PL212148B1 - Dysza rozpylająca - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest dysza rozpylająca przeznaczona do rozpylania cieczy, a zwłaszcza ciekłych środków ochrony roślin.

Rozpylanie cieczy jest powszechnie stosowane do nanoszenia środków ochrony na rośliny. Szczególnie istotna jest dawka substancji czynnej, która trafia na roślinę. Jeśli dawka jest zbyt mała, to zabieg nie wywołuje oczekiwanych skutków, jeśli zaś jest zbyt duża, to może doprowadzić do uszkodzenia całej rośliny. Dodatkowo, środki ochrony roślin nie są obojętne dla środowiska, stąd też nie wolno zbyt dużo ich używać. Wszystko to powoduje, że dokładność oprysku, a tym samym element roboczy, jakim jest dysza rozpylająca, jest szczególnie ważnym elementem w procesie opryskiwania.

Z polskiego opisu patentowego nr 157 631 znana jest dysza zraszająca dająca płaski strumień wody. Dysza składa się z korpusu, wewnątrz którego współosiowo umieszczona jest wkładka. Korpus ma kształt zbliżony do śruby i posiada wewnątrz centralny, dwustopniowy otwór. Natomiast wkładka przypomina trzpień z wewnętrznym, wzdłużnym otworem zakończonym sferycznym dnem, do którego z drugiej dochodzi strony rowek nacięty w czole wkładki. Zewnętrzna, walcowa powierzchnia wkładki posiada trzy stopnie, przy czym najmniejszą średnicę posiada stopień od strony czoła, zaś boki środkowej części są ścięte tworząc uchwyt pod płaski klucz, natomiast w części o największej średnicy wykonany jest rowek pod uszczelkę. Rowek we wkładce ma przekrój klina i przechodzi wzdłuż średnicy czoła, przy czym jego dolna część łączy się w środkowej części ze sferycznym dnem wzdłużnego otworu. Wzdłużny otwór stanowi otwór wlotowy, zaś szczelina wylotowa określona jest poprzez przecięcie sferycznego dna z dnem rowka.

Wkładka z jednej strony opiera się o zwężenie w dwustopniowym otworze, zaś z drugiej strony jest zabezpieczona przed wypadnięciem za pośrednictwem pierścienia sprężystego osadzonego w korpusie. Połączenie pomiędzy wkładką a korpusem jest uszczelnione za pomocą uszczelki zamocowanej na wkładce.

Z kolei z polskiego opisu ochronnego nr Ru-52 085 znana jest wkładka do rozpylacza zawierająca wzdłużny otwór zakończony sferycznym dnem przeciętym przez dno klinowego rowka wykonanego w czole wkładki, przy czym wysokość szczeliny jest dwa razy mniejsza od średnicy wzdłużnego otworu, a kąt wierzchołkowy rowka wynosi 14-16°. Zewnętrzna powierzchnia wkładki jest walcowa, dwustopniowa, przy czym pierwszy stopień stanowi kołnierz do mocowania wkładki w belce opryskiwacza i posiada po bokach ścięcia pod klucz.

W obu przypadkach szczelina wylotowa leży w osi otworu wlotowego. Przekrój poprzeczny szczeliny jest znacznie mniejszy niż wlotu, co powoduje, że wszelkie zanieczyszczenia, jak i drobinki substancji niesionych przez wodę, które nie przejdą przez szczelinę osadzają się na części sferycznej dna, a w konsekwencji zatykają wkładkę czyniąc ją bezużyteczną. Czyszczenie takiej, praktycznie nieprzelotowej wkładki jest trudne i niesie za sobą możliwość powiększenia i zniekształcenia otworu wylotowego, czyli pozbawienie jej pierwotnych właściwości użytkowych.

Istota dyszy rozpylającej posiadającej walcowy, wielostopniowy korpus, wewnątrz którego zamocowana jest wkładka zaopatrzona we wlot oraz w szczelinę, polega na tym, że w korpusie znajduje się gniazdo, w którym osadzona jest wkładka, zaś co najmniej do jej jednej czołowej powierzchni wkładki przylega korek.

Korek korzystnie ma kształt krótkiego wkrętu z łbem walcowym, pod którym osadzona jest uszczelka. Natomiast czoło wkręta ma kształt ściętego stożka, zaś w jego centrum znajduje się dołek.

Gniazdo korzystnie stanowi przedłużenie centralnego otworu i jest zaopatrzone w korek, przy czym w ściance gniazda znajduje się okno.

Gniazdo korzystnie jest prostopadłe do osi korpusu, przy czym korzystnie zamknięte jest z każdej strony odrębnym korkiem.

Gniazdo korzystnie przecięte jest przez rów znajdujący się w czole korpusu dyszy.

Dysza według wynalazku zapewnia dogodne korzystanie z wkładki i jej łatwą wymianę oraz posiada dodatkowe przestrzenie dla gromadzenia zanieczyszczeń, dzięki czemu możliwa jest dłuższa eksploatacja wkładki bez jej czyszczenia.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny przez dyszę rozpylającą, fig. 2 przedstawia przekrój wzdłużny przez alternatywną dyszę rozpylająca, zaś fig. 3 przedstawia alternatywną dyszę rozpylająca w widoku z góry.

PL 212 148 B1

Figura 1 przedstawia przekrój wzdłużny przez dyszę rozpylającą ze współosiowo zamontowaną w jej korpusie (10) wkładką (11). Pierwsze czoło (12) wkładki (11) jest stożkowe, zaś w drugim czole (13), które jest płaskie znajduje się wybranie (14) pod śrubokręt. Natomiast na powierzchni bocznej wkładki (11) znajduje się rowek (15), który dnem swym sięga osi dyszy.

Korpus (10) ma kształt trójstopniowej, walcowej bryły obrotowej z centralnym otworem (16), który w górnej części skokowo przechodzi w gniazdo (17) zakończone wewnętrznym gwintem. Wszystkie te elementy są współosiowe. Drugi stopień stopień (18) korpusu (10) posiada po bokach ścięcia (19) pod płaski klucz. Wkładka (11) opiera się drugim czołem (13) o dno gniazda (17), zaś do pierwszego czoła (12) przylega czoło korka (20) wkręconego w korpus (10). Korek (20) ma postać krótkiego wkrętu z gwintem na całej długości, z łbem walcowym, pod którym osadzona jest uszczelka (21), przy czym w czole korka (20) stanowiącym jednocześnie czoło wkręta znajduje się dołek (22). Dołek (22) stanowi dodatkową przestrzeń dla gromadzenia zanieczyszczeń zwartych w rozpylanej cieczy. W trzecim stopniu (23) korpusu (10), na wysokości szczeliny (15) znajduje się okno (24).

Figury 2 i 3 przedstawiają alternatywną dyszę rozpylającą. Dysza ta posiada korpus (26), w którym prostopadle do jego osi osadzona jest wkładka (27). Korpus (26) ma kształt dwustopniowej, walcowej bryły obrotowej, przy czym drugi stopień (28) posiada po bokach w górnej części ścięcia (29) pod płaski klucz. Wewnątrz korpusu (26) znajduje się centralny otwór (30) łączący się w górnej części z gniazdem (31) ułożonym prostopadle do osi korpusu (26), które przecina rów (32) znajdujący się na czole korpusu (26). Gniazdo (31) zakończone jest z każdej strony gwintem wewnętrznym. W gnieździe (31), pomiędzy dwoma korkami (33) wkręconymi w korpus (26) znajduje się wkładka (27). Czoła wkładki (27) są stożkowe, zaś w środku jej długości znajduje się rowek (34), a po przeciwnej stronie wlot (35), który jest współosiowy z centralnym otworem (30) w korpusie (26). Konstrukcja korka (33) odpowiada konstrukcji korka (20).

Claims (7)

1. Dysza rozpylająca posiadająca walcowy, wielostopniowy korpus, wewnątrz którego zamocowana jest wkładka zaopatrzona we wlot oraz w szczelinę, znamienna tym, że w korpusie (10, 26) znajduje się gniazdo (17, 31), w którym osadzona jest wkładka (11, 27), zaś co najmniej do jednego czoła wkładki (11, 27) przylega korek (20, 33).

2. Dysza według zastrz. 1, znamienna tym, że korek (20) ma kształt krótkiego wkrętu z łbem walcowym, przy czym pod łbem osadzona jest uszczelka (21).

3. Dysza według zastrz. 1, znamienna tym, że korek (20) posiada czoło w kształcie ściętego stożka, zaś w jego centrum znajduje się dołek (22).

4. Dysza według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo (17) stanowi przedłużenie centralnego otworu (16) i jest zaopatrzone jest w korek (20), przy czym w ściance gniazda (17) znajduje się okno (24).

5. Dysza według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo (31) jest prostopadłe do osi korpusu (26).

6. Dysza według zastrz. 5, znamienna tym, że gniazdo (31) zamknięte jest z każdej strony odrębnym korkiem (33).

7. Dysza według zastrz. 1, znamienna tym, że gniazdo (31) jest przecięte przez rów (32) znajdujący się w czole korpusu (26) dyszy.