PL209958B1 - Szelki bezpieczeństwa - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku są szelki bezpieczeństwa, stanowiące główne ogniwo w łańcuchu zabezpieczeń dla osób pracujących na wysokościach, przeznaczone szczególnie dla osób pracujących w podwieszeniu.

Z opisu polskiego zgłoszenia wzoru uż ytkowego W. 115962 znane są szelki bezpieczeństwa w postaci odpowiednio pozszywanych ze sobą odcinków taśm włókienniczych, połączonych też ze sobą klamrami spinająco-regulacyjnymi. Odcinki tylne taśm skrzyżowane są na plecach na specjalnej płytce krzyżującej i u góry, z przodu, na piersiach połączone są z pionowymi odcinkami przednimi przy pomocy klamer spinająco-regulacyjnych. Dolne końce tylnych odcinków przymocowane są do klamer typu „O”, którymi zakończony jest poziomy odcinek nośny szelek, przymocowany wzdłużnie do płata siodełka szelek bezpieczeństwa. Klamry typu „O” służą do mocowania zatrzaśników linek bezpieczeństwa, które umożliwiają pracę montera w podwieszeniu. Również wzdłużnie, do płata siodełka szelek przymocowane są odcinki przednie. Na piersiach, ponad klamrami spinająco-regulacyjnymi, z końców taśmy włókienniczej odszyte pętle do mocowania elementów zabezpieczających w razie upadku z wysokości. Obie pę tle, znajdujące się na pasach przednich łączy się zatrzaśnikiem amortyzatorów bezpieczeństwa dla osób pracujących na wysokościach, a drugi zatrzaśnik amortyzatora podczepia się do punktu konstrukcji stałej. W razie upadku pętle te są narażone na największe obciążenia. Z tego powodu szwy mocujące pętle do taśmy muszą być odpowiednio wytrzymałe, bowiem w razie całkowitego zerwania szwów amortyzator wysuwa się z rozerwanej pętli, odczepia się, więc od szelek i czł owiek spada z wysokoś ci. Należ y też zauważ y ć , ż e bardzo waż n ą rolę odgrywa po ł o ż enie pę tli w stosunku do ciała montera - często na skutek regulacji długości taśm włókienniczych pętle przemieszczają się w górę lub dół ciała. Pętla znajdująca się w niewłaściwym miejscu może w razie wypadku doprowadzić do powstania dodatkowych obrażeń u spadającego człowieka, nawet do uduszenia.

Celem wynalazku jest opracowanie szelek bezpieczeństwa, które zapewnią bezpieczeństwo noszącemu je pracownikowi nawet w ekstremalnych warunkach zerwania szwów mocujących pętle do taśm, a także takich, że położenie człowieka w stosunku do punktu mocowania będzie zawsze właściwe.

Według wynalazku szelki bezpieczeństwa charakteryzują się tym, że pionowe pasy przednie wraz z pętlami do mocowania urządzeń zabezpieczających wykonane są z jednego odcinka odpowiednio poskładanej i pozszywanej taśmy włókienniczej. Warstwy taśmy włókienniczej są połączone ze sobą szwami w ten sposób, że pomiędzy szwem łączącym końce taśmy włókienniczej a szwem pętli do podłączania urządzeń zabezpieczających znajduje się przynajmniej jeden inny szew łączący taśmy. Korzystnie jest, gdy ten szew jest szwem pętli do pracy w podwieszeniu. U góry pionowe odcinki przednie zakończone są klamrami spinająco-regulacyjnymi, zaszytymi w zagięciu taśmy. Poniżej, za pomocą szwu, odszyta jest z taśmy pętla do mocowania urządzeń zabezpieczających a pod nią, również za pomocą szwu, jest odszyta pętla do pracy w podwieszeniu. W okolicach bioder pasy przednie posiadają tunel do łączenia z pasem, biodrowym a u dołu, w dolnym zagięciu taśmy, posiadają tunel do łączenia z opaskami udowymi. Początek i koniec taśmy włókienniczej są ze sobą połączone szwem znajdującym się poniżej tunelu biodrowego. Szwy odszywające pętle łączą również warstwy taśmy pionowych pasów przednich. Górna pętla jest wywinięta z przedniej warstwy taśmy włókienniczej pasa przedniego. Zagięcie taśmy jest umieszczone poniżej pętli, pomiędzy warstwami przednią i tylną tak, że cztery warstwy połączone są szwem odszywającym górną pętlę. Dolna pętla jest wywinięta z warstw zewnętrznych, przedniej i tylnej, poskładanej taśmy włókienniczej, pomiędzy którymi znajdują się dwie pozostałe warstwy pionowe pasów przednich. Tak powstałe cztery warstwy są połączone szwem odszywającym dolną pętlę.

Korzystne cechy szelek według wynalazku zostaną opisane w dalszej części opisu, przy objaśnianiu przykładu wykonania szelek.

Przedmiot wynalazku pokazano na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia szelki w stanie rozłożonym w widoku z tyłu, a fig. 2 -pionowe pasy piersiowe w widoku z boku.

Jak pokazano na fig. 1, szelki bezpieczeństwa utworzone są z odpowiednio poskładanych i pozszywanych odcinków taśmy włókienniczej. Odcinki te łączy się ze sobą przy pomocy klamer spinająco-regulacyjnych. Główne części składowe szelek bezpieczeństwa to dwa pionowe pasy przednie i, połączone z nimi klamrami 2 tylne pasy 3, krzyżujące się na plecach na płytce krzyżującej 4. U dołu tylne pasy 4 łączą się klamrami 5 z pionowymi paskami udowymi 6. Pasy przednie 1 u dołu łączą się z opaskami udowymi 7, a w okolicach bioder łączą się z pasem biodrowym 8.

PL 209 958 B1

Jak pokazano na fig. 2, pionowe pasy przednie 1 wraz z pętlami 11 do mocowania urządzeń zabezpieczających i pętlami 13 do pracy w podwieszeniu wykonane są z jednego odcinka odpowiednio poskładanej i pozszywanej taśmy włókienniczej. U góry pasy przednie i zakończone są klamrami spinająco-regulacyjnymi 2, zaszytymi w zagięciu taśmy. Klamra ta jest zaszyta w zagięciu szwem 9. Poniżej, za pomocą szwu 10, odszyta jest z taśmy pętla 11 do mocowania urządzeń zabezpieczających. Pod nią, za pomocą szwu 12, jest odszyta pętla 13 do pracy w podwieszeniu. W okolicach bioder pasy przednie 1 posiadają tunel 14 do łączenia z pasem biodrowym 8, a u dołu, w dolnym zagięciu taśmy, posiadają tunel 15 do łączenia z opaskami udowymi 7. Początek i koniec taśmy włókienniczej znajdują się poniżej tunelu biodrowego 8 i tam są ze sobą połączone szwem 16. Jak widać, szwy 10 i 12, odszywające pętle 11 i 11 łączą też warstwy poskładanej taśmy włókienniczej pasów przednich 1. Jak już wspomniano wyżej, najbardziej obciążone w razie wypadku są górne pętle 11, a właściwie odszywające je szwy 10, ich obciążenie jest dynamiczne. Gdy te szwy 10 pękną w trakcie upadku, znajdujący się w pętli 11 zatrzaśnik amortyzatora bezpieczeństwa (niepokazany na rysunku) w dalszym ciągu znajduje się w tej pętli 10, tyle tylko, że jest ona większa, gdyż jest odszyta teraz przez szew 12 pętli dolnej 13. Jeśli nawet i ten szew 2 ulegnie rozerwaniu, to pętla 11 w dalszym ciągu istnieje, zapewnia to dolny, główny szew 16. Pętla H jest wtedy znacznie powiększona, bo łączy się z pętlą 13, ale zatrzaśnik w dalszym ciągu w niej się znajduje. W każdym z tych przypadków warstwy taśmy pasów przednich 1 są zawsze równo obciążone dynamiczne obciążenie występujące w trakcie upadku jednakowo obciąża zszyte warstwy przednie i tylne poskładanej taśmy pasów przednich 1. Jest to podstawowa zaleta szelek według wynalazku. Konstrukcja jest prosta, gdyż nie wymaga łączenia kilku odcinków taśmy ze sobą. W najgrubszym miejscu zszywane są ze sobą najwyżej cztery warstwy taśmy włókienniczej. Człowiek pracujący w szelkach jest doskonale zabezpieczony w razie upadku z wysokości, pętle 11 i 13 zawsze znajdują się we właściwym położeniu w stosunku do ciała, a trójstopniowy układ szwów 10, 12 i 16 stanowi aż nadto pewne mocowanie urządzeń zabezpieczających w szelkach. Sposób przesuwnego łączenia pasów pionowych z pasami poziomymi stanowi kolejne ulepszenie konstrukcji szelek, gdyż w trakcie pracy w podparciu szelki przesuwają się po poziomych pasach 7 i 8, pozycjonując człowieka w najwłaściwszy sposób w stosunku do miejsca pracy - pasy pionowe 1 i 3 i pasy poziome 7 i 8 nie ulegają przekoszeniu w trakcie pracy.

Claims (4)

1. Szelki bezpieczeństwa wykonane z pozszywanych ze sobą odcinków taśm włókienniczych, połączonych ze sobą klamrami spinająco-regulacyjnymi, z pętlami do podłączania urządzeń zabezpieczających w razie upadku z wysokości oraz pętlami do pracy w podwieszeniu, znamienne tym, że pionowe pasy przednie (1) wraz z pętlami (1) do mocowania urządzeń zabezpieczających wykonane są z jednego odcinka odpowiednio poskładanej i pozszywanej taśmy włókienniczej, przy czym warstwy taśmy włókienniczej połączone są ze sobą szwami (10), (12) i (16) w ten sposób, że pomiędzy szwem (16) łączącym końce taśmy włókienniczej a szwem (10) pętli (11) do podłączania urządzeń zabezpieczających znajduje się przynajmniej jeden inny szew łączący warstwy taśmy.

2. Szelki bezpieczeństwa według zastrz. 1, znamienne tym, że dodatkowy szew (12) pomiędzy szwem (10) górnej pętli (H) i szwem (16) łączącym końce taśmy jest szwem (12) pętli (13) do pracy w podwieszeniu.

3. Szelki bezpieczeństwa według zastrz. 1, znamienne tym, że u góry pionowe odcinki przednie (1 zakończone są klamrami spinająco-regulacyjnymi (2), zaszytymi w zagięciu taśmy, przy czym poniżej, za pomocą szwu (10), odszyta jest z taśmy pętla (11) do mocowania urządzeń zabezpieczających a pod nią, za pomocą szwu (12), jest odszyta pętla (11) do pracy w podwieszeniu, zaś w okolicach bioder pasy przednie (1) posiadają tunel (14) do łączenia z pasem biodrowym (8), a u dołu, w dolnym zagięciu taśmy, posiadają tunel (15) do łączenia z opaskami udowymi (7), przy czym początek i koniec taśmy włókienniczej są ze sobą połączone szwem (16) znajdującym się poniżej tunelu biodrowego (14), przy czym szwy (10) i (12) odszywające pętle (11) i (13) łączą ze sobą wszystkie warstwy taśmy włókienniczej pionowych pasów przednich (1).

4. Szelki bezpieczeństwa według zastrz. 1, znamienne tym, że górna pętla (11) jest wywinięta z przedniej warstwy taśmy włókienniczej pasa przedniego (1), której zagięcie jest umieszczone poniżej pętli (11) pomiędzy warstwami przednią i tylną taśmy tak, że cztery warstwy taśmy połączone są szwem (10), odszywającym górną pętlę, zaś dolna pętla (13) jest wywinięta z warstw zewnętrznych,

PL 209 958 B1 przedniej i tylnej, poskładanej taśmy włókienniczej pasa przedniego (1), pomiędzy którymi znajdują się dwie pozostałe pionowe warstwy pasów przednich (1), przy czym cztery warstwy taśmy połączone są szwem (12), odszywającym dolną pętlę.