PL207507B1 - Sposób wybierania resztek pokładu węgla o zmiennej długości frontu urabiania - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy sposobu wybierania resztek pokładu węgla o zmiennej długości frontu urabiania, znajdującego zastosowanie przy ubierkowej eksploatacji podziemnej węgla kamiennego. Sposób polega na tym, że ubierkę (6) na całej jej długości uzbraja się sekcjami obudowy (S1, S2, S3 ... Sn-2, Sn-1, Sn) o zmiennej podziałce (pn, pm), po czym prowadzi się eksploatację ubierki (6) rozszerzając podziałkę od najmniejszej (pn) do największej (pm) w kolejnych sekcjach obudowy (S1, S2, S3 ... Sn-2, Sn-1, Sn) przy froncie urabiania (7) wydłużającym się, a zmniejszając te podziałki od największej (pm) do najmniejszej (pn) przy froncie urabiania (7) skracającym się. Zmiany wielkości podziałki (pn, pm) sekcji obudowy (S1, S2, S3 ... Sn-2, Sn-1, Sn) dokonuje się zaczynając od skrajnych sekcji (S1, Sn), przy czym korzystnie zmniejszanie lub zwiększanie podziałki (pm, pn) w skrajnych sekcjach (S1, Sn) może następować niezależnie od siebie.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wybierania resztek pokładu węgla o zmiennej długości frontu urabiania, znajdujący zastosowanie przy ubierkowej eksploatacji podziemnej węgla kamiennego.

Znane systemy ubierkowej eksploatacji pokładów węgla polegają na wybieraniu długim frontem ściany węglowej ograniczonej dwoma chodnikami przyścianowymi. Chodniki przyścianowe, wyznaczające długość ściany, wykonywane są tak, że odległość między nimi jest w zasadzie stała, co umożliwia prowadzenie ściany stałą na całym jej wybiegu ilością sekcji obudowy zmechanizowanej, przy stałej długości przenośnika ścianowego. Zdarzają się jednak przypadki, że przy stałej odległości między chodnikami przyścianowymi w ich rzucie poziomym następuje zmiana faktycznej długości frontu urabiania, wynikająca z nieregularnego zalegania pokładu węgla między chodnikami przyścianowymi. W takim przypadku występuje konieczność okresowego dokładania i ujmowania ilości koryt przenośnika ścianowego, a także dokładania lub też ujmowania ilości sekcji obudowy zmechanizowanej, zabudowanych w ścianie. O ile wydłużanie, względnie skracanie przenośnika ścianowego nie powoduje komplikacji technologicznych, to montaż dodatkowej sekcji obudowy lub demontaż sekcji nabywającej jest czynnością czasochłonną i niebezpieczną dla załogi. Stąd też dla niewielkich korekt, przy stosunkowo małych zmianach długości frontu urabiania w ścianie montuje się kilka sekcji o zmiennej podziałce, co pozwala na bieżące korygowanie łącznej długości obudowy w ścianie.

Sytuacja ulega znacznemu skomplikowaniu w przypadku wybierania ubierką resztki pokładu, zlokalizowanej między ostatnią ścianą w eksploatowanej parceli pokładu, a chodnikiem podstawowym dla tej parceli pokładu. W takim przypadku odległość między chodnikami, wyznaczającymi długość frontu urabiania jest zazwyczaj na całej długości wybiegu ubierki zmienna, zwiększająca się lub zmniejszająca. Stosownie do zmian długości ubierki należałoby okresowo dokładać lub ujmować sekcje obudowy zmechanizowanej, co następowałoby w bardzo krótkich okresach czasu ze względu na klinowy kształt parceli urabianej. To z kolei powodowałoby takie komplikacje technologiczne, że podważałoby w ogóle sens techniczny i ekonomiczny wybierania tym sposobem resztki pokładu.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu wybierania resztek pokładu węgla o zmiennej dł ugoś ci frontu urabiania, która umoż liwi zastosowanie obudowy zmechanizowanej z zasadniczym ograniczeniem problemów technologicznych, przy jednoczesnej minimalizacji kosztów wybierania takich resztek.

Istota wynalazku polega na tym, że ubierkę urabia się wyłącznie sekcjami obudowy zmechanizowanej o zmiennej podziałce w ilości ustalonej przy założeniu największej podziałki tych sekcji obudowy dla frontu urabiania skracającego się na wybiegu ubierki, bądź też ustalonej przy założeniu najmniejszej podziałki tych sekcji obudowy dla frontu urabiania wydłużającego się na wybiegu ubierki, po czym prowadzi się ubierkę zmniejszając podziałki sekcji obudowy przy froncie urabiania skracającym się, a zwiększając podziałki sekcji obudowy przy froncie urabiania wydłużającym się.

Najlepiej jest, gdy podziałki sekcji obudowy zmechanizowanej zmienia się kolejno, w miarę postępu frontu urabiania, poczynając od sekcji obudowy skrajnej, zlokalizowanej przy jednym z chodników przyścianowych o najbardziej nierównomiernym przebiegu.

W przypadku, gdy obydwa chodniki przyś cianowe wykazują nieliniowy przebieg korzystnym jest, gdy zmiany podziałki sekcji dokonuje się poczynając od skrajnych sekcji, zlokalizowanych przy obydwóch chodnikach, przy czym zmiany te dokonuje się niezależnie względem siebie.

Przy eksploatowaniu resztek o znacznym skracaniu się długości frontu urabiania na całym wybiegu, przekraczającym możliwości skompensowania za pomocą zmniejszania podziałek, celowym jest, gdy przy dochodzeniu do frontu urabiania o długości mniejszej od łącznej długości sekcji obudowy przy ich najmniejszych podziałkach, dokonuje się demontażu skrajnej sekcji i zwiększa się jednocześnie podziałki sąsiednich sekcji obudowy zmechanizowanej do wielkości wyrównującej ubytek zdemontowanej, skrajnej sekcji.

Korzystnym jest również, gdy przy dochodzeniu eksploatacją ubierki do frontu urabiania o długości większej od łącznej długości sekcji obudowy zmechanizowanej przy ich największych podziałkach dokonuje się zabudowy dodatkowej skrajnej sekcji, ustawiając w pierwszym momencie najmniejszą podziałkę tej sekcji obudowy zmechanizowanej.

Zasadnicze zalety sposobu według wynalazku polegają na tym, że ubierkę o długości frontu urabiania zmieniającą się w granicach określonych ilością sekcji obudowy zmechanizowanej i podziałkami najmniejszą i największą tych sekcji prowadzi się bez potrzeby dokładania lub ujmowania skrajPL 207 507 B1 nych sekcji. Dodatkowo sposób ten umożliwia kompensowanie zmian długości frontu urabiania, wynikających z nie prostoliniowego wykonania nawet obydwóch chodników przyścianowych, co jest czynnikiem bardzo istotnym ze względu na zasadnicze trudności związane z ujmowaniem, bądź dodawaniem sekcji obudowy przy chodniku przyścianowym, stanowiącym chodnik odstawczy dla ubierki. Nie bez znaczenia jest również możliwość użycia sekcji obudowy zmechanizowanej o specjalnie przystosowanych maksymalnych podziałkach, co jeszcze bardziej ogranicza konieczność dostawiania lub ujmowania sekcji obudowy zmechanizowanej na wybiegu ubierki.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie przedstawiono w schematycznym widoku z góry trzy fazy wybierania resztki pokł adu klinowo rozszerzają cego się .

Resztka pokładu 1 ograniczona jest chodnikiem przyścianowym 2 graniczącym ze zrobami 3 po eksploatacji sąsiedniej ściany, chodnikiem podstawowym 4, chodnikiem przyścianowym 5 wykonanym w parceli pokładu jako chodnik badawczy i nie narysowanym chodnikiem granicznym, łączącym chodniki przyścianowe 2 i 5 na końcu wybiegu ubierki 6, połączonym z kolei z drogami wentylacyjno-transportowymi. Chodnik przyścianowy 5 ma nieregularny przebieg ze względu na to, że był prowadzony wzdłuż zaburzeń tektonicznych pokładu. W fazie A wybierania resztki pokładu 1 ubierkę 6 uzbraja się sekcjami obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3 ...Sn-2, Sp-1, Sn o zmiennej podziałce w iloś ci wynikają cej z dł ugoś ci I1 i frontu urabiania 7 przy najmniejszej podział ce pn tych sekcji obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn, a następnie po kompletnym uzbrojeniu ubierki 6 w przenoś nik i maszynę urabiają c ą , a takż e po wykonaniu nitek technologicznych odstawy urobku oraz transportu materiałów przystępuje się do wybierania resztki pokładu 1 w kierunku zgodnym z jej wybiegiem. W trakcie prowadzenia ubierki 6 jej front urabiania 7 wydłuża się, co schematycznie przedstawiono w fazie B. W związku z powyższym przy dochodzeniu do długości I2 frontu urabiania 7 w sekcji obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3, poczynają c od sekcji S1, zmienia się podział k ę od podziałki najmniejszej pn do podziałki największej pm, co pozwala na zakrycie obudową przyrastającego frontu urabiania od strony chodnika przyścianowego 2. Jednocześnie ze względu na wydłużanie się frontu urabiania 7 również od strony drugiego chodnika przyścianowego 5, w sekcjach obudowy zmechanizowanej Sn, Sn-1 i Sn-2 również zmienia się podziałkę z najmniejszej pn do największej pm, aby skompensować wydłużenie frontu urabiania 7 również z tej strony. Prowadząc dalej ubierkę 6 dokonuje się na bieżąco korekty podziałek pn, pm poszczególnych sekcji obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn tak, aby zapewniały one zakrycie stropu przy zmieniającej się długości l1, I2 frontu urabiania 7, przy czym zmiany podziałek dokonuje się zawsze w kierunku od sekcji obudowy zmechanizowanej skrajnej S1, Sn w kierunku środka ubierki 6. Może się jednak zdarzyć, że długość I3 frontu ubierania 7 przekroczy możliwości zabezpieczenia stropu ubierki 6 przy danej sekcji obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn, nawet przy ich największej podziałce pm. Wówczas, jak to przedstawiono w fazie C, od strony chodnika przyścianowego 2 montuje się dodatkową sekcję obudowy zmechanizowanej Sd, która w pierwszym okresie pracy ma podziałkę najmniejszą pn i eksploatacje prowadzi się dalej, zgodnie z wybiegiem. Jak to pokazano w fazie C, jednocześnie może wystąpić skracanie się frontu urabiania 7 od strony drugiego chodnika przyścianowego 5, co powoduje odpowiednie zmniejszanie podziałki z największej pm poczynając od sekcji obudowy zmechanizowanej skrajnej Sn do podziałki najmniejszej pn, przemieszczające się w kierunku środka ubierki 6. Jak z powyższego wynika, również w przypadku skracania się frontu urabiania 7 ubierki 6 odpowiednio, zgodnie z wynalazkiem, zmieniając podziałkę z największej pm do najmniejszej pn w odpowiedniej, wynikającej z sytuacji ilości sekcji obudowy zmechanizowanej S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn można prowadzić ubierkę 6 z wyeliminowaniem częstego demontażu sekcji obudowy zmechanizowanej skrajnej S1, Sn.

Claims (6)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wybierania resztek pokładu węgla o zmiennej długości frontu urabiania z wykorzystaniem sekcji obudowy zmechanizowanej o zmiennej podziałce, współpracującej z maszyną urabiającą oraz przenośnikiem ścianowym przedłużanym lub skracanym sukcesywnie do zmian długości frontu urabiania znamienny tym, że obcinkę ubierki (6) uzbraja się w sekcje obudowy zmechanizowanej (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) w ilości ustalonych przy założeniu największej podziałki (pm) tych sekcji obudowy (S1, S2, S3 ... Sn-2, Sn-1, Sn) dla frontu urabiania (7) skracającego się, bądź ustalonej przy założeniu najmniejszej podziałki (pn) tych sekcji obudowy (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) dla frontu urabiania (7) wydłużającego się, po czym prowadzi się ubierkę (6) zmniejszając podziałki (pm) sekcji

PL 207 507 B1 obudowy (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) przy froncie urabiania (7) skracającym się, a zwiększając podziałki (pn) przy froncie urabiania wydłużającym się.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podziałki (pn, pm) sekcji obudowy zmechanizowanej (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) zmienia się kolejno w miarę postępu frontu urabiania (7) poczynając od skrajnej sekcji obudowy zmechanizowanej (S1, Sn), zlokalizowanej przynajmniej przy jednym chodniku przyścianowym (2, 5).

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2 znamienny tym, że podziałki (pn, pm) sekcji obudowy zmechanizowanej (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) zmienia się kolejno w miarę postępu frontu urabiania (7), poczynając od obydwóch skrajnych sekcji obudowy zmechanizowanej (S1, Sn), zlokalizowanych przy obydwóch chodnikach przyścianowych (2, 5).

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że zmiany podziałek (pn, pm) sekcji (Sl, Sn) zlokalizowanych przy obu chodnikach przyścianowych (2, 5) dokonuje się niezależnie względem siebie.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przy dochodzeniu eksploatacją do frontu urabiania (7) o długości (l3) mniejszej od łącznej długości sekcji obudowy (S1, S2, S3 ...Sn-2, Sn-1, Sn) przy ich najmniejszych podziałkach (pn) dokonuje się demontażu sekcji skrajnej (S1, Sn) zwiększając jednocześnie podziałki (pn) sąsiednich sekcji obudowy (S2, S3 ...Sn-2, Sn-1) do wielkości kompensującej ubytek skrajnej sekcji obudowy (S1, Sn).

6. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że przy dochodzeniu eksploatacją do frontu urabiania (7) o długości (l3) większej od łącznej długości sekcji obudowy (S1, S2, S3 ... Sn-2, Sn-1, Sn) przy ich największych podziałkach (pm) dokonuje się zabudowy dodatkowej skrajnej sekcji obudowy (Sd) ustawiając w pierwszym momencie najmniejszą podziałkę (pn) tej sekcji obudowy (Sd).