wtedy, gdy łby nitów otworowych są wpuszczone, nie ma także występów zakłócających przepływ w kanale. Ale to wykonanie posiada przede wszystkim tę zaletę, że przez te nity otworowe mogą być przeprowadzone środki mocujące zakotwione w ścianie kanału, korzystnie śruby z gwintem samonacinającym.

W osł onach kablowych korzystnie podparte są rury, które mają kilka kanałów do zamocowania, w szczególności kabli ś wiatłowodowych.

Aby w już zmontowanych osłonach kablowych można było także później umieścić dodatkowe przewody, według wynalazku, co najmniej jedna ścianka boczna jest zaopatrzona w co najmniej jedną komorę przebiegającą w kierunku podłużnym przewodu, która może pomieścić taki dodatkowy przewód. Aby ułatwić wprowadzenie takiego dodatkowego przewodu, komora posiada otwór z boku, korzystnie zamykany co najmniej częściowo za pomocą co najmniej jednej elastycznej wargi. Po włożeniu dodatkowego przewodu elastyczna warga zapobiega jego wysunięciu się z komory.

PL 207 155 B1

Odstająca od dna rozpórka oddziela dwa przewody ułożone w osłonie kablowej lub rury ustalające takie przewody i zapobiega uszkodzeniu przewodów lub rur, gdy są one umieszczone nad nitami otworowymi, przez które są przeprowadzone środki mocujące, gdyż przedostają się one wtedy przez rozpórkę. Rozpórka korzystnie wykonana jest z tworzywa piankowego, które zapewnia elastyczne podparcie przewodów lub rur i dostosowuje się do przebiegu osłony kablowej. Jeśli jako środek mocujący jest zastosowana śruba z gwintem samonacinającym, wtedy jest ona wzdłuż odcinka gwintowanego obtoczona masą uszczelniającą, korzystnie z silikonu. Ta masa uszczelniająca przy wkręcaniu śruby z gwintem samonacinającym powoduje uszczelnienie ściany kanału w obszarze otworu do wkręcenia śruby.

Jak już wspomniano osłona kablowa jest umieszczona między prowadzącymi na powierzchnię, połączonymi z kanałem studzienkami w tym kanale. Aby umożliwić w obszarze tych studzienek niezawodne połączenie z przewodem prowadzącym dalej w przyległym kanale z jednej strony i przewodami odgałęźnymi z drugiej strony bez występowania niedopuszczalnie małych promieni zakrzywienia, które w szczególności przy zastosowaniu kabli światłowodowych mogłyby je uszkodzić, w urządzeniu według wynalazku osłona kablowa jest połączona ze skrzynką rozgałęźną przewidzianą w takiej studzience, która ma nasadkę połączoną z osłoną kablową mieszczącą jeden z przewodów. Ta nasadka może być w ten sposób ukształtowana, że przewody przeprowadzone przez tę nasadkę nie mają niedopuszczalnego promienia zakrzywienia. W szczególności w wypadku kabli światłowodowych mogą one być wprowadzone do nasadki pojedynczo i za pomocą zacisków umieszczonych w skrzynce rozgałęźnej mają swoje końce połączone z końcami przewodów prowadzonych dalej.

Z kolei skrzynka rozgałęźna w swoim obszarze końcowym mieszczącym nasadkę może być zaopatrzona na swojej stronie zewnętrznej w zaokrągloną powierzchnię prowadzącą, za pomocą której przy czyszczeniu prowadzony jest szlauch do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem, który jest wprowadzony do kanału. Dzięki temu nie jest już potrzebny niezbędny dotychczas układ rolek prowadzących dla szlauchu do czyszczenia, które w obszarze przejściowym między studzienką i ścianą kanału musiały być mocowane za pomocą specjalnych podpór łożyskowych. Aby zapobiec ześlizgiwaniu się szlauchu do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem na bok z powierzchni prowadzącej jest ona ograniczona przez odstające od niej boczne ścianki.

Skrzynka rozgałęźna może także być zaopatrzona w wystające z boku czopy walcowe, które służą do umocowania lub ułożyskowania rolek prowadzących dla szlauchu do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój osłony kablowej urządzenia według wynalazku według linii II - II na fig.2 i fig. 2 przedstawia widok od dołu tej osłony kablowej w kierunku strzałki II na fig. 1, fig. 1a - schematycznie przekrój ścianki bocznej, fig. 3 - śrubę z gwintem samonacinającym do zamocowania osłony kablowej na ścianie kanału, fig. 4 - skrzynkę rozgałęźną umieszczoną w studzience w widoku z przodu, fig. 5 skrzynkę rozgałęźną w widoku z boku, częściowo w przekroju i fig. 6 przedstawia przekrój według linii VI - VI na fig. 5.

Urządzenie według wynalazku do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanałach ściekowych posiada osłonę kablową przedstawioną na fig. 1 i fig. 2, która jest utworzona z dna 1 i odstających od niego ścianek bocznych 2. Jak wynika z fig. 2 dno 1 składa się pojedynczych segmentów 3 wykonanych z blachy metalowej, które są połączone ze sobą przegubowo za pomocą nitów otworowych 4, których łby są wpuszczone w segmenty 3, tak, że nie wystają i nie utrudniają przepływu w kanale.

Ścianki boczne 2 są wykonane z giętkiego tworzywa sztucznego i są zaopatrzone w boczne szczeliny 5, w których są umieszczone łukowato wygięte brzegi 6 segmentów 3. Przez obrócenie ścianek bocznych 2 w przybliżeniu po promieniu zakrzywienia brzegów 6 segmentów 3 mogą te brzegi zostać wprowadzone w boczne szczeliny 5 i wówczas są niezawodnie zakotwione w ściankach bocznych 2.

Jak to jest widoczne na fig. 1, ścianki boczne 2 są zaopatrzone w przelotowe komory 7, które mają dające się zamknąć częściowo za pomocą elastycznych warg 8 boczne otwory 9, za pomocą których później mogą być podparte w osłonach kablowych dodatkowe przewody, które wkłada się przez otwory 9.

W przestrzeni między ściankami bocznymi 2 umieszczone są dwie rury 10, które zawierają kanały 11, w których są poprowadzone przewody, korzystnie kable światłowodowe. Rury 10 są oddzielone od siebie za pomocą rozpórki 12, która jest wykonana ze sztywnego tworzywa piankowego i dlaPL 207 155 B1 tego podparte elastycznie rury 10 są w stanie dopasować się do zakrzywienia osłony kablowej. Rozpórka 12 jest umieszczona nad nitami otworowymi 4.

Do zamocowania osłony kablowej na ścianie kanału 13 przewidziane są przedstawione szczegółowo na fig. 3 samonacinające śruby 14, które przechodzą przez nity otworowe 4, są przeprowadzone przez rozpórkę 12 i zakotwione w ścianie kanału 13. Każda samonacinająca śruba wzdłuż odcinka gwintowanego obtoczona jest masą silikonową 15, która jak to wynika z fig. 1, po wkręceniu w ścianę kanału 13 powoduje uszczelnienie otworu dla śruby.

Jak to wynika z fig. 4 do fig. 6 kanał ma wylot w połączonej z powierzchnią studzience rewizyjnej lub studzience do czyszczenia 16, przy czym w obszarze wylotu na ścianie studzienki 17 jest umieszczona skrzynka rozgałęźna 18. Zamocowanie skrzynki rozgałęźnej 18 na ścianie studzienki 17 następuje za pomocą nakładek 19, przez które przechodzą śruby. Skrzynka rozgałęźna 18 jest połączona za pomocą nasadki 20 z osłoną kablową utworzoną przez dno 1 i ścianki boczne 2, która jest w ten sposób ukształtowana, że pojedyncze kable światłowodowe 21 mają takie zakrzywienie, że jest wyeliminowane ich uszkodzenie. We wnętrzu skrzynki rozgałęźnej 18 następuje połączenie pojedynczych kabli światłowodowych 21 za pomocą muf 22, przy czym albo następuje prowadzenie kabla światłowodowego dalej do przylegającego odcinka kanału, albo jest przyłączony przewód odgałęźny 21', który wychodzi do studzienki 16 przez przepust izolatorowy 23 i tam wzdłuż ściany studzienki jest prowadzony dalej. Skrzynka rozgałęźna jest zamknięta z pomocą pokrywy 24 szczelnej dla cieczy.

W obszarze nasadki 20 skrzynka rozgałęźna 18 ma na swojej stronie zewnętrznej zaokrągloną powierzchnię prowadzącą 25, która z boku jest ograniczona za pomocą odstających od niej ścianek 26. Ta powierzchnia prowadząca 25 służy do podparcia szlauchu do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem wprowadzonego przez studzienkę 18 do kanału i dzięki swojemu zaokrągleniu zapobiega uszkodzeniu go w miejscu zmiany kierunku, przy czym dzięki bocznym ściankom 26 zapobiega ześlizgnięciu się tego szlauchu do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem z powierzchni prowadzącej 25.

Ponadto przeciwległe powierzchnie boczne skrzynki rozgałęźnej 18 są zaopatrzone w wystające czopy walcowe 27, na których, w razie potrzeby, mogą być osadzone lub zamocowane rolki prowadzące dla szlauchu do czyszczenia pod wysokim ciśnieniem lub podpory dla takich rolek prowadzących.

Na fig. 1a przedstawiono schematyczny rysunek przekroju ścianki bocznej w podziałce większej niż na fig. 1. Ścianka boczna 2 posiada podstawę 30, z której odchodzą w szczególności równoległe żebra 31, które kończą się w wargach 8. Te elastyczne wargi 8 ograniczają komory 7, które są utworzone między żebrami 31. Na fig. 1a jest widoczne także zagłębienie 34, w którym za pomocą swojego wygiętego obszaru końcowego 6 jest osadzone dno 1.

Dla zapewnienia dobrego przylegania do ściany, w szczególności sufitu, na którym ma być mocowane urządzenie, w obszarze końcowym ścianki bocznej 2 korzystnie jest ukształtowany występ dystansowy 32 przebiegający prostopadle do dna 1; ten występ dystansowy mógłby w zasadzie także stanowić przedłużenie podstawy 30. Jeśli dno 1 jest zakotwione w ścianie za pomocą przewidzianych śrub samonacinających 14, wtedy ten występ dystansowy 32 jest dociśnięty do ściany i powstaje dzięki temu uszczelnienie lub zapobiega jednocześnie temu, że oddalone od dna żebro ścianki bocznej 2 jest za bardzo odgięte przy małych zakrzywieniach powierzchni ściany i otwór 9 oddalonej od dna komory 7 jest zamknięty i wskutek tego znacznie utrudnione jest włożenie przewodów. Ten występ dystansowy 32 jest naszkicowany schematycznie na fig. 1.

Ponadto od podstawy 30 może odchodzić w szczególności giętkie lub elastyczne, lub sprężyste ramię 33, a mianowicie w kierunku do wnętrza urządzenia. To ramię tworzy z dnem lub prostopadłą do podstawy 30 kąt 35, który wynosi w przybliżeniu od 0° do 60°. To sprężyste ramię ma za zadanie elastyczne lub podatne podpieranie lub zamocowanie rury lub rur 10 wewnątrz kanału 11, tak jak to jest widoczne na fig. 1.

Występ dystansowy 32 i sprężyste ramię 33 mogą być ukształtowane jednoczęściowo ze ścianką boczną 2 i zasadniczo są wykonane z tego samego materiału.

Zarówno występ dystansowy 32, jak i sprężyste ramię 33 mogą się rozprzestrzeniać na długości ścianki bocznej 2 w sposób ciągły lub nieprzerwany; w zasadzie te części mogą być wykonane także w odcinkach lub rozprzestrzeniać się na następujących po sobie obszarach częściowych na ściance bocznej 2.

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do podpierania lub prowadzenia przewodów w kanał ach, w szczególnoś ci w kanałach ściekowych, posiadające mieszczą cą przewody, skł adają cą się z pojedynczych połączonych ze sobą segmentów osłonę kablową, która ma dno, od którego odstają ścianki boczne, znamienne tym, że dna (1) sąsiednich segmentów (3), korzystnie wykonane z blachy metalowej, są ze sobą połączone przegubowo wychylnie wokół osi przebiegających zasadniczo prostopadle do płaszczyzny den (1) i że odstające ścianki boczne (2) są wykonane z giętkiego materiału, korzystnie z tworzywa sztucznego i mają boczne szczeliny (5), w których są zamocowane boczne brzegi (6) den (1) segmentów (3).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że brzegi (6) segmentów (3) zamocowane za pomocą szczelin (5) są wygięte łukowato.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że sąsiednie segmenty (3) są połączone za pomocą nitów otworowych (4), wychylnie wokół ich osi przebiegających w przybliżeniu prostopadle do płaszczyzny den (1).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że przez nity otworowe (4) przechodzą środki mocujące zakotwione w ścianie kanału (13), korzystnie samonacinające śruby (14).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jedna ścianka boczna (2) jest zaopatrzona w co najmniej jedną komorę (7) przebiegającą w kierunku podłużnym przewodu.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że komora (7) ma boczny otwór (9), korzystnie zamykany, co najmniej częściowo, za pomocą co najmniej jednej elastycznej wargi (8).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w osłonie kablowej jest przewidziana odstająca od dna (1) rozpórka (12), korzystnie zakrywająca nity otworowe (4).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że rozpórka (12) jest wykonana ze sztywnego tworzywa piankowego.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że samonacinająca, śruba (14) jest otoczona wzdłuż odcinka gwintowanego masą uszczelniającą (15), korzystnie z silikonu.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że osłona kablowa jest połączona z przewidzianą w studzience (16) mającej ujście w kanale skrzynką rozgałęźną (18), która ma nasadkę (20) połączoną z osłoną kablową mieszczącą przewód.
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że skrzynka rozgałęźna (18) w swoim obszarze końcowym mającym nasadkę (20), na swojej stronie zewnętrznej jest zaopatrzona w zaokrągloną powierzchnię prowadzącą (25).
12. 12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że powierzchnia prowadząca (25) jest ograniczona przez odstające z boku ścianki (26).
13. 13. Urządzenie według zastrz. 10 albo 11, znamienne tym, że skrzynka rozgałęźna (18) jest zaopatrzona w wystające z boku czopy walcowe (27).
14. 14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ścianki boczne (2) mają pewną liczbę odchodzących z podstawy (30) żeber (31), w szczególności równoległych do dna (1), z których dwa sąsiednie żebra (31) ograniczają komorę (7).
15. 15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w oddalonym od dna obszarze końcowym ścianki bocznej (2) lub podstawy (30) ścianki bocznej (2) jest wykonany lub ukształtowany jednoczęściowo, korzystnie przebiegający prostopadle do dna (1), występ dystansowy (32) lub ramię dystansowe.
16. 16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że występ dystansowy odchodzi od najdalszego od dna żebra odchylony o kąt co najwyżej 20° względem prostopadłej do żebra, korzystnie pod kątem prostym do żebra.
17. 17. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na podstawie (30) ścianki bocznej (2) jest ukształtowane korzystnie giętkie lub podatne, lub sprężyste ramię (33), które korzystnie przebiega nachylone pod kątem (35) wynoszącym od 0° do 60° do dna i jest ukształtowane w obszarze ścianki bocznej (2) oddalonym od dna, i jest skierowane lub odchodzi w kierunku przeciwległej ścianki bocznej (2).