PL207524B1 - Mebel do siedzenia przekształcalny w mebel do leżenia - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mebel do siedzenia przekształcalny w mebel do leżenia.

Znane meble składają się co najmniej z korpusu z siedziskiem, oparcia i z części wyciąganej wsuwanej w korpus w położeniu ustawienia mebla do siedzenia, przy czym część wyciągana w ustawieniu mebla do leżenia uzupełnia siedzisko tworząc powierzchnię leżenia, przy czym część wyciągana jest utrzymywana i prowadzona na elementach podstawy mebla do siedzenia i ma z przodu (patrząc w kierunku wyciągania) osłonę maskującą.

Znane są w stanie techniki różnego rodzaju meble kombinowane, które mogą być wykorzystane zarówno do siedzenia, jak i do leżenia. Przy tym w stanie techniki wyróżnia się meble, na których osoba może leżeć w kierunku poprzecznym, oraz takie meble, na których można leżeć w kierunku wzdłużnym (w kierunku wyciągania lub wsuwania mebla). Przy tym dla wielu rozwiązań znanych w stanie techniki wspólne jest to, ż e w przedniej części mebla (patrzą c w kierunku wycią gania) jest umieszczona osłona maskująca, dzięki której z naprzeciwka nie ma wglądu do wnętrza mebla.

Znane meble do leżenia mają tę wadę, że osłona maskująca jest przykręcana trwale na przykład do elementów podstawy i podczas pierwszego montażu można ją zamocować tylko przy użyciu odpowiednich narzędzi.

Celem wynalazku jest opracowanie mebla do leżenia, którego osłona maskująca będzie łatwo mocowana i odłączana bez użycia narzędzi.

Cel ten osiągnięto według wynalazku dzięki temu, że część wyciągana ma jako podstawę rurki czyli wsporniki umieszczone równolegle do kierunku wyciągania w pobliżu płaszczyzny ustawienia, które z przodu części wyciąganej są zagięte łukowo i przebiegają w przybliżeniu prostopadle od płaszczyzny ustawienia ku powierzchni siedzenia lub leżenia, przy czym zagięcia mają szczeliny wzdłużne otwarte ku powierzchni siedzenia lub leżenia, w które są wsuwane główki sworzni główkowych umieszczonych na tylnej stronie osłony maskującej, przy czym trzon sworzni przechodzi przez daną szczelinę.

Takie rozwiązanie pozwala uprościć konstrukcję i nadać jej szczególnie lekką formę. Wszystkie następne elementy podstawy mogą być zamocowane na rurkach lub wspornikach. Osłona maskująca jest montowana po prostu przez wsunięcie zamocowanych na niej sworzni w odpowiednią szczelinę rurki lub wspornika. Tak więc nawet laik może szybko i łatwo zamontować osłonę maskującą bez użycia narzędzi.

W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku przewidziano, że zagięcie przebiega łukiem o okreś lonym promieniu od linii poziomej do linii pionowej.

Korzystnie szczelina wzdłużna przebiega od wylotu rurki albo od końca wspornika do początku zaokrąglenia zagięcia. Dzięki temu początek zaokrąglenia zagięcia stanowi ogranicznik przesuwu sworznia główkowego założonego za zaokrągleniem w docelowym położeniu montażowym, toteż osłona maskująca już pod własnym ciężarem może utrzymywać się w przewidzianym krańcowym położeniu montażowym.

Ponadto korzystnie odstęp między sworzniową główką i tylną stroną osłony maskującej odpowiada w przybliżeniu grubości ścianki części mającej szczelinę wzdłużną, przy czym w docelowym położeniu montażowym między sworzniową główkę i tylną stronę osłony maskującej jest wpasowany materiał ścianki części ze szczeliną wzdłużną, a wygięte zgodnie z promieniem zagięcia w miejscu zakończenia szczeliny wspiera się na sworzniowej główce pod działaniem pierwotnego naprężenia materiału. W takim ukształtowaniu główka sworznia jest wprowadzana w szczelinę wzdłużną przy wylocie rurki i przesuwa się do początku zaokrąglenia zagięcia. Część ścianki rurki znajdująca się w docelowym poł o ż eniu montaż owym mię dzy gł ówką sworznia i tylną stroną osł ony w wyniku ł ukowego zagięcia powoduje teraz efekt zaciskania między główką sworznia i zwróconą ku tej główce stroną tylną osłony. Dzięki temu uzyskuje się dostatecznie mocne ustalenie osłony maskującej na rurce czyli wsporniku, która/y ma szczelinę wzdłużną.

Ponadto można szczególnie korzystnie przewidzieć rozwiązanie, według którego tę rurkę stanowi rurka o czworokątnym lub kołowym przekroju poprzecznym. Zastosowanie rurki o czworokątnym lub kołowym przekroju poprzecznym umożliwia konstruktorowi daleką posuniętą swobodę kształtowania, na przykład celem wizualnego dopasowania do innych części mebla wykorzystywanego do siedzenia i leżenia.

W korzystnej postaci wynalazku, mają cy szczelinę wzdł u ż n ą otwarty wylot rurki jest przysł onię ty kapturkiem, na przykład kołpakiem ozdobnym.

PL 207 524 B1

Ponadto korzystnie elementy kapturka wchodzą w rurkę, w ich docelowym położeniu montażowym przylegają do sworzniowej główki w pobliżu wylotu rurki i stanowią ogranicznik przesuwu tej sworzniowej główki. Wprowadzenie takiego kapturka w otwarty wylot rurki uniemożliwia wzdłużny przesuw osłony maskującej w kierunku otwartego wylotu rurki i stwarza przez to następną możliwość ustalenia osłony maskującej.

W szczególnie korzystnej postaci wynalazku moż na też przewidzieć , ż e na osł onie maskującej przewidziano po dwa sworznie główkowe, które mogą być wsuwane w tę samą szczelinę wzdłużną, przy czym w docelowym położeniu montażowym jeden sworzeń główkowy jest usytuowany przy zamkniętym końcu szczeliny wzdłużnej, a drugi w pobliżu wylotu szczeliny wzdłużnej. Umieszczenie każdorazowo dwóch sworzni główkowych, które mogą być wsuwane w tę samą szczelinę wzdłużną, umożliwia przede wszystkim zamocowanie we właściwym położeniu osłony maskującej na rurkach lub wspornikach oraz zwiększa jednocześnie stabilność połączenia między rurką lub wspornikiem i osłoną maskującą.

Dalej można przewidzieć, że każdy sworzeń główkowy w tej części, która w docelowym położeniu montażowym jest usytuowana między ściankami szczeliny, ma zwiększoną średnicę i po obu stronach przylega tym pogrubieniem do ścianek szczeliny. Dzięki temu możliwe jest dobre osadzenie we właściwym położeniu sworzni główkowych w obrębie ścianek szczeliny.

Korzystnie strefa otaczająca wprowadzony w osłonę maskującą trzon sworznia główkowego co najmniej na zwróconej ku sworzniowej główce stronie tylnej tej osłony jest wzmocniona celem zabezpieczenia przed wyszczerbieniem materiału, na przykład przez umieszczenie podkładki. Takie wzmocnienie osłony maskującej umożliwia znacznie większe naprężenie pierwotne zagięcia, które znajduje się w docelowym położeniu montażowym między główką sworznia i zwróconą ku tej główce stroną tylną osłony maskującej.

Korzystnie główkowy sworzeń ma gwintowany trzon, za pomocą którego jest on wkręcany w osłonę maskującą. Taki gwintowany trzon moż na szybko i łatwo wkręcić w osłonę maskującą, a wię c montaż nie jest pracochł onny.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia mebel do siedzenia w położeniu przystosowanym do siedzenia (złożonym), w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 2 - mebel do siedzenia w położeniu przystosowanym do leżenia (rozłożonym), w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 3 - fragment zgodnej z wynalazkiem osłony maskującej zamontowanej na rurce, pokazanej od tyłu i w przekroju, fig. 4 - przedmiot przedstawiony na fig. 3 pokazaną z boku, fig. 5 - zgodny z wynalazkiem sworzeń w widoku z boku, fig. 6 fragment zgodnej z wynalazkiem osłony maskującej i rurki w początkowym położeniu montażowym, w częściowym przekroju, fig. 7 - przedmiot przedstawiony na fig. 6, w widoku z boku.

Mebel do siedzenia przekształcalny na mebel do leżenia składa się z korpusu 1 z siedziskiem 2 i z oparcia. Przy tym w położeniu mebla przystosowanym do siedzenia część wyciągana 3 jest wsunięta w korpus 1. Część wyciągana 3 w położeniu mebla przystosowanym do leżenia uzupełnia siedzisko 2 tworząc powierzchnię do leżenia. Przy tym część wyciągana 3 jest utrzymywana i prowadzona na elementach podstawy mebla do siedzenia. Część wyciągana 3 z przodu, patrząc w kierunku jej wyciągania, ma osłonę maskującą 4.

Zgodnie z wynalazkiem część wyciągana 3 ma jako podstawę rurki 5 umieszczone równolegle do kierunku wyciągania w pobliżu płaszczyzny ustawienia. Rurki 5 z przodu części wyciąganej 3 są zagięte w miejscu 6 i przebiegają w kierunku w przybliżeniu prostopadłym od powierzchni ustawienia ku powierzchni siedzenia lub leżenia. Przy tym zagięcia mają szczeliny wzdłużne 7 otwarte ku powierzchni siedzenia lub leżenia. W te szczeliny wzdłużne 7 są wsuwane ich główką 9 sworznie główkowe 8 umieszczone na tylnej stronie osłony maskującej 4. Przy tym trzon 10 sworznia główkowego 8 przechodzi przez odpowiednią szczelinę 7. Jak to widać zwłaszcza na fig. 6 i 7, tak ukształtowaną osłonę maskującą 4 nawet laik może szybko i łatwo zamontować bez pomocy narzędzi poprzez wsunięcie umieszczonych na tej osłonie 4 sworzni główkowych 8 w ukształtowane na rurkach 5 szczeliny wzdłużne 7. Dzięki zagięciu rurek 5 przebiegających w przybliżeniu prostopadle od płaszczyzny ustawienia ku powierzchni siedzenia lub leżenia osłona maskująca może utrzymywać się w docelowym położeniu montażowym tylko pod działaniem siły ciążenia.

Jak to widać w szczególności na fig. 4 i 7, zagięcie w miejscu 6 przebiega łukiem o określonym promieniu od linii poziomej do linii pionowej. Przy tym szczelina wzdłużna 7 rozciąga się od wylotu rurki 5 do początku zaokrąglenia zagięcia w miejscu 6. Tak więc początek zaokrąglenia zagięcia w miejscu 6 stanowi ogranicznik przesuwu uprzednio wprowadzonego sworznia 8.

PL 207 524 B1

Odstęp między sworzniową główką 9 i tylną stroną osłony maskującej 4 jest zwymiarowany w przybliżeniu na grubość ścianki części mającej szczelinę wzdłużną. W docelowym położeniu montażowym między sworzniową główkę 9 i stronę tylną osłony maskującej 4 jest wpasowany materiał ścianki części ze szczeliną wzdłużną 7, przy czym zakończenie szczeliny 7, przy końcu łukowego zagięcia w miejscu 6 opiera się na sworzniowej główce 9 pod pierwotnym naprężeniem materiałowym. W przypadku takiego ukształtowania osłona maskująca pozostaje w docelowym położeniu montażowym nie tylko pod działaniem siły ciężkości, lecz dodatkowo jest ustalana przez pierwotne naprężenie materiału znajdującego się między sworzniową główką 9 i tylną stroną osłony maskującej 4.

Wykorzystana w przykładzie realizacji rurka 5 ma w przekroju poprzecznym kształt kwadratowy.

Jak widać zwłaszcza na fig. 3 i 4, mający szczelinę wzdłużną 7 otwarty wylot rurki 5 jest przysłonięty kapturkiem 11. Przy tym elementy kapturka 11 wchodzą w rurkę 5 i przylegają w ich docelowym położeniu montażowym do sworznia główkowego 8 w pobliżu wylotu rurki 5. Tak więc kapturek 11 stanowi ogranicznik przesuwu sworzniowej główki 8 i jest następnym środkiem ustalającym osłonę maskującą 4 na rurce 5.

W przykładzie realizacji na osłonie maskującej 4 są umieszczone po dwa sworznie główkowe 8 jako para sworzni główkowych. Te sworznie główkowe 8 są wsuwane w tę samą szczelinę wzdłużną 7, przy czym w docelowym położeniu montażowym jeden sworzeń główkowy 8 jest usytuowany przy zamkniętym końcu (w miejscu 12) szczeliny wzdłużnej 7, a drugi sworzeń główkowy 8 znajduje się w pobliżu wylotu szczeliny wzdłużnej 7.

Jak widać zwłaszcza na fig. 4 i 7, każdy sworzeń główkowy 8 ma powiększoną średnicę w części usytuowanej w docelowym położeniu montażowym między ściankami szczeliny. Przy tym sworzeń główkowy 8 tym swoim pogrubieniem przylega po obu stronach do ścianek szczeliny.

Strefa otaczająca wprowadzony w osłonę maskującą 4 trzon 10 sworznia główkowego 8 jest wzmocniona na zwróconej ku sworzniowej główce 9 stronie tylnej tej osłony 4 celem zabezpieczenia przed wyszczerbieniem materiału. Wzmocnienie to w przykładzie realizacji uzyskuje się poprzez umieszczenie podkładki 13.

Sworzeń główkowy 8 ma gwintowany trzon, za pomocą którego jest on wkręcany w osłonę maskującą 4.

Wynalazek nie ogranicza się do przykładu realizacji, lecz może mieć wiele odmian w ramach ujawnienia.

Wszystkie nowe, ujawnione w opisie i/lub na rysunku cechy pojedyncze i we wzajemnej kombinacji traktuje się jako istotne tego wynalazku.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mebel do siedzenia przekształcalny na mebel do leżenia, składający się co najmniej z korpusu z siedziskiem, z oparcia i z części wyciąganej wsuwanej w korpus w położeniu ustawienia mebla do siedzenia, przy czym część wyciągana w ustawieniu mebla do leżenia uzupełnia siedzisko i tworzy powierzchnię do leżenia, przy czym część wyciągana jest utrzymywana i prowadzona na elementach podstawy mebla do siedzenia i z przodu (patrząc w kierunku wyciągania) ma osłonę maskującą, znamienny tym, że część wyciągana (3) ma jako podstawę umieszczone równolegle do kierunku wyciągania w pobliżu płaszczyzny ustawienia rurki (5) czyli wsporniki, które z przodu części wyciąganej (3) są zagięte w miejscu (6) i przebiegają w przybliżeniu prostopadle od płaszczyzny ustawienia ku powierzchni siedzenia lub leżenia, przy czym zagięcia mają otwarte ku powierzchni siedzenia lub leżenia szczeliny wzdłużne (7), w które są wsuwane sworzniowe główki (9) umieszczonych na tylnej stronie osłony maskującej (4) sworzni główkowych (8), których trzon (10) przechodzi przez daną szczelinę.
2. 2. Mebel według zastrz. 1, znamienny tym, że zagięcie w miejscu (6) przebiega łukiem o określonym promieniu od linii poziomej do linii pionowej.
3. 3. Mebel według zastrz. 1 albo. 2, znamienny tym, że szczelina wzdłużna (7) przebiega od wylotu rurki (5) czyli od końca wspornika do początku zaokrąglenia zagięcia w miejscu (6).
4. 4. Mebel według zastrz. 1-3, znamienny tym, że odstęp między sworzniową główką (9) i tylną stroną osłony maskującej (4) odpowiada w przybliżeniu grubości ścianki części mającej szczelinę wzdłużną, przy czym w docelowym położeniu montażowym między sworzniową główkę (9) i tylną stronę osłony maskującej (4) jest wpasowany materiał ścianki części ze szczeliną wzdłużną (7),

   PL 207 524 B1 a wygięte zgodnie z promieniem zagięcia w miejscu (6) zakończenie szczeliny (7) wspiera się na sworzniowej główce (9) pod działaniem pierwotnego naprężenia materiału.
5. 5. Mebel według zastrz. 1-4, znamienny tym, że rurkę (5) stanowi rurka o czworokątnym przekroju poprzecznym.
6. 6. Mebel według zastrz. 1-4, znamienny tym, że rurka (5) stanowi rurka o kołowym przekroju poprzecznym.
7. 7. Mebel według zastrz. 1-6, znamienny tym, że mający szczelinę wzdłużną (7) otwarty wylot rurki (5) jest przysłonięty kapturkiem (11), na przykład kołpakiem ozdobnym.
8. 8. Mebel według zastrz. 7, znamienny tym, że elementy kapturka (11) wchodzą w rurkę (5), w ich docelowym położeniu montażowym przylegają do sworzniowej główki (9) w pobliżu wylotu rurki (5) i stanowią ogranicznik przesuwu tej sworzniowej główki (9).
9. 9. Mebel według zastrz. 1-8, znamienny tym, że na osłonie maskującej (4) przewidziano po dwa sworznie główkowe (8), które są wsuwane w tę samą szczelinę wzdłużną (7), przy czym w docelowym położeniu montażowym jeden sworzeń główkowy (8) jest usytuowany przy zamkniętym końcu (w miejscu 6) szczeliny wzdłużnej (7) a drugi w pobliżu wylotu szczeliny wzdłużnej (7).
10. 10. Mebel według zastrz. 1-9, znamienny tym, że każdy sworzeń główkowy (8) w tej części, która w docelowym położeniu montażowym jest usytuowana między ściankami szczeliny, ma zwiększoną średnicę i po obu stronach przylega tym pogrubieniem do ścianek szczeliny.
11. 11. Mebel według zastrz. 1-10, znamienny tym, że strefa otaczająca wprowadzony w osłonę maskującą (4) trzon (10) główkowego sworznia (8) co najmniej na zwróconej ku sworzniowej główce (9) stronie tylnej tej osłony (4) jest wzmocniona dla zabezpieczenia przed wyszczerbieniem materiału, ewentualnie za pomocą podkładki (13).
12. 12. Mebel według zastrz. 1-11, znamienny tym, że główkowy sworzeń (8) ma gwintowany trzon, za pomocą którego jest on wkręcany w osłonę maskującą (4).