PL212319B1 - Druciana plecionka do zabezpieczenia wierzchniej warstwy gruntu oraz sposób i urzadzenie do jej wytwarzania - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest druciana plecionka do zabezpieczenia wierzchniej warstwy gruntu, w szczególnoś ci przed spadają cym ż wirem, która wykonana jest z drutów nierdzewnych. Plecionkę taką rozkłada się na powierzchni ziemi lub montuje w przybliżeniu prawie pionowo na stoku.

Tradycyjnie stosowana plecionka wykonana jest z sześciokątnych oczek, jak przedstawiono na fig. 8.

Plecionka taka wykonywana jest z ocynkowanych drutów o niskiej wytrzymałości na zginanie i rozciąganie, dzięki czemu łatwo je ze sobą skręcać . Sześciokątny kształt oczek powstaje w wyniku wielokrotnego skręcenia ze sobą dwóch drutów, przy czym owe skręcone fragmenty biegną wzdłuż samej siatki, zaś pojedyncze druty umieszczone są ukośnie. Uzyskana w ten sposób siatka jest w przybliżeniu płaska, co oznacza, że ma ona przekrój poprzeczny zbliżony do linii, ponieważ ze względu na niską wytrzymałość drutów, siatka taka przyjmować może różne kształty już przy niewielkim nakładzie sił. W trakcie przechowywania czy transportu siatki tego rodzaju są zwijane, przez co zajmują wiele miejsca. Kolejną niekorzystną ich cechą jest to, że rozwijają się one niezwykle szybko w sposób samoistny.

W stanie techniki opisane zostały róż ne siatki przeznaczone do zabezpieczania gruntu.

W dokumencie US 3,667,509 przedstawiona jest plecionka z drutów oraz sposób jej wytwarzania i odpowiednie urządzenie. W tym rozwiązaniu, w celu uzyskania plecionki o podwyższonej wytrzymałości, zaproponowano zastosowanie drutów o nieokrągłym, korzystnie prostokątnym przekroju poprzecznym. Druty plecionki według US 3,667,509 muszą być specjalnie skręcane, a więc podatne na zginanie.

Z kolei w dokumencie US 795,529 opisano plecionkę o specjalnym sposobie łączenia drutów, z których skł ada się plecionka. Taki sposób łączenia skutkuje tym, ż e plecionka ł atwo się skł ada. Skł adanie plecionki US 795,529 zapewniają wyłącznie specjalne oczka łączące.

W US 4,049,224 ujawniono konstrukcję siatki ogrodzeniowej, której oczka są specjalnie spłaszczane w procesie produkcji, aby zminimalizować grubość siatki. Ponadto, druty zaplatane są w sposób wskazujący, że muszą to być druty ze stali stosunkowo miękkiej.

W opisie DE 4012970 ujawniono z kolei urzą dzenie do wytwarzania plecionki. Opisane urzą dzenie nie jest jednak przystosowane do wytwarzania spiralnie zwiniętych drutów, zatem nie można za jego pomocą wytworzyć trójwymiarowej struktury, a jedynie strukturę dwuwymiarową. To samo dotyczy maszyny opisanej w EP 491 195.

Siatki stosowane na stromych, niestabilnych zboczach w celu ich zabezpieczenia muszą być wzmacniane z pomocą stalowych lin, które rozpinane są lub wplatane w regularnych odstępach na ukos, wzdłuż lub w poprzek siatki. Ponadto konieczne jest ich wzmocnienie wzdłuż krawędzi i wyposażenie w elementy mocujące zakotwiczone w gruncie w regularnych odstępach - od jednego do pięciu metrów na całej długości siatki - co zapewnia zabezpieczenie dla osuwającej się powierzchni. Jednak w miejscu skręcenia ze sobą drutów, ryzyko związane ze zniszczeniem siatki wzrasta.

Dlatego też celem niniejszego wynalazku jest opracowanie plecionki drucianej, o jakiej mowa była na wstępie, której wytworzenie nie wymagałoby tak wysokiego nakładu kosztów i która nie byłaby tak ciężka, a której montaż na stoku lub innej zabezpieczanej przed spadającym żwirem powierzchni nie przedstawiałby tak dużego problemu. Plecionka taka winna ponadto zapewniać zabezpieczenie dla środowiska wegetacji żywych organizmów, warstwy próchnicy lub zwilżanej powierzchni gruntu. Ponadto, składowanie i transport plecionki tego rodzaju nie powinno wymagać dużej ilości miejsca.

Wyżej wymienione cele osiągnięto proponując plecionkę wykonaną z wysoko wytrzymałej stali, to jest takiej, której druty charakteryzują się wytrzymałością na rozciąganie, i która jest korzystnie dwa lub nawet czterokrotnie wyższa, niż wytrzymałość stali stosowanej do znanych siatek tego rodzaju.

Druciana plecionka według wynalazku służy do zabezpieczenia wierzchniej warstwy gruntu, w szczególności przed opadaniem żwiru i jest umieszczana na powierzchni ziemi lub na stoku, a wykonywana jest z pojedynczych drutów odpornych na korozję, zagiętych wielokrotnie w kształt spiralny i pod okreś lonym kątem i splecionych ze sobą tak, że tworzą prostokątne lub romboidalne oczka plecionki.

Plecionka według wynalazku charakteryzuje się tym, że druty plecionki wykonane są ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozcią ganie w zakresie mię dzy 1000 a 2200 MPa oraz tym, że plecionka tworzy trwałą strukturę trójwymiarową.

Korzystnie, plecionka wykonana jest ze stali stosowanej do produkcji lin lub ze stali sprężynowej.

PL 212 319 B1

Również korzystnie, plecionka wykonana jest ze splecionych ze sobą drutów zaginanych pod kątem α wynoszącym od 25° do 35°.

Trójwymiarowa struktura plecionki korzystnie ma grubość równą wielokrotności grubości drutu.

Druty mogą być połączone przegubowo parami na końcach z pomocą pętelek lub podobnych środków.

Korzystnie, druty zagięte w pętelki zaopatrzone są dodatkowo w kilka oplecionych wokół nich pierścieni.

Plecionka może być wyposażona w elementy mocujące ją do stoku, które zawierają krążkowe wkładki przyciskające plecionkę do stoku, w kształcie okrągłej, owalnej lub innej blaszki, z której wystaje prostopadle w dół kilka klinowych zaczepów.

Sposób według wynalazku dotyczy wytwarzania drucianej plecionki o trwałej strukturze trójwymiarowej z pojedynczych drutów odpornych na korozję, które zagina się wielokrotnie w kształt spiralny i pod określonym kątem i splata ze sobą tak, ż e tworzą prostokątne lub romboidalne oczka.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że kolejne druty wykonane ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, w zakresie między 1000 a 2200 MPa, doprowadza się pod określonym kątem α wynoszącym korzystnie od 25° do 35°, do trzpienia gnącego i zagina się wielokrotnie o 180° wokół trzpienia gnącego w odstępach o określonej długości aż do uzyskania drutu o kształcie spiralnym.

Korzystnie, zagięte pręty przeplata się następnie ze sobą, pierwszy z drugim, drugi z trzecim i tak dalej, tworzą c plecionkę o wymaganym rozmiarze.

Urządzenie według wynalazku służy do wytwarzania plecionki z pojedynczych drutów odpornych na korozję, zagiętych wielokrotnie w kształt spiralny i pod określonym kątem i splecionych ze sobą tak, że tworzą prostokątne lub romboidalne oczka plecionki. Urządzenie wyposażone jest w powierzchnię prowadzącą zaginany drut, w trzpień gnący oraz w jednostkę gnącą obracaną przez zespół napędowy, przy czym oś, wokół której obraca się jednostka gnąca jest koncentryczna względem trzpienia gnącego.

Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że trzpień gnący jest umieszczony w odstępie od powierzchni prowadzącej, a jednostka gnąca przystosowana jest do zaginania, poprzez swój obrót, drutów odpornych na korozję ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie zagiętych pod kątem α wynoszącym korzystnie od 25° do 35°, o około 180° wokół trzpienia gnącego, przy czym urządzenie wyposażone jest ponadto w podajnik, który przesuwa drut o odcinek o długości wzdłuż jego osi podłużnej na powierzchni prowadzącej.

Plecionka według wynalazku, z drutów o wymienionej wyżej wytrzymałości jest ponadto o ponad połowę lżejsza od tradycyjnie stosowanej siatki, co pozwala na poczynienie znacznych oszczędności związanych z kosztem materiałów, układaniem i montażem. Duża wytrzymałość na zginanie pozwala ponadto zredukować ryzyko związane z „pójściem oczka” w razie przerwania jednego z nich.

Plecionka druciana według wynalazku, dzięki zwiększonej wytrzymałości na zginanie pozwala, nawet w stanie rozciągniętym, na utrzymanie struktury trójwymiarowej czyli struktury materacowej. Plecionka taka pozwala ponadto, po przykryciu nią powierzchni gruntu, względnie po jej umieszczeniu na stoku, na zabezpieczenie wierzchniej warstwy gruntu, która mogła zostać uprzednio np. zwilżona.

Kolejną korzyścią wynikającą ze stosowania plecionki drucianej tego rodzaju jest to, że jako wykonana ze splecionych, zagiętych drutów, może zostać złożona, co oznacza, że w trakcie składowania czy transportu zajmuje ona mniej miejsca.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry drucianej plecionki; fig. 2 przedstawia przekrój plecionki wzdłuż linii II-II, zaprezentowanej na fig. 1; fig. 3 przedstawia schematycznie rysunek perspektywiczny drucianej plecionki według wynalazku, pełniącej tu funkcję zabezpieczenia stoku; fig. 4 przedstawia wkładkę mocującą zabezpieczenie stoku przedstawione na fig. 3; fig. 5 przedstawia częściowy przekrój zabezpieczenia stoku przedstawionego na fig. 3; fig. 6 przedstawia schematycznie widok z góry plecionki drucianej wykorzystywanej jako zabezpieczenie przed spadającym żwirem; fig. 7 przedstawia schematycznie widok z boku zabezpieczenia przed spadającym żwirem przedstawionego na fig. 6; fig. 8 przedstawia schematycznie widok cząstkowy znanej plecionki drucianej o skręconych drutach; fig. 9 do 11 przedstawiają schematycznie perspektywiczny widok urządzenia do wytwarzania drucianej plecionki w różnych pozycjach roboczych; fig. 9a do 11a przedstawiają schematycznie widok z przodu urządzenia do wytwarzania drucianej plecionki w różnych pozycjach roboczych zaprezentowanych na fig. 9 do 11.

PL 212 319 B1

Fig. 1 przedstawia drucianą plecionkę 10 pełniącą funkcję zabezpieczenia powierzchni gruntu, przykładowo stoku lub też ściany skalnej w pobliżu ulicy. Plecionka taka wykonana jest z drutów 11, 12, 13, 14 połączonych ze sobą i umocowanych w ziemi z pomocą elementów mocujących 15 zagłębionych pod powierzchnią gruntu, które utrzymują druty w określonym napięciu. Druty takie są zazwyczaj ocynkowane, to jest zaopatrzone w warstwę cynku/aluminium i/lub powłokę tworzywa sztucznego, lub też chromowane, co zabezpiecza je przed rdzą. W tym wypadku zastosowano powłokę cynkową o ciężarze powierzchniowym wynoszącym od 100 do 250 g/m².

Zgodnie z niniejszym wynalazkiem druty 11, 12, 13, 14 plecionki 10 wykonane są ze stali o wysokiej wytrzymałości. Korzystne tu jest zastosowanie drutów wykorzystywanych przy produkcji lin stalowych. Zgodnie z normą DIN 2078 charakteryzują się one wytrzymałością znamionową między 1000 a 2200 MPa, przykładowo 1770 MPa. Istnieje też możliwość wykorzystania drutów ze stali sprężynowej odpowiadającej normie DIN 17223. Korzystne jest, by grubość drutów wynosiła od jednego do pięciu milimetrów. Wielkość ta uzależniona jest od pożądanej wartości wytrzymałości na rozciąganie.

Plecionkę 10 wykonano, nadając jej formę rombową, przy czym druty 11, 12, 13, 14 są zgięte po skosie pod kątem α w odstępach o długości L mierzonej między dwoma zgięciami, które to wielkości wyznaczają kształt i rozmiary oczek 17 drucianej plecionki 10. Korzystne jest, by kąt α wynosił około 30°. Poszczególne oczka 17 tworzą romboidy, przy czym wielkość oczka w sicie wynosi przykładowo 77 x 143 mm. Wiąże się to z taką korzyścią, że po rozłożeniu plecionki 10 i jej napięciu z pomocą linek 21, nie ulega ona znacznemu rozciągnięciu. Poszczególne oczka 17 tworzą romboidy o podłużnym otworku, co zmniejsza przepuszczalność plecionki.

Końce drutów 11, 12, 13, 14 połączono przegubowo parami z pomocą pętelek 11, 12, przy czym pętelki te utworzono z samych drutów zgiętych na końcach. Korzystne jest, by po zgięciu drutów w kształcie pętelek, wyposażyć je w pewną liczbę oplecionych wokół nich pierścieni 19, które ze względu na obciążenie rozciągające występujące w trakcie użytkowania plecionki, a działające na pętelki, zapewniają wystarczającą ochronę przed ich rozwiązaniem.

Kolejną korzyścią wynikającą ze stosowania niniejszego wynalazku jest to, że poszczególne druty połączone są ze sobą w sposób przegubowy, co pozwala na zginanie lub zwijanie plecionki 10 tak jak maty. Pozwala to na zmniejszenie ilości miejsca wymaganego do składowania i transportu plecionki tego rodzaju.

Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem u góry i u dołu plecionki 10 skrajny drut 11 połączony jest z drutem lub liną 21, rozpiętą na powierzchni ziemi z pomocą elementów mocujących 15. Istnieje też możliwość, by elementy mocujące 15 przymocowane były bezpośrednio do pętelek 11

Zgodnie z tym, co pokazano na fig. 2, plecionka 10 charakteryzuje się trójwymiarową strukturą typu materacowego, co z kolei uzyskać można przy zastosowaniu stalowych drutów o wysokiej wytrzymałości. Poszczególne druty 11, 12, 13, 14 są w tym celu w taki sposób zagięte, a następnie splecione ze sobą, że powstała plecionka 10 mająca w przybliżeniu prostokątny przekrój poprzeczny. Druty te obejmują przy tym elementy zagięte 11' i elementy proste 91. Ów podłużny prostokąt charakteryzuje się grubością równą kilkukrotnej grubości samego druta. W wyniku tego nawet po rozłożeniu plecionki 10, nie ma ona typowej postaci taśmy (fig. 8), lecz posiada strukturę trójwymiarową. Zwiększa to sprężystość plecionki - wraz z rosnącą siłą plecionka ulega wzdłużnemu rozciągnięciu, co wpływa na zwiększoną elastyczność plecionki tego rodzaju. Trójwymiarowa struktura pozwala ponadto na zabezpieczenie warstwy wegetacyjnej czy też opryskanego gruntu, jaki został przykryty, lub też jaki został zabezpieczony na stoku z pomocą plecionki tego rodzaju.

Oprócz szerokości oczek istnieje też możliwość różnicowania grubości 10' plecionki 10. Grubość tę wyznacza się przy okazji zginania poszczególnych drutów 11, 12, 13, 14. Korzystne jest, by grubość ta stanowiła przynajmniej trzykrotność, a najwyżej dziesięciokrotność grubości drutów, co pokazano na fig. 2.

Z pomocą plecionki tego rodzaju uzyskać można, przez porównanie ze znaną plecionką sześciokątną, optymalny rozkład sił ze względu na w przybliżeniu prostoliniowy przepływ sił po skosie, co z kolei korzystnie wpływa na napięcie owej plecionki. Siły działające lokalnie na plecionkę przenoszone są ukośnie do brzegu i na elementy mocujące.

Na fig. 3 zaprezentowano drucianą plecionkę 10, pełniącą rolę zabezpieczenia 40 przykładowo stromego stoku 45. Zabezpieczenie to obejmuje drucianą plecionkę 10 rozkładaną na danej powierzchni stoku i zagłębione pod powierzchnią gruntu elementy mocujące 15 wraz z krążkowymi wkładkami 15' przyciskającymi plecionkę do powierzchni ziemi. Jako elementy mocujące 15 wykorzystuje się znane gwoździe do mocowania w ziemi czy skale, które korzystnie rozmieszczane są w reguPL 212 319 B1 larnych odstępach na stoku 45. Na górnym i dolnym końcu plecionki 10 umieszczona jest lina 21, z pomocą której plecionka 10 jest rozciągana.

Fig. 4 i 5 przedstawiają wkładkę krążkową 15', wykonaną z okrągłej, owalnej lub też innej blachy i pewnej liczby biegnących od niej prostopadle w dół klinowych zaczepów 15, wykonanych w formie klinów. Wkładka taka naciskana jest przez element mocujący 15 na plecionkę 10, która tym samym stanowi skuteczne zabezpieczenie stoku 45. Biegnące na wskroś plecionki zaczepy 15 połączone są z nią na zasadzie klina.

W celu przeniesienia wysokiej siły napięcia na elementy mocujące w przypadku miękkiego podłoża, istnieje możliwość podłożenia pod zaczepy 15' i pod plecionkę 10 poduszki o powierzchni przekraczającej jeden metr kwadratowy, przy czym poduszka taka, odporna na działanie czynników atmosferycznych, wypełniona jest mieszaniną zaprawy wprowadzonej do wewnątrz pod ciśnieniem. Poduszki tego rodzaju można też podkładać na skalistym spękanym podłożu w miejscach, gdzie między powierzchnią stoku a plecionką znajdują się puste przestrzenie.

Na podstawie przytoczonego przykładu wykonania uwidoczniono, że istnieje tu możliwość mniej skomplikowanego montażu i skuteczniejszego osłonięcia powierzchni ze względu na strukturę plecionki w formie siatki zbrojeniowej. Stoki 45 bywają niezwykle strome, co utrudnia do nich dostęp. Wówczas konieczne jest nawet dostarczenie plecionki na miejsce z pomocą helikoptera. Jednakże ze względu na ponad dwukrotnie mniejszy ciężar, zmniejszają się koszty transportu i rozkładania plecionki.

Zabezpieczenie 40 znajduje szereg różnych zastosowań, przykładowo w celu uniknięcia erozji powierzchni stoku 45, ale i w przypadku opadających kamieni, odpryskiwania kamieni i bloków skalnych, ześlizgiwania się wierzchniej warstwy gruntu, jak również jako zabezpieczenie warstwy wegetacyjnej gruntu.

Fig. 6 i 7 przedstawiają plecionkę 10 według wynalazku, która znajduje zastosowanie w przypadku ogrodzenia 50 zabezpieczającego przed spadającym żwirem i zatrzymujące kamienie, bloki skalne, pnie drzew czy inne obiekty z reguły spadające w dół z ogromną prędkością. Plecionka 10 umieszczona tu jest w przybliżeniu prostopadle do powierzchni stoku 25 na podtrzymujących ją słupach 55 ze stali, które zakotwiczone są w ziemi 56. Plecionka 10 utrzymywana jest na poziomych linach napinających 53 za pośrednictwem stalowej liny 52, przy czym plecionka zszyta jest z liną napinającą z pomocą stalowej liny 52. Liny napinające 53 są z jednej strony przymocowane do słupów 55, z drugiej zaś ich końce 53' przymocowane są i napięte z pomocą fundamentu.

Dzięki elastycznym własnościom sprężystym plecionki 10 o wysokiej wytrzymałości istnieje tu możliwość wytracenia wysokiej energii kinetycznej towarzyszącej uderzaniu kamieni, czy pni drzew. Lokalnie działająca siła ulega równomiernemu rozłożeniu we wszystkich kierunkach. I tak, przez porównanie ze znanymi wcześniej plecionkami o niskiej wytrzymałości, plecionka będąca przedmiotem niniejszego wynalazku poddawana być może działaniu znacznie wyższych sił, co obok niższych kosztów wytwarzania i instalacji oznacza też znacznie mniejszą ilość napraw.

Fig. 8 przedstawia natomiast znaną plecionkę drucianą, której strukturę objaśniono tu na wstępie, zatem nie ma potrzeby ponownego przytaczania jej szczegółowego opisu.

Fig. 9 do 11 przedstawiają urządzenie 60, z pomocą którego wytwarzana jest z drutów stalowych 11 wysokiej wytrzymałości plecionka 10. Urządzenie to obejmuje zasadniczo cokół 61 wraz ze stojakiem 62, obrotowym zespołem napędowym 63, połączoną z nim obrotowo jednostką gnącą 65, płytą prowadzącą 64 i trzpieniem gnącym 66. Obrotowy zespół napędowy 63 zamocowany jest na stojaku 62. Odpowiedzialny on jest za napęd uchwytu obrotowego 68 dźwigającego jednostkę gnącą 65, przy czym pozioma oś wahań owego uchwytu umieszczona jest koncentrycznie względem cylindrycznego trzpienia gnącego 66. Płyta prowadząca 64 wyposażona jest w poziomą powierzchnię prowadzącą 641, która znajduje się w pewnej odległości pod poziomym trzpieniem gnącym 66. Na przedłużeniu owej powierzchni 64' znajduje się płyta obrotowa 73 jednostki gnącej 65, która przymocowana jest do uchwytu obrotowego 68 obrotowego zespołu napędowego 63. Owej jednostce gnącej 65 przyporządkowane są ponadto: rowek prowadzący 72, ogranicznik ruchu 73, umieszczony przed nim czop walcowy 74, jak również element unieruchamiający 75 wyposażony w wycięcie 75', które to elementy umieszczone są razem na płycie obrotowej 73.

Zgodnie z tym, co pokazano na fig. 9 względnie 9a, drut 11 wykonany ze stali o wysokiej wytrzymałości, prowadzony jest między uchwytem obrotowym 68 a elementem podtrzymującym 71 na płytę prowadzącą 64, pod trzpieniem gnącym 66. Następnie przesuwany on jest rowkiem prowadzącym 72 do ogranicznika ruchu 73. Odbywać się to może w sposób mechaniczny z pomocą nie pokazanego na rysunku urządzenia posuwowego. Z pomocą owego rowka 72 drut 11 kierowany jest ku

PL 212 319 B1 trzpieniowi gnącemu 66 pod kątem α, zaś między owym trzpieniem a ogranicznikiem ruchu ma on długość L. Wielkości te, tzn. kąt α i długość L, które ustawiać można w zależności od potrzeb, wyznaczają, zgodnie z tym, co powiedziano uprzednio, kształt i wielkość oczek 17 plecionki 10. Czop walcowy 74 pełni natomiast funkcję prowadnicy już po zgięciu druta 11, który po wyjściu poza czop prowadzony jest dodatkowo przez element unieruchamiający 75.

Zgodnie z tym, co pokazano na fig. 10 i 10a, jednostka zginająca 65 obraca się przy wykorzystaniu zespołu napędowego 63 wokół trzpienia gnącego 66, przy czym jednostka ta położona jest w przybliżeniu w pionie.

Zaraz po tym, gdy jednostka gnąca 65 obróci się o 180°, a zgodnie z tym, co pokazuje fig. 11, względnie 11', położona będzie w przybliżeniu równolegle nad płytą prowadzącą 64, wycentrowany przez nią drut również zginany jest o około 180° wokół trzpienia gnącego 66. W rezultacie jednostka gnąca 65 powrócić może do położenia wyjściowego zaprezentowanego na fig. 9, podczas gdy drut 11 pozostanie w zgiętej pozycji. Po powrocie jednostki gnącej 65 na miejsce, drut 11 poprowadzony wokół trzpienia gnącego 66 popychany jest ponownie naprzód aż do ogranicznika ruchu 73, po czym centrowany jest na czopie walcowym, względnie elemencie unieruchamiającym 75. W następnym etapie dochodzi do kolejnego obrotu. Po wielokrotnym obrocie o 180° tam i z powrotem jednostki gnącej 65 i po przesunięciu druta uzyskiwany jest drut, jaki zaprezentowano na fig. 11, wyposażony w zagięte elementy 11' i elementy proste 91. Dzięki takiemu sposobowi uzyskuje się równomierne nachylenie kąta α zarówno w elemencie zagiętym 11’, jak i prostym.

Po zgięciu przez urządzenie 60 druta 11, druty takie mogą zostać ze sobą splecione w znany sposób w celu uzyskania plecionki o pożądanej wielkości.

Zaprezentowane tu przykłady wykonania w sposób wyczerpujący przedstawiają niniejszy wynalazek. Oczywiste jest, że plecionkę taką można też było wykonać w inny sposób. I tak istnieje tu możliwość odmiennego zagięcia poszczególnych drutów. W zaprezentowanym przykładzie kąt skrętu wynosi około 30°, jednak, w zależności od potrzeb, jego wielkość wahać się może między 15° a 45°.

Niniejszy wynalazek znajduje zastosowanie w przypadku wszelkich pokryć powierzchni gruntu, w tym w kopalni. Istnieje zatem możliwość przykrycia i zamocowania plecionki tego rodzaju na ścianach i sklepieniach w tunelach, halach i innych pomieszczeniach. Dzięki zabezpieczeniu z pomocą plecionki tego rodzaju istnieje możliwość wychwytywania osypującego się gruzu skalnego w tunelach przy obniżonych kosztach.

Druciana plecionka 10 może też stanowić uzbrojenie, czy wzmocnienie warstwy fundamentów drogowych lub też wykorzystywana być w budowie lotniczych pasów startowych. Wówczas plecionka tego rodzaju umieszczana jest w dolnej lub górnej części konstrukcji. Może być też ona umieszczana w pokrywach smołowych czy betonowych, przykładowo związanych bitumicznie czy hydraulicznie.

Claims (10)

1. Druciana plecionka do zabezpieczenia wierzchniej warstwy gruntu, w szczególności przed opadaniem żwiru, umieszczana na powierzchni ziemi lub na stoku, wykonywana z pojedynczych drutów odpornych na korozję, zagiętych wielokrotnie w kształt spiralny i pod określonym kątem i splecionych ze sobą tak, że tworzą prostokątne lub romboidalne oczka plecionki, znamienna tym, że druty (11, 12, 13, 14) plecionki (10) wykonane są ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie w zakresie między 1000 a 2200 MPa oraz tym, że plecionka tworzy trwałą strukturę trójwymiarową.

2. Druciana plecionka według zastrz. 1, znamienna tym, że wykonana jest ze stali stosowanej do produkcji lin lub ze stali sprężynowej.

3. Druciana plecionka według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że wykonana jest ze splecionych ze sobą drutów (11, 12, 13, 14) zaginanych pod kątem (α) wynoszącym od 25° do 35°.

4. Druciana plecionka według zastrz. 3, znamienna tym, że trójwymiarowa struktura (10) ma grubość (10') równą wielokrotności grubości drutu.

5. Druciana plecionka według zastrz. 1, znamienna tym, że druty (11, 12, 13, 14) połączone są przegubowo parami na końcach z pomocą pętelek (11”, 12”) lub podobnych środków.

6. Druciana plecionka według zastrz. 5, znamienna tym, że druty zagięte w pętelki (11”, 12) zaopatrzone są dodatkowo w kilka oplecionych wokół nich pierścieni (19).

7. Druciana plecionka według zastrz. 1, znamienna tym, że jest wyposażona w elementy (15) mocujące ją do stoku, przy czym elementy te wyposażone są w krążkowe wkładki (15') przyciskające

PL 212 319 B1 plecionkę do stoku (45), w kształcie okrągłej, owalnej lub innej blaszki, z której wystaje prostopadle w dół kilka klinowych zaczepów (15).

8. Sposób wytwarzania drucianej plecionki o trwałej strukturze trójwymiarowej z pojedynczych drutów odpornych na korozję, które zagina się wielokrotnie w kształt spiralny i pod określonym kątem i splata ze sobą tak, że tworzą prostokątne lub romboidalne oczka, znamienny tym, że kolejne druty (11, 12, 13, 14) wykonane ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, w zakresie między 1000 a 2200 MPa, doprowadza się pod określonym kątem (α) wynoszącym korzystnie od 25° do 35°, do trzpienia gnącego (66) i zagina się wielokrotnie o 180° wokół trzpienia gnącego w odstępach o określonej długości (L) aż do uzyskania drutu o kształcie spiralnym.

9. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że zagięte pręty przeplata się następnie ze sobą, pierwszy z drugim, drugi z trzecim i tak dalej, tworząc plecionkę o wymaganym rozmiarze.

10. Urządzenie do wytwarzania plecionki z pojedynczych drutów odpornych na korozję, zagiętych wielokrotnie w kształt spiralny i pod określonym kątem i splecionych ze sobą tak, że tworzą prostokątne lub romboidalne oczka plecionki, które to urządzenie wyposażone jest w powierzchnię prowadzącą zaginany drut, w trzpień gnący oraz w jednostkę gnącą obracaną przez zespół napędowy, przy czym oś, wokół której obraca się jednostka gnąca jest koncentryczna względem trzpienia gnącego, znamienne tym, że trzpień gnący (66) jest umieszczony w odstępie od powierzchni prowadzącej (64'), a jednostka gnąca (65) przystosowana jest do zaginania, poprzez swój obrót, drutów odpornych na korozję ze stali o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie zagiętych pod kątem (α) wynoszącym korzystnie od 25° do 35°, o około 180° wokół trzpienia gnącego (66), przy czym urządzenie wyposażone jest ponadto w podajnik, który przesuwa drut o odcinek o długości (L) wzdłuż jego osi podłużnej na powierzchni prowadzącej (64').