PL211049B1 - Przyrząd do osadzania - Google Patents

Description

(12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 211049 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 377014 ^{(51) Int.Cl.}

B25C 1/18 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 12.09.2005 (54) Przyrząd do osadzania

	(73) Uprawniony z patentu:
(30) Pierwszeństwo:	Hilti Aktiengesellschaft, Schaan, LI
13.09.2004, DE, 102004044156.1	(72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	MARIO ZAHNER, Chur, CH
20.03.2006 BUP 06/06	IWAN WOLF, Chur, CH DIERK TILLE, Scheidegg, DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2012 WUP 04/12	(74) Pełnomocnik:
	rzecz. pat. Janusz Nowakowski

PL 211 049 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do osadzania według części nie znamiennej zastrzeżenia patentowego 1. Tego rodzaju przyrządy do osadzania mogą być napędzane za pomocą paliw stałych, gazowych lub płynnych, jak również powietrzem sprężonym.

Przy tego rodzaju przyrządach do osadzania, w których tłok wbija element mocujący w podłoże, tłok jest zasilany ciśnieniem, zasadniczo na powierzchni naprzeciwległej wobec elementu mocującego. W przypadku napędzanych siłą spalania przyrządów do osadzania, tłok jest napędzany przykładowo gazami spalinowymi. Dzięki ciśnieniu, jakie oddziałuje na tłok jest on przyśpieszony w kierunku elementu mocującego, uderza w niego i wbija element w podłoże.

Może być pożądane, aby element mocujący był wbijany w podłoże nie zawsze na tę samą głębokość. Jeśli przykładowo podłoże jest miękkie, wówczas element, przy innych identycznych warunkach wbijania, jest wbijany głębiej niż ma to miejsce w przypadku twardszego podłoża. Może to prowadzić do uszkodzenia mocowanego materiału.

W przypadku przyrządu do osadzania Hilti GX 100 tego samego zgłaszającego, znane jest prowadzenie tłoka osadczego w prowadnicy tłoka, do którego w kierunku wbijania przylega prowadnica kołków. Na końcu prowadnicy tłoka, sąsiadującym z prowadnicą kołków, umieszczony jest element buforowy dla tłoka osadczego, który ogranicza jego drogę ruchu w kierunku wbijania. Na prowadnicy kołków umieszczona jest przesuwnie tuleja dociskowa, która może być przestawiana w dwóch etapach i może być przestawiana względem prowadnicy kołków. Dzięki temu może być zmieniana głębokość wbijania.

Przy tym, niedogodnością jest to, że tuleja dociskowa znajduje się na prowadnicy kołków od zewnątrz, a tym samym zwiększone są w tym miejscu wymiary zewnętrzne, co powoduje ograniczenie obrabianych profili.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie przyrządu do osadzania wyżej wymienionego rodzaju, dzięki któremu wyeliminowane są wyżej omówione niedogodności i który w możliwie najprostszy sposób umożliwia nastawianie głębokości wbijania.

Zadanie to rozwiązano według wynalazku za pomocą przyrządu do osadzania, charakteryzującego się cechami zastrzeżenia 1. Zgodnie z nimi umieszczone jest urządzenie do osiowego przestawiania elementu zatrzymującego tłok w wydrążonej komorze. Za pomocą tego urządzenia możliwe jest stopniowe lub również bezstopniowe przestawianie elementu zatrzymującego tłok, względnie części nośnej z umieszczonym na niej elementem zatrzymującym tłok, w kierunku osi wzdłużnej prowadnicy tłoka. Dzięki temu może być zmienione maksymalny skok tłoka osadczego, a tym samym również maksymalna głębokość wbijania, bez zwiększenia prowadnicy kołków w obszarze wylotowym poprzez dodatkowe elementy, względnie elementy konstrukcyjne. Przy tym element zatrzymujący tłok może być wykonany przykładowo jako element buforowy z gumy albo może być wykonany z metalu.

Korzystne jest, jeśli element zatrzymujący tłok przylega do części nośnej, względnie jest na niej umieszczony, przy czym ta część nośna jest umieszczona osiowo przestawnie w obszarze końcowym wydrążonej komory. Jest to proste rozwiązanie konstrukcyjne, które umożliwia łatwą wymianę zamkniętego elementu zatrzymującego tłok.

Korzystnie, część nośna i/lub element zatrzymujący tłok są ułożyskowane obrotowo wokół osi wzdłużnej. Dzięki temu możliwe jest osiowe przestawianie poprzez obrotowe uruchomienie części nośnej i/lub elementu zatrzymującego tłok.

Korzystne jest, gdy urządzenie posiada powierzchnie podparcia umieszczone na części nośnej i usytuowane mię dzy nimi pochył e powierzchnie oraz współ pracują ce powierzchnie podparcia, umieszczone na ścianie czołowej prowadnicy tłoka oraz leżące między nimi współpracujące powierzchnie pochyłe. Przy tym poprzez wzajemne ułożenie powierzchni podporowych i współpracujących powierzchni podporowych można regulować osiową odległość między ścianą czołową prowadnicy tłoka a częścią nośną.

Korzystnie, element zatrzymujący tłok jest przesuwany w wydrążonej komorze ruchem posuwisto-zwrotnym poprzez urządzenie przynajmniej między pierwszym położeniem a przestawianym względem niego osiowo drugim położeniem, to znaczy w kierunku osi wzdłużnej prowadnicy tłoka.

Przy tym, urządzenie może posiadać co najmniej jeden środek uruchamiający, za pomocą którego może być on ręcznie uruchamiany. Ten środek uruchamiający może być ukształtowany przykładowo jako dźwignia, która jest połączona nieobrotowo z odcinkiem łożyska części nośnej.

PL 211 049 B1

Ponadto jest korzystne, gdy są umieszczone pierwsze powierzchnie podporowe, które w pierwszym położeniu urządzenia przylegają do drugich współpracujących powierzchni przylegania i gdy umieszczone są drugie powierzchnie przylegania, które w pierwszym położeniu urządzenia przylegają do pierwszych współpracujących powierzchni podporowych, i które w drugim położeniu urządzenia przylegają do drugich współpracujących powierzchni podporowych. Przy tym, pierwsze i drugie powierzchnie podporowe, względnie pierwsze i drugie współpracujące powierzchnie podporowe są umieszczone odpowiednio w osiowej odległości względem siebie i są oddzielone od siebie odpowiednio poprzez powierzchnię pochyłą, względnie współpracującą powierzchnię pochyłą. Podczas obrotowego uruchamiania urządzenia, naprzeciwległe i ślizgające się jedna po drugiej powierzchnie pochyłe i współpracujące powierzchnie pochyłe przemieniają ruch obrotowy w osiowy ruch postępowy części nośnej i/lub elementu zatrzymującego tłok. W ten sposób można łatwo, z technicznego punktu widzenia, określić oba położenia części nośnej, względnie elementu zatrzymującego tłok, usytuowane w osiowej odległoś ci.

Korzystnie, powierzchnie podporowe i współpracujące powierzchnie podporowe są usytuowane prostopadle do osi wzdłużnej, określonej przez prowadnicę tłoka, to znaczy podczas procesu osadzania leżą one równolegle do podłoża, dzięki czemu podczas uderzenia tłoka osadczego o element zatrzymujący tłok powstają jedynie siły reakcji w kierunku osi przyrządu, względnie w kierunku osi wzdłużnej prowadnicy tłoka. Dlatego też, podczas procesu osadzania nie jest wyzwolony obrót części nośnej.

Korzystne zalety i cechy wynalazku wynikają z zastrzeżeń zależnych, a także z poniższego przykładu wykonania przedmiotu wynalazku, uwidocznionego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przyrząd do osadzania według wynalazku z urządzeniem zatrzymującym tłok, w pierwszym położeniu, w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - szczegół przyrządu do osadzania według fig. 1, w widoku perspektywicznym i częściowym przekroju, fig. 3 - dalszy szczegół przyrządu do osadzania według fig. 1, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - przyrzą d do osadzania według fig. 1 z urzą dzeniem zatrzymującym tłok, w położeniu pośrednim, w przekroju wzdłużnym, a fig. 5 - przyrząd do osadzania według fig. 1 z urzą dzeniem zatrzymującym tłok, w drugim położeniu, w przekroju wzdłużnym.

Na figurach 1-6 uwidoczniony jest ręcznie prowadzony, napędzany spalinowo przyrząd do osadzania 10, który posiada komorę spalania 16 i przylegającą do niej prowadnicę tłoka 11. W osiowej wydrążonej komorze 12, usytuowanej osiowo w prowadnicy tłoka 11 jest umieszczony przestawnie tłok osadczy 20, który jest napędzany gazami spalinowymi, pochodzącymi ze spalania paliwa w komorze spalania 16. Do odwróconego od komory spalania końca prowadnicy tłoka 11 przylega przebiegająca współosiowo do niej prowadnica kołków 24. W zwróconym do prowadnicy kołków 24 obszarze końcowym 17 wydrążonej komory 12, względnie prowadnicy tłoka 11, umieszczony jest element zatrzymujący tłok 30. Przy tym, element zatrzymujący tłok 30 jest ustalony na części nośnej 31, która odcinkiem łożyskowym 37 jest ułożyskowana obrotowo i osiowo w kierunku osi wzdłużnej 19 prowadnicy tłoka 11, przestawnie w otworze 25 prowadnicy tłoka 11 i/lub w przylegającym do niej otworze 26 prowadnicy kołków 24. Na powierzchni elementu zatrzymującego tłok 30, zwróconej do tłoka osadczego, jest umieszczona powierzchnia zderzakowa 32 dla tłoka osadczego 20. Tłok osadczy 20 posiada powierzchnię prowadzącą tłoka 23, która odwróconą od komory spalania 16 powierzchnią tłoka osadczego 20 przylega do głowicy tłoka 21. Przy tym, głowica tłoka 21 posiada współpracująca powierzchnię zderzakową 22, skierowaną w kierunku elementu zatrzymującego tłok 30, która może stykać się z powierzchnią zderzakową 32 na elemencie zatrzymującym tłok 30. Tym samym, element zatrzymujący tłok 30 ogranicza maksymalny skok tłoka osadczego 20.

Za pomocą urządzenia 40, element zatrzymujący tłok 30 i część nośna 31 są przeprowadzane z pierwszego położenia 41 przedstawionego na fig. 1, w którym maksymalny możliwy skok tłoka osadczego 20 jest większy, odwracalnie w drugie położenie 42, przedstawione na fig. 5, w którym maksymalny możliwy skok tłoka osadczego 20 jest mniejszy od skoku w pierwszym położeniu. Tym samym, poprzez urządzenie nastawcze można w prosty sposób nastawić maksymalną głębokość wbijania. Urządzenie 40 posiada pierwsze powierzchnie podporowe 34 i drugie powierzchnie podporowe 35 na zwróconej do prowadnicy kołków powierzchni części nośnej 31, jak jest to widoczne na fig. 3. Przy tym, drugie powierzchnie podporowe 35 w kierunku osiowym są wyższe od pierwszych powierzchni podporowych 34. Wszystkie pierwsze powierzchnie podporowe 34 i wszystkie drugie powierzchnie podporowe leżą odpowiednio w jednej płaszczyźnie. Pomiędzy pierwszą powierzchnią podporową 34 a sąsiadującą z nią, drugą powierzchnią podporową 35 umieszczona jest odpowiednio pochyła powierzchnia 33, wznosząca się od pierwszej powierzchni podporowej w kierunku do drugiej

PL 211 049 B1 powierzchni podporowej 35. Z odcinkiem łożyskowym 37 części nośnej 31 połączony jest nieobrotowo element uruchamiający 36, który w niniejszym przypadku jest ukształtowany jako dźwignia. Element uruchamiający 36 jest usytuowany w sposób dostępny dla osoby obsługującej, dzięki czemu może ona ręcznie uruchomić dźwignię.

Jak jest to widoczne, zwłaszcza na fig. 2, na ścianie czołowej 18 prowadnicy tłoka 11 są ukształtowane pierwsze współpracujące powierzchnie podporowe 14 i drugie współpracujące powierzchnie podporowe 15 urządzenia 40. Przy tym, drugie powierzchnie podporowe 15 w kierunku osiowym są wyższe od pierwszych powierzchni podporowych 14. Wszystkie pierwsze powierzchnie podporowe 14 i wszystkie drugie powierzchnie podporowe 15 leżą odpowiednio w jednej płaszczyźnie. Pomiędzy pierwszą powierzchnią podporową 14 a sąsiadującą z nią druga powierzchnią podporową 15 jest umieszczona odpowiednio pochyła powierzchnia 13, wznosząca się w kierunku od pierwszej do drugiej powierzchni podporowej 15.

Jak wynika z fig. 1, w pierwszym położeniu 41 urządzenia 40 pierwsze powierzchnie podporowe 34 części nośnej 31 przylegają do drugich współpracujących powierzchni podporowych 15 ściany czołowej 18, a drugie powierzchnie podporowe 35 części nośnej 31 przylegają do pierwszych współpracujących powierzchni podporowych 14 ściany czołowej 18. Jeśli urządzenie 40 zostanie uruchomione przez użytkownika poprzez element uruchamiający 36, który zostanie przechylony wokół osi wzdłużnej 19, wówczas część nośna 31 obraca się razem z elementem zatrzymującym tłok 30 w kierunku wychylenia elementu uruchamiającego 36. Pochyłe powierzchnie 33 na części nośnej 31 ślizgają się wzdłuż współpracujących pochyłych powierzchni 13 na ścianie czołowej, dzięki czemu część nośna 31 jest uniesiona znad ściany czołowej 18 nieco dalej w kierunku komory spalania 16.

Zgodnie z fig. 5, element uruchamiający 36 został całkowicie przechylony, aż dotarł do nie przedstawionego na rysunku zderzaka. Teraz drugie powierzchnie podporowe 35 części nośnej 31 przylegają do drugich współpracujących powierzchni podporowych 15 ściany czołowej 18. Element zatrzymujący tłok 30 i część nośna 31 zostały przestawione osiowo przez ścianę czołową 18 nieco dalej w kierunku komory spalania 16, w drugie położenie 42, dzięki czemu skrócona została maksymalna droga robocza tłoka osadczego 20. Dzięki temu została również zmniejszona maksymalna głębokość wzbijania, ponieważ, w przeciwieństwie do pierwszego położenia (fig. 1), tłok osadczy 20 już po pokonaniu krótszej drogi roboczej uderza o element zatrzymujący tłok 30, gdy przyrząd do osadzania 10 zostanie uruchomiony poprzez nie przedstawiony na rysunku włącznik wyzwalający.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przyrząd do osadzania do wbijania elementów mocujących w podłoże, z komorą spalania, z przylegającą do niej prowadnicą tłoka, która posiada wydrążoną komorę, w której jest umieszczony osiowo przestawnie tłok osadczy, oraz z elementem zatrzymującym tłok dla tłoka osadczego, który jest umieszczony w obszarze końcowym wydrążonej komory, odwróconym od komory spalania, znamienny tym, że posiada urządzenie (40) do osiowego przestawiania elementu zatrzymującego tłok (30) w wydrążonej komorze (12).
2. 2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że element zatrzymujący tłok (30) jest umieszczony na części nośnej (31), która jest umieszczona w obszarze końcowym wydrążonej komory (12) i która jest przestawiana osiowo poprzez urządzenie (40).
3. 3. Przyrząd według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że część nośna (31) i/lub element zatrzymujący tłok (30) są ułożyskowane obrotowo wokół osi wzdłużnej.
4. 4. Przyrząd według zastrz. 1-3, znamienny tym, że urządzenie (40) posiada powierzchnie podparcia (34, 35) umieszczone na części nośnej (31) i usytuowane między nimi pochyłe powierzchnie (33) oraz współpracujące powierzchnie podparcia (14, 15), umieszczone na ścianie czołowej (18) prowadnicy tłoka (11) oraz leżące między nimi współpracujące powierzchnie pochyłe (13).
5. 5. Przyrząd według zastrz. 1-4, znamienny tym, że element zatrzymujący tłok (30) jest przesuwany w wydrążonej komorze (12) ruchem posuwisto-zwrotnym poprzez urządzenie (40), przynajmniej między pierwszym położeniem (41) a przestawianym względem niego osiowo drugim położeniem (42).
6. 6. Przyrząd według zastrz. 1-5, znamienny tym, że urządzenie (40) posiada co najmniej jeden środek uruchamiający (36) do jego ręcznego uruchamiania.
7. 7. Przyrząd według zastrz. 1-6, znamienny tym, że są umieszczone pierwsze powierzchnie podporowe (34), które w pierwszym położeniu (41) urządzenia (40) przylegają do drugich współpracuPL 211 049 B1 jących powierzchni przylegania (15) i że umieszczone są drugie powierzchnie przylegania (35), które w pierwszym położeniu (41) urządzenia (40) przylegają do pierwszych współpracujących powierzchni podporowych (14) i które w drugim położeniu (42) urządzenia (40) przylegają do drugich współpracujących powierzchni podporowych (15).
8. 8. Przyrząd według zastrz. 1-7, znamienny tym, że powierzchnie podporowe (34, 35) i współpracujące powierzchnie podporowe (14, 15) są usytuowane prostopadle do osi wzdłużnej (19), określonej przez prowadnicę tłoka (11).