PL207830B1 - Pojemnik, przeznaczony na nakładaną na chropowatą powierzchnię kompozycję powłokową przy użyciu wałka i sposób nakładania kompozycji powłokowej na chropowatą powierzchnię przy użyciu wałka - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek ten odnosi się do pojemnika, przeznaczony na nakładaną na chropowatą powierzchnię kompozycję powłokową przy użyciu wałka i sposobu nakładania kompozycji powłokowej na chropowatą powierzchnię przy użyciu wałka.

Amatorzy lub malarze typu „zrób to sam niechętnie stosują wałki do nanoszenia powłok (na przykład farb), ze względu na spodziewane brudzenie takiej czynności. Brudzenie to wynika z tego, ż e kiedy wałek zanurzany jest w kompozycji powłokowej, nabiera on pewien nadmiar tej kompozycji, zwłaszcza, gdy malarz jest amatorem. Nadmiar ten musi zostać usunięty z wałka lub w przeciwnym przypadku będzie on kapał, a jeszcze gorzej, będzie chlapał i spadał z wałka, gdy ten będzie obracany w trakcie nanoszenia powłoki. Obecne techniki usuwania tego nadmiaru stwarzają ryzyko zabrudzenia.

Niechęć amatorów do stosowania wałków jest jeszcze większa, gdy powierzchnia do pokrycia jest chropowata, jak w przypadku ogrodzeń lub deskowania, wykonanego z piłowanego drewna, a szczególnie wtedy, gdy ogrodzenie to lub deskowanie zawiera nachodzą ce na siebie panele. Ta zwiększa niechęć wynika z koniecznej zwiększonej cierpliwości i sprawności, wymaganej do naniesienia kompozycji do wnęk w chropowatej powierzchni lub w nakładających się powierzchniach, przy czym wnęki te muszą zostać tak pokryte, aby uzyskać jednolite pokrycie całej powierzchni. Odkryto obecnie, iż trudności związane z uzyskaniem jednolitego pokrycia chropowatej powierzchni mogą zostać w znacznym stopniu zmniejszone poprzez użycie kompozycji powłokowych o znacznie większych lepkościach niż konwencjonalne kompozycje powłokowe, stosowane jako środki ochrony drewna. Zastosowanie większych lepkości zwiększa jednakże problemy, związane z brudzeniem.

Obecne sposoby usuwania nadmiaru kompozycji powłokowych z wałka dzielą się w ogólności na dwa rodzaje. Pierwszy rodzaj jest szeroko stosowany w Zjednoczonym Królestwie i wykorzystuje on korytko, zaopatrzone w zagłębienie oraz płaską powierzchnię, która opada do tego zagłębienia. Kompozycja powłokowa nalewana jest z pojemnika do zagłębienia, a następnie wałek jest załadowywany poprzez umieszczenie go w kompozycji powłokowej w zagłębieniu, gdzie nabiera on pewną nadmierną ilość kompozycji. Nadmiar ten jest usuwany poprzez wyciągnięcie wałka z zagłębienia i rolowanie go na pł askiej powierzchni, przez co nadmiarowa ilość kompozycji nanoszona jest na tę powierzchnię, skąd spływa z powrotem do zagłębienia. Stosowanie takich korytek niesie ze sobą kilka możliwości zabrudzenia. Po pierwsze, kompozycja powłokowa musi zostać przelana z pojemnika do zagłębienia, co może stanowić czynność brudzącą, gdy wykonywana jest przez amatorów, zwłaszcza, gdy pojemnik jest duży i ciężki. Po drugie, korytko jest nieporęczne do trzymania i przenoszenia, co stwarza ryzyko przechylenia i wylania kompozycji z zagłębienia lub płaskiej powierzchni. Po trzecie, korytko musi zostać oczyszczone po użyciu, co również może być czynnością brudzącą, gdy wykonywana jest ona przez amatorów.

Druga technika usuwania nadmiaru kompozycji powłokowej z wałka stosowana jest szeroko w Niemczech i wykorzystuje kratę (lub też „Gitter, używając niemieckiego słowa). Krata ta mocowana jest nad otwartym pojemnikiem, który jest tak zwymiarowany, aby umożliwić umieszczenie wałka w pojemniku, który zawiera pewną objętość kompozycji powłokowej. Wałek ten umieszczany jest w kompozycji powłokowej, gdzie nabiera on pewną, nadmierną ilość tej kompozycji. Wałek jest wyciągany z kompozycji powłokowej, a nadmiar usuwany jest poprzez rolowanie wałka na kracie, tak aby przenieść kompozycję powłokową z wałka na kratę, skąd skapuje ona z powrotem do głównej objętości kompozycji powłokowej. Sposób ten wymaga stabilnego utrzymywania kraty nad pojemnikiem, zarówno podczas rolowania wałka na kracie, jak i podczas skapywania nadmiarowej ilości kompozycji z powrotem do jej głównej objętoś ci. Takie stabilne panowanie nad kratą może być trudne dla amatorów, zwłaszcza wtedy, gdy używany jest duży wałek. Dodatkowo po użyciu, krata albo musi zostać wyrzucona albo oczyszczona i obydwie te opcje mogą spowodować, iż kompozycja powłokowa zanieczyści inne miejsca.

Inna technika wiąże się z kontrolowanym nabieraniem na wałek przy użyciu kraty, pływającej na pół twardej kompozycji powłokowej, znajdującej się w korytku. Wałek załadowywany jest poprzez rolowanie go w przód i w tył na tej pływającej kracie, tak iż kompozycja powłokowa spływa na kratę oraz na wałek, który ładuje się w bardziej kontrolowany sposób i z mniejszym ryzykiem nabrania nadmiernej ilości. Technika ta wymaga dostarczenia kompozycji w korytku, zwymiarowanym tak, aby umożliwić ruch w tył i w przód wałka, ale działa ona dobrze, przy założeniu, że unika się nadmiernego nacisku wałka na kratę. Jednakże uniknięcie nadmiernego nacisku wymaga pewnej wprawy, zwłaszcza

PL 207 830 B1 wtedy, gdy korytko używane jest w ograniczonej przestrzeni, na przykład na szczycie drabiny. Kompozycja powłokowa musi być także półtwarda, co nie jest idealnym rozwiązaniem przy zastosowaniu na chropowatych powierzchniach.

Znany jest z US-A-5283928, pojemnik na farbę, w którym krata nie dzieli pojemnika na górną i dolną część jako, ż e krata sama w sobie rozcią ga się na podstawę pojemnika (jak pokazano to na Fig. 3 i 7). Krata rozciąga się nad całym pojemnikiem, przez co wałek nie ma dostępu do dolnej części pojemnika.

W rozwiązaniu wedł ug GB-A-616926 otwór pojemnika jest ko ł owy. Z wierszy 3-10 na stronie 3 GB-A-616926 wynika, że wycieranie szczoteczki ma miejsce na pionowym końcu tacy i siatka z drutu ma za zadanie odcedzenie farby.

Pojemnik, przeznaczony na nakładaną na chropowatą powierzchnię kompozycję powłokową przy użyciu wałka, posiadający otwór o zasadniczo prostokątnym kształcie, i ma wymiary takie, które umożliwiają umieszczenie w tym pojemniku i w kompozycji powłokowej, jeżeli taka się w nim znajduje, wałka, zaopatrzony jest w kratę do usuwania z wałka nadmiaru kompozycji powłokowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że krata znajduje się poniżej otworu i dzieli pojemnik na górną i dolną część, gdzie górna część jest określona przez otwór i kratę oraz dolna część zawiera kompozycję powłokową, a krata rozciąga się tylko nad częścią pojemnika, pozostawiając poza kratą przeznaczony dla wałka dostęp do dolnej części pojemnika.

Korzystnie krata jest przymocowana do pojemnika, mocowanie to, w celu jego złamania, wymaga wymuszonego działania.

Korzystnie krata dźwigana jest przez kołnierz, który tworzy wewnątrz pasowanie ciasne i wspiera się na pojemniku.

Kołnierz przymocowany jest do pojemnika w celu ochrony przed niezamierzonym usunięciem kołnierza z pojemnika.

Korzystnie pojemnik zaopatrzony jest w elementy, służące do utrzymywania pokrywy.

Pojemnik posiada elementy do połączenia pokrywy i/lub kołnierza przy użyciu zatrzasku.

Pojemnik jest zamknięty przez pokrywę i zawiera kompozycję powłokową o średniej lepkości ścinania typu Rotothinner o wartościach od 5 do 130 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokiej lepkości ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 Pa^s w temperaturze 25°C.

Korzystnie średnia lepkość ścinania typu Rotothinner kompozycji powłokowej wynosi przynajmniej 60 Pa^s w temperaturze 20°C, a jej wysoka lepkość ścinania typu ICI Cone & Plate wynosi przynajmniej 0,7 Pa^s w temperaturze 25°C.

Wymiary otworu w pojemniku dobrane są tak, aby umożliwić, wkładanie do pojemnika typowego wałka malarskiego. Oznacza to zazwyczaj obranie pojemnika, który jest prostokątny o szerokości przynajmniej nieco większej niż szerokość typowych wałków malarskich. Zastosowanie kraty, która biegnie tylko na części pojemnika, umożliwia pozostawienie dostępu dla wałka poza kratą do dolnej części pojemnika, a w szczególności do znajdującej się w tej dolnej części kompozycji powłokowej. Przy włożeniu wałka przez ten otwór do kompozycji powłokowej, wałek nabiera pewną, nadmiarową ilość kompozycji. Wałek może zostać następnie wyciągnięty powyżej kraty, a potem zrolowany po tej kracie w celu przeniesienia nadmiarowej kompozycji z wałka na kratę, skąd skapywać będzie ona do głównej objętości kompozycji powłokowej. Zakładając, iż krata znajduje się wystarczająco poniżej otworu, cały proces usuwania nadmiaru kompozycji powłokowej z wałka na kratę i jej powrót do głównej objętości kompozycji może być wykonany wewnątrz pojemnika, co prawie uniemożliwia zabrudzenie.

Optymalna odległość kraty od otworu zależeć będzie w dużym stopniu od średnic przewidywanych do użycia wałków. I tak odległość powierzchni wierzchniej kraty od otworu wynosić powinna przynajmniej 75% średnicy największego, przewidywanego do użycia wałka. Odległość o wartości 100% tej średnicy zapewni pełną ochronę przed brudem z pojemnika, a w praktyce wybiera się zazwyczaj minimalną odległość 400 mm. Odległość od kraty do podstawy pojemnika jest tak wybrana, aby była współmierna z wymaganą objętością nanoszonej kompozycji powłokowej.

Krata może być zamocowana w pojemniku w dowolny, odpowiedni sposób, na przykład poprzez przyklejenie do ścian pojemnika. Stanowi ona jednak korzystnie część kołnierza, który umieszczony jest w pojemniku jako pasowanie ciasne i zatrzaśnięty jest wokół obrzeża, który tworzy otwór w pojemniku. Kołnierz może również posiadać zatrzask, służący do zamocowania pokrywy, która zamyka otwór w pojemniku. Rozmieszczenie takie posiada zaletę, polegającą na tym, że pokrywa i kołnierz mogą być wzajemnie składane i taki składany zespół może zostać zatrzaśnięty na pojemniku w jednej operacji po napełnieniu kompozycją powłokową. Pokrywa jest korzystnie bardziej elastyczna

PL 207 830 B1 niż kołnierz, tak aby ułatwić usuwanie pokrywy z kołnierza bez powodowania niezamierzonego przemieszczenia kołnierza z pojemnika. Dodatkowe utrudnienie takiego niezamierzonego przemieszczenia może być osiągnięte poprzez kruche połączenie lub łatwo rozłączalne połączenie między kołnierzem a pojemnikiem, co wymaga wymuszonego działania w celu złamania lub rozłączenia. Zastosować można połączenie sklejane.

Pojemnik, krata lub kołnierz oraz pokrywa mogą być wykonane poprzez formowanie wtryskowe tworzyw sztucznych, takich jak poliolefiny, włączając w to polipropylen, polietyleny i kopolimery propylenu i etylenu o wysokiej, niskiej oraz średniej gęstości. Do innych możliwych tworzyw sztucznych należą poliamidy, poliestry i kopolimery butadienu-styrenu.

Sposób nakładania kompozycji powłokowej na chropowatą powierzchnię przy użyciu wałka, w którym wybiera się kompozycję powłokową o średniej lepkości ścinania typu Rotothinner o wartości od 5 do 130 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokiej lepkości ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 Pa^s w temperaturze 25°C, według wynalazku charakteryzuje się tyra, że kompozycję dostarcza się w pojemniku, przeznaczonym na nakładaną przy użyciu wałka kompozycję powłokową, który posiada otwór o zasadniczo prostokątnym kształcie, i ma wymiary takie, które umożliwiają umieszczenie w tym pojemniku i w kompozycji powłokowej, jeżeli taka się w nim znajduje, wałka, zaopatrzony jest w kratę do usuwania z wałka nadmiaru kompozycji powłokowej, a krata znajduje się poniżej otworu i dzieli pojemnik na górną i dolną część, gdzie górna część jest określona przez otwór i kratę oraz dolna część zawiera kompozycję powłokową, a krata rozciąga się tylko nad częścią pojemnika, pozostawiając poza kratą przeznaczony dla wałka dostęp do dolnej części pojemnika, a w kompozycji powłokowej umieszcza się wałek i wyciąga go unosząc pewien nadmiar kompozycji powłokowej, roluje się wyciągnięty wałek na kracie, gdzie nadmiar kompozycji powłokowej ulega usunięciu, zaś po usunięciu nadmiaru kompozycji powłokowej, roluje się wałek na danej chropowatej powierzchni, i kompozycja powłokowa przenoszona jest z wałka na tę powierzchnię.

Korzystnie kompozycja powłokowa odznacza się średnią lepkością ścinania typu Rotothinner o wartości przynajmniej 60 Pa^s w temperaturze 20°C oraz lepkością typu ICI Cone & Plate o wartości przynajmniej 0,7 Pa^s w temperaturze 25°C.

Korzystnie kompozycja powłokowa zawiera biocyd typu stosowanego w konserwacji drewna.

Pojemnik na nanoszone przy użyciu wałka kompozycje powłokowe, według wynalazku ułatwia stosunkowo wolne od brudzenia usuwanie nadmiaru kompozycji z wałka i który jest szczególnie odpowiedni do użytkowania z kompozycjami o lepkości wystarczająco dużej, aby ułatwić jednorodne pokrywanie chropowatych lub nakładających się na siebie powierzchni.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry pojemnika według wynalazku, fig. 2 przedstawia przekrój pionowy wzdłuż linii A-A przez pojemnik, pokazany na fig. 1, ale z pokrywą na miejscu i pewną objętością kompozycji powłokowej w dolnej części pojemnika, fig. 3 przedstawia szczegół z fig. 2, który ukazuje w powiększeniu zatrzask kołnierza i pokrywy.

Fig. 1 przedstawia widok z góry pustego pojemnika 1, posiadającego podstawę 2, w którym umieszczono ciasno pasujący kołnierz 3. Podstawa 2 i kołnierz 3 pokazane są wyraźniej na fig. 2. Fig. 2 przedstawia również górne obrzeże 9 pojemnika 1, które tworzy otwór w pojemniku 1, który jest prostokątny i tak zwymiarowany, aby umożliwić umieszczenie w pojemniku 1 konwencjonalnego wałka malarskiego. Kołnierz 3 utrzymuje poziomą kratę 6, która rozciąga się wskroś połowy pojemnika 1, tak iż pozostawia dostęp który jest wystarczająco duży do przejścia typowego wałka malarskiego.

W trakcie użytkowania, dolna część 1a pojemnika 1 wypełniona jest kompozycją powłokową 5 do poziomu poniżej kraty 6 i jest następnie zamykana przez pokrywę 4. W celu nabrania kompozycji powłokowej na wałek, pokrywa 4 jest zdejmowana, otwierając tym samym pojemnik 1, a wałek umieszczany jest poprzez dostęp 7 w kompozycji powłokowej 5. Wyciągnięcie wałka daje w rezultacie wałek, który załadowany jest pewną nadmiarową ilością kompozycji powłokowej 5. Wałek ten jest wyciągany przez dostęp 7, a następnie rolowany po górnej powierzchni kraty 6, dzięki czemu nadmiarowa kompozycja powłokowa 5 przenoszona jest z wałka na kratę 6. Załadowany teraz odpowiednią ilością kompozycji powłokowej 5, wałek może zostać całkowicie wyciągnięty z pojemnika 1, a usunięty nadmiar kompozycji powłokowej 5 skapuje z kraty 6 do głównej objętości kompozycji powłokowej 5 w dolnej części 1a pojemnika 1. Cała procedura ładowania wałka odpowiednią ilością bardzo lepkiej kompozycji powłokowej 5 i zwracania nadmiarowej ilości kompozycji do dolnej części 1a pojemnika 1 odbywa się wewnątrz ochronnych granic otwartego pojemnika 1 i w ten sposób ryzyko zabrudzenia jest właściwie zerowe.

PL 207 830 B1

Fig. 3 przedstawia w powiększeniu górny prawy róg przykrytego pojemnika 1. Ukazano w szczególności mechanizm, w jaki pokrywa 4 tworzy zatrzask na sprężynującym wierzchu obrzeża 8 kołnierza 3 oraz w jaki kołnierz 3 zatrzaskuje się na górnym obrzeżu 9 pojemnika 1.

Pokrywa zaopatrzona jest w podległe, sprężynujące obrzeże 11, które posiada z kolei wystające do wewnątrz żeberko 12, sprzęgnięte ze współdziałającym, wystającym na zewnątrz żeberkiem 13, znajdującym się na sprężynującym obrzeżu 8 kołnierza 3. Wciskane żeberko 12 na pokrywie 4 nad żeberkiem 13 na kołnierzu 3 powoduje zatrzaśnięcie się pokrywy 4 na kołnierzu 3.

Podobnie kołnierz 3 posiada podległe, sprężynujące obrzeże 14, które posiada z kolei wystające do wewnątrz żeberko 15, sprzęgnięte przez współdziałające, wystające na zewnątrz żeberko 16, znajdujące się na sprężynującym obrzeżu 9 pojemnika 1. Wciskane żeberko 15 na kołnierzu 3 nad żeberkiem 16 na obrzeżu 9 powoduje zatrzaśnięcie się kołnierza 4 na pojemniku. Obrzeże 9 również jest zaopatrzone w podległe, wzmacniające obrzeże które zapobiega zniekształceniu obrzeża 9, pomagając w utrzymaniu dobrego połączenia zatrzaskowego podczas transportu pojemnika. Obrzeże 9 posiada także nachylone ramię 18, do którego może być lekko przyklejone obrzeże 14 kołnierza 3 w celu ochrony przed niezamierzonym zdjęciem kołnierza 3 z pojemnika 1.

O ile pojemniki według wynalazku mogą być stosowane w procedurach powlekania zarówno chropowatych jak i gładkich powierzchni, nadają się one szczególnie do stosowania przy powlekaniu chropowatych i nierównych powierzchni, takich jak panele drewnianych ogrodzeń, a szczególnie wtedy, gdy panele te zachodzą na siebie. Jak dotychczas, niewygodne wnęki takich powierzchni mogły być skutecznie pokrywane przez amatorów wtedy, gdy używali oni pędzli i nakładali stosunkowo płynne kompozycje powłokowe. Takie płynne kompozycje powłokowe odznaczały się średnią lepkością ścinania typu Rotothinner o wartości tak niskiej, jak około 0,08 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokimi lepkościami ścinania typu ICI Cone & Plate o wartościach tak niskich, jak 0,025 Pa^s w temperaturze 25°C. Kompozycje o tak wysokim stopniu płynności nie nadają się do efektywnego nakładania przy użyciu wałka.

Kompozycje powłokowe mogą być skutecznie nanoszone przy użyciu wałka na chropowate powierzchnie, gdy dana kompozycja posiada dosyć wysoką lepkość, przy czym problem brudzenia przy nakładaniu kompozycji powłokowych o wysokiej lepkości na wałek został już przezwyciężony. Kompozycje powłokowe o odpowiednio wysokiej lepkości muszą odznaczać się średnią lepkością ścinania typu Rotothinner w granicach od 5 do 130 (korzystnie od 60 do 130) Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysoką lepkością ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 (korzystnie od 0,07 do 0,1) Pa^s w temperaturze 25°C. Odkryto, że odpowiednie ilości takich lepkich kompozycji powłokowych mogą być nakładane na wałki w nie brudzący sposób, nawet przez amatorów, jeżeli nakładanie i usuwanie nadmiernej ilości kompozycji odbywa się pod osłoną wewnątrz pojemnika według tego wynalazku. Dodatkowo, nakładanie na wałek nie wymaga stosowania urządzenia, takiego jak korytko, które musi być umyte po każdorazowym użyciu, a pojemniki mogą być łatwo zaopatrzone w uchwyt, takiego rodzaju, jaki stosowany jest zwykle na puszkach do farb, w celu umożliwienia stabilnego trzymania pojemnika.

Wynalazek ten dotyczy również sposobu nakładania kompozycji powłokowej na chropowatą powierzchnię przy użyciu wałka, zgodnie z którym wybiera się kompozycję powłokową o średniej lepkości ścinania typu Rotothinner o wartości od 5 do 130 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokiej lepkości ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 Pa^s w temperaturze 25°C, a kompozycję tę dostarcza się w pojemniku, zaopatrzonym w kratę według wynalazku, zaś w kompozycji powłokowej umieszcza się wałek i wyciąga go unosząc pewien nadmiar kompozycji, a ponadto roluje się wyciągnięty wałek na kracie, przy czym nadmiar kompozycji ulega usunięciu, a po usunięciu nadmiaru kompozycji, roluje wałek na danej chropowatej powierzchni, przy czym kompozycja przenoszona jest z wałka na tę powierzchnię.

Sposób ten jest szczególnie użyteczny przy nanoszeniu kompozycji powłokowej, która zawiera biocyd, stosowany do konserwacji drewna.

Wynalazek ten dotyczy pojemnika z pokrywą, zaopatrzonego w kratę, przy czym pojemnik ten zawiera kompozycję powłokową o wysokiej lepkości, jak opisano powyżej.

Dla celów wynalazku wysoka lepkość ścinania typu ICI Cone & Plate określana jest w temperaturze 25°C jak podano poniżej.

Lepkość przy ustalonej szybkości ścinania mierzona jest przy użyciu techniki stożka i płyty, opisanej w normie ATSM D4287-87, ale w warunkach, przystosowanych do uzyskania szybkości ścinania o wartości 10 000/s. Stożek posiada kąt 0,5° i promień, wynoszący 7,5 mm.

PL 207 830 B1

Średnia lepkość ścinania typu Rotothiner wyznaczana je w temperaturze 20°C przy użyciu urządzenia Sheen/ICI Rotothinner (Model elektryczny), opisanego w ulotce firmy Sheen pod tytułem „Lepkość - Sheen, wydanej przez firmę Sheen Instruments Limited z Kingston nad Tamizą, Anglia.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Pojemnik, przeznaczony na nakładaną na chropowatą powierzchnię kompozycję powłokową (5) przy użyciu wałka, posiadający otwór o zasadniczo prostokątnym kształcie, i ma wymiary takie, które umożliwiają umieszczenie w tym pojemniku i w kompozycji powłokowej, jeżeli taka się w nim znajduje, wałka, zaopatrzony jest w kratę (6) do usuwania z wałka nadmiaru kompozycji powłokowej (5), znamienny tym, że krata (6) znajduje się poniżej otworu i dzieli pojemnik na górną i dolną część (1a), gdzie górna część jest określona przez otwór i kratę (6) oraz dolna część (1a) zawiera kompozycję powłokową (5), a krata (6) rozciąga się tylko nad częścią pojemnika (1), pozostawiając poza kratą (6) przeznaczony dla wałka dostęp do dolnej części (1a) pojemnika (1).
2. 2. Pojemnik według zastrz. 1, znamienny tym, że krata (6) jest przymocowana do pojemnika (1).
3. 3. Pojemnik według zastrz. 2, znamienny tym, ż e mocowanie, w celu jego złamania, wymaga wymuszonego działania.
4. 4. Pojemnik według dowolnego z poprzednich zastrz., znamienny tym, że krata (6) dźwigana jest przez kołnierz (3), który tworzy wewnątrz pasowanie ciasne i wspiera się na pojemniku (1).
5. 5. Pojemnik według zastrz. 4, znamienny tym, ż e koł nierz (3) przymocowany jest do pojemnika (1) w celu ochrony przed niezamierzonym usunięciem kołnierza (3) z pojemnika (1).
6. 6. Pojemnik według dowolnego z poprzednich zastrz., znamienny tym, że pojemnik (1) zaopatrzony jest w elementy, służące do utrzymywania pokrywy (4).
7. 7. Pojemnik według dowolnego z zastrz. od 4 do 6, znamienny tym, że posiada elementy do połączenia pokrywy (4) i/lub kołnierza (3) przy użyciu zatrzasku.
8. 8. Pojemnik według dowolnego z poprzednich zastrz., znamienny tym, że pojemnik jest zamknięty przez pokrywę (4) i zawiera kompozycję powłokową (5) o średniej lepkości ścinania typu Rotothinner o wartościach od 5 do 130 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokiej lepkości ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 Pa^s w temperaturze 25°C.
9. 9. Pojemnik według zastrz. 8, znamienny tym, że średnia lepkość ścinania typu Rotothinner kompozycji powłokowej (5) wynosi przynajmniej 60 Pa^s w temperaturze 20°C, a jej wysoka lepkość ścinania typu ICI Cone & Plate wynosi przynajmniej 0,7 Pa^s w temperaturze 25°C.
10. 10. Sposób nakładania kompozycji powłokowej na chropowatą powierzchnię przy użyciu wałka, w którym wybiera się kompozycję powłokową o średniej lepkości ścinania typu Rotothinner o wartości od 5 do 130 Pa^s w temperaturze 20°C oraz wysokiej lepkości ścinania typu ICI Cone & Plate od 0,03 do 0,1 Pa^s w temperaturze 25°C, znamienny tym, że kompozycję dostarcza się w pojemniku, przeznaczonym na nakładaną przy użyciu wałka kompozycję powłokową (5), który posiada otwór o zasadniczo prostokątnym kształcie, i ma wymiary takie, które umożliwiają umieszczenie w tym pojemniku i w kompozycji powłokowej (5), jeżeli taka się w nim znajduje, wałka, zaopatrzony jest w kratę (6) do usuwania z wałka nadmiaru kompozycji powłokowej (5), a krata (6) znajduje się poniżej otworu i dzieli pojemnik na górną i dolną część (1a), gdzie górna część jest określona przez otwór i kratę (6) oraz dolna część (1a) zawiera kompozycję powłokową, a krata (6) rozciąga się tylko nad częścią pojemnika, pozostawiając poza kratą (6) przeznaczony dla wałka dostęp do dolnej części (la) pojemnika (1), a w kompozycji powłokowej (5) umieszcza się wałek i wyciąga go unosząc pewien nadmiar kompozycji powłokowej (5), roluje się wyciągnięty wałek na kracie (6), gdzie nadmiar kompozycji powłokowej (5) ulega usunięciu, zaś po usunięciu nadmiaru kompozycji powłokowej (5), roluje się wałek (6) na danej chropowatej powierzchni, i kompozycja powłokowa (5) przenoszona jest z wałka (6) na tę powierzchnię.
11. 11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że kompozycja powłokowa (5) odznacza się średnią lepkością ścinania typu Rotothinner o wartości przynajmniej 60 Pa^s w temperaturze 20°C oraz lepkością typu ICI Cone & Plate o wartości przynajmniej 0,7 Pa^s w temperaturze 25°C.
12. 12. Sposób według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że kompozycja powłokowa (5) zawiera biocyd typu stosowanego w konserwacji drewna.