PL207522B1 - Zastosowanie acetylo-L-karnityny w połączeniu z biotyną - Google Patents

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy nowego zostosowania acetylo-L-karnityny w połączeniu z biotyną w leczeniu pacjentów cierpią cych na cukrzycę insulino-niezależ ną typu 2.

Cukrzyca insulino-niezależna jest zespołem wynikającym z oddziaływania czynników dziedzicznych i środowiskowych; charakteryzuje się nienormalnym wydzielaniem insuliny i innymi nieprawidłowościami, metabolicznymi i naczyniowymi, prowadzącymi do podwyższonego stężenia glukozy w krwi, nieswoiście przyspieszonego stwardnienia tętnic, neuropatii i zgrubienia włosowatej blaszki podstawnej, które powodują zmiany zwyrodnieniowe nerek i siatkówki.

Zgodnie z przyjętą klasyfikacją, cukrzycę podzielono na dwa główne rodzaje:

Cukrzyca insulino-zależna (zwana również cukrzycą I typu), dotyczy pacjentów cierpiących na ten typ cukrzycy, którzy dosłownie uzależnieni są od dostarczanej im z zewnętrznego źródła insuliny, niezbędnej do zapobiegnięcia kwasicy ketonowej i śmierci chorego.

Cukrzyca insulino-niezależ na (zwana również cukrzycą II typu), w przypadku pacjentów z tym typem cukrzycy nie jest wymagane dla ich przeżycia dostarczenie insuliny; mogą oni decydować czy ją pobierać lub też nie kontrolować objawów cukrzycy. Jeśli chodzi o zewnętrzne wydzielanie insuliny, pacjenci z 2 typem cukrzycy mogą zostać podzieleni na dwie grupy. W pierwszej grupie, poziom insuliny jest normalny lub niższy od normalnego; w drugiej grupie, wartości insuliny są wyższe niż normalne a pacjenci wykazują oporność na insulinę.

Typ 2 cukrzycy leczony jest obecnie za pomocą ustnych leków przeciwcukrzycowych, które wykazują pozytywne działanie zarówno w przypadku insulino-oporności, tj., glitazony, jak i wobec zmienionego poziomu wydzielania insuliny, tj., sulfonylomoczniki.

Mimo iż są one bardzo użyteczne, związki te posiadają kilka wad związanych z ich toksycznością (Pharmacol. Res. 1994 Oct.-Nov.; 30(3):187-228; Drug Staf. 1994 Oct.; 11(4):223-41).

W leczeniu cukrzycy znane jest już wcześ niejsze zastosowanie terapeutyczne acetylo-L-karnityny.

Na przykład, w opisie WO 98/01128 ujawniono zastosowanie acetylo-L-karnityny, izowalerylo-L-karnityny, propionylo-L-karnityny do podwyższania poziomu IGF-1. Cukrzyce zostały zamieszczone również na zawartej w opisie WO 98/01128, długiej liście leczonych patologii.

W opisie WO 98/41113 opisano odżywczą kompozycję terapeutyczną dla pacjentów cierpiących na cukrzycę. Kompozycja ta obejmowała kwas gama-linolenowy, acetylo-L-karnitynę, sole mineralne i witaminy.

W opisie US 362.719 opisano zastosowanie L-karnityny i acetylo-L-karnityny w leczeniu cukrzycy młodzieńczej.

W opisie US 5.430.065 przedstawiono zastosowanie L-karnityny i acetylo-L-karnityny w dł ugotrwałym leczeniu pacjentów z cukrzycą insulino-niezależną.

W opisie US 5.430.065 opisano kilka podawanych ustnie kompozycji odż ywczych, zawierają cych mieszaninę witamin, aminokwasów, soli mineralnych, ekstraktów roślinnych, prekursorów neurochemicznych, enzymów i regulatorów pH. Biotyna i acetylo-L-karnityna również zostały zamieszczone na długiej liście składników kompozycji.

W opisie US 6.149.924 opisano kompozycje kosmetyczne do zastosowania miejscowego, skł adające się ze związków aminokwasów, enzymów, hydroksykwasów i różnych innych składników. Zarówno biotyna, jak i acetylo-L-karnityna zostały wymienione w treści wspomnianego patentu.

W ż adnym z cytowanych powyż ej, znanych w dziedzinie dokumentów, nie opisano, ani nie sugerowano zastosowania biotyny w połączeniu z acetylo-L-karnityną do leczenia insulino-niezależnej cukrzycy typu 2.

Acetylo-L-karnityna, produkt dostępny w sprzedaży, może być otrzymana w wyniku metody opisanej przez R.Krinmberg i W.Wittandt, w Biochem., Z. 251, 229 (1932).

Znane są także wcześniejsze zastosowania biotyny w leczeniu cukrzyc.

Na przykład, McCarty MF., w Med. Hypotheses 1999; May; 52(5):401-6 donosi, że wysokie dawki biotyny w połączeniu z pikolinianem chromu są użyteczne w leczeniu cukrzycy typu 2.

Zhang H., Osada K., Maebashi M, Ito M, Komai M., Fumkawa Y., w J.Nutr. Sci. Vitaminol. (Tokyo) 1996; Dec; 42(6):517-26 stwierdza, że zmieniona tolerancja na glukozę ulega pogłębieniu, gdy do diety szczurów, charakteryzujących się nadmiarem triglicerydów we krwi i insulino-niezależną cukrzycą, dodawane są wysokie dawki biotyny.

PL 207 522 B1

Biotyna może być również otrzymana w wyniku zastosowania metody opisanej przez Harris i wsp., w J.Am.Chem.Soc. 67, 2096. (1945), jednakże jest również dostępna jako produkt gotowy na rynku.

Mimo znacznego w ostatnich latach postępu w badaniach prowadzonych nad nowymi lekami użytecznymi w leczeniu cukrzycy typu 2, istnieje wciąż silna potrzeba odkrycia nowych składników lub związków składających się ze znanych składników o niewielu toksycznych lub ubocznych efektach, użytecznych w leczeniu złożonych patologii.

Odkryto ostatnio, że zastosowanie acetylo-L-karnityny lub jej farmaceutycznie dopuszczalnych soli, w połączeniu z biotyną, wywiera znaczny efekt synergistyczny na obniżenie oporności na insulinę, czym charakteryzuje się cukrzyca typu 2.

Zatem, celem wynalazku jest zastosowanie acetylo-L-karnityny lub jej farmaceutycznie dopuszczalnych soli, w połączeniu z biotyną, do otrzymywania leku do leczenia insulino-niezależnej cukrzycy typu 2.

Za farmaceutycznie dopuszczalne sole acetylo-L-karnityny uważa się jej sole z kwasem, które nie wywołują niepożądanych toksycznych lub ubocznych efektów. Kwasy te są dobrze znane farmakologom i farmaceutom.

Nieograniczone przykłady takich soli są następujące: chlorki, bromki, orotany, kwaśny asparaginian, kwaśny cytrynian, cytrynian magnezu, kwaśny fosforan, fumaran i kwaśny fumaran, fumaran magnezu, mleczan, maleinian i kwaśny maleinian, mukonian, kwaśny szczawian, palmitynian, kwaśny palmitynian, kwaśny siarczan, fosforan glukozy, winian, kwaśny winian, winian magnezu, 2-aminoetanosulfonian, 2-amino-etanosulfonian magnezu, winian choliny i trichlorooctan.

Jak wspomniano powyżej, we wcześniejszym stanie techniki nie występują żadne sugestie czy wzmianki na temat zastosowania związku według wynalazku w leczeniu cukrzycy insulino-niezależnej typu 2.

W istocie, związek ten wykazuje nieoczekiwany efekt synergistyczny, nieprzewidywany na podstawie znajomości obu składników, samych czy związanych, i może on być zastosowany jako odpowiedni lek do leczenia insulino-niezależnej cukrzycy typu 2.

Mimo że wielkość podawanej dawki dziennej, pojedynczej czy w wielu porcjach, pozostawia się ocenie lekarza, dokonywanej na podstawie wagi, wieku i stanu ogólnego pacjenta, stwierdzono, że podawana ilość acetylo-L-karnityny powinna wynosić 0,1 do 2 g/dzień, natomiast ilość biotyny 1 do 8 mg/dzień .

Korzystna ilość acetylo-L-karnityny wynosi 0,2 do 1 g/dzień, natomiast ilość biotyny 3 do 5 mg/dzień .

Bardziej korzystna ilość acetylo-L-karnityny wynosi 0,3 g/dzień, natomiast ilość biotyny 4 mg/dzień .

Acetylo-L-karnityna i biotyna, pojedynczo, czy w połączeniu, mogą zostać otrzymane wraz z dobrze znanymi specjalistom w farmakologii, zaróbkami powszechnie stosowanymi do przygotowywania kompozycji podawanych ustnie lub pozajelitowo.

Claims (5)

1. Zastosowanie acetylo-L-karnityny albo jej farmaceutycznie dopuszczalnej soli, w połączeniu z biotyną, do otrzymywania leku do leczenia pacjentów cierpiących na cukrzycę insulino-niezależną typu 2.

2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że sól wybrana jest z grupy obejmującej: chlorki, bromki, orotany, kwaśny asparaginian, kwaśny cytrynian, cytrynian magnezu, kwaśny fosforan, fumaran i kwaśny fumaran, fumaran magnezu, mleczan, maleinian i kwaśny maleinian, mukonian, kwaśny szczawian, palmitynian, kwaśny palmitynian, kwaśny siarczan, fosforan glukozy, winian, kwaśny winian, winian magnezu, 2-amino-etanosulfonian, 2-amino-etanosulfonian magnezu, winian choliny i trichlorooctan.

3. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że podawana ilość acetylo-L-karnityny wynosi 0,1 do 2 g/dzień, natomiast ilość biotyny 1 do 8 mg/dzień.

4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że ilość acetylo-L-karnityny wynosi 0,2 do 1 g/dzień , natomiast ilość biotyny 3 do 5 mg/dzień .

5. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że podawana ilość acetylo-L-karnityny wynosi 0,3 g/dzień, natomiast ilość biotyny 4 mg/dzień.