W dotychczasowych nabojach zdarzalo sie, ze czesci skladowe naboju zbijaly sie w grudki lub tez za mocno przylegaly do siebie, wskutek czego nie mozna bylo spro¬ szkowanych materjalów, jak sadze, ziemie okrzemkowa i t. d. dostatecznie nasycic* Przez uwarstwienie, pakowanie i leze¬ nie zawartosc naboju staje sie twardsza i bardziej zbita tak, ze jej porowatosc i zdolnosc wsysania moze sie zmniejszyc do tego stopnia, ze nabój stanie sie niezdat¬ nym do uzytku.Do wyrobu mniejszego naboju uzywa sie calkowicie lub czesciowo torfu, jako czesci skladowej naboju, przyczem celem przeniesienia zapalenia z jednego naboju na drugi, dodaje sie 3 do 6% maki korko¬ wej. Dodanie takiej ilosci procentowej maki korkowej nie jest zwiazane z uzyciem torfu, bo takze i przy patronach z sadzy mozna przez dodanie 3 do 6% maki korko¬ wej osiagnac znacznie wieksza ich sile kru¬ szaca- Pomimo tak malego dodatku maki korkowej, osiaga sie jednak znaczne po¬ wiekszenie zdolnosci wybuchowej.Mieszanka 50% kredy z 50% sadzy, nasycona plynnym tlenem, wykazuje bar¬ dzo nieznaczna szybkosc detonacji, a tern samem braki, jakich dobry materjal wybu¬ chowy miec nie powinien. Braki te mozna calkowicie usunac przez dodanie malej i- losci, mianowicie okolo 5% maki korko¬ wej tak, ze odleglosc przeniesienia wynosi od 7—8 cm. Podobnie dzieje sie z nabo¬ jami o innym skladzie i tu tez zapomoca malej ilosci maki korkowej mozna mate-rjalowi wybuchowemu kazdorazowo nadac zdolnosci dobrego przenoszenia detonacji.Jest takze bardzo trudno doprowadzic do eksplozji naboje np. z czystych sadzy podczas zapalania na otwartem powietrzu.Dodatek 3 do 6% maki korkowej powodu¬ je powiekszenie zdolnosci detonacji nabo¬ ju z sadzy do tego stopnia, ze mozna ulo¬ zyc trzy takie naboje w odstepach po 5 cm jeden za drugim, a przy zapaleniu pierw¬ szego, detonacja przenosi sie niezawodnie i na oba po sobie nastepujace.To samo dotyczy naturalnie naboju o innym skladzie jak np. naboje z 30% sadzy i 70% soli, które bez maki korkowej na otwartem powietrzu nawet przy pomocy silnego zapalacza nie bez trudnosci wywo¬ luja eksplozje, lecz wykazuja silna sklon¬ nosc do palenia sie plomieniem. Przez dodanie wspomnianej drobnej ilosci 3—5% maki korkowej i tu sila wybuchowa zwiek¬ sza sie do tego stopnia, ze mozna naboje rozlozyc w odleglosci kilku centymetrów od siebie, a pomimo to eksplozja przez za¬ palenie pierwszego naboju przeniesie sie na nastepne. Oczywiscie mozna zamiast maki korkowej stosowac ciala o podobnym skladzie, zawierajace wegiel. Zamiast maki korkowej mozna uzyc maki z kory drzewnej. Torf odpowiednio przygotowa¬ ny niczem nie ustepuje korkowi pod wzgle¬ dem zdolnosci wchlaniania i sily wybucho¬ wej . Równiez w porównaniu z maka drzew¬ na torf jest ^iecej porowaty i daje sie przez to o wiele latwiej rozdrabniac. Maka drzewna jest twardawa i zawiera w ko¬ mórkach materjaly, które obnizaja zdol¬ nosc wchlaniania. Torf jest mniej twardy, ma otwory i puste komórki, które, jak wy¬ kazaly próby doswiadczalne, wchlaniaja wielokrotna ilosc wlasnej wagi plynnego tlenu, podczas gdy maka drzewna nie po¬ siada tych wlasnosci w takim stopniu.Torf moze byc uzyty do nabojów za¬ bezpieczonych od wybuchów przy zetknie¬ ciu z gazami kopalnianemi i do nabojów o wiekszej sile wybuchowej. rrzed uzyciem torf nalezy drobno sproszkowac i usunac z niego wilgoc przez suszenie.Rózne warunki, przy których sie pracu¬ je w górnictwie, wymagaja srodków po¬ zwalajacych regulowac trwalosc i sile wy¬ buchowa naboju.Przy uzyciu taniego torfu mozna np. celowo stosowac koks torfiany, podobny w dziafaniu do saletry. Jezeli taki koks o- trzymuje sie z nadzwyczaj lekkich mate- rjalów i materjaly te byly koksowane przy temperaturze, która lezy \poza granica ,,fryszowania", to posiada on wieksza war¬ tosc ogrzewania i wyzsza sile wybuchowa, niz zwyczajny torf lub domieszka torfu.Tak wytworzony torf lub koks po spro¬ szkowaniu wchlania piecioraka ilosc plyn¬ nego gazu, w stosunku do swej wlasnej wagi.Dla wzmocnienia ekspansywnosci moz¬ na do skladowych czesci naboju dodawac materjaly zawierajace weglowodory. PL PLIn the cartridges used to date, it happened that the components of the cartridge clump together or adhered too tightly to each other, as a result of which it was impossible to saturate the powdered materials, such as diatomaceous earth, etc., sufficiently. Through layering, packing and lying, the contents of the cartridge become harder and more compact, so that its porosity and absorption capacity can be reduced to such an extent that the cartridge becomes unusable. In the manufacture of smaller cartridges, peat is used wholly or partially as a component of the cartridge, and in order to transfer the ignition from one cartridge to another, 3 to 6% of cork flour is added. Adding this percentage of cork flour is not related to the use of peat, because even with carbon black cartridges, a significantly greater crushing power can be achieved by adding 3 to 6% cork flour. Despite this small addition of cork flour, a significant increase in explosive capacity is achieved. A mixture of 50% chalk and 50% carbon black, saturated with liquid oxygen, has a very low detonation rate and, therefore, deficiencies that a good explosive should not have. These deficiencies can be completely eliminated by adding a small amount, namely about 5% cork flour, so that the transfer distance is 7-8 cm. The same happens with cartridges of a different composition, and here too, with the help of a small amount of cork flour, the explosive can always be given the ability to transfer detonation well. It is also very difficult to cause an explosion of, for example, cartridges made of pure soot when ignited in the open air. The addition of 3 to 6% of cork flour increases the detonation capacity of a soot cartridge to such an extent that three such cartridges can be placed one behind the other at a distance of 5 cm, and when the first one is ignited, the detonation is transferred reliably to both subsequent ones. The same applies, of course, to cartridges of a different composition, such as cartridges made of 30% soot and 70% salt, which without cork flour in the open air, even with the help of a strong igniter, cause a detonation with difficulty. Explosions, but they exhibit a strong tendency to burn with a flame. By adding the aforementioned small amount of 3-5% cork flour, the explosive power is increased to such an extent that the cartridges can be placed a few centimeters apart, and yet the explosion, caused by the ignition of the first cartridge, will spread to the next ones. Of course, instead of cork flour, you can use substances of similar composition, containing carbon. Instead of cork flour, you can use tree bark flour. Properly prepared peat is in no way inferior to cork in terms of absorption capacity and explosive power. Compared to tree flour, peat is also more porous and can therefore be much more easily crushed. Wood flour is hard and contains materials in its cells that reduce its absorption capacity. Peat is less hard, has holes and empty cells that, as experimental tests have shown, absorb many times their own weight in liquid oxygen, while wood flour does not possess these properties to the same extent. Peat can be used for cartridges protected against explosions upon contact with mine gases and for cartridges with higher explosive power. Before use, peat must be finely powdered and its moisture removed by drying. Various mining conditions require measures to regulate the durability and explosive power of the cartridge. When using cheap peat, for example, peat coke, similar in effect to saltpeter, can be used. If such coke is obtained from exceptionally light materials and these materials were coked at a temperature that is beyond the "refining" limit, it has a higher heating value and a higher explosive power than ordinary peat or peat admixture. Peat or coke produced in this way, when pulverized, absorbs five times the amount of liquid gas in relation to its own weight. To enhance the expansion, materials containing hydrocarbons can be added to the components of the cartridge.