PL207668B1 - Poprzecznica do układu zawieszenia pojazdu samochodowego i sposób wytwarzania poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdu samochodowego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest poprzecznica do układu zawieszenia pojazdu samochodowego i sposób wytwarzania poprzecznicy do ukł adu zawieszenia pojazdu samochodowego.

Z opisu patentowego GB 2333501 znany jest zespó ł noś ny do osadzania jednostek funkcjonalnych pojazdu mechanicznego, który to zespół zawiera co najmniej dwa wzdłużne elementy, rozciągające się w kierunku wzdłużnym pojazdu i połączone ze sobą za pomocą co najmniej jednej poprzecznicy. Poprzecznica ta zawiera centralny korpus wykonany z pojedynczego wytłoczonego elementu.

Europejski opis EP 0678441 ujawnia ramę pomocniczą do podpierania ramion zawieszenia pojazdu mechanicznego, która jest utworzona przez parę podłużnic i parę poprzecznic. Każda poprzecznica składa się z pojedynczego wytłoczonego elementu.

Włoski opis ITTO930163U ujawnia ramę pomocniczą do tylnego zawieszenia pojazdu mechanicznego, która jest utworzona przez parę symetrycznych podłużnie wyposażonych w gniazda do mocowania do karoserii pojazdu, do amortyzatorów i do ramion nośnych nienapędowych, oraz przez poprzecznice łączące te dwie podłużnice ze sobą. Poprzecznica składa się z pojedynczego wytłoczonego elementu.

Celem obecnego wynalazku jest zapewnienie przykładów wykonania poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdów samochodowych, która ma strukturę modułową i którą można wytwarzać taniej niż poprzecznice o architekturze konwencjonalnej.

Kolejnym celem wynalazku jest zapewnienie przykładów wykonania poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdów samochodowych, której konstrukcja może być zoptymalizowana tak, żeby możliwe było zmniejszenie jej wagi bez pogarszania wytrzymałości mechanicznej.

Jeszcze innym celem wynalazku jest zapewnienie poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdów samochodowych, która ma korpus centralny odpowiedni do umieszczenia w nim urządzeń regulacyjnych i nastawczych oraz mocowań do ramion układu zawieszenia.

Poprzecznica do układu zawieszenia pojazdu samochodowego zawierająca wytłoczony korpus centralny i dwa oddzielne elementy boczne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus centralny zawiera co najmniej dwie oddzielne wytłoczone części korpusu mające oś wytłaczania, które to części korpusu są identyczne i są umieszczone symetrycznie względem płaszczyzny symetrii korpusu centralnego zawierającej oś wytłaczania oraz są ze sobą połączone.

Korzystnie części korpusu są zgrzane ze sobą.

Korzystnie poprzecznica zawiera ponadto obszary montażowe do przegubowego osadzania ramion poprzecznych, które to obszary montażowe są integralne z korpusem centralnym.

Korzystnie poprzecznica zawiera gniazda do mocowania urządzeń do regulacji/ nastawiania układu zawieszenia, które to gniazda są integralne z korpusem centralnym.

Korzystnie poprzecznica zawiera ponadto gniazda do mocowania obudowy przekładni kierowniczej, które są integralne z korpusem centralnym.

Korzystnie elementy boczne mają strukturę skrzynkową.

Korzystnie każdy element boczny zawiera dwie zwrócone do siebie półskorupy przymocowane do siebie wzdłuż odpowiednich części krawędziowych.

Korzystnie elementy boczne zawierają co najmniej jedną wytłoczoną część.

Korzystnie elementy boczne są elementami odlanymi.

Korzystnie korpus centralny jest wykonany z materiału nadającego się do formowania techniką wytłaczania wybranego z metali, takich jak stop na bazie aluminium lub magnezu, lub termoutwardzalnych tworzyw sztucznych, korzystnie wypełnionych włóknami wzmacniającymi.

Sposób wytwarzania poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdu samochodowego zawierającej wytłoczony korpus centralny i dwa oddzielne elementy boczne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus centralny otrzymuje się łącząc ze sobą co najmniej dwie identyczne części korpusu, które wytwarza się oddzielnie przez wytłaczanie wzdłuż osi wytłaczania i które umieszcza się symetrycznie względem płaszczyzny symetrii korpusu centralnego zawierającej oś wytłaczania.

Korzystnie części korpusu łączy się ze sobą poprzez zgrzewanie techniką zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny.

Korzystnie obszary montażowe poprzecznicy do przegubowego osadzania ramion poprzecznych formuje się integralnie z korpusem centralnym.

Korzystnie gniazda w poprzecznicy do mocowania urządzeń do regulacji/ nastawiania układu zawieszenia formuje się integralnie z korpusem centralnym.

PL 207 668 B1

Korzystnie gniazda w poprzecznicy do mocowania obudowy przekładni kierowniczej formuje się integralnie w korpusie centralnym.

Korzystnie wytwarza się elementy boczne mające strukturę skrzynkową.

Korzystnie elementy boczne o strukturze skrzynkowej wytwarza się w postaci dwóch zwróconych ku sobie półskorup w procesie wytwarzania, w którym sporządza się półwyrób mający dwie integralne części o z góry określonym kształcie półskorupy, składa się półwyrób wzdłuż co najmniej jednej z góry okreś lonej linii tak, ż eby jego części był y zwrócone ku sobie, oraz stabilizuje się te dwie części półskorupowe, na przykład, mocując je do siebie techniką zgrzewania, klejenia lub nitowania wzdłuż części krawędziowej tak, żeby pozostały zwrócone ku sobie.

Korzystnie elementy boczne wytwarza się z co najmniej jedną częścią wytłaczaną.

Korzystnie elementy boczne wytwarza się techniką odlewania.

Korzystnie korpus centralny wykonuje się z materiału nadającego się do formowania techniką wytłaczania, który wybiera się spośród metali, takich jak stop na bazie aluminium lub magnezu, lub termoutwardzalnych tworzyw sztucznych, korzystnie wypełnionych włóknami wzmacniającymi.

Wytwarzanie centralnej poprzecznicy techniką wytłaczania, według wynalazku, a nie konwencjonalnie techniką odlewania, daje szereg zalet, takich jak:

- moż liwość osiągnię cia wię kszej dokł adności wymiarowej bez koniecznoś ci stosowania dalszych czynności obróbkowych, ponieważ wytłaczanie jest procesem o wystarczającej dokładności,

- eliminacja pę cherzy w materiale, a tym samym wię ksza wytrzymał o ść strukturalna i wię ksza niezawodność poprzecznicy.

- możliwość wytwarzania żeber o kształtach i grubościach zmieniających się w przedziałach na tyle dużych, że możliwe jest w praktyce wytwarzanie struktur uzyskanych poprzez optymalizację obliczeń na etapie projektowania, oraz możliwość wytwarzania elementów mocowań do ramion zawieszenia oraz obudów do urządzeń do nastawiania/ regulacji układu zawieszenia oraz do wszelkich innych urządzeń (takich jak obudowa przekładni kierowniczej w przypadku przedniego układu zawieszenia) bezpośrednio w trakcie procesu wytłaczania.

Dalsze zalety wynikają, według wynalazku, z wytwarzania korpusu centralnego w dwóch oddzielnych częściach oraz z łączenia tych części techniką zgrzewania za pomocą tak zwanego zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny. W wyniku tego wytwarza się strukturę zmontowaną o wytrzymałości mechanicznej i sztywności porównywalnych z tymi, jakie można by uzyskać w przypadku wytwarzania w jednym kawał ku, ale przy mniejszych kosztach produkcji, w wyniku tego, że istnieje możliwość stosowania form do wytłaczania o mniejszych wymiarach.

Produkcja, według wynalazku, dwóch elementów bocznych, które są oddzielne od korpusu centralnego zapewnia również wszystkie typowe zalety struktur modułowych, takie jak, w szczególności:

- fakt, że elementy boczne można wytwarzać sposobami, które ustala się od czasu do czasu na podstawie analizy ekonomicznej albo specyfikacji konstrukcyjnych i innych niż sposób wytłaczania używany dla korpusu centralnego;

- fakt moż liwoś ci montaż u na tym samym korpusie centralnym róż nych elementów bocznych, odpowiadających, na przykład, różnym modelom pojazdów samochodowych, oraz

- fakt, ż e nie ma już potrzeby wymiany całej poprzecznicy w przypadku pęknięcia lub uszkodzenia ograniczonego wyłącznie do elementów bocznych lub wyłącznie do korpusu centralnego poprzecznicy.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia tylny układ zawieszenia do pojazdów samochodowych zawierający poprzecznice według wynalazku, w rzucie perspektywicznym, fig. 2 - poprzecznice z fig. 1 w rzucie perspektywicznym, fig. 3 - następny przykł ad wykonania wedł ug wynalazku poprzecznicy do tylnego ukł adu zawieszenia pojazdów samochodowych, w rzucie perspektywicznym, fig. 4 - korpus centralny poprzecznicy z fig. 3, w rzucie perspektywicznym, fig. 5 - przykł ad wykonania wedł ug wynalazku poprzecznicy do przedniego układu zawieszenia pojazdów samochodowych, w rzucie perspektywicznym, fig. 6 - korpus centralny poprzecznicy z fig. 5, w rzucie perspektywicznym, oraz fig. 7 - następny przykład wykonania korpusu centralnego poprzecznicy z fig. 5, w rzucie perspektywicznym.

Nawiązując do fig. 1, tylny układ zawieszenia 1 pojazdu samochodowego zawiera poprzeczny element nośny lub poprzecznicę 2 zawierającą korpus centralny 3, który, według wynalazku, jest wytwarzany techniką wytłaczania, oraz dwa elementy boczne 4, każdy połączony z odpowiednim kołem pojazdu (nie pokazanym).

PL 207 668 B1

Korpus centralny 3 zawiera dwie części 3', które są symetryczne względem podłużnej płaszczyzny pionowej x-z pojazdu samochodowego i które mogą być wytłaczane integralnie, albo oddzielnie i następnie łączone ze sobą.

Zewnętrzne końce boczne 5 dwóch części 3' korpusu 3 są skonstruowane w celu mocowania odpowiednich elementów bocznych 4 poprzecznicy 2.

Pionowe ściany tylne 6 części 3' korpusu 3 mają obszary montażowe 7 do przegubowego mocowania wewnętrznych końców tylnych ramion poprzecznych 8. Przeciwległe końce wspomnianych ramion są osadzone przegubowo we wspornikach do łączenia odpowiednich tylnych nośników 9 koła (z których pokazano na fig. 1 tylko lewy).

Podobnie, przednie pionowe ściany 10 części 3' korpusu 3 mają odpowiednie obszary montażowe 11 do osadzania przegubowego wewnętrznych końców przednich ramion poprzecznych 12. Przeciwległe końce ramion 12 są również osadzone przegubowo w odpowiednich nośnikach kół, na tych bokach, które są dalej od punktów przegubowego osadzenia tylnych ramion poprzecznych 8.

Lewy nośnik 9 koła (a także prawy nośnik koła, w sposób symetryczny) jest również połączony z ramą pojazdu (nie pokazano) za pomocą amortyzatora 13 i podłużnego pręta 14.

Na koniec pokazano stabilizator 15, którego końce są połączone z amortyzatorami układu zawieszenia i który jest również przymocowany do elementów bocznych 4 poprzecznicy 2 za pomocą śrub w kształcie litery U (nie pokazane na figurach, ale powszechnie znane w tej dziedzinie), który można formować integralnie z odpowiednimi elementami bocznymi poprzecznicy, albo montować na nich.

Nawiązując do fig. 2, która pokazuje wyłącznie poprzecznicę 2 tylnego układu zawieszenia z fig. 1, z korpusem centralnym 3 i dwoma elementami bocznymi 4, przy czym w skład struktury korpusu 3 wchodzi szereg żeber usztywniających 16, które, oczywiście, mogą mieć kształty i wymiary wybierane w zależności od wymaganych specyfikacji konstrukcyjnych.

Pokazano również końce 5 korpusu centralnego 3, które mają służyć do mocowania elementów bocznych 4 oraz tylne i przednie obszary montażowe 7 i 11 do osadzania przegubowego wewnętrznych końców tylnych i przednich ramion poprzecznych, odpowiednio 8 i 12. Te obszary montażowe mogą być albo takiego typu jak pokazano na fig. 1 i 2, z pojedynczym otworem, albo z dwoma współosiowymi otworami uformowanymi w rozstawionych równolegle do siebie w kierunku podłużnym ścianach, w celu utworzenia cylindrycznego gniazda do sprzęgania kołka przegubowego połączonego z wewnętrznym końcem odpowiedniego ramienia.

W pionowych ścianach tylnych 6 korpusu centralnego 3 znajdują się pryzmatyczne gniazda 17 do montażu opcjonalnych urządzeń krzywkowych (powszechnie znanych i nie pokazanych) do nastawiania/ regulowania układu zawieszenia.

Według wynalazku, korpus centralny 3 jest wytwarzany techniką wytłaczania, korzystnie z materiału metalowego (korzystnie lekkiego stopu na bazie aluminium lub magnezu) albo z termoutwardzalnego materiału z tworzywa sztucznego (opcjonalnie wypełnionego włóknami wzmacniającymi).

Chociaż w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1 i 2 oś wytłaczania jest pionowa (oś z), o tyle, o ile umożliwia to konstrukcja korpusu centralnego, można przyjąć różne osie wytłaczania, a zwłaszcza osie prostopadłe do osi pionowej, na przykład, oś poprzeczną (oś y) albo oś podłużną (oś x).

Symetryczna struktura korpusu centralnego 3 względem płaszczyzny x-z powoduje, że oddzielne wytwarzanie dwóch części 3' jest szczególnie korzystne ponieważ te części 3' są identyczne ze sobą, można je wytwarzać za pomocą tej samej formy do wytłaczania. Zaleta wytwarzania korpusu w dwóch oddzielnych częściach polega głównie na tym, że istnieje możliwość użycia formy o mniejszych wymiarach niż w przypadku integralnego wytwarzania tych dwóch części 3' korpusu 3 (połowa wymiarów w tym przykładzie wykonania).

Podobnie, jeżeli istnieje dodatkowa symetria względem innych płaszczyzn (na przykład względem pionowej płaszczyzny poprzecznej) obie części 3' można dalej dzielić na identyczne części składowe w taki sposób, żeby można je było wytwarzać techniką wytłaczania za pomocą tej samej formy, a następnie montować tak, żeby powstał korpus centralny 3.

Jeżeli wybiera się wytwarzanie korpusu centralnego w oddzielnych częściach, to obie części 3', lub ewentualnie większą liczbę części składowych, można sztywno połączyć różnymi sposobami, na przykład za pomocą kleju. Zaleca się jednak łączenie techniką zgrzewania, znaną jako zgrzewanie tarciowe z mieszaniem materiału zgrzeiny (friction stir welding), której zaletą jest eliminacja degradacji materiału w obszarach łączących pomiędzy różnymi częściami.

W przykładzie wykonania z fig. 1 i 2, elementy boczne 4 poprzecznicy 2 mają strukturę skrzynkową wykonaną z blachy (korzystnie stalowej lub aluminiowej) albo z materiału z tworzywa sztucznePL 207 668 B1 go. Taka struktura nadaje się zwłaszcza do produkcji w postaci dwóch zwróconych do siebie półskorup, to jest dolnej półskorupy i górnej półskorupy, za pomocą procesu, który, korzystnie, zawiera etapy:

- przygotowania pół wyrobu mają cego dwie integralne części, każ da mają ca z góry okreś lony kształt półskorupy oraz

- złożenia półwyrobu wzdłuż co najmniej jednej z góry określonej linii tak, ż eby jego części były zwrócone ku sobie, oraz

- stabilizowania tych dwóch części półskorupowych, na przykład mocując je ze sobą techniką zgrzewania, klejenia lub nitowania, wzdłuż części krawędziowej tak, żeby pozostawały zwrócone ku sobie.

Na fig. 3 pokazano kolejny przykład wykonania poprzecznicy 2 do tylnego układu zawieszenia pojazdu samochodowego, w której korpus centralny 3, który jest wytwarzany w tym przykładzie wykonania techniką wytłaczania wzdłuż osi pionowej, różni się od tego z fig. 1 i 2 pod względem kształtu żeber 16 w jego zewnętrznych częściach bocznych, oraz pod względem kształtu końców 5, które sprzęgają się z elementami bocznymi 4 poprzecznicy, co można zobaczyć wyraźniej na fig. 4. Na figurze tej widać również, pokazaną liniami przerywanymi, linię wzdłuż której są połączone dwie części 3' korpusu centralnego kiedy są wytwarzane oddzielnie.

W przykładzie wykonania z fig. 3, elementy boczne 4, podobnie jak korpus centralny 3, mają również strukturę użebrowaną wytwarzaną techniką wytłaczania. W szczególności, w skład tych elementów wchodzą, odpowiednio:

- części mocujące 20 mające wiele gniazd 21 do wkładania elementów do mocowania do ramy pojazdu samochodowego, oraz

- ramiona lub odgałęzienia 19, które łączą części 20 z korpusem centralnym 3.

Części mocujące 20 są wytwarzane techniką wytłaczania wzdłuż osi pionowej tak, żeby było możliwe integralne wytwarzanie gniazd 21 z osiami pionowymi. Jednakże ramiona łączące 19, których przekroje poprzeczne mają zakrzywione profile w poprzecznych płaszczyznach pionowych, można wytłaczać wyłącznie wzdłuż osi podłużnej. W wyniku tego elementy boczne 4 wytwarza się wytłaczając oddzielnie ramiona 19 i części mocujące 20a, a następnie łącząc każde ramię z odpowiednią częścią mocującą jednym ze sposobów opisanych w odniesieniu do łączenia dwóch części 3' korpusu centralnego.

Nawiązując do fig. 5, widać na niej kolejny przykład wykonania poprzecznicy według wynalazku, która nadaje się do stosowania w przednim układzie zawieszenia pojazdów samochodowych, mającej elementy boczne 4, które są wytwarzane techniką odlewania i są mocowane do odpowiednich części 3' wytłoczonego korpusu centralnego 3 (w tym przykładzie wykonania za pomocą śrub 22).

Korpus 3, jak pokazano zwłaszcza na fig. 6, korzystnie, ma kształt skorupy, która jest otwarta wzdłużnie i zamknięta od góry i od dołu za pomocą dwóch ścian, odpowiednio 23a i 23b, oraz na bokach za pomocą dwóch pionowych ścian 24. Podobnie jak w przypadku połączenia za pomocą ścian pionowych 24, górne i dolne ściany 23a i 23b, które biegną równolegle do siebie, są również połączone ze sobą za pomocą żeber usztywniających 16, które, korzystnie, są cieńsze niż ściany, w celu ograniczenia wzrostu wagi poprzecznicy.

Kiedy korpus centralny 3 jest wytłaczany w dwóch oddzielnych częściach 3', jak w przykładzie wykonania z fig. 6, a także z fig. 7, na której pokazano wariant konstrukcyjny korpusu centralnego 3 do poprzecznicy przedniej, obie części 3' mają dodatkową wewnętrzną pionową ścianę 25, na której jest uformowane złącze do montażu tych dwóch części w celu wykonania korpusu 3.

W przykładzie wykonania z fig. 5 i 6, górna i dolna ściana 23a, 23b zawierają część wewnętrzną o łukowym profilu, patrząc w przekroju poprzecznymi płaszczyznami pionowymi, oraz płaskie poprzeczne części końcowe. Z drugiej strony, w wariancie z fig. 7, ściany 23a i 23b są całkowicie płaskie, w wyniku czego powstaje skorupa równoległościenna.

W obu przykładach wykonania z fig. 5 do 7, ściany 23a i 23b mają płaskie przedłużenia, które wystają poprzecznie względem ścian pionowych 24, w wyniku czego tworzą się końce 5 do mocowania elementów bocznych 4, i w których są utworzone otwory do wprowadzania w nie śrub 22.

Użebrowane elementy nośne 26, uformowane bezpośrednio poprzez wytłaczanie z częściami 3 korpusu centralnego 3 na płaskich powierzchniach bocznych górnej powierzchni 23a, w sąsiedztwie końców 5, zawierają wzdłużne cylindryczne gniazda 21 do wprowadzania w nie śrub do mocowania obudowy przekładni kierownicy (nie pokazanej).

W wyniku zakrzywionego kształtu przekroju poprzecznego, korpus centralny z fig. 6 może być wytłaczany tylko wzdłuż swojej osi wzdłużnej. Z drugiej strony, przykład wykonania o prostoliniowym

PL 207 668 B1 kształcie poprzecznym, takim jak na fig. 7, można również wytłaczać wzdłuż osi poprzecznej, poprzez odpowiednią modyfikację kształtu gniazd do mocowania części bocznych 4 i wszelkich innych dodatkowych urządzeń (takich jak obudowa przekładni kierowniczej) w celu umożliwienia integralnego wytwarzania tych gniazd z korpusem 3.

Oczywiście, podczas gdy zasady wynalazku pozostają te same, przykłady wykonania i szczegóły wytwarzania mogą się zmieniać w szerokich granicach w stosunku do tych, które opisano i zilustrowano wyłącznie jako nie ograniczające przykłady wykonania, ale bez wychodzenia poza zakres wynalazku określony w załączonych zastrzeżeniach patentowych.

Claims (20)

1. Poprzecznica do układu zawieszenia pojazdu samochodowego zawierająca wytłoczony korpus centralny i dwa oddzielne elementy boczne, znamienna tym, że korpus centralny (3) zawiera co najmniej dwie oddzielne wytłoczone części (3') korpusu mające oś wytłaczania, które to części (3') korpusu są identyczne i są umieszczone symetrycznie względem płaszczyzny symetrii korpusu centralnego (3) zawierającej oś wytłaczania oraz są ze sobą połączone.

2. Poprzecznica według zastrz. 2, znamienna tym, że części (3') korpusu są zgrzane ze sobą.

3. Poprzecznica według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że zawiera ponadto obszary montażowe (7, 11) do przegubowego osadzania ramion poprzecznych (8, 12), które to obszary montażowe są integralne z korpusem centralnym (3).

4. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienna tym, że zawiera gniazda (17) do mocowania urządzeń do regulacji/ nastawiania układu zawieszenia (1), które to gniazda (17) są integralne z korpusem centralnym (3).

5. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienna tym, że zawiera ponadto gniazda (27) do mocowania obudowy przekładni kierowniczej, które są integralne z korpusem centralnym (3).

6. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienna tym, że elementy boczne (4) mają strukturę skrzynkową.

7. Poprzecznica według zastrz. 6, znamienna tym, że każdy element boczny (4) zawiera dwie zwrócone do siebie półskorupy przymocowane do siebie wzdłuż odpowiednich części krawędziowych.

8. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. 1 do 6, znamienna tym, że elementy boczne (4) zawierają co najmniej jedną wytłoczoną część (19, 20).

9. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. 1 do 6, znamienna tym, że elementy boczne (4) są elementami odlanymi.

10. Poprzecznica według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienna tym, że korpus centralny (3) jest wykonany z materiału nadającego się do formowania techniką wytłaczania wybranego z metali, takich jak stop na bazie aluminium lub magnezu, lub termoutwardzalnych tworzyw sztucznych, korzystnie wypełnionych włóknami wzmacniającymi.

11. Sposób wytwarzania poprzecznicy do układu zawieszenia pojazdu samochodowego zawierającej wytłoczony korpus centralny i dwa oddzielne elementy boczne, znamienny tym, że korpus centralny (3) otrzymuje się łącząc ze sobą co najmniej dwie identyczne części (3') korpusu, które wytwarza się oddzielnie przez wytłaczanie wzdłuż osi wytłaczania i które umieszcza się symetrycznie względem płaszczyzny symetrii korpusu centralnego (3) zawierającej oś wytłaczania.

12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że części (3') korpusu łączy się ze sobą poprzez zgrzewanie techniką zgrzewania tarciowego z mieszaniem materiału zgrzeiny.

13. Sposób według dowolnego z zastrz. 11 albo 12, znamienny tym, że obszary montażowe (7, 11) poprzecznicy (2) do przegubowego osadzania ramion poprzecznych (8, 12) formuje się integralnie z korpusem centralnym (3).

14. Sposób według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienny tym, że gniazda (17) w poprzecznicy (2) do mocowania urządzeń do regulacji/nastawiania układu zawieszenia (1) formuje się integralnie z korpusem centralnym (3).

15. Sposób według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienny tym, że gniazda (27) w poprzecznicy do mocowania obudowy przekładni kierowniczej formuje się integralnie w korpusie centralnym (3).

PL 207 668 B1

16. Sposób według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienny tym, że wytwarza się elementy boczne (4) mające strukturę skrzynkową.

17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że elementy boczne (4) o strukturze skrzynkowej wytwarza się w postaci dwóch zwróconych ku sobie półskorup w procesie wytwarzania, w którym sporządza się półwyrób mający dwie integralne części o z góry określonym kształcie półskorupy, składa się półwyrób wzdłuż co najmniej jednej z góry określonej linii tak, żeby jego części były zwrócone ku sobie, oraz stabilizuje się te dwie części półskorupowe mocując je do siebie techniką zgrzewania, klejenia lub nitowania wzdłuż części krawędziowej tak, żeby pozostały zwrócone ku sobie.

18. Sposób według dowolnego z zastrz. od 11 do 16, znamienny tym, że elementy boczne (4) wytwarza się z co najmniej jedną częścią wytłaczaną (19, 20).

19. Sposób według dowolnego z zastrz. od 11 do 16, znamienny tym, że elementy boczne (4) wytwarza się techniką odlewania.

20. Sposób według dowolnego z zastrz. poprzednich, znamienny tym, że korpus centralny (3) wykonuje się z materiału nadającego się do formowania techniką wytłaczania, który wybiera się spośród metali, takich jak stop na bazie aluminium lub magnezu, lub termoutwardzalnych tworzyw sztucznych, korzystnie wypełnionych włóknami wzmacniającymi.