Przedmiotem niniejszego wynalazku jest dzwigar, zlazony z dwu pasów, polaczonych jedna lub kilkoma sciankami zelaznemi, znamienny tern, ze przynajmniej jeden z pasów jest wykonany z zelazobetonu i po¬ laczony ze scianka wzglednie sciankami przy pomocy zebów, których szerokosc, biegnaca w kierunku osi podluznej dzwi¬ gara, jest znaczna w stosunku do ich gru¬ bosci.Rysunek wyjasnia przedmiot wynalazku na kilku przykladach.Fig. 1 przedstawia przekrój dzwigara.Fig. 2 — 5 wyjasniaja sposób laczenia scianki zelaznej dzwigara z pasami zelazo- betonowemi zapomoca zebów. Trzy dalsze przyklady dzwigara wedlug wynalazku uwi¬ doczniaja w przekroju poprzecznym fig. 6, 8 i 10, tt w przekroju podluznym fig. 7, 9 i 11.Na fig. 1 pokazany jest schematycznie przekrój poprzeczny dzwigara, nadajacego sie do konstrukcji luku mostu o wielkiej rozpietosci. Dzwigar sklada sie z dwóch pasów zelazobetonowych P i P' i z dwóch scianek zelaznych S i S\ zazebionych z pasami P i P', przyczem przestrzen mie¬ dzy pasami moze byc wypelniona betonem.Figury 2 — 5 wyjasniaja sposób zazebie¬ nia scianki S z pasami P i P\ Zazebienie scianki S z górnym pasem P uwidocznia fig. 2 w przekroju poprzecz¬ nym pasa, a fig. 3 — w jego podluznym przekroju (wzdluz linji A.— A na fig. 2).Zeby zazebienia sa utworzone z plaskow¬ ników zelaznych o znacznej szerokosci w stosunku do grubosci; zeby te przylegaja szeroka swa powierzchnia do powierzchni scianki oraz sa do niej przypojone, a mia¬ nowicie zeby X przylegaja szeroka swa po- wierzchnia do bocznej powierzchni scianki S, zeby zas X1 przylegaja szeroka swa po¬ wierzchnia do czolowej (górnej) powierzch¬ ni scianki S. Zeby X i X1 odginaja sie na krawedzi scianki od powierzchni przylega¬ nia i w róznych kierunkach przenikaja do betonu szeroka swa powierzchnia, skierowa¬ na zawsze równolegle do osi podluznej dzwigara. Zeby koncza sie haczykowatemi zagieciami, zakotwiajacemi je w betonie.Zazebienie scianki S z dolnym pasem P' uwidoczniaja: fig. 4 w przekroju po¬ przecznym pasa i fig. 5 w przekroju po¬ dluznym pasa (wzdluz linji A — A na fig. 4). Zeby zazebienia sa utworzone z pla¬ skowników X, przypojonych szeroka ich powierzchnia do bocznej powierzchni scian¬ ki, oraz ksztaltowników X1 o przekroju ko¬ rytkowym, równiez przypojonych szeroka ich powierzchnia do bocznej powierzchni scianki. Na krawedzi scianki plaskowniki X odginaja sie od powierzchni przylegania i, przenikajac w róznych kierunkach do war¬ stwy betonowej pasa szeroka swa po¬ wierzchnia, skierowana zawsze równolegle do osi podluznej dzwigara, koncza sie za¬ gieciami, zakotwiajacemi je w betonie pa¬ sa. Ksztaltowniki X, sa równiez zakotwio¬ ne w betonie pasa przy pomocy przypojo- nego do nich katownika K.Zazebienie zelaznej scianki z pasem ze- lazobetonowym przy pomocy takich samych zebów X i X1 jak i na fig. 2 i 3, w ten sam sposób umocoWanych na sciance i tak samo przenikajacych do warstwy betonowej pasa i w niej zakotwionych, przedstawiaja fig. 6 i 7 rysunku, z których fig. 6 uwidocznia w przekroju poprzecznym, a fig. 7 w cze¬ sciowym przekroju podluznym (wzdluz linji A — A na fig. 6) dzwigar o przekro¬ ju dwuteowym, niosacy pokrycie dachowe i skladajacy sie ze sciskanego pasa zelazo- betonowego P, tworzacego jednoczesnie plyte dachowa, ze scianki zelaznej S, za¬ zebionej z pasem P, i z rozciaganego pasa zelaznego Q.Fig 8 i 9 rysunku przedstawiaja w prze¬ kroju poprzecznym i w czesciowym prze¬ kroju podluznym (wzdluz linji A — A na fig. 8) dzwigar stropowy, wykonany wedlug wynalazku i niosacy znaczne skupione ob¬ ciazenie posrodku (reakcja podciagu).Dzwigar sklada sie ze sciskanego pasa ze- lazobetonowego P, tworzacego jednocze¬ snie plyte stropu, ze scianki zelaznej S, zazebionej z pasem P i z rozciaganego pa¬ sa zelaznego Q.Scianka S jest utworzona z blachy ze¬ laznej o szerokosci nieco wiekszej od cal¬ kowitej wysokosci dzwigara, pomniejszonej o grubosc zelaznego pasa Q. W sciance tej wykonane sa wciecia W (fig. 9), pro¬ stopadle do jej dluzszej krawedzi i na gle¬ bokosc nieco wieksza od grubosci pasa P.Czesci X scianki, oddzielone jedna od dru¬ giej wcieciami W, sa wygiete kazda w prze¬ ciwna strone (fig. 8) i, bedac pograzone w betonie pasa, tworza zeby zazebienia scian¬ ki S z pasem P. Jak i w poprzednich przy¬ kladach, szerokosc tych zebów w kierunku osi podluznej dzwigara jest znacznie wiek¬ sza od ich grubosci.W dzwigarach stropowych i dachowych, wykonanych wedlug zasad niniejszego wy¬ nalazku z wykorzystaniem zelazobetonowej plyty stropu wzglednie dachu, jako zelazo- betonowego pasa dzwigara (fig. 6 i 7), na¬ cisk pasa zelazobetonowego na czolowa po¬ wierzchnie zelaznej scianki, czesciowo zmniejszony przez wygiete i przymocowane do bocznej powierzchni scianki zeby, nie przekracza naogcl granicy dopuszczalnego dla betonu nacisku. W innych ustrojach, w których pas zelazobetonowy niesie bezpo¬ srednio znaczne obciazenie skupione, jak naprzyklad w przypadku, gdy pas zelazo- — 2 —betonowy tworzy Jednoczesnie plyte jezdni mostu, pewne rozszerzenie scianki w miej¬ scu jej styku z pasem zelazobetónowym jest niezbedne ze wzgledów konstrukcyj¬ nych i statycznych.Przyklad takiego rozszerzenia scianki przedstawiaja fig. 10 i 11, z których fig. 10 uwidocznia w przekroju poprzecznym, a fig. 11 w czesciowym przekroju podluznym (wzdluz linji A — A na fig. 10) dzwigar mostu, skladajacy sie ze sciskanego pasa zelazobetonowego P, tworzacego jednocze¬ snie plyte jezdni mostu, ze scianki zelaznej S, zazebionej z plyta P, i z rozciaganego pasa zelaznego Q.W celu utworzenia dostatecznego pod¬ parcia plyty P i jej obciazenia sciance S nadaje sie w miejscu jej styku z plyta pew¬ ne zgrubienie s, wynikajace z obliczen, uwzgledniajacych ciezar plyty i jej obcia¬ zenie. Zazebienie scianki z pasem uskutecz¬ nia sie przy pomocy plaskowników X, przy- pawanych szeroka ich powierzchnia do bocznej powierzchni scianki, i ksztaltowni¬ ków X2 o korytkowym przekroju, przypa- wanych szeroka ich powierzchnia do czo¬ lowej (górnej) powierzchni scianki.Jak i w pierwszych dwóch przykladach (uwidocznionych na fig. 2 — 5 i 6 — 7) plaskowniki X przenikaja do warstwy be¬ tonowej pasa w róznych kierunkach, zawsze skierowane swa szeroka powierzchnia rów¬ nolegle do osi podluznej dzwigara, konczac sie haczykowatemi zagieciami, zakotwia ja- cemi je w betonie pasa.Wielkosc sil, przenoszonych zapomoca zebów dzwigara wedluig wynalazku, moze byc znacznie zwiekszona przez przymoco¬ wanie do ksztaltowników, tworzacych zeby, dodatkowych plaskowników, przenikaja¬ cych do warstwy betonowej pasa w od¬ miennych kierunkach. Przykladem tego jest zwiekszenie sily zazebienia preta X2 (fig. 10 i 11) o przekroju korytkowym przez przypojenie do jego szerokiej powierzchni plaskownika X\, przenikajacego do warstwy betonowej pasa w dwóch innych niz pret X% kierunkach ( fig. 10), szeroka swa po¬ wierzchnia stale skierowanego równolegle do osi podluznej dzwigara i konczacego sie haczykowatemi zagieciami, zakotwiajacemi go w betonie pasa.We wszystkich przytoczonych przykla¬ dach szeroka powierzchnia zeba, spotykajac sie z powierzchnia scianki, ma jednakowy kierunek z ta powierzchnia i z nia sie zle¬ wa. Przestrzeganie powyzszej zasady kon¬ strukcyjnej umozliwia nalezyte umocowanie zeba na sciance.Polaczenie scianki z pasem dzwigara wedlug niniejszego wynalazku moze byc tez uskutecznione przy pomocy zebów, których szeroka powierzchnia ma przy zetknieciu z powierzchnia scianki kierunek inny, niz ta powierzchnia. Przykladem tego jest zab Xs (fig. 10 i 11), utworzony z plaskownika, którego umocowanie na sciance uskutecznia sie przez przypojenie jego waskiej po¬ wierzchni czolowej do czolowej powierzch¬ ni scianki i którego boczna szeroka po¬ wierzchnia jest stale skierowana równolegle do osi podluznej dzwigara. PL PL