PL209271B1 - Zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego - Google Patents

Abstract

Zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego, złożonego z dwóch prostych odcinków (1) i (2) profili elementów obudowy górniczej, częściowo na siebie nałożonych i mających w poprzecznym przekroju zarys dużej litery V, zaciskanych przy pomocy co najmniej jednego klina (3), charakteryzuje się tym, że stanowi go kadłub, nałożony na dwa proste odcinki (1) i (2) profili, który składa się z kształtki (7), mającej w przekroju poprzecznym zarys dużej litery V ze spłaszczonym dnem i grzbietem oraz pogrubionymi krawędziami ramion, które połączone są z drugimi ramionami (8) zakończonymi płaskim grzbietem. Pomiędzy krawędzie ramion kształtki (7) przytwierdzony jest co najmniej jeden usztywniający wspornik (9), zaś klin (3) umieszczony jest w otworze (5) pomiędzy grzbietem kadłuba a czołem jednego z odcinków (2) obudowy.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego, znajdującego zastosowanie jako element podporowy w górnictwie i budownictwie do stabilizacji pionowej i zabezpieczenia stropu oraz stabilizacji poziomej wykopów.

Znanych jest wiele rozwiązań rurowych górniczych stojaków ciernych, składających się ze spodnika i rdzennika, zaciśniętego zamkiem, wyposażonym w kliny. Po wysunięciu rdzennika na potrzebną do zabezpieczenia wyrobiska wysokość, kliny te wbija się w otwory zamka. Stojaki z takimi zamkami znane są między innymi z polskich patentów nr 154 920 i nr 167 842.

Znane profile łukowej chodnikowej obudowy górniczej mają w poprzecznym przekroju zarys dużej litery V ze spłaszczonym dnem i pogrubionymi krawędziami ramion. Przedstawiony w polskim patencie nr 177 952 indywidualny stojak złożony jest z dwóch prostych odcinków profili łukowej chodnikowej obudowy górniczej, które są na siebie częściowo nałożone i wzajemnie dociśnięte co najmniej jedną nakładką i śrubami. Ucha, w których tkwią śruby, są zespolone z odcinkiem profilu stanowiącym spodnik stojaka, który ma wsporniki nim zespolone po jego bokach poniżej dolnej nakładki, wystające w obszar nakładki i stykają ce się z jej dolną krawę dzią .

Zamek dociskowy górniczego stojaka ciernego opisanego w polskim patencie nr 183 724 składa się z korpusu napinającej śruby, sprężystego elementu oraz z zespołu ciernego, składającego się z ruchomej i stałej ciernej szcz ęki, wspartych na trawersie spodnika stojaka.

Zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego, według wynalazku, stanowi kadłub, nałożony na dwa proste odcinki profili elementów obudowy górniczej, wyposażony w co najmniej jeden klin, umieszczony w otworze pomiędzy grzbietem kadłuba, a czołem jednego z odcinków obudowy. Kadłub składa się z kształtki, mającej w przekroju poprzecznym zarys dużej litery V ze spłaszczonym dnem i grzbietem oraz pogrubionymi krawędziami ramion, które połączone są z drugimi ramionami zakoń czonymi płaskim grzbietem, przy czym pomiędzy krawędzie ramion kształtki przytwierdzony jest co najmniej jeden usztywniający wspornik.

Rozwiązanie, według wynalazku, charakteryzuje się prostą konstrukcją zapewniającą właściwą podporność podczas obciążeń statycznych i dynamicznych. Kształt kadłuba zamka pozwala na bezstopniową regulację wysokości zabudowywanego stojaka, a ukształtowanie jego dolnej części umożliwia wykorzystanie dużych powierzchni ciernych, zmniejszających naciski powierzchniowe, co zwiększa trwałość i niezawodność konstrukcji. Ponadto zastosowanie samohamownych klinów skraca do minimum czas montażu i demontażu oraz pozwala na łatwe ich stosowanie w trudnych warunkach górniczych.

Zamek cierny, według wynalazku, jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek w przekroju poprzecznym, a fig. 2 - zamek w przekroju wzdłużnym.

Zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego, stanowi kadłub, nałożony na dwa proste odcinki profili elementów obudowy górniczej: odcinek spągowy 1, stanowiący spodnik i odcinek stropowy 2, stanowiący rdzennik, przy czym kadłub nasunięty jest na profile w obszarze ich zachodzenia na siebie. Wspomniane profile mają w poprzecznym przekroju zarys dużej litery V z płaskim dnem i grzbietem, które są częściowo na siebie nałożone tak, że rdzennik tkwi wewnątrz profilu stanowiącego spodnik. Kadłub wyposażony jest w dwa samohamowne kliny 3 mające elementy zabezpieczające 4 w postaci koł ków. Kliny 3 umieszczone są w otworach 5 pomię dzy grzbietem 6 kadł uba, a czołem odcinka obudowy górniczej. Kadłub w dolnej części składa się z kształtki 7, mającej w przekroju poprzecznym zarys dużej litery V ze spłaszczonym dnem oraz grzbietem i pogrubionymi krawędziami ramion, które zespawane są z drugimi ramionami 8 zakończonymi płaskim grzbietem 6, przy czym pomiędzy krawędzie ramion kształtki 7 przyspawane są dwa usztywniające wsporniki 9.

W otwory 5, usytuowane w górnej części ramion 8 wbija się samohamowne kliny 3 w pozycji jednoznacznej. Pozycję tę ustalają elementy 4, które zabezpieczają kliny 3 przed wypadnięciem oraz ułatwiają transport zamka. Kliny 3 powodują zaciskanie włożonych w kadłub zamka na zakładkę odcinków: spągowego 1 i stropowego 2, co wywołuje sprzężenie cierne pomiędzy nimi oraz dolną częścią kadłuba. W przypadku zadziałania siły wzdłużnej o wartości większej niż siła tarcia wywołana zabiciem klinów 3 odcinki: spągowy 1 i stropowy 2 przemieszczają się między sobą bez niebezpieczeństwa zniszczenia stojaka oraz zamka.

Claims (1)

1. Zamek cierny, zwłaszcza stojaka górniczego, złożonego z dwóch prostych odcinków profili elementów obudowy górniczej, częściowo na siebie nałożonych i mających w poprzecznym przekroju zarys dużej litery V, zaciskanych przy pomocy co najmniej jednego klina, znamienny tym, że stanowi go kadłub, nałożony na dwa proste odcinki profili, który składa się z kształtki (7), mającej w przekroju poprzecznym zarys dużej litery V ze spłaszczonym dnem i grzbietem oraz pogrubionymi krawędziami ramion, które połączone są z drugimi ramionami (8) zakończonymi płaskim grzbietem, przy czym pomiędzy krawędzie ramion kształtki (7) przytwierdzony jest co najmniej jeden usztywniający wspornik (9), zaś klin (3) umieszczony jest w otworze (5) pomiędzy grzbietem kadłuba, a czołem jednego z odcinków (2) obudowy.